Современная тактика диагностики и лечения бесплодия женщин, страдающих гиперпролактинемией

История

Աշխատությունը ներկայացնում է V դարի հայոց պատմության կարևորագույն դրվագներից մեկի՝ Վարդան Մամիկոնյանի առաջնորդությամբ ծավալված դիմադրության և հայ-պարսկական հակամարտության պատմական ու գաղափարական պատկերը։ Պատմական շարադրանքի կենտրոնում Սասանյան Պարսկաստանի իշխանության ներքո գտնվող Հայաստանի քաղաքական ու կրոնական իրավիճակն է, հայ նախարարական տների հարաբերությունները կենտրոնական իշխանության հետ և քրիստոնեական ինքնության պահպանման շուրջ ձևավորված հակասությունները։ Հատուկ նշանակություն է տրվում Վարդան Մամիկոնյանի կերպարին՝ որպես ռազմական և քաղաքական առաջնորդի, որի գործունեությունը ներկայացվում է ժամանակաշրջանի հասարակական ու հոգևոր գործընթացների համատեքստում։ Շարադրանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում 451 թվականի Ավարայրի ճակատամարտը, դրան նախորդած քաղաքական զարգացումները և հայկական ուժերի դիմադրության կազմակերպումը։ Պատերազմական իրադարձությունների նկարագրությունից բացի՝ նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայ հասարակության ներքին կառուցվածքը, նախարարական տների դիրքորոշումները, հոգևորականության դերակատարությունը և տարբեր խմբերի միջև առաջացած հակասությունները։ Պատմական իրադարձությունները ներկայացվում են նաև հավատքի, բարոյական ընտրության, անձնական պարտքի և հավաքական ինքնության գաղափարների միջոցով, ինչի շնորհիվ պատմությունը ձեռք է բերում ոչ միայն ժամանակագրական, այլև գաղափարական նշանակություն։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից աշխատությունը կարևոր է վաղ միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական, ռազմական, կրոնական և հասարակական պատմության ուսումնասիրության համար՝ միաժամանակ պահանջելով պատմագրական պատումի, հեղինակային մեկնաբանության և պատմական փաստերի փոխհարաբերության քննադատական գնահատում։ Այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են պատմական հիշողության մեջ ձևավորվել Վարդանանց շարժման և Ավարայրի խորհրդանշական ընկալումները և ինչպես են դրանք հետագայում դարձել հայկական պատմամշակութային ինքնության կարևոր բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ նյութը արժեքավոր սկզբնաղբյուրային և պատմագրական նշանակություն ունի V դարի Հայաստանի, Սասանյան տերության հետ հարաբերությունների, քրիստոնեական ինքնության պաշտպանության և հայկական միջնադարյան պատմական մտածողության ուսումնասիրության համար։

