Տարեգիրք: ԶԼՄ արձագանքներ 2020

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է աշնանացան ցորենի համաշխարհային գենետիկական հավաքածուի ուսումնասիրմանը Շիրակի գոտու հողակլիմայական պայմաններում՝ նպատակ ունենալով գնահատել տարբեր նմուշների հարմարվողականությունը, արտադրողականությունը և սելեկցիոն արժեքը։ Վերլուծվում են սորտերի և գենոտիպերի աճի ու զարգացման առանձնահատկությունները, ձմեռադիմացկունությունը, երաշտադիմացկունությունը, հիվանդությունների նկատմամբ կայունությունը, ինչպես նաև բերքատվության և հատիկի որակի հիմնական ցուցանիշները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական բնական պայմաններին առավել համապատասխան գենետիկական նյութի հայտնաբերմանը և արժեքավոր տնտեսապես օգտակար հատկանիշների կրող ձևերի ընտրությանը՝ հետագա սելեկցիոն աշխատանքներում օգտագործելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը նաև գնահատում է շրջակա միջավայրի գործոնների ազդեցությունը ուսումնասիրվող նմուշների կենսաբանական և տնտեսական հատկանիշների վրա՝ ներկայացնելով համեմատական փորձարարական տվյալներ։ Աշխատությունը նպաստում է աշնանացան ցորենի գենոֆոնդի արդյունավետ օգտագործմանը, նոր բարձր բերքատու և կայուն սորտերի ստեղծմանը, ինչպես նաև Շիրակի գոտու պայմաններում հացահատիկային մշակաբույսերի արտադրության զարգացմանը։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է ճնշումային ջրային համակարգերի շահագործման արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված մի շարք ինժեներական և կազմակերպատեխնիկական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն համակարգերի աշխատանքի կատարելագործումն է, որոնցում ջրի տեղափոխումն ու բաշխումն իրականացվում է ճնշման պայմաններում, և որոնց արդյունավետությունը մեծապես կախված է հիդրավլիկական ռեժիմից, պոմպային սարքավորումների աշխատանքից, խողովակաշարերի վիճակից և էներգիայի ծախսերից։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է հատկապես Հայաստանի պայմաններով, որտեղ լեռնային ռելիեֆի պատճառով գյուղատնտեսական տարածքների զգալի մասի ոռոգումն առանց ճնշումային համակարգերի դժվար կամ անհնար է իրականացնել։ Արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը կապված է նաև էներգետիկ ծախսերի նվազեցման, ջրային ռեսուրսների խնայող օգտագործման և ոռոգման համակարգերի տեխնիկական վիճակի բարելավման հետ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ճնշումային համակարգերի հիդրավլիկական աշխատանքի առանձնահատկությունները, ջրի կորուստների նվազեցման հնարավորությունները, պոմպային կայանների և խողովակաշարերի աշխատանքի օպտիմալացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի տարբեր տարրերի փոխկապակցվածությանը, քանի որ ջրի պահանջվող ճնշման և ծախսի ապահովումը պետք է համադրվի էներգիայի ռացիոնալ օգտագործման և շահագործման ծախսերի նվազեցման հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից կարող է լինել ջրօգտագործման ռեժիմների կատարելագործումը, ջրի բաշխման արդյունավետության բարձրացումը և համակարգի առանձին հատվածներում առաջացող հիդրավլիկական կորուստների գնահատումը։ Քննարկվում են նաև շահագործման ընթացքում առաջացող տեխնիկական խնդիրները, սարքավորումների մաշվածությունը, համակարգերի հուսալիության ապահովումը և դրանց արդիականացման անհրաժեշտությունը։ Ճնշումային ջրային համակարգերի արդյունավետ շահագործման համար կարևոր նշանակություն ունի մշտադիտարկումը և չափման տվյալների կիրառումը, քանի որ ջրաերկրաբանական ու հիդրավլիկական պարամետրերի պարբերական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս առավել հիմնավորված գնահատել համակարգի աշխատանքը և ժամանակին հայտնաբերել փոփոխությունները։ Աշխատության առանձնահատուկ արժեքը կարող է պայմանավորված լինել ջրօգտագործման արդյունավետության և շրջակա միջավայրի պահպանության խնդիրների համատեղ դիտարկմամբ։ Ջրային ռեսուրսների ոչ արդյունավետ օգտագործումը կարող է հանգեցնել ինչպես տնտեսական կորուստների, այնպես էլ ջրային համակարգերի վրա լրացուցիչ ճնշման, ուստի համակարգերի շահագործման կատարելագործումը կարևոր է նաև ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ պահպանության տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել ճնշումային ոռոգման և այլ ջրատնտեսական համակարգերի նախագծման, վերակառուցման և շահագործման ընթացքում՝ նպաստելով էներգետիկ և ջրային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը, շահագործման ծախսերի նվազեցմանը և համակարգերի հուսալիության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հիդրոտեխնիկներին, ջրատնտեսական համակարգերի նախագծողներին և շահագործողներին, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, գյուղատնտեսական ինժեներներին, հետազոտողներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է օրթոգոնալ համակարգերի նկատմամբ գրիդի՝ ագահ ընտրության սկզբունքով գործող ալգորիթմների զուգամիտության տեսական ուսումնասիրությանը և ֆունկցիաների ու տարրերի մոտարկման խնդիրներում դրանց կիրառման մաթեմատիկական հիմնավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն իտերացիոն գործընթացներն են, որոնց յուրաքանչյուր քայլում տվյալ համակարգից ընտրվում է ընթացիկ մնացորդի հետ առավել նշանակալի կապ ունեցող տարրը, ինչի արդյունքում աստիճանաբար կառուցվում է սկզբնական օբյեկտի մոտարկումը։ Օրթոգոնալ համակարգերի հատկությունները հնարավորություն են տալիս ավելի հստակ վերլուծելու ընտրված տարրերի ներդրումը, մոտարկման սխալի փոփոխությունը և ալգորիթմի հաջորդական քայլերի վարքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն պայմաններին, որոնց դեպքում կառուցվող մոտարկումների հաջորդականությունը զուգամիտում է սկզբնական ֆունկցիային կամ դիտարկվող տարածության տարրին, ինչպես նաև զուգամիտության արագության և սխալի գնահատման հարցերին։ Քննվում են օրթոգոնալ համակարգերի լրիվության, գործակիցների վարքի, մնացորդների նորմերի և մոտարկումների կայունության միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ագահ ընտրության մեխանիզմի համեմատությունը դասական օրթոգոնալ շարքերի և լավագույն մոտարկման մոտեցումների հետ, քանի որ նման ալգորիթմների հիմնական առավելություններից մեկը մեծ համակարգից սահմանափակ թվով առավել նշանակալի բաղադրիչների հաջորդական ընտրության հնարավորությունն է։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել Հիլբերտյան և այլ ֆունկցիոնալ տարածություններում ձևակերպված խնդիրներ, օրթոգոնալ բազիսների և համակարգերի կառուցվածքային հատկություններ, ինչպես նաև ալգորիթմի արդյունավետության տեսական սահմաններ։ Զուգամիտության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս պարզել, թե ինչ պայմաններում իտերացիաների թվի աճին զուգընթաց մնացորդը նվազում է և ստացված ներկայացումը մոտենում է ցանկալի օբյեկտին։ Նման արդյունքները նշանակություն ունեն մոտարկումների տեսության, ֆունկցիոնալ անալիզի և հաշվողական մաթեմատիկայի համար՝ հատկապես այն խնդիրներում, որտեղ անհրաժեշտ է կառուցել սակավաթիվ բաղադրիչներով արդյունավետ ներկայացումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օրթոգոնալ համակարգերի տեսությունը, մոտարկումների մեթոդները և իտերացիոն ալգորիթմների մաթեմատիկական վերլուծությունը՝ կենտրոնանալով ագահ ընտրության մեթոդների զուգամիտության պայմանների և դրանց տեսական հատկությունների բացահայտման վրա։

