Շևչենկո S. Գ. : 1861-1961

Биология

Այս աշխատությունը նվիրված է հետտրավմատիկ սթրեսային խանգարման (PTSD) զարգացման մեջ իմունային համակարգի կարգավորման խանգարումների մոլեկուլային մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են սթրեսային գործոնների ազդեցությամբ առաջացող նեյրոիմուն փոխազդեցությունները, ցիտոկինային պրոֆիլի փոփոխությունները, բորբոքային պատասխանների ակտիվացումը և հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-վերերիկամային առանցքի դիսֆունկցիան։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նեյրոինֆլամացիայի, օքսիդատիվ սթրեսի, իմունային բջիջների ակտիվացման և կենտրոնական նյարդային համակարգի պլաստիկության միջև կապերին, որոնք նպաստում են PTSD-ի պաթոգենեզին։ Աշխատությունը համադրում է փորձարարական և կլինիկական տվյալները՝ ներկայացնելով իմունային դիսբալանսի դերը հուզական, ճանաչողական և վարքային խանգարումների ձևավորման մեջ։ Ներկայացված վերլուծությունները և եզրակացությունները կարող են օգտակար լինել իմունոլոգների, նյարդաբանների, հոգեբույժների, կենսաբժշկական հետազոտողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների, ուսանողների, ինչպես նաև նյարդա-իմունոլոգիայի և հոգեկան առողջության ոլորտներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Математика

Сборник задач и упражнений по математическому анализу աշխատությունը բարձրագույն մաթեմատիկայի կարևոր ուսումնական խնդիրների ժողովածու է, որը նախատեսված է մաթեմատիկական անալիզի տեսական նյութը գործնական մակարդակում ամրապնդելու համար և ընդգրկում է սահմանների, շարունակականության, ածանցման և ինտեգրման հիմնական բաժինները, այն ներկայացնում է մեկ և բազմաչափ ֆունկցիաների վերլուծության վարժություններ, շարքերի և հաջորդականությունների կոնվերգենցիայի խնդիրներ, ինչպես նաև Տեյլորի և Ֆուրիեի շարքերի կիրառական առաջադրանքներ, գիրքը ընդգրկում է տարբեր բարդության խնդիրներ՝ սկսած հիմնական հաշվարկներից մինչև խորացված ապացուցողական և վերլուծական առաջադրանքներ, միաժամանակ նպաստելով տրամաբանական մտածողության և մաթեմատիկական ինտուիցիայի զարգացմանը, ինչը այն դարձնում է կարևոր գործիք ուսանողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են բարձրագույն մաթեմատիկա, ֆիզիկա և ինժեներական գիտություններ։

Другие предметы

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է հայ բանասիրության զարգացման հեռանկարներին և դրա ուսումնասիրության ու ուսուցման արդի խնդիրներին՝ այն դիտարկելով որպես ազգային հումանիտար գիտությունների առանցքային ուղղություններից մեկը։ Նյութում վերլուծվում են հայ բանասիրության հիմնական բաղադրիչները՝ լեզվաբանություն, գրականագիտություն, տեքստաբանություն և պատմական բանասիրություն, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը ժամանակակից գիտական մոտեցումների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթական գործընթացի արդիականացման խնդիրներին՝ ուսումնական ծրագրերի բովանդակային թարմացում, միջառարկայական կապերի ընդլայնում, թվային հումանիտար գիտությունների կիրառություն և ուսանողների հետազոտական կարողությունների զարգացում։ Քննարկվում են նաև հայերեն լեզվի ուսուցման և գրական ժառանգության ուսումնասիրության մեթոդական հարցերը, որտեղ կարևորվում է ավանդական բանասիրական մոտեցումների համադրումը նորարարական վերլուծական գործիքների հետ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ հայ բանասիրության հեռանկարային զարգացումը կախված է ինչպես գիտական հետազոտությունների խորացումից, այնպես էլ կրթական համակարգի արդիականացումից՝ ապահովելով ազգային մշակութային ժառանգության պահպանություն և ժամանակակից գիտական միջավայրում դրա մրցունակ ներկայացում։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային Հայաստանի ճարտարապետության ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով 1990-ականներից սկսած ձևավորված քաղաքաշինական և ճարտարապետական նոր միտումները։ Հեղինակը վերլուծում է սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը ճարտարապետական միջավայրի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես են անկախության շրջանի պայմանները փոխակերպել շինարարական գաղափարախոսությունը, նյութերի ընտրությունը և քաղաքային տարածքների կազմակերպումը։ Գրքում դիտարկվում են հիմնական ոճական ուղղությունները՝ պոստմոդեռնիզմի տարրերի ներմուծում, ազգային-ավանդական մոտիվների վերաիմաստավորում, ինչպես նաև միջազգային ժամանակակից ճարտարապետական միտումների ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Երևանի և մարզային քաղաքների քաղաքաշինական զարգացման առանձնահատկություններին՝ նոր բնակելի համալիրներ, հասարակական շենքեր և առևտրային կենտրոններ, որոնք արտացոլում են տնտեսական վերափոխումների գործընթացը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ճարտարապետական ինքնության ձևավորման խնդիրները՝ ավանդույթի և արդիականության համադրության, մշակութային ժառանգության պահպանման և նոր քաղաքային միջավայրի ստեղծման համատեքստում։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ հետխորհրդային Հայաստանի ճարտարապետությունը ձևավորվում է բազմաշերտ ազդեցությունների ներքո՝ համադրելով տեղական ավանդույթները և գլոբալիզացիոն գործընթացները։ Այն օգտակար է ճարտարապետների, քաղաքագետների և մշակութային հետազոտողների համար։

