Проект устава Общества ревнителей армянских древностей

Другие предметы

Հրատարակությունը ներկայացնում է Բաքվի Հայոց մարդասիրական ընկերության գրադարանի գրացուցակը՝ ծառայելով որպես գրադարանային հավաքածուի կազմի և գրքային ժառանգության կազմակերպված ներկայացման աղբյուր։ Գրացուցակները կարևոր նշանակություն ունեն գրադարանային աշխատանքի մեջ, քանի որ հնարավորություն են տալիս համակարգված կերպով տեղեկանալու գրադարանում պահպանվող հրատարակությունների մասին, գտնելու անհրաժեշտ գրքերը և պատկերացում կազմելու հավաքածուի բովանդակային ընդգրկման մասին։ Նման մատենագիտական աշխատությունը կարող է արտացոլել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ ընթերցողական միջավայրի հետաքրքրությունները, գրքի շրջանառությունը և կրթական ու մշակութային հաստատությունների գործունեությունը։ Հայոց մարդասիրական ընկերությունների գրադարանները կարևոր դեր են ունեցել համայնքային կրթության, ընթերցանության տարածման, գիտելիքի հասանելիության և ազգային մշակութային կյանքի զարգացման գործում։ Գրացուցակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու գրադարանային ֆոնդերի կազմավորման սկզբունքները, գրքերի մատենագիտական նկարագրության ձևերը և հավաքածուների կազմակերպման պատմական փորձը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրքի պատմությամբ, մատենագիտությամբ, գրադարանագիտությամբ և Բաքվի հայ համայնքի մշակութային կյանքով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Հրատարակությունը նաև կարևոր նյութ է 19-րդ դարի հայկական կրթամշակութային կազմակերպությունների գործունեության և գրադարանային ավանդույթների ուսումնասիրության համար։

Математика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է տարածական ձողային կառուցվածքների լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակի համակարգչային մոդելավորմանը և դրանց օպտիմալ նախագծման մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բարդ ինժեներական կառույցների մեխանիկական վարքագծի հաշվարկային մոտեցումները՝ հիմնված վերջավոր տարրերի մեթոդի և մատրիցային վերլուծության վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում են արտաքին բեռնվածությունների ազդեցության տակ կառուցվածքների կայունությունը, դեֆորմացիաների բաշխումը և կրողունակության սահմանները՝ նպատակ ունենալով ապահովել առավել արդյունավետ և անվտանգ նախագծային լուծումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օպտիմալացման ալգորիթմներին, որոնք թույլ են տալիս նվազեցնել նյութատարածությունը՝ պահպանելով պահանջվող ամրության և կոշտության ցուցանիշները։ Քննարկվում են նաև համակարգչային մոդելավորման կիրառությունները շինարարական և ինժեներական նախագծման գործընթացներում՝ ընդգծելով դրանց դերը ժամանակակից կառուցվածքային վերլուծության և նախագծման ավտոմատացման մեջ։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական աճի ապահովման գործում ներդրումային գործընթացների դերին և հատկապես արժեթղթերի շուկայի միջոցով ներդրումային ռեսուրսների ներգրավման հնարավորություններին։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել տնտեսական աճի և ներդրումային գործունեության փոխկապակցվածությունը, ուսումնասիրել արժեթղթերի շուկայի զարգացման առանձնահատկությունները և գնահատել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով կապիտալի շուկան կարող է նպաստել տնտեսության մեջ երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորմանն ու արդյունավետ բաշխմանը։ Տնտեսական աճի