Превращения диеновых и ацетиленовых систем посредством магний- и ртутьорганических соединений

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շահութահարկի և եկամտահարկի համակարգերի ձևավորման, գործող մեխանիզմների ուսումնասիրության և դրանց կատարելագործման հիմնական ուղղությունների վերլուծությանը։ Այն դիտարկում է հարկային համակարգը ոչ միայն որպես պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորման միջոց, այլև որպես տնտեսական ակտիվության, ներդրումների, ձեռնարկատիրության, զբաղվածության և եկամուտների բաշխման վրա ազդեցություն ունեցող կարևոր տնտեսական գործիք։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղղակի հարկերի դերին և այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են հարկման բազայի որոշման, հարկային դրույքաչափերի սահմանման, հարկային արտոնությունների կիրառման, հաշվապահական և հարկային հաշվառման տարբերությունների, ինչպես նաև հարկային վարչարարության ընթացքում։ Շահութահարկի ուսումնասիրության շրջանակում աշխատանքը անդրադառնում է հարկվող շահույթի ձևավորման առանձնահատկություններին և այն դժվարություններին, որոնք կարող են առաջանալ ձեռնարկությունների համար հարկային պարտավորությունների հաշվարկման ժամանակ։ Հարկային և հաշվապահական հաշվառման միջև տարբերությունների նվազեցումը, հարկային հաշվարկների պարզեցումը և հարկումից խուսափելու հնարավորությունների սահմանափակումը դիտարկվում են որպես համակարգի արդյունավետության բարձրացման կարևոր ուղղություններ։ Եկամտահարկի մասով ուշադրության կենտրոնում ֆիզիկական անձանց եկամուտների հարկման սկզբունքներն են, հարկային բեռի բաշխումը տարբեր եկամուտներ ունեցող խմբերի միջև և հարկման մեխանիզմների ազդեցությունը աշխատանքի խթանների ու սոցիալական արդարության վրա։ Աշխատությունը քննարկում է նաև հարկային համակարգի պարզեցման անհրաժեշտությունը, քանի որ չափազանց բարդ հաշվարկային և վարչական ընթացակարգերը կարող են մեծացնել հարկ վճարողների ծախսերը և խթանել ոչ պաշտոնական տնտեսական գործունեությունը։ ՀՀ հարկային քաղաքականության վերաբերյալ ուսումնասիրություններում նույնպես ընդգծվում է, որ շահութահարկի հաշվարկման բարդությունը կարող է խնդիրներ ստեղծել ինչպես հարկատուների, այնպես էլ հարկային մասնագետների համար, մինչդեռ ճիշտ կառուցված համակարգը կարող է միաժամանակ ապահովել բյուջետային եկամուտներ և նպաստել տնտեսական աճին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հարկային վարչարարության կատարելագործմանը, մասնավորապես՝ հարկային պարտավորությունների հաշվարկման և հավաքագրման արդյունավետության բարձրացմանը, հարկային վերահսկողության բարելավմանը և հարկումից խուսափելու դեպքերի նվազեցմանը։ Այս համատեքստում հարկային համակարգի բարեփոխումը ներկայացվում է ոչ միայն օրենսդրական փոփոխությունների, այլև վարչարարական գործընթացների պարզեցման ու արդյունավետության բարձրացման խնդիր։ Աշխատության տնտեսական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ շահութահարկը անմիջականորեն կապված է ձեռնարկությունների գործունեության և ներդրումային որոշումների հետ, իսկ եկամտահարկը՝ աշխատուժի եկամուտների, զբաղվածության և տնային տնտեսությունների ֆինանսական վիճակի հետ։ Հետևաբար դրանց օպտիմալ համադրությունը կարող է ազդեցություն ունենալ ինչպես պետական ֆինանսների կայունության, այնպես էլ տնտեսական զարգացման և սոցիալական հավասարակշռության վրա։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը փորձում է բացահայտել ՀՀ-ում շահութահարկի և եկամտահարկի համակարգերի առկա թերությունները, գնահատել դրանց տնտեսական հետևանքները և առաջարկել կատարելագործման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք միաժամանակ կնպաստեն հարկային համակարգի պարզությանը, արդյունավետությանը, արդարությանը, հարկային կարգապահության բարձրացմանը և պետական բյուջեի եկամուտների կայունությանը։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է հարկային քաղաքականությամբ, պետական ֆինանսներով և ՀՀ տնտեսական համակարգի զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող տնտեսագետների, հետազոտողների, ուսանողների և պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների համար։

