Превращения диеновых и ацетиленовых систем посредством магний- и ртутьорганических соединений

Agriculture

Աշխատանքը նվիրված է ոռոգման ժամկետների և դրանց փոփոխության ազդեցության ուսումնասիրությանը բարդենու տարբեր կլոնների վնասատուների տարածվածության, թվաքանակի և վնասակարության վրա՝ Իրանի Քարաջի տարածաշրջանի պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ջրման ժամանակի և ռեժիմի փոփոխությունները ինչպես են անդրադառնում բարդենու բույսերի ֆիզիոլոգիական վիճակի, աճի պայմանների և վնասատու օրգանիզմների զարգացման ու տարածման վրա, ինչպես նաև առանձնացնել այնպիսի ագրոտեխնիկական մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել վնասատուների վերահսկմանը և մշակաբույսի առողջության պահպանմանը։ Ուսումնասիրության կարևորությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ոռոգումը բույսի աճի և բերքատվության ապահովման հիմնական գործոններից է, սակայն ջրի քանակը, հաճախականությունը և հատկապես կիրառման ժամկետները կարող են փոխել բույսի ֆիզիոլոգիական վիճակը և դրանով ազդել վնասատուների համար ստեղծվող միջավայրի վրա։ Աշխատանքում տարբեր բարդենու կլոններ դիտարկվում են որպես համեմատական նյութ՝ դրանց աճի առանձնահատկությունների և վնասատուների նկատմամբ հարաբերական դիմադրողականության տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բույսերի զարգացման տարբեր փուլերում կիրառված ոռոգման տարբեր ժամանակացույցեր և դրանց ազդեցությունը վնասատուների տեսակային կազմի, տարածվածության, պոպուլյացիայի խտության և վնասման ինտենսիվության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ բույսերի ջրային ռեժիմը կարող է փոխել ինչպես բույսի հյուսվածքների ֆիզիոլոգիական վիճակը, այնպես էլ նրա պաշտպանական մեխանիզմների ակտիվությունը։ Ջրի պակասի դեպքում առաջացող սթրեսը կարող է թուլացնել բույսը և որոշ վնասատուների համար նպաստավոր պայմաններ ստեղծել, մինչդեռ չափից ավելի կամ ոչ ճիշտ ժամանակավորված ոռոգումը կարող է փոխել հողի խոնավության և միկրոկլիմայի պայմանները՝ նույնպես ազդելով վնասատուների զարգացման վրա։ Աշխատանքը կարող է ներառել դաշտային դիտարկումներ, որոնց ընթացքում հաշվառվում են վնասատուների առկայությունը, բույսերի վնասվածության աստիճանը, պոպուլյացիայի դինամիկան և բույսերի աճի ցուցանիշները։ Տարբեր ոռոգման ռեժիմների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն ժամկետները, որոնց դեպքում վնասատուների զարգացման ինտենսիվությունը նվազագույն կամ առավելագույն մակարդակի վրա է։ Կարևոր ուղղություն է նաև բարդենու կլոնների միջև տարբերությունների ուսումնասիրությունը։ Գենետիկական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների պատճառով տարբեր կլոններ կարող են տարբեր կերպ արձագանքել ջրային սթրեսին և ունենալ վնասատուների նկատմամբ տարբեր աստիճանի զգայունություն։ Այդ պատճառով աշխատանքը կարող է բացահայտել առավել կայուն կլոններ, որոնք համապատասխան ոռոգման ռեժիմի պայմաններում ցուցաբերում են վնասատուների նկատմամբ ավելի բարձր դիմադրողականություն կամ ավելի քիչ վնասվածություն։ Քարաջի տարածաշրջանի կլիմայական պայմանները կարևոր նշանակություն ունեն հետազոտության արդյունքների մեկնաբանման համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում խոզերի մոտ միաժամանակ հանդիպող աղիքային նեմատոդային վարակների տարածվածության, համաճարակաբանական առանձնահատկությունների, կլինիկական նշանակության և բուժման արդյունավետ մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ասկարիդների, տրիխոցեֆալների և էզոֆագոստոմների հարուցած մակաբուծային հիվանդությունների համակցված ընթացքի վրա՝ հաշվի առնելով դրանց տարածման պայմանները, կենդանիների վարակման աղբյուրները և տնտեսություններում պահպանմանը նպաստող գործոնները։ Քննության են առնվում տարբեր տարիքային խմբերի կենդանիների վարակվածության մակարդակը, հիվանդությունների տարածման սեզոնային առանձնահատկությունները, պահվածքի և կերակրման պայմանների ազդեցությունը, ինչպես նաև արտաքին միջավայրի դերը մակաբույծների կենսաշրջանի պահպանման և վարակի փոխանցման գործընթացում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում խառը վարակների առանձնահատկություններին, քանի որ մի քանի տեսակի աղիքային նեմատոդների համատեղ առկայությունը կարող է ավելի զգալի ազդեցություն ունենալ կենդանիների ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակի, աճի, զարգացման և մթերատվության վրա։ Ուսումնասիրվում են մակաբույծների հայտնաբերման և վարակվածության աստիճանի գնահատման անասնաբուժական ու լաբորատոր մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս որոշել առանձին հարուցիչների տարածվածությունը և համակցված ներխուժումների կառուցվածքը։ Համաճարակաբանական վերլուծության շրջանակում կարևորվում են կենդանիների տարիքը, տնտեսության սանիտարահիգիենիկ վիճակը, պահվածքի տեխնոլոգիան, կենդանիների խմբավորման սկզբունքները և մակաբույծների զարգացման համար նպաստավոր արտաքին պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև աղիքային նեմատոդների ազդեցությանը կենդանիների օրգանիզմի վրա՝ գնահատելով մարսողական համակարգի գործունեության խանգարումները, սննդանյութերի յուրացման փոփոխությունները և ընդհանուր արտադրողականության նվազման հնարավոր հետևանքները։ Բուժական ուղղությամբ քննության են առնվում հակամակաբուծային միջոցների կիրառման սկզբունքները և դրանց արդյունավետության գնահատման չափանիշները՝ հատկապես միաժամանակ մի քանի տեսակի նեմատոդներով վարակված կենդանիների դեպքում։ Կարևորվում է բուժման սխեմաների ընտրությունը՝ հաշվի առնելով մակաբույծների տեսակային կազմը, վարակվածության մակարդակը, կենդանիների տարիքը և տնտեսության պայմանները։ Առանձին նշանակություն է տրվում բուժական միջոցառումների և կանխարգելման համակցմանը, քանի որ միայն կենդանիների դեղորայքային բուժումը կարող է բավարար չլինել արտաքին միջավայրում պահպանվող վարակի աղբյուրների վերահսկման բացակայության դեպքում։ Այդ համատեքստում դիտարկվում են անասնաբուժասանիտարական միջոցառումները, կենդանիների պահման պայմանների բարելավումը, տարածքների մաքրության ապահովումը և պարբերական մակաբուծաբանական վերահսկողությունը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է խոզաբուծական տնտեսություններում մակաբուծային հիվանդությունների հետևանքով առաջացող տնտեսական կորուստների նվազեցման, կենդանիների առողջության պահպանման և արտադրության արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությամբ։ Հայաստանի բնակլիմայական և տնտեսավարման պայմանների հաշվառումը հնարավորություն է տալիս մշակել տեղական առանձնահատկություններին համապատասխան համաճարակաբանական վերահսկման, բուժման և կանխարգելման մոտեցումներ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել անասնաբույժների, մակաբուծաբանների, համաճարակաբանների, խոզաբուծական տնտեսությունների մասնագետների, անասնաբուժական հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

