Բնական տարեցույց․ 1872 թվականի նահանջ տարվա օրացույց

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Ղարաբաղյան հիմնախնդրի վերաբերյալ փաստաթղթերում և կարգավորման գործընթացում կիրառված քաղաքական փաստարկների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել կողմերի դիրքորոշումների ձևավորման տրամաբանությունը, դրանց հիմնավորման հիմնական մոտեցումները և բանակցային գործընթացում ունեցած նշանակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են հիմնախնդրի քաղաքական, իրավական, պատմական և անվտանգային մեկնաբանությունները, ինչպես նաև այն առանցքային դրույթները, որոնց միջոցով տարբեր կողմեր ներկայացրել և հիմնավորել են իրենց դիրքորոշումները։ Վերլուծության են ենթարկվում բանակցային գործընթացի տարբեր փուլերում ձևավորված փաստաթղթերը, հայտարարությունները, առաջարկությունները և այլ քաղաքական նյութեր՝ ուշադրություն դարձնելով ինքնորոշման, տարածքային ամբողջականության, անվտանգության, բնակչության իրավունքների, պատմական ժառանգության և միջազգային իրավունքի սկզբունքների շուրջ ձևավորված փաստարկներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են քաղաքական փաստարկները փոփոխվել գործընթացի տարբեր փուլերում՝ պայմանավորված տարածաշրջանային և միջազգային զարգացումներով, ուժերի հարաբերակցությամբ, ներքաղաքական իրողություններով և միջազգային միջնորդության առանձնահատկություններով։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու բանակցային հռետորաբանության և քաղաքական դիրքորոշումների փոխկապակցվածությունը, բացահայտելու փաստարկների հիմնական ուղղությունները և գնահատելու դրանց ազդեցությունը կարգավորման գործընթացի ընթացքի վրա։ Քննարկվում են նաև միջազգային կազմակերպությունների և միջնորդական ձևաչափերի դերակատարությունը, տարբեր նախաձեռնությունների և փաստաթղթերի նշանակությունը, ինչպես նաև հակամարտության կարգավորման վերաբերյալ ձևավորված քաղաքական մոտեցումների ընդհանրություններն ու հակասությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է Ղարաբաղյան հիմնախնդրի քաղաքական պատմության, բանակցային գործընթացի և միջազգային հարաբերությունների համատեքստում, քանի որ փաստաթղթերում ամրագրված փաստարկների համակարգված քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու կողմերի դիրքորոշումների, բանակցային ռազմավարությունների և կարգավորման գործընթացի քաղաքական բովանդակության վերաբերյալ։

Лингвистика

Grammaire pratique du français-ը ֆրանսերենի գործնական քերականության ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է տարբեր մակարդակի սովորողների համար և նպատակ ունի համակարգված ու կիրառական ձևով ներկայացնել ֆրանսերենի հիմնական քերականական կանոնները, աշխատությունում ընդգրկվում են բայի ժամանակաձևերը, համաձայնությունը (genre et nombre), դերանունները, նախդիրները, նախադասության կառուցվածքը և շարադասության հիմնական օրենքները, միաժամանակ յուրաքանչյուր թեմա ուղեկցվում է գործնական վարժություններով, որոնք օգնում են ամրապնդել տեսական նյութը իրական կիրառության միջոցով, հատուկ ուշադրություն է դարձվում ճիշտ գրավոր և բանավոր խոսքի ձևավորմանը, ինչպես նաև հաճախ հանդիպող սխալների կանխմանը, աշխատությունը նաև ծառայում է որպես ինքնուսուցման արդյունավետ աղբյուր՝ թույլ տալով աստիճանաբար զարգացնել լեզվական ճշգրտություն և հաղորդակցական հմտություններ ֆրանսերենում։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է մարդկային կյանքի, վարքագծի և հասարակական հարաբերությունների բարոյական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է մարդու գործողությունների, որոշումների և հասարակական պարտավորությունների գնահատման սկզբունքներին՝ փորձելով բացահայտել այն բարոյական չափանիշները, որոնցով կարելի է առաջնորդվել առօրյա և հասարակական կյանքում։ Վերնագրում շեշտադրված գործնական բարոյականության գաղափարը մատնանշում է ոչ միայն բարոյական հասկացությունների տեսական քննարկումը, այլև դրանց կիրառությունը մարդկային փոխհարաբերություններում և կյանքի տարբեր իրավիճակներում։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը կապված է բարու և չարի, արդարության, խղճի, պարտքի, պատասխանատվության, ազնվության և մարդկային արժանապատվության վերաբերյալ փիլիսոփայական հարցադրումների հետ։ Նման բնույթի երկերը կարևոր դեր են ունեցել բարոյական դաստիարակության, անհատական վարքագծի ձևավորման և հասարակական արժեքների տարածման գործում։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում XIX դարի հայ հասարակական ու փիլիսոփայական մտքի, բարոյագիտական գրականության և Կոստանդնուպոլսի հայ մտավոր միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել փիլիսոփայությամբ, էթիկայով և հայ հասարակական մտքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Политология

Գիրքը նվիրված է հետսառըպատերազմյան Թուրքիայի քաղաքական զարգացման գործընթացում ժողովրդավարացման հիմնախնդիրների և զինված ուժերի՝ որպես քաղաքական գործոնի դերի համակողմանի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է Թուրքիայի քաղաքական համակարգի էվոլյուցիան՝ ընդգծելով քաղաքացիական իշխանության և բանակի հարաբերությունների պատմական ձևավորումը, ինստիտուցիոնալ հակակշիռները և ուժային բալանսի փոփոխությունները։ Հեղինակը վերլուծում է բանակի քաղաքական ազդեցության մեխանիզմները, նրա միջամտության ձևերը պետական կառավարման գործընթացներում և այդ ազդեցության աստիճանական սահմանափակման գործընթացը ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման պայմաններում։ Գրքում քննարկվում են նաև եվրոպական ինտեգրման գործոնները, քաղաքացիական վերահսկողության ընդլայնումը, սահմանադրական փոփոխությունները և քաղաքական կուսակցությունների դերը ժողովրդավարացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներքաղաքական ճգնաժամերին, պետական անվտանգության ընկալումներին և դրանց ազդեցությանը քաղաքական համակարգի կայունության վրա։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և Թուրքիայի քաղաքական պրակտիկայի վերլուծությունը՝ առաջարկելով խորքային պատկերացում ժողովրդավարացման և ռազմական գործոնի փոխազդեցության վերաբերյալ։ Գիրքը նախատեսված է քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պատմաբանների, հետազոտողների, ուսանողների և անվտանգության ուսումնասիրություններով հետաքրքրվողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է XVI–XVIII դարերի Արևելյան Վրաստանի սոցիալ-տնտեսական և իրավական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով եկեղեցական հաստատությունների հողային սեփականության, վանական տնտեսությունների կազմակերպման և հարկային արտոնությունների համակարգի վրա։ Հետազոտության առանցքում վանքերի՝ որպես ոչ միայն հոգևոր ու մշակութային, այլև տնտեսական կառույցների գործունեությունն է, նրանց տիրապետության տակ գտնվող հողերի ձևավորման աղբյուրները, կառավարման սկզբունքները և հարաբերությունները աշխարհիկ իշխանության ու տեղական բնակչության հետ։ Քննվում են վանական հողային տիրույթների առաջացման և ընդլայնման տարբեր ձևերը՝ իշխանական ու մասնավոր նվիրատվությունները, ժառանգությունները, ձեռքբերումները և սեփականության իրավունքը հաստատող իրավական փաստաթղթերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ապահարկության իրավունքին՝ որպես եկեղեցական հաստատություններին տրվող տնտեսական և իրավական արտոնության, որը որոշ դեպքերում կարող էր ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն ազատել վանական տնտեսությունները որոշ հարկերից ու պարտավորություններից։ Ուսումնասիրվում է այդ արտոնությունների տրամադրման իրավական հիմքը, դրանց հաստատման և պահպանման մեխանիզմները, ինչպես նաև քաղաքական իշխանության փոփոխությունների ազդեցությունը եկեղեցական սեփականության կարգավիճակի վրա։ Կարևորվում է աշխարհիկ և հոգևոր իշխանությունների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ վանքերի տնտեսական դիրքը սերտորեն կապված էր միապետական իշխանության, ազնվականության և տեղական կառավարման համակարգի հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես էին հարկային արտոնությունները նպաստում վանական տնտեսությունների նյութական կայունությանը և ինչ դեր էին խաղում եկեղեցական հաստատությունները գյուղատնտեսական արտադրության, հողօգտագործման ու տեղական տնտեսական հարաբերությունների կազմակերպման մեջ։ Քննվում են նաև վանական տիրույթներում բնակվող գյուղացիական բնակչության իրավական ու տնտեսական պարտավորությունները, հողի օգտագործման ձևերը և եկեղեցական սեփականատերերի հետ ձևավորված հարաբերությունները։ Առանձին նշանակություն ունի ժամանակաշրջանի իրավական փաստաթղթերի, նվիրատվական ու արտոնագրային գրությունների և այլ պատմական աղբյուրների ուսումնասիրությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել հողատիրության կառուցվածքն ու հարկային արտոնությունների կիրառման առանձնահատկությունները։ XVI–XVIII դարերի քաղաքական փոփոխությունների համատեքստում վանական սեփականության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի սոցիալական կառուցվածքի, եկեղեցու տնտեսական ազդեցության և պետական հարկային քաղաքականության մասին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև եկեղեցական հաստատությունների պատմության տեսանկյունից՝ ցույց տալով հոգևոր, տնտեսական և իրավական գործառույթների փոխկապակցվածությունը վաղ նոր շրջանի Արևելյան Վրաստանի հասարակական կյանքում։

