Разработка быстродействующих средств автоматизированного проектирования конвейерных аналого-цифровых преобразователей

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության համայնքային տնտեսության զարգացման արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով տեղական մակարդակում տնտեսական գործունեության կազմակերպման, համայնքների ֆինանսական կայունության, ենթակառուցվածքների զարգացման և բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների բարելավման խնդիրները։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ համայնքի արդյունավետ զարգացումը մեծապես կախված է տեղական ռեսուրսների ճիշտ օգտագործումից, կառավարման արդյունավետությունից, սեփական եկամուտների ձևավորման հնարավորություններից և համայնքի տնտեսական ներուժի բացահայտումից։ Աշխատության շրջանակում քննարկվում են Հայաստանի համայնքների զարգացման վրա ազդող հիմնական գործոնները, այդ թվում՝ բնակչության թվաքանակն ու կառուցվածքը, զբաղվածության մակարդակը, ձեռնարկատիրական ակտիվությունը, բնական և մարդկային ռեսուրսները, ենթակառուցվածքների վիճակը և համայնքային բյուջեի հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնության խնդրին, քանի որ սեփական եկամուտների սահմանափակ լինելը կարող է նվազեցնել տեղական իշխանությունների՝ զարգացման ծրագրեր իրականացնելու և անհրաժեշտ ծառայություններ ապահովելու կարողությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են համայնքային բյուջեների եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը, պետական ֆինանսական աջակցությունից կախվածության աստիճանը և համայնքային միջոցների արդյունավետ օգտագործման հարցերը։ Հայաստանի պայմաններում համայնքային տնտեսության զարգացման կարևոր խնդիրներից են նաև տարածքային անհավասարությունները։ Տարբեր համայնքներ զգալիորեն տարբերվում են իրենց տնտեսական ներուժով, բնակչության զբաղվածության հնարավորություններով, ճանապարհային և կոմունալ ենթակառուցվածքների հասանելիությամբ, ներդրումային գրավչությամբ և սոցիալական ծառայությունների ապահովվածությամբ։ Աշխատությունը դիտարկում է այդ տարբերությունների պատճառները և դրանց նվազեցման հնարավոր ուղիները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով համայնքների տնտեսական մասնագիտացմանն ու տեղական առավելությունների օգտագործմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է փոքր և միջին ձեռնարկատիրության, գյուղատնտեսության, ծառայությունների, զբոսաշրջության և այլ տեղական տնտեսական գործունեության զարգացումը։ Համայնքային տնտեսության ամրապնդման համար անհրաժեշտ է ստեղծել այնպիսի պայմաններ, որոնք կնպաստեն նոր բիզնեսների ձևավորմանը, ներդրումների ներգրավմանը, աշխատատեղերի ստեղծմանը և տեղական արտադրանքի մրցունակության բարձրացմանը։ Միաժամանակ կարևոր է համայնքի բնական, մշակութային և մարդկային ներուժի արդյունավետ օգտագործումը՝ առանց երկարաժամկետ զարգացման և շրջակա միջավայրի պահպանության պահանջները անտեսելու։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համայնքների խոշորացման և միջհամայնքային համագործակցության գործընթացներին՝ դիտարկելով դրանց ազդեցությունը տեղական կառավարման արդյունավետության, ծառայությունների մատուցման և տնտեսական ռեսուրսների համախմբման վրա։ Համայնքների խոշորացումը կարող է ստեղծել ավելի մեծ տնտեսական և ֆինանսական հնարավորություններ, սակայն միաժամանակ առաջացնել նոր կառավարչական խնդիրներ, հատկապես փոքր և հեռավոր բնակավայրերի շահերի ու կարիքների ներկայացման տեսանկյունից։ Հատուկ նշանակություն ունի համայնքային ենթակառուցվածքների զարգացումը, քանի որ ճանապարհները, ջրամատակարարումը, կոյուղու և աղբահանության համակարգերը, էներգետիկ ու թվային ենթակառուցվածքները համայնքի տնտեսական ակտիվության և բնակչության կյանքի որակի կարևոր նախապայմաններ են։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համայնքային տնտեսությունը դիտարկում է որպես երկրի