Շրջանառու կապիտալի հաշվառման ու գնահատման կատարելագործումը սննդի արտադրության կազմակերպություններում (ՀՀ նյութերով)

Право

Գիրքը նվիրված է քրեական դատավարության շրջանակներում ձերբակալման ինստիտուտի տեսական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ձերբակալման իրավական բնույթը, դրա կիրառման հիմքերը, ընթացակարգային առանձնահատկությունները և դատավարական նշանակությունը։ Հեղինակը անդրադառնում է անձի իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության, իրավապահ մարմինների լիազորությունների սահմանների, ինչպես նաև ձերբակալման ընթացքում իրավական երաշխիքների ապահովման հարցերին։ Ներկայացվում են քրեական դատավարության տեսության մեջ առկա մոտեցումները, օրենսդրական կարգավորումները և իրավակիրառ պրակտիկայում հանդիպող խնդիրները՝ առաջարկելով դրանց լուծման հնարավոր ուղիներ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի քրեական դատավարության ոլորտի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, քննիչների, փաստաբանների և իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների համար՝ որպես տեսական գիտելիքների և գործնական կիրառության ուսումնասիրության աղբյուր։

Математика

Նյութում ներկայացվում են իրական թվերի համակարգը, հաջորդականությունների և ֆունկցիաների ընդհանուր հատկությունները, սահմանների տեսությունը և շարունակականության գաղափարը։ Այս բաժինները կազմում են մաթեմատիկական անալիզի տեսական հիմքը և կարևոր են հետագա ուսումնասիրությունների համար։ Դասագրքում մեծ ուշադրություն է դարձվում նաև մեկ փոփոխականի ֆունկցիաների ուսումնասիրությանը, դրանց վարքագծի վերլուծությանը և հիմնական հատկություններին։ Տեսական նյութը ուղեկցվում է բազմաթիվ օրինակներով և վարժություններով, որոնք նպաստում են ուսանողների տրամաբանական մտածողության և մաթեմատիկական հմտությունների զարգացմանը։

Журналистика

Աշխատությունը նվիրված է 2010–2016 թվականներին հեռուստաեթերում գովազդի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ միջազգային փորձի և Հայաստանի մեդիա միջավայրի համեմատական դիտարկմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում հեռուստատեսային գովազդի ձևերը, բովանդակային և հաղորդակցական առանձնահատկությունները, հեռարձակման կազմակերպման սկզբունքները և լսարանի վրա ազդեցության մեխանիզմներն են։ Քննվում է հեռուստատեսությունը որպես գովազդային հաղորդակցության միջոց՝ ուշադրություն դարձնելով տեսողական և ձայնային բաղադրիչների համադրմանը, գովազդային հաղորդագրությունների կառուցվածքին, դրանց տեղադրմանը հեռուստածրագրերում և տարբեր լսարանների համար նախատեսված հաղորդակցական ռազմավարություններին։ Միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարբեր մեդիա շուկաներում ձևավորված մոտեցումները, գովազդային բովանդակության կազմակերպման միտումները, հեռարձակողների և գովազդատուների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ոլորտի ինքնակարգավորման և իրավական կարգավորման ընդհանուր սկզբունքները։ Դրանց համեմատությամբ վերլուծվում են Հայաստանի հեռուստագովազդային դաշտի առանձնահատկությունները, տեղական շուկայի զարգացման պայմանները և միջազգային միտումների արտահայտման ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գովազդային հաղորդագրությունների լեզվական ու ոճական կառուցվածքին, ստեղծագործական լուծումներին, ապրանքանիշի ներկայացման եղանակներին և սպառողական վարքի հետ հաղորդակցության կապին։ Դիտարկվում են նաև հեռուստատեսային գովազդի սոցիալական և մշակութային կողմերը՝ այն ընկալելով ոչ միայն որպես ապրանքների ու ծառայությունների առաջխաղացման գործիք, այլև որպես զանգվածային հաղորդակցության բաղադրիչ, որն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական պատկերացումները, սպառողական մշակույթը և մեդիա միջավայրի փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում 2010–2016 թվականների ընթացքում ավանդական հեռուստատեսության և զարգացող թվային հաղորդակցության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ նոր մեդիա հարթակների տարածումը աստիճանաբար փոփոխում էր գովազդային ռազմավարությունների կառուցվածքը և լսարանի հետ հաղորդակցության եղանակները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել համեմատական վերլուծության, բովանդակային ուսումնասիրության և մեդիա հետազոտությունների մեթոդներ՝ միջազգային և հայաստանյան փորձի ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները բացահայտելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հեռուստագովազդը որպես մարքեթինգային, հաղորդակցական և մեդիա երևույթ՝ ուսումնասիրելով դրա զարգացման միտումները տվյալ ժամանակաշրջանի տեղեկատվական և հասարակական միջավայրի համատեքստում։

