Распространение куриного клеща Dermanyssus gallinae в хозяйствах Республики Армения и меры борьбы

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է Լոռու մարզում մշակվող հիմնական գյուղատնտեսական մշակաբույսերի ցանքատարածություններում մոլախոտային բուսականության տարածվածության, տեսակային կազմի և դրա դեմ պայքարի արդյունավետ համակարգերի մշակման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում է տարբեր մշակաբույսերի դաշտերի մոլախոտվածության աստիճանը, բացահայտվում են առավել տարածված և տնտեսապես վնասակար մոլախոտերի տեսակները, ուսումնասիրվում դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, տարածման օրինաչափությունները և գյուղատնտեսական մշակաբույսերի աճի ու բերքատվության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լոռու մարզի բնակլիմայական, հողային և ագրոէկոլոգիական պայմաններին, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ մոլախոտերի տեսակային բազմազանության, զարգացման ինտենսիվության և տարածման վրա։ Քննության են առնվում հողագործության կիրառվող եղանակները, ցանքաշրջանառությունը, հողի մշակման համակարգերը և այլ ագրոտեխնիկական գործոններ՝ պարզելու դրանց կապը դաշտերի մոլախոտվածության մակարդակի հետ։ Վերլուծվում են մոլախոտերի դեմ պայքարի մեխանիկական, ագրոտեխնիկական, կենսաբանական և քիմիական մեթոդների կիրառման հնարավորությունները, դրանց արդյունավետությունը և համակցված օգտագործման առավելությունները։ Կարևորվում է այնպիսի համալիր մոտեցումների մշակումը, որոնք հնարավորություն կտան նվազեցնել մոլախոտերի վնասակար ազդեցությունը՝ միաժամանակ պահպանելով հողի բերրիությունը, գյուղատնտեսական էկոհամակարգերի կայունությունը և մշակաբույսերի զարգացման համար նպաստավոր պայմանները։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համեմատվել պայքարի տարբեր եղանակներ և գնահատվել դրանց ազդեցությունը մոլախոտերի քանակի, տեսակային կազմի, մշակաբույսերի բերքատվության ու արտադրության արդյունավետության վրա։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի Լոռու մարզի գյուղատնտեսական արտադրության կատարելագործման համար, քանի որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել դաշտերի մոլախոտվածության նվազեցմանը, մշակաբույսերի մրցունակության բարձրացմանը, բերքի քանակական և որակական ցուցանիշների բարելավմանը և բուսաբուծության առավել արդյունավետ ու կայուն համակարգերի ձևավորմանը։

History

Աշխատությունը ներկայացնում է հայ ժողովրդի տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային, տնտեսական և կենցաղային կյանքի ընդհանուր պատկերը՝ ուշադրություն դարձնելով ինչպես պատմականորեն ձևավորված առանձնահատկություններին, այնպես էլ ժամանակակից փոփոխություններին։ Հեղինակի դիտարկումների շրջանակում կարող են ընդգրկվել բնակչության տարածքային տեղաբաշխումը, քաղաքային և գյուղական համայնքների կենսակերպը, ընտանեկան հարաբերությունները, զբաղմունքները, կրթական միջավայրը, լեզվական առանձնահատկությունները, կրոնական ու մշակութային ավանդույթները և հասարակական կազմակերպման տարբեր ձևերը։ Առանձնահատուկ տեղ կարող է հատկացվել ազգային ինքնության պահպանման մեխանիզմներին, պատմական հիշողության դերին և այն մշակութային արժեքներին, որոնց միջոցով տարբեր տարածաշրջաններում բնակվող հայկական համայնքները պահպանել են իրենց լեզվական ու մշակութային առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում նաև ավանդական և նոր կենսակերպերի փոխհարաբերությունները՝ ցույց տալով, թե տնտեսական, քաղաքական և սոցիալական փոփոխությունների պայմաններում ինչպես են վերափոխվում առօրյա կյանքի ձևերը, հասարակական հարաբերությունները և արժեքային պատկերացումները։ Կարևորվում է կրթության, գրականության, մամուլի, եկեղեցու և մշակութային հաստատությունների դերը հանրային կյանքի կազմակերպման ու ազգային մշակույթի շարունակականության ապահովման գործում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր սոցիալական խմբերի վիճակին, մասնագիտական զբաղվածությանը, արհեստներին, առևտրին և տնտեսական գործունեության այլ ոլորտներին՝ դրանց միջոցով ներկայացնելով հասարակության ներքին կառուցվածքը։ Եթե ուսումնասիրությունը ստեղծվել է օտարազգի հեղինակի կողմից, այն միաժամանակ կարող է արժեքավոր լինել տվյալ ժամանակաշրջանում հայերի մասին արտաքին ընկալումների և պատկերացումների ուսումնասիրման համար։ Այդ դեպքում կարևոր է տարբերակել հեղինակի անմիջական դիտարկումները, ժամանակի տարածված պատկերացումները և պատմականորեն ստուգելի տեղեկությունները, քանի որ նման բնույթի աշխատություններում երբեմն արտացոլվում են նաև ժամանակաշրջանին բնորոշ կարծրատիպեր ու գնահատականներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը կարող է դիտարկվել որպես պատմական, ազգագրական և հասարակագիտական աղբյուր, որն օգնում է վերականգնել հայ հասարակության որոշակի ժամանակաշրջանի սոցիալ-մշակութային պատկերը և ուսումնասիրել ազգային կյանքի փոփոխություններն ու շարունակականությունը։

