Современные тренды в межкультурной коммуникации и дидактике Contemporary Trends in Intercultural Communication and Didactics

Сельское хозяйство

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսությունում արտադրության ապրանքայնության մակարդակի բարձրացման և տնտեսական արդյունավետության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում վերլուծվում են գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները, շուկայական հարաբերությունների զարգացման պայմանները և այն գործոնները, որոնք ազդում են գյուղատնտեսական արտադրանքի ծավալների, որակի և մրցունակության վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է գյուղատնտեսական տնտեսությունների գործունեության արդյունավետության բարձրացման ուղիները, արտադրության մասնագիտացման և ինտենսիվացման հնարավորությունները, տեխնիկական վերազինման անհրաժեշտությունը, նորարարական մեթոդների կիրառումը և շուկայավարման համակարգերի կատարելագործումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապրանքայնության ցուցանիշների գնահատմանը, գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման խնդիրներին, արտադրողների և շուկայի կապերի ամրապնդմանը, ինչպես նաև ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման մեխանիզմներին։ Աշխատությունում ներկայացվում են տեսական մոտեցումներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք ուղղված են գյուղատնտեսական ոլորտի կայուն զարգացմանը, արտադրության շահութաբերության բարձրացմանը և գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների մրցունակության ամրապնդմանը։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի ագրարային ոլորտի տնտեսական խնդիրների ուսումնասիրման համար և կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, գյուղատնտեսության մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Культура

Այս գիրքը ներկայացնում է հայկական մշակույթի, տեսարժան վայրերի, մարդկանց, կենցաղի և ազգային ինքնության գեղարվեստական արտացոլումը՝ էսքիզների և պատկերային դիտարկումների միջոցով։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս բացահայտել Հայաստանի բնապատկերների, պատմական միջավայրի, ճարտարապետական ժառանգության և առօրյա կյանքի յուրահատուկ դրվագները՝ ներկայացված նկարչական ազատ ու ստեղծագործ մոտեցմամբ։ Գրքում համադրվում են դիտողական արվեստը և մշակութային ուսումնասիրությունը՝ ստեղծելով հայկական իրականության գեղարվեստական պատկեր։ Այն կարող է հետաքրքրել արվեստագետներին, արվեստի սիրահարներին, մշակույթի ուսումնասիրողներին և բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում են տեսողական ձևով ճանաչել Հայաստանի կերպարն ու ինքնատիպությունը։

Биология

Այս աշխատանքը նվիրված է խոզի սրտի կենսաբանորեն ակտիվ ատրիոպեպտիդների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ բնութագրմանը, որոնք հանդիսանում են պեպտիդային հորմոնների խումբ և կարևոր դեր ունեն օրգանիզմի ջրաղ-աղային հավասարակշռության, արյան ճնշման կարգավորման և սրտանոթային համակարգի հոմեոստազի պահպանման գործընթացներում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է ատրիոպեպտիդների մոլեկուլային կառուցվածքը, ամինաթթվային կազմը, կենսասինթեզի առանձնահատկությունները և դրանց ակտիվ կենսաբանական ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց ֆիզիոլոգիական ազդեցություններին՝ ներառյալ նատրիուրեզի խթանումը, վազոդիլատացիան և ռենին-անգիոտենզին-ալդոստերոնային համակարգի կարգավորումը։ Վերլուծվում են նաև տարբեր փորձարարական մոդելներում դրանց գործողության մեխանիզմները և ընկալիչների հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Այս ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն սրտանոթային հիվանդությունների պաթոֆիզիոլոգիայի հասկացման և նոր բուժական մոտեցումների մշակման համար, քանի որ ատրիոպեպտիդային համակարգը դիտարկվում է որպես պոտենցիալ թիրախ հիպերտոնիայի և սրտային