Сравнительная оценка эффективности ортопедического лечения с использование съемных протезов различного типа по показателям агрегатного состояния крови

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է միկրոալբումինուրիայի ուսումնասիրմանը՝ որպես սրտակամային համախտանիշի զարգացման վաղ ռիսկային գործոնի։ Վերլուծվում է երիկամների ֆունկցիոնալ վիճակի խանգարումների և սրտանոթային համակարգի հիվանդությունների միջև փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև միկրոալբումինուրիայի դերը՝ որպես օրգանիզմում անոթային և երիկամային վնասումների վաղ ցուցանիշ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են միկրոալբումինուրիայի հայտնաբերման մեթոդները, դրա կլինիկական նշանակությունը, ռիսկի գնահատման հնարավորությունները և կապը հիպերտոնիայի, շաքարային դիաբետի ու այլ քրոնիկ հիվանդությունների հետ։ Քննարկվում են սրտակամային համախտանիշի կանխարգելման, վաղ ախտորոշման և հիվանդների կառավարման ժամանակակից մոտեցումները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նեֆրոլոգիայի և սրտաբանության ոլորտներում՝ նպաստելով բարձր ռիսկային հիվանդների վաղ հայտնաբերմանը, բուժական ռազմավարությունների կատարելագործմանը և բարդությունների կանխարգելմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել նեֆրոլոգների, սրտաբանների, թերապևտների, կլինիկական հետազոտողների և բժշկական ոլորտի մասնագետների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է մտավոր սեփականության իրավական կարգավորման տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացնելով հեղինակային իրավունքի և հարակից իրավունքների պաշտպանության համակարգի վրա։ Քննության առանցքում ստեղծագործական գործունեության արդյունքների իրավական պահպանության էությունն է, իրավատերերի շահերի և հասարակության՝ գիտելիքին ու մշակութային արժեքներին հասանելիության միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Վերլուծվում են հեղինակային իրավունքի օբյեկտների և սուբյեկտների առանձնահատկությունները, ստեղծագործության նկատմամբ անձնական ոչ գույքային և գույքային իրավունքների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև դրանց իրականացման ու պաշտպանության ընդհանուր սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ստեղծագործությունների օգտագործման, վերարտադրման, տարածման, հրապարակային ներկայացման և հանրությանը հաղորդման հետ կապված իրավահարաբերություններին։ Հարակից իրավունքների շրջանակում դիտարկվում է կատարողների, հնչյունագրեր արտադրողների, հեռարձակող կազմակերպությունների և ստեղծագործությունների տարածման գործընթացում ներգրավված այլ իրավատերերի իրավական դիրքը։ Կարևոր ուղղություն է իրավունքների սահմանափակումների և բացառությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ մտավոր սեփականության իրավական համակարգը պետք է միաժամանակ պաշտպանի ստեղծագործողների շահերը և որոշակի պայմաններում ապահովի ստեղծագործությունների օրինական օգտագործման հնարավորությունը կրթական, գիտական, տեղեկատվական և մշակութային նպատակներով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պայմանագրային հարաբերություններին, իրավունքների փոխանցման և լիցենզավորման ընդհանուր մեխանիզմներին, ինչպես նաև իրավատերերի իրավունքների խախտման դեպքում կիրառվող քաղաքացիաիրավական և այլ պաշտպանության միջոցների նշանակությանը։ Առանձին կարևորություն ունի թվային տեխնոլոգիաների զարգացման ազդեցությունը, քանի որ ստեղծագործությունների արագ պատճենումը և տարածումը նոր խնդիրներ են առաջացնում իրավունքի կիրառման, իրավատերերի նույնականացման և օրինական օգտագործման սահմանների որոշման հարցերում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև ազգային իրավակարգավորման և միջազգային իրավական սկզբունքների փոխհարաբերությունը՝ ցույց տալով մտավոր սեփականության պաշտպանության ոլորտում իրավական համակարգերի փոխկապակցվածությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հեղինակային և հարակից իրավունքների կարգավորման բազմաշերտ բնույթը՝ համադրելով իրավական պաշտպանության, ստեղծագործական գործունեության խթանման, հանրային շահի և տեխնոլոգիական զարգացման հետ կապված հիմնախնդիրները։

История

Պատմագիտական և վիմագրագիտական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է 639 թվականի Բագավանի արձանագրության և VII դարի հայկական այլ նվիրատուական ու շինարարական արձանագրությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում վաղմիջնադարյան հայկական վիմագրության զարգացման առանձնահատկությունները, արձանագրությունների պատմական բովանդակությունը, լեզվական կառուցվածքը և դրանց նշանակությունը ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային կյանքի վերականգնման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցիների և այլ կրոնական կառույցների հիմնադրման, կառուցման, վերանորոգման ու հովանավորության մասին տեղեկություններ պարունակող արձանագրություններին։ Վերլուծվում են արձանագրություններում հիշատակվող նվիրատուների, իշխանական տների, հոգևորականների և շինարարական գործունեության մասնակիցների դերն ու սոցիալական կարգավիճակը։ Քննարկվում են նաև վիմագիր տեքստերի թվագրման, ընթերցման, վերծանման և պատմական մեկնաբանության հիմնախնդիրները, ինչպես նաև դրանց կապը հայկական ճարտարապետության և եկեղեցական պատմության հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են VII դարի հայկական արձանագրությունների գրչագրական, լեզվաոճական և բանաձևային առանձնահատկությունները, նվիրատուական մշակույթի արտահայտությունները և կրոնական շինարարության կազմակերպման պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում վիմագրական աղբյուրների համադրմանը պատմագրական տեղեկությունների, ճարտարապետական հուշարձանների և հնագիտական նյութերի հետ՝ վաղմիջնադարյան Հայաստանի պատմության առավել ամբողջական ուսումնասիրության նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայագիտության, վիմագրագիտության, միջնադարյան պատմության, պատմական աղբյուրագիտության և հայկական ճարտարապետության պատմության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի նահանգում բորոտության տարածման, դրա բժշկական և հասարակական ընկալման, ինչպես նաև հիվանդության դեմ ձեռնարկված առողջապահական միջոցառումների պատմական ուսումնասիրությանը։ Նյութը վերաբերում է այն ժամանակաշրջանին, երբ տարածաշրջանը գտնվում էր Ռուսական կայսրության վարչական համակարգում, և հնարավորություն է տալիս վարակիչ հիվանդությունների պատմությունը դիտարկել տեղական բնակչության սոցիալական պայմանների, բժշկական ծառայությունների զարգացման և պետական առողջապահական քաղաքականության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում հիվանդության հայտնաբերման և տարածվածության վերաբերյալ տվյալներն են, հիվանդների սոցիալական ու կենցաղային պայմանները, բժշկական դիտարկումների առանձնահատկությունները և վարակի վերաբերյալ ժամանակի գիտական պատկերացումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե բժիշկները և վարչական մարմինները ինչպես էին արձանագրում հիվանդության դեպքերը, ինչպիսի մոտեցումներ էին կիրառվում հիվանդների հաշվառման և վերահսկման համար, և ինչպես էին կազմակերպվում բժշկական օգնությունն ու մեկուսացման միջոցառումները։ Պատմական բժշկական աղբյուրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ նաև տվյալ ժամանակաշրջանի ախտորոշման սահմանափակումները, քանի որ հիվանդությունների դասակարգման և լաբորատոր հաստատման հնարավորությունները տարբերվում էին ժամանակակից բժշկության մեթոդներից։ Քննվում են հիվանդության տարածման հետ հնարավոր կապ ունեցող ժողովրդագրական, կենցաղային և սոցիալ-տնտեսական պայմանները՝ միաժամանակ խուսափելով պատմական համայնքների կամ բնակչության առանձին խմբերի նկատմամբ հիվանդությունը պարզեցված ձևով վերագրելուց։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հասարակության վերաբերմունքը հիվանդների նկատմամբ, քանի որ բորոտությունը պատմականորեն ուղեկցվել է վախով, մեկուսացմամբ և սոցիալական խարանմամբ։ Այդ պատճառով նյութը կարող է արժեքավոր լինել ոչ միայն համաճարակաբանական, այլև բժշկասոցիալական պատմության ուսումնասիրության համար։ Անդրադարձ է կատարվում տարածաշրջանում առողջապահական հաստատությունների զարգացմանը, բժիշկների գործունեությանը և վարակիչ հիվանդությունների դեմ պայքարի կազմակերպական մեխանիզմներին։ Նման աղբյուրների քննադատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել հիվանդության պատմական պատկերը՝ հաշվի առնելով վիճակագրական տվյալների հնարավոր թերիությունը և ժամանակի բժշկական գիտելիքների սահմանափակումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է բժշկության պատմության, պատմական համաճարակաբանության, սոցիալական պատմության և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ ներկայացնելով Երևանի նահանգի առողջապահական վիճակի և վարակիչ հիվանդությունների դեմ պայքարի պատմության կարևոր դրվագներից մեկը։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրական դատարանի և պետական իշխանության այլ մարմինների միջև ձևավորվող սահմանադրաիրավական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ իշխանությունների բաժանման և հավասարակշռման սկզբունքի համատեքստում։ Սահմանադրական դատարանը սահմանադրական արդարադատություն իրականացնող անկախ մարմին է, որի հիմնական առաքելությունը Սահմանադրության գերակայության ապահովումն է։ Հետազոտության կենտրոնում Սահմանադրական դատարանի փոխհարաբերություններն են Ազգային ժողովի, Հանրապետության նախագահի, Կառավարության, վարչապետի, ընդհանուր իրավասության և մասնագիտացված դատարանների, ինչպես նաև սահմանադրությամբ նախատեսված այլ մարմինների հետ։ Այդ հարաբերությունները դիտարկվում են ոչ թե որպես վարչական ենթակայություն, այլ որպես յուրաքանչյուր մարմնի սահմանադրական իրավասություններով պայմանավորված փոխգործակցության համակարգ։ Կարևոր ուղղություն է նորմատիվ իրավական ակտերի սահմանադրականության վերահսկողությունը. Սահմանադրական դատարանը իրավասու է որոշելու օրենքների, Ազգային ժողովի որոշումների, Հանրապետության նախագահի հրամանագրերի և կարգադրությունների, Կառավարության ու վարչապետի որոշումների և ենթաօրենսդրական նորմատիվ իրավական ակտերի համապատասխանությունը Սահմանադրությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև սահմանադրական մարմինների միջև նրանց լիազորությունների վերաբերյալ առաջացող վեճերի լուծումը, որի միջոցով դատարանը նպաստում է տարբեր պետական մարմինների իրավասությունների սահմանների պահպանմանը և իշխանությունների հավասարակշռմանը։ Քննության առարկա կարող են դառնալ նաև դատարանի հարաբերությունները օրենսդիր իշխանության հետ՝ օրենքների սահմանադրական վերահսկողության և Սահմանադրական դատարան դիմելու իրավական մեխանիզմների շրջանակում, ինչպես նաև գործադիր իշխանության մարմինների հետ՝ նրանց ընդունած նորմատիվ ակտերի սահմանադրականության գնահատման տեսանկյունից։ Ընդհանուր դատական համակարգի հետ փոխհարաբերությունների կարևոր դրսևորումներից է այն, որ դատարանները սահմանված պայմաններում կարող են դիմել Սահմանադրական դատարան կոնկրետ գործով կիրառման ենթակա նորմատիվ իրավական ակտի սահմանադրականության հարցով։ Սահմանադրական դատարանի ըստ էության ընդունված որոշումները պարտադիր են պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ու դրանց պաշտոնատար անձանց համար, իսկ դատարանի որոշումներն ու եզրակացությունները վերջնական են և ուժի մեջ են մտնում հրապարակման պահից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է սահմանադրական իրավունքի, սահմանադրական արդարադատության և պետական իշխանության կազմակերպման տեսական մոտեցումները՝ բացահայտելով Սահմանադրական դատարանի դերը պետական մարմինների իրավասությունների սահմանների պահպանման, սահմանադրական վեճերի լուծման և իշխանությունների բաժանման ու հավասարակշռման սկզբունքի ապահովման գործում։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է տարրական դպրոցում սովորողների գիտելիքների գնահատման համակարգի բարեփոխման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գնահատման ժամանակակից մանկավարժական մոտեցումների կարևորությունը կրթության որակի բարձրացման գործընթացում։ Վերլուծվում են ավանդական և ձևավորող գնահատման համակարգերի առանձնահատկությունները, դրանց ազդեցությունը աշակերտների ուսումնական մոտիվացիայի, ինքնուրույնության և ճանաչողական զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գնահատման չափանիշների թափանցիկությանը, անհատական մոտեցման կիրառմանը, ինչպես նաև ուսուցչի հետադարձ կապի դերին ուսումնական գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է կոմպետենտությունների վրա հիմնված գնահատման մոդելները և դրանց ներդրման հնարավորությունները ՀՀ հանրակրթական համակարգում։ Աշխատությունը ներկայացնում է մեթոդական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել գնահատման համակարգի արդիականացմանը և տարրական կրթության արդյունավետության բարձրացմանը։