Political Science

Աշխատությունը ներկայացնում է Ազգային ընդհանուր ժողովի վաթսունմեկերորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ պահպանելով ժողովի գործունեության, քննարկումների և ընթացակարգային գործընթացների գրավոր վկայությունը։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ ազգային կյանքի, Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի կառավարման համակարգի և ներկայացուցչական հաստատությունների պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Նման փաստաթղթերում սովորաբար արձանագրվում են նիստի ընթացքը, քննարկման ներկայացված հարցերը, մասնակիցների ելույթներն ու առաջարկությունները, ինչպես նաև ընդունված որոշումները։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ազգային կառույցի կազմակերպական սկզբունքների, ժողովական աշխատանքի կանոնների, համայնքային խնդիրների քննարկման ձևերի և կառավարման գործընթացում տարբեր ներկայացուցիչների մասնակցության մասին։ Փաստաթուղթը կարող է արժեքավոր տեղեկություններ հաղորդել ժամանակաշրջանի հասարակական հարաբերությունների, ազգային հաստատությունների փոխգործակցության և համայնքային պատասխանատվության պատկերացումների վերաբերյալ՝ միաժամանակ պահպանելով պաշտոնական գրագրության լեզվական ու ոճական առանձնահատկությունները։ Այն օգտակար նյութ է հայոց նոր շրջանի պատմությամբ, ազգային ինքնակազմակերպման ավանդույթներով, հասարակական կառույցներով և պատմական փաստաթղթերի ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։ Այլ նիստերի արձանագրությունների հետ համադրությունը կարող է նպաստել Ազգային ընդհանուր ժողովի գործունեության շարունակականության և պատմական դերի առավել ամբողջական բացահայտմանը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ռուսաց լեզվի դասերին բազմամշակութային դաստիարակության կազմակերպման տեսական և գործնական հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության հիմքում լեզվի ուսուցման և մշակութային կրթության փոխկապակցվածության գաղափարն է, ըստ որի լեզուն դիտարկվում է ոչ միայն որպես հաղորդակցման միջոց, այլև որպես ժողովրդի մշակույթի, պատմության, արժեքների և աշխարհընկալման արտահայտման կարևոր ձև։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բազմամշակութային կրթության նպատակները, սկզբունքները և մեթոդները, ինչպես նաև դպրոցականների շրջանում տարբեր մշակույթների նկատմամբ հարգալից և հանդուրժող վերաբերմունքի ձևավորման հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռուսաց լեզվի դասի կրթադաստիարակչական ներուժին, քանի որ լեզվական նյութը հնարավորություն է տալիս աշակերտներին ծանոթացնել տարբեր ժողովուրդների գրականության, պատմության, ավանդույթների, կենցաղի և մշակութային արժեքների հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել դասագրքերի և ուսումնական նյութերի ընտրության սկզբունքները, մշակութային բովանդակությամբ տեքստերի կիրառումը, երկխոսության և քննարկումների կազմակերպումը, ստեղծագործական առաջադրանքները, նախագծային աշխատանքը և համեմատական վերլուծության մեթոդները։ Այս մեթոդների միջոցով սովորողները հնարավորություն են ստանում ոչ միայն զարգացնել լեզվական և հաղորդակցական կարողությունները, այլև համեմատել տարբեր մշակութային երևույթներ, բացահայտել դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները և ձևավորել փոխադարձ հարգանքի մշակույթ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բազմամշակութային դասարանի առանձնահատկություններին, որտեղ տարբեր մշակութային փորձ և աշխարհայացք ունեցող աշակերտների փոխգործակցությունը պահանջում է ուսուցչի կողմից ներառական և հանդուրժողական կրթական միջավայրի ստեղծում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ուսուցչի մասնագիտական պատրաստվածությանը, միջմշակութային հաղորդակցության հմտություններին և այնպիսի ուսումնական իրավիճակների ստեղծմանը, որոնք նպաստում են կարծրատիպերի հաղթահարմանը և մշակութային բազմազանության դրական ընկալմանը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կարող է արտահայտվել ռուսաց լեզվի դասերի համար բազմամշակութային բովանդակությամբ առաջադրանքների, թեմաների և մեթոդական մոտեցումների մշակման մեջ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի ուսուցիչներին, լեզվի ուսուցման մեթոդիկայով զբաղվող մասնագետներին, մանկավարժներին, կրթության կազմակերպիչներին, մանկավարժական բուհերի ուսանողներին և բազմամշակութային կրթության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Linguistics

