Պետական սեփականության կառավարում. մեթոդաբանական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը

Химия

Աշխատությունը նվիրված է հալոգենակրիլային և դիհալոգենպրոպիոնային թթուների՝ ֆոսֆորային նուկլեոֆիլների հետ փոխազդեցության քիմիական օրինաչափությունների, ռեակցիոն մեխանիզմների և ստացվող միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հալոգենպարունակող օրգանական թթուների քիմիական հատկությունները, դրանց ռեակցիոն կենտրոնների ակտիվությունը և ֆոսֆոր պարունակող նուկլեոֆիլային ռեագենտների մասնակցությամբ ընթացող փոխակերպումների հնարավոր ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նուկլեոֆիլային տեղակալման և միացման ռեակցիաներին, ելանյութերի կառուցվածքի ազդեցությանը ռեակցիաների ընթացքի վրա, ինչպես նաև տարբեր ռեակցիոն պայմաններում առաջացող միացությունների կազմի և հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Դիտարկվում են հալոգենի ատոմների դիրքի, ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցության և ֆոսֆորային ռեագենտների բնույթի նշանակությունը քիմիական փոխակերպումների ընտրողականության համար։ Անդրադարձ է կատարվում ֆոսֆորօրգանական միացությունների սինթեզի հնարավորություններին, ռեակցիաների ընթացքի վերահսկման և ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատման ֆիզիկաքիմիական մեթոդներին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի օրգանական սինթեզի մեթոդների զարգացման, հալոգենպարունակող միացությունների ռեակցիոն ունակության ուսումնասիրության և ֆոսֆորօրգանական քիմիայի տեսական պատկերացումների ընդլայնման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիկոսների, ֆոսֆորօրգանական միացությունների հետազոտողների, քիմիական տեխնոլոգիաների մասնագետների, գիտաշխատողների և քիմիական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Сельское хозяйство

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի պարբերական ցուցիչ է, որի նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել գյուղատնտեսության տարբեր բնագավառներին վերաբերող նորարարական տեխնիկական լուծումների, գյուտերի, հեղինակային վկայագրությունների և արտոնագրային փաստաթղթերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության մասնագետների, գիտահետազոտական հաստատությունների աշխատակիցների, ինժեներների, նորարարների և համապատասխան տեխնիկական գրականություն ուսումնասիրող ընթերցողների տեղեկատվական պահանջները բավարարելու համար։ Նյութերի մատենագիտական և թեմատիկ կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս հետևելու գյուղատնտեսական տեխնիկայի, մեքենայացման, բուսաբուծության, անասնաբուծության, հողերի մշակման, ոռոգման, արտադրանքի վերամշակման և հարակից ոլորտներում ի հայտ եկող տեխնիկական նորություններին։ Առանձին գրառումները կարող են ներկայացնել գյուտի կամ տեխնիկական լուծման նույնականացման համար անհրաժեշտ տվյալներ՝ օգնելով մասնագետներին կողմնորոշվել համապատասխան արտոնագրային տեղեկատվության մեծածավալ հոսքում։ Նման ցուցիչների կարևոր գործառույթներից է արդեն գոյություն ունեցող տեխնիկական լուծումների մասին տեղեկությունների տարածումը, ինչը նպաստում է գիտատեխնիկական փորձի ուսումնասիրմանը և նոր հետազոտությունների համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմքի ձևավորմանը։ Հրատարակությունը միաժամանակ կարևոր պատմական աղբյուր է գյուղատնտեսության գիտատեխնիկական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ տարբեր տարիների թողարկումների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նորարարական գործունեության ուղղությունների, տեխնոլոգիական առաջնահերթությունների և գյուղատնտեսական արտադրության խնդիրների փոփոխությանը։ Այն արտացոլում է նաև արտոնագրային տեղեկատվության տարածման և մասնագիտական մատենագիտական սպասարկման կազմակերպման ժամանակաշրջանային փորձը։ Հատուկ նշանակություն ունի գյուտարարական գործունեության արդյունքների համակարգումը, քանի որ այն կապ է ստեղծում գիտական հետազոտության, ինժեներական նախագծման և գյուղատնտեսական արտադրության միջև։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համադրում է արտոնագրային տեղեկատվության, մատենագիտության և գյուղատնտեսական գիտատեխնիկական տեղեկատվության գործառույթները՝ ծառայելով ինչպես մասնագիտական տեղեկատու աղբյուր, այնպես էլ գյուղատնտեսության տեխնոլոգիական զարգացման և գյուտարարական գործունեության պատմության ուսումնասիրման նյութ։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է զարգացման առանձնահատկություններ ունեցող նախադպրոցական տարիքի երեխաների համատեղ կրթության և դաստիարակության կազմակերպման մանկավարժական մոդելի ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այնպիսի կրթական միջավայրի ձևավորումն է, որտեղ տարբեր կրթական կարիքներ ունեցող երեխաները կարող են մասնակցել ընդհանուր ուսումնական, խաղային, հաղորդակցական և սոցիալական գործունեությանը՝ ստանալով իրենց անհատական հնարավորություններին համապատասխան աջակցություն։ Քննվում են նախադպրոցական կրթության կազմակերպման մանկավարժական և հոգեբանական սկզբունքները, երեխաների անհատական զարգացման առանձնահատկությունների հաշվառման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև ուսուցման և դաստիարակության գործընթացների փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երեխայի սոցիալականացմանը, հասակակիցների հետ հաղորդակցությանը, ինքնուրույնության զարգացմանը, ճանաչողական ակտիվության խթանմանը և կրթական միջավայրին աստիճանական հարմարմանը։ Ուսումնասիրվում է մանկավարժների, հոգեբանների, հատուկ մանկավարժների և այլ մասնագետների համագործակցության նշանակությունը՝ յուրաքանչյուր երեխայի կրթական կարիքները գնահատելու և համապատասխան մանկավարժական աջակցություն կազմակերպելու համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ընտանիքի մասնակցությունը, քանի որ ծնողների և կրթական հաստատության շարունակական համագործակցությունը նպաստում է երեխայի զարգացման վերաբերյալ միասնական մոտեցումների ձևավորմանը և տարբեր միջավայրերում աջակցության հետևողականությանը։ Դիտարկվում են խմբային և անհատական աշխատանքի համադրման, խաղային գործունեության, հաղորդակցական առաջադրանքների և զարգացմանը նպաստող մանկավարժական միջոցների կիրառման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև կրթական միջավայրի մատչելիության, երեխաների միջև դրական փոխհարաբերությունների ձևավորման, մանկավարժների մասնագիտական պատրաստվածության և անհրաժեշտ ուսումնամեթոդական պայմանների ապահովման հարցերը։ Ինտեգրված մոտեցումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տարբեր կարիքներ ունեցող երեխաների նույն խմբում ընդգրկում, այլև որպես նրանց ակտիվ մասնակցությունն ու անհատական զարգացումը խթանող ամբողջական մանկավարժական համակարգ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նախադպրոցական մանկավարժության, հատուկ մանկավարժության, զարգացման հոգեբանության և ներառական կրթության մոտեցումները՝ երեխայակենտրոն, աջակցող և սոցիալական փոխգործակցությանը նպաստող կրթադաստիարակչական միջավայրի ձևավորման սկզբունքները ներկայացնելու նպատակով։