Право

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է տեղական ինքնակառավարման մարմինների լիազորությունների համակարգային վերլուծությանը տրանսպորտային սպասարկման կազմակերպման և ճանապարհային անվտանգության ապահովման ոլորտներում՝ ընդգծելով դրանց իրավական հիմքերը, գործառութային շրջանակները և գործնական իրականացման մեխանիզմները։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է, թե ինչպես են տեղական ինքնակառավարման մարմինները ներգրավված հանրային տրանսպորտի կազմակերպման, երթևեկության կարգավորման տեղական մակարդակում, ճանապարհային ենթակառուցվածքների պահպանման և զարգացման գործընթացներում՝ համապատասխանելով ազգային օրենսդրությանը և պետական քաղաքականության ընդհանուր սկզբունքներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավական նորմերին, որոնք սահմանում են համայնքների և քաղաքային իշխանությունների պատասխանատվության շրջանակները՝ ներառյալ փողոցային ցանցի կառավարման, կանգառների կազմակերպման, տեղական նշանակության ճանապարհների սպասարկման և անվտանգության միջոցառումների իրականացման լիազորությունները։ Աշխատությունը նաև վերլուծում է ճանապարհային անվտանգության ապահովման ոլորտում իրականացվող կանխարգելիչ միջոցառումները՝ ինչպիսիք են երթևեկության կանոնների պահպանման վերահսկողությունը, ճանապարհային նշանների և գծանշումների տեղադրումը, մանկական և խոցելի խմբերի անվտանգության ծրագրերի իրականացումը, ինչպես նաև հասարակական իրազեկման նախաձեռնությունները։ Միաժամանակ քննարկվում են տեղական ինքնակառավարման մարմինների համագործակցությունը պետական լիազոր մարմինների հետ, մասնավորապես ոստիկանության, տրանսպորտային տեսչությունների և քաղաքաշինական կառույցների հետ՝ ապահովելու միասնական և արդյունավետ քաղաքականություն ճանապարհային անվտանգության ոլորտում։ Աշխատությունը ընդգծում է նաև ֆինանսական և կազմակերպչական սահմանափակումները, որոնք կարող են ազդել տեղական մակարդակում տրանսպորտային համակարգերի արդյունավետության վրա, ինչպես նաև բարեփոխումների անհրաժեշտությունը՝ ուղղված կառավարման ապակենտրոնացման խորացմանը և ծառայությունների որակի բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է տեղական ինքնակառավարման մարմիններին որպես կարևոր դերակատարներ տրանսպորտային համակարգի կայունության և ճանապարհային անվտանգության ապահովման գործընթացում՝ համադրելով իրավական, կազմակերպչական և սոցիալական մոտեցումները։

Химия

Այս աշխատանքը նվիրված է պոլիհալոգենօրգանական թթուների կիրառությանը կարբոցիկլային միացությունների սինթեզում՝ ընդգծելով դրանց ռեակտիվության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և օրգանական սինթեզի մեջ դերակատարման մեխանիզմները։ Հետազոտության մեջ պոլիհալոգենացված օրգանական թթուները դիտարկվում են որպես բազմաֆունկցիոնալ միջանկյալներ, որոնք իրենց էլեկտրոնաքաշող հալոգենային ատոմների շնորհիվ ունեն բարձր ռեակտիվություն և կարող են մասնակցել տարբեր նուկլեոֆիլ և ռադիկալային փոխակերպումների։ Աշխատությունը վերլուծում է այն հիմնական սինթետիկ ուղիները, որոնց միջոցով այս միացությունները նպաստում են փակ ածխածնային օղակների՝ կարբոցիկլերի ձևավորմանը, ներառյալ ցիկլացման, կոնդենսացման և վերախմբավորման ռեակցիաները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեակցիոն միջավայրի պայմանների՝ ջերմաստիճանի, լուծիչների, կատալիզատորների և հալոգենների տեսակի ազդեցությանը սինթեզի ելքի և ընտրողականության վրա։ Միաժամանակ քննարկվում են մեխանիստական մոդելները, որոնք բացատրում են միջանկյալ ակտիվ համալիրների ձևավորումը և դրանց վերածումը կայուն կարբոցիկլային կառուցվածքների։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ պոլիհալոգենօրգանական թթուները հանդիսանում են արժեքավոր գործիքներ օրգանական սինթեզում՝ հնարավորություն տալով արդյունավետ կառուցել բարդ կարբոցիկլային համակարգեր, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն դեղագործության, նյութագիտության և սինթետիկ քիմիայի տարբեր ոլորտներում։