History

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է 1826–1828 թթ. ռուս-պարսկական պատերազմի պատմական ընթացքը և դրա պատմագրական մեկնաբանությունները՝ ընդգծելով պատերազմի պատճառները, ռազմական գործողությունների ընթացքը և տարածաշրջանային քաղաքական հետևանքները։ Նշվում է, որ հակամարտությունը ծագել է Հարավային Կովկասում ազդեցության ոլորտների վերահսկման շուրջ մրցակցության պայմաններում, որտեղ բախվել են Ռուսական կայսրություն-ի ընդլայնողական քաղաքականությունը և Ղաջարական Իրանի տարածաշրջանային հավակնությունները։ Վերլուծվում է, որ ռազմական գործողությունները ընդգրկել են ինչպես Կովկասյան ռազմաճակատը, այնպես էլ տեղական քաղաքական ուժերի ներգրավվածությունը, ինչը պայմանավորել է պատերազմի բազմաշերտ բնույթը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 1828 թ. Թուրքմենչայի պայմանագրին, որը էականորեն փոխել է տարածաշրջանի քաղաքական քարտեզը և ամրապնդել ռուսական դիրքերը Արևելյան Հայաստանի և հարակից տարածքներում։ Պատմագրական տեսանկյունից նշվում է, որ թեմայի ուսումնասիրությունը ձևավորվել է տարբեր գիտական ավանդույթներում՝ ռուսական կայսերական, խորհրդային, իրանական և արևմտյան պատմագիտության շրջանակներում, որտեղ նույն իրադարձությունները հաճախ ստացել են տարբեր մեկնաբանություններ՝ պայմանավորված քաղաքական և գաղափարական մոտեցումներով։ Ընդհանուր առմամբ, 1826–1828 թթ. ռուս-պարսկական պատերազմը դիտարկվում է որպես Կովկասի տարածաշրջանի ուժերի վերադասավորման առանցքային փուլ, որի ուսումնասիրությունը պահանջում է ինչպես ռազմական իրադարձությունների, այնպես էլ պատմագրական ընկալումների համեմատական վերլուծություն։

Law

Աշխատանքը նվիրված է ՀՀ քրեական դատավարության շրջանակներում օրենքով պահպանվող գաղտնիքի պաշտպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով քրեական վարույթի ընթացքում գաղտնի տեղեկատվության ձեռքբերման, օգտագործման, պահպանման և չհրապարակման իրավական երաշխիքներին։ Հետազոտության կենտրոնում այն խնդրի վերլուծությունն է, թե ինչպես կարելի է քրեական գործի հանգամանքների լիարժեք և արդյունավետ բացահայտումը համատեղել անձի, կազմակերպության կամ պետության կողմից պաշտպանվող գաղտնի տեղեկատվության պահպանման անհրաժեշտության հետ։ ՀՀ գործող քրեական դատավարական կարգավորումները վարույթն իրականացնող մարմնին պարտավորեցնում են միջոցներ ձեռնարկել պետական, բժշկական, նոտարական, բանկային, ծառայողական, առևտրային և օրենքով նախատեսված այլ գաղտնիք պարունակող տեղեկությունների պաշտպանության համար, իսկ նման տեղեկությունները չեն կարող կամայականորեն հավաքվել, պահպանվել, օգտագործվել կամ տարածվել։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գաղտնիքի տարբեր տեսակների իրավական առանձնահատկությունները, դրանց ձեռքբերման դատավարական հիմքերը և համապատասխան քննչական կամ վարութային գործողությունների իրականացման պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ գաղտնիք պարունակող տեղեկությունը միաժամանակ կարող է ունենալ ապացուցողական նշանակություն քրեական վարույթի համար։ Այդ իրավիճակում առաջանում է գաղտնի տեղեկատվության պաշտպանության և քրեական արդարադատության արդյունավետության միջև հավասարակշռության ապահովման անհրաժեշտություն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև դատական վերահսկողության դերին, տեղեկությունների ստացման անհրաժեշտության հիմնավորմանը, գաղտնիք պարունակող տվյալների օգտագործման սահմանափակումներին և վարույթի մասնակիցների կողմից դրանց չհրապարակման պարտականությանը։ Օրենսդրական կարգավորումների համաձայն՝ որոշ գաղտնի տեղեկությունների ստացումը պահանջում է համապատասխան դատական որոշում, իսկ քրեական դատավարության ընթացքում սահմանվում են նաև դրանց չհրապարակման հատուկ երաշխիքներ։ Կարևոր ուղղություն է նաև մարդու անձնական և ընտանեկան կյանքի պաշտպանության հարցը, քանի որ գաղտնի տեղեկատվության հավաքումն ու օգտագործումը կարող են անմիջականորեն առնչվել անձի մասնավոր կյանքի անձեռնմխելիությանը։ Աշխատանքը կարող է բացահայտել գործող իրավակարգավորման գործնական խնդիրները, իրավական նորմերի կիրառման հնարավոր հակասությունները և գաղտնի տեղեկատվության պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ քրեական դատավարության ընթացքում գաղտնիքի պաշտպանության ավելի հստակ և արդյունավետ ընթացակարգերի առաջարկման, դատավարական երաշխիքների ամրապնդման և անձի իրավունքների ու հանրային շահի միջև պատշաճ հավասարակշռության ապահովման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, դատավորներին, դատախազներին, քննիչներին, փաստաբաններին, իրավագիտության ոլորտի հետազոտողներին և քրեական դատավարության հիմնախնդիրներով զբաղվող ուսանողներին։

