Пробелы праве проблемы их устранения (теоретико-практический анализ)

Политология

Աշխատությունը նվիրված է ժողովրդավարական համախմբման պայմաններում քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության ձևավորման, զարգացման և արդյունավետության բարձրացման տեսական, ինստիտուցիոնալ ու հասարակական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքական գործընթացների օրինակով։ Հետազոտության առանցքում են քաղաքական մասնակցության էությունը, դրա հիմնական ձևերն ու մեխանիզմները, ժողովրդավարական ինստիտուտների կայացման գործընթացում քաղաքացիների ներգրավվածության նշանակությունը և հասարակության ու պետական իշխանության փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդավարական համախմբման հասկացության տեսական մեկնաբանություններին, քաղաքական համակարգի կայունացման պայմաններին, ժողովրդավարական արժեքների հասարակական արմատավորմանը և քաղաքական ինստիտուտների նկատմամբ հանրային վստահության ձևավորման գործոններին։ Ուսումնասիրվում են քաղաքական մասնակցության ավանդական և ժամանակակից ձևերը, մասնավորապես՝ ընտրություններին մասնակցությունը, քաղաքական կուսակցությունների գործունեության մեջ ներգրավվածությունը, հասարակական կազմակերպությունների աշխատանքը, հանրային քննարկումները, քաղաքացիական նախաձեռնությունները, խաղաղ հավաքները և պետական որոշումների ընդունման գործընթացների նկատմամբ հասարակական վերահսկողությունը։ Կարևորվում է քաղաքական մասնակցության և ժողովրդավարական կառավարման փոխկապակցվածությունը՝ հաշվի առնելով քաղաքացիների ներգրավվածության հնարավոր ազդեցությունը քաղաքական ներկայացուցչության, պետական կառավարման հաշվետվողականության և հանրային քաղաքականության ձևավորման վրա։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի անկախացումից հետո քաղաքական համակարգի վերափոխման առանձնահատկությունները, բազմակուսակցական համակարգի ձևավորումը, ընտրական ինստիտուտների զարգացումը և քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների գործունեության ընդլայնումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում քաղաքական մշակույթի, հասարակական արժեքների, պատմական փորձառության և սոցիալ-տնտեսական պայմանների ազդեցությանը քաղաքացիների քաղաքական վարքագծի և մասնակցության շարժառիթների վրա։ Քննարկվում են քաղաքական ակտիվության և պասիվության պատճառները, քաղաքական օտարման, հասարակական անվստահության, քաղաքացիական անտարբերության և քաղաքական գործընթացներից հեռանալու հնարավոր գործոնները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սոցիալական անհավասարության, կրթական մակարդակի, զբաղվածության, բնակության վայրի և տեղեկատվության հասանելիության ազդեցությանը քաղաքական մասնակցության հնարավորությունների վրա։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում երիտասարդների, կանանց, տարբեր սոցիալական խմբերի և մարզային բնակչության քաղաքական ներգրավվածության առանձնահատկությունները, նրանց մասնակցության խոչընդոտները և հանրային որոշումների կայացման գործընթացներում ներկայացվածության հարցերը։ Կարևորվում են քաղաքական սոցիալականացման մեխանիզմները, ընտանիքի, կրթական հաստատությունների, լրատվամիջոցների և հասարակական կազմակերպությունների դերը քաղաքացիների քաղաքական գիտակցության ու քաղաքացիական պատասխանատվության ձևավորման գործում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է քաղաքական կուսակցությունների և քաղաքացիական հասարակության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, կուսակցությունների հասարակական ներկայացուցչության գործառույթների գնահատումը և քաղաքացիների շահերի արտահայտման ինստիտուցիոնալ հնարավորությունների վերլուծությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասարակական կազմակերպությունների, նախաձեռնող խմբերի և քաղաքացիական շարժումների գործունեությանը՝ որպես հանրային մասնակցության և քաղաքական պահանջների ձևակերպման հնարավոր հարթակների։ Քննարկվում են պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մակարդակներում մասնակցային մեխանիզմների զարգացման հարցերը, այդ թվում՝ հանրային լսումների, խորհրդակցությունների, համայնքային քննարկումների և քաղաքացիների առաջարկությունների ներկայացման ընթացակարգերի նշանակությունը։ Աշխատության շրջանակներում դիտարկվում են նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, սոցիալական ցանցերի և թվային հաղորդակցության միջոցների ազդեցությունները քաղաքական մասնակցության նոր ձևերի առաջացման վրա։ Կարևորվում են առցանց քաղաքական քննարկումների, էլեկտրոնային մասնակցության և թվային քաղաքացիական նախաձեռնությունների հնարավորությունները, ինչպես նաև տեղեկատվական անհավասարության, ապատեղեկատվության և հասարակական բևեռացման հետ կապված մարտահրավերները։ Հետազոտության տեսական