Роль характеристик ионтранспортирующих систем лимфоцитов в прогнозировании послеоперационных гноино-септических осложнений

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է վաղ մանկության շրջանում երեխայի բնական, բարոյական և մտավոր դաստիարակության սկզբունքներին՝ կաթից կտրելուց մինչև յոթ տարեկան հասակը։ Այն նախատեսված է մայրերի համար և ընդգծում է ընտանիքի կարևոր դերը երեխայի առաջին կենսափուլում։ Վաղ մանկությունը մարդու զարգացման հիմնարար շրջաններից է, երբ ձևավորվում են վարքի նախնական սովորությունները, հաղորդակցման կարողությունները, շրջապատի նկատմամբ վերաբերմունքը և ճանաչողական հետաքրքրությունները։ Այս տարիքում մեծ նշանակություն ունեն երեխայի ֆիզիկական կարիքների նկատմամբ հոգատարությունը, առօրյայի կազմակերպումը, խոսքի զարգացումը, խաղը, ընդօրինակման միջոցով սովորելը և տարիքին համապատասխան զբաղմունքները։ Բարոյական դաստիարակության տեսանկյունից կարևոր են սիրալիր վերաբերմունքը, ազնվության, համբերության, հարգանքի և պատասխանատվության նախնական ընկալումների ձևավորումը։ Մտավոր զարգացմանը նպաստում են երեխայի հարցերին ուշադրություն դարձնելը, շրջապատող աշխարհի ճանաչումը և լեզվական կարողությունների աստիճանական զարգացումը։ Նմանատիպ մանկավարժական գրականությունը նպատակ ուներ ծնողներին ուղղորդելու երեխաների խնամքի ու դաստիարակության հարցերում և ընտանիքը դիտարկելու որպես կրթության առաջին միջավայր։ Հրատարակությունը կարևոր է հայերեն մանկավարժական մտքի, նախադպրոցական դաստիարակության պատմության, մայրերին հասցեագրված կրթական գրականության և XIX դարի ընտանեկան արժեքների ուսումնասիրության համար։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է պետական և հանրային իշխանության ինստիտուտների տեղեկատվական ապահովման տեսական, կազմակերպական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տեղեկատվությունը դիտարկելով որպես կառավարման, որոշումների ընդունման և հասարակության հետ հաղորդակցության կարևոր ռեսուրս։ Հետազոտության առանցքում իշխանության մարմինների համար անհրաժեշտ տեղեկատվության հավաքագրման, մշակման, պահպանման, վերլուծության և փոխանցման գործընթացներն են, ինչպես նաև դրանց արդյունավետ կազմակերպման սկզբունքները։ Քննվում են տեղեկատվական ապահովման հիմնական հայեցակարգերը, կառավարման տարբեր մակարդակների տեղեկատվական պահանջները և տեղեկատվական հոսքերի ազդեցությունը վարչական որոշումների որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեղեկատվության հավաստիության, ամբողջականության, արդիականության և ժամանակին հասանելիության խնդիրներին, քանի որ ոչ բավարար կամ ուշացած տեղեկատվությունը կարող է նվազեցնել կառավարման արդյունավետությունը։ Դիտարկվում են իշխանության տարբեր ինստիտուտների միջև տեղեկատվության փոխանակման մեխանիզմները, տվյալների համակարգման անհրաժեշտությունը և գերատեսչական տեղեկատվական համակարգերի փոխգործակցության խնդիրները։ Կարևորվում է ժամանակակից տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառումը, որոնք հնարավորություն են տալիս ավտոմատացնել տվյալների մշակումը, արագացնել տեղեկատվության շրջանառությունը և ստեղծել կառավարչական որոշումների տեղեկատվական հիմք։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են տեղեկատվական անվտանգության, տվյալների պաշտպանության և տեղեկատվական համակարգերի հուսալիության հետ կապված հարցերը։ Առանձին ուղղություն է իշխանության մարմինների և հասարակության միջև տեղեկատվական փոխգործակցությունը, ներառյալ պաշտոնական տեղեկատվության հրապարակումը, հանրային հաղորդակցությունը և կառավարման գործընթացների թափանցիկության ապահովումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև զանգվածային հաղորդակցության միջոցների, թվային հարթակների և հասարակական հետադարձ կապի նշանակությունը իշխանության ինստիտուտների տեղեկատվական գործունեության համար։ Տեղեկատվական ապահովումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես տեխնիկական ենթակառուցվածքների ամբողջություն, այլև որպես կառավարման մշակույթի, կազմակերպական հարաբերությունների և ինստիտուցիոնալ արդյունավետության բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պետական կառավարման, տեղեկատվական գործընթացների, հաղորդակցության և կառավարման տեսության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել իշխանության ինստիտուտների տեղեկատվական գործունեության կատարելագործման և որոշումների ընդունման արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղությունները։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է նամակագրության կանոններին և գրավոր հաղորդակցության հմտությունների զարգացմանը։ Այն ներկայացնում է նամակ գրելու արվեստը՝ որպես մտքեր, տեղեկություններ, խնդրանքներ և զգացմունքներ հստակ ու պատշաճ ձևով արտահայտելու միջոց։ Նման ձեռնարկների հիմնական նպատակն է սովորեցնել գրավոր խոսքի ճիշտ կառուցումը, հաղորդագրության բովանդակության կազմակերպումը, բառերի ու արտահայտությունների տեղին ընտրությունը և դիմելաձևերի ու քաղաքավարության ընդունված ձևերի կիրառումը։ Նամակագրության մշակույթը կարևոր նշանակություն ուներ ինչպես անձնական հարաբերություններում, այնպես էլ հասարակական, վարչական, առևտրական և կրթական կյանքում։ Գրավոր հաղորդակցությունը պահանջում էր ոչ միայն լեզվական գիտելիքներ, այլև իրավիճակին համապատասխան ոճի, խոսքի տոնի և ձևակերպումների ընտրություն։ Այս բնույթի ուղեցույցները կարող էին ներառել տարբեր առիթներով նամակներ կազմելու սկզբունքներ, գրությունների կառուցվածքային առանձնահատկություններ և գործնական օրինակներ՝ նպաստելով ընթերցողի ինքնուրույն գրավոր արտահայտվելու կարողությանը։ Աշխատությունը կարևոր է հայերեն գործնական գրագրության և հաղորդակցական մշակույթի պատմության տեսանկյունից՝ ներկայացնելով XIX դարի հայ կրթական միջավայրում գրավոր խոսքի ուսուցման ավանդույթը։

