Պիրիտի բարձր պարունակությամբ պղնձակոլչեդանային հանքանյութերից ոսկու կորզման տեխնոլոգիայի մշակումը

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ղազախստանի միջև 1991–2016 թվականներին ձևավորված միջպետական հարաբերությունների զարգացման, համագործակցության հիմնական ուղղությունների, ձեռքբերումների և հետագա հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Խորհրդային Միության փլուզումից և երկու պետությունների անկախացումից հետո երկկողմ հարաբերությունների ինստիտուցիոնալացման գործընթացի վրա՝ ընդգրկելով քաղաքական, դիվանագիտական, առևտրատնտեսական, անվտանգային, մշակութային և հումանիտար ոլորտները։ Երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները պաշտոնապես հաստատվել են 1992 թվականի օգոստոսի 27-ին, որից հետո աստիճանաբար ձևավորվել է երկկողմ համագործակցության պայմանագրաիրավական և դիվանագիտական հիմքը։ Քննության են առնվում անկախության առաջին տարիներին միջպետական կապերի հաստատման առանձնահատկությունները, երբ երկու երկրներն էլ իրականացնում էին պետական կառավարման, տնտեսական համակարգերի և արտաքին քաղաքականության վերափոխումներ։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ հարաբերությունների զարգացման համար ստեղծվել է պայմանագրաիրավական հիմք. 1993 թվականին ստորագրվել է հարաբերությունների հիմքերի մասին պայմանագիրը, իսկ 1999 թվականին՝ բարեկամության և համագործակցության մասին պայմանագիրը։ Հետագա տարիներին իրավական դաշտը համալրվել է առևտրատնտեսական, ներդրումային, տրանսպորտային, կրթական, գիտական և այլ ոլորտներին վերաբերող համաձայնագրերով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքական և դիվանագիտական երկխոսության զարգացմանը։ Քննության են առնվում պետական ղեկավարների, կառավարությունների և արտաքին գործերի գերատեսչությունների միջև շփումները, պաշտոնական և աշխատանքային այցերը, քաղաքական խորհրդակցությունները և տարբեր մակարդակներում անցկացված հանդիպումները։ Դրանք դիտարկվում են որպես երկկողմ հարաբերությունների շարունակականությունն ապահովող կարևոր մեխանիզմներ։ Ուսումնասիրվում է նաև դիվանագիտական ներկայացուցչությունների նշանակությունը։ Հայաստանի դեսպանությունը Ղազախստանում սկսել է գործել անկախության սկզբնական շրջանում, իսկ Ղազախստանի դեսպանությունը Հայաստանում բացվել է 2007 թվականին, ինչը նպաստել է մշտական քաղաքական հաղորդակցության և գործնական համագործակցության ամրապնդմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բազմակողմ ձևաչափերում երկու երկրների փոխգործակցության ուսումնասիրությունը։ Հայաստանը և Ղազախստանը հետխորհրդային տարածքում մասնակցել են մի շարք ընդհանուր կազմակերպությունների և ինտեգրացիոն գործընթացների, ինչի արդյունքում երկկողմ հարաբերությունները զարգացել են նաև բազմակողմ քաղաքական և տնտեսական միջավայրում։ Քննության են առնվում այդ կառույցների շրջանակներում ընդհանուր հետաքրքրություն ներկայացնող հարցերի շուրջ շփումները, ինչպես նաև բազմակողմ համագործակցության ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ Առանձին տեղ է հատկացվում տնտեսական կապերին։ Ուսումնասիրվում են ապրանքաշրջանառության կառուցվածքը, արտահանման և ներմուծման հնարավորությունները, գործարար կապերի ձևավորումը, ներդրումային համագործակցությունը և տնտեսական փոխգործակցության զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները։ Հայաստանի և Ղազախստանի միջև անմիջական ցամաքային սահմանի բացակայությունը դիտարկվում է որպես տրանսպորտային և լոգիստիկ համագործակցության վրա ազդող կարևոր հանգամանք, ինչի պատճառով առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում տարանցիկ ուղիները և երրորդ երկրների տարածքով իրականացվող փոխադրումները։ Տնտեսական համագործակցության հեռանկարները դիտարկվում են շուկաների փոխադարձ ճանաչելիության բարձրացման, գործարար շրջանակների միջև կապերի ակտիվացման և ապրանքների ու ծառայությունների փոխանակման հնարավորությունների ընդլայնման համատեքստում։ Քննության է առնվում ներդրումային