Распространение куриного клеща Dermanyssus gallinae в хозяйствах Республики Армения и меры борьбы

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է որոճող կենդանիների խշխշան պալարի կանխարգելման առանձնահատուկ միջոցների մշակմանը և դրանց կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հիվանդության տարածմանն ու առաջացմանը նպաստող գործոնները, դրա համաճարակաբանական առանձնահատկությունները և կենդանիների առողջության ու անասնապահական տնտեսությունների արդյունավետության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կանխարգելիչ միջոցառումների գիտական հիմնավորմանը, դրանց արդյունավետության գնահատմանը և Հայաստանի բնակլիմայական ու անասնապահական պայմաններին համապատասխան մոտեցումների մշակմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել կենդանիների հիվանդության նկատմամբ դիմադրողականության բարձրացման, վարակի տարածման սահմանափակման, անասնաբուժական հսկողության կատարելագործման և կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպման տարբեր ուղղություններ։ Կարևորվում է նաև տնտեսություններում կիրառվող սանիտարահիգիենիկ և անասնաբուժական միջոցառումների համալիրը, որի նպատակն է նվազեցնել հիվանդության առաջացման և տարածման հավանականությունը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել հանրապետության պայմաններում որոճող կենդանիների հիվանդությունների կանխարգելման առավել արդյունավետ համակարգերի ձևավորմանը, կենդանիների առողջության պահպանմանը և անասնապահության տնտեսական կորուստների նվազեցմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել անասնաբույժներին, անասնաբուժական ոլորտի հետազոտողներին, անասնապահական տնտեսությունների մասնագետներին, գյուղատնտեսական բուհերի դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև կենդանիների վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման հարցերով զբաղվող մասնագետներին։

География

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կավային գրունտների դինամիկական ամրության ուսումնասիրությանը՝ դրանց սահմանային և սահմանայինից առաջ վիճակներում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել արտաքին դինամիկական ազդեցությունների պայմաններում կավային գրունտների մեխանիկական վարքագծի, դեֆորմացիայի և ամրության փոփոխության օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրվում են այն գործընթացները, որոնք տեղի են ունենում գրունտում կրկնվող կամ արագ փոփոխվող բեռնվածքների ազդեցության ներքո, երբ նյութը կարող է աստիճանաբար մոտենալ իր կրողունակության սահմանին կամ արդեն գտնվել սահմանային վիճակում։ Աշխատանքում կարևորվում է կավային գրունտների կառուցվածքային առանձնահատկությունների, խոնավության, խտության, լարվածային վիճակի և բեռնավորման բնույթի ազդեցությունը դրանց դինամիկական հատկությունների վրա։ Սահմանայինից առաջ վիճակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել գրունտի վարքագիծը այն փուլում, երբ դեռ պահպանվում է որոշակի ամրության պաշար, իսկ սահմանային վիճակի վերլուծությունը՝ հասկանալ խափանման և կայունության կորստի մեխանիզմները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել շինարարական կառույցների հիմքերի, հողային պատնեշների, ճանապարհային և տրանսպորտային ենթակառուցվածքների, ինչպես նաև դինամիկ բեռնվածքների ենթարկվող այլ երկրատեխնիկական համակարգերի նախագծման և հաշվարկի ժամանակ։ Աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն դեպքերում, երբ գրունտները ենթարկվում են մեքենաների և տրանսպորտի թրթռումների, տեխնոլոգիական սարքավորումների ազդեցության, հարվածային բեռնվածքների կամ այլ փոփոխական ուժերի։ Կավային գրունտների դինամիկական ամրության առանձնահատկությունների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել դրանց կայունությունը, կանխատեսել հնարավոր դեֆորմացիաներն ու խափանումները և բարձրացնել կառուցվածքների շահագործման հուսալիությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միտված է կավային գրունտների իրական աշխատանքային պայմաններում մեխանիկական վարքագծի ավելի խոր ըմբռնմանը և դրանց դինամիկական հատկությունների հաշվառմամբ հիմնավորված երկրատեխնիկական լուծումների մշակմանը։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Գրիգոր Անավարզեցու շարականագրական ժառանգության, նրա ստեղծագործությունների գաղափարական, գրական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հեղինակի գործունեության պատմամշակութային միջավայրը, հայ միջնադարյան հոգևոր գրականության զարգացման առանձնահատկությունները և շարականագրության մեջ նրա ունեցած տեղն ու նշանակությունը։ Վերլուծվում են նրան վերագրվող շարականների թեմատիկան, կառուցվածքը, լեզվական ու ոճական առանձնահատկությունները, պատկերային համակարգը և աստվածաբանական բովանդակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգևոր գաղափարների բանաստեղծական արտահայտման միջոցներին, սուրբգրային պատկերների և խորհրդանիշների կիրառմանը, ինչպես նաև եկեղեցական ավանդույթի և հեղինակային ստեղծագործական մոտեցումների փոխհարաբերությանը։ Դիտարկվում են շարականների ժանրային առանձնահատկությունները, տաղաչափական կառուցվածքը, բառապաշարը և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցները՝ միջնադարյան հայ հոգևոր բանաստեղծության ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Քննարկվում են նաև ստեղծագործությունների հեղինակային պատկանելության, ձեռագրական պահպանության և բնագրագիտական ուսումնասիրության հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում է շարականների ուսումնասիրությունը ոչ միայն որպես եկեղեցական ծիսակարգի մաս, այլև որպես միջնադարյան հայ գրականության, երաժշտական մշակույթի և հոգևոր մտածողության արժեքավոր դրսևորում։ Անդրադարձ է կատարվում Գրիգոր Անավարզեցու ստեղծագործական ժառանգության կապերին նախորդ և ժամանակակից շարականագիրների ավանդույթների հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու հեղինակի գրական գործունեության, շարականների գեղարվեստական արժեքի և հայ միջնադարյան մշակույթում դրանց նշանակության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ միջնադարյան գրականության, շարականագիտության, հայ եկեղեցու պատմության, երաժշտագիտության և ձեռագրագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Ալեքսանդր Շիրվանզադե - Վերջին շատրվանը Այս ստեղծագործությունը Շիրվանզադեի սոցիալ-հոգեբանական արձակի բնորոշ օրինակներից է, որտեղ հեղինակը խորհրդանշական պատկերների միջոցով ներկայացնում է մարդկային հարաբերությունների անկայունությունը, կյանքի անցողիկությունը և բարոյական արժեքների փոփոխական բնույթը։ «Վերջին շատրվան» պատկերն այստեղ ունի խորհրդանշական իմաստ՝ կապված անցնող ժամանակի, մարումի և երբեմնի կենսունակ իրականության աստիճանական քայքայման գաղափարի հետ, որի ֆոնին բացահայտվում են կերպարների ներքին ապրումները, հիասթափությունները և չիրականացված սպասումները։ Շիրվանզադեն հոգեբանական մանրակրկիտ վերլուծությամբ ցույց է տալիս, թե ինչպես են արտաքին հանգամանքները և հասարակական միջավայրը ազդում մարդու ճակատագրի վրա՝ հաճախ նրան հասցնելով ներքին դատարկության կամ արժեքային վերագնահատման։ Ստեղծագործությունը բնորոշ է իր ռեալիստական դիտարկումներով և խորհրդանշական շերտերով, որոնք միավորում են առօրյա կյանքի պատկերները ավելի խոր գաղափարական իմաստների հետ։ Լեզուն պարզ է, բայց հուզականորեն և մտավոր կերպով խտացված, ինչը թույլ է տալիս ընթերցողին ընկալել ինչպես սյուժեն, այնպես էլ դրա ենթատեքստային նշանակությունը։