տարածքային և սոցիալ-տնտեսական զարգացման կարևոր բաղադրիչ՝ փորձելով բացահայտել առկա հիմնախնդիրները, դրանց պատճառները և հնարավոր լուծումները։ Այն կարող է օգտակար լինել տեղական ինքնակառավարման, տարածքային կառավարման և տարածաշրջանային զարգացման ոլորտների մասնագետների, տնտեսագետների, հետազոտողների, համայնքային կառավարման ներկայացուցիչների և համապատասխան մասնագիտական կրթություն ստացող ուսանողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի բարբառներում արմատական ածականների հոմանշային հարաբերությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր բարբառային համակարգերում իմաստային ընդհանրությունների, տարբերությունների և փոխհարաբերությունների դրսևորումները։ Հետազոտության կենտրոնում արմատական ածականներն են՝ որպես բառային կազմի ինքնուրույն և կարևոր շերտ, որոնց հոմանշության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու հայերենի բարբառների բառապաշարային հարստությունը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և պատմական զարգացումը։ Աշխատության շրջանակում քննության են առնվում տարբեր բարբառներում նույն կամ մոտ իմաստ արտահայտող ածականները, դրանց իմաստային նրբերանգները, գործածության ոլորտները և տարածքային տարբերակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ բարբառներում հոմանիշ բառերը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ համարժեք են․ դրանք կարող են տարբերակվել իմաստի երանգներով, ոճական կիրառությամբ, արտահայտչականությամբ, գործածության հաճախականությամբ կամ տարածքային տարածվածությամբ։ Այդ պատճառով հետազոտությունը կարևոր է ոչ միայն հոմանիշների պարզ թվարկման, այլև դրանց իմաստաբանական հարաբերությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել ածականների հոմանշային շարքերը, դրանցում առկա իմաստային կենտրոններն ու ծայրամասային միավորները, ինչպես նաև տարբեր բարբառների միջև նույն բառի կամ իմաստի դրսևորման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև հոմանշության ձևավորման պատմական գործընթացը, քանի որ բարբառային բառապաշարի մեջ պահպանվել են ինչպես գրական լեզվի հետ ընդհանուր ծագում ունեցող բառեր, այնպես էլ հին լեզվական շերտեր, տեղային նորաբանություններ և այլ լեզուների հետ երկարատև շփումների հետևանքով ձևավորված բառային տարբերակներ։ Այս տեսանկյունից հոմանշային հարաբերությունների ուսումնասիրությունը կարող է լրացուցիչ տեղեկություններ տալ հայերենի բարբառների փոխազդեցության, տարածքային տարբերակման և պատմական զարգացման վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայոց լեզվի բառագիտության համար, քանի որ բարբառային նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդլայնելու հայերենի բառային համակարգի վերաբերյալ պատկերացումները և բացահայտելու գրական լեզվում չարտացոլված կամ սահմանափակ կիրառություն ունեցող լեզվական միավորների իմաստային ներուժը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, բարբառագետներին, հայերենագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, բառարանագիրներին, ինչպես նաև հայոց լեզվի պատմությամբ և տարածքային տարբերակներով հետաքրքրվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է հայերենի բարբառների ածականական բառապաշարի հարստությունը՝ կենտրոնանալով արմատական ածականների հոմանշային կապերի, իմաստային նրբերանգների և տարածքային դրսևորումների վրա։

Экономика