համագործակցության իրավական ապահովումը։ Երկու պետությունների միջև ներդրումների խրախուսման և փոխադարձ պաշտպանության վերաբերյալ համաձայնագիրը ստորագրվել է 2006 թվականին, իսկ միջազգային ավտոմոբիլային հաղորդակցության վերաբերյալ համաձայնագիրը ևս ձևավորել է տրանսպորտային կապերի զարգացման իրավական հիմքերից մեկը։ Ուսումնասիրվում է նաև գյուղատնտեսության ոլորտում համագործակցությունը՝ հաշվի առնելով երկու երկրների տնտեսական կառուցվածքում այդ բնագավառի նշանակությունը։ Պայմանագրային հիմքի շրջանակում առկա է նաև գյուղատնտեսական համագործակցությանը վերաբերող համաձայնագիր, ինչը հնարավորություն է տվել ոլորտային կապերը ներառել երկկողմ հարաբերությունների ընդհանուր համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կրթության և գիտության ոլորտներին։ Ուսումնասիրվում են կրթական հաստատությունների միջև հնարավոր կապերը, գիտական համագործակցությունը, մասնագետների և փորձի փոխանակման հեռանկարները։ 2010 թվականին ստորագրված կրթության և գիտության ոլորտում համագործակցության համաձայնագիրը ներկայացնում է այդ ուղղության պայմանագրային հիմքերից մեկը։ Մշակութային և հումանիտար հարաբերությունները դիտարկվում են որպես ժողովուրդների միջև կապերի ամրապնդման կարևոր բաղադրիչ։ Քննության են առնվում մշակութային միջոցառումների, հասարակական շփումների, պատմամշակութային փոխճանաչման և համայնքային կապերի նշանակությունը։ Նման համագործակցությունը կարող է նպաստել ոչ միայն մշակութային փոխանակմանը, այլև քաղաքական ու տնտեսական հարաբերությունների համար բարենպաստ հասարակական միջավայրի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում է նաև անվտանգության ոլորտում փոխգործակցությունը՝ այն դիտարկելով երկկողմ և բազմակողմ համագործակցության շրջանակներում։ Պաշտպանական գերատեսչությունների միջև կապերը և ռազմատեխնիկական համագործակցության իրավական մեխանիզմները ներկայացվում են որպես հարաբերությունների առանձին ուղղություն։ 2012 թվականին ստորագրված ռազմատեխնիկական համագործակցության համաձայնագիրն ուժի մեջ է մտել 2016 թվականին։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում 2016 թվականին հարաբերությունների վիճակին, քանի որ այդ տարին հնարավորություն է տալիս ամփոփել անկախությունից հետո շուրջ քառորդ դարի ընթացքում ձևավորված համագործակցության արդյունքները։ Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարության տվյալներում արձանագրված են 2016 թվականին Ղազախստանի բարձրաստիճան պաշտոնյաների մի շարք աշխատանքային այցեր Հայաստան, այդ թվում՝ վարչապետի և արտաքին գործերի նախարարի մակարդակով, ինչը ցույց է տալիս տվյալ ժամանակաշրջանում քաղաքական շփումների շարունակականությունը։ Հետազոտության շրջանակում համագործակցության հեռանկարները կարող են դիտարկվել տնտեսական հարաբերությունների ակտիվացման, փոխադարձ ներդրումների խրախուսման, տրանսպորտային հաղորդակցությունների կատարելագործման, կրթագիտական և մշակութային կապերի ընդլայնման տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն է տրվում այն ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին, որոնք հնարավորություն են տալիս համաձայնեցնելու երկու երկրների տնտեսական և արտաքին քաղաքական շահերը՝ պահպանելով երկկողմ հարաբերությունների ինքնուրույն օրակարգը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հետխորհրդային ժամանակաշրջանում երկու անկախ պետությունների հարաբերությունների ձևավորման և զարգացման ամբողջական ուսումնասիրությամբ։ 1991–2016 թվականների ժամանակահատվածի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հետևել հարաբերությունների անցմանը սկզբնական դիվանագիտական կապերի հաստատումից դեպի բազմաոլորտ պայմանագրային և ինստիտուցիոնալ համագործակցություն։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտության պատմության, հետխորհրդային տարածքի քաղաքական գործընթացների, տարածաշրջանային ինտեգրման և հայ-ղազախական հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, քաղաքագետների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է