Откройте для себя другие интересные и полезные материалы
Вот коллекция других файлов, которые могут вас заинтересовать и помочь в учебе или творческой работе. Чтобы увидеть больше, вы можете перейти в раздел материаловДругие предметы
Նոր գրքեր: Տեխնիկա: (Ինֆորմացիոն ցանկ)= Новые книги: Техника (1987, Июль, №7-8)
Այս տեղեկատվական ցանկը ներկայացնում է «Նոր գրքեր․ Տեխնիկա» բաժնի շրջանակներում հավաքագրված հրատարակությունների համառոտ մատենագիտական ցուցակը, որը նպատակ ունի տեղեկացնել տեխնիկական ոլորտի նորագույն գրականության մասին և հեշտացնել ընթերցողների, հետազոտողների ու մասնագետների կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրքերի շուկայում և գրադարանային ֆոնդերում։ Ցանկում սովորաբար ընդգրկվում են տարբեր ենթաբաժինների հրատարակություններ՝ ինժեներական գիտություններ, մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և այլ կիրառական տեխնիկական ուղղություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանում գիտատեխնիկական առաջընթացի հիմնական միտումները։ Նման ինֆորմացիոն ցուցակները ունեն ոչ միայն գրադարանային հաշվառման և տեղեկատվության տարածման գործառույթ, այլ նաև կարևոր դեր են խաղում գիտական հաղորդակցության մեջ՝ թույլ տալով մասնագետներին արագ ծանոթանալ նոր լույս տեսած մասնագիտական գրականությանը, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառելիությունը իրենց աշխատանքներում։
Обновлено. 2026-11-02
Право
Основания международно-правовой ответственности государств за совершение преступления геноцида
Научная работа посвящена исследованию оснований международно-правовой ответственности государств за совершение геноцида, одного из наиболее тяжких международных преступлений, затрагивающих основы существования защищаемых международным правом человеческих групп. В центре внимания находится вопрос о том, при каких условиях действия или бездействие государства могут повлечь его международно-правовую ответственность, какие нормы регулируют такую ответственность, каким образом устанавливается связь между поведением государства и совершением геноцида и какие правовые последствия возникают при установлении нарушения. Существенное значение имеет разграничение индивидуальной уголовной ответственности физических лиц и международно-правовой ответственности государства. Геноцид может совершаться конкретными людьми, которые при наличии соответствующих оснований несут индивидуальную уголовную ответственность, однако это не исключает возможности возникновения самостоятельной ответственности государства в случае нарушения его международных обязательств. Такой подход закреплён, в частности, в Конвенции о предупреждении преступления геноцида и наказании за него 1948 года, которая предусматривает обязательства государств предотвращать геноцид и наказывать виновных, а также устанавливает возможность рассмотрения споров между государствами о толковании, применении или выполнении Конвенции международным судебным органом. Важнейшей частью исследования является анализ самого понятия геноцида и его юридических признаков. Для квалификации деяния как геноцида имеет принципиальное значение наличие специального намерения уничтожить полностью или частично национальную, этническую, расовую или религиозную группу как таковую. В рамках исследования могут рассматриваться различные формы деяний, способных образовать состав геноцида: убийство членов защищаемой группы, причинение тяжкого физического или психического вреда, создание условий жизни, рассчитанных на физическое уничтожение группы, меры по предотвращению рождений и насильственная передача детей из одной группы в другую. Особое внимание уделяется вопросу об атрибуции поведения государству. Для возникновения международно-правовой ответственности необходимо установить, что соответствующее поведение