Դրամաշրջանառությունը և դրամական զանգվածը տնտեսագիտության կարևոր հասկացություններ են, որոնք նկարագրում են տնտեսության մեջ փողի շարժը և ընդհանուր քանակը։ Դրամաշրջանառությունը վերաբերում է փողի անընդհատ շարժին տնտեսության ներսում՝ ապրանքների և ծառայությունների փոխանակման, աշխատավարձերի վճարման, վարկերի տրամադրման և այլ ֆինանսական գործարքների միջոցով։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես է փողը շրջանառվում տնտեսության բոլոր սուբյեկտների՝ բնակչության, ձեռնարկությունների, բանկերի և պետության միջև՝ ապահովելով տնտեսական գործընթացների անխափան ընթացքը։ Դրամական զանգվածը, իր հերթին, արտահայտում է տնտեսությունում տվյալ պահին առկա ամբողջ փողի ընդհանուր քանակը, որը ներառում է կանխիկ գումարը շրջանառության մեջ և բանկային հաշիվներում գտնվող միջոցները։ Դրամական զանգվածը սովորաբար բաժանվում է տարբեր մակարդակների՝ ըստ իրացվելիության աստիճանի, օրինակ՝ M0 (կանխիկ փող), M1 (կանխիկ գումար + ընթացիկ հաշիվներ), M2 (ավելի լայն փողային զանգված՝ ներառյալ խնայողական ավանդները) և այլն։ Այս ցուցանիշները կարևոր են, քանի որ դրանց փոփոխությունները ուղղակի ազդեցություն ունեն գնաճի, տոկոսադրույքների և տնտեսական ակտիվության վրա։ Եթե դրամական զանգվածը չափազանց արագ աճում է առանց արտադրության համապատասխան աճի, դա կարող է բերել գնաճի, իսկ դրա չափազանց սահմանափակումը կարող է դանդաղեցնել տնտեսական զարգացումը։ Դրամաշրջանառությունը և դրամական զանգվածը միասին թույլ են տալիս վերլուծել տնտեսության ֆինանսական վիճակը և արդյունավետ իրականացնել դրամավարկային քաղաքականություն։

Биология

Работа посвящена выделению и изучению экстремофильных форм микроорганизмов, обитающих на участках с термальными и геохимическими аномалиями на территории Армении. Исследование направлено на выявление микроорганизмов, способных существовать и активно развиваться в условиях, существенно отличающихся от оптимальных для большинства организмов, включая повышенную температуру, необычный химический состав среды, высокую минерализацию, экстремальные значения кислотности или щелочности и повышенное содержание отдельных химических элементов. В рамках работы рассматриваются природные участки, характеризующиеся выраженными термальными и геохимическими особенностями, проводится отбор образцов природных сред и создаются условия для выделения микроорганизмов, обладающих специфической устойчивостью к экстремальным факторам. Особое внимание уделяется определению физиолого-биохимических свойств выделенных форм, их способности к росту при различных температурах, значениях pH, концентрациях солей и других химических соединений, а также изучению особенностей их метаболизма. Важным направлением является идентификация полученных изолятов и установление их таксономической принадлежности с использованием современных микробиологических, биохимических и, при необходимости, молекулярно-генетических методов. Исследование экстремофильных микроорганизмов представляет значительный научный интерес, поскольку такие организмы обладают уникальными адаптационными механизмами, позволяющими им сохранять жизнедеятельность в условиях, неблагоприятных для большинства форм жизни. Изучение этих механизмов может расширить представления о пределах существования микроорганизмов, процессах адаптации и функционировании микробных сообществ в экстремальных природных экосистемах. Отдельное значение имеет поиск потенциально ценных биологически активных соединений и ферментов, устойчивых к высоким температурам, необычным значениям pH или другим экстремальным условиям, что открывает перспективы их применения в различных направлениях биотехнологии, промышленности, экологических технологиях и научных исследованиях. Работа также способствует изучению микробного разнообразия уникальных природных экосистем Армении и формированию коллекции перспективных микроорганизмов, представляющих научную и прикладную ценность. Полученные результаты могут быть использованы для дальнейшего исследования адаптационных механизмов экстремофилов, разработки биотехнологических процессов и расширения знаний о микробиологическом потенциале термальных и геохимически необычных природных объектов страны.