Математика

Մաթեմատիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է իդեմպոտենտ հանրահաշվական համակարգերում բազմանդամների կառուցվածքային հատկությունների բնութագրմանը, ինչպես նաև Դե Մորգանի երկկիսախմբերի և եռակիսախմբերի տեսական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում իդեմպոտենտ գործողություններով հանրահաշիվների հիմնական հատկությունները, դրանց վրա սահմանված բազմանդամային գործողությունները և համապատասխան նույնությունների կառուցվածքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմանդամների դասակարգման, համարժեքության և հանրահաշվական համակարգերի հատկությունների միջոցով դրանց բնութագրման խնդիրներին։ Վերլուծվում են Դե Մորգանի օրենքների հետ կապված հանրահաշվական հարաբերությունները, երկտեղ և եռատեղ գործողությունների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև համապատասխան կառուցվածքների միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Քննարկվում են նաև հանրահաշվական նույնությունների, գործողությունների փակության և տարբեր կառուցվածքային պայմանների ազդեցությունները ուսումնասիրվող համակարգերի հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու իդեմպոտենտ հանրահաշիվների և բազմագործողությամբ հանրահաշվական համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունների վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ընդհանուր հանրահաշվի, ունիվերսալ հանրահաշվի, հանրահաշվական տրամաբանության և դիսկրետ մաթեմատիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Педагогика

