Проблемы формирования системы страхования от природных катастроф Республике Армения

Информатика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է վերջավոր խնդիրների լուծման համար դիֆերենցիալ-Թեյլորովի մոդելների մշակմանը և դրանց հիման վրա կիրառական ծրագրային փաթեթի ստեղծմանը։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է մաթեմատիկական մոդելավորման և թվային հաշվարկների միջոցով մշակել այնպիսի մեթոդներ, որոնք հնարավորություն կտան բարդ դիֆերենցիալ խնդիրները ներկայացնել ավելի արդյունավետ հաշվարկային ձևով և ստանալ դրանց թվային լուծումները։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչն է դիֆերենցիալ հավասարումների և Թեյլորի շարքի գաղափարների համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է կառուցել մաթեմատիկական մոտարկումներ, գնահատել լուծումների վարքը և մշակել հաշվարկային ալգորիթմներ տարբեր տեսակի խնդիրների համար։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում վերջավոր խնդիրների առանձնահատկություններին, որտեղ լուծման համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն դիֆերենցիալ հավասարումը, այլև սահմանային կամ այլ լրացուցիչ պայմանները։ Նման խնդիրների լուծումը հաճախ պահանջում է բարձր ճշգրտություն, կայունություն և հաշվարկային արդյունավետություն, ուստի համապատասխան մոդելների և ալգորիթմների մշակումը կարևոր նշանակություն ունի կիրառական մաթեմատիկայի և համակարգչային հաշվարկների համար։ Հետազոտության ընթացքում մշակվող մոտեցումները կարող են ներառել մաթեմատիկական մոդելի ձևակերպում, լուծման թվային սխեմայի կառուցում, մոտարկման սխալի գնահատում, հաշվարկային գործընթացի օպտիմալացում և ստացված արդյունքների ստուգում։ Առանձին նշանակություն ունի կիրառական ծրագրերի փաթեթի ստեղծումը, քանի որ այն տեսական մեթոդները վերածում է գործնական հաշվարկային գործիքի։ Ծրագրային փաթեթը կարող է նախատեսված լինել տարբեր մուտքային տվյալների մշակման, մաթեմատիկական խնդիրների ավտոմատ լուծման, հաշվարկների կատարման, արդյունքների պահպանման և դրանց վերլուծության համար։ Այդպիսի համակարգի մշակումը պահանջում է ոչ միայն մաթեմատիկական ալգորիթմների ճիշտ իրականացում, այլև ծրագրային կառուցվածքի, հաշվարկային արդյունավետության և օգտագործման հարմարավետության ապահովում։ Աշխատության կարևոր կողմերից է մոդելների և ծրագրային իրականացման փոխկապակցվածությունը․ մաթեմատիկական մեթոդը պետք է լինի ոչ միայն տեսականորեն հիմնավորված, այլև այնպիսի ձևով ալգորիթմացված, որպեսզի հնարավոր լինի դրա կիրառումը համակարգչային միջավայրում։ Ստացված ծրագրային գործիքները կարող են օգտագործվել գիտական հետազոտություններում, ինժեներական հաշվարկներում, տեխնիկական համակարգերի մոդելավորման և տարբեր ֆիզիկական կամ տեխնոլոգիական գործընթացների թվային ուսումնասիրության ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկական մոդելավորմամբ, դիֆերենցիալ հավասարումների թվային լուծմամբ, հաշվողական մաթեմատիկայով և կիրառական ծրագրավորման մեթոդներով զբաղվող մասնագետներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է մաթեմատիկական տեսությունը, թվային հաշվարկների մեթոդաբանությունը և ծրագրային ապահովման մշակումը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել վերջավոր խնդիրների լուծման համար կիրառելի, հաշվարկային առումով արդյունավետ և գործնական նշանակություն ունեցող մոդելների ու ծրագրային միջոցների համակարգ։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է եռանկյունաչափական ինտերպոլացիոն բազմանդամների զուգամիտության