Սևանա լճի հարավ-արևմտյան հատվածի գետերի ջրի որակի ուսումնասիրություն

Экономика

Ֆինանսատնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ապահովագրական վերահսկողության կազմակերպման հիմնախնդիրների, ապահովագրական շուկայի գործունեության առանձնահատկությունների և դրա զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ապահովագրության տնտեսական էությունը, ապահովագրական համակարգի կառուցվածքը, շուկայի հիմնական մասնակիցների գործառույթները և ապահովագրական գործունեության պետական կարգավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապահովագրական կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության ապահովմանը, վճարունակության գնահատմանը, ապահովագրական պահուստների ձևավորմանը և ռիսկերի կառավարման արդյունավետ մեխանիզմներին։ Վերլուծվում են ապահովագրական վերահսկողության իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը, վերահսկողական գործիքների կիրառման առանձնահատկությունները և ապահովագրական ծառայություններից օգտվողների իրավունքների պաշտպանության հարցերը։ Քննարկվում են նաև Հայաստանի ապահովագրական շուկայի զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները, ապահովագրական մշակույթի ձևավորման խնդիրները, բնակչության ապահովագրական ծառայությունների հասանելիությունը և շուկայում մրցակցության խթանման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ապահովագրական վերահսկողության միջազգային փորձը, ռիսկահեն վերահսկողության մոտեցումները, ֆինանսական հաշվետվողականության կատարելագործումը և ապահովագրական կազմակերպությունների գործունեության թափանցիկության բարձրացման միջոցները։ Անդրադարձ է կատարվում ապահովագրական նոր ծառայությունների զարգացմանը, թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը, ներդրումային հնարավորությունների ընդլայնմանը և ապահովագրական համակարգի երկարաժամկետ կայունության ապահովմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ապահովագրական գործի, ֆինանսական վերահսկողության, բանկային և ֆինանսական համակարգերի կարգավորման, ինչպես նաև տնտեսական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Лингвистика

Լեզվաբանական և ոճագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անգլերեն գեղարվեստական խոսքում պատկերավոր արտահայտչամիջոցների բազմաձայնական դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ ֆրանսերենի համապատասխան երևույթների հետ զուգադրական դիտարկմամբ։ Քննության են առնվում փոխաբերության, համեմատության, մակդիրի և այլ ոճական միջոցների գործառույթները՝ տարբեր ձայների, տեսակետների և իմաստային շերտերի փոխազդեցության համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակային և կերպարային խոսքի հարաբերակցությանը, խոսքային տարբեր դիրքորոշումների արտահայտմանը և դրանց միջոցով գեղարվեստական տեքստի բազմաշերտ կառուցվածքի ձևավորմանը։ Վերլուծվում են պատկերավոր միավորների իմաստային, գործաբանական և ոճական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց դերը կերպարների խոսքի անհատականացման ու հեղինակային մտադրության արտահայտման գործում։ Զուգադրական մոտեցմամբ քննարկվում են անգլերեն և ֆրանսերեն գեղարվեստական խոսքում համապատասխան լեզվական երևույթների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պատկերավոր արտահայտչամիջոցների և բազմաձայնության փոխկապակցվածությունը տարբեր լեզվամշակութային համակարգերում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ոճագիտության, տեքստի լեզվաբանության, համեմատական լեզվաբանության և գեղարվեստական խոսքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայկ Խաչատրյանի պատմավեպերի գեղարվեստական առանձնահատկությունների, թեմատիկ ընդգրկման և պատմական մտածողության քննությանը՝ բացահայտելով նրա տեղն ու դերը հայ պատմավիպասանության զարգացման մեջ։ Հեղինակի ստեղծագործության հիմքում ընկած է հայ ժողովրդի պատմական անցյալի գեղարվեստական վերակերտման ձգտումը, որի միջոցով պատմական իրադարձությունները, նշանավոր անհատները, պետականության գաղափարը, ազգային ինքնությունը և ժողովրդի ճակատագիրը ներկայացվում են ոչ միայն որպես անցյալի փաստեր, այլև որպես ժամանակակից ընթերցողի համար կարևոր արժեքային ու բարոյական խնդիրներ։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական նյութի և գեղարվեստական երևակայության փոխհարաբերությանը։ Հայկ Խաչատրյանը պատմական իրականությունը վերարտադրում է ոչ թե պարզապես փաստերի հաջորդական շարադրանքով, այլ ստեղծում է կենդանի գեղարվեստական աշխարհ, որտեղ պատմական անձինք և իրադարձությունները ստանում են հոգեբանական ու մարդկային մեկնաբանություն։ Նրա պատմավեպերում պատմությունը միահյուսվում է կերպարների անձնական ճակատագրերին, նրանց ապրումներին, նպատակներին, պայքարին և բարոյական ընտրություններին, ինչի շնորհիվ անցյալի մեծ իրադարձությունները ներկայացվում են մարդու անհատական փորձառության միջոցով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ազգային ինքնագիտակցության և հայրենասիրության թեման։ Պատմական անցյալի պատկերումը հաճախ ծառայում է ազգային հիշողության պահպանմանն ու վերաիմաստավորմանը, իսկ հերոսների պայքարը հայրենիքի, ազատության և պետականության համար ներկայացվում է որպես ոչ միայն քաղաքական, այլև բարոյական արժեքների դրսևորում։ Միաժամանակ հեղինակի պատմավեպերում հերոսները չեն ներկայանում միայն իբրև իդեալականացված ազգային կերպարներ․ նրանց մարդկային հատկանիշները, ներքին հակասությունները, ձգտումները և դժվարությունները հնարավորություն են տալիս պատմական կերպարին հաղորդել հոգեբանական ամբողջականություն։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև պատմության և գեղարվեստական ժամանակի հարաբերությանը։ Անցյալի դեպքերը ներկայացվում են այնպես, որ դրանց ազդեցությունը տարածվում է նաև ներկայի վրա․ պատմական հիշողությունը դառնում է ինքնաճանաչման միջոց և հնարավորություն է տալիս հասկանալու ազգային ու հասարակական արժեքների ձևավորման ընթացքը։ Այս առումով պատմավեպը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես անցյալի մասին պատմող գրական ժանր, այլև որպես ներկայի հետ երկխոսության ձև։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև հեղինակի լեզվական և ոճական առանձնահատկություններին։ Պատմական միջավայրի ստեղծման համար կարևոր դեր ունեն ժամանակաշրջանին համապատասխան կենցաղային մանրամասները, սովորույթների և բարքերի նկարագրությունները, ռազմական ու քաղաքական իրադարձությունների պատկերումը, ինչպես նաև կերպարների խոսքի անհատականացումը։ Այս բոլոր բաղադրիչները նպաստում են պատմական միջավայրի հավաստիությանն ու գեղարվեստական ամբողջականությանը։ Հայկ Խաչատրյանի պատմավեպերի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ դրանք հնարավորություն են տալիս դիտարկել պատմական գրականության հիմնական խնդիրներից մեկը՝ ինչպես կարելի է փաստական անցյալը վերածել գեղարվեստական իրականության՝ չկորցնելով պատմական իրադարձությունների նշանակությունը և միաժամանակ ստեղծելով ինքնուրույն գրական աշխարհ։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ պատմական թեման հեղինակի համար դառնում է մարդու, ժողովրդի և պետության փոխհարաբերությունների մասին խորհելու միջոց։ Նրա ստեղծագործություններում անցյալի հերոսական և ողբերգական էջերը միավորվում են ազգային հիշողության, արժանապատվության, ազատության և պատմական պատասխանատվության գաղափարների շուրջ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության, պատմավեպի և պատմական թեմայով գեղարվեստական արձակի ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին, ուսանողներին, ուսուցիչներին և ընթերցողներին՝ օգնելով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Հայկ Խաչատրյանի պատմավիպասանական ժառանգության, նրա գեղարվեստական մտածողության և հայ պատմավեպի զարգացման մեջ ունեցած նշանակության մասին։

Финансы

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հարկային ծառայության մարմինների և հարկ վճարողների իրավասուբյեկտության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հարկային իրավահարաբերությունների շրջանակում։ Աշխատության կենտրոնում հարկային ոլորտում պետության և մասնավոր անձանց փոխհարաբերությունների իրավական բնույթի բացահայտումն է, հարկային ծառայության մարմինների իրավասությունների ու պարտականությունների, ինչպես նաև հարկ վճարողների իրավունքների և պարտականությունների սահմանման ու իրականացման խնդիրների վերլուծությունը։ Հարկային իրավահարաբերություններում մի կողմից հանդես է գալիս պետությունը՝ իր լիազորված մարմինների միջոցով, իսկ մյուս կողմից՝ հարկ վճարողները, որոնք օրենքով սահմանված պայմանների առկայության դեպքում կրում են հարկեր և այլ պարտադիր վճարներ վճարելու պարտականություն։ Այս հարաբերությունների արդյունավետ և օրինական կազմակերպումը պահանջում է կողմերի իրավական կարգավիճակի հստակ սահմանում և նրանց իրավունքների ու պարտականությունների հավասարակշռված համակարգ։ Ուսումնասիրության առանցքային հասկացություններից է իրավասուբյեկտությունը, որը բնութագրում է անձի կամ կազմակերպության՝ իրավական հարաբերությունների մասնակից լինելու և օրենքով նախատեսված իրավունքներ ու պարտականություններ կրելու կարողությունը։ Հարկային ոլորտում այդ հասկացությունն ունի առանձնահատուկ նշանակություն, քանի որ հարկային հարաբերությունների մասնակիցների իրավական կարգավիճակը միաժամանակ ներառում է ինչպես նյութական, այնպես էլ ընթացակարգային իրավունքներ ու պարտականություններ։ Հարկային ծառայության մարմինների իրավասուբյեկտությունը պայմանավորված է նրանց պետական-իշխանական բնույթով։ Նրանք գործում են օրենքով և այլ իրավական ակտերով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակում և չեն կարող հարկային հարաբերությունների ընթացքում կամայականորեն ընդլայնել իրենց իրավասությունները։ Այդ մարմինների գործունեության կարևոր ուղղություններից են հարկերի հաշվարկման և վճարման նկատմամբ վերահսկողությունը, հարկային պարտավորությունների կատարման ապահովումը, հարկ վճարողների սպասարկումը, հարկային խախտումների բացահայտումը և օրենքով սահմանված դեպքերում համապատասխան վարչական միջոցների կիրառումը։ Հետևաբար ուսումնասիրության կարևոր խնդիր է հարկային մարմինների իրավասությունների սահմանների հստակեցումը։ Հարկ վճարողների իրավասուբյեկտությունը, իր հերթին, կապված է հարկային պարտավորությունների կատարման, հարկային մարմինների հետ փոխհարաբերությունների և սեփական օրինական շահերի պաշտպանության հետ։ Հարկ վճարողը ոչ միայն հարկ վճարելու պարտավորություն ունեցող անձ է, այլև հարկային իրավահարաբերությունների լիարժեք մասնակից, որն ունի օրենքով նախատեսված իրավունքներ։ Դրանց շարքում կարևոր են հարկային պարտավորությունների վերաբերյալ տեղեկատվություն ստանալու, հարկային մարմինների գործողությունները և որոշումները բողոքարկելու, ներկայացված պահանջների իրավաչափությունը վիճարկելու և օրենքով նախատեսված այլ պաշտպանության միջոցներից օգտվելու հնարավորությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը հարկային մարմինների և հարկ վճարողների իրավունքների ու պարտականությունների փոխադարձ հարաբերակցության ուսումնասիրությունն է։ Հարկային վարչարարությունը արդյունավետ է այն դեպքում, երբ պետական վերահսկողության անհրաժեշտությունը համատեղվում է հարկ վճարողների իրավունքների պաշտպանության հետ։ Չափազանց լայն վարչական լիազորությունները կարող են առաջացնել հարկ վճարողների օրինական շահերի սահմանափակման վտանգ, իսկ վերահսկողության ոչ բավարար արդյունավետությունը կարող է հանգեցնել հարկային պարտավորությունների չկատարման և պետական բյուջեի եկամուտների նվազման։ Հետևաբար իրավական կարգավորման կարևոր խնդիր է իշխանական և մասնավոր շահերի միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հարկային վերահսկողության ընթացակարգերին։ Հարկային ստուգումները, ուսումնասիրությունները, փաստաթղթերի պահանջը, հարկային պարտավորությունների ճշգրտումը և հարկային խախտումների արձանագրումը պետք է իրականացվեն օրենքով սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ։ Ընթացակարգային կանոնների պահպանումը կարևոր երաշխիք է ինչպես պետական մարմնի գործողությունների օրինականության, այնպես էլ հարկ վճարողի իրավունքների պաշտպանության համար։ Այս տեսանկյունից իրավասուբյեկտության խնդիրը սերտորեն կապված է իրավական որոշակիության և օրինականության սկզբունքների հետ։ Հարկային հարաբերությունների կարևոր առանձնահատկություններից է դրանց պարտադիր բնույթը։ Հարկ վճարելու պարտականությունը ծագում է օրենքով նախատեսված իրավաբանական փաստերի առկայության դեպքում, իսկ հարկային մարմինները պարտավոր են վերահսկել այդ պարտավորությունների կատարումը։ Միաժամանակ հարկային մարմնի և հարկ վճարողի հարաբերությունները չեն կարող հիմնվել միայն վարչական ենթակայության տրամաբանության վրա․ հարկ վճարողն ունի օրենքով պաշտպանված իրավունքներ, իսկ հարկային մարմինը պարտավոր է գործել իր լիազորությունների շրջանակում և պահպանել սահմանված ընթացակարգերը։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն կարող է լինել հարկային վեճերի կարգավորումը։ Երբ հարկ վճարողը համաձայն չէ հարկային մարմնի որոշման, հաշվարկի կամ գործողության հետ, առաջանում է դրա վարչական կամ դատական կարգով վիճարկման անհրաժեշտություն։ Բողոքարկման մեխանիզմները հարկ վճարողների իրավունքների պաշտպանության կարևոր գործիք են և միաժամանակ նպաստում են հարկային վարչարարության օրինականության նկատմամբ վերահսկողությանը։ Այս գործընթացում կարևոր է ապահովել ինչպես պետության հարկային պահանջների հիմնավորվածությունը, այնպես էլ հարկ վճարողի արդյունավետ իրավական պաշտպանության հնարավորությունը։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է նաև հարկային վարչարարության թվայնացմամբ։ Էլեկտրոնային հաշվետվությունների, առցանց ծառայությունների, թվային փաստաթղթաշրջանառության և տվյալների ավտոմատացված մշակման տարածումը փոխում է հարկային մարմինների և հարկ վճարողների փոխհարաբերությունների ձևերը։ Թվայնացումը կարող է նվազեցնել վարչական ծախսերը և բարձրացնել հարկային վերահսկողության արդյունավետությունը, սակայն միաժամանակ առաջ է բերում անձնական և առևտրային տվյալների պաշտպանության, տեղեկատվական անվտանգության, տվյալների ճշգրտության և ավտոմատացված որոշումների նկատմամբ վերահսկողության հարցեր։ Աշխատության տեսական նշանակությունն այն է, որ հարկային ծառայության մարմինների և հարկ վճարողների իրավասուբյեկտության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ սահմանազատել հարկային իրավահարաբերությունների մասնակիցների իրավական կարգավիճակները։ Գործնական առումով նման վերլուծությունը կարող է նպաստել հարկային վարչարարության կատարելագործմանը, հարկային վեճերի կանխարգելմանը, հարկ վճարողների իրավունքների պաշտպանության ուժեղացմանը և պետական վերահսկողության արդյունավետության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հարկային իրավահարաբերությունները դիտարկում է որպես պետության ֆինանսական շահերի և հարկ վճարողների օրինական իրավունքների փոխկապակցված համակարգ։ Այն ընդգրկում է հարկային ծառայության մարմինների լիազորությունները, հարկ վճարողների իրավունքներն ու պարտականությունները, հարկային վերահսկողության իրավական սահմանները, վարչական ընթացակարգերը, հարկային վեճերի լուծման մեխանիզմները և հարկային վարչարարության կատարելագործման խնդիրները։ Թեման կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, հարկային ոլորտի մասնագետներին, պետական ծառայողներին, հարկ վճարողներին, իրավագիտության դասախոսներին, հետազոտողներին և հարկային իրավունք ուսումնասիրող ուսանողներին։

Литература

Աշխատությունը ուսումնասիրում է Լև Տոլստոյի կրոնափիլիսոփայական ուսմունքի ձևավորումը և դրա ազդեցությունը XIX դարի վերջի գրական ու հասարակական պայքարի վրա՝ բացահայտելով նրա հայացքների ներքին զարգացումը, բարոյական ուսմունքի հիմնական սկզբունքները և դրանց հակադրությունը պաշտոնական եկեղեցական դոգմաներին ու ժամանակի մշակութային միջավայրին։ Վերլուծվում են Տոլստոյի գաղափարների արտացոլումը նրա գեղարվեստական ստեղծագործություններում, ինչպես նաև այն հակասությունները, որոնք առաջացել են նրա ուսմունքի և ռուսական գրական-հասարակական մտքի տարբեր ուղղությունների միջև։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում XIX դարի վերջի գրական պայքարին, գաղափարական հոսանքներին, քննադատական արձագանքներին և այն ինտելեկտուալ միջավայրին, որտեղ ձևավորվել են նոր գեղագիտական և փիլիսոփայական դիրքորոշումներ։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես Տոլստոյի կրոնափիլիսոփայական համակարգը դարձավ ոչ միայն անձնական հավատամքի արտահայտություն, այլև լայն հասարակական քննարկումների և մշակութային բախումների կենտրոն, ազդելով ռուս և եվրոպական մտքի հետագա զարգացման վրա։

Литература

Հայ քննադատություն. Գիրք Ա-ը գրականագիտական և տեսական բնույթի աշխատություն է, որը ներկայացնում է հայ գրական քննադատության ձևավորման և զարգացման սկզբնական փուլերը՝ ընդգրկելով քննադատական մտքի պատմական ընթացքը, մեթոդաբանական հիմքերը և գրականության գնահատման առաջին համակարգված մոտեցումները, աշխատությունում վերլուծվում են այն հիմնական գաղափարական և գեղարվեստական ուղղությունները, որոնք ազդել են հայ գրականության ընկալման վրա տարբեր պատմական շրջաններում, ինչպես նաև քննադատության դերը որպես գրական գործընթացի ուղեկցող և ուղղորդող գործոն, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դասական գրականության մեկնաբանություններին, գրական լեզվի և ոճի գնահատման չափանիշներին, ինչպես նաև հասարակական և մշակութային միջավայրի ազդեցությանը քննադատական մտածողության ձևավորման վրա, միաժամանակ ներկայացվում են տարբեր հեղինակների և քննադատական դպրոցների մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ձևավորվել հայ գրականագիտական միտքը որպես ինքնուրույն գիտական համակարգ, աշխատությունը ծառայում է որպես տեսական հիմք հետագա գրականագիտական ուսումնասիրությունների համար և նպաստում է գրականության խորքային ըմբռնմանը։