ապահովման համար անհրաժեշտ է ոչ միայն արտադրության և սպառման ընդլայնում, այլև ներդրումների շարունակական հոսք դեպի տնտեսության տարբեր ճյուղեր։ Ներդրումները հնարավորություն են տալիս ստեղծել նոր արտադրական հզորություններ, կատարելագործել տեխնոլոգիաները, զարգացնել ենթակառուցվածքները, բարձրացնել աշխատանքի արտադրողականությունը և ընդլայնել ձեռնարկությունների մրցունակությունը։ Այս տեսանկյունից ֆինանսական շուկան, իսկ դրա կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը՝ արժեթղթերի շուկան, կարող է հանդես գալ որպես խնայողությունները ներդրումային կապիտալի վերածող հիմնական մեխանիզմներից մեկը։ Արժեթղթերի շուկայի էությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս կապիտալի կարիք ունեցող տնտեսավարող սուբյեկտներին ֆինանսական միջոցներ ներգրավել՝ բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ ֆինանսական գործիքների թողարկման միջոցով։ Միաժամանակ ներդրողները ստանում են իրենց միջոցները տարբեր ակտիվներում տեղաբաշխելու հնարավորություն՝ ակնկալելով եկամուտ և ընդունելով համապատասխան ռիսկ։ Այս փոխհարաբերությունը ստեղծում է ֆինանսական ռեսուրսների վերաբաշխման համակարգ, որը կարող է նպաստել տնտեսության առավել արդյունավետ հատվածների ֆինանսավորմանը։ Հայաստանի տնտեսության պայմաններում արժեթղթերի շուկայի զարգացումը հատկապես կարևոր է տնտեսության ֆինանսավորման աղբյուրների դիվերսիֆիկացման տեսանկյունից։ Եթե տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրը միայն բանկային վարկավորումն է, ապա ֆինանսական համակարգի հնարավորությունները կարող են սահմանափակվել։ Զարգացած կապիտալի շուկան հնարավորություն է տալիս լրացնել բանկային ֆինանսավորումը և ընկերություններին հասանելի դարձնել երկարաժամկետ ֆինանսավորման այլընտրանքային աղբյուրներ։ Այսպիսի բազմազանեցումը կարող է նվազեցնել տնտեսության կախվածությունը մեկ ֆինանսավորման մեխանիզմից և ընդլայնել ներդրումային ծրագրերի իրականացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի ձևավորման և զարգացման գործընթացի վերլուծությունը։ Դիտարկվում են շուկայի մասնակիցները, ֆինանսական գործիքների տեսակները, ներդրումային միջավայրի առանձնահատկությունները և շուկայի գործունեության վրա ազդող տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Արժեթղթերի շուկայի արդյունավետությունը մեծապես կախված է վստահության մակարդակից, տեղեկատվության թափանցիկությունից, իրավական պաշտպանության մեխանիզմներից, ֆինանսական ենթակառուցվածքների զարգացածությունից և ներդրողների համար առկա հնարավորությունների բազմազանությունից։ Ներդրումների ներգրավման կարևոր նախապայմաններից է ներդրումային միջավայրի կանխատեսելիությունը։ Ներդրողը որոշում կայացնելիս գնահատում է ոչ միայն սպասվող եկամտաբերությունը, այլև ռիսկերը, շուկայի իրացվելիությունը, իրավական միջավայրը և ներդրված կապիտալի վերադարձի հնարավորությունները։ Հետևաբար արժեթղթերի շուկայի զարգացումը պահանջում է այնպիսի ինստիտուցիոնալ միջավայր, որը կարող է ապահովել շուկայի մասնակիցների իրավունքների պաշտպանությունը և ֆինանսական տեղեկատվության հասանելիությունը։ Աշխատության շրջանակում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև արժեթղթերի շուկայի ազդեցությունը տնտեսության խնայողությունների մոբիլիզացման վրա։ Տնային տնտեսությունների, կազմակերպությունների և այլ ներդրողների ժամանակավորապես ազատ դրամական միջոցները կարող են ուղղվել ֆինանսական ակտիվների ձեռքբերմանը, իսկ ներգրավված միջոցները՝ տնտեսության զարգացմանն ուղղված