Особенности поражения слизистой оболочки полости рта и пародонта у больных вирусными гепатитами

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է դեռահասների մտավոր դաստիարակության տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Վ. Ա. Սուխոմլինսկու մանկավարժական գաղափարների, կրթադաստիարակչական սկզբունքների և դրանց ժամանակակից կիրառելիության տեսանկյունից։ Քննարկվում են մտավոր դաստիարակության էությունը, նպատակները, հիմնական բաղադրիչները և դրա նշանակությունը դեռահասների ճանաչողական կարողությունների, ինքնուրույն մտածողության, ստեղծագործական ներուժի ու աշխարհայացքի ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սուխոմլինսկու մարդասիրական մանկավարժության սկզբունքներին, երեխայի անհատականության նկատմամբ հարգանքին, ուսուցման և դաստիարակության փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև սովորողների մտավոր զարգացման համար բարենպաստ կրթական միջավայրի ստեղծմանը։ Ուսումնասիրվում են գիտելիքների յուրացման, մտածողության ակտիվացման, դիտողականության, հիշողության, երևակայության և ճանաչողական հետաքրքրությունների զարգացման մանկավարժական պայմանները։ Դիտարկվում են դեռահասների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները, նրանց ինքնուրույնության ձգտումը, հետաքրքրությունների փոփոխությունները և ուսումնական գործունեության նկատմամբ վերաբերմունքի ձևավորման գործընթացները։ Կարևորվում են ուսուցչի դերը սովորողների մտավոր ակտիվության խթանման, անհատական մոտեցման ապահովման, ստեղծագործական առաջադրանքների կազմակերպման և գիտելիքների նկատմամբ գիտակցված հետաքրքրության ձևավորման գործում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել Սուխոմլինսկու մանկավարժական աշխատությունները, նրա կրթական փորձը և մտավոր դաստիարակության վերաբերյալ առաջադրած գաղափարները՝ ժամանակակից մանկավարժական տեսությունների հետ համադրության միջոցով։ Անդրադարձ է կատարվում բնության, գրականության, արվեստի, աշխատանքային գործունեության և շրջապատող միջավայրի ճանաչողության նշանակությանը դեռահասների մտավոր ու հոգևոր զարգացման գործընթացում։ Առանձնացվում են մտավոր դաստիարակության և բարոյական, գեղագիտական ու աշխատանքային դաստիարակության փոխկապակցվածության հարցերը՝ անձի համակողմանի զարգացման տեսանկյունից։ Կարևորվում են նաև քննադատական մտածողության, ինքնուրույն ուսումնառության, հետազոտական կարողությունների և ստեղծագործական նախաձեռնողականության զարգացման հնարավորությունները ժամանակակից կրթական միջավայրում։ Դիտարկվում են Սուխոմլինսկու մանկավարժական ժառանգության արդիականությունը կրթության մարդակենտրոն կազմակերպման, սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառման և ուսուցման արդյունավետության բարձրացման պայմաններում։ Աշխատությունը կարող է նպաստել դեռահասների մտավոր դաստիարակության մեթոդների կատարելագործմանը, դասական մանկավարժական գաղափարների վերաիմաստավորմանը և դրանց կիրառմանը ժամանակակից հանրակրթական համակարգում։ Այն օգտակար է մանկավարժների, կրթության հետազոտողների, հոգեբանների, ուսուցիչների, կրթության կազմակերպիչների և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենում խոսքային փոխներգործության ճանաչողական և գործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ լեզվական հաղորդակցությունը դիտարկելով որպես խոսողների գիտելիքների, մտադրությունների, ենթադրությունների և հաղորդակցական ռազմավարությունների փոխկապակցված համակարգ։ Հետազոտության կենտրոնում այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հաղորդակցության մասնակիցները ձևավորում, փոխանցում և մեկնաբանում են իմաստը՝ հաշվի առնելով ոչ միայն արտահայտության բառային ու քերականական կառուցվածքը, այլև հաղորդակցական իրավիճակը, համատեքստը և զրուցակիցների ընդհանուր գիտելիքները։ Ճանաչողական մոտեցման շրջանակում խոսքային փոխներգործությունը դիտարկվում է որպես տեղեկատվության ընկալման, մշակման և մտային ներկայացումների ակտիվացման գործընթաց, որի ընթացքում լեզվական միավորների նշանակությունը փոխկապակցվում է մարդու փորձի և աշխարհընկալման հետ։ Գործաբանական տեսանկյունից ուշադրություն է հատկացվում խոսողի հաղորդակցական նպատակին, խոսքային ակտերի գործառույթներին, ենթատեքստային իմաստներին և այն եղանակներին, որոնց միջոցով հասցեատերը վերականգնում է խոսողի ակնարկած կամ ուղղակիորեն չարտահայտված բովանդակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հարցերի, խնդրանքների, առաջարկների, համաձայնության, անհամաձայնության, գնահատման և այլ հաղորդակցական գործողությունների լեզվական իրացման առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է խոսքային փոխներգործության հաջորդական կազմակերպումը, քանի որ երկխոսության յուրաքանչյուր արտահայտություն սովորաբար պայմանավորված է նախորդ հաղորդակցական քայլով և միաժամանակ ձևավորում է հետագա արձագանքի հնարավոր շրջանակը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն քաղաքավարության ռազմավարությունները, խոսքային համագործակցության սկզբունքները, հաղորդակցական ակնկալիքները և սոցիալական հարաբերությունների ազդեցությունը լեզվական միջոցների ընտրության վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև բացահայտ և ներակա իմաստների հարաբերակցությանը, համատեքստային ենթադրություններին, հեգնանքի, ակնարկի և անուղղակի խոսքային գործողությունների մեկնաբանման ճանաչողական հիմքերին։ Անգլերեն խոսքային նյութի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են լեզվական կառուցվածքները և ճանաչողական գործընթացները համատեղ գործում իրական հաղորդակցության ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճանաչողական լեզվաբանության, գործաբանության, դիսկուրսի վերլուծության և հաղորդակցական լեզվաբանության մոտեցումները՝ խոսքային փոխներգործությունը ներկայացնելով որպես լեզվական, մտավոր և սոցիալական գործոնների փոխազդեցությամբ ձևավորվող բարդ հաղորդակցական գործընթաց։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է ստամոքսի ստորին հատվածում տեղակայված չարորակ նորագոյացությունների վիրաբուժական բուժման արդյունավետության բարձրացման և բուժման անմիջական ու երկարաժամկետ արդյունքների բարելավման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հիվանդության կլինիկական առանձնահատկությունները, ուռուցքային գործընթացի տարածվածության աստիճանը, ախտորոշման տվյալները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ վիրաբուժական բուժման ընտրության ու հետագա արդյունքների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վիրահատական մոտեցումների հիմնավորված ընտրությանը, ուռուցքի հեռացման ամբողջականությանը, ավշային հանգույցների ախտահարման գնահատմանը և վիրաբուժական միջամտության ծավալի համապատասխանեցմանը հիվանդության առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են հետվիրահատական վաղ շրջանի արդյունքները՝ ներառելով հիվանդների վերականգնման ընթացքը, հնարավոր բարդությունների առաջացման գործոնները, բուժման տևողությունը և օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի վերականգնումը։ Կարևորվում է վիրահատությունից առաջ հիվանդի ընդհանուր վիճակի համալիր գնահատումը և բուժման անհատական պլանավորումը, ինչը կարող է նպաստել վիրաբուժական ռիսկերի նվազեցմանը։ Երկարաժամկետ արդյունքների ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են հիվանդության կրկնության, հետագա կլինիկական ընթացքի, կյանքի տևողության և կյանքի որակի հետ կապված ցուցանիշները։ Վերլուծվում են տարբեր կլինիկական և ախտաբանական գործոնների հնարավոր ազդեցությունները բուժման կանխատեսման վրա՝ նպատակ ունենալով առանձնացնել այն չափանիշները, որոնք կարող են կարևոր լինել հետագա բժշկական հսկողության կազմակերպման համար։ Հետազոտության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև վիրաբուժական բուժման և համալիր ուռուցքաբանական մոտեցումների փոխկապակցվածությանը, քանի որ բուժման ընդհանուր արդյունավետությունը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն վիրահատական միջամտությամբ, այլև հիվանդության փուլին և անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան լրացուցիչ բուժական ռազմավարությունների կիրառմամբ։ Կլինիկական տվյալների, վիրահատական արդյունքների և երկարաժամկետ դիտարկումների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր մոտեցումների արդյունավետությունը և բացահայտելու բուժման կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Կարևորվում են նաև ժամանակակից ախտորոշման, վիրաբուժական տեխնոլոգիաների, հետվիրահատական խնամքի և վերականգնողական միջոցառումների զարգացումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել բուժման կազմակերպման առավել արդյունավետ սկզբունքների ձևավորմանը, հետվիրահատական բարդությունների նվազեցմանը և հիվանդների երկարաժամկետ արդյունքների բարելավմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ուռուցքաբանության, վիրաբուժական ուռուցքաբանության, գաստրոէնտերոլոգիայի և ստամոքսի չարորակ նորագոյացությունների ախտորոշմամբ ու բուժմամբ զբաղվող բժիշկների, հետազոտողների և բժշկական կրթություն ստացող ուսանողների համար։