Биология

Այս գիտական ատենախոսությունը նվիրված է առաջին հոգոտիկ դրվագ ունեցող հիվանդների մոտ նեյրոէնդոկրին համակարգի խանգարումների պաթոֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքը պաշտպանվել է կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար՝ «Մարդու և կենդանիների ֆիզիոլոգիա» մասնագիտությամբ, ՀՀ ԳԱԱ Լ. Ա. Օրբելու անվան ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտում և հրապարակվել է Երևանում 2018 թվականին։ Ուսումնասիրության հիմնական խնդիրը հոգոտիկ առաջին դրվագի ընթացքում հոգեկան վիճակի և նեյրոէնդոկրին կարգավորման միջև փոխկապակցվածության բացահայտումն է։ Հոգոտիկ վիճակների ձևավորման մեխանիզմները բազմագործոն են և ներառում են նյարդային, հորմոնալ, սթրեսային և նյութափոխանակային գործընթացների փոխազդեցություն։ Այդ համատեքստում նեյրոէնդոկրին համակարգի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու օրգանիզմի հարմարվողական արձագանքները հոգեկան խանգարման սկզբնական փուլում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-մակերիկամներ առանցքի գործունեության ուսումնասիրությունը։ Այս համակարգը կարևոր դեր ունի սթրեսային արձագանքի, հորմոնալ հավասարակշռության և օրգանիզմի հարմարվողական մեխանիզմների կարգավորման մեջ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվել են, մասնավորապես, կորտիզոլի և դեհիդրոէպիանդրոստերոն սուլֆատի մակարդակները առաջին հոգոտիկ դրվագ ունեցող հիվանդների մոտ։ Հետագա աշխատանքներից մեկում նույն հետազոտական խմբի կողմից այդ հորմոնների ցուցանիշները դիտարկվել են նաև օլանզապինով հակահոգոտիկ բուժման ընթացքում, ինչը ցույց է տվել հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-մակերիկամներ առանցքի ներգրավվածությունը ինչպես պաթոֆիզիոլոգիական, այնպես էլ բուժական գործընթացներում։ Աշխատանքի նշանակալի կողմերից է նեյրոէնդոկրին փոփոխությունների և հոգոպաթոլոգիական ախտանշանների միջև կապերի ուսումնասիրությունը։ Առաջին հոգոտիկ դրվագը հաճախ ուղեկցվում է տարբեր ծանրության հոգեկան ախտանշաններով, և հորմոնալ կարգավորման փոփոխությունները կարող են դիտարկվել որպես այդ վիճակի կենսաբանական ուղեկցող գործոններ կամ հնարավոր պաթոֆիզիոլոգիական մեխանիզմների բաղադրիչներ։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հոգոտիկ խանգարումը դիտարկել ոչ միայն հոգեբուժական ախտանշանների ամբողջության, այլև օրգանիզմի տարբեր կարգավորող համակարգերի փոխազդեցության տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևորությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ առաջին հոգոտիկ դրվագը հիվանդության զարգացման վաղ փուլ է, երբ նեյրոէնդոկրին փոփոխությունների ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր տվյալներ տրամադրել հետագա ընթացքի և բուժման արձագանքի վերաբերյալ։ Հորմոնալ ցուցանիշների դինամիկ դիտարկումը կարող է հնարավորություն տալ գնահատելու, թե ինչպես են դրանք փոխվում հիվանդության և բուժման ընթացքում։ Այդպիսի մոտեցման միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նաև որոշ կենսաբանական ցուցանիշների՝ բուժման արդյունավետության հնարավոր կանխատեսիչ նշանակությունը։ Նեյրոէնդոկրին համակարգի ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի կորտիզոլը, որը սթրեսային արձագանքի կարևոր հորմոն է։ Ժամանակակից հետազոտություններում հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-մակերիկամներ առանցքի գործունեության փոփոխությունները դիտարկվում են տարբեր հոգեկան խանգարումների պաթոգենեզի համատեքստում, իսկ կորտիզոլի փոփոխությունները կարող են կապված լինել