տեսական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ մաթեմատիկական անալիզի և մոտարկումների տեսության մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում պարբերական ֆունկցիաների՝ որոշակի հանգույցներում տրված արժեքների հիման վրա եռանկյունաչափական բազմանդամներով ներկայացման և այդ մոտարկումների վարքի վերլուծությունն է։ Քննության են առնվում այն պայմանները, որոնց դեպքում ինտերպոլացիոն բազմանդամների հաջորդականությունը մոտենում է սկզբնական ֆունկցիային, ինչպես նաև զուգամիտության տեսակի, արագության և կայունության հետ կապված հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆունկցիայի հարթության, անընդհատության և այլ անալիտիկական հատկությունների ազդեցությանը մոտարկման որակի վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել կետային և հավասարաչափ զուգամիտության խնդիրներ, ինտերպոլացիոն սխալի գնահատումներ և տարբեր դասերի պարբերական ֆունկցիաների համար համապատասխան պայմանների սահմանում։ Կարևոր դեր ունեն նաև ինտերպոլացիոն հանգույցների ընտրությունն ու դրանց բաշխումը, քանի որ այդ գործոնները կարող են էականորեն ազդել մոտարկման ճշգրտության և բազմանդամների վարքի վրա։ Եռանկյունաչափական ինտերպոլացիան սերտորեն կապված է Ֆուրիեի անալիզի հետ, ինչի շնորհիվ խնդիրը կարող է դիտարկվել նաև ֆունկցիաների եռանկյունաչափական ներկայացումների և դրանց մասնակի գումարների հատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել այնպիսի իրավիճակներ, երբ զուգամիտությունը խախտվում է կամ պահանջում է լրացուցիչ պայմանների կատարում՝ այդպիսով բացահայտելով ինտերպոլացիոն մեթոդների կիրառելիության սահմանները։ Տեսական արդյունքները կարևոր են ոչ միայն իրական և ֆունկցիոնալ անալիզի համար, այլև թվային մեթոդներում, որտեղ վերջավոր թվով տվյալների հիման վրա անհրաժեշտ է կառուցել պարբերական ֆունկցիաների ճշգրիտ մոտարկումներ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը նպաստում է եռանկյունաչափական ինտերպոլացիայի տեսության զարգացմանը՝ համակարգելով զուգամիտության պայմանների, սխալի գնահատման և ֆունկցիաների մոտարկման հետ կապված հիմնարար մաթեմատիկական խնդիրները։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի բառապաշարում բառային իմաստների փոխաբերական զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ բացատրական բառարանի տվյալների համակարգված քննության հիման վրա։ Հետազոտության առանցքում բառիմաստի փոխաբերացումն է՝ որպես բառի իմաստային կառուցվածքի ընդլայնման, բազմիմաստության ձևավորման և բառապաշարի հարստացման կարևոր միջոց։ Քննվում է այն գործընթացը, որի ընթացքում բառի սկզբնական կամ ուղղակի նշանակությունը առարկաների, երևույթների, գործողությունների և հատկանիշների միջև ընկալվող նմանության հիման վրա տեղափոխվում է մեկ այլ իմաստային ոլորտ՝ առաջացնելով նոր նշանակություն։ Բառարանային նյութի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու փոխաբերական իմաստների հիմնական տեսակները, դրանց առաջացման իմաստաբանական հիմքերը և ժամանակակից հայերենի բառային համակարգում ունեցած գործառույթները։ Ուշադրություն է դարձվում արտաքին ձևի, գույնի, չափի, շարժման, ձայնի, տարածական դիրքի, ֆունկցիայի, մարդու ֆիզիկական ու հոգեբանական հատկանիշների և այլ ընդհանրությունների հիման վրա կատարվող իմաստային փոխանցումներին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բազմիմաստ բառերի ներքին կառուցվածքի ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են հիմնական նշանակությունից ձևավորվում երկրորդային իմաստները և ինչպիսի իմաստային կապեր են պահպանվում դրանց միջև։ Քննվում