Право

Ազգային ժողովը պետության բարձրագույն ներկայացուցչական և օրենսդիր մարմինն է, որը կարևոր դեր ունի ժողովրդավարական կառավարման համակարգում և պետական իշխանության կազմակերպման գործընթացում։ Այն ներկայացնում է ժողովրդի կամքը և իրականացնում է օրենսդրական գործունեություն՝ ընդունելով օրենքներ, որոնք կարգավորում են հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և իրավական հարաբերությունները։ Ազգային ժողովի հիմնական գործառույթներից են օրենքների մշակումը և ընդունումը, պետական բյուջեի հաստատումը, կառավարության գործունեության վերահսկողությունը, ինչպես նաև երկրի ներքին և արտաքին քաղաքականության կարևոր հարցերի քննարկումը։ Ժողովրդավարական պետություններում Ազգային ժողովը ձևավորվում է ընտրությունների միջոցով, ինչը ապահովում է քաղաքացիների մասնակցությունը պետական կառավարմանը և ժողովրդի իշխանության իրականացումը։ Պատգամավորները ներկայացնում են հասարակության տարբեր շերտերի շահերը և պարտավոր են գործել հանրային շահի պաշտպանության նպատակով։ Ազգային ժողովի գործունեությունը հիմնված է սահմանադրության և օրենքների վրա, իսկ նրա լիազորությունները սահմանվում են երկրի իրավական համակարգով։ Կարևոր նշանակություն ունի խորհրդարանական վերահսկողությունը, որի միջոցով Ազգային ժողովը հետևում է կառավարության և պետական այլ մարմինների գործունեությանը՝ ապահովելով իշխանության թափանցիկությունն ու հաշվետվողականությունը։ Ազգային ժողովը նաև կարող է նախաձեռնել օրենսդրական փոփոխություններ, ստեղծել հանձնաժողովներ, կազմակերպել քննարկումներ և լսումներ հասարակական կարևոր խնդիրների վերաբերյալ։ Ժամանակակից պետություններում խորհրդարանը հանդիսանում է քաղաքական բանավեճերի և տարբեր կարծիքների արտահայտման հիմնական հարթակը, որտեղ ձևավորվում են պետական զարգացման ռազմավարական ուղղությունները։ Ազգային ժողովի արդյունավետ գործունեությունը մեծապես կախված է պատգամավորների մասնագիտական պատրաստվածությունից, քաղաքական մշակույթից և հասարակության վստահությունից։ Եթե խորհրդարանը գործում է անկախ, արդար և օրենքի գերակայության սկզբունքներով, ապա այն նպաստում է ժողովրդավարության զարգացմանը, մարդու իրավունքների պաշտպանությանը և պետական կառավարման արդյունավետությանը։ Միևնույն ժամանակ կարևոր է, որ Ազգային ժողովի գործունեությունը լինի բաց և հասանելի հասարակության համար, քանի որ քաղաքացիների վստահությունը պետական ինստիտուտների նկատմամբ կարևոր պայման է երկրի կայուն զարգացման համար։ Այսպիսով, Ազգային ժողովը հանդիսանում է իրավական և ժողովրդավարական պետության կարևորագույն ինստիտուտներից մեկը, որն ապահովում է ժողովրդի ներկայացվածությունը, օրենքների ընդունումը և պետական իշխանության հավասարակշռված գործունեությունը։

Журналистика

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի 1880-ական թվականների արևմտահայ հասարակական-քաղաքական և մշակութային կյանքի կարևոր բաղադրիչներից մեկի՝ ժողովրդավարական ուղղվածություն ունեցող պարբերական մամուլի ձևավորման, գաղափարական բովանդակության և հասարակական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն պարբերականներն ու հրապարակախոսական շրջանակներն են, որոնք մամուլը դիտարկում էին որպես հասարակական կարծիքի ձևավորման, կրթության տարածման, սոցիալական խնդիրների քննարկման և ազգային կյանքի բարեփոխման միջոց։ Քննվում է տվյալ ժամանակաշրջանի արևմտահայ մամուլի գործունեությունը Օսմանյան կայսրության հասարակական և քաղաքական միջավայրի համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով հրապարակախոսության զարգացմանը, մտավորականության մասնակցությանը և ընթերցողական հասարակության ընդլայնմանը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում մամուլի էջերում հասարակական անհավասարության, կրթության, մշակույթի, աշխատանքի, համայնքային կառավարման, ազգային ինքնագիտակցության և հասարակության արդիականացման վերաբերյալ ծավալված քննարկումներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես էին տարբեր հեղինակներ և խմբագրական շրջանակներ մեկնաբանում հասարակական առաջընթացի գաղափարը և ինչ դեր էին վերապահում կրթությանը, գիտելիքի տարածմանը ու քաղաքացիական ակտիվությանը։ Կարևոր ուղղություն է հրապարակախոսական ժանրերի, լեզվական ու ոճական առանձնահատկությունների և գաղափարների ներկայացման եղանակների քննությունը, քանի որ մամուլը ոչ միայն տեղեկատվություն էր փոխանցում, այլև ձևավորում էր հասարակական բանավեճի մշակույթ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գրականության և լրագրության փոխհարաբերությանը, քանի որ պարբերական մամուլը կարևոր հարթակ էր նոր գրական ստեղծագործությունների, քննադատական հոդվածների և մշակութային գաղափարների տարածման համար։ Հետազոտության մեջ էական նշանակություն ունի տարբեր պարբերականների դիրքորոշումների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու արևմտահայ հասարակական մտքի ներքին բազմազանությունը և գաղափարական տարբեր հոսանքների փոխազդեցությունը։ Մամուլի նյութերը միաժամանակ արժեքավոր պատմական սկզբնաղբյուր են՝ արտացոլելով ժամանակակիցների պատկերացումները հասարակության խնդիրների, մշակութային փոփոխությունների և ազգային կյանքի զարգացման վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մամուլի պատմության, հայոց պատմության, հրապարակախոսության և հասարակական մտքի պատմության մոտեցումները՝ նպաստելով XIX դարի վերջին տասնամյակների արևմտահայ մտավոր ու մշակութային միջավայրի առավել ամբողջական ընկալմանը։

Экономика

Յուրաքանչյուր երկրի անվտանգության և պաշտպանունակության ապահովումը զարգացման բոլորԱյս թեման վերաբերում է ոչ մետաղական հանքանյութեր արդյունահանող և վերամշակող ձեռնարկությունների արտահանման կարողությունների գնահատմանը՝ տնտեսական զարգացման և ազգային անվտանգության ապահովման համատեքստում։ Ոչ մետաղական հանքանյութերի արդյունաբերությունը ներառում է շինարարական նյութեր, կավ, ավազ, գիպս, կրաքար, բազալտ, ինչպես նաև տարբեր արդյունաբերական հումք, որոնք լայն կիրառություն ունեն շինարարության, քիմիական արտադրության և ենթակառուցվածքների զարգացման մեջ։ Այս ոլորտի ձեռնարկությունների արտահանման կարողությունը պայմանավորված է մի շարք գործոններով՝ հումքի որակով, վերամշակման տեխնոլոգիական մակարդակով, արտադրանքի միջազգային ստանդարտներին համապատասխանությամբ, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացվածությամբ և արտաքին շուկաների հասանելիությամբ։ Տնտեսական տեսանկյունից այս ոլորտը կարող է զգալիորեն նպաստել երկրի արտարժութային մուտքերի աճին, արդյունաբերական դիվերսիֆիկացմանը և տարածաշրջանային մրցունակության բարձրացմանը։ Սակայն արտահանման արդյունավետությունը կախված է նաև ներդրումային միջավայրից, էներգիայի արժեքից, արտադրական ծախսերից և պետական քաղաքականությունից՝ հատկապես հարկային և մաքսային կարգավորումներից։ ժամանակներում մեծապես կախված է եղել զարգացած և կայուն տնտեսությունն ունենալուց, որն ապահովող հիմնական ուղղություններից է արտահանման ուղղված տնտեսությունը / В условиях глобализации и расширения всемирных хозяйственных связей, для обеспечения устойчивого развития национальной экономики значительную роль играет экспортный потенциал, формирование которого происходит на предприятиях, являющихся самостоятельными участниками внешнеэкономической деятельности / Within the context of globalization and expansion of global economic relations, export potential plays a significant role in ensuring a sustainable development of the national economy, formation of which takes place in enterprises that are independent participants of foreign economic activities Հրատ.՝ Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան, Երևան, 2014, Սեղմագիր՝ 26 էջ [src=123456789/8669] [dspace.nla.am]