Social and Religious Life in the Orient

Религия

Աշխատությունը ներկայացնում է քրիստոնեական հավատքի և աստվածաբանական ուսմունքի հիմնական դրույթները՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին տալ համակարգված գիտելիքներ քրիստոնեական դավանանքի, եկեղեցու և հոգևոր կյանքի վերաբերյալ։ Այն պատկանում է կրոնական ուսուցողական գրականության այն տեսակին, որը բարդ աստվածաբանական հասկացությունները բացատրում է պարզ ու հաջորդական շարադրանքով՝ նպաստելով դրանց ընկալմանն ու յուրացմանը։ Նման բնույթի աշխատություններում սովորաբար լուսաբանվում են մեկ Աստծու գոյության, Սուրբ Երրորդության, աշխարհի արարչագործության, մարդու ստեղծման և մեղանչման, Հիսուս Քրիստոսի մարդեղության, փրկագործության, խաչելության ու հարության վերաբերյալ քրիստոնեական ուսմունքները։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև Սուրբ Հոգու, եկեղեցու առաքելության, հավատի, հույսի և սիրո առաքինությունների, աղոթքի, ապաշխարության ու եկեղեցական խորհուրդների թեմաները։ Գրքի ուսուցողական նշանակությունը կապված է ոչ միայն կրոնական տեղեկությունների փոխանցման, այլև քրիստոնեական բարոյական սկզբունքների ձևավորման հետ։ Այն ընթերցողին ուղղորդում է հասկանալու հավատքի և գործնական կյանքի կապը՝ ընդգծելով խոնարհության, գթասրտության, ներողամտության, պատասխանատվության և բարեպաշտության կարևորությունը։ Մխիթարյանների կրթական գործունեության շրջանակում նման գրականությունը կարևոր միջոց էր հայերենով աստվածաբանական գիտելիքների տարածման և կրոնական կրթության զարգացման համար։ Հրատարակությունն արժեքավոր է հայ քրիստոնեական ուսուցողական գրականության, Մխիթարյան միաբանության կրթական ժառանգության և 19-րդ դարի հայ հոգևոր-մշակութային կյանքի ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Литература

«Ուխտավոր» հասկացության շուրջ ձևավորված այս հրատարակության վերնագիրը կարող է կապվել ուխտագնացության, հոգևոր որոնումների, հավատքի և մարդու ներքին ճանապարհի թեմաների հետ։ Ուխտավորը այն անձն է, որը որոշակի հոգևոր, կրոնական կամ անձնական նպատակով ճանապարհ է անցնում՝ այցելելով սրբավայրեր կամ իրականացնելով իր համար կարևոր ուխտ։ Հայկական մշակութային և կրոնական ավանդույթներում ուխտագնացությունը դարեր շարունակ ունեցել է նշանակալի դեր՝ միավորելով հավատքը, համայնքային հիշողությունը, ազգային սովորույթներն ու անձնական հոգևոր փորձառությունը։ Հայ հավատացյալների համար սրբավայրեր այցելելը հաճախ կապված է եղել աղոթքի, երախտագիտության, ապաշխարության, առողջության կամ բարօրության խնդրանքի և կրոնական պարտավորության կատարման հետ։ Ուխտավորի կերպարը կարող է խորհրդանշել մարդու ձգտումը դեպի հոգևոր կատարելություն, դժվարությունների հաղթահարում, ինքնաճանաչում և կյանքի իմաստի որոնում։ Գրականության մեջ ճանապարհորդության պատկերը հաճախ օգտագործվում է ոչ միայն իրական տեղաշարժը ներկայացնելու, այլև մարդու ներքին փոփոխությունները, ապրումները և աշխարհայացքի զարգացումը բացահայտելու համար։ Այդպիսի ստեղծագործություններում ճանապարհը կարող է ընկալվել որպես փորձությունների, հանդիպումների, հիշողությունների և կարևոր որոշումների հաջորդականություն, որի ընթացքում հերոսը նորովի է գնահատում իր կյանքը, շրջապատող մարդկանց և սեփական համոզմունքները։ Հոգևոր թեմաներով գրականության մեջ ուխտավորի կերպարը կարող է արտահայտել հավատարմություն, համբերություն, խոնարհություն, հույս և դժվարությունների առջև չընկրկելու ձգտում։ Ուխտագնացության գաղափարը նաև առնչվում է մշակութային ժառանգության պահպանմանը, քանի որ սրբավայրերը հաճախ եղել են ոչ միայն կրոնական պաշտամունքի կենտրոններ, այլև պատմական հիշողության, ճարտարապետության, ձեռագրական ավանդույթի և համայնքային ինքնության պահպանման վայրեր։ Հայկական միջավայրում ուխտագնացության ավանդույթները կապված են եղել եկեղեցիների, վանքերի և սրբավայրերի հետ, որոնց շուրջ ձևավորվել են ժողովրդական պատմություններ, ավանդություններ, տոնակատարություններ և համայնքային սովորույթներ։ Այդ ավանդույթների գրավոր արտացոլումը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ինչպես կրոնական կյանքի, այնպես էլ հայ ժողովրդի սոցիալական և մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար։ Հրատարակության փոքրածավալ լինելը կարող է ենթադրել, որ այն նախատեսված է եղել որպես առանձին կարճ ստեղծագործություն, հոգևոր բնույթի ընթերցանության նյութ, բանաստեղծական երկ կամ այլ համառոտ գրական աշխատանք, սակայն էջերի քանակը միայնակ բավարար չէ ժանրը որոշելու համար։ Վերնագիրը չի հաստատում՝ գրքում նկարագրվում է իրական ուխտագնացություն, ներկայացվում է գեղարվեստական հերոս, թե «ուխտավոր» բառը կիրառվում է փոխաբերական կամ այլ իմաստով։ Այդ պատճառով հնարավոր չէ վստահորեն վերագրել ստեղծագործությանը որոշակի սյուժե, գործող անձանց, պատմական դեպքեր կամ կրոնական գաղափարների մանրամասն շարադրանք։ Ժնևում լույս տեսած հայերեն հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայ գրքի տարածման պատմության տեսանկյունից։ Եվրոպական քաղաքներում տպագրված հայերեն գրքերը կարող էին շրջանառվել հայ համայնքների, կրթական ու մտավորական շրջանակների և տարբեր երկրներում բնակվող հայ ընթերցողների միջև՝ նպաստելով հայալեզու գրականության պահպանմանը և տարածմանը։ Այդպիսի հրատարակությունները կարևոր են հայ գրքի աշխարհագրության, հայերեն տպագիր մշակույթի միջազգային կապերի և արտերկրում հայերեն ընթերցանության պատմության ուսումնասիրության համար։ Դրանք կարող են տեղեկություններ հաղորդել նաև այն մասին, թե ինչպես էր հայերեն գրականությունը հասանելի դառնում Հայաստանից դուրս գտնվող ընթերցողներին և ինչ դեր էին կատարում եվրոպական հրատարակչական կենտրոնները հայ գրքի շրջանառության մեջ։ Այս աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, հոգևոր ուխտագնացության ավանդույթներով, հայերեն հին հրատարակություններով և արտերկրում հայկական տպագրության պատմությամբ զբաղվող ուսումնասիրողներին։ Միաժամանակ, քանի որ հայտնի է միայն վերնագիրը և մատենագիտական սահմանափակ տեղեկությունը, նկարագրությունը չի կարող հաստատել ստեղծագործության ճշգրիտ բովանդակությունը, հեղինակի ինքնությունը կամ գրական ձևը։ Հետևաբար, ներկայացված բնութագրումը հիմնված է վերնագրի հնարավոր իմաստային շրջանակի և պատմամշակութային համատեքստի վրա՝ առանց չստուգված մանրամասները որպես հաստատված փաստ ներկայացնելու։

Право

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում իրավունքի ձևերի (աղբյուրների) համակարգին՝ այն դիտարկելով տեսական-իրավական վերլուծության շրջանակում՝ որպես իրավական կարգավորման հիմքային կառուցվածք, որը սահմանում է իրավունքի արտահայտման ձևերը, դրանց իրավաբանական ուժը և փոխհարաբերությունները։ Նյութում վերլուծվում են իրավունքի աղբյուրների հիմնական տեսակները՝ Սահմանադրություն, օրենքներ, ենթաօրենսդրական նորմատիվ ակտեր, միջազգային պայմանագրեր, իրավական սովորույթներ և դատական պրակտիկայի դերակատարությունը՝ իրավական համակարգի զարգացման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Սահմանադրության գերակայության սկզբունքին և նորմատիվ իրավական ակտերի հիերարխիկ կառուցվածքին, որը ապահովում է իրավական համակարգի միասնականությունն ու կանխատեսելիությունը։ Քննարկվում են նաև միջազգային իրավունքի և ներպետական իրավունքի փոխազդեցության հարցերը, ինչպես նաև իրավական աղբյուրների մեկնաբանման և կիրառման խնդիրները դատական և վարչական պրակտիկայում։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ իրավունքի ձևերի համակարգի արդյունավետությունը պայմանավորված է իրավական հստակությամբ, ինստիտուցիոնալ կայունությամբ և իրավակիրառ պրակտիկայի միասնականությամբ՝ ապահովելով իրավական պետության կայացման հիմնարար հիմքեր Հայաստանի Հանրապետությունում։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է ֆոսֆատակտիվացող գլուտամինազի դերին և գլուտամինի ընտանիքի ամինաթթուների նյութափոխանակության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը ուղեղում։ Վերլուծվում են գլուտամինի փոխակերպման կենսաքիմիական ուղիները, ֆերմենտային կարգավորման մեխանիզմները և դրանց նշանակությունը նյարդային համակարգի բնականոն գործունեության ապահովման գործում։ Ուսումնասիրությունում քննարկվում է գլուտամին-գլուտամատ ցիկլի դերը նեյրոմիջնորդանյութերի սինթեզում, էներգետիկ փոխանակության գործընթացներում և նյարդային բջիջների ֆունկցիոնալ վիճակի պահպանման մեջ։ Ներկայացվում են ֆոսֆատակտիվացող գլուտամինազի ակտիվության փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունները ուղեղի նյութափոխանակության, նյարդաբանական գործընթացների և բջջային կարգավորման մեխանիզմների վրա։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ուղեղի կենսաքիմիական գործընթացների, նյարդային համակարգի հիվանդությունների առաջացման մեխանիզմների և նյութափոխանակային կարգավորման հիմնարար խնդիրների ուսումնասիրման համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է մեծ տվյալների տնտեսագիտական վերլուծության տեսական, մեթոդաբանական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ գործարար որոշումների կայացման արդյունավետության բարձրացման և ժամանակակից թվային տնտեսության զարգացման համատեքստում։ Քննարկվում են մեծ տվյալների հասկացությունը, դրանց հիմնական բնութագրիչները, ձևավորման աղբյուրները, մշակման առանձնահատկությունները և տնտեսական գործունեության տարբեր ոլորտներում կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տվյալների մեծ ծավալների, բազմազանության, արագ փոփոխման և հավաստիության հետ կապված խնդիրներին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը կառավարչական որոշումների հիմնավորվածության վրա։ Ուսումնասիրվում են տնտեսագիտական տվյալների հավաքագրման, պահպանման, մշակման, համակարգման և մեկնաբանման ժամանակակից մեթոդները, վիճակագրական վերլուծության, մեքենայական ուսուցման և կանխատեսող մոդելավորման գործիքների կիրառման հնարավորությունները։ Դիտարկվում են մեծ տվյալների օգտագործման առանձնահատկությունները շուկայական պահանջարկի գնահատման, սպառողների վարքագծի ուսումնասիրության, վաճառքների կանխատեսման, ֆինանսական ռիսկերի կառավարման և կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության բարձրացման գործընթացներում։ Կարևորվում են տվյալահեն կառավարման սկզբունքները, տեղեկատվության վրա հիմնված ռազմավարական և օպերատիվ որոշումների կայացումը, տնտեսական ցուցանիշների փոխկապակցվածության բացահայտումը և գործարար գործընթացների օպտիմալացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում թվային տեխնոլոգիաների զարգացման, տեղեկատվական համակարգերի ինտեգրման, տվյալների վերլուծության ավտոմատացման և արհեստական բանականության կիրառման ազդեցությանը ժամանակակից գործարար միջավայրի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման, բազմաչափ վիճակագրական վերլուծության, տվյալների դասակարգման և կանխատեսման մեթոդները՝ գործարար որոշումների կայացման համար առավել նշանակալի տեղեկատվությունը բացահայտելու նպատակով։ Առանձնացվում են տվյալների որակի ապահովման, տեղեկատվական անվտանգության, անձնական տվյալների պաշտպանության, վերլուծական արդյունքների մեկնաբանելիության և տեխնոլոգիական լուծումների ներդրման տնտեսական արդյունավետության գնահատման խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի թվային տնտեսագիտության, գործարար վերլուծության, կառավարման տեղեկատվական համակարգերի և տվյալահեն որոշումների կայացման մեթոդների զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, գործարար վերլուծաբանների, տվյալագիտության մասնագետների, կազմակերպությունների ղեկավարների, ֆինանսական վերլուծաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի պատմական կենտրոնի տարածական կառուցվածքի, ճարտարապետական միջավայրի և հատակագծային կազմակերպման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ քաղաքային զարգացման տարբեր փուլերի և ժառանգության պահպանության խնդիրների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում պատմականորեն ձևավորված փողոցային ցանցը, թաղամասերի կառուցվածքը, հրապարակները, հասարակական տարածքները, կառուցապատման բնույթը և առանձին ճարտարապետական կառույցների դերը քաղաքային միջավայրի ամբողջական կերպարի ձևավորման գործում։ Ուշադրություն է դարձվում պատմական կառուցվածքի և հետագա քաղաքաշինական վերափոխումների փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով այն խնդիրները, որոնք առաջանում են նոր կառուցապատման, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացման, բնակչության և գործառույթների կենտրոնացման պայմաններում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի արժեքավոր պատմաճարտարապետական միջավայրի պահպանման և ժամանակակից քաղաքի պահանջներին դրա հարմարեցման միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Քննության են առնվում կառուցապատման մասշտաբի, շենքերի բարձրության, փողոցների և բակային տարածքների հարաբերակցության, տեսողական կապերի ու քաղաքային համայնապատկերի պահպանման հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական շենքերի, հուշարձանների և ավանդական քաղաքային հյուսվածքի դերին՝ կենտրոնի ինքնատիպությունն ու մշակութային հիշողությունը պահպանելու տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում մշակված գլխավոր հատակագծերի և քաղաքաշինական նախագծերի ազդեցությանը կենտրոնական հատվածների կառուցվածքի վրա՝ գնահատելով դրանց արդյունքում առաջացած տարածական փոփոխությունները։ Ուսումնասիրվում են հասարակական տարածքների բարեկարգման, հետիոտնային և տրանսպորտային շարժման կազմակերպման, կանաչ տարածքների պահպանման և քաղաքային գործառույթների արդյունավետ տեղաբաշխման խնդիրները։ Պատմական միջավայրի վերականգնման և վերակառուցման մոտեցումները դիտարկվում են ոչ միայն առանձին շենքերի պահպանության, այլև ամբողջական քաղաքային հյուսվածքի շարունակականության ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն ճարտարապետության ու քաղաքաշինության համար՝ նպաստելով պատմական կենտրոնների վերակառուցման սկզբունքների, մշակութային ժառանգության պահպանության և ժամանակակից քաղաքային զարգացման միջև փոխհարաբերությունների առավել ամբողջական ընկալմանը։