Տեղական ինքնակառավարման արդյունավետության բարձրացման գերակա ուղղությունները Հայաստանի Հանրապետությունում

История

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի հայ հոգևորական, տեղագիր և հայագիտական ժառանգության ուսումնասիրող Մեսրոպ արքեպիսկոպոս Սմբատյանցի վիմագրագիտական գործունեության համակողմանի քննությանը։ Ներկայացվում է նրա ներդրումը հայկական վիմագրության ձևավորման և զարգացման գործում, հատկապես պատմական հուշարձանների, եկեղեցիների, վանքերի, խաչքարերի և այլ կառույցների արձանագրությունների հայտնաբերման, ընդօրինակման, վերծանման ու գիտական շրջանառության մեջ դնելու ուղղությամբ։ Նրա տեղագրական ուսումնասիրություններում արձանագրվել և պահպանվել են բազմաթիվ վիմագրեր, որոնք հետագայում կարևոր սկզբնաղբյուր են դարձել Հայաստանի տարբեր բնակավայրերի, հուշարձանների և պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դաշտային ուսումնասիրությունների կազմակերպմանը, վիմական արձանագրությունների գրանցման եղանակներին, դրանց բովանդակության մեկնաբանությանը և պատմական տեղեկությունների հետ համադրմանը։ Քննարկվում է վիմագրերի նշանակությունը բնակավայրերի պատմության, եկեղեցական կառույցների հիմնադրման ու վերանորոգման ժամանակագրության, անձնանունների, տեղանունների, նվիրատվությունների և հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ տեղեկությունների բացահայտման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Գեղարքունիքի և այլ շրջանների վերաբերյալ նրա տեղագրական աշխատություններին, որոնցում վիմական նյութը կարևոր տեղ է զբաղեցնում։ Վերլուծվում է հավաքված նյութերի աղբյուրագիտական արժեքը, դրանց հետագա օգտագործումը հայագետների կողմից և նշանակությունը հայկական պատմամշակութային ժառանգության պահպանման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նրա աշխատանքը ոչ միայն որպես առանձին հուշարձանների նկարագրություն, այլև որպես հայկական վիմագրական նյութի համակարգված հավաքագրման և ուսումնասիրման կարևոր փուլ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, վիմագրագետների, հնագետների, հայագետների, մշակութային ժառանգության մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Педагогика

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ուսուցման գործընթացում ձևամոլության երևույթի բացահայտմանը, դրա առաջացման պատճառների վերլուծությանը, հիմնական դրսևորումների ուսումնասիրությանը և հաղթահարման մանկավարժական արդյունավետ ուղիների ներկայացմանը։ Աշխատության կենտրոնում այն խնդիրն է, երբ կրթական գործընթացի արտաքին ձևերը՝ դասի կազմակերպումը, փաստաթղթավորումը, գնահատումը, առաջադրանքների կատարումը կամ սահմանված ընթացակարգերի պահպանումը, սկսում են գերակշռել ուսուցման իրական բովանդակության և կրթական նպատակների նկատմամբ։ Այս իրավիճակում ուսուցումը կարող է պահպանել իր արտաքին կազմակերպվածությունը, սակայն չապահովել սովորողների գիտելիքների խորքային յուրացումը, մտածողության զարգացումը, ինքնուրույնությունը և գործնական կարողությունների ձևավորումը։ Ձևամոլությունը կրթական միջավայրում կարող է դրսևորվել տարբեր մակարդակներում։ Դասավանդման ժամանակ այն կարող է արտահայտվել դասի մեխանիկական կառուցվածքով, նյութի վերարտադրությամբ, սովորողների իրական առաջընթացի փոխարեն ձևական ցուցանիշների վրա կենտրոնանալով, գնահատականը որպես ինքնանպատակ օգտագործելով կամ ուսուցչի և սովորողի միջև իրական փոխգործակցության բացակայությամբ։ Սովորողն իր հերթին կարող է ձգտել ոչ թե նյութը հասկանալուն, այլ միայն պահանջվող աշխատանքը կատարելու, ճիշտ պատասխանը վերարտադրելու կամ բարձր գնահատական ստանալու։ Այս դեպքում կրթական գործունեության արտաքին արդյունքը կարող է չհամապատասխանել սովորողի իրական գիտելիքներին և կարողություններին։ Ուսումնասիրության կարևոր հարցերից է ձևամոլության առաջացման պատճառների բացահայտումը։ Դրանց թվում կարող են լինել ուսուցման չափազանց վարչականացված կազմակերպումը, ուսումնական արդյունքների քանակական ցուցանիշների նկատմամբ գերակշռող ուշադրությունը, ուսուցչի աշխատանքի նկատմամբ ձևական վերահսկողությունը, դասագրքային նյութի մեխանիկական վերարտադրությունը, գնահատման ոչ արդյունավետ համակարգերը և սովորողների անհատական առանձնահատկությունների անտեսումը։ Ձևամոլությանը կարող է նպաստել նաև այնպիսի կրթական միջավայրը, որտեղ սխալը ընկալվում է ոչ թե որպես սովորելու բնական բաղադրիչ, այլ որպես