Ոչ սպիտակուցային նոր ամինաթթուների և պեպտիդների մետաբոլիկ ակտիվության հետազոտումը

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ազոտի մոնօքսիդի փոխազդեցության ուսումնասիրությանը օքսի-կոբոգլոբինի ակտիվ կենտրոնը մոդելավորող համակարգերի հետ՝ նպատակ ունենալով բացահայտել մետաղ պարունակող կենսամոլեկուլային կենտրոններում տեղի ունեցող կապման և փոխակերպման գործընթացների ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմքում ընկած է հեմային սպիտակուցների ակտիվ կենտրոնների մոդելավորման մոտեցումը, որը հնարավորություն է տալիս համեմատաբար պարզ համակարգերի միջոցով ուսումնասիրել մետաղական իոնի, թթվածնի և փոքր ազդանշանային մոլեկուլների միջև փոխազդեցությունների բնույթը։ Ազոտի մոնօքսիդը կենսաբանական համակարգերում մասնակցում է մի շարք կարգավորիչ գործընթացների, իսկ մետաղապորֆիրինային կենտրոնների հետ դրա փոխազդեցությունը կարևոր նշանակություն ունի այդ մոլեկուլի կապման և քիմիական փոխակերպումների մեխանիզմները հասկանալու համար։ Ուսումնասիրության կենտրոնում կոբալտ պարունակող մոդելային համալիրների էլեկտրոնային և կառուցվածքային հատկություններն են, ինչպես նաև դրանց փոփոխությունները թթվածնի և ազոտի մոնօքսիդի հետ փոխազդեցության պայմաններում։ Նման մոդելային համակարգերը հնարավորություն են տալիս գնահատելու կենտրոնական մետաղի դերը լիգանդների կապման գործընթացներում և պարզելու, թե ակտիվ կենտրոնի անմիջական քիմիական միջավայրն ինչպես կարող է ազդել առաջացող համալիրների կայունության ու ռեակցիոն հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխազդեցության ընթացքում տեղի ունեցող էլեկտրոնային վերադասավորումներին, մետաղ–լիգանդ կապերի բնույթին և հնարավոր միջանկյալ վիճակների ընդհանուր բնութագրմանը։ Ստացված երևույթների ուսումնասիրության համար կարևոր նշանակություն ունեն սպեկտրադիտական և ֆիզիկաքիմիական վերլուծության մեթոդները, որոնք թույլ են տալիս հետևել մոդելային համակարգի վիճակի փոփոխություններին և համեմատել տարբեր պայմաններում ձևավորվող միացությունների հատկությունները։ Հետազոտության արդյունքների մեկնաբանությունը կարող է նպաստել հեմոգլոբինի և հարակից մետաղապրոտեինների ակտիվ կենտրոններում փոքր գազային մոլեկուլների փոխազդեցությունների վերաբերյալ ընդհանուր պատկերացումների զարգացմանը։ Միաժամանակ մոդելային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու կենտրոնական մետաղի և շրջապատող մոլեկուլային կառուցվածքի ազդեցությունները՝ առանց ամբողջական կենսաբանական մակրոմոլեկուլի բարդության։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենսաանօրգանական քիմիայի, կոորդինացիոն քիմիայի, սպեկտրադիտության և մոլեկուլային կենսաֆիզիկայի մոտեցումները՝ մետաղ պարունակող ակտիվ կենտրոններում ազոտի մոնօքսիդի փոխազդեցության հիմնարար օրինաչափությունները պարզաբանելու նպատակով։