Биология

Աշխատանքը նվիրված է պիրինի երրորդային կառուցվածքի de novo մոդելավորմանը և դրա փոխազդեցությունների դինամիկայի ուսումնասիրությանը ապոպտոզի հետ կապված սպիտակուցների հետ։ Հետազոտությունը գտնվում է կառուցվածքային կենսաինֆորմատիկայի և մոլեկուլային կենսաբանության այն ոլորտում, որտեղ համակարգչային մեթոդներով ուսումնասիրվում են սպիտակուցների տարածական կառուցվածքը, դրանց կայունությունը, կոնֆորմացիոն փոփոխությունները և այլ սպիտակուցների հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Պիրինը մարդու իմունային համակարգի հետ կապված կարևոր սպիտակուց է, որի կառուցվածքային կազմակերպման և սպիտակուց-սպիտակուց փոխազդեցությունների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել հասկանալու բջջային ազդանշանային գործընթացների և բորբոքային արձագանքների մոլեկուլային հիմքերը։ Աշխատանքի հիմնական խնդիրներից մեկը պիրինի երրորդային կառուցվածքի համակարգչային վերականգնումն է այն պայմաններում, երբ ամբողջական փորձարարական կառուցվածքային տվյալները կարող են սահմանափակ լինել։ De novo մոդելավորման մոտեցումը ենթադրում է սպիտակուցի տարածական կառուցվածքի կանխատեսում՝ հիմնվելով ամինաթթվային հաջորդականության, կառուցվածքային օրինաչափությունների և էներգետիկ չափանիշների վրա։ Այս գործընթացում գնահատվում են սպիտակուցային շղթայի հնարավոր կոնֆորմացիաները և ընտրվում են առավել հավանական տարածական կառուցվածքները։ Ստացված մոդելը կարող է հետագայում ենթարկվել կառուցվածքային և էներգետիկ վավերացման՝ դրա երկրաչափական և ֆիզիկաքիմիական իրատեսությունը գնահատելու համար։ Հետազոտության հաջորդ կարևոր ուղղությունը պիրինի և ապոպտոզի գործընթացներում ներգրավված սպիտակուցների փոխազդեցության ուսումնասիրությունն է։ Սպիտակուցների փոխազդեցությունը սովորաբար կախված է դրանց մակերևույթների տարածական համապատասխանությունից, լիցքավորված և հիդրոֆոբ հատվածների բաշխումից, ջրածնային կապերից և այլ ոչ կովալենտ փոխազդեցություններից։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել այն հատվածները, որոնց միջոցով պիրինը ճանաչում և կապվում է գործընկեր սպիտակուցների հետ։ Հատուկ նշանակություն ունի ոչ միայն փոխազդեցության ստատիկ կառուցվածքը, այլև դրա դինամիկան։ Մոլեկուլային դինամիկայի մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս հետևելու սպիտակուցների շարժումներին ժամանակի ընթացքում և գնահատելու, թե ինչպես են փոփոխվում դրանց կոնֆորմացիաները փոխազդեցության ընթացքում։ Այդպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել կապման կայունությունը, շարժունակությունը, կառուցվածքային տատանումները և փոխազդեցության մեջ ներգրավված ամինաթթվային մնացորդների վարքագիծը։ Հետազոտության մեջ կարող են կիրառվել նաև մոլեկուլային դոքինգի մեթոդներ՝ պիրինի և թիրախային սպիտակուցների հնարավոր կապման դիրքերը կանխատեսելու համար։ Դոքինգի արդյունքում ստացված մոդելների հետագա դինամիկ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել առավել կայուն փոխազդեցությունները և պարզել, թե կապման ընթացքում որ կառուցվածքային փոփոխություններն են առավել նշանակալի։ Աշխատանքի կարևոր գիտական խնդիր է նաև պիրինի կառուցվածքի և նրա ֆունկցիոնալ հատկությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Սպիտակուցի նույնիսկ փոքր կոնֆորմացիոն փոփոխությունները կարող են ազդել փոխազդեցության մակերևույթների