հիմքում կարող են դիտարկվել մասնակցային և ներկայացուցչական ժողովրդավարության հայեցակարգերը, քաղաքական մշակույթի տեսությունները, քաղաքացիական հասարակության վերաբերյալ մոտեցումները և ժողովրդավարական անցման ու համախմբման ուսումնասիրության համեմատական մեթոդները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում Հայաստանի քաղաքական գործընթացների համեմատական վերլուծությանը՝ հաշվի առնելով հետխորհրդային հասարակությունների ինստիտուցիոնալ վերափոխումների առանձնահատկությունները, պետական կառավարման զարգացման տարբեր փուլերը և հասարակական մասնակցության փոփոխվող պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում քաղաքական մասնակցության գնահատման մեթոդաբանական հարցերին, մասնավորապես՝ հասարակական կարծիքի ուսումնասիրություններին, ընտրական մասնակցության ցուցանիշների վերլուծությանը, սոցիոլոգիական հարցումներին և քաղաքական վարքագծի որակական ու քանակական հետազոտության հնարավորություններին։ Կարևորվում է ժողովրդավարական համախմբման գործընթացում ոչ միայն քաղաքացիների մասնակցության ծավալը, այլև դրա բովանդակությունը, կամավորությունը, տեղեկացվածությունը և հանրային որոշումների վրա ազդեցության իրական հնարավորությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու քաղաքական մասնակցության զարգացման խոչընդոտներն ու ինստիտուցիոնալ նախադրյալները, ինչպես նաև հանրային վստահության, քաղաքական հաշվետվողականության և քաղաքացիական ներգրավվածության միջև փոխկապակցվածությունները։ Հետազոտությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանի քաղաքական համակարգի զարգացման, ժողովրդավարական ինստիտուտների կայացման, քաղաքացիական հասարակության և քաղաքական վարքագծի ուսումնասիրությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, քաղաքական սոցիոլոգների, պետական կառավարման մասնագետների, իրավաբանների, հասարակական կազմակերպությունների հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և Հայաստանի ժողովրդավարական զարգացման ու քաղաքացիական մասնակցության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է համայնքների ձևավորման և զարգացման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես հայ հասարակության քաղաքացիական ինքնակազմակերպման կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության կենտրոնում համայնքի՝ որպես սոցիալական, տարածքային և քաղաքացիական միավորման ձևի դերն է հասարակական հարաբերությունների կազմակերպման, տեղական խնդիրների լուծման և քաղաքացիների մասնակցության ընդլայնման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են համայնքների առաջացման և կայացման նախադրյալները, դրանց զարգացման վրա ազդող քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական և մշակութային գործոնները, ինչպես նաև տեղական ինքնակառավարման և քաղաքացիական հասարակության փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիների ինքնակազմակերպման մեխանիզմներին, համայնքային նախաձեռնություններին, հասարակական մասնակցությանը և տեղական մակարդակում որոշումների կայացման գործընթացներին։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն պայմանները, որոնց առկայության դեպքում համայնքները կարող են վերածվել ոչ միայն վարչատարածքային կառավարման միավորների, այլև հասարակական փոխգործակցության, փոխօգնության, պատասխանատվության և քաղաքացիական ակտիվության կենտրոնների։ Քննարկվում են նաև համայնքային կառույցների արդյունավետության, բնակչության մասնակցության, տեղական իշխանությունների և հասարակական կազմակերպությունների համագործակցության, համայնքային ռեսուրսների կառավարման և հանրային շահերի ներկայացման հիմնախնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայ հասարակության առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով պատմական փորձը, սոցիալական կապերի բնույթը, տեղական համայնքների ավանդույթները և ժամանակակից հասարակական փոփոխությունները։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև այն խոչընդոտներին, որոնք կարող են սահմանափակել համայնքների ինքնակազմակերպման ներուժը, այդ թվում՝ քաղաքացիների պասիվությունը, մասնակցային մշակույթի անբավարար զարգացումը, կառավարման խնդիրները, ռեսուրսների սահմանափակությունը և համայնքային նախաձեռնությունների ինստիտուցիոնալացման դժվարությունները։ Աշխատության հիմնական արժեքը համայնքային զարգացման և քաղաքացիական հասարակության կայացման փոխկապակցվածության բացահայտումն է, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հասարակության ժողովրդավարական զարգացման ներքին մեխանիզմների մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգների, քաղաքագետների, պետական և տեղական ինքնակառավարման ոլորտի մասնագետների, քաղաքացիական հասարակության հետազոտողների, հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գույքի