ծրագրերի ֆինանսավորմանը։ Այսպիսով, արժեթղթերի շուկան կարող է կապ ստեղծել խնայողությունների և ներդրումների միջև՝ նպաստելով կապիտալի ավելի արդյունավետ շրջանառությանը։ Բաժնային արժեթղթերի շուկայի զարգացումը կարող է հնարավորություն տալ ընկերություններին ներգրավել կապիտալ՝ առանց պարտքային ֆինանսավորման ծավալների ավելացման։ Բաժնետոմսերի թողարկման միջոցով ընկերությունը կարող է ներգրավել նոր սեփական կապիտալ, իսկ ներդրողը ստանում է ընկերության ապագա տնտեսական արդյունքներին մասնակցելու հնարավորություն։ Միաժամանակ պարտատոմսերի շուկան կարող է ապահովել երկարաժամկետ պարտքային ռեսուրսների ներգրավում ինչպես պետական, այնպես էլ մասնավոր հատվածի համար։ Այս երկու ուղղությունների համադրումը կարող է ձևավորել ավելի բազմազան ֆինանսավորման համակարգ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է նաև արժեթղթերի շուկայի և տնտեսական աճի միջև փոխադարձ կապի գնահատումը։ Զարգացող շուկան կարող է նպաստել ներդրումների ավելացմանը, իսկ տնտեսական աճը, իր հերթին, կարող է մեծացնել ընկերությունների շահութաբերությունը, ներդրողների ակտիվությունը և ֆինանսական գործիքների նկատմամբ պահանջարկը։ Այսպիսով ձևավորվում է փոխադարձ ազդեցության մեխանիզմ, որի արդյունավետությունը կախված է ֆինանսական շուկայի խորությունից և տնտեսության ընդհանուր զարգացման մակարդակից։ Հատուկ ուշադրություն է պահանջում նաև շուկայի իրացվելիության խնդիրը։ Ներդրողների համար կարևոր է ոչ միայն արժեթուղթ ձեռք բերելու, այլև անհրաժեշտության դեպքում այն արագ և արդար գնով վաճառելու հնարավորությունը։ Ցածր իրացվելիությունը կարող է մեծացնել ներդրումային ռիսկը և նվազեցնել շուկայի գրավչությունը։ Հետևաբար արժեթղթերի շուկայի զարգացման քաղաքականության կարևոր ուղղություններից է գործարքների ծավալների, մասնակիցների թվի և ֆինանսական գործիքների բազմազանության մեծացումը։ Արժեթղթերի շուկայի զարգացման համար կարևոր նշանակություն ունի նաև ինստիտուցիոնալ ներդրողների դերը։ Կենսաթոշակային ֆոնդերը, ապահովագրական կազմակերպությունները, ներդրումային ֆոնդերը և այլ խոշոր ֆինանսական կառույցներ կարող են երկարաժամկետ միջոցներ ուղղել արժեթղթերի շուկա։ Նման ներդրողները կարող են ապահովել շուկայի պահանջարկի ավելի կայուն հիմք և նպաստել ֆինանսական գործիքների նկատմամբ հետաքրքրության ընդլայնմանը։ Միաժամանակ նրանց ակտիվությունը կարող է բարձրացնել կորպորատիվ կառավարման և ֆինանսական հաշվետվողականության պահանջները։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման խնդիրը։ Նման ընկերությունների համար կապիտալի շուկա դուրս գալը հաճախ ավելի բարդ է՝ պայմանավորված տեղեկատվության թափանցիկության, թողարկման ծախսերի, կառավարման համակարգերի և ներդրողների համար ռիսկերի բարձր մակարդակի հետ։ Սակայն համապատասխան ենթակառուցվածքների և կարգավորման պայմաններում արժեթղթերի շուկան կարող է ստեղծել ֆինանսավորման նոր հնարավորություններ նաև այդ հատվածի համար։ Այս հանգամանքը կարևոր է Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքում փոքր և միջին բիզնեսի ունեցած նշանակության պատճառով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ տնտեսական աճի ներդրումային ապահովման գործում արժեթղթերի շուկան կարող է կատարել մի շարք կարևոր գործառույթներ՝ մոբիլիզացնել խնայողությունները, ապահովել կապիտալի վերաբաշխում, ընդլայնել ձեռնարկությունների ֆինանսավորման աղբյուրները, խթանել ներդրումային ակտիվությունը և նպաստել ֆինանսական համակարգի դիվերսիֆիկացմանը։ Միաժամանակ շուկայի