Ռուսական պատմության համառոտ ուրվագիծ

Математика

Աշխատությունը նվիրված է նեմատիկ հեղուկ բյուրեղներում լազերային ճառագայթման ազդեցությամբ առաջացող ջերմամեխանիկական և հիդրոդինամիկական երևույթների տեսական ու փորձարարական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում լույսի էներգիայի կլանման, միջավայրի տեղային ջերմային արձագանքի, մոլեկուլային կողմնորոշման փոփոխությունների և հեղուկի շարժման միջև ձևավորվող փոխկապակցվածությունն է։ Նեմատիկ հեղուկ բյուրեղների առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք միաժամանակ դրսևորում են հեղուկներին բնորոշ հոսունություն և մոլեկուլների որոշակի ուղղորդված կարգավորվածություն, ինչի շնորհիվ արտաքին օպտիկական կամ ջերմային ազդեցությունները կարող են առաջացնել բարդ կառուցվածքային և դինամիկական փոփոխություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լազերային ազդեցությամբ առաջացող ջերմաստիճանային անհամասեռությունների և դրանց հետևանքով ձևավորվող մեխանիկական լարումների, կողմնորոշման վերադասավորումների ու հոսքային երևույթների փոխազդեցությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել լույսի ինտենսիվության տարածական բաշխման, նյութի օպտիկական ու ջերմային հատկությունների և սկզբնական մոլեկուլային կողմնորոշման ազդեցությունները համակարգի ընդհանուր վարքի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նեմատիկ միջավայրի անիզոտրոպ բնույթը, քանի որ ֆիզիկական հատկությունների ուղղությունից կախվածությունը պայմանավորում է ջերմության տարածման, մոլեկուլային վերադասավորման և հիդրոդինամիկական արձագանքի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև լազերային ճառագայթմամբ պայմանավորված ոչ գծային օպտիկական երևույթներին և դրանց կապին միջավայրի ջերմային ու մեխանիկական փոփոխությունների հետ։ Տեսական մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս փոխկապակցված ձևով նկարագրել ջերմափոխանակությունը, հեղուկի շարժումը և ուղղորդված կառուցվածքի դինամիկան, իսկ փորձարարական դիտարկումները՝ գնահատել առաջարկվող մոդելների համապատասխանությունը իրական ֆիզիկական գործընթացներին։ Նման երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև կառավարվող օպտիկական նյութերի և հեղուկբյուրեղային համակարգերի ֆիզիկական հնարավորությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հեղուկ բյուրեղների ֆիզիկայի, լազերային ֆիզիկայի, ջերմաֆիզիկայի, հիդրոդինամիկայի և ոչ գծային օպտիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել լույսի և կառուցվածքայինորեն կարգավորված հեղուկ միջավայրի փոխազդեցությամբ ձևավորվող նոր դինամիկական երևույթների բնույթը։

Религия

Հրատարակությունը պարունակում է Դավթին վերագրվող սաղմոսների ժողովածուն, որը Հին Կտակարանի կարևորագույն գրքերից է և նշանակալի տեղ է զբաղեցնում հրեական ու քրիստոնեական հոգևոր ավանդույթներում։ Սաղմոսները բազմաբնույթ աղոթքներ, օրհներգեր, գոհաբանական խոսքեր և խորհրդածություններ են, որոնցում արտահայտվում են մարդու հավատը, ապաշխարությունը, երախտագիտությունը, վիշտը, հույսը և աստվածային օգնության ակնկալիքը։ Դրանց մի մասը փառաբանում է Աստծո զորությունն ու արարչագործությունը, մյուսները ներկայացնում են անհատի կամ համայնքի աղերսանքները, դժվարությունների հաղթահարման ձգտումը և արդարության որոնումը։ Սաղմոսների բանաստեղծական լեզուն, պատկերավոր արտահայտությունները և կրկնվող թեմաները դրանք դարձրել են աղոթքի, ծիսական ընթերցանության և հոգևոր խորհրդածության կարևոր միջոց։ Հայ եկեղեցական ավանդույթում սաղմոսերգությունը երկար պատմություն ունի և նշանակալի դեր է կատարում ժամերգությունների, պաշտամունքային արարողությունների ու անհատական աղոթքի մեջ։ Սաղմոսների ընթերցումը նպաստում է աստվածաշնչյան լեզվի, հոգևոր խորհրդանիշների և քրիստոնեական բարոյական պատկերացումների ընկալմանը։ Հրատարակությունը կարևոր է հայերեն աստվածաշնչյան գրքի պատմության, հոգևոր ընթերցանության ավանդույթների և հայ եկեղեցական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաշնչագետներին, հոգևորականներին, հայագիտությամբ զբաղվողներին և կրոնական գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական բանավեճի լեզվամշակույթի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով քաղաքական հաղորդակցության ընթացքում լեզվի գործածության, խոսքի կառուցվածքի, արտահայտչական միջոցների և հաղորդակցական վարքագծի առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական բանավեճն է՝ որպես հանրային խոսքի առանձնահատուկ ձև, որտեղ լեզուն ոչ միայն տեղեկատվություն փոխանցելու, այլև դիրքորոշում ձևավորելու, հակառակորդին համոզելու, քննադատելու և լսարանի վրա ազդեցություն գործելու գործիք է։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել քաղաքական գործիչների խոսքում կիրառվող բառապաշարը, դարձվածքները, հռետորական հարցերը, կրկնությունները, համեմատությունները, փոխաբերությունները և այլ արտահայտչական միջոցներ՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը խոսքի բովանդակության և ընկալման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել բանավեճի մասնակիցների կողմից լեզվական նորմերի պահպանմանը, խոսքի հստակությանը, տրամաբանական հաջորդականությանը, փաստարկվածությանը և հաղորդակցական էթիկային։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև քաղաքական բանավեճում հակադրության և քննադատության լեզվական դրսևորումների վերլուծությունը, ներառյալ գնահատողական բառապաշարի, պիտակավորման, հուզական արտահայտությունների և այլ ազդեցության մեխանիզմների կիրառումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ այն հարցին, թե ինչպես են քաղաքական նպատակները, գաղափարական դիրքորոշումները և լսարանի առանձնահատկությունները պայմանավորում խոսքի ընտրությունը և կառուցվածքը։ Քաղաքական բանավեճի լեզվամշակույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև հրապարակային խոսքի որակը, բանավեճի կառուցողականության աստիճանը և քաղաքական հաղորդակցության մեջ փոխադարձ հարգանքի պահպանման կարևորությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև զանգվածային լրատվության միջոցների և թվային հարթակների ազդեցությունը քաղաքական խոսքի լեզվական առանձնահատկությունների վրա, քանի որ ժամանակակից քաղաքական հաղորդակցությունը հաճախ տարածվում է կարճ, հուզական և լայն լսարանի համար նախատեսված հաղորդագրությունների միջոցով։ Հետազոտությունը կարող է բացահայտել քաղաքական խոսքի այն առանձնահատկությունները, որոնք նպաստում են հանրային երկխոսության արդյունավետությանը, ինչպես նաև այն լեզվական երևույթները, որոնք կարող են խոչընդոտել կառուցողական քննարկմանը կամ նպաստել հասարակական բևեռացմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ քաղաքական հաղորդակցության մշակույթի բարձրացման, հրապարակային խոսքի կատարելագործման և հանրային բանավեճի ավելի արդյունավետ ու քաղաքակիրթ ձևերի զարգացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, լրագրողներին, քաղաքական հաղորդակցության մասնագետներին, քաղաքագետներին, հռետորաբանության և խոսքի մշակույթի ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև հասարակական հաղորդակցության ոլորտում սովորող ուսանողներին։

Математика

Աշխատանքը նվիրված է հաճախությունների ԳԲՀ և տերահերցային տիրույթներում գործող բազմամոդ երկկապ էլեկտրադինամիկական կառուցվածքների տեսական և կիրառական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բարձր հաճախականությունների տիրույթում էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածման, փոխազդեցության և կառավարման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր մոդերի միջև էներգիայի փոխանցման և փոխկապակցման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկկապ կառուցվածքների էլեկտրադինամիկական հատկությունների բացահայտմանը, դրանց երկրաչափական և ֆիզիկական պարամետրերի ազդեցության գնահատմանը և բազմամոդ ռեժիմների ձևավորման օրինաչափությունների ուսումնասիրմանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորման, թվային հաշվարկների և փորձարարական հետազոտությունների մեթոդներ՝ կառուցվածքների հաճախականային բնութագրերը, ռեզոնանսային հատկությունները, դաշտերի բաշխումը, անցման և անդրադարձման գործակիցները तथा այլ էլեկտրադինամիկական պարամետրեր վերլուծելու համար։ Տերահերցային տիրույթի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ այդ տիրույթը հնարավորություն է տալիս համատեղել միկրոալիքային և օպտիկական տեխնոլոգիաների որոշ հնարավորություններ՝ ստեղծելով նոր կիրառություններ կապի, սպեկտրոսկոպիայի, զգայորոշման, պատկերավորման և նյութերի հետազոտության ոլորտներում։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է ուսումնասիրվող կառուցվածքների կիրառական ներուժի բացահայտումը՝ բարձր հաճախականության ազդանշանների ձևավորման, փոխանցման, զտման և կառավարման համակարգերում դրանց օգտագործման տեսանկյունից։ Բազմամոդ կառուցվածքների հետազոտությունը կարող է նպաստել ավելի արդյունավետ, փոքրաչափ և ֆունկցիոնալ էլեկտրադինամիկական սարքերի նախագծմանը, ինչպես նաև ԳԲՀ և տերահերցային համակարգերի տեխնիկական բնութագրերի բարելավմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել էլեկտրադինամիկայով, միկրոալիքային տեխնիկայով, տերահերցային տեխնոլոգիաներով, ռադիոֆիզիկայով և բարձր հաճախականության սարքաշինությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննեսի Ավետարանում գործածվող մակդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց ճանաչողական, իմաստային ու գեղարվեստական նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ցույց տալ, թե ինչպես են մակդիրային բնորոշումները մասնակցում տեքստում անձանց, երևույթների, առարկաների և գաղափարների ներկայացմանը և ինչպիսի լրացուցիչ տեղեկություն են փոխանցում ընթերցողին։ Մակդիրը դիտարկվում է ոչ միայն որպես լեզվական-գեղարվեստական միջոց, այլև որպես ճանաչողության արտահայտման ձև, որի միջոցով հեղինակային խոսքը փոխանցում է որոշակի պատկերացումներ, գնահատականներ, հակադրություններ և արժեքային կողմնորոշումներ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են մակդիրների կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները, դրանց կապը անվանական բաղադրիչների հետ և գործածության տարբեր համատեքստերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ նույն կամ նման բնորոշումները տարբեր համատեքստերում կարող են ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստային երանգներ և նպաստել տեքստի գաղափարական ամբողջականության ձևավորմանը։ Հետազոտվում են մակդիրների միջոցով արտահայտվող հատկանիշները, գնահատականները, զգայական ընկալումները, բարոյական և հոգևոր արժեքները, ինչպես նաև դրանց դերը կերպարների ու իրադարձությունների բնութագրման գործում։ Կարևորվում է նաև մակդիրների կապը ավետարանական տեքստի ընդհանուր լեզվական և ոճական համակարգի հետ։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ բացահայտելու տեքստի իմաստային շերտերը և հասկանալու, թե ինչպես է լեզվական փոքր միավորը մասնակցում բարդ գաղափարների ու հոգևոր պատկերացումների փոխանցմանը։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև մակդիրների դասակարգում ըստ իմաստային խմբերի, դրանց հաճախականության և գործածության առանձնահատկությունների վերլուծություն, ինչպես նաև տարբեր համատեքստերում դրանց ճանաչողական գործառույթի գնահատում։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է այն տեսանկյունից, որ համադրում է լեզվաբանական և բովանդակային մոտեցումները՝ ցույց տալով լեզվական միավորների դերը կրոնական տեքստի աշխարհընկալման և գաղափարական համակարգի ձևավորման մեջ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայագետներին, գրականագետներին, աստվածաշնչագետներին, բանասերներին, աստվածաբանության և հայոց լեզվի մասնագետներին, ինչպես նաև Հովհաննեսի Ավետարանի լեզվական ու գեղարվեստական առանձնահատկություններով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Литература

Երկու արքաներն ու երկու լաբիրինթոսները-ը խոհափիլիսոփայական և ալեգորիկ բնույթի պատմվածք է, որը հաճախ վերագրվում է Խորխե Լուիս Բորխեսին և կառուցված է երկու տարբեր թագավորների ու նրանց լաբիրինթոսների հակադրության շուրջ՝ որպես իշխանության, խոնարհեցման և ճակատագրի խորհրդանշական մեկնաբանություն, ստեղծագործությունում լաբիրինթոսը հանդես է գալիս որպես բազմիմաստ պատկեր՝ միաժամանակ նշելով ինչպես մարդկային հպարտության և իշխանության բարդ կառուցվածքները, այնպես էլ ճակատագրի անխուսափելի և հաճախ անբացատրելի ընթացքը, պատմությունը համադրում է պատմական-առասպելական տարրեր և փիլիսոփայական մտորումներ՝ ընթերցողին մղելով խորհելու իշխանության սահմանների, արդարության և պատժի իմաստի մասին, տեքստը բնորոշ է Բորխեսի ստեղծագործությանը՝ իր սեղմ, խորհրդանշական և բազմաշերտ կառուցվածքով, որտեղ իրականությունն ու առասպելը միաձուլվում են մեկ գաղափարական ամբողջության մեջ։