История

Աշխատությունը նվիրված է հին և վաղմիջնադարյան հայ պատմիչների երկերի՝ որպես պատմական աղբյուրների ուսումնասիրությանը և դրանց գիտական արժեքի բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ պատմագրության ձևավորման և զարգացման առանձնահատկություններն են, պատմիչների աշխատությունների բովանդակային ու կառուցվածքային բնութագրերը, ինչպես նաև դրանցում պահպանված տեղեկությունների նշանակությունը Հայաստանի և տարածաշրջանի քաղաքական, հասարակական, տնտեսական ու մշակութային պատմության վերականգնման համար։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում պատմական երկերի աղբյուրագիտական քննությանը, հեղինակների աշխարհայացքին, օգտագործած սկզբնաղբյուրներին, պատմական իրադարձությունների նկարագրության եղանակներին և հաղորդվող տեղեկությունների հավաստիության գնահատմանը։ Առանձին կարևորություն է տրվում այն հանգամանքին, որ հայ պատմիչների աշխատությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն Հայաստանի ներքին կյանքն ու պատմական զարգացումները, այլև հարևան պետությունների, ժողովուրդների և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների վերաբերյալ արժեքավոր տվյալներ։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է հայ պատմագրական ժառանգությունը որպես բազմաշերտ աղբյուրագիտական նյութ և ընդգծում դրա դերը հնագույն ու միջնադարյան պատմության ուսումնասիրության գործում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աղբյուրագետներին, հայագետներին, մշակութաբաններին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի հին պատմությամբ և հայ պատմագրության սկզբնաղբյուրային նշանակությամբ։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է հայ աշուղական արվեստի նշանավոր ներկայացուցիչ Ջիվանու չհրատարակված ստեղծագործական ժառանգության հավաքագրմանը, քննությանը և գիտական արժևորմանը։ Հետազոտության առանցքում ձեռագիր և արխիվային նյութերի ուսումնասիրությունն է, դրանց բնագրագիտական առանձնահատկությունների բացահայտումը և արդեն հայտնի ստեղծագործությունների հետ համադրումը՝ հեղինակի գրական ու երաժշտական ժառանգության առավել ամբողջական պատկերը ձևավորելու նպատակով։ Անտիպ նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ստեղծագործական գործունեության այն կողմերը, որոնք ամբողջությամբ ներկայացված չեն տպագիր ժողովածուներում և նախկին ուսումնասիրություններում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել տարբեր ձեռագրային տարբերակներ, հեղինակային գրառումներ, երգերի ու բանաստեղծությունների պահպանված բնագրեր և ստեղծագործական աշխատանքի հետ առնչվող այլ վավերագրեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել նյութերի հեղինակային պատկանելության, թվագրման, բնագրային տարբերությունների և պահպանված տարբերակների փոխհարաբերությունների պարզաբանմանը։ Բնագրագիտական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու ստեղծագործությունների ձևավորման ընթացքին, լեզվական ու ոճական փոփոխություններին և առանձին թեմաների զարգացմանը։ Կարևոր ուղղություն է անտիպ ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը՝ դիտարկելով սոցիալական, բարոյական, հայրենասիրական, փիլիսոփայական և մարդկային հարաբերություններին վերաբերող թեմաների արտահայտությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվին, պատկերային համակարգին, ժողովրդական խոսքի տարրերին, բանաստեղծական կառուցվածքին և աշուղական ավանդույթին բնորոշ արտահայտչամիջոցներին։ Անտիպ ժառանգության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ժամանակաշրջանի հասարակական և մշակութային միջավայրի ճանաչման համար, քանի որ ստեղծագործություններում կարող են արտացոլվել ժամանակակից կյանքի երևույթներ, հասարակական մտահոգություններ և ժողովրդի աշխարհընկալման տարբեր կողմեր։ Առանձին նշանակություն ունի արխիվային նյութերի գիտական նկարագրությունը և դրանց տեղը հեղինակի ամբողջական ժառանգության մեջ որոշելը, ինչը կարող է նպաստել հետագա հրատարակությունների և բնագրագիտական ուսումնասիրությունների պատրաստմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականագիտության, բնագրագիտության, արխիվագիտության և աշուղագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտական շրջանառության մեջ ընդգրկել նոր նյութեր և խորացնել Ջիվանու ստեղծագործական ժառանգության պատմական ու գեղարվեստական ընկալումը։

Право

Աշխատությունը նվիրված է անձի արժանապատվության՝ որպես հիմնարար սահմանադրաիրավական արժեքի պաշտպանության տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի շրջանակում։ Քննության կենտրոնում են արժանապատվության իրավական բովանդակությունը, մարդու հիմնարար իրավունքների համակարգում դրա նշանակությունը և պետական իշխանության մարմինների պարտականությունները՝ այն հարգելու, պաշտպանելու և հնարավոր խախտումները կանխելու ուղղությամբ։ Արժանապատվությունը դիտարկվում է որպես մարդու իրավական կարգավիճակի առանցքային հիմքերից մեկը, որը սերտորեն փոխկապակցված է անձնական ազատության, հավասարության, մասնավոր կյանքի, ֆիզիկական և հոգեբանական անձեռնմխելիության, պատվի ու հեղինակության պաշտպանության և այլ իրավունքների հետ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են սահմանադրական նորմերը, օրենսդրական կարգավորման մեխանիզմները և իրավական պաշտպանության միջոցները, որոնց միջոցով անձը կարող է պաշտպանել իր իրավունքները պետական մարմինների, պաշտոնատար անձանց կամ այլ սուբյեկտների գործողությունների հետևանքով առաջացած միջամտություններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետության բացասական և դրական պարտավորությունների հարաբերակցությանը. մի կողմից՝ պետական մարմինները պետք է ձեռնպահ մնան մարդու արժանապատվությանը անհամաչափ միջամտությունից, մյուս կողմից՝ անհրաժեշտ են արդյունավետ իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներ հնարավոր խախտումները կանխելու և դրանց հետևանքները վերացնելու համար։ Քննության են առնվում դատական պաշտպանության, սահմանադրական վերահսկողության և մարդու իրավունքների պաշտպանության այլ իրավական կառուցակարգերի դերը, ինչպես նաև իրավական պաշտպանության արդյունավետության գնահատման չափանիշները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արժանապատվության պաշտպանության խնդրին քրեական արդարադատության, ազատությունից զրկման, վարչական հարաբերությունների, սոցիալական պաշտպանության և պետական ծառայությունների մատուցման համատեքստերում, որտեղ անձը կարող է գտնվել պետության նկատմամբ առավել խոցելի վիճակում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ազգային իրավակարգավորման և մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների համադրություն՝ բացահայտելու դրանց փոխազդեցությունն ու իրավական պաշտպանության զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն սահմանադրական իրավունքի և մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտների համար՝ նպաստելով արժանապատվության իրավական բովանդակության հստակեցմանը, պաշտպանության մեխանիզմների արդյունավետության գնահատմանը և իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման ուղղությունների ձևավորմանը։

Лингвистика

Գիրքը հայոց լեզվի քերականության ուսուցմանն ու լեզվական գիտելիքների համակարգմանը նվիրված ուսումնական աշխատություն է։ Այն նախատեսված է հայերենի կառուցվածքը, լեզվական կանոններն ու խոսքի կազմակերպման սկզբունքները ներկայացնելու համար՝ նպաստելով լեզվի գիտակցված և գրագետ գործածությանը։ Քերականական ձեռնարկների այս տեսակի հիմնական խնդիրներից են լեզվի բաղադրիչների բացատրությունը, բառերի ձևերի և գործառույթների տարբերակումը, նախադասությունների կազմության կանոնների ներկայացումը և գրավոր խոսքի հստակության զարգացումը։ Այդպիսի աշխատություններում սովորաբար տեղ են գտնում հնչյունների ու տառերի, բառերի կազմության, խոսքի մասերի, քերականական ձևերի, շարահյուսական կապերի և նախադասության կառուցվածքի վերաբերյալ բաժիններ։ Վերնագրում առկա «նոր քերականություն» ձևակերպումը մատնանշում է քերականական նյութը որոշակի համակարգով ներկայացնելու ձգտումը, սակայն միայն մատենագիտական տվյալներով հնարավոր չէ հաստատել, թե ինչ առանձնահատկություններով է այս հրատարակությունը տարբերվում նույնանուն մյուս հրատարակություններից։ Հայերեն քերականական ձեռնարկները կարևոր դեր են ունեցել կրթության կազմակերպման, գրագիտության տարածման և հայոց լեզվի ուսուցման մեթոդների զարգացման գործում։ Այս գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայագիտական գրականության, հայերենի դասավանդման պատմության և 19-րդ դարի հայկական կրթական միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես նյութ՝ ժամանակաշրջանի քերականական տերմինաբանության, լեզվական նորմերի ներկայացման և հայերեն ուսումնական գրքերի հրատարակման ավանդույթների հետազոտության համար։

Математика

Ռադիոֆիզիկական և չափագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գերբարձր հաճախականության ճառագայթման բնութագրերի բարձր ճշտությամբ չափման համակարգերի մշակման և ստեղծման խնդիրներին։ Քննության են առնվում ԳԲՀ տիրույթում էլեկտրամագնիսական ճառագայթման հիմնական պարամետրերի գրանցման, չափման և մշակման ֆիզիկական ու տեխնիկական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում չափիչ համակարգերի զգայունության, ճշտության, կայունության և վերարտադրելիության բարձրացման մեթոդներին, ինչպես նաև չափման սխալների առաջացման աղբյուրների բացահայտմանն ու նվազեցմանը։ Վերլուծվում են ընդունիչ և տվիչ հանգույցների, ազդանշանների ուժեղացման ու մշակման միջոցների, չափիչ շղթաների և համապատասխան էլեկտրոնային բաղադրիչների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են համակարգերի տրամաչափարկման, չափագիտական ապահովման և տարբեր աշխատանքային պայմաններում ստացված արդյունքների հավաստիության գնահատման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կատարելագործելու ԳԲՀ ճառագայթման պարամետրերի չափման տեխնիկական միջոցները և բարձրացնելու դրանց կիրառման արդյունավետությունը գիտական ու տեխնոլոգիական խնդիրների լուծման ժամանակ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռադիոֆիզիկայի, ռադիոտեխնիկայի, չափագիտության և ԳԲՀ տեխնիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։