Структурно-функциональные изменения фосфолипидных моделей биомембран при ожоговом и радиационном стрессах

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Ա. Ֆ. Մյասնիկովի (Ալ. Մարտունի) կյանքի, գործունեության և պատմական ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են նրա հասարակական, քաղաքական և գաղափարական գործունեության հիմնական փուլերը, ինչպես նաև նրա դերը ժամանակաշրջանի կարևորագույն գործընթացներում։ Հեղինակը անդրադառնում է Մյասնիկովի անձին, նրա կազմակերպչական կարողություններին, պետական և հասարակական գործունեությանը, գաղափարական հայացքներին ու պատմական նշանակությանը՝ հիմնվելով կենսագրական նյութերի, փաստաթղթերի և ժամանակակիցների հիշողությունների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական և հասարակական միջավայրի, ինչպես նաև այն դերակատարների մասին, որոնք ազդեցություն են ունեցել տարածաշրջանի պատմական զարգացումների վրա։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է պատմաբանների, հասարակագետների, քաղաքական պատմությամբ հետաքրքրվողների, ուսանողների և ընթերցողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են Հայաստանի և տարածաշրջանի նորագույն պատմության կարևոր դեմքերին։

Информатика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է դինամիկ տիպավորմամբ ծրագրավորման լեզուներում ստատիկ օպտիմիզացիայի մեթոդներին՝ ընդգծելով կոմպիլյացիայի և վիրտուալ մեքենաների մակարդակում կատարվող կատարողական բարելավումների տեսական և կիրառական մոտեցումները։ Նյութում վերլուծվում են այն դժվարությունները, որոնք առաջանում են դինամիկ տիպավորման պայմաններում՝ ներառյալ տիպերի անհայտությունը կոմպիլյացիայի պահին, runtime ստուգումների ավելացումը և կատարողականի կորուստը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տիպերի ինֆերենցիայի մեթոդներին, inline caching-ին, speculative optimization-ին և JIT կոմպիլյացիայի ռազմավարություններին, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել դինամիկ ստուգումների ծախսը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ստատիկ վերլուծության տեխնիկաների կիրառությունը՝ տվյալ հոսքերի վերլուծություն, control-flow analysis և abstract interpretation, որոնք թույլ են տալիս նախապես կանխատեսել ծրագրի վարքագիծը և օպտիմալացնել կատարումը։ Միաժամանակ դիտարկվում են օպտիմիզացիաների ճշգրտության և արդյունավետության միջև փոխզիջումները՝ հատկապես մեծածավալ և բարդ ծրագրային համակարգերում։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործական և հասարակական ժառանգության ուսումնասիրությանը հայ ազգագրության համատեքստում՝ բացահայտելով նրա գրական երկերում, հրապարակախոսության մեջ և մշակութային գործունեության ընթացքում արտացոլված ժողովրդական կենցաղի, սովորույթների, հավատալիքների, ծեսերի և ավանդույթների առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հանգամանքի վրա, որ գրողի ստեղծագործություններում հայ ժողովրդի առօրյա կյանքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական միջավայր, այլև որպես պատմամշակութային արժեք ունեցող հարուստ նյութ։ Քննության են առնվում գյուղական համայնքի կառուցվածքը, ընտանեկան և ազգակցական հարաբերությունները, աշխատանքի ավանդական ձևերը, հասարակական փոխհարաբերությունները, տոնական ու ծիսական սովորույթները, ժողովրդական պատկերացումները և բարոյական արժեքները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Լոռու և ընդհանրապես հայկական գյուղական միջավայրի նկարագրություններին, որոնց միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի բնակչության կենսակերպի, աշխարհընկալման