արդյունավետությունը կախված է դրա իրացվելիությունից, թափանցիկությունից, իրավական և ինստիտուցիոնալ միջավայրից, ներդրողների վստահությունից և ֆինանսական գործիքների բազմազանությունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, ներդրումային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև բուհերի ուսանողներին։ Այն հատկապես օգտակար է Հայաստանի տնտեսական զարգացման, կապիտալի շուկայի, ներդրումային քաղաքականության և ֆինանսական համակարգի փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար։

Технология

Աշխատանքը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների ծերացման հետևանքների մեղմացման համար արհեստական բանականության վրա հիմնված միջոցների մշակմանը և հետազոտմանը։ Այն ուսումնասիրում է կիսահաղորդչային սարքերի և ինտեգրալ սխեմաների շահագործման ընթացքում առաջացող ֆիզիկական ու էլեկտրական փոփոխությունները, որոնք ժամանակի ընթացքում կարող են հանգեցնել աշխատանքի արդյունավետության նվազման, պարամետրերի շեղումների, հուսալիության անկման և, ի վերջո, համակարգի խափանման։ Հետազոտության առանցքում արհեստական բանականության և մեքենայական ուսուցման մեթոդների կիրառումն է՝ ծերացման գործընթացների վաղ հայտնաբերման, դրանց ազդեցության կանխատեսման և համապատասխան փոխհատուցող կամ հարմարվող մեխանիզմների մշակման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է ներառել ինտեգրալ սխեմաների աշխատանքի վերաբերյալ տվյալների հավաքագրում և վերլուծություն, ծերացման բնորոշ օրինաչափությունների նույնականացում, կանխատեսող մոդելների կառուցում և դրանց հիման վրա կառավարման ռազմավարությունների ձևավորում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այնպիսի մոտեցումների ուսումնասիրությունը, որոնք թույլ են տալիս ոչ միայն արձանագրել արդեն առաջացած խնդիրները, այլև կանխատեսել դրանց զարգացումը և ժամանակին փոփոխել համակարգի աշխատանքի ռեժիմները։ Այս համատեքստում արհեստական բանականությունը կարող է կիրառվել սխեմաների վիճակի մոնիթորինգի, անոմալիաների հայտնաբերման, մնացորդային շահագործման ժամանակի գնահատման և աշխատանքի պարամետրերի օպտիմալացման համար։ Ուսումնասիրությունը միավորում է միկրոէլեկտրոնիկան, ինտեգրալ սխեմաների հուսալիությունը, տվյալների վերլուծությունը և արհեստական բանականությունը՝ առաջարկելով ժամանակակից մոտեցումներ սարքերի շահագործման ժամկետը երկարացնելու և դրանց կայունությունն ու հուսալիությունը բարձրացնելու համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բարձր հուսալիություն պահանջող էլեկտրոնային համակարգերի, ներկառուցված սարքերի, հաշվողական հարթակների և այլ միկրոէլեկտրոնային լուծումների նախագծման ու շահագործման ոլորտներում։

История

Աշխատությունը նվիրված է Ռուսական կայսրության կայսր Նիկոլայ I-ի՝ Էջմիածին և Թիֆլիս կատարած այցերի ու այնտեղ գտնվելու պատմական հանգամանքների ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով հայ հնագետի և պատմական աղբյուրների տվյալների վրա։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են կայսեր այցելությունների ժամանակագրությունը, ուղևորությունների հնարավոր քաղաքական և վարչական նպատակները, ինչպես նաև դրանց կապը XIX դարի առաջին կեսի տարածաշրջանային իրադարձությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Էջմիածնի՝ որպես Հայոց եկեղեցական և մշակութային կարևոր կենտրոնի, և Թիֆլիսի՝ որպես Կովկասում Ռուսական կայսրության վարչական ու քաղաքական կենտրոնի նշանակությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել կայսեր ներկայությունը ոչ միայն որպես առանձին պատմական դրվագ, այլև այն ժամանակաշրջանի ավելի լայն քաղաքական ու հասարակական գործընթացների համատեքստում։ Քննարկվում են տեղի իշխանությունների, հոգևորականության և հասարակության հետ ունեցած հնարավոր շփումները, պաշտոնական ընդունելությունները, այցելությունների հետ կապված արարողակարգային և կազմակերպչական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կայսեր այցերի արձագանքը ժամանակի հայկական միջավայրում։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է աղբյուրագիտական մոտեցումը, որի միջոցով պատմական տեղեկությունները համադրվում են հնագիտական, պատմական և տեղագրական տվյալների հետ՝ իրադարձությունների հնարավորինս ամբողջական պատկերը վերականգնելու նպատակով։ Էջմիածնի և Թիֆլիսի օրինակով ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ XIX դարի Կովկասի քաղաքական ու մշակութային միջավայրին, Ռուսական կայսրության վարչական ներկայությանը և տարածաշրջանի հայկական հասարակության հետ ունեցած հարաբերություններին։ Աշխատանքում պատմական անձի այցելությունները կարող են դիտարկվել նաև մշակութային ժառանգության պահպանության և պատմական հիշողության տեսանկյունից՝ հաշվի առնելով այն վայրերի նշանակությունը, որոնք կապված են տվյալ ժամանակաշրջանի կարևոր իրադարձությունների հետ։ Նյութը արժեքավոր է հատկապես այն պատճառով, որ համադրում է քաղաքական պատմության փաստերը, տեղական պատմական հիշողությունը և հնագիտական ուսումնասիրության տվյալները՝ ստեղծելով XIX դարի տարածաշրջանային պատմության որոշակի դրվագների ավելի ամբողջական պատկեր։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայագիտությամբ, Կովկասի պատմությամբ, Ռուսական կայսրության պատմությամբ, հնագիտությամբ և հայ-ռուսական պատմական հարաբերություններով զբաղվող հետազոտողներին, պատմաբաններին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Литература

Պատմագրական և գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ մեծանուն գրողի հասարակական գործունեության առանձին դրվագների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի ազգային, մշակութային և հասարակական կյանքի համատեքստում։ Քննության են առնվում նրա մասնակցությունը հասարակական նախաձեռնություններին, ազգային նշանակության խնդիրների քննարկմանը, կրթական ու մշակութային կյանքի զարգացմանը և հասարակության տարբեր շերտերի միջև փոխըմբռնման հաստատմանն ուղղված գործունեությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրողի քաղաքացիական դիրքորոշմանը, մարդասիրական գաղափարներին, հասարակական պատասխանատվության ընկալմանը և ազգային համերաշխության պահպանմանն ուղղված ջանքերին։ Վերլուծվում են հասարակական գործունեության և գրական աշխարհայացքի փոխկապակցվածությունը, ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների ազդեցությունը նրա դիրքորոշումների վրա, ինչպես նաև մտավորականի դերակատարությունը հասարակական գործընթացներում։ Քննարկվում են նաև բարեգործական, մշակութային և հանրային նախաձեռնություններին առնչվող առանձին փաստեր ու իրադարձություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու գրողի գործունեության բազմակողմանիության մասին։ Աշխատանքը նպաստում է հայ հասարակական մտքի և ազգային մշակույթի պատմության մեջ գրողի ունեցած դերակատարության ուսումնասիրությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության, պատմագիտության, մշակութաբանության և հասարակական մտքի պատմության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։