Химия

Պլաստմասաները սինթետիկ կամ կիսասինթետիկ պոլիմերային նյութեր են, որոնք ստացվում են բնական հումքի՝ հիմնականում նավթի, գազի կամ ածխի վերամշակման արդյունքում և ունեն լայն կիրառություն արդյունաբերության, կենցաղի, բժշկության և տեխնիկայի տարբեր ոլորտներում։ Դրանք բնութագրվում են ցածր խտությամբ, բարձր ձևափոխելիությամբ, լավ մեկուսիչ հատկություններով և դիմացկունությամբ խոնավության, քիմիական նյութերի ու կոռոզիայի նկատմամբ, ինչը դրանց դարձնում է շատ գործնական և տնտեսապես արդյունավետ նյութեր տարբեր արտադրությունների համար։ Պլաստմասաների կառուցվածքը հիմնված է երկար մոլեկուլային շղթաների վրա, որոնք կարող են ունենալ տարբեր կառուցվածքային ձևեր՝ գծային, ճյուղավորված կամ ցանցային, և հենց այդ կառուցվածքն է պայմանավորում դրանց ֆիզիկական ու մեխանիկական հատկությունները։ Ըստ իրենց վարքագծի տաքացման ժամանակ պլաստմասաները հիմնականում բաժանվում են երկու մեծ խմբի՝ ջերմապլաստիկներ և ջերմահաստատիչներ։ Ջերմապլաստիկները տաքացնելիս փափկում են և կարող են բազմիցս ձևափոխվել ու վերամշակվել՝ օրինակ պոլիէթիլենը և պոլիպրոպիլենը, մինչդեռ ջերմահաստատիչները տաքացման ժամանակ կարծրանում են և այլևս չեն կարող վերաձևավորվել՝ օրինակ էպօքսիդային խեժերը կամ ֆենոլֆորմալդեհիդային պլաստմասաները։ Բացի այս հիմնական բաժանումից, պլաստմասաները կարելի է դասակարգել նաև ըստ կիրառության՝ կառուցվածքային, փաթեթավորման, էլեկտրամեկուսիչ, բժշկական և այլ տեսակների, ինչպես նաև ըստ քիմիական կազմի՝ պոլիէթիլեններ, պոլիվինիլքլորիդ, պոլիստիրոլ և այլ պոլիմերներ, որոնք ունեն տարբեր հատկություններ և կիրառման ոլորտներ։ Պլաստմասաների լայն տարածումը պայմանավորված է դրանց արտադրության համեմատաբար ցածր արժեքով, հեշտ մշակմամբ և բազմաֆունկցիոնալությամբ, սակայն միաժամանակ դրանք առաջացնում են նաև բնապահպանական խնդիրներ, քանի որ շատ տեսակներ դժվար են քայքայվում և կուտակվում են շրջակա միջավայրում՝ պահանջելով վերամշակման և վերօգտագործման արդյունավետ համակարգերի զարգացում։

История

Հրատարակությունը ներկայացնում է 1952 թվականի հիշարժան տարեթվերի և նշանակալի իրադարձությունների համակարգված օրացույց՝ ընդգրկելով պատմական, մշակութային, գրական, գիտական և հասարակական կյանքի կարևոր ամսաթվերը։ Այն կարող է ծառայել որպես տեղեկատվական և տեղեկատու աղբյուր՝ տարբեր իրադարձությունների, նշանավոր անձանց ծննդյան և մահվան տարեթվերի, հոբելյանների և պատմական նշանակություն ունեցող տարեթվերի մասին արագ տեղեկություն ստանալու համար։ Նյութը կազմակերպված է օրացուցային սկզբունքով, ինչը հեշտացնում է անհրաժեշտ ամսաթվի կամ իրադարձության որոնումն ու օգտագործումը։ Հրատարակության առանձնահատկությունն այն է, որ հիշարժան տարեթվերը կարող են ներկայացվել ոչ միայն որպես ժամանակագրական տվյալներ, այլև որպես պատմական և մշակութային հիշողության պահպանման միջոց՝ հնարավորություն տալով տարբեր ոլորտների կարևոր իրադարձությունները դիտարկել փոխկապակցված ժամանակագրական համատեքստում։ Նման օրացույցները կարևոր նշանակություն ունեն գրադարանների, կրթական հաստատությունների, մշակութային կազմակերպությունների և տեղեկատվական կենտրոնների համար՝ միջոցառումների, ցուցահանդեսների, դասախոսությունների և թեմատիկ հանդիպումների պլանավորման ժամանակ։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև հետազոտողների, ուսուցիչների, գրադարանավարների, լրագրողների, ուսանողների և պատմական ու մշակութային տարեգրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հատկապես իր ժամանակաշրջանի հիշարժան ամսաթվերը մեկ համակարգված աղբյուրում համախմբելու և դրանք հետագա տեղեկատու ու մշակութային աշխատանքներում կիրառելու հնարավորության շնորհիվ։

География

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում բնական աղետների պոտենցիալ վտանգավորության և խոցելիության համալիր գնահատման սկզբունքների ուսումնասիրմանը՝ աղետների ռիսկի առավել հիմնավորված գնահատման և կառավարման նպատակով։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն մոտեցումը, որ բնական աղետի հնարավոր հետևանքները պայմանավորված են ոչ միայն վտանգավոր բնական երևույթի առաջացման հավանականությամբ և ուժգնությամբ, այլև տվյալ տարածքի բնակչության, ենթակառուցվածքների, տնտեսության, շրջակա միջավայրի և սոցիալական համակարգերի խոցելիության մակարդակով։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը դիտարկում է ռիսկը որպես բնական վտանգի և դրա նկատմամբ տարածքի ու հասարակության խոցելիության փոխկապակցված արդյունք՝ անհրաժեշտ համարելով այդ բաղադրիչների միասնական և տարածականորեն տարբերակված ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի տարածքին բնորոշ տարբեր բնական վտանգներ՝ երկրաշարժեր, սողանքներ, սելավներ, ջրհեղեղներ, քարաթափումներ, երաշտներ, ձնաբքեր և այլ վտանգավոր երևույթներ՝ հաշվի առնելով դրանց տարածական բաշխվածությունը, առաջացման պայմանները, կրկնելիությունը, հնարավոր ուժգնությունը և տարածքային առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև բնական վտանգների նկատմամբ խոցելիության գնահատմանը, որը ներառում է բնակավայրերի, բնակչության, շենքերի ու շինությունների, ճանապարհային և էներգետիկ ենթակառուցվածքների, գյուղատնտեսական տարածքների և տնտեսական օբյեկտների հնարավոր վնասների ուսումնասիրությունը։ Համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համադրել բնական, սոցիալ-տնտեսական և տարածական տվյալները և դրանց հիման վրա առանձնացնել առավել վտանգավոր ու խոցելի գոտիները։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից է ռիսկի գնահատման մեթոդաբանության մշակումը կամ կատարելագործումը, որի միջոցով հնարավոր է ոչ միայն արձանագրել արդեն գոյություն ունեցող վտանգները, այլև կանխատեսել դրանց հնարավոր հետևանքները և մշակել կանխարգելիչ միջոցառումների առաջնահերթություններ։ Տարածական վերլուծության և քարտեզագրման մեթոդների կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ կազմելու վտանգավորության, խոցելիության և համակցված ռիսկի քարտեզներ, որոնք գործնական նշանակություն ունեն տարածքային պլանավորման, քաղաքաշինության, արտակարգ իրավիճակների կառավարման և բնակչության պաշտպանության գործընթացներում։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև կլիմայական և մարդածին փոփոխությունների պայմաններում, քանի որ որոշ բնական վտանգների հաճախականության կամ ինտենսիվության փոփոխությունը կարող է ազդել ինչպես առանձին համայնքների, այնպես էլ ամբողջ տարածաշրջանների ռիսկային իրավիճակի վրա։ Բնական վտանգների և խոցելիության համատեղ գնահատումը հնարավորություն է տալիս անցում կատարել միայն աղետների հետևանքներին արձագանքելու մոտեցումից դեպի կանխարգելման և ռիսկի նվազեցման ավելի արդյունավետ քաղաքականություն։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել արտակարգ իրավիճակների կառավարման համակարգերի կատարելագործման, ենթակառուցվածքների անվտանգության բարձրացման, տարածքային զարգացման ծրագրերի մշակման և աղետների նկատմամբ համայնքների դիմակայունության ամրապնդման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ձևավորում է Հայաստանի տարածքում բնական աղետների ռիսկի գնահատման բազմագործոն մոտեցում՝ միավորելով բնական վտանգների, տարածքային առանձնահատկությունների և հասարակության խոցելիության ուսումնասիրությունը և այդպիսով ստեղծելով գիտական հիմք բնական աղետների հնարավոր վնասների կանխատեսման ու դրանց ռիսկի նվազեցման համար։