բացասական արդյունք, ինչի հետևանքով սովորողները կարող են խուսափել հարցեր տալուց, սեփական տեսակետն արտահայտելուց կամ ինքնուրույն լուծումներ առաջարկելուց։ Խնդրի հաղթահարման հիմնական ուղղությունը ուսուցման բովանդակության և ձևերի միջև հավասարակշռության վերականգնումն է։ Ուսուցման կազմակերպչական ձևերը պետք է ծառայեն կրթական նպատակներին և ոչ թե փոխարինեն դրանց։ Այդ նպատակով կարևոր է կիրառել սովորողակենտրոն, համագործակցային և ակտիվ ուսուցման մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս սովորողին մասնակցել գիտելիքի կառուցման գործընթացին։ Խնդրահարույց իրավիճակների ստեղծումը, քննարկումները, նախագծային աշխատանքները, հետազոտական առաջադրանքները, գործնական խնդիրների լուծումը և ինքնագնահատումը կարող են նվազեցնել մեխանիկական ուսուցման դերը և մեծացնել սովորողի իրական ներգրավվածությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև գնահատման համակարգի կատարելագործումը։ Եթե գնահատվում է միայն վերջնական պատասխանը կամ ճիշտ վերարտադրությունը, սովորողը կարող է կենտրոնանալ ձևական արդյունքի վրա։ Ավելի արդյունավետ է գնահատել նաև մտածողության ընթացքը, հիմնավորումները, խնդիրների լուծման ռազմավարությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքը նոր իրավիճակներում կիրառելու կարողությունը։ Ձևամոլության հաղթահարման համար անհրաժեշտ է նաև ուսուցչի մասնագիտական դիրքորոշման փոփոխություն։ Ուսուցիչը պետք է կարողանա տարբերել կրթական գործընթացի իրական արդյունքը դրա արտաքին ցուցանիշներից և մշտապես գնահատել՝ արդյոք կիրառվող մեթոդները նպաստո՞ւմ են սահմանված կրթական նպատակների իրականացմանը։ Դասի պլանը, ուսումնական փաստաթղթերը և մեթոդական պահանջները կարևոր են այնքանով, որքանով օգնում են արդյունավետ կազմակերպել ուսուցումը, սակայն դրանք չպետք է վերածվեն ինքնանպատակ ձևականությունների։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև մանկավարժական ստեղծագործականության դերը։ Տարբեր դասարաններ, սովորողների տարբեր խմբեր և տարբեր ուսումնական առարկաներ պահանջում են համապատասխան մեթոդական լուծումներ, ուստի մեկ ընդհանուր ձևի մեխանիկական կիրառումը կարող է նվազեցնել ուսուցման արդյունավետությունը։ Ուսուցման գործընթացի իրական արդյունավետությունը պետք է որոշվի ոչ թե միայն դասի արտաքին կազմակերպվածությամբ, այլ այն արդյունքով, թե որքանով է սովորողը հասկացել նյութը, կարողանում այն կիրառել, ինքնուրույն մտածել, հիմնավորել իր տեսակետը և շարունակել սովորել առանց մշտական արտաքին վերահսկողության։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ ձևամոլության խնդրի վերլուծությունը կարող է օգնել ուսուցիչներին, դասախոսներին և կրթության կազմակերպիչներին վերանայել ուսուցման կազմակերպման որոշ մոտեցումներ և ավելի մեծ ուշադրություն դարձնել կրթության իրական բովանդակությանը։ Այն նաև կարևոր է կրթության որակի ապահովման տեսանկյունից, քանի որ ձևական ցուցանիշների և իրական ուսումնական արդյունքների միջև տարբերությունը կարող է խոչընդոտել կրթական համակարգի զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր մանկավարժական խնդիր է դիտարկում՝ ցույց տալով, որ արդյունավետ կրթությունը չի կարող սահմանափակվել միայն սահմանված ձևերի և ընթացակարգերի պահպանմամբ։ Դրա հիմնական նպատակը սովորողի անձի, գիտելիքների, կարողությունների և մտածողության զարգացումն է, իսկ կրթական ձևերն ու մեթոդները պետք է ընտրվեն հենց այդ նպատակին ծառայելու համար։ Թեման կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, ուսուցիչներին, դասախոսներին, մեթոդիստներին, կրթության կառավարման մասնագետներին, մանկավարժական բուհերի ուսանողներին և կրթության որակի խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Հրազդան ջրային էկոհամակարգի ֆիտոպլանկտոնային համակեցության ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ջրային միջավայրի կենսաբանական առանձնահատկությունները, ֆիտոպլանկտոնի տեսակային կազմը, տարածական և ժամանակային փոփոխությունները և դրանց պայմանավորող հիմնական էկոլոգիական գործոնները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է ֆիտոպլանկտոնի դերը ջրային էկոհամակարգի կառուցվածքի և կենսագործունեության մեջ, քանի որ այս օրգանիզմները հանդիսանում են ջրային սննդային շղթաների կարևորագույն սկզբնական օղակներից մեկը և զգայուն կերպով արձագանքում են միջավայրի պայմանների փոփոխություններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆիտոպլանկտոնային համակեցության տեսակային բազմազանությանը, առանձին խմբերի և տեսակների տարածվածությանը, քանակական ցուցանիշներին ու սեզոնային դինամիկային։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ջրի ֆիզիկաքիմիական և էկոլոգիական պայմանների ազդեցությունը ֆիտոպլանկտոնի կազմի ու զարգացման վրա, ինչպես նաև գնահատելու կենսաբանական գործընթացների և շրջակա միջավայրի փոփոխությունների փոխկապակցվածությունը։ Ֆիտոպլանկտոնային համակեցությունների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև ջրային էկոհամակարգի էկոլոգիական վիճակի գնահատման համար, քանի որ դրանց կառուցվածքային փոփոխությունները կարող են վկայել ջրի որակի, սննդանյութերի պարունակության և մարդածին ազդեցության փոփոխությունների մասին։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտագործվել Հրազդան գետի և դրա հետ կապված ջրային համակարգերի էկոլոգիական մոնիթորինգի, կենսաբազմազանության պահպանության, ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման և բնապահպանական միջոցառումների մշակման նպատակներով։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել կենսաբաններին, էկոլոգներին, հիդրոկենսաբաններին, ջրային ռեսուրսների մասնագետներին, բնապահպաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

География

Գիտաաշխարհագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գետերի ջերմային և սառցային ռեժիմների ձևավորման օրինաչափությունների ու դրանց վրա ազդող աշխարհագրական գործոնների համալիր ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են գետաջրերի ջերմաստիճանի տարածական և սեզոնային փոփոխությունները, սառցային երևույթների առաջացման, զարգացման ու վերացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր գետավազաններում դրանց դրսևորման տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղանքի բարձրության, աշխարհագրական դիրքի, կլիմայական պայմանների, օդի ջերմաստիճանի, տեղումների, գետերի սնման աղբյուրների, հոսքի արագության և գետահովիտների կառուցվածքի ազդեցությանը ջերմային ու սառցային գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրվում են սառցակալման սկզբի և ավարտի ժամկետները, սառցային ծածկույթի պահպանման տևողությունը և ջրի ջերմաստիճանային ռեժիմի տարեկան ընթացքը։ Վերլուծվում են Հայաստանի տարբեր ֆիզիկաաշխարհագրական շրջաններում գտնվող գետերի առանձնահատկությունները՝ բացահայտելու բնական պայմանների և ջրաբանական գործընթացների փոխկապակցվածությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ջերմային և սառցային ռեժիմների ուսումնասիրության նշանակությանը ջրային ռեսուրսների գնահատման, գետային հոսքի կանխատեսման, ջրատնտեսական կառավարման և բնական վտանգների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրագետների, ջրաբանների, կլիմայագետների, բնապահպանության և ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Математика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կորունդի բյուրեղներում ճառագայթմամբ խթանվող գործընթացների և էլեկտրոն-ֆոնոնային փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունն է պարզել, թե իոնացնող ճառագայթման ազդեցությամբ ինչպես են փոխվում բյուրեղի էլեկտրոնային և ցանցային հատկությունները, ինչպես նաև ինչ դեր ունեն էլեկտրոնների և բյուրեղային ցանցի տատանումների՝ ֆոնոնների, փոխազդեցությունները այդ գործընթացներում։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բյուրեղային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, էներգետիկ մակարդակները, լիցքակիրների վարքագիծը, ճառագայթման հետևանքով առաջացող արատներն ու կենտրոնները և դրանց ազդեցությունը նյութի ֆիզիկական հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էլեկտրոն-ֆոնոնային փոխազդեցությունների մեխանիզմներին, քանի որ դրանք կարևոր դեր են կատարում էներգիայի փոխանցման, լիցքակիրների շարժման, ռելաքսացիոն գործընթացների և բյուրեղի տարբեր ֆիզիկական բնութագրերի ձևավորման գործում։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև ճառագայթային ազդեցության արդյունքում առաջացող փոփոխությունների կախվածությունը ճառագայթման պայմաններից, էներգիայից և բյուրեղի կառուցվածքային առանձնահատկություններից։ Հետազոտության ընթացքում հնարավոր է կիրառել սպեկտրոսկոպիկ, էլեկտրական, օպտիկական և այլ ֆիզիկական մեթոդներ՝ նյութում ընթացող գործընթացները բացահայտելու