դեռահասների սեռական դաստիարակության առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և այնպիսի արդյունավետ մոտեցումների բացահայտմանը, որոնք կարող են նպաստել սեռական վարքագծի հետ կապված ռիսկերի նվազեցմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում դեռահասության շրջանի ֆիզիկական, հոգեբանական, հուզական և սոցիալական փոփոխությունների համակողմանի դիտարկումն է, քանի որ այս փուլում ձևավորվում են անձի ինքնագիտակցությունը, հարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումները, պատասխանատվության զգացումը և սեփական վարքագիծը գնահատելու կարողությունը։ Աշխատության շրջանակում քննարկվում են սեռական դաստիարակության նպատակները, բովանդակությունը, սկզբունքներն ու մեթոդները, ինչպես նաև ընտանիքի, դպրոցի, հասակակիցների և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը դեռահասների գիտելիքների, վերաբերմունքների և վարքագծային ընտրությունների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվության վստահելի աղբյուրների հասանելիությանը, մարմնի և անձնական սահմանների վերաբերյալ իրազեկվածությանը, փոխադարձ հարգանքի, պատասխանատվության, համաձայնության և անվտանգ հարաբերությունների վերաբերյալ գիտելիքների ձևավորմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է վարքագծային ռիսկերի բացահայտումը և դրանց առաջացմանը նպաստող գործոնների ուսումնասիրությունը, այդ թվում՝ տեղեկատվության պակասը, հասակակիցների ազդեցությունը, սոցիալական ճնշումը, կարծրատիպային պատկերացումները, իմպուլսիվ վարքագիծը և թվային միջավայրում առկա ռիսկերը։ Աշխատանքը կարևորում է տարիքին և հոգեբանական զարգացման մակարդակին համապատասխան, գիտականորեն հիմնավորված և զգայուն կրթական մոտեցումների կիրառումը՝ խուսափելով վախի, ամոթի կամ խտրականության վրա հիմնված մեթոդներից։ Ներկայացվում են նաև կանխարգելիչ աշխատանքի հնարավոր ուղղությունները՝ կրթական ծրագրերի կատարելագործում, ծնողների և մանկավարժների իրազեկվածության բարձրացում, դեռահասների համար վստահելի խորհրդատվական և տեղեկատվական միջավայրի ստեղծում, ինչպես նաև սոցիալ-հոգեբանական աջակցության հասանելիության ապահովում։ Կարևորվում է դեռահասների՝ սեփական որոշումների հետևանքները գնահատելու, ռիսկային իրավիճակները ճանաչելու, ճնշմանը դիմակայելու և անհրաժեշտության դեպքում վստահելի մեծահասակներից կամ մասնագետներից օգնություն խնդրելու հմտությունների զարգացումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, ծնողների, կրթական հաստատությունների մասնագետների և դեռահասների հետ աշխատող այլ մասնագետների համար՝ նպաստելով ավելի արդյունավետ, կանխարգելիչ և տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան կրթական միջավայրի ձևավորմանը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի տարածքում տարածված կաթնասունների տեսակային կազմի, տարածման, կենսամիջավայրերի և էկոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարածաշրջանի թերիոֆաունայի բազմազանությունն է՝ տարբեր բնական լանդշաֆտների և բարձրադիր գոտիների պայմաններում։ Տարածքի լեռնային ռելիեֆը, անտառային զանգվածները, թփուտները, մարգագետնային և ժայռային կենսամիջավայրերը ձևավորում են տարբեր էկոլոգիական պայմաններ, որոնք կարող են ապահովել կաթնասունների բազմաթիվ խմբերի բնակության և տարածման հնարավորություններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է հատկացվում մանր կաթնասուններին, չղջիկներին, միջատակերներին, կրծողներին, գիշատիչներին և սմբակավորներին՝ գնահատելով դրանց տարածվածությունն ու կենսամիջավայրերի հետ կապը։ Կարևոր ուղղություն է տեսակների աշխարհագրական տարածման ուսումնասիրությունը և կենդանական աշխարհի ձևավորման վրա բնական պայմանների ազդեցության գնահատումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի տարբեր տեսակների էկոլոգիական պահանջների, սննդային կապերի, կենսամիջավայրերի ընտրության և սեզոնային ակտիվության ընդհանուր օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի էկոհամակարգերում