Պատմություն ինը գրքից

Биология

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղի նշաձև համալիրի մասնակցության ուսումնասիրությանը արյան մակարդման գործընթացների նյարդային կարգավորման մեջ։ Հետազոտության կենտրոնում կենտրոնական նյարդային համակարգի և հեմոստազի միջև առկա ֆունկցիոնալ փոխկապակցվածությունն է՝ հատկապես այն տեսանկյունից, թե ինչպես կարող են ուղեղի հուզական, վեգետատիվ և սթրեսային արձագանքների ձևավորմանը մասնակցող կառուցվածքները ներգործել արյան մակարդման համակարգի ընդհանուր վիճակի վրա։ Նշաձև համալիրը դիտարկվում է որպես լիմբիկ համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որը մասնակցում է հուզական ազդակների մշակմանը, վեգետատիվ արձագանքների կազմակերպմանը և օրգանիզմի հարմարվողական գործընթացների կարգավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել այս նյարդային կառուցվածքի ֆունկցիոնալ վիճակի և հեմոստազի տարբեր ցուցանիշների միջև հնարավոր կապերը՝ գնահատելով մակարդման և հակամակարդման մեխանիզմների հավասարակշռության փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն նյարդահումորալ ուղիներին, որոնց միջոցով կենտրոնական նյարդային համակարգի գործունեությունը կապված է արյան շրջանառության և հեմոստազի կարգավորման հետ։ Այդ համատեքստում կարևոր նշանակություն ունեն վեգետատիվ նյարդային համակարգի, ներզատական պատասխանների և կենսաբանական ակտիվ միջնորդների մասնակցության վերաբերյալ պատկերացումները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև սթրեսային և հուզական վիճակների ժամանակ դիտվող ֆիզիոլոգիական փոփոխություններին՝ պարզաբանելով, թե ինչպիսի դեր կարող են ունենալ լիմբիկ համակարգի կառուցվածքները օրգանիզմի համալիր հարմարվողական արձագանքների ձևավորման մեջ։ Հեմոկոագուլյացիան այս դեպքում դիտարկվում է ոչ թե մեկուսացված կենսաքիմիական գործընթաց, այլ նյարդային, հորմոնային և անոթային կարգավորման մեխանիզմների հետ փոխկապակցված համակարգի բաղադրիչ։ Նման ուսումնասիրությունները նպաստում են նյարդային համակարգի և արյան մակարդման ֆիզիոլոգիայի փոխհարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և կարող են կարևոր լինել սթրեսի, վեգետատիվ կարգավորման ու հեմոստազի միջև գոյություն ունեցող կապերի տեսական մեկնաբանման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, հեմատոլոգիայի, հեմոստազի ֆիզիոլոգիայի և նյարդահումորալ կարգավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել գլխուղեղի լիմբիկ կառուցվածքների հնարավոր մասնակցությունը արյան մակարդման համակարգի կարգավորմանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է համակցված միզասեռական վարակներով հիվանդների ախտորոշման և բուժման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել տարբեր հարուցիչների միաժամանակյա առկայությամբ պայմանավորված հիվանդությունների հայտնաբերման և բժշկական վարման արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են միզասեռական համակարգի վարակային հիվանդությունների կլինիկական դրսևորումները, դրանց ընթացքի առանձնահատկությունները և այն դժվարությունները, որոնք կարող են առաջանալ մի քանի վարակային գործոնների համակցման դեպքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր հարուցիչների փոխազդեցությանը, հիվանդության ախտանշանների փոփոխականությանը և այն իրավիճակներին, երբ կլինիկական պատկերը բավարար չէ պատճառագիտական ճշգրիտ ախտորոշման համար։ Քննարկվում են լաբորատոր և կլինիկական ախտորոշման մեթոդների համակցված կիրառման սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի հստակ որոշել վարակային գործընթացի բնույթը և տարբերակել նմանատիպ ախտանշաններով ընթացող վիճակները։ Կարևորվում է հիվանդի կլինիկական տվյալների, լաբորատոր հետազոտությունների արդյունքների և հնարավոր ռիսկային գործոնների միասնական գնահատումը։ Բուժման տեսանկյունից ուսումնասիրվում են պատճառագիտական և համալիր մոտեցումների ընտրության սկզբունքները՝ հաշվի առնելով հայտնաբերված հարուցիչների առանձնահատկությունները, հիվանդության ընթացքը և բուժման նկատմամբ արձագանքը։ Ուշադրություն է դարձվում հակամանրէային դեղամիջոցների նկատմամբ զգայունության և կայունության խնդրին, քանի որ բուժման արդյունավետության համար կարևոր նշանակություն ունի համապատասխան դեղորայքային ռազմավարության բժշկական հիմնավորումը։ Վերլուծվում են նաև կրկնվող կամ երկարատև ընթացքի հնարավոր պատճառները, ուղեկցող բորբոքային փոփոխությունները և բուժման արդյունքների վերահսկման նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր ախտորոշիչ ցուցանիշների համեմատումը և այնպիսի մոտեցումների առանձնացումը, որոնք կարող են նպաստել հիվանդության առավել վաղ ու ճշգրիտ հայտնաբերմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կանխարգելման, հետագա բժշկական հսկողության և հնարավոր բարդությունների ռիսկի նվազեցման խնդիրներին։ Համակարգված ախտորոշումը և անհատականացված բժշկական մոտեցումը դիտարկվում են որպես բուժման