История

Ուսումնասիրությունը նվիրված է ազգագրական ցուցադրությունների դերին ժամանակակից հայկական ինքնության ձևավորման, պահպանման և վերաիմաստավորման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում թանգարանային միջավայրում ներկայացվող նյութական և ոչ նյութական մշակութային ժառանգությունն է՝ դիտարկված որպես հասարակության պատմական հիշողության, մշակութային արժեքների և ինքնության մասին պատկերացումների ձևավորման կարևոր գործիք։ Աշխատանքում ազգագրական ցուցադրությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես պատմամշակութային առարկաների հավաքածուի ներկայացման եղանակ, այլև որպես որոշակի պատմական և մշակութային պատմություն կառուցող ու փոխանցող միջավայր, որտեղ առարկաների ընտրությունը, դասավորությունը, մեկնաբանությունը և ներկայացման եղանակը կարող են ազդել այցելուների կողմից ազգային անցյալի ընկալման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում հայկական ավանդական կենցաղի, ընտանիքի, համայնքային կյանքի, արհեստների, գյուղատնտեսական մշակույթի, տարազի, խոհանոցի, ծիսական սովորույթների, հավատալիքների և ժողովրդական արվեստի ներկայացման ձևերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են ազգագրական ցուցադրությունների միջոցով կառուցվում «ավանդական հայկականի» մասին պատկերացումները և ինչպես են պատմական մշակութային տարրերը կապվում ժամանակակից ազգային ինքնության հետ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև թանգարանի՝ որպես հիշողության ինստիտուտի դերը, որտեղ անցյալի մշակութային փորձը կարող է ոչ միայն պահպանվել, այլև վերաիմաստավորվել ժամանակակից հասարակության պահանջներին համապատասխան։ Քննարկվում են ցուցադրությունների կրթական, ճանաչողական և սոցիալական գործառույթները, այցելուների ընկալման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ազգային ինքնության ձևավորման վրա դրանց հնարավոր ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են դիտարկվել նաև տարածաշրջանային, սերնդային և սոցիալական տարբերությունների պայմաններում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացման առանձնահատկությունները և այն հարցը, թե ինչպես կարելի է թանգարանային ցուցադրությունների միջոցով համատեղել պատմական հավաստիությունը, մշակութային բազմազանությունը և ժամանակակից ինքնության պահանջները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգագրական ցուցադրությունների և ազգային ինքնության փոխադարձ կապը՝ ցույց տալով, որ մշակութային ժառանգության հանրայնացումը կարևոր դեր ունի հասարակության պատմական հիշողության պահպանման և սերունդների միջև մշակութային շարունակականության ապահովման գործում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, թանգարանագետներին, պատմաբաններին, սոցիոլոգներին, արվեստաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև հայկական մշակութային ժառանգության և ժամանակակից ինքնության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Իրանում շրջանառվող թռչնագրիպի H9N2 ենթատիպի վիրուսների գենոմային և մոլեկուլային բնութագրմանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով գեների հաջորդականությունների, ֆիլոգենետիկ կապերի և մոլեկուլային էվոլյուցիայի առանձնահատկություններին։ Գրքում ուսումնասիրվում են վիրուսի հիմնական գեները՝ հատկապես հեմագլուտինինի (HA), նեյրամինիդազի (NA) և ներքին կառուցվածքային սպիտակուցներ կոդավորող հատվածները, ինչպես նաև դրանց մուտացիոն փոփոխությունները, որոնք ձևավորում են վիրուսի ադապտացիան և պաթոգենությունը։ Վերլուծվում է Իրանում շրջանառվող H9N2 շտամների գենետիկ բազմազանությունը և դրանց հարաբերակցությունը Եվրասիական և հարևան տարածաշրջանների (օրինակ՝ Պակիստանի) վիրուսային գծերին՝ ցույց տալով, որ հաճախ նկատվում են ռեասորտացիոն իրադարձություններ և նոր գենոտիպերի ձևավորում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մոլեկուլային մարկերներին, որոնք կապված են թռչունների և հնարավոր նաև կաթնասունների նկատմամբ վիրուսի հարմարվողականության հետ, ինչպես նաև հակածնային փոփոխություններին, որոնք ազդում են պատվաստանյութային արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է վիրուսաբանների, մոլեկուլային կենսաբանների, անասնաբույժների և համաճարակաբանների համար՝ նպաստելով H9N2 վիրուսի էվոլյուցիայի, տարածման և հանրային առողջության ռիսկերի ավելի խորքային ըմբռնմանը։

Литература

Իլիականը և հայկական մշակույթը գրականագիտական և մշակութաբանական ուսումնասիրություն է, որտեղ քննարկվում է Հոմերոսի «Իլիական» էպոսի ազդեցությունը և դրա ընկալման ձևերը հայկական մշակութային միջավայրում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են էպիկական մտածողության ընդհանրությունները, հերոսականության պատկերացումները, պատերազմի և պատվի գաղափարները՝ համեմատելով հին հունական էպոսի և հայկական պատմական-դյուցազնական ավանդույթների արտահայտությունները։ Հեղինակը փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես են համաշխարհային էպիկական գրականության հիմնարար գաղափարները տարբեր մշակույթներում ստանում տեղական մեկնաբանություն և վերաիմաստավորում։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև թարգմանական ավանդույթներին, դասական գրականության ազդեցությանը հայկական մտքի զարգացման վրա, ինչպես նաև մշակութային փոխազդեցությունների գործընթացներին։ Նյութը ներկայացվում է համադրելով գրական վերլուծություն, պատմական համատեքստ և մշակութաբանական դիտարկումներ, ինչի շնորհիվ բացահայտվում է «Իլիական»-ի գաղափարական և գեղարվեստական կապը հայկական մտավոր ժառանգության հետ։