Environmental Science

Բնօգտագործումը ներկայացնում է մարդու գործունեությունը բնական ռեսուրսների ստացման, մշակման և օգտագործման համար՝ ներառելով հող, ջուր, օդ, անտառ, հանքանյութեր և կենսաբազմազանություն, որը ուղղված է տնտեսական, սոցիալական և մշակութային նպատակների ապահովմանը։ Բնօգտագործման կառավարմամբ՝ նախատեսվում է ռեսուրսների արդյունավետ, կայուն և հավասարակշռված օգտագործում՝ հնարավորինս նվազեցնելով բնության վրա բացասական ազդեցությունը, իսկ շրջակա միջավայրի պահպանությունը վերաբերում է այն միջոցառումներին, քաղաքականություններին և գործողություններին, որոնք ուղղված են բնական միջավայրի, էկոհամակարգերի և մարդու առողջության պաշտպանությանը, աղտոտման և ռիսկերի նվազեցմանը։ Բնօգտագործման տեսակները ներառում են հողօգտագործում, ջրօգտագործում, անտառային ռեսուրսների շահագործում, հանքարդյունաբերություն, էներգետիկ ռեսուրսների օգտագործում և բազմաբնույթ բնական ռեսուրսների համակցված կառավարմամբ զբաղվող գործունեություն։ Կառավարման և պահպանության սկզբունքներն են՝ կայունություն, նախազգուշացում, հաշվետվողականություն, առավելագույն տնտեսական և էկոլոգիական արդյունավետություն, հանրային մասնակցություն, իրավական հստակություն և ռեսուրսների հավասարաչափ բաժանում։ Այս համակարգված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ապահովել բնական ռեսուրսների երկարաժամկետ հասանելիություն, նվազեցնել էկոլոգիական վնասները և ստեղծել պայմաններ մարդու առողջության, սոցիալ-տնտեսական զարգացման և էկոհամակարգերի կայունության համար։

History

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Սիրիայում արաբական զարթոնքի (ալ-Նահդա) գործընթացում հայ գործիչների մասնակցության ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով XVIII դարի վերջից մինչև XX դարի սկիզբը։ Գրքում ներկայացվում է պատմական այն միջավայրը, որտեղ ձևավորվել և զարգացել է արաբական մշակութային ու հասարակական վերածնունդը՝ ընդգծելով Օսմանյան կայսրության բազմազգ իրականության ազդեցությունը։ Հեղինակը վերլուծում է Սիրիայի հայ համայնքի կրթամշակութային գործունեությունը, տպագրական գործի զարգացումը, մամուլի և գրականության ոլորտներում հայ մտավորականների ներդրումը։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ թարգմանիչների, հրատարակիչների, ուսուցիչների և հասարակական գործիչների դերին արաբական մտքի արդիականացման, կրթական հաստատությունների ձևավորման և միջմշակութային կապերի զարգացման գործընթացում։ Քննարկվում են նաև հայ և արաբ մտավորականների համագործակցության ձևերը, գաղափարական փոխազդեցությունները և համատեղ մշակութային նախաձեռնությունները։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, արևելագետների, հայագետների, մշակութաբանների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ առաջարկելով համապարփակ պատկերացում հայ գործիչների ներդրման մասին Սիրիայի արաբական զարթոնքի շրջանում։