կամավոր ապահովագրության իրավական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով ապահովագրական հարաբերությունների իրավական բնույթը, մասնակիցների իրավունքներն ու պարտականությունները և գործող կարգավորման կատարելագործման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության շրջանակում գույքի կամավոր ապահովագրությունը դիտարկվում է որպես գույքային շահերի պաշտպանության կարևոր իրավական և տնտեսական մեխանիզմ, որի միջոցով հնարավոր է նվազեցնել տարբեր ռիսկերի հետևանքով գույքի սեփականատերերի կամ այլ շահագրգիռ անձանց կրած ֆինանսական կորուստները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ապահովագրական պայմանագրի կնքման, դրա էական պայմանների սահմանման, ապահովագրական ռիսկի և ապահովագրական դեպքի որոշման, ապահովագրական հատուցման տրամադրման և պայմանագրային պարտավորությունների կատարման հետ կապված իրավական հարցերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ապահովագրողի և ապահովադրի փոխադարձ իրավունքներին ու պարտականություններին, ապահովագրական պայմանագրի կողմերի պատասխանատվությանը և այն իրավական հետևանքներին, որոնք առաջանում են պայմանագրային պարտավորությունների խախտման դեպքում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև գույքային ապահովագրության ոլորտում առկա իրավական հակասությունների, բացերի և գործնական խնդիրների բացահայտումը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել ապահովագրական պայմանագրերի բովանդակության, ապահովագրական հատուցման չափի որոշման, վնասի գնահատման, պայմանագրի վաղաժամկետ դադարեցման և ապահովագրական վեճերի լուծման հետ կապված խնդիրները։ Հատուկ նշանակություն է տրվում ապահովադրի և ապահովագրական կազմակերպության շահերի հավասարակշռությանը, քանի որ արդյունավետ իրավական կարգավորումը պետք է միաժամանակ ապահովի ապահովագրական շուկայի կայունությունը և ապահովագրական ծառայություններից օգտվող անձանց իրավունքների պատշաճ պաշտպանությունը։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև միջազգային փորձի և օտարերկրյա իրավակարգավորումների ուսումնասիրություն՝ Հայաստանի օրենսդրության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները բացահայտելու նպատակով։ Առաջարկվող իրավական լուծումները կարող են ուղղված լինել օրենսդրական դրույթների հստակեցմանը, պայմանագրային հարաբերությունների կանխատեսելիության բարձրացմանը, ապահովագրական հատուցման գործընթացի կատարելագործմանը և վեճերի արդյունավետ կարգավորմանը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ գույքի կամավոր ապահովագրության հստակ և արդյունավետ իրավական կարգավորումը կարող է նպաստել ապահովագրական հարաբերությունների կայունությանը, քաղաքացիների և կազմակերպությունների գույքային շահերի առավել արդյունավետ պաշտպանությանը և ապահովագրական շուկայի նկատմամբ վստահության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, ապահովագրական ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմիններին, հետազոտողներին, ուսանողներին և գույքային ապահովագրության իրավական խնդիրներով հետաքրքրվող անձանց։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գլաուկոմայի տարածվածության ուսումնասիրությանը և դրա սոցիալ-հիգիենիկ գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել հիվանդության տարածման մակարդակը, կառուցվածքն ու դինամիկան, ինչպես նաև գնահատել դրա ազդեցությունը բնակչության առողջական վիճակի, աշխատունակության և կյանքի որակի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել գլաուկոմայի տարբեր ձևերի տարածվածությունը, հիվանդության հայտնաբերման հաճախականությունը, տարիքային և սեռային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հիվանդների աշխարհագրական բաշխվածությունը Հայաստանի տարբեր բնակավայրերում և տարածաշրջաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդության առաջացման և զարգացման հնարավոր ռիսկի գործոններին, այդ թվում՝ տարիքին, ժառանգական նախատրամադրվածությանը, ուղեկցող հիվանդություններին, տեսողական ծանրաբեռնվածությանը և սոցիալական ու կենցաղային պայմաններին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գլաուկոմայի վաղ հայտնաբերման և կանխարգելման կազմակերպական հնարավորությունների գնահատումը։ Քանի որ հիվանդությունը կարող է երկար ժամանակ ընթանալ առանց արտահայտված ախտանշանների և հետագայում հանգեցնել տեսողության անդառնալի կորստի, կարևոր նշանակություն է տրվում բնակչության պարբերական ակնաբուժական զննություններին, ռիսկային խմբերի բացահայտմանը և դիսպանսերային հսկողությանը։ Սոցիալ-հիգիենիկ գնահատումը կարող է ներառել նաև հիվանդության տնտեսական և սոցիալական հետևանքների ուսումնասիրությունը՝ բժշկական օգնության անհրաժեշտությունը, բուժման շարունակականությունը, աշխատունակության սահմանափակումը և տեսողության կորստի հետ կապված սոցիալական բեռը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են օգտագործվել բժշկական վիճակագրության, կլինիկական դիտարկումների, բնակչության հարցումների և առողջապահական ծառայությունների գործունեության վերաբերյալ տվյալներ՝ հիվանդության տարածվածության առավել ամբողջական պատկերը ստանալու համար։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև գլաուկոմայի դեմ պայքարի գործող կանխարգելիչ և բուժական միջոցառումների արդյունավետության գնահատումը, ինչպես նաև առողջապահական համակարգում դրանց կատարելագործման հնարավորությունների բացահայտումը։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել ռիսկային խմբերի նպատակային հայտնաբերման, կանխարգելիչ զննությունների կատարելագործման, ակնաբուժական ծառայությունների կազմակերպման և բնակչության առողջապահական իրազեկվածության բարձրացման համար։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել ակնաբույժներին, համաճարակաբաններին, հանրային առողջապահության և սոցիալական հիգիենայի մասնագետներին, առողջապահության կազմակերպիչներին, բժշկական վիճակագրությամբ զբաղվող հետազոտողներին և բժշկական կրթության ոլորտի մասնագետներին։

Финансы

Տնտեսագիտական, ֆինանսական և ձեռնարկատիրական կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր և միջին ձեռնարկությունների գործունեության կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը ֆինանսատնտեսական ճգնաժամի պայմաններում։ Քննության են առնվում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության դերը ազգային տնտեսության զարգացման, զբաղվածության ապահովման, մրցակցային միջավայրի ձևավորման և տնտեսական ակտիվության խթանման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆինանսատնտեսական ճգնաժամերի առաջացման պատճառներին, դրանց ազդեցությանը ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության, արտադրության ծավալների, իրացման շուկաների և ներդրումային հնարավորությունների վրա։ Վերլուծվում են փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման սահմանափակումները, վարկային ռեսուրսների հասանելիության խնդիրները, իրացվելիության ռիսկերը և գործառնական ծախսերի կառավարման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ճգնաժամային պայմաններում ձեռնարկությունների գործունեության շարունակականության ապահովման, ֆինանսական պլանավորման, ռիսկերի կառավարման, արտադրական գործընթացների արդյունավետության բարձրացման և շուկայական փոփոխություններին հարմարվելու հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Հայաստանի Հանրապետության փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման ցուցանիշները, պետական աջակցության ծրագրերը, հարկային քաղաքականության ազդեցությունը և միջազգային հակաճգնաժամային փորձի կիրառելիությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նորարարական տեխնոլոգիաների ներդրման, գործունեության բազմազանեցման, կառավարման համակարգերի կատարելագործման և ձեռնարկությունների մրցունակության ամրապնդման նշանակությանը։ Կարևորվում են պետության, ֆինանսական կազմակերպությունների և մասնավոր հատվածի համագործակցության հնարավորությունները՝ ձեռնարկատիրական միջավայրի բարելավման, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության ընդլայնման և տնտեսական դիմակայունության բարձրացման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ձեռնարկատիրության տնտեսագիտության, ֆինանսական կառավարման, հակաճգնաժամային կառավարման, պետական տնտեսական քաղաքականության և Հայաստանի փոքր ու միջին բիզնեսի զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը մանրամասն վերլուծում է թունաքիմիկատների կիրառման ռիսկերի նվազեցման մեթոդները՝ ճիշտ դեղաչափերի ընտրություն, կիրառման ժամկետների և եղանակների օպտիմալացում, պաշտպանիչ գոտիների պահպանում և տեխնիկական միջոցների ճիշտ օգտագործում։ Գրքում ընդգրկված են նաև ինտեգրված բույսերի պաշտպանության սկզբունքները, որոնք համադրում են կենսաբանական, ագրոտեխնիկական և քիմիական մեթոդները՝ նվազեցնելով քիմիական միջամտության անհրաժեշտությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև կենսաբանական այլընտրանքներին՝ օգտակար միջատների, միկրոօրգանիզմների և բիոպրեպարատների կիրառմանը, ինչպես նաև հողի և ջրի աղտոտման կանխարգելման միջոցառումներին։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև թունաքիմիկատների անվտանգ պահեստավորման, տեղափոխման և կիրառման կանոնները՝ ապահովելու աշխատողների և շրջակա միջավայրի պաշտպանությունը։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական մասնագետների, ագրոնոմների, բույսերի պաշտպանության աշխատողների և ուսանողների համար, ովքեր զբաղվում են կայուն և էկոլոգիապես անվտանգ գյուղատնտեսության զարգացմամբ։