հասանելիության և այլ սպիտակուցների հետ կապվելու կարողության վրա։ Հետևաբար կառուցվածքային մոդելավորումը կարող է լրացուցիչ պատկերացում տալ այն մեխանիզմների մասին, որոնց միջոցով պիրինը մասնակցում է բջջային ազդանշանային գործընթացներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել նաև հիվանդությունների մոլեկուլային մեխանիզմների ուսումնասիրման համար, քանի որ պիրինի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ խանգարումները կապված են մարդու իմունային համակարգի մի շարք պաթոլոգիական գործընթացների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է de novo սպիտակուցային մոդելավորումը, մոլեկուլային դոքինգը և մոլեկուլային դինամիկայի ուսումնասիրությունը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պիրինի տարածական կառուցվածքի և ապոպտոզի հետ կապված սպիտակուցների հետ դրա փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Այդպիսի հետազոտությունը կարող է ընդլայնել պատկերացումները սպիտակուցների կառուցվածք-ֆունկցիա կապի, սպիտակուցային փոխազդեցությունների մոլեկուլային հիմքերի և բջջային կարգավորման գործընթացների վերաբերյալ։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Արևելյան Միջերկրական տարածաշրջանում և դրանից դուրս գեղարվեստական պատմությունների ձևավորման, տարածման և զարգացման ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է, թե ինչպես են տարբեր հասարակություններում ստեղծվել, փոխանցվել և վերաիմաստավորվել հորինված պատմությունները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց գրական, մշակութային և հասարակական նշանակությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ընդգրկվել միջնադարյան պատմողական գրականության տարբեր ձևեր՝ հեքիաթներ, լեգենդներ, սիրավեպեր, արկածային և հերոսական պատմություններ, ինչպես նաև իրականության և երևակայության սահմանագծում ձևավորված այլ ստեղծագործություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր մշակութային և լեզվական միջավայրերի փոխազդեցությանը, պատմությունների շրջանառությանը և դրանց փոփոխությանը տարբեր հասարակություններում ու ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է նաև պատմողի, հերոսի, սյուժեի, երևակայական աշխարհի և պատմողական կառուցվածքի դերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող էր հորինված պատմությունը միաժամանակ ծառայել զվարճանքի, բարոյական ուսուցման, հասարակական պատկերացումների արտահայտման և մշակութային արժեքների փոխանցման միջոց։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բանավոր և գրավոր ավանդույթների փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև տարբեր ժողովուրդների գրական ժառանգությունների միջև գաղափարների, մոտիվների և պատմողական ձևերի տարածմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս միջնադարյան գեղարվեստական պատմությունները դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին գրական ստեղծագործություններ, այլև որպես մշակութային հաղորդակցության և հասարակական երևակայության կարևոր դրսևորումներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը բացահայտում է միջնադարյան Արևելյան Միջերկրականի և հարակից տարածաշրջանների պատմողական մշակույթի բազմազանությունը՝ ընդգծելով հորինվածքի, մշակութային փոխանակման և գրական ավանդույթների փոխազդեցության նշանակությունը։