նրանց ունեցած դերի մասին։ Հետազոտության մեջ կարող են համադրվել դաշտային դիտարկումների, կենդանաբանական հավաքածուների, նախկին գիտական տվյալների և տարածման վերաբերյալ գրանցումների արդյունքները՝ տեսակային կազմի հնարավորինս ամբողջական բնութագիր ստանալու նպատակով։ Ուշադրություն է հատկացվում նաև հազվադեպ և պահպանության կարիք ունեցող տեսակներին, դրանց կենսամիջավայրերի վիճակին և մարդածին գործոնների հնարավոր ազդեցություններին։ Անտառահատումները, հողօգտագործման փոփոխությունները, ենթակառուցվածքային զարգացումը և բնական միջավայրերի մասնատումը կարող են փոփոխել կենդանիների տարածման ու բնակության պայմանները, ինչի պատճառով ֆաունիստական տվյալները կարևոր են նաև կենսաբազմազանության պահպանության տեսանկյունից։ Տեսակների կազմի և տարածման վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվությունը կարող է հիմք ծառայել հետագա կենդանաբանական և էկոլոգիական հետազոտությունների, կենսամիջավայրերի գնահատման և բնապահպանական միջոցառումների գիտական հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենդանաբանության, թերիոլոգիայի, կենսաաշխարհագրության և կենդանիների էկոլոգիայի մոտեցումները՝ ներկայացնելով տարածաշրջանի կաթնասունների բազմազանության և տարածման առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրություն։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է հիպոթալամուսային ծագման նոր ցիտոկինի ազդեցության ուսումնասիրությանը գլյուկոզի և գլուտամինաթթվի նյութափոխանակային գործընթացների վրա երկարատև ճնշման համախտանիշի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում են օրգանիզմում ծանր հյուսվածքային վնասման հետևանքով առաջացող նյութափոխանակային փոփոխությունները և դրանց կարգավորման հնարավոր նյարդահումորալ մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գլյուկոզի յուրացման և գլուտամինաթթվի կլանման փոփոխություններին, քանի որ այդ նյութերը կարևոր դեր ունեն բջիջների էներգետիկ և ամինաթթվային նյութափոխանակության գործընթացներում։ Փորձարարական ուսումնասիրության համար կիրառվող ռադիոակտիվ ածխածնով նշակիր նյութերը հնարավորություն են տալիս հետազոտական պայմաններում հետևելու համապատասխան նյութերի ներգրավմանը կենսաքիմիական գործընթացներում և քանակապես գնահատելու դրանց օգտագործման փոփոխությունները։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել փորձարարական ֆիզիոլոգիական մոդելավորումը, ռադիոիզոտոպային հետազոտությունը, կենսաքիմիական անալիզները և ստացված ցուցանիշների վիճակագրական համեմատությունը։ Փորձարարական տարբեր խմբերի տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ուսումնասիրվող ցիտոկինի առկայության և բացակայության պայմաններում նյութափոխանակային ցուցանիշների տարբերությունները։ Քննության են առնվում նաև հյուսվածքային վնասման հետևանքով էներգետիկ փոխանակության խանգարումները, բջջային նյութափոխանակության վերակազմավորումը և կարգավորիչ ազդանշանային գործոնների հնարավոր մասնակցությունը այդ գործընթացներին։ Կարևոր ուղղություն է հիպոթալամուսի և ծայրամասային նյութափոխանակության միջև գործառական կապերի ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե կենտրոնական կարգավորիչ գործոններն ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ օրգանիզմի համակարգային արձագանքի վրա։ Գլյուկոզի օգտագործման և գլուտամինաթթվի կլանման ցուցանիշների համեմատական գնահատումը կարող է լրացուցիչ տեղեկություն տալ ախտաբանական վիճակում ածխաջրային ու ամինաթթվային նյութափոխանակության փոխկապակցված փոփոխությունների վերաբերյալ։ Աշխատությունն ունի հիմնարար փորձարարական նշանակություն կենսաքիմիայի, ֆիզիոլոգիայի և ախտաֆիզիոլոգիայի համար՝ նպաստելով ծանր հյուսվածքային վնասումների ժամանակ նյութափոխանակային խանգարումների և դրանց նյարդահումորալ կարգավորման մեխանիզմների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է կորիզավոր մրգերի վերամշակման և դրանց հիմքով թունդ ալկոհոլային արտադրանքի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների գիտական ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով պատրաստի արտադրանքի որակի, հումքի արդյունավետ օգտագործման և արտադրական գործընթացների կատարելագործման խնդիրները։ Հետազոտության առանցքում մրգային հումքի ֆիզիկաքիմիական և տեխնոլոգիական առանձնահատկություններն են, որոնք պայմանավորում են վերամշակման ընթացքն ու վերջնական արտադրանքի զգայական հատկությունները։ Դիտարկվում է տարբեր տեսակի կորիզավոր մրգերի քիմիական կազմի, հասունության աստիճանի, շաքարների, օրգանական թթուների, բուրավետ նյութերի և այլ բնական բաղադրիչների նշանակությունը՝ որպես արտադրանքի որակը ձևավորող գործոններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հումքի նախնական մշակման, խմորման և հետագա տեխնոլոգիական փուլերում տեղի ունեցող կենսաքիմիական ու ֆիզիկաքիմիական փոփոխությունների ընդհանուր օրինաչափություններին՝ առանց արտադրության գործնական քայլերի կամ ռեժիմների ներկայացման։ Քննվում է նաև կորիզների և մրգի տարբեր բաղադրիչների ազդեցությունը արտադրանքի բաղադրության ու անվտանգության ցուցանիշների վրա, ինչի պատճառով կարևորվում է տեխնոլոգիական գործընթացների վերահսկումը և սննդային անվտանգության պահանջների պահպանումը։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում են պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական և զգայական բնութագրերը, դրանց կայունությունը և հումքի առանձնահատկությունների հետ ունեցած կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում անցանկալի միացությունների առաջացման հնարավոր պատճառների ուսումնասիրությունը և դրանց նվազեցման տեխնոլոգիական մոտեցումների գիտական հիմնավորումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արտադրական երկրորդային հումքի և մնացորդների արդյունավետ օգտագործման, նյութական կորուստների նվազեցման և շրջակա միջավայրի վրա արտադրության ազդեցության սահմանափակման խնդիրներին։ Նոր տեխնոլոգիական լուծումների գնահատման ժամանակ կարևորվում են ոչ միայն արտադրանքի որակական ցուցանիշները, այլև գործընթացների ռեսուրսատարությունը, տեխնոլոգիական կայունությունը և արդյունաբերական կիրառելիությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սննդային քիմիայի, մրգերի վերամշակման, խմորման գործընթացների և արտադրանքի որակի վերահսկման գիտական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել մրգային հումքի վերամշակման տեխնոլոգիական հիմքերը և բարձրացնել պատրաստի արտադրանքի որակն ու անվտանգությունը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական ֆինանսների կառավարման կարևոր ուղղություններից մեկի՝ ծրագրային բյուջետավորման ներդրման, զարգացման և արդյունավետ կիրառման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են բյուջետային միջոցների պլանավորման և բաշխման այն մոտեցումները, որոնց միջոցով պետական ծախսերը կապվում են իրականացվող ծրագրերի նպատակների, ակնկալվող արդյունքների և կատարողական ցուցանիշների հետ։ Քննարկվում են պետական կառավարման համակարգում ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, բյուջետային ծրագրերի մշակման, դրանց արդյունքների գնահատման և հաշվետվողականության ապահովման հիմնական հարցերը։ Ուշադրություն է դարձվում ծրագրային բյուջետավորման կիրառման ընթացքում առաջացող մեթոդաբանական, կազմակերպական և կառավարչական դժվարություններին, ինչպես նաև բյուջետային ծրագրերի նպատակների և չափելի արդյունքների ճիշտ սահմանման անհրաժեշտությանը։ Վերլուծվում է ծրագրային մոտեցման նշանակությունը պետական ծախսերի թափանցիկության բարձրացման, ֆինանսական վերահսկողության կատարելագործման և հատկացված միջոցների ու ստացված արդյունքների միջև հստակ կապ ստեղծելու տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պետական ֆինանսների, տնտեսագիտության, հանրային կառավարման և բյուջետային քաղաքականության ոլորտներն ուսումնասիրող մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության բյուջետային համակարգի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։