Литература

Չարլի Չապլինը համաշխարհային կինոյի պատմության ամենահայտնի և ազդեցիկ դեմքերից մեկն է, ով մեծ դեր է ունեցել համր կինոյի զարգացման և կինեմատոգրաֆիայի ձևավորման գործում։ Նա ծնվել է Անգլիայում և դեռ մանկուց հայտնվել է բեմական արվեստի աշխարհում՝ աշխատելով թատրոններում և վոդևիլային ներկայացումներում, ինչը հետագայում մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա ստեղծագործական ոճի վրա։ Չապլինը համաշխարհային ճանաչում է ստացել հատկապես «Փոքրիկ թափառականի» կերպարի միջոցով, որը դարձել է մարդկային բարության, միայնության և սոցիալական անհավասարության խորհրդանիշ։ Նրա ֆիլմերը առանձնանում են հումորի, դրամայի և սոցիալական քննադատության համադրությամբ, որտեղ նա հաճախ պատկերում էր աղքատների, աշխատավորների և հասարակության մարգինալացված շերտերի կյանքը՝ ընդգծելով մարդկային արժանապատվության կարևորությունը։ Նրա ամենահայտնի ֆիլմերից են «Ոսկու տենդը», «Լույսեր քաղաքի վրա», «Ժամանակակից ժամանակներ» և «Մեծ դիկտատորը», որոնք համարվում են կինոյի դասական նմուշներ և ունեն մեծ մշակութային ազդեցություն։ Չապլինը ոչ միայն դերասան էր, այլև ռեժիսոր, սցենարիստ և կոմպոզիտոր, ինչը նրան դարձնում է կինոարվեստի բազմակողմանի վարպետ։ Նրա ստեղծագործական ժառանգությունը մեծապես նպաստել է կինոյի լեզվի զարգացմանը՝ ցույց տալով, որ պատկերն ու շարժումը կարող են փոխանցել խորքային գաղափարներ առանց խոսքի անհրաժեշտության։ Չարլի Չապլինի արվեստը մինչ օրս գնահատվում է ամբողջ աշխարհում որպես մարդկային հույզերի և սոցիալական քննադատության համադրության բացառիկ օրինակ։