Այս գիտամեթոդական աշխատությունը նվիրված է թենիսում մատուցումների նպատակային ճշգրտության կատարելագործման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով մարզիկների տեխնիկական պատրաստվածության բարձրացման արդյունավետ մոտեցումներ։ Աշխատությունում վերլուծվում են մատուցման տեխնիկայի հիմնական բաղադրիչները, շարժումների կենսամեխանիկական առանձնահատկությունները, շարժողական հմտությունների զարգացման սկզբունքները և նպատակային ճշգրտության վրա ազդող գործոնները։ Հեղինակը ներկայացնում է մարզումային վարժությունների, տեխնիկական և տակտիկական առաջադրանքների, ինչպես նաև գնահատման ու վերահսկման մեթոդների համալիր, որոնք նպաստում են մատուցումների կայունության, ճշգրտության և արդյունավետության բարձրացմանը տարբեր մրցակցային իրավիճակներում։ Ուսումնասիրությունը հիմնված է փորձարարական տվյալների, մանկավարժական դիտարկումների և սպորտային գիտության արդի մեթոդների վրա՝ գնահատելով առաջարկվող մարզման համակարգի արդյունավետությունը տարբեր պատրաստվածության մակարդակ ունեցող մարզիկների շրջանում։ Աշխատությունն օգտակար է թենիսի մարզիչների, մարզիկների, ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի մասնագետների, մարզական մանկավարժների, բուհերի ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են թենիսի տեխնիկայի կատարելագործմամբ, մարզման մեթոդաբանությամբ և մրցակցային արդյունքների բարելավմամբ։

Литература

Աշխատանքը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսի ֆրանսիական արձակում նեոռոմանտիզմի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն գրական գործընթացներն են, որոնց միջոցով ռոմանտիկական աշխարհայացքի և գեղարվեստական սկզբունքների որոշ տարրեր շարունակեցին գոյատևել ու վերափոխվել այն ժամանակաշրջանում, երբ ֆրանսիական գրականության մեջ մեծ ազդեցություն էին ձեռք բերում ռեալիզմը, նատուրալիզմը և ժամանակակից հասարակական իրականության առավել իրատեսական պատկերման միտումները։ Աշխատությունը դիտարկում է նեոռոմանտիզմը ոչ թե պարզապես որպես նախկին ռոմանտիկական ավանդույթների կրկնություն, այլ որպես նոր պատմամշակութային պայմաններում դրանց վերաիմաստավորման և նոր գեղագիտական ձևերով արտահայտվելու գործընթաց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անհատի ներաշխարհին, զգացմունքների և բանականության հակադրությանը, իդեալի ու իրականության բախմանը, երազանքի, երևակայության, մենության և հոգևոր որոնումների թեմաներին, որոնք շարունակում էին կարևոր տեղ զբաղեցնել ֆրանսիական արձակում։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև հերոսի հոգեբանական կերպավորման առանձնահատկությունները, բնության և միջավայրի գեղարվեստական գործառույթը, խորհրդանշական պատկերների կիրառումը և պատմողական այնպիսի եղանակները, որոնց միջոցով հեղինակները ներկայացնում են մարդու ներքին հակասություններն ու գոյաբանական անհանգստությունը։ Նեոռոմանտիկական միտումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու XIX դարի երկրորդ կեսի գրականության ներքին բազմազանությունը և ցույց տալու, որ այդ ժամանակաշրջանի արձակը չի սահմանափակվում միայն ռեալիստական կամ նատուրալիստական սկզբունքներով։ Միաժամանակ աշխատանքը կարևորում է տարբեր գրական ուղղությունների փոխազդեցությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող էին ռոմանտիկական ժառանգությունը, ռեալիստական դիտարկումը և նոր ձևավորվող սիմվոլիստական մտածողությունը փոխներթափանցել միմյանց և ստեղծել գեղարվեստական նոր արտահայտչաձևեր։ Թեման կարևոր է նաև ֆրանսիական գրականության պատմության զարգացման տրամաբանությունը հասկանալու համար, քանի որ XIX դարի երկրորդ կեսը նշանավորվում է գեղագիտական արժեքների արագ փոփոխությամբ և գրական նոր ուղղությունների ակտիվ ձևավորմամբ։ Այս համատեքստում նեոռոմանտիզմի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ավելի հստակ տեսնել ռոմանտիզմից դեպի արդիական գրական մտածողություն անցման առանձնահատկությունները և հասկանալ, թե ինչ ճանապարհով են զգացմունքային, անհատական և իդեալիստական մոտիվները պահպանվել ու վերափոխվել նոր դարաշրջանի գեղարվեստական մտածողության պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է XIX դարի երկրորդ կեսի ֆրանսիական արձակը որպես տարբեր գեղագիտական սկզբունքների փոխազդեցության և վերաիմաստավորման տարածք՝ առանձնացնելով այն միտումները, որոնց միջոցով ռոմանտիկական ավանդույթը շարունակեց իր ազդեցությունը և նախապատրաստեց հետագա գրական նորարարությունների մի մասը։