История

Գիրքը նվիրված է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ 1914–1918 թվականներին, Կովկասյան ճակատում հայկական զորամասերի կազմավորման, կազմակերպման և գործունեության ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է հայկական ռազմական ստորաբաժանումների ստեղծման պատմական պայմանները, դրանց կառուցվածքը, հրամանատարական կազմը, մարտական ուղին և դերը տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական իրադարձություններում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են հայկական կամավորական ջոկատների և զորամասերի ձևավորման գործընթացները, նրանց մասնակցությունը ռազմական գործողություններին, փոխհարաբերությունները դաշնակից ուժերի և տեղական կառույցների հետ, ինչպես նաև այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական ու ազգային շարժումների ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական ռազմական ուժերի կազմակերպչական խնդիրներին, մարտական փորձին, մարդկային և նյութական ռեսուրսների օգտագործմանը և պատմական նշանակությանը։ Գիրքը հիմնված է պատմական աղբյուրների ուսումնասիրության վրա և նպաստում է Կովկասյան ճակատի իրադարձությունների, հայ զինվորական պատմության և ազգային ռազմական ավանդույթների առավել խորքային ընկալմանը։ Աշխատանքը նախատեսված է պատմաբանների, ռազմական պատմության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և հայոց պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական ԽՍՀ-ում շենքերի փայտե կոնստրուկցիաների վնասման և քայքայման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով տեղական կլիմայական, երկրաբանական, շինարարական և շահագործման պայմանները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել փայտե կառուցվածքային տարրերի վնասման հիմնական պատճառները, դրանց զարգացման օրինաչափությունները և շենքերի կրողունակության ու շահագործման հուսալիության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել փայտե ծածկերը, հեծանները, սյուները, տանիքի կառուցվածքները, միջհարկային տարրերը և այլ փայտյա մասեր, որոնք երկարատև շահագործման ընթացքում ենթարկվում են խոնավության, ջերմաստիճանի փոփոխությունների, կենսաբանական գործոնների և մեխանիկական ազդեցությունների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փայտանյութի խոնավացմանը, փտման գործընթացներին, սնկային և կենսաբանական վնասումներին, միջատների ազդեցությանը, ինչպես նաև փայտի չորացման կամ խոնավության փոփոխության հետևանքով առաջացող ճաքերին, ձևախախտումներին և ամրության նվազմանը։ Աշխատությունում կարևոր տեղ է զբաղեցնում վնասվածքների կապը շենքերի կառուցվածքային և շահագործման պայմանների հետ։ Ուսումնասիրվում են ջրամեկուսացման և օդափոխության թերությունները, տանիքների և ջրահեռացման համակարգերի անսարքությունները, փայտե տարրերի՝ խոնավ միջավայրում գտնվելու տևողությունը, ինչպես նաև կառուցման ընթացքում թույլ տրված տեխնոլոգիական սխալները։ Հայաստանի պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն կարող են ունենալ կլիմայական գոտիների տարբերությունները, տեղումների քանակը, ջերմաստիճանային տատանումները և շենքերի տեղադրության առանձնահատկությունները, որոնք տարբեր կերպ են ազդում փայտե կոնստրուկցիաների պահպանվածության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են իրականացվել վնասված կառուցվածքների տեսողական և գործիքային զննություններ, նյութի ֆիզիկական ու մեխանիկական հատկությունների գնահատում և վնասման աստիճանի դասակարգում։ Կարևոր խնդիր է նաև տարբերել փայտի բնական ծերացման հետևանքները շահագործման կամ արտաքին միջավայրի ազդեցությամբ առաջացած վտանգավոր վնասվածքներից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ փայտե կոնստրուկցիաների տեխնիկական վիճակի գնահատման չափանիշներին և այն մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել դրանց հետագա շահագործման, վերականգնման, ամրացման կամ փոխարինման անհրաժեշտությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կանխարգելիչ միջոցառումներին՝ փայտանյութի պաշտպանությանը խոնավությունից և կենսաբանական վնասումներից, կառուցվածքների ճիշտ օդափոխությանը, պաշտպանիչ նյութերի կիրառմանը և պարբերական տեխնիկական զննությունների կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունն այն է, որ վնասման պատճառների ժամանակին հայտնաբերումը հնարավորություն է տալիս կանխել փայտե կրող տարրերի հետագա քայքայումը, նվազեցնել վերանորոգման ծախսերը և բարձրացնել շենքերի շահագործման անվտանգությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել շինարարական ինժեներներին, կոնստրուկտորներին, տեխնիկական վիճակի գնահատման մասնագետներին, վերականգնման ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև շինարարության և ճարտարապետության համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը փայտե կոնստրուկցիաների վնասումը դիտարկում է որպես փոխկապակցված ֆիզիկական, կենսաբանական, կլիմայական և շահագործման գործոնների արդյունք՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանի պայմաններում դրանց բնորոշ վնասման ձևերը, գնահատել դրանց վտանգավորության աստիճանը և հիմնավորել կանխարգելման, վերականգնման ու ամրացման առավել արդյունավետ մոտեցումները։

Литература

«Իվանոե» վերնագիրը հավանաբար վերաբերում է շոտլանդացի գրող Վալտեր Սքոթի «Իվանհո» պատմավեպին, որի գործողությունները ծավալվում են միջնադարյան Անգլիայում։ Ստեղծագործությունը ներկայացնում է ասպետական աշխարհի, ֆեոդալական հարաբերությունների, քաղաքական հակամարտությունների և տարբեր հասարակական խմբերի միջև լարվածության գեղարվեստական պատկերը։ Պատմության կենտրոնում ասպետ Ուիլֆրեդ Իվանհոն է, որի ճակատագիրը զարգանում է թագավորական իշխանության, ազնվականների մրցակցության, ասպետական պատվի, սիրո և հավատարմության թեմաների համատեքստում։ Վեպում անդրադարձ է կատարվում նաև նորմանդների և սաքսերի հարաբերություններին, միջնադարյան հասարակության կառուցվածքին և պատմական իրադարձությունների ազդեցությանը անհատների կյանքի վրա։ Երրորդ հատորը կարող է ընդգրկել վեպի սյուժեի շարունակությունը՝ ներկայացնելով հերոսների հետագա փորձությունները, հակամարտությունների զարգացումը և պատմական միջավայրի առանձնահատկությունները։ Այսպիսի հրատարակությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել համաշխարհային գրականության, պատմավեպի ժանրի և XIX դարի հայերեն թարգմանական գրականության ուսումնասիրության համար։ Այնուամենայնիվ, առանց գրքի տիտղոսաթերթի և բնագրի համեմատության հնարավոր չէ վերջնականապես հաստատել, որ այս հրատարակությունը Վալտեր Սքոթի հայտնի վեպի հայերեն տարբերակն է, ինչպես նաև պարզել թարգմանչին, հրատարակության ամբողջական կառուցվածքը և երրորդ հատորում ընդգրկված հատվածները։

История

Հանրագիտարանային հրատարակությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրության պատմության, պետական կառուցվածքի, քաղաքական համակարգի, հասարակական հարաբերությունների և մշակութային ժառանգության բազմակողմանի ներկայացմանը։ Այն ընդգրկում է կայսրության ձևավորման և տարածքային ընդարձակման գործընթացները, կառավարման համակարգի զարգացման առանձնահատկությունները, ռազմական կազմակերպությունը, դիվանագիտական հարաբերությունները և միջազգային քաղաքականության մեջ ունեցած դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սուլթանական իշխանության կառուցվածքին, պետական հաստատություններին, վարչատարածքային կառավարմանը, իրավական համակարգին և հասարակության սոցիալական ու կրոնական կազմակերպմանը։ Ներկայացվում են կայսրության տարածքում բնակվող տարբեր ժողովուրդների պատմությունը, ազգային և կրոնական համայնքների փոխհարաբերությունները, տնտեսական գործունեության ձևերը, առևտրային կապերը և քաղաքային կյանքի զարգացումը։ Անդրադարձ է կատարվում կրթության, գիտության, գրականության, ճարտարապետության, արվեստի և առօրյա մշակույթի առանձնահատկություններին։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում Օսմանյան կայսրության և եվրոպական պետությունների հարաբերությունները, պատերազմները, բարեփոխումների շարժումները, ազգային-ազատագրական պայքարները և կայսրության աստիճանական անկման պատմական հանգամանքները։ Հայագիտական տեսանկյունից առանձնակի հետաքրքրություն են ներկայացնում օսմանյան տիրապետության ներքո հայ բնակչության պատմությանը, Հայկական հարցին, հայ-օսմանյան հարաբերություններին և Հայոց ցեղասպանությանը վերաբերող թեմաները։ Հանրագիտարանային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս առանձին հոդվածների միջոցով ուսումնասիրելու պատմական իրադարձությունները, նշանավոր գործիչներին, աշխարհագրական տարածքները, հաստատությունները և կարևոր հասկացությունները։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես տեղեկատու աղբյուր պատմաբանների, արևելագետների, քաղաքագետների, մշակութաբանների, հայագետների, ուսանողների և Օսմանյան կայսրության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Педагогика

Մանկավարժական և մեթոդաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ավագ դպրոցում մաթեմատիկայի ուսուցման գործընթացում սովորողների գեղագիտական արժեքների ձևավորման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մաթեմատիկական կրթության դերը սովորողների գեղագիտական ընկալումների, ստեղծագործական մտածողության, տրամաբանական դատողության և արժեքային համակարգի զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաթեմատիկական օրինաչափությունների գեղեցկության, համաչափության, ներդաշնակության, պարզության և ճշգրտության գեղագիտական նշանակությանը։ Վերլուծվում են հանրահաշվի, երկրաչափության և մաթեմատիկական անալիզի տարրերի ուսուցման ընթացքում գեղագիտական դաստիարակության իրականացման հնարավորությունները, ինչպես նաև մաթեմատիկական խնդիրների լուծման տարբեր եղանակների և ապացույցների կառուցման գեղագիտական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև ուսուցման մեթոդների, տեսողական նյութերի, երկրաչափական պատկերների, թվային տեխնոլոգիաների և միջառարկայական կապերի կիրառման հնարավորությունները՝ մաթեմատիկայի նկատմամբ հետաքրքրությունը և գեղագիտական ընկալունակությունը զարգացնելու նպատակով։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունները, ուսուցչի մասնագիտական ու ստեղծագործական մոտեցումների նշանակությունը և կրթական միջավայրի ազդեցությունը արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում մաթեմատիկայի ուսուցման բովանդակության և մեթոդաբանության կատարելագործմանը, սովորողների ինքնուրույն մտածողության խթանմանը և կրթության ճանաչողական ու դաստիարակչական նպատակների համադրմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկայի ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության մեթոդիստների և մաթեմատիկական կրթության տեսության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։