անբավարարության բուժման մեջ։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական ինքնիշխանության հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ տնտեսական անկախության, ազգային տնտեսության կայունության և արտաքին ու ներքին տնտեսական գործոնների փոխազդեցության համատեքստում։ Տնտեսական ինքնիշխանությունը ենթադրում է պետության կարողությունը ինքնուրույն ձևավորելու և իրականացնելու իր տնտեսական քաղաքականությունը, արդյունավետորեն տնօրինելու ազգային տնտեսական ներուժը, պաշտպանելու ռազմավարական շահերը և նվազեցնելու այնպիսի արտաքին կախվածությունները, որոնք կարող են սահմանափակել տնտեսական որոշումների ինքնուրույնությունը։ Հայաստանի նման փոքր և բաց տնտեսություն ունեցող երկրի համար այս խնդիրը հատկապես կարևոր է, քանի որ համաշխարհային և տարածաշրջանային տնտեսական գործընթացների ազդեցությունը կարող է զգալիորեն անդրադառնալ երկրի արտադրության, առևտրի, ֆինանսների, էներգետիկայի և ներդրումային միջավայրի վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են տնտեսական ինքնիշխանության տեսական հիմքերը, դրա հիմնական բաղադրիչները և պետական տնտեսական քաղաքականության մեջ ունեցած նշանակությունը։ Տնտեսական ինքնիշխանությունը կարող է դիտարկվել մի քանի փոխկապակցված ուղղություններով՝ ֆինանսական և դրամավարկային կայունություն, պետական բյուջեի ինքնուրույնություն, արտադրական ներուժի զարգացում, էներգետիկ և պարենային անվտանգություն, արտաքին առևտրի դիվերսիֆիկացում, տեխնոլոգիական ինքնուրույնություն և ռազմավարական ոլորտների պաշտպանություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի տնտեսության արտաքին կախվածությունների ուսումնասիրությունը։ Փոքր տնտեսության համար արտաքին առևտրի, ներմուծման, արտահանման, օտարերկրյա ներդրումների, դրամական փոխանցումների և արտաքին ֆինանսավորման նշանակությունը կարող է լինել մեծ, ուստի տնտեսական ինքնիշխանության ապահովման համար անհրաժեշտ է գնահատել այդ կապերի ոչ միայն տնտեսական օգուտները, այլև հնարավոր ռիսկերը։ Արտաքին տնտեսական հարաբերությունների ընդլայնումը կարող է նպաստել տնտեսական աճին, ներդրումների ներգրավմանը և շուկաների ընդլայնմանը, սակայն միակողմանի կախվածությունը որոշ ապրանքներից, շուկաներից կամ ֆինանսավորման աղբյուրներից կարող է բարձրացնել երկրի խոցելիությունը արտաքին ցնցումների նկատմամբ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում ֆինանսական և դրամավարկային ինքնիշխանությանը։ Դրամավարկային քաղաքականության արդյունավետությունը, ազգային արժույթի կայունությունը, ֆինանսական համակարգի դիմակայունությունը և պետական պարտքի կառավարումը տնտեսական ինքնուրույնության կարևոր նախապայմաններ են։ Պետությունը պետք է կարողանա ապահովել մակրոտնտեսական կայունություն՝ միաժամանակ պահպանելով զարգացման համար անհրաժեշտ ներդրումային և սոցիալական քաղաքականության հնարավորությունները։ Պետական պարտքի բարձր մակարդակը, արտաքին ֆինանսավորման նկատմամբ չափազանց մեծ կախվածությունը կամ ֆինանսական շուկաների անկայունությունը կարող են սահմանափակել տնտեսական քաղաքականության ճկունությունը, ինչի պատճառով պարտքի կառավարման արդյունավետությունը դիտարկվում է որպես տնտեսական ինքնիշխանության կարևոր բաղադրիչ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արտադրական ինքնուրույնության խնդրին։ Հայաստանի տնտեսության համար կարևոր է բարձրացնել տեղական արտադրության մրցունակությունը, զարգացնել արդյունաբերությունը, գյուղատնտեսությունը, վերամշակող ճյուղերը և տեխնոլոգիական ոլորտները։ Ներքին արտադրական կարողությունների զարգացումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել որոշ ռազմավարական ապրանքների ներմուծումից կախվածությունը, ստեղծել աշխատատեղեր, ընդլայնել արտահանման հնարավորությունները և բարձրացնել տնտեսության դիմակայունությունը արտաքին շոկերի նկատմամբ։ Այս համատեքստում կարևոր է նաև տնտեսական դիվերսիֆիկացումը, քանի որ տնտեսության չափազանց մեծ կախվածությունը սահմանափակ թվով ոլորտներից կարող է մեծացնել կառուցվածքային ռիսկերը։ Էներգետիկ ինքնիշխանությունը ևս տնտեսական ինքնուրույնության կարևոր բաղադրիչ է։ Էներգակիրների ներմուծումից կախվածությունը կարող է տնտեսությունը դարձնել արտաքին գների և մատակարարումների փոփոխությունների նկատմամբ զգայուն։ Այդ պատճառով էներգետիկ աղբյուրների բազմազանեցումը, վերականգնվող էներգետիկայի զարգացումը, էներգաարդյունավետության բարձրացումը և տեղական էներգետիկ ներուժի արդյունավետ օգտագործումը կարող են նպաստել տնտեսական անվտանգության ամրապնդմանը։ Նույն տրամաբանությամբ ուսումնասիրվում է պարենային անվտանգության հարցը, քանի որ հիմնական սննդամթերքի ներմուծումից չափազանց մեծ կախվածությունը կարող է ստեղծել լրացուցիչ տնտեսական և սոցիալական ռիսկեր։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև արտաքին առևտրի կառուցվածքի և աշխարհագրական դիվերսիֆիկացման ուսումնասիրությունը։ Արտահանման շուկաների ընդլայնումը և տարբեր երկրների հետ տնտեսական կապերի զարգացումը կարող են նվազեցնել առանձին շուկաների նկատմամբ կախվածությունը և բարձրացնել հայկական տնտեսության դիմակայունությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է զարգացնել այնպիսի արտադրություններ, որոնք ունեն միջազգային շուկաներում մրցակցային առավելություններ և կարող են ապահովել բարձր ավելացված արժեք։ Տեխնոլոգիական ինքնիշխանության հարցը ևս կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից տնտեսությունում։ Նոր տեխնոլոգիաների, թվային ենթակառուցվածքների, գիտահետազոտական կարողությունների և մարդկային կապիտալի զարգացումը կարող է նվազեցնել տեխնոլոգիական արտաքին կախվածությունը և բարձրացնել երկրի տնտեսական մրցունակությունը։ Այս տեսանկյունից կրթության, գիտության, նորարարության և բարձր տեխնոլոգիական արտադրության զարգացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տնտեսական աճի, այլև երկարաժամկետ տնտեսական ինքնիշխանության ապահովման միջոց։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև պետական տնտեսական քաղաքականության գործիքները։ Դրանց թվում են հարկաբյուջետային քաղաքականությունը, դրամավարկային կարգավորումը, արդյունաբերական և ներդրումային քաղաքականությունը, արտահանման խթանումը, փոքր և միջին ձեռնարկությունների աջակցությունը, մրցակցության պաշտպանությունը և ռազմավարական ոլորտների պետական կարգավորումը։ Կարևոր է գտնել պետական միջամտության և շուկայական մեխանիզմների այնպիսի համադրություն, որը միաժամանակ կապահովի մրցակցային միջավայր, տնտեսական արդյունավետություն և ազգային ռազմավարական շահերի պաշտպանություն։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել նաև տնտեսական ինքնիշխանության և միջազգային ինտեգրման հարաբերակցությունը։ Ժամանակակից պայմաններում լիակատար տնտեսական մեկուսացումը ոչ իրատեսական և ոչ արդյունավետ մոտեցում է, ուստի տնտեսական ինքնիշխանությունը նպատակահարմար է դիտարկել ոչ թե որպես արտաքին կապերի սահմանափակում, այլ որպես երկրի՝ միջազգային տնտեսական հարաբերություններում սեփական շահերից ելնելով ինքնուրույն և հավասարակշռված որոշումներ ընդունելու կարողություն։ Այս մոտեցումը ենթադրում է արտաքին տնտեսական գործընկերների բազմազանեցում, փոխշահավետ համագործակցություն և ազգային տնտեսության ներքին դիմակայունության բարձրացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը տնտեսական ինքնիշխանությունը ներկայացնում է որպես ազգային տնտեսական անվտանգության և կայուն զարգացման համալիր համակարգ՝ ուսումնասիրելով Հայաստանի արտաքին տնտեսական կախվածությունները, արտադրական և ֆինանսական ներուժը, էներգետիկ ու պարենային անվտանգությունը, տեխնոլոգիական զարգացումը, արտաքին առևտուրը և պետական տնտեսական քաղաքականության հնարավորությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Հայաստանի տնտեսական դիմակայունության բարձրացման, ռազմավարական կախվածությունների նվազեցման, տնտեսական քաղաքականության արդյունավետության բարելավման և երկարաժամկետ զարգացման ավելի ինքնուրույն ու կայուն մոդելի ձևավորման վերաբերյալ առաջարկությունների մշակման համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում իրավաստեղծ գործունեության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով սահմանադրական և դատաիրավական բարեփոխումների գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում իրավական նորմերի ստեղծման, փոփոխման և կատարելագործման գործընթացն է, դրա սկզբունքները, մասնակիցները, իրավական կարգավորման որակը և այն ինստիտուցիոնալ մեխանիզմները, որոնց միջոցով ձևավորվում և զարգանում է ազգային օրենսդրությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ իրավաստեղծ գործունեության սահմանադրական հիմքերին, օրենսդրական նախաձեռնության և օրենքների ընդունման ընթացակարգերին, իրավական ակտերի համակարգվածությանը, դրանց փոխհամաձայնեցվածությանը և հասարակական հարաբերությունների փոփոխություններին համապատասխանեցմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սահմանադրական բարեփոխումների ազդեցությանը իրավական համակարգի զարգացման վրա, ինչպես նաև դատական համակարգի բարեփոխումների և օրենսդրական փոփոխությունների փոխկապակցվածությանը։ Աշխատանքում կարևորվում է այն հարցը, թե որքանով է իրավաստեղծ գործընթացը ապահովում իրավական որոշակիություն, կանխատեսելիություն, օրենքի գերակայություն և մարդու իրավունքների արդյունավետ պաշտպանություն։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև իրավական ակտերի մշակման ընթացքում առաջացող խնդիրները՝ նորմերի հակասությունները, իրավական բացերը, կարգավորման կրկնությունները, ձևակերպումների անորոշությունը և իրավական կարգավորման կայունության ապահովման անհրաժեշտությունը։ Դատաիրավական բարեփոխումների համատեքստում կարևոր է նաև օրենսդրության և դատական պրակտիկայի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ արդյունավետ իրավական համակարգի համար անհրաժեշտ է, որ օրենսդրական կարգավորումները լինեն ոչ միայն ձևականորեն ամբողջական, այլև գործնականում կիրառելի և համապատասխանեն իրավական պետության սկզբունքներին։ Աշխատությունը կարող է քննարկել իրավաստեղծ գործունեության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները՝ օրենսդրական գործընթացների արդյունավետության բարձրացում, իրավական ակտերի փորձաքննության զարգացում, հանրային մասնակցության ընդլայնում, մասնագիտական հիմնավորվածության ամրապնդում և իրավական համակարգի տարբեր բաղադրիչների միջև ավելի սերտ համակարգում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, օրենսդիր և պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, դատական համակարգի ներկայացուցիչների, իրավագիտության ուսանողների և սահմանադրական ու դատաիրավական բարեփոխումների հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է սուր մալարիայի ժամանակ նյարդային համակարգի ախտահարումների կլինիկական, ախտաֆիզիոլոգիական և ախտորոշիչ առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են մալարիայի ծանր ձևերի, հատկապես կենտրոնական նյարդային համակարգի ներգրավմամբ ընթացող դեպքերի զարգացման մեխանիզմները, նյարդաբանական բարդությունների դրսևորումները և դրանց ազդեցությունը հիվանդության ընթացքի վրա։ Հեղինակը վերլուծում է գիտակցության խանգարումները, ցնցումները, ուղեղային ախտանշանները և այլ նյարդաբանական երևույթներ՝ անդրադառնալով դրանց առաջացման պատճառներին ու ախտորոշման մոտեցումներին։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են նաև հիվանդության ծանրության գնահատման չափանիշները, բուժման և կանխարգելման սկզբունքները, ինչպես նաև նյարդային համակարգի վնասման հետևանքների նվազեցման հնարավոր ուղիները։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է վարակաբանների, նյարդաբանների և բժշկական մասնագետների համար՝ խորացնելու սուր մալարիայի դեպքում առաջացող նյարդաբանական բարդությունների վերաբերյալ գիտելիքները և բարելավելու հիվանդների կառավարման ռազմավարությունները։