Литература

Այս աշխատությունը վերաբերում է Սիլվա Կապուտիկյանի ուղեգրական արձակի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա ճանապարհորդական տպավորությունների, էսսեիստիկ դիտարկումների և հայրենասիրական մտորումների գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն կերպով, որով Կապուտիկյանը իր ուղեգրական արձակում համադրում է անհատական զգացողությունները, պատմամշակութային դիտարկումները և ազգային ինքնության հարցադրումները՝ ստեղծելով բազմաշերտ գրական պատկերներ տարբեր երկրներում կատարած այցելությունների հիման վրա։ Ուսումնասիրվում են նրա լեզվաոճական առանձնահատկությունները՝ հուզական արտահայտչականություն, պատկերավորման հարուստ համակարգ, հրապարակախոսական շեշտադրումներ և քնարական մտածողության տարրեր, որոնք ուղեգրական արձակը մոտեցնում են էսսեիստիկ և փիլիսոփայական արձակին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայրենիքի և սփյուռքի թեմաների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև օտար միջավայրերում հայ ինքնության ընկալման և վերարժևորման խնդիրներին, որոնք կենտրոնական տեղ ունեն նրա ուղեգրություններում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Կապուտիկյանի ուղեգրական արձակի դերը հայ ժամանակակից գրականության մեջ՝ որպես մշակութային կապերի և ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման կարևոր միջոց։ Միաժամանակ վերլուծվում է նրա ստեղծագործությունների ազդեցությունը ընթերցողի աշխարհընկալման ընդլայնման և հասարակական մտածողության ձևավորման վրա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է գրականագիտության ոլորտում՝ բացահայտելով Սիլվա Կապուտիկյանի ուղեգրական արձակի գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկությունները։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Լոռու տարածաշրջանի ճարտարապետական ժառանգության, տեղական շինարարական ավանդույթների և ճարտարապետական դպրոցի ձևավորման ու զարգացման պատմամշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են Լոռու ճարտարապետության պատմական զարգացման հիմնական փուլերը, տարածաշրջանի աշխարհագրական, բնական և հասարակական պայմանների ազդեցությունը շինարվեստի ձևավորման վրա, ինչպես նաև տեղական ճարտարապետական ավանդույթների փոխհարաբերությունները հայկական միջնադարյան ճարտարապետության ընդհանուր զարգացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցական և վանական համալիրների, պաշտամունքային կառույցների, գավիթների, զանգակատների և այլ ճարտարապետական հուշարձանների հորինվածքային, կառուցվածքային ու գեղարվեստական առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են շինարարական տեխնիկայի, քարամշակման, ճարտարապետական զարդաքանդակների, տարածական լուծումների և կառուցվածքային համակարգերի զարգացման օրինաչափությունները։ Անդրադարձ է կատարվում Հաղպատի, Սանահինի, Ախթալայի և տարածաշրջանի այլ պատմաճարտարապետական համալիրների նշանակությանը՝ որպես Լոռու շինարվեստի ինքնատիպ դրսևորումների օրինակներ։ Կարևորվում են տեղական վարպետների ստեղծագործական ավանդույթները, ճարտարապետական ձևերի շարունակականությունը, հարակից մշակութային կենտրոնների հետ փոխազդեցությունները և պատմական հուշարձանների պահպանության ու վերականգնման հիմնախնդիրները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության պատմաբանների, արվեստաբանների, հնագետների, մշակութաբանների, հուշարձանների պահպանության մասնագետների, հայագետների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։