որոշ հոգոտիկ և աֆեկտիվ ախտանշանների հետ։ Այս պատճառով աշխատանքի թեման միավորում է ֆիզիոլոգիական և հոգեբուժական ուսումնասիրության ուղղությունները։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել նաև սեռային գործոնի ազդեցությունը նեյրոէնդոկրին ցուցանիշների վրա։ Հորմոնալ համակարգերի գործունեությունը տարբեր սեռերի մոտ կարող է ունենալ առանձնահատկություններ, ուստի առաջին հոգոտիկ դրվագի ժամանակ արձանագրվող փոփոխությունների վերլուծությունը սեռային բաժանմամբ կարող է լրացուցիչ տեղեկություն տալ հիվանդության կենսաբանական մեխանիզմների մասին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խուսափել ընդհանուր միջին ցուցանիշներով պայմանավորված տարբերությունների կորստից և ավելի մանրամասն գնահատել հիվանդների ենթախմբերի առանձնահատկությունները։ Աշխատության գործնական նշանակության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նեյրոէնդոկրին ցուցանիշների օգտագործումը բուժման ընթացքի գնահատման համար։ Եթե որոշ հորմոնալ փոփոխություններ կապված են հիվանդության ծանրության կամ բուժման արդյունավետության հետ, դրանք կարող են դիտարկվել որպես լրացուցիչ կենսաբանական ցուցիչներ։ Հետազոտական տվյալները կարող են նպաստել առաջին հոգոտիկ դրվագի ժամանակ բուժական գործընթացների ավելի խոր ընկալմանը և ապագայում ավելի անհատականացված մոտեցումների մշակմանը։ Միաժամանակ նման կենսաբանական ցուցանիշները պետք է դիտարկել որպես համալիր գնահատման բաղադրիչ, այլ ոչ թե որպես ինքնուրույն ախտորոշիչ չափանիշ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ուսումնասիրում է առաջին հոգոտիկ դրվագի ժամանակ առաջացող նեյրոէնդոկրին փոփոխությունների ֆիզիոլոգիական և պաթոֆիզիոլոգիական նշանակությունը՝ ուշադրություն դարձնելով հորմոնալ կարգավորման, սթրեսային համակարգերի, հոգոպաթոլոգիական ախտանշանների և հակահոգոտիկ բուժման միջև փոխկապակցվածությանը։ Այն արժեքավոր է նեյրոէնդոկրինոլոգիայի, պաթոֆիզիոլոգիայի և հոգեբուժության սահմանագծում իրականացվող հետազոտությունների համար և կարող է հետաքրքրել ֆիզիոլոգներին, հոգեբույժներին, նյարդաբաններին, բժշկական հետազոտողներին, կենսաբաններին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է աշխատանքի առաջարկի և պահանջարկի էությանը, դրանց ձևավորման գործոններին և աշխատաշուկայի հավասարակշռության մեխանիզմներին ժամանակակից տնտեսությունում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչ է աշխատանքի առաջարկը՝ որպես աշխատողների կողմից աշխատանքի մատուցման պատրաստակամություն տարբեր վարձատրության մակարդակներում, և ինչ է աշխատանքի պահանջարկը՝ որպես գործատուների կողմից աշխատուժի ներգրավման անհրաժեշտություն արտադրության կազմակերպման համար։ Հեղինակը անդրադառնում է աշխատաշուկայի հիմնական գործոններին՝ աշխատավարձի մակարդակ, արտադրողականություն, կրթության և որակավորման աստիճան, ժողովրդագրական փոփոխություններ և տնտեսական ցիկլեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատավարձի ձևավորման մեխանիզմներին, գործազրկության տեսակներին և դրանց ազդեցությանը աշխատաշուկայի հավասարակշռության վրա։ Գրքում քննարկվում են նաև պետական քաղաքականության գործիքները՝ նվազագույն աշխատավարձի սահմանում, զբաղվածության ծրագրեր, վերապատրաստման համակարգեր և սոցիալական պաշտպանություն։ Վերլուծվում է աշխատանքի առաջարկի և պահանջարկի փոխազդեցությունը տնտեսական աճի, եկամուտների բաշխման և սոցիալական կայունության համատեքստում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, HR մասնագետների, պետական քաղաքականություն մշակողների և ուսանողների համար։