Лингвистика

Հայոց լեզվի տեսություն աշխատությունը լեզվաբանական-ուսումնական բնույթի ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հայոց լեզվի կառուցվածքի գիտական հիմքերը՝ ընդգրկելով նրա հնչյունաբանությունը, բառագիտությունը, ձևաբանությունը և շարահյուսությունը, այն բացատրում է լեզվի համակարգային բնույթը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր լեզվական մակարդակները փոխկապակցված և միասին ձևավորում խոսքի ամբողջական կառուցվածքը, գիրքը անդրադառնում է նաև հայերենի պատմական զարգացման որոշ առանձնահատկություններին, բարբառային բազմազանությանը և ժամանակակից լեզվական նորմերի ձևավորմանը, միաժամանակ ընդգծելով լեզվի ճիշտ կիրառման կանոնները գրավոր և բանավոր խոսքում, ինչը այն դարձնում է կարևոր ուսումնական աղբյուր ուսանողների, լեզվաբանների և հայերենը խորությամբ ուսումնասիրողների համար։

Социология

Հրատարակությունը նախատեսված է գրադարանների համար որպես մեթոդական ուղեցույց՝ նվիրված կանանց դերի, իրավունքների և հասարակական նշանակության լուսաբանմանը։ Այն ներառում է առաջարկություններ թեմատիկ գրքային ցուցահանդեսների, գրական միջոցառումների, ընթերցողական քննարկումների, դասախոսությունների և տեղեկատվական ծրագրերի կազմակերպման վերաբերյալ՝ նպաստելով կանանց ձեռքբերումների, հասարակական ակտիվության և հավասար իրավունքների գաղափարների տարածմանը։ Նյութում ներկայացվում են թեմային առնչվող գրականության մատենագիտական ցանկեր, աշխատանքի կազմակերպման մեթոդական ցուցումներ և մշակութային-լուսավորչական նախաձեռնությունների օրինակներ, որոնք կարող են կիրառվել տարբեր տեսակի գրադարաններում։ Հրատարակությունն արժեքավոր գործնական ձեռնարկ է գրադարանավարների և մշակութային ոլորտի մասնագետների համար՝ աջակցելով ընթերցողների շրջանում գենդերային հավասարության, կրթության և հասարակական մասնակցության վերաբերյալ իրազեկության բարձրացմանը։

История

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Արտավազավանքում հայտնաբերված նորահայտ վիմագրական արձանագրության ներկայացմանն ու գիտական քննությանը։ Աշխատության առանցքում քարե մակերեսին պահպանված գրավոր վկայության ուսումնասիրությունն է, որը կարևոր նշանակություն ունի միջնադարյան Հայաստանի պատմության, վանական մշակույթի և գրավոր ժառանգության հետազոտության համար։ Վիմագրերը պատմական սկզբնաղբյուրների արժեքավոր տեսակ են․ դրանք կարող են տեղեկություններ հաղորդել իրենց ստեղծման ժամանակաշրջանի, անձանց, հիշատակվող իրադարձությունների, շինարարական գործունեության, նվիրատվությունների և հասարակական հարաբերությունների մասին։ Նորահայտ արձանագրության ընթերցումը, վերծանումը և մեկնաբանությունը հնարավորություն են տալիս լրացնելու պատմական տեղեկությունների առկա շրջանակը և ուշադրություն հրավիրելու մինչ այդ անհայտ կամ բավարար չափով ուսումնասիրված փաստերի վրա։ Արտավազավանքի վիմագրական նյութի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայկական արձանագրական մշակույթի, գրային ավանդույթի և վանական հաստատությունների պատմական դերի բացահայտման տեսանկյունից։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է վիմագրագետների, պատմաբանների, հնագետների, հայագետների և Հայաստանի միջնադարյան հոգևոր ու մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։