և դրանց քանակական բնութագրերը որոշելու համար։ Ստացված արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ ճառագայթակայուն նյութերի ուսումնասիրության, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի, դետեկտորային համակարգերի և հատուկ նշանակության բյուրեղային նյութերի մշակման ու կիրառման համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է ազգային ինովացիոն համակարգի ձևավորման միջազգային փորձի ուսումնասիրությանը և դրա արդյունավետ մեխանիզմների Հայաստանի Հանրապետությունում ներդրման հնարավորությունների ու հիմնախնդիրների վերլուծությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գիտության, կրթության, բիզնեսի, պետական կառավարման և ֆինանսական համակարգերի փոխկապակցված գործունեության միջոցով նորարարությունների ստեղծման, տարածման և առևտրայնացման համար անհրաժեշտ միջավայրի ձևավորումն է։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ արդյունավետ ինովացիոն համակարգի ձևավորումը պահանջում է պետական և մասնավոր հատվածների սերտ համագործակցություն, մրցակցային ձեռնարկատիրական միջավայր, զարգացած գիտատեխնոլոգիական ներուժ և նորարարական գաղափարների ֆինանսավորման ու շուկա դուրսբերման համապատասխան մեխանիզմներ։ Աշխատանքում միջազգային փորձը կարող է դիտարկվել տարբեր երկրների և տարածաշրջանների օրինակներով՝ բացահայտելով այն ինստիտուցիոնալ, տնտեսական և կազմակերպական մոտեցումները, որոնց շնորհիվ գիտական մշակումները վերածվում են նոր տեխնոլոգիաների, ապրանքների և ծառայությունների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտահետազոտական կառույցների և բիզնեսի համագործակցությանը, տեխնոլոգիաների փոխանցմանը, նորարարական ձեռնարկությունների աջակցությանը, վենչուրային ֆինանսավորմանը, տեխնոպարկերի և այլ ինովացիոն ենթակառուցվածքների զարգացմանը։ Հայաստանի Հանրապետության համատեքստում ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ գիտատեխնիկական ներուժի արդյունավետ օգտագործման, հետազոտությունների ֆինանսավորման, մարդկային կապիտալի զարգացման, մասնագետների արտահոսքի, գիտության և արտադրության միջև կապերի ամրապնդման և միջազգային հետազոտական ծրագրերին ինտեգրվելու խնդիրներին։ Այս հիմնախնդիրների մի մասը առանձնացվել է նաև Հայաստանի վերաբերյալ մասնագիտական ուսումնասիրություններում, որտեղ շեշտվում են սահմանափակ մարդկային ռեսուրսները, հետազոտողների թվի համալրման դժվարությունները և գիտահետազոտական ծախսերի անբավարար մակարդակը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև իրավական և պետական կարգավորման միջավայրը․ ՀՀ օրենսդրությամբ ինովացիոն քաղաքականության նպատակներից են ինովացիոն գործունեության համար տնտեսական, իրավական և կազմակերպական պայմանների ապահովումը, տեխնոլոգիական վերազինման ու ինովացիոն ենթակառուցվածքների զարգացման խթանումը, ինչպես նաև գիտության, կրթության, արտադրության և ֆինանսական կառույցների համագործակցության հիմքերի ստեղծումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է գնահատել այդ մեխանիզմների գործնական արդյունավետությունը և բացահայտել այն բացերը, որոնք խոչընդոտում են նորարարական գաղափարների՝ գիտական արդյունքից մինչև շուկայական արտադրանք ամբողջական ճանապարհի ձևավորմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ միջազգային հաջողված փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել Հայաստանի տնտեսական, գիտական և ինստիտուցիոնալ պայմաններին առավել համապատասխան լուծումները՝ խուսափելով այլ երկրների մոդելների մեխանիկական կրկնօրինակումից։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են ուղղված լինել գիտության և բիզնեսի կապերի ամրապնդմանը, նորարարական նախագծերի ֆինանսավորման ընդլայնմանը, տեխնոլոգիաների առևտրայնացման խթանմանը, մարդկային կապիտալի զարգացմանը, միջազգային համագործակցության խորացմանը և գլոբալ ինովացիոն ցանցերին Հայաստանի ավելի ակտիվ ինտեգրմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ազգային ինովացիոն համակարգը դիտարկում է որպես երկրի մրցունակության և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման կարևորագույն հիմքերից մեկը՝ համադրելով միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը Հայաստանի Հանրապետության առկա հնարավորությունների և սահմանափակումների հետ և ներկայացնելով դրա կատարելագործման ու արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղությունները։