Texts from the middle

Другие предметы

Պատմագիտական, վիմագրագիտական և հայագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայկական վիմագրության նորահայտ կամ լրացուցիչ նյութերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով Անի-Ալամին, Մրեն, Բագարան, Երվանդակերտ և Վերին Թալին պատմական բնակավայրերն ու հուշարձանային համալիրները։ Քննության են առնվում նշված բնակավայրերի տարածքներում պահպանված հայերեն արձանագրությունները, դրանց պատմական միջավայրը, ստեղծման հանգամանքները և աղբյուրագիտական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիմագիր հուշարձանների ընթերցման, վերծանման, թվագրման և գիտական նկարագրության խնդիրներին։ Վերլուծվում են արձանագրությունների լեզվական, գրչագրական և բովանդակային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանցում հիշատակվող պատմական անձինք, տեղանունները, եկեղեցական հաստատություններն ու հասարակական հարաբերությունները։ Քննարկվում են շինարարական, նվիրատվական, հիշատակագրական և տապանագրային արձանագրությունների հնարավոր տեսակները՝ միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքի լուսաբանման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են համադրվել նորահայտ վիմագրական նյութերը նախկինում հրատարակված արձանագրությունների, պատմագրական սկզբնաղբյուրների և հնագիտական տվյալների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում հայկական վիմագրության տարածաշրջանային առանձնահատկություններին, արձանագրությունների պահպանվածության վիճակին և պատմական հուշարձանների ուսումնասիրության մեթոդաբանական խնդիրներին։ Կարևորվում է վիմագիր աղբյուրների նշանակությունը բնակավայրերի պատմական տեղագրության, եկեղեցաշինության, իշխանական տոհմերի և համայնքային կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունների ճշգրտման համար։ Աշխատանքը կարող է նպաստել հայկական վիմագրական ժառանգության գիտական շրջանառության ընդլայնմանը, պատմական աղբյուրների համալրմանը և միջնադարյան Հայաստանի առանձին բնակավայրերի պատմության առավել ամբողջական վերակազմությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, վիմագրագիտության, հնագիտության, միջնադարագիտության, պատմական աշխարհագրության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Другие предметы

Այս տարեցույցը նախատեսված է 1872 թվականի՝ նահանջ տարվա օրացուցային ժամանակաշրջանի համար և ներկայացնում է ժամանակի հաշվարկման ու օրացուցային կազմակերպման հետ կապված տեղեկություններ։ Նման հրատարակությունները կարևոր դեր են ունեցել առօրյա կյանքի կազմակերպման գործում՝ ընթերցողներին տրամադրելով տարվա օրերի, ամիսների և ամսաթվերի վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ։ «Բնական» բնորոշումը կարող է մատնանշել օրացույցի կապը բնական ժամանակային պարբերությունների, տարվա ընթացքի և երկնային երևույթների վրա հիմնված հաշվարկների հետ։ Տարեցույցները հաճախ ունեցել են նաև տեղեկատու նշանակություն՝ ծառայելով որպես ժամանակի կազմակերպման, օրերի հաջորդականության հետևման և տարբեր իրադարձությունների պլանավորման գործիք։ Այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ օրացուցային գրականության և տոմարագիտական գիտելիքների տարածման պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս դիտարկելու հայերեն տպագիր մշակույթում օրացույցների գործառույթը, դրանց կիրառական նշանակությունը և հասարակական կյանքի հետ կապը։ Գիրքը արժեքավոր մատենագիտական նյութ է նաև ժամանակի հաշվարկման համակարգերի, հայ տպագրության և տեղեկատու գրականության զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվողների համար։

Другие предметы

Խոզաբուծություն աշխատությունը նվիրված է Անասնաբուծություն ոլորտի կարևոր ճյուղերից մեկին՝ խոզաբուծությանը, և ներկայացնում է խոզերի բուծման, պահպանման և արդյունավետ օգտագործման գիտական ու գործնական հիմքերը։ Գրքում մանրամասնորեն լուսաբանվում են խոզերի ծագումը, կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, ցեղատեսակների բազմազանությունը և դրանց արտադրողական հատկությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է խոզերի կերակրման ճիշտ կազմակերպմանը, խնամքի պայմաններին, պահվածքի տեխնոլոգիաներին և վերարտադրության առանձնահատկություններին՝ ընդգծելով բարձր արտադրողականության ապահովման ուղիները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հիվանդությունների կանխարգելմանը, անասնաբուժական միջոցառումներին և հիգիենիկ պայմանների պահպանմանը, որոնք էական նշանակություն ունեն առողջ կենդանիների պահպանման համար։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառումը խոզաբուծության մեջ, տնտեսության կազմակերպման սկզբունքները և արտադրության արդյունավետության բարձրացման մեթոդները։ Գիրքը օգտակար է ինչպես ուսանողների և մասնագետների, այնպես էլ գյուղատնտեսությամբ զբաղվող անձանց համար, քանի որ այն համադրում է տեսական գիտելիքները գործնական փորձի հետ՝ նպաստելով ոլորտի զարգացմանը և արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը։

Литература

«Գլարա կամ անմեղության վտանգները» վերնագրով ստեղծագործությունը ներկայացվում է որպես գեղարվեստական երկ, որի վերնագիրը ուշադրություն է հրավիրում անմեղության, անձնական վարքի և կյանքի փորձությունների փոխհարաբերության վրա։ Անմեղության վտանգների գաղափարը գրականության մեջ հաճախ առնչվում է մարդու անփորձությանը, շրջապատի ազդեցությանը, բարոյական ընտրություններին և այն դժվարություններին, որոնց բախվում է անհատը հասարակական հարաբերություններում։ Գլարայի անվան հիշատակումը վերնագրում կենտրոնական կերպարի առկայության ենթադրություն է առաջացնում, սակայն առանց բուն տեքստի հնարավոր չէ հաստատել նրա պատմության կոնկրետ ընթացքը կամ ստեղծագործության գաղափարական մանրամասները։ Վերնագրի բարոյախրատական շեշտադրումը թույլ է տալիս այն դիտարկել այն գրական երկերի համատեքստում, որոնք ընթերցողին մղում են խորհելու մարդկային բնավորության, անմեղության պահպանման, շրջապատի ազդեցության և անձնական պատասխանատվության մասին։ Նման ստեղծագործությունները կարող էին նպաստել ընթերցողական հետաքրքրության ձևավորմանը և հասարակական ու բարոյական հարցերի քննարկմանը՝ գեղարվեստական պատմության միջոցով։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայալեզու գրական միջավայրի, գեղարվեստական արձակի զարգացման և Կոստանդնուպոլսի հայ հրատարակչական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրքի պատմությամբ, ժամանակաշրջանի գրական ճաշակով և բարոյական թեմաների գեղարվեստական ներկայացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։

Социология

Աշխատությունը նվիրված է ընտանեկան հարաբերություններում կանանց նկատմամբ բռնության սոցիալական բնույթի, դրա առաջացման պայմանների և հասարակական հետևանքների ուսումնասիրությանը՝ Թեհրանի սոցիալական միջավայրի օրինակով։ Հետազոտության առանցքում ամուսնական հարաբերություններում իշխանության բաշխման, ընտանիքում կնոջ սոցիալական կարգավիճակի, հասարակական նորմերի, ավանդույթների և սոցիալ-տնտեսական գործոնների փոխազդեցությունն է։ Բռնությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես առանձին ընտանեկան հակամարտության դրսևորում, այլև որպես ավելի լայն սոցիալական երևույթ, որի ուսումնասիրությունը պահանջում է ընտանիքի կառուցվածքի, գենդերային դերերի և հասարակական հարաբերությունների համակողմանի վերլուծություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն սոցիալական պայմաններին, որոնք կարող են նպաստել բռնության առաջացմանը կամ դրա շարունակականությանը՝ ներառյալ տնտեսական կախվածությունը, կրթական մակարդակը, ընտանիքի ներսում որոշումների ընդունման ձևերը, հասարակական սպասումները և աջակցության հասանելիությունը։ Քննվում են բռնության ֆիզիկական, հոգեբանական, տնտեսական և վերահսկող վարքագծի այլ դրսևորումները՝ առանց դրանք մեկուսացնելու ընտանեկան ու հասարակական ընդհանուր համատեքստից։ Կարևորվում է նաև կանանց կողմից նման իրավիճակների ընկալման, դրանց մասին հաղորդելու կամ օգնություն փնտրելու վրա ազդող սոցիալական գործոնների ուսումնասիրությունը։ Սոցիոլոգիական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարբեր ժողովրդագրական և սոցիալական խմբերի միջև հնարավոր տարբերությունները, ինչպես նաև բացահայտել այն արժեքային պատկերացումները, որոնք կարող են ազդել ամուսնական հարաբերությունների և ընտանիքում ընդունելի վարքագծի մասին պատկերացումների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում հասարակական աջակցության համակարգերի, սոցիալական ծառայությունների, իրավական պաշտպանության և իրազեկման նշանակությանը՝ խնդրի կանխարգելման ու տուժած անձանց պաշտպանության համատեքստում։ Թեհրանի՝ որպես խոշոր և սոցիալապես բազմազան քաղաքային միջավայրի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ավանդական ընտանեկան պատկերացումների և ժամանակակից հասարակական փոփոխությունների փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ընտանիքի սոցիոլոգիայի, գենդերային ուսումնասիրությունների և սոցիալական խնդիրների վերլուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել կանանց նկատմամբ ընտանեկան բռնության սոցիալական պայմանավորվածությունները, դրա տարածման վրա ազդող գործոնները և կանխարգելման հասարակական մեխանիզմների նշանակությունը։

История

Հրատարակությունը պատկանում է XIX դարի հայ եկեղեցական և հասարակական բանավիճային գրականությանը՝ անդրադառնալով հայ կաթոլիկ համայնքի ներսում ծագած հակասություններին և դրանց հետևանքով առաջացած կրոնական ու հասարակական խնդիրներին։ Վերնագրում արտահայտված մեղադրական դիրքորոշումը վկայում է, որ աշխատությունը ներկայացնում է որոշակի կողմի տեսակետը՝ քննադատաբար անդրադառնալով Հասուն գերապայծառի գործունեությանը և դրա ազդեցությանը կաթողիկե ուղղափառ հայերի վիճակի վրա։ Անտոն Հասունը XIX դարի հայ կաթոլիկ եկեղեցական կյանքի նշանավոր գործիչներից էր, որի գործունեությունը կապված էր հայ կաթոլիկ համայնքի կառավարման, եկեղեցական իշխանության և համայնքային ինքնության շուրջ ծավալված վեճերի հետ։ Այդ ժամանակաշրջանում հայ կաթոլիկների շրջանում առկա տարաձայնություններն առնչվում էին եկեղեցական ենթակայության, դավանաբանական դիրքորոշումների, համայնքի կառավարման և կրոնական ավանդույթների պահպանման հարցերին։ Նման բանավիճային հրատարակությունները կարևոր աղբյուր են պատմական հակասությունների, տարբեր խմբերի ինքնընկալման և եկեղեցական իշխանության վերաբերյալ հասարակական պատկերացումների ուսումնասիրության համար։ Դրանց արժեքը միայն ներկայացված փաստարկների մեջ չէ. դրանք նաև ցույց են տալիս, թե ինչպես էին կրոնական տարաձայնությունները արտահայտվում տպագիր խոսքի միջոցով և ինչպես էր մամուլն ու գրքագրությունը դառնում հանրային քննարկման ու դիրքորոշումների պաշտպանության միջոց։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ կաթոլիկ համայնքի պատմությամբ, XIX դարի հայ եկեղեցական հարաբերություններով, կրոնական բանավեճերով և հայ հասարակական մտքի զարգացմամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն նաև կարևոր նյութ է պատմական աղբյուրների քննադատական ընթերցման տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու ժամանակի հակադիր դիրքորոշումները, եկեղեցական հակամարտությունների լեզուն և դրանց արտացոլումը հայերեն տպագիր գրականության մեջ։