РУССКИЙ ЯЗЫК С ОСНОВАМИ ЯЗЫКОЗНАНИЯ աշխատությունը ռուսաց լեզվի ուսուցման և ընդհանուր լեզվաբանության հիմունքների համադրական ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է ռուսերենի համակարգային կառուցվածքը՝ հնչյունաբանություն, բառագիտություն, ձևաբանություն և շարահյուսություն, միաժամանակ բացատրելով լեզվաբանական գիտության հիմնական հասկացությունները և ուսումնասիրության մեթոդները, գիրքը դիտարկում է լեզուն որպես համակարգ՝ ընդգծելով նրա մակարդակների փոխկապակցվածությունը և զարգացման օրենքները, ինչպես նաև ներկայացնում է լեզվական երևույթների գիտական վերլուծության հիմունքները, միաժամանակ ներառելով գործնական վարժություններ և լեզվական նյութի վերլուծության օրինակներ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ուսանողների և լեզվաբանության սկզբունքները ուսումնասիրողների համար։

Law

Օրենսդրական փոփոխությունները պետական իրավական համակարգում գործող օրենքների լրացումն, փոփոխումը կամ վերացումը գործընթաց են, որի նպատակն է օրենքները համապատասխանեցնել հասարակության զարգացման պահանջներին, տնտեսական և քաղաքական փոփոխություններին, ինչպես նաև միջազգային իրավական նորմերին։ Օրենսդրությունը մշտապես զարգացող համակարգ է, և ժամանակի ընթացքում այն կարող է չհամապատասխանել իրական հասարակական հարաբերություններին, ինչի պատճառով առաջանում է փոփոխությունների անհրաժեշտություն։ Օրենսդրական փոփոխությունները կարող են նախաձեռնվել տարբեր սուբյեկտների կողմից՝ օրենսդիր մարմինների, կառավարության, պատգամավորների կամ երբեմն հասարակական նախաձեռնությունների միջոցով՝ կախված երկրի իրավական համակարգից։ Այս գործընթացը սովորաբար անցնում է մի քանի փուլ՝ նախագծի մշակումը, քննարկումը, փորձաքննությունը, ընդունումը և ուժի մեջ մտնելը։ Օրենսդրական փոփոխությունների հիմնական նպատակը իրավական կարգավորման կատարելագործումն է, իրավական բացերի լրացումը և հակասությունների վերացումը։ Դրանք նաև կարող են ուղղված լինել մարդու իրավունքների պաշտպանության ընդլայնմանը, տնտեսական զարգացման խթանմանը կամ պետական կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։ Կարևոր դեր ունի հանրային քննարկումը և փորձագիտական գնահատումը, քանի որ օրենքների փոփոխությունները կարող են ունենալ լայն հասարակական ազդեցություն։ Ժամանակակից պայմաններում օրենսդրական փոփոխությունները հաճախ պայմանավորված են նաև միջազգային պարտավորություններով և գլոբալ գործընթացներով, ինչպիսիք են տնտեսական ինտեգրացիան կամ մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշները։ Այսպիսով, օրենսդրական փոփոխությունները հանդիսանում են իրավական համակարգի զարգացման կարևոր գործիք, որը ապահովում է օրենքների արդիականությունը, արդյունավետությունը և համապատասխանությունը հասարակության փոփոխվող պահանջներին։