может быть юридически отнесено к государству в соответствии с нормами международного права. Это может касаться действий государственных органов, должностных лиц и иных субъектов, чьё поведение при определённых обстоятельствах рассматривается как поведение государства. Отдельное направление исследования связано с ответственностью за бездействие. Международно-правовая обязанность государства не ограничивается непосредственным запретом участвовать в геноциде: при наличии соответствующих обстоятельств государство может нести ответственность за невыполнение обязанности по предотвращению геноцида. В этом контексте особое значение имеет вопрос о том, какие обстоятельства свидетельствуют о том, что государство знало или должно было знать о наличии серьёзного риска совершения геноцида и обладало возможностью предпринять разумные меры для его предотвращения. Важное место занимает анализ судебной практики Международного суда ООН, которая сформировала существенную часть современной доктрины ответственности государств в связи с Конвенцией о геноциде. Практика суда позволяет исследовать вопросы доказывания специального намерения, разграничения непосредственного участия и нарушения обязанности предотвращения, а также критерии, применяемые при установлении международно-правовой ответственности. Особую роль в этом отношении играет дело о применении Конвенции о предупреждении преступления геноцида и наказании за него, рассматривавшее ответственность государства и содержание обязанности предотвращения. Работа также может рассматривать вопрос о соотношении различных форм нарушения международных обязательств. Государство может нести ответственность не только за непосредственное совершение запрещённых действий, но и за подстрекательство, пособничество или иные формы участия, если соответствующие действия подпадают под применимые нормы международного права. При этом юридическая квалификация каждого конкретного поведения требует установления фактических обстоятельств и применимых международно-правовых норм. Значительная часть исследования может быть посвящена правовым последствиям установленной ответственности. Согласно общим принципам права международной ответственности государств, последствия международно-противоправного деяния могут включать прекращение продолжающегося нарушения, предоставление гарантий неповторения в соответствующих случаях и полное возмещение причинённого вреда. Специфика ситуации с геноцидом обусловлена особой тяжестью нарушаемых обязательств и их значением для международного сообщества в целом. Отдельно рассматривается вопрос о характере обязательств по предотвращению и наказанию геноцида. Они имеют особое значение в системе международной защиты прав человека и направлены на недопущение уничтожения защищаемых групп. Поэтому исследование ответственности государств за невыполнение таких обязательств имеет не только теоретическое, но и существенное практическое значение. В работе могут быть также проанализированы проблемы доказывания и применения международно-правовых норм. Дела о геноциде отличаются высокой сложностью из-за необходимости установить масштаб и характер действий, фактическую связь между государственными структурами и конкретными деяниями, а в соответствующих случаях — наличие специального намерения. Это требует комплексной оценки документов, официальных заявлений, свидетельских показаний, характера совершённых действий и других доказательств. В целом исследование направлено на раскрытие механизма международно-правовой ответственности государств в ситуациях, связанных с геноцидом, и на определение критериев, позволяющих разграничить различные формы нарушения соответствующих международных обязательств. Его значение заключается в систематизации норм международного права и судебной практики, а также в выявлении проблем, возникающих при привлечении государств к ответственности за совершение геноцида, участие в нём либо невыполнение обязанности по его предотвращению и наказанию виновных.
Обновлено. 2026-09-05
Лингвистика
Հայկազյան լեզվի քերականություն
Աշխատությունը նվիրված է դասական հայերենի՝ հայկազյան լեզվի քերականական կառուցվածքի ներկայացմանն ու լեզվական կանոնների համակարգված ուսուցմանը։ Այն կարևոր նշանակություն ունի գրաբարի ուսումնասիրության համար, քանի որ այդ լեզուն դարեր շարունակ եղել է հայ մատենագրության, պատմագրության, աստվածաբանության, փիլիսոփայության և գիտական մտքի արտահայտման հիմնական միջոցներից մեկը։ Նման բնույթի քերականական ձեռնարկներում սովորաբար ներկայացվում են հնչյունների և վանկերի առանձնահատկությունները, բառերի կազմությունն ու ձևափոխությունը, խոսքի մասերը, գոյականի հոլովումը, դերանունների գործածությունը, բայի խոնարհումը և նախադասության կառուցման կանոնները։ Քերականական համակարգի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու գրաբարի կառուցվածքային օրինաչափությունները, ճիշտ ընթերցելու հին հայերեն բնագրերը և բացահայտելու բառերի ու քերականական ձևերի իմաստային նրբերանգները։ Աշխատության ուսումնական նշանակությունը կապված է ոչ միայն լեզվական գիտելիքների փոխանցման, այլև գրավոր խոսքի ճշգրտության, լեզվական վերլուծության և դասական գրական ժառանգության ընկալման կարողությունների զարգացման հետ։ Այն կարող էր ծառայել որպես ուսումնական նյութ հոգևորականների, ուսուցիչների, աշակերտների և հայերեն հին գրավոր աղբյուրներով զբաղվող ուսումնասիրողների համար։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև հայ քերականագիտության պատմության տեսանկյունից՝ ցույց տալով գրաբարի կանոնների ուսումնասիրման, ուսուցման և պահպանման շարունակականությունը։ Այն արտացոլում է 19-րդ դարի հայ կրթական ու լեզվաբանական միջավայրի հետաքրքրությունը դասական լեզվի նկատմամբ և նպաստում է հայերենի պատմական զարգացման ու գրավոր մշակույթի ուսումնասիրությանը։
Обновлено. 2026-11-09
Религия
Կրոն և փիլիսոփայություն
Կրոնը և փիլիսոփայությունը մարդկային մտածողության երկու կարևոր ոլորտներ են, որոնք տարբեր ձևերով փորձում են բացատրել աշխարհի ծագումը, մարդու գոյության իմաստը և կյանքի հիմնական օրենքները։ Կրոնը հավատքի վրա հիմնված աշխարհայացք է, որը ենթադրում է գերբնական ուժերի կամ Աստծո գոյություն և մարդու կապը այդ ուժերի հետ։ Այն կարգավորում է մարդու հոգևոր կյանքը, բարոյական վարքագիծը և հասարակական հարաբերությունների որոշ կողմեր՝ հիմնվելով սրբազան տեքստերի, ավանդույթների և դոգմաների վրա։ Կրոնը մեծ դեր ունի մարդկանց հոգևոր հարմարավետության, արժեքային համակարգի ձևավորման և հասարակական համախմբման գործում։ Փիլիսոփայությունը, հակառակը, հիմնված է բանական մտածողության և քննադատական վերլուծության վրա։ Այն փորձում է պատասխանել աշխարհի և մարդու մասին հիմնարար հարցերին՝ օգտագործելով տրամաբանություն և փաստարկներ։ Փիլիսոփայությունը ուսումնասիրում է այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք են գոյության իմաստը, ճշմարտությունը, բարոյականությունը, գիտելիքի աղբյուրները և մարդու դերը աշխարհում։ Չնայած կրոնը և փիլիսոփայությունը տարբեր մոտեցումներ ունեն, նրանք հաճախ հատվում են իրենց ուսումնասիրության ոլորտներով, քանի որ երկուսն էլ զբաղվում են մարդու և աշխարհի հարաբերությունների հարցերով։ Պատմության ընթացքում շատ մտածողներ փորձել են համադրել կրոնական և փիլիսոփայական գաղափարները՝ ստեղծելով միասնական աշխարհայացքային համակարգեր։ Կրոնը հիմնականում հիմնված է հավատքի վրա, մինչդեռ փիլիսոփայությունը՝ կասկածի, հարցադրումների և տրամաբանական հիմնավորման վրա։ Սակայն երկուսն էլ կարևոր դեր ունեն մարդու հոգևոր և մտավոր զարգացման մեջ։ Կրոնը կարող է տալ պատասխաններ և արժեքային կողմնորոշում, իսկ փիլիսոփայությունը՝ խթանել քննադատական մտածողություն և խորքային վերլուծություն։ Այսպիսով, կրոնը և փիլիսոփայությունը մարդկային մշակույթի և մտածողության երկու հիմնարար ձևեր են, որոնք տարբեր ճանապարհներով փորձում են հասկանալ աշխարհը և մարդու տեղը դրա մեջ։
Обновлено. 2026-10-23
География
Ջրամատակարարման նպատակով հնաջրաերկրաբանական ուսումնասիրություններ, պայմանավորված մակերևույթային և ստորերկրյա ջրբաժանների փոխադարձ կապով (Արագածի լեռնազանգվածի օրինակով)
Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ջրամատակարարման նպատակով իրականացվող հնաջրաերկրաբանական ուսումնասիրություններին՝ Արագածի լեռնազանգվածի օրինակով, որտեղ ուսումնասիրվում է մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի փոխադարձ կապը և դրա նշանակությունը ջրային ռեսուրսների գնահատման ու արդյունավետ օգտագործման համար։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարածքի ջրային համակարգերի ձևավորման, սնուցման, շարժման և փոխանակման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գնահատել ստորերկրյա ջրերի հնարավոր դերը բնակչության և տարբեր տնտեսության ճյուղերի ջրամատակարարման ապահովման գործում։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տեղանքի երկրաբանական և հիդրոերկրաբանական կառուցվածքը, ապարների ջրաթափանցելիությունը, ջրատար հորիզոնների տարածական դիրքը, ստորերկրյա ջրերի սնուցման աղբյուրները և դրանց կապը գետերի, լճերի, աղբյուրների ու այլ մակերևութային ջրային օբյեկտների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի փոխադարձ ազդեցության մեխանիզմներին, քանի որ այդ կապերի ճիշտ գնահատումը կարևոր է ջրային պաշարների քանակական և որակական բնութագրերի որոշման, ինչպես նաև ջրառի հնարավոր ազդեցությունների կանխատեսման համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող են օգտագործվել երկրաբանական, հիդրոլոգիական, հիդրոքիմիական և հիդրոերկրաբանական դիտարկումների ու վերլուծությունների արդյունքները՝ տարածաշրջանի ջրային համակարգի ամբողջական պատկերն ստանալու նպատակով։ Արագածի լեռնազանգվածի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել տվյալ տարածքի ջրային ներուժը, առանձնացնել հեռանկարային ջրատար հորիզոնները և հիմնավորել ջրամատակարարման համար դրանց օգտագործման հնարավորությունները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ջրային ռեսուրսների որոնման և գնահատման, ջրամատակարարման համակարգերի նախագծման, ստորերկրյա ջրերի պահպանության և ռացիոնալ օգտագործման, ինչպես նաև տարածաշրջանի ջրային հաշվեկշռի և էկոլոգիական կայունության ապահովման համար։
Обновлено. 2026-09-23
История
Ազգային պատմության դասագիրք
Աշխատությունը նախատեսված է ազգային պատմության ուսուցման և պատմական գիտելիքների համակարգված փոխանցման համար։ Ազգային պատմության դասագրքերը կարևոր դեր են ունեցել պատմական հիշողության պահպանման, ժողովրդի անցյալի վերաբերյալ գիտելիքների տարածման և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման գործում։ Նման ձեռնարկներում պատմական իրադարձությունները ներկայացվում են ժամանակագրական հաջորդականությամբ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ծանոթանալու ժողովրդի պատմական զարգացման փուլերին, հասարակական կյանքի փոփոխություններին, քաղաքական իրադարձություններին և մշակութային ժառանգությանը։ Ուսումնական բնույթի այսպիսի աշխատությունները նպաստում են նաև պատմական փաստերի ընկալմանը, պատճառահետևանքային կապերի բացահայտմանը և անցյալի իրադարձությունների համադրմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայոց պատմության դասավանդման ավանդույթների, պատմագիտական մտքի զարգացման և տասնիններորդ դարի հայկական կրթական միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմական դասագրքերի բովանդակության ու կառուցվածքի համեմատական քննության, դպրոցական կրթության պատմության և ազգային պատմության ներկայացման եղանակների հետազոտության համար։ Հրատարակությունը նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես է ազգային անցյալի մասին գիտելիքը ներառվել կրթական գործընթացում և փոխանցվել նոր սերունդներին՝ նպաստելով պատմական ժառանգության գիտակցմանը։
Обновлено. 2026-11-02