և սոցիալական հարաբերությունների մասին։ Ուսումնասիրվում է բանահյուսական նյութի կիրառությունը՝ ժողովրդական հեքիաթների, առակների, ավանդությունների, երգերի, ասացվածքների, դարձվածքների և խոսակցական լեզվի տարրերի տեսանկյունից։ Կարևորվում է գրողի հետաքրքրությունը ժողովրդական բանավոր մշակույթի նկատմամբ և այն եղանակները, որոնցով բանահյուսական ու ազգագրական նյութը գեղարվեստական վերամշակման միջոցով դարձել է նրա ստեղծագործական աշխարհի բաղադրիչ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ժողովրդական հավատալիքների, բնության հետ կապված պատկերացումների, համայնքային վարքականոնների և ավանդական արժեքների արտացոլմանը։ Գրական նյութի համադրումը ազգագրական տվյալների հետ հնարավորություն է տալիս գնահատել ստեղծագործությունները նաև որպես ժամանակաշրջանի հասարակական և մշակութային կյանքի մասին տեղեկություններ պահպանող աղբյուրներ՝ միաժամանակ հաշվի առնելով գեղարվեստական գրականության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է հեղինակի վերաբերմունքը ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման, ժողովրդական ստեղծագործության հավաքման և ուսումնասիրման նկատմամբ։ Նրա գործունեությունը դիտարկվում է հայ մտավորականության այն լայն շարժման համատեքստում, որը ձգտում էր գրանցել, պահպանել և նոր սերունդներին փոխանցել ժողովրդի հոգևոր ու նյութական մշակույթի արժեքները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գրականության և ազգագրության փոխառնչությունները, հասկանալ ժողովրդական մշակույթի ազդեցությունը գրողի աշխարհայացքի և գեղարվեստական մտածողության ձևավորման վրա, ինչպես նաև գնահատել նրա ժառանգության նշանակությունը հայ ժողովրդի ավանդական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության, ազգագրության, բանահյուսության, մշակութաբանության և հայագիտության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ուսանողների, մանկավարժների և ազգային մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Գրականագիտական և բանասիրական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան հայկական առակագրական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով Վարդան անունով հայտնի հեղինակին կամ նրա անվան հետ կապված ավանդությանը վերագրվող առակների ժողովածուների վրա։ Քննության են առնվում առակների բովանդակային առանձնահատկությունները, կառուցվածքը, բարոյախրատական նշանակությունը և միջնադարյան հայ գրականության մեջ դրանց ունեցած տեղը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդկանց վարքագիծը, հասարակական հարաբերությունները, բարոյական արժեքները, մարդկային թերություններն ու առաքինությունները խորհրդանշական կերպարների և կարճ պատմությունների միջոցով ներկայացնելու եղանակներին։ Վերլուծվում են կենդանական ու մարդկային կերպարների գործառույթները, այլաբանությունը, երգիծական տարրերը և առակների միջոցով փոխանցվող բարոյական ու դաստիարակչական գաղափարները։ Քննարկվում են նաև տարբեր ձեռագրերում պահպանված ժողովածուների կազմի, տարբերակների, խմբագրությունների և տեքստային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրման հարցերը։ Նման նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հայկական միջնադարյան առակագրության զարգացման, գրական ավանդույթների և հասարակական ու բարոյական պատկերացումների մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմաբանների, բանասերների, միջնադարագետների, ձեռագրագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի գլխավոր գրադարանային հաստատության 2013 թվականի համար նախատեսված աշխատանքների համակարգված ծրագիրը՝ ընդգրկելով գրադարանային գործունեության հիմնական ուղղությունները, կազմակերպական առաջնահերթությունները և տարվա ընթացքում իրականացվելիք միջոցառումները։ Այն կարելի է դիտարկել որպես կառավարչական և մասնագիտական փաստաթուղթ, որի միջոցով նախանշվում են ազգային գրադարանային հավաքածուի համալրման, պահպանման, հաշվառման, մշակման և հանրությանը հասանելի դարձնելու աշխատանքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրադարանային-մատենագիտական սպասարկմանը, ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարմանը, տեղեկատու համակարգերի կատարելագործմանը և ազգային տպագիր ժառանգության վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը։ Ծրագրային գործունեության շրջանակում նշանակալի ուղղություն է գրադարանային գործընթացներում ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը, էլեկտրոնային պաշարների զարգացումը, նյութերի թվայնացումը և գրադարանային տեղեկատվության հասանելիության ընդլայնումը։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու նաև գրադարանի՝ որպես ազգային գրավոր ժառանգության պահպանման կենտրոնի գործառույթների մասին, որտեղ ավանդական գրադարանային աշխատանքը զուգակցվում է թվային միջավայրի զարգացման հետ։ Ուշադրության կենտրոնում են նաև մատենագիտական աշխատանքները, գրքային և պարբերական հավաքածուների կազմակերպումը, հազվագյուտ ու արժեքավոր հրատարակությունների պահպանումը և դրանց գիտական ու մշակութային շրջանառության ապահովումը։ Ծրագիրը կարող է ներառել գիտամեթոդական, հրատարակչական, մշակութային և հանրային միջոցառումների կազմակերպման ուղղություններ, որոնք նպաստում են գրքի ու ընթերցանության հանրահռչակմանը, մասնագիտական համագործակցությանը և գրադարանի հասարակական դերի ընդլայնմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Հայաստանի գրադարանների միջև մասնագիտական ու տեղեկատվական համագործակցության զարգացումը, միասնական տեղեկատվական միջավայրի ձևավորումը և գրադարանային ծառայությունների արդիականացումը։ Տարեկան ծրագրի ուսումնասիրությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է նաև հաստատության գործունեության պատմության հետազոտման համար, քանի որ այն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանային ոլորտում սահմանված նպատակները, առաջնահերթությունները և զարգացման ուղղությունները։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ներկայացնում է գրադարանի մեկ տարվա գործունեության կազմակերպման ամբողջական շրջանակը՝ համադրելով ազգային գրավոր ժառանգության պահպանումը, մատենագիտական աշխատանքը, ընթերցողական սպասարկումը, թվային տեխնոլոգիաների զարգացումը և մշակութային-կրթական գործունեությունը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ազգային դպրոցի տարրական դասարաններում ռուսաց լեզվի ուսուցման ընթացքում կրտսեր դպրոցականների ճանաչողական գործունեության ակտիվացման մանկավարժական և մեթոդական ուղիների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն ուսուցողական պայմանների, մեթոդների և առաջադրանքների վրա, որոնք նպաստում են սովորողների հետաքրքրության, ուշադրության, հիշողության, մտածողության, խոսքային ակտիվության և ինքնուրույն ուսումնական գործունեության զարգացմանը։ Ռուսաց լեզվի դասավանդումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես լեզվական գիտելիքների և հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման գործընթաց, այլև որպես երեխայի ճանաչողական զարգացման կարևոր միջոց։ Հատուկ նշանակություն է տրվում այն հանգամանքին, որ ազգային դպրոցում ռուսերենը սովորողի համար կարող է չլինել մայրենի լեզու, ինչի պատճառով ուսուցման կազմակերպումը պահանջում է հաշվի առնել մայրենի և ուսումնասիրվող լեզուների փոխազդեցությունը, սովորողների լեզվական փորձը և տարիքային հոգեբանական առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում կրտսեր դպրոցական տարիքի ճանաչողական զարգացման հիմնական բնութագրերը։ Այս փուլում կարևոր դեր ունեն ուսումնական հետաքրքրության ձևավորումը, ուշադրության կայունացումը, հիշողության նպատակային օգտագործումը, համեմատելու, դասակարգելու, ընդհանրացնելու և պատճառահետևանքային կապեր բացահայտելու կարողությունների զարգացումը։ Լեզվի դասը կարող է ստեղծել համապատասխան պայմաններ այդ գործընթացների ակտիվացման համար, եթե սովորողը ոչ միայն վերարտադրում է պատրաստի կանոններ, այլև ինքնուրույն դիտարկում է լեզվական նյութը, համեմատում օրինակները, նկատում օրինաչափությունները և փորձում ձևակերպել եզրակացություններ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսուցման մոտիվացիային։ Կրտսեր դպրոցականների ճանաչողական ակտիվությունը մեծապես կախված է դասի բովանդակության մատչելիությունից, հետաքրքրությունից և սովորողի անմիջական մասնակցության հնարավորությունից։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվում են խաղային առաջադրանքների, խնդրահարույց իրավիճակների, հարցուպատասխանի, ստեղծագործական վարժությունների և համագործակցային աշխատանքի կիրառման հնարավորությունները։ Դիդակտիկ խաղը դիտարկվում է որպես տարրական դասարաններում արդյունավետ միջոց, որը կարող է միավորել ուսումնական և խաղային գործունեությունը՝ պահպանելով երեխայի հետաքրքրությունը և միաժամանակ զարգացնելով լեզվական կարողությունները։ Կարևորվում է սովորողի ակտիվ մասնակցությունը բառապաշարի, քերականության, ընթերցանության և բանավոր խոսքի յուրացման գործընթացում։ Բառային աշխատանքը կարող է կազմակերպվել համեմատությունների, թեմատիկ խմբավորումների, նկարների, իրավիճակային առաջադրանքների և բառերի իմաստային կապերի բացահայտման միջոցով։ Նման աշխատանքը նպաստում է ոչ միայն բառապաշարի հարստացմանը, այլև տրամաբանական մտածողության, հիշողության և լեզվական երևույթների նկատմամբ ուշադրության զարգացմանը։ Քերականական նյութի ուսուցման ընթացքում կարևորվում է այնպիսի մոտեցումը, երբ սովորողը օրինակների ուսումնասիրության միջոցով աստիճանաբար բացահայտում է լեզվական օրինաչափությունը և սովորում կիրառել այն նոր իրավիճակներում։ Առանձին տեղ է հատկացվում ընթերցանությանը՝ որպես ճանաչողական գործունեության ակտիվացման միջոցի։ Տեքստի հետ աշխատանքը կարող է ներառել բովանդակության կանխատեսում, հիմնական մտքի առանձնացում, հարցերի ձևակերպում, գործողությունների հաջորդականության որոշում, հերոսների վարքագծի քննարկում և տեղեկատվության համեմատություն։ Այսպիսի առաջադրանքները նպաստում են գիտակցված ընթերցանության զարգացմանը և սովորեցնում երեխային տեքստը դիտարկել որպես տեղեկատվության և մտավոր աշխատանքի աղբյուր։ Կարևորվում է նաև բանավոր խոսքի զարգացումը։ Երկխոսությունների, պատմությունների, նկարների նկարագրության, դերային իրավիճակների և կարճ հաղորդումների միջոցով սովորողները հնարավորություն են ստանում գործնականորեն կիրառել ձեռք բերած լեզվական գիտելիքները։ Խոսքային գործունեության ակտիվացումը հատկապես կարևոր է ոչ մայրենի լեզվի ուսուցման պայմաններում, քանի որ լեզվի յուրացումը պահանջում է սովորողի պարբերական ներգրավվածություն իրական կամ ուսումնական հաղորդակցական իրավիճակներում։ Քննության է առնվում մայրենի լեզվի ազդեցությունը ռուսերենի յուրացման վրա։ Երկու լեզուների կառուցվածքային ընդհանրություններն ու տարբերությունները կարող են ինչպես հեշտացնել, այնպես էլ որոշ դեպքերում դժվարացնել նոր լեզվական նյութի ընկալումը։ Այդ պատճառով համեմատական մոտեցումը կարող է օգտագործվել սովորողների արդեն ունեցած լեզվական գիտելիքների վրա հենվելու և բնորոշ սխալների կանխարգելման նպատակով։ Միաժամանակ կարևորվում է, որ համեմատությունը ծառայի ուսումնասիրվող լեզվի ավելի լավ ըմբռնմանը և չծանրաբեռնի տարրական դասարանի սովորողին բարդ տեսական բացատրություններով։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսուցչի դերին։ Ուսուցիչը դիտարկվում է որպես ճանաչողական գործունեության կազմակերպող, որը ստեղծում է խնդիրներ և ուսումնական իրավիճակներ, ուղղորդում է սովորողների որոնողական աշխատանքը, խրախուսում հարցերի առաջադրումը և ապահովում հետադարձ կապ։ Այս մոտեցման դեպքում ուսուցչի խնդիրը պատրաստի տեղեկատվության փոխանցմամբ չի սահմանափակվում․ նա օգնում է սովորողներին աստիճանաբար ձեռք բերել ինքնուրույն մտածելու, տեղեկությունը մշակելու և լեզվական խնդիրներ լուծելու կարողություններ։ Քննության են առնվում անհատական և տարբերակված ուսուցման հնարավորությունները։ Նույն դասարանում սովորողները կարող են ունենալ ռուսերենի իմացության, բառապաշարի, ընթերցանության արագության և ճանաչողական զարգացման տարբեր մակարդակներ։ Հետևաբար առաջադրանքների բարդության և աջակցության աստիճանի տարբերակումը հնարավորություն է տալիս պահպանել յուրաքանչյուր երեխայի ակտիվ մասնակցությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում զույգերով և խմբերով աշխատանքին, որի ընթացքում երեխաները սովորում են համագործակցել, լսել միմյանց, ձևակերպել սեփական միտքը և համատեղ լուծել ուսումնական խնդիրները։ Կարևոր տեղ է տրվում տեսողական և դիդակտիկ նյութերի օգտագործմանը։ Նկարները, քարտերը, աղյուսակները, սխեմաները և այլ ուսումնական միջոցները կարող են հեշտացնել նոր բառերի և լեզվական կառուցվածքների ընկալումը՝ հատկապես ոչ մայրենի լեզվի ուսումնասիրման սկզբնական փուլերում։ Դրանց նպատակային կիրառումը նպաստում է տեսողական հիշողության ակտիվացմանը և վերացական լեզվական նյութը երեխայի համար ավելի հասկանալի դարձնելուն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ճանաչողական ակտիվության մակարդակի գնահատումը։ Այն կարող է արտահայտվել սովորողի հետաքրքրվածությամբ, հարցեր տալու պատրաստակամությամբ, առաջադրանքների կատարման ինքնուրույնությամբ, նոր լուծումներ որոնելու ցանկությամբ և ձեռք բերած գիտելիքները տարբեր իրավիճակներում կիրառելու կարողությամբ։ Նման ցուցանիշների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել կիրառվող մեթոդների արդյունավետությունը և անհրաժեշտության դեպքում կատարելագործել դասավանդման կազմակերպումը։ Ուսումնասիրվում է նաև փորձարարական մանկավարժական աշխատանքի կազմակերպման հնարավորությունը՝ համեմատելով ավանդական և ճանաչողական ակտիվությունը խթանող մեթոդներով ուսուցման արդյունքները։ Սովորողների լեզվական գիտելիքների, ուսումնական հետաքրքրության, ինքնուրույնության և առաջադրանքների կատարման որակի համադրումը կարող է ցույց տալ կիրառված մեթոդական համակարգի արդյունավետությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ոչ մայրենի ռուսաց լեզվի ուսուցման և կրտսեր դպրոցականների ճանաչողական զարգացման գործընթացների փոխկապակցված ուսումնասիրությամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ տարրական դասարաններում դասերի արդյունավետությունը բարձրացնող մեթոդների, վարժությունների և ուսումնական իրավիճակների համակարգման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի դասավանդման մեթոդիկայի, տարրական կրթության, մանկավարժական հոգեբանության և երկլեզու կրթության ոլորտների հետազոտողների, ուսուցիչների, մեթոդիստների, դասախոսների և ուսանողների համար։