История

1865 թվականին Վենետիկում՝ Մխիթարյան միաբանության Սուրբ Ղազար տպարանում հրատարակված այս՝ 288 էջից բաղկացած աշխատությունն ըստ վերնագրի ներկայացնում է պատմություն՝ կապված Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի և նրա ժամանակաշրջանի հետ։ Հայ եկեղեցու ավանդության մեջ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը համարվում է հայ ժողովրդին քրիստոնեություն քարոզած և Հայաստանում քրիստոնեության հաստատման գործում առանցքային դեր ունեցած հոգևոր գործիչը։ Նրա գործունեությունը սերտորեն կապված է Տրդատ Գ թագավորի ժամանակաշրջանի և IV դարի սկզբին Հայաստանում քրիստոնեության պետականորեն ընդունման ավանդական պատմության հետ։ Այս թեման կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ ժողովրդի կրոնական, մշակութային և պատմական հիշողության մեջ, քանի որ քրիստոնեության ընդունումը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ գրավոր մշակույթի, կրթության, եկեղեցական կառույցների և ազգային ինքնության հետագա զարգացման վրա։ Վերնագրում գործածված «ի սրբոյն Գրիգորէ ցաւուրս իւր» ձևակերպումը մատնանշում է Սուրբ Գրիգորի ժամանակներից մինչև աշխատության շարադրանքում դիտարկվող ժամանակաշրջանը ներկայացնելու մտադրություն, իսկ «լուսաբանեալ» բառը հուշում է պատմական նյութի բացատրական կամ մեկնաբանական շարադրանք։ Հետևաբար, գիրքը կարող է անդրադառնալ ոչ միայն Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի կյանքին ու գործունեությանը, այլև նրա ժամանակաշրջանի կրոնական և քաղաքական հանգամանքներին ու դրանց պատմական նշանակությանը։ XIX դարում Մխիթարյան միաբանությունը կարևոր դեր էր կատարում հայոց պատմության, եկեղեցական ժառանգության և հին մատենագրության ուսումնասիրության ու հրատարակման գործում։ Վենետիկի Սուրբ Ղազար տպարանում լույս տեսած նման աշխատությունները նպաստում էին պատմական և կրոնական գիտելիքների տարածմանը հայալեզու ընթերցողների շրջանում։ Այնուամենայնիվ, վերնագիրն ու մատենագիտական տվյալները բավարար չեն գրքի ճշգրիտ ժամանակագրական ընդգրկումը, օգտագործված աղբյուրները կամ հեղինակի պատմական մեկնաբանությունները հաստատելու համար․ այդ մանրամասները պարզելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել բնագիրը։

Литература

Անգլալեզու «համալսարանական վեպը» (կամ «ակադեմիական վեպը») արձակի յուրահատուկ ժանր է, որի գործողությունները հիմնականում ծավալվում են համալսարանական միջավայրում՝ ընդգրկելով դասախոսների, ուսանողների և ակադեմիական ինստիտուտների ներքին կյանքը։ Ժանրը ձևավորվել է հատկապես XX դարի կեսերից և բնորոշվում է փակ սոցիալական տարածության պատկերումով, որտեղ համալսարանը ներկայացվում է որպես ինքնուրույն միկրոաշխարհ՝ իր հիերարխիաներով, մրցակցությամբ, գաղափարական բախումներով և մարդկային հարաբերությունների բարդությամբ ։ Այս վեպերում հաճախ կենտրոնական են դառնում ակադեմիական կյանքի երգիծական կամ քննադատական պատկերումները՝ ընդգծելով գիտական աշխարհի հավակնությունները, մարդկային թուլությունները, ինտրիգները և սոցիալական դերերի հակասությունները։

Религия

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Երվանդ Վարդապետ Տեր-Մինասյանի կրոնագիտական հայեցակարգի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով նրա աստվածաբանական, կրոնագիտական և փիլիսոփայական հայացքների հիմնական ուղղությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նրա մեկնաբանությունները կրոնի էության, հավատքի, եկեղեցու դերի, քրիստոնեական ավանդույթի և հայ եկեղեցական մտքի զարգացման վերաբերյալ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա գիտական մեթոդաբանությանը, համեմատական կրոնագիտության նկատմամբ մոտեցումներին, ինչպես նաև հայկական և համաշխարհային կրոնագիտական մտքի փոխազդեցության վերաբերյալ դիտարկումներին։ Քննարկվում են հեղինակի աշխատությունների ազդեցությունը հայ աստվածաբանական և կրոնագիտական գիտության զարգացման վրա, նրա ներդրումը ազգային հոգևոր և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության գործում, ինչպես նաև նրա գաղափարների արդիական նշանակությունը ժամանակակից գիտական քննարկումների համատեքստում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել կրոնագետների, աստվածաբանների, պատմաբանների, փիլիսոփաների, ուսանողների և հայ կրոնագիտական մտքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։