Сравнительная гистотопографическая и морфометрическая характеристика мягких тканей в стандартных биологически активных и контрольных проводниковых точках по ходу классического энергетического меридиана

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է պարբերական հիվանդության և շարակցական հյուսվածքի որոշ համակարգային հիվանդությունների համակցված ընթացքի կլինիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես կարող է միաժամանակ երկու տարբեր հիվանդաբանական գործընթացների առկայությունը փոխել դրանց կլինիկական դրսևորումները, ընթացքը, ախտորոշման առանձնահատկությունները և բուժման նկատմամբ արձագանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարբերական հիվանդությանը բնորոշ բորբոքային գործընթացների և շարակցական հյուսվածքի համակարգային ախտահարումների միջև հնարավոր փոխազդեցություններին։ Քննության են առնվում հիվանդությունների կլինիկական նշանների հաճախականությունը և արտահայտվածությունը, ախտանշանների համակցությունները, հիվանդության ակտիվության ցուցանիշները, ինչպես նաև տարբեր օրգանների և համակարգերի ներգրավվածության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում լաբորատոր և գործիքային հետազոտությունների արդյունքների գնահատմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս բնութագրելու բորբոքային գործընթացի ակտիվությունը և տարբերակելու համակցված հիվանդությունների դրսևորումները։ Ուսումնասիրվում են նաև իմունաբանական և ժառանգական գործոնների հնարավոր նշանակությունը, հիվանդությունների զարգացման մեխանիզմների ընդհանրություններն ու տարբերությունները և դրանց ազդեցությունը կլինիկական պատկերի ձևավորման վրա։ Համակցված ընթացքի դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում տարբերակիչ ախտորոշումը, քանի որ առանձին ախտանշաններ կարող են հանդիպել միաժամանակ մի քանի հիվանդությունների ժամանակ և դժվարացնել դրանց ճշգրիտ գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել առանձին հիվանդություններով և դրանց համակցությամբ հիվանդների կլինիկական ու լաբորատոր տվյալները՝ բացահայտելու համար առավել բնորոշ օրինաչափությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հիվանդության ընթացքի երկարաժամկետ վերահսկման, բարդությունների կանխարգելման և բուժական մոտեցումների անհատականացման կարևորությանը։ Վերլուծվում է նաև կիրառվող բուժման արդյունավետության գնահատման անհրաժեշտությունը՝ հաշվի առնելով համակցված հիվանդությունների առանձնահատկությունները և դեղորայքային ազդեցությունների հնարավոր փոխազդեցությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ռևմատոլոգիական և ժառանգական բորբոքային հիվանդությունների կլինիկական ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով համակցված դեպքերի ավելի ճշգրիտ ճանաչմանը, հիվանդների վիճակի համալիր գնահատմանը և բժշկական հսկողության ու բուժման մոտեցումների կատարելագործմանը։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Другие предметы

Մատենագիտական և հասարակական-քաղաքական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է խորհրդային հայրենասիրության և պրոլետարական ինտերնացիոնալիզմի գաղափարներին առնչվող գրականության հանձնարարական ցանկ՝ նախատեսված ընթերցանության կազմակերպման, գաղափարական կրթության և թեմատիկ ուսումնասիրությունների համար։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է խորհրդային գաղափարախոսության մեջ հայրենասիրության ըմբռնումը, սոցիալիստական հասարակության արժեքային համակարգը, ժողովուրդների բարեկամության գաղափարը և միջազգային բանվորական համերաշխության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդային հասարակական-քաղաքական մտածողության մեջ ազգային և դասակարգային ինքնության փոխհարաբերություններին, տարբեր ժողովուրդների համագործակցության գաղափարական մեկնաբանություններին և ինտերնացիոնալիստական դաստիարակության նշանակությանը։ Գրականության ցանկում կարող են ընդգրկված լինել մարքսիզմ-լենինիզմի տեսական աշխատություններ, հասարակական-քաղաքական հրապարակումներ, պատմագիտական ուսումնասիրություններ, գեղարվեստական ստեղծագործություններ և գաղափարական դաստիարակությանը վերաբերող նյութեր։ Դիտարկվում են խորհրդային հայրենասիրության գաղափարի ձևավորման պատմական նախադրյալները, դրա քարոզչական կիրառությունները և պրոլետարական ինտերնացիոնալիզմի դերը խորհրդային պաշտոնական գաղափարախոսության համակարգում։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես թեմատիկ գրականության ընտրության, մատենագիտական կողմնորոշման և համապատասխան աղբյուրների որոնման օժանդակ միջոց։ Միաժամանակ այն պատմական հետաքրքրություն է ներկայացնում խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանային գործունեության, ընթերցանության ուղղորդման և գաղափարական կրթության մեխանիզմների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ցանկը կարող է օգտակար լինել մատենագիտության, խորհրդային պատմության, քաղաքական գաղափարախոսությունների պատմության և գրադարանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ընթերցողների համար։

История

Կիլիկյան Հայաստանը միջնադարյան հայկական պետականություն էր, որը գոյություն է ունեցել XI–XIV դարերում Կիլիկիայի տարածքում՝ Միջերկրական ծովի արևելյան ափին։ Այն ձևավորվեց այն ժամանակ, երբ սելջուկյան արշավանքների և Հայաստանի արևելյան տարածքների անկման հետևանքով բազմաթիվ հայեր տեղափոխվեցին Կիլիկիա և այնտեղ ստեղծեցին նոր քաղաքական ու մշակութային կենտրոն։ Կիլիկյան Հայաստանի հիմնադրման գործընթացում կարևոր դեր են ունեցել Ռուբինյանները, որոնց հիմնադիրն էր Ռուբեն I-ը։ Հետագայում պետությունը զարգացավ և դարձավ ուժեղ թագավորություն, հատկապես Լևոն II Մեծագործի օրոք, երբ Կիլիկյան Հայաստանը 1198 թվականին պաշտոնապես հռչակվեց թագավորություն։ Կիլիկյան Հայաստանը ունեցել է զարգացած պետական կառավարման համակարգ, բանակ և դիվանագիտություն՝ ակտիվ հարաբերություններ ունենալով Եվրոպայի խաչակրաց պետությունների և հարևան երկրների հետ։ Այն կարևոր դեր է խաղացել նաև առևտրի մեջ՝ լինելով կապող օղակ Արևելքի և Արևմուտքի միջև։ Մայրաքաղաքը սկզբում եղել է Տարսոնը և հետո՝ Սիսը, որը դարձել է քաղաքական և մշակութային կենտրոն։ Կիլիկյան Հայաստանում զարգացել են կրթությունը, գրականությունը, իրավունքը և ճարտարապետությունը։ Այդ շրջանում ստեղծվել են նաև կարևոր պատմագրական և իրավական աշխատություններ, որոնցից հայտնի է Մխիթար Գոշի իրավական ազդեցությունը և ժամանակի մշակութային զարգացումները։ Չնայած իր ուժեղությանը, Կիլիկյան Հայաստանը XIV դարում թուլացավ մոնղոլական արշավանքների, ներքին խնդիրների և մամլուքների հարձակումների հետևանքով, և վերջնականապես ընկավ 1375 թվականին։ Այսպիսով, Կիլիկյան Հայաստանը կարևոր դեր ունի հայոց պատմության մեջ՝ որպես պետականության շարունակություն, մշակութային զարգացման կենտրոն և միջազգային հարաբերությունների ակտիվ մասնակից միջնադարում։

География

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ռեգիոնալ քաղաքականության աշխարհագրական նախադրյալների ուսումնասիրությանը՝ վերլուծելով այն բնական, տնտեսական և բնակչային գործոնները, որոնք ձևավորում են երկրի տարածքային զարգացման առանձնահատկությունները և տարածաշրջանային անհամաչափությունները։ Հեղինակը դիտարկում է Հայաստանի բարդ լեռնային ռելիեֆը, բարձրության զգալի տատանումները և սահմանափակ հարթավայրային տարածքները որպես հիմնական բնական գործոններ, որոնք ազդում են բնակեցման ձևերի, ենթակառուցվածքների զարգացման և տնտեսական գործունեության տեղաբաշխման վրա։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է նաև կլիմայական բազմազանությունը՝ պայմանավորված բարձրության գոտիականությամբ, ինչը ազդում է գյուղատնտեսության կառուցվածքի, մասնավորապես ոռոգվող հողագործության և անասնապահության զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակչության տարածքային բաշխմանը, քաղաքների և գյուղական բնակավայրերի անհամաչափ զարգացմանը, ինչպես նաև Երևանի՝ որպես կենտրոնական տնտեսական և վարչական հանգույցի գերակշռող դերին։ Վերլուծվում են նաև տրանսպորտային և հաղորդակցական ցանցերի առանձնահատկությունները, որոնք մեծապես պայմանավորված են լեռնային ռելիեֆով և սահմանափակ միջտարածքային կապերով, ինչն ազդում է տարածաշրջանների տնտեսական ինտեգրման մակարդակի վրա։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև բնական ռեսուրսների տեղաբաշխումը և դրանց օգտագործման հնարավորությունները՝ արդյունաբերության և էներգետիկայի զարգացման համատեքստում։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ ռեգիոնալ քաղաքականության ձևավորումը պետք է հիմնված լինի տարածքային հավասարակշռության ապահովման, ենթակառուցվածքների զարգացման և տարածաշրջանների սոցիալ-տնտեսական անհամաչափությունների նվազեցման վրա։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայաստանի ռեգիոնալ քաղաքականության աշխարհագրական նախադրյալները որպես բնական և սոցիալ-տնտեսական գործոնների փոխկապակցված համակարգ, որը որոշում է երկրի տարածքային զարգացման ռազմավարական ուղղությունները։

Культура

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է իմպրեսիոնիզմի գեղարվեստական ժառանգության ազդեցությանը հայ գեղանկարչության զարգացման վրա XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի առաջին կեսը՝ ընդգծելով եվրոպական արվեստի նորարարական ուղղությունների ներթափանցումը և դրանց տեղայնացման առանձնահատկությունները հայկական մշակութային միջավայրում։ Աշխատանքը կենտրոնանում է իմպրեսիոնիզմի հիմնական գեղարվեստական սկզբունքների վրա՝ լույսի և գույնի փոփոխական ընկալում, ակնթարթային տպավորությունների փոխանցում, բնության և առօրյա կյանքի անմիջական պատկերում, և վերլուծում է, թե ինչպես են այս գաղափարները վերամշակվել հայ արվեստագետների ստեղծագործական պրակտիկայում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հայ նկարիչների գործունեությանը, ովքեր կրթություն էին ստացել եվրոպական արվեստի կենտրոններում և վերադարձից հետո նպաստել են ազգային գեղանկարչական դպրոցի արդիականացմանը՝ ներմուծելով նոր տեխնիկական և ոճական լուծումներ։ Նյութը վերլուծում է նաև ազգային թեմաների և իմպրեսիոնիստական արտահայտչամիջոցների համադրությունը, որտեղ հայկական բնաշխարհը, քաղաքային միջավայրը և կենցաղային տեսարանները ստացել են նոր գեղարվեստական մեկնաբանություն։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ այս փոխազդեցությունը նպաստել է հայ գեղանկարչության անցմանը ավանդական ակադեմիզմից դեպի ավելի ազատ և զգացմունքային արտահայտչաձևեր։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ իմպրեսիոնիզմի ժառանգությունը կարևոր դեր է խաղացել հայ գեղանկարչության արդիականացման գործընթացում՝ ձևավորելով նոր գեղարվեստական մտածողություն և ընդլայնելով ազգային արվեստի արտահայտչական հնարավորությունները։