արդյունավետության բարձրացման կարևոր պայմաններ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ուրոլոգիայի, գինեկոլոգիայի, վարակաբանության, կլինիկական մանրէաբանության և միզասեռական համակարգի վարակային հիվանդությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող բժիշկների, հետազոտողների և բժշկական կրթություն ստացող ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի եզդիական համայնքի շրջանում նոր բողոքականության տարածման գործընթացի և դրա հետևանքով տեղի ունեցող ինքնության փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կրոնական փոփոխությունների սոցիալական, մշակութային և համայնքային դրսևորումները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել նոր կրոնական գաղափարների և կազմակերպված համայնքային ձևերի տարածմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրոնական պատկանելիության և էթնիկ ինքնության փոխհարաբերությանը՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես կարող են նոր կրոնական ընտրությունները ազդել անհատի և համայնքի ինքնընկալման, ավանդույթների պահպանման, սոցիալական կապերի և մշակութային արժեքների վերաիմաստավորման վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև եզդիական ավանդական կրոնական և մշակութային համակարգի առանձնահատկություններին, համայնքի ներսում ինքնության ձևավորման մեխանիզմներին և ժամանակակից սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը դրանց փոփոխության վրա։ Քննարկվում են կրոնափոխության հնարավոր դրդապատճառները, նոր կրոնական համայնքներին ներգրավվելու գործընթացները, ընտանիքի և համայնքի արձագանքները, ինչպես նաև կրոնական նոր պատկանելիության և նախկին մշակութային ինքնության համատեղման կամ հակադրման տարբեր ձևերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են կրոնական փոփոխությունները փոխազդում էթնիկ պատկանելիության, լեզվի, ավանդույթների, սոցիալական հարաբերությունների և համայնքային համերաշխության հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է ինքնության տրանսֆորմացիան որպես բազմաշերտ և շարունակական գործընթաց՝ ցույց տալով, որ կրոնական փոփոխությունը կարող է անդրադառնալ ոչ միայն անհատի հավատքային պատկերացումներին, այլև նրա սոցիալական դիրքին, մշակութային կողմնորոշումներին և համայնքի հետ հարաբերություններին։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Ստեփան Զորյանի գրական հայացքների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա գեղագիտական, գաղափարական և ստեղծագործական պատկերացումների ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները։ Գրքում ներկայացվում են գրողի ստեղծագործական աշխարհայացքի հիմնական սկզբունքները, նրա վերաբերմունքը գրականության հասարակական և գեղարվեստական նշանակության նկատմամբ, ինչպես նաև այն չափանիշները, որոնց միջոցով նա ընկալում և գնահատում էր գրական երկը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Զորյանի պատկերացումներին գրականության և իրականության փոխհարաբերության մասին՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես էր նա ընկալում կյանքի երևույթների գեղարվեստական վերարտադրության, կերպարների ստեղծման և մարդկային հարաբերությունների ներկայացման խնդիրները։ Աշխատության մեջ քննության են առնվում նրա վերաբերմունքը պատմական և ժամանակակից թեմաների նկատմամբ, մարդու ներաշխարհի, սոցիալական միջավայրի և բարոյական արժեքների գեղարվեստական արտացոլման սկզբունքները։ Հեղինակը վերլուծում է նաև Զորյանի ստեղծագործական մեթոդի առանձնահատկությունները՝ անդրադառնալով ռեալիստական պատկերմանը, կերպարակերտմանը, հոգեբանական դիտարկումներին, լեզվական պարզությանը և պատմողական արվեստին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրականության ազգային բնույթի վերաբերյալ նրա պատկերացումներին, հայ գրական ավանդույթների նկատմամբ վերաբերմունքին և գրականության զարգացման ընթացքի վերաբերյալ արտահայտած տեսակետներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են նաև գրողի գրական-քննադատական հոդվածները, հրապարակախոսական ելույթները և այլ նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու նրա գրականագիտական մտածողության ամբողջական պատկերը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Զորյանի գրական հայացքները ձևավորվել են գեղարվեստական վարպետության, կյանքի ճշմարտացի պատկերման, մարդկային հոգեբանության բացահայտման և ազգային գրականության զարգացման խնդիրների փոխկապակցված ընկալման հիման վրա։ Գրքում ներկայացվող վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ավելի խորությամբ հասկանալու առանձին ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, այլև գնահատելու հեղինակի տեղն ու դերը XX դարի հայ գրականության պատմության մեջ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, գրականության ուսուցիչների, մշակութաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են Ստեփան Զորյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ և հայ գրական մտքի զարգացման պատմությամբ։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է պաշտոնական խոսքի լեզվաոճական և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Սահմանադրության լեզվական նյութի հիման վրա։ Քննարկվում են պաշտոնական հաղորդակցության լեզվական կազմակերպման սկզբունքները, իրավական տեքստերի ձևավորման առանձնահատկությունները և դրանցում կիրառվող ոճական միջոցների գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պաշտոնական խոսքի ճշգրտությանը, հստակությանը, տրամաբանական հաջորդականությանը, իմաստային որոշակիությանը և լեզվական արտահայտչամիջոցների ընտրությանը։ Ուսումնասիրվում են սահմանադրական տեքստին բնորոշ բառապաշարը, իրավաբանական եզրույթները, շարահյուսական կառույցները, քերականական ձևերը և դրանց փոխկապակցվածությունը տեքստի հաղորդակցական նպատակների հետ։ Դիտարկվում են պաշտոնական ոճի ձևավորման պատմական և լեզվամշակութային նախադրյալները, ինչպես նաև իրավական փաստաթղթերում լեզվական նորմերի պահպանման և իրավական իմաստի փոխանցման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում են բարդ նախադասությունների կառուցվածքը, պայմանական և սահմանափակող ձևակերպումները, պարտավորություն, իրավունք կամ լիազորություն արտահայտող լեզվական միջոցները և դրանց նշանակությունը սահմանադրական դրույթների մեկնաբանության գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել լեզվաոճական, կառուցվածքային, իմաստաբանական և գործառական վերլուծության մեթոդներ՝ պաշտոնական խոսքի տարբեր լեզվական մակարդակների փոխազդեցությունը բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում իրավական տեքստերի կառուցվածքային ամբողջականությանը, առանձին դրույթների փոխկապակցվածությանը, կրկնությունների գործառույթներին և ձևակերպումների միանշանակության ապահովման խնդիրներին։ Առանձնացվում են սահմանադրական լեզվի առանձնահատկությունները՝ որպես իրավական կարգավորման, պետական իշխանության կազմակերպման և հասարակական հարաբերությունների սահմանման միջոց։ Կարևորվում է նաև պաշտոնական խոսքի ոճակառուցվածքային հատկանիշների համադրությունը, որի միջոցով ձևավորվում են իրավական փաստաթղթերի հեղինակավոր, նորմատիվ և կարգավորող բնույթը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել պաշտոնական-գործարար ոճի տեսական ուսումնասիրության խորացմանը, իրավական լեզվի առանձնահատկությունների բացահայտմանը և սահմանադրական տեքստերի լեզվաբանական վերլուծության մեթոդների կատարելագործմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ իրավաբանական թարգմանության, իրավական փաստաթղթերի լեզվական խմբագրման, մասնագիտական հաղորդակցության և անգլերենի ոճագիտության ուսումնասիրության ոլորտներում։ Այն օգտակար է լեզվաբանների, ոճաբանների, իրավալեզվաբանների, թարգմանիչների, իրավաբանների և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Գիրքը նվիրված է Օսմանյան կայսրության պատմությանը XVIII դարի սկզբից մինչև 1923 թվականը՝ ընդգրկելով քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական և մշակութային խոշոր վերափոխումների ժամանակաշրջանը։ Քննության են առնվում կենտրոնական իշխանության և վարչական համակարգի զարգացումը, կայսրության տարբեր շրջանների կառավարման առանձնահատկությունները, հասարակության կառուցվածքը և տարբեր էթնիկ ու կրոնական համայնքների տեղը օսմանյան համակարգում։ Վերլուծվում են XVIII և XIX դարերում տեղի ունեցած քաղաքական ու ռազմական փոփոխությունները, եվրոպական պետությունների հետ հարաբերությունները, տարածքային կորուստները և արտաքին քաղաքական մրցակցության ազդեցությունը կայսրության ներքին զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական բարեփոխումներին, կառավարման, բանակի, կրթության և իրավական համակարգի արդիականացման փորձերին, ինչպես նաև դրանց հասարակական հետևանքներին։ Դիտարկվում են ազգայնական շարժումների տարածումը, ազգային ինքնագիտակցության զարգացումը և կայսրության տարբեր ժողովուրդների քաղաքական ու հասարակական ձգտումները։ Անդրադարձ է կատարվում XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի քաղաքական ճգնաժամերին, սահմանադրական շարժումներին, իշխանության կառուցվածքի փոփոխություններին և պատերազմների ազդեցությանը։ Քննարկվում են նաև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիները, կայսրության ժողովուրդների ապրած բռնություններն ու զանգվածային տեղահանությունները, այդ թվում՝ հայերի նկատմամբ իրականացված ցեղասպանությունը, ինչպես նաև պատերազմի հետևանքով առաջացած քաղաքական և տարածքային վերափոխումները։ Ներկայացվում են կայսրության կազմալուծմանը հաջորդած գործընթացները և 1923 թվականին Թուրքիայի Հանրապետության ստեղծմամբ նոր քաղաքական համակարգի ձևավորումը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել Օսմանյան կայսրության, Թուրքիայի, Մերձավոր Արևելքի և նոր ու նորագույն շրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների համար։