է նաև փոխաբերական կիրառության աստիճանական բառայնացման գործընթացը, երբ սկզբնապես անհատական կամ պատկերավոր խոսքային կիրառությունը ժամանակի ընթացքում կարող է կայունանալ, լայնորեն տարածվել և բառարանում արձանագրվել որպես ինքնուրույն բառային նշանակություն։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի լեզվական և խոսքային փոխաբերությունների տարբերակումը, քանի որ կայունացած բառային նշանակությունները տարբերվում են գեղարվեստական կամ անհատական ստեղծագործական փոխաբերություններից իրենց գործառույթով և լեզվական ամրագրվածության աստիճանով։ Բառարանագիտական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են փոխաբերական նշանակությունների առանձնացման, սահմանման, նշագրման և բառարանային հոդվածներում դասավորության սկզբունքները։ Նման քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու նաև հայերենում աշխարհի լեզվական պատկերավորման առանձնահատկությունների մասին, քանի որ փոխաբերական անվանումները հաճախ արտացոլում են լեզվակիրների կողմից երևույթների միջև հաստատված պատկերավոր և հասկացական կապերը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է իմաստաբանության, բառագիտության, բառարանագրության և ոճաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով փոխաբերացումը որպես ժամանակակից հայերենի բառային համակարգի զարգացման կարևոր իմաստաստեղծ մեխանիզմ։

Медицина

Այս աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից բրեքեթ-համակարգերի արդյունավետության համեմատական վերլուծությանը՝ ուղղորդված շրթեր-ադամանդային անոմալիաների օրթոդոնտիկ բուժման գործընթացում։ Նյութում ներկայացվում են տարբեր տեսակի բրեքեթ համակարգերի (մետաղական, սաղմնային, կերամիկական և ինքնալիգացող համակարգեր) կիրառության մեթոդաբանությունը, բուժման տևողությունը, շրթեր-ադամանդային տեղաշարժի ճշգրտությունը և կլինիկական արդյունքների կայունությունը։ Աշխատությունը ներառում է նաև բարդության, հիգիենայի պահպանման, հիվանդի հարմարավետության և կողմնակի ազդեցությունների համեմատական գնահատում՝ ապահովելով օրթոդոնտիայի մասնագետների համար գործնական ուղղություններ ընտրելու հնարավորությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգերի տեխնիկական և նյութաբանական առանձնահատկություններին, որոնք ազդում են բուժման արագության, ցավի ինտենսիվության և երկարաժամկետ ստաբիլության վրա։ Նյութը օգտագործելի է նաև հետագա հետազոտություններում, նոր բրեքեթ համակարգերի մշակման և կլինիկական կիրառության արդյունավետության գնահատման համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Խաչատուր Աբովյանի կյանքին, գրական և հասարակական գործունեությանը՝ հրատարակված նրա մահվան 100-ամյակի առթիվ։ Ներկայացվում են մեծ գրողի և լուսավորչի կենսագրության հիմնական դրվագները, նրա ստեղծագործական ժառանգությունը, մանկավարժական և ազգային-լուսավորական գաղափարները, ինչպես նաև հայ նոր գրականության և մշակույթի զարգացման գործում ունեցած բացառիկ ավանդը։ Ուսումնասիրությունում անդրադարձ է կատարվում նրա գրական, լեզվական և հասարակական գործունեության առանձնահատկություններին, ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական արժեքներին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը հայ ազգային ինքնագիտակցության, կրթության և հասարակական մտքի զարգացման վրա։ Հրատարակությունը նպաստում է Խաչատուր Աբովյանի ժառանգության առավել խորքային ընկալմանը և նրա պատմական դերի արժևորմանը հայ մշակույթի և գրականության համատեքստում։

Экология

Գիտական աշխատանքը նվիրված է էլեկտրակինետիկ երևույթների ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառման հնարավորություններին Արարատյան հարթավայրի հողերի աղաջրային ռեժիմների կարգավորման նպատակով։ Թեման կարևոր է այն պատճառով, որ հողում ջրի և լուծված աղերի շարժը մեծ ազդեցություն ունի հողի բերրիության, գյուղատնտեսական արտադրողականության և բույսերի աճի պայմանների վրա։ Արարատյան հարթավայրի չոր և կիսաչոր կլիմայական պայմաններում ոռոգման ինտենսիվ օգտագործումը, գոլորշիացման բարձր մակարդակը, ստորերկրյա ջրերի ռեժիմը և հողում լուծված աղերի կուտակման գործընթացները կարող են հանգեցնել աղակալման ու ջրակալման խնդիրների, որոնք բացասաբար են անդրադառնում գյուղատնտեսական հողերի արդյունավետ օգտագործման վրա։ Աշխատության տեսական հիմքը կազմում են էլեկտրակինետիկ երևույթները՝ մասնավորապես էլեկտրաոսմոսը, էլեկտրոֆորեզը և դրանց հետ կապված գործընթացները։ Այս երևույթները պայմանավորված են հողի մասնիկների, ջրի և լուծված իոնների փոխազդեցությամբ և կարող են օգտագործվել հողային միջավայրում ջրի ու լուծված նյութերի ուղղորդված տեղաշարժը կառավարելու համար։ Հատկապես հետաքրքիր է էլեկտրաոսմոսի կիրառությունը, որի դեպքում արտաքին էլեկտրական դաշտի ազդեցությամբ ծակոտկեն միջավայրում հեղուկի շարժը կարող է փոխվել և ուղղորդվել։ Նման մոտեցումը տեսականորեն հնարավորություն է տալիս ազդելու հողային պրոֆիլում ջրի բաշխման և աղերի տեղափոխության վրա՝ նպաստելով աղակալված կամ աղակալման վտանգ ունեցող հողերի վերականգնմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր մասը կարող է կազմել Արարատյան հարթավայրի հողերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների, աղային կազմի, խոնավության ռեժիմի, ստորերկրյա ջրերի մակարդակի և հողային պրոֆիլի կառուցվածքի վերլուծությունը։ Այդ տվյալների հիման վրա հնարավոր է գնահատել, թե ինչ պայմաններում էլեկտրակինետիկ մեթոդների կիրառումը կարող է լինել արդյունավետ և ինչպիսի սահմանափակումներ կարող են առաջանալ տարբեր տիպի հողերում։ Փորձարարական ուսումնասիրությունների միջոցով կարող են դիտարկվել էլեկտրական դաշտի ուժգնության, ազդեցության տևողության, հողի խոնավության, աղերի կոնցենտրացիայի և այլ գործոնների ազդեցությունը ջրի ու իոնների տեղաշարժի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարելի է տեխնոլոգիան կիրառել ոչ միայն լաբորատոր պայմաններում, այլև իրական գյուղատնտեսական տարածքներում՝ հաշվի առնելով էներգիայի ծախսը, հողի հատկությունները, ոռոգման համակարգը և բնապահպանական անվտանգությունը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ հողերի աղաջրային ռեժիմի արդյունավետ կառավարումը կարող է նպաստել աղակալման նվազեցմանը, հողի բերրիության պահպանմանը և գյուղատնտեսական հողերի երկարաժամկետ օգտագործմանը։ Էլեկտրակինետիկ մեթոդները կարող են դիտարկվել որպես ավանդական մելիորատիվ միջոցներին լրացնող տեխնոլոգիա, հատկապես այն դեպքերում, երբ սովորական դրենաժային կամ լվացման մեթոդների կիրառումը տեխնիկապես կամ տնտեսապես դժվար է։ Միաժամանակ նման տեխնոլոգիաների արդյունավետությունը կախված է կոնկրետ հողի կառուցվածքից, աղային կազմից, ջրային ռեժիմից և կիրառվող էլեկտրական պարամետրերից, ուստի դրանց գործնական ներդրումից առաջ անհրաժեշտ են համապատասխան փորձարարական և դաշտային ուսումնասիրություններ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է հողագիտության, ագրոֆիզիկայի, հիդրոլոգիայի և մելիորացիայի խնդիրները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել էլեկտրակինետիկ երևույթների կիրառական ներուժը Արարատյան հարթավայրի հողերի ջրային և աղային ռեժիմների կառավարման գործում։