Տիտանի ալյումինիդների ստացման տեխնոլոգիայի մշակումը ռուտիլից ալյումինաթերմային վերականգնման եղանակով

Экономика

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արժեթղթերի շուկայի զարգացման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով ֆինանսական համակարգի կարևորագույն ոլորտներից մեկի ձևավորման և կատարելագործման խնդիրները։ Աշխատանքում վերլուծվում են արժեթղթերի շուկայի կառուցվածքը, զարգացման առանձնահատկությունները, դրա դերը տնտեսության ֆինանսավորման գործընթացում և ներդրումային միջավայրի ձևավորման գործում։ Գրքում քննարկվում են շուկայի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները, իրավական և կազմակերպական կարգավորման հարցերը, ներդրողների պաշտպանության մեխանիզմները, ինչպես նաև այն մարտահրավերները, որոնք կարող են ազդել ոլորտի կայուն զարգացման վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, բանկային և ներդրումային համակարգերի աշխատակիցների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են Հայաստանի ֆինանսական շուկաների զարգացման գործընթացներով։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է բանկային և արդյունաբերական կապիտալների փոխհարաբերությունների տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով դրանց փոխկապակցվածությունը տնտեսության ֆինանսավորման, ներդրումների, արտադրության զարգացման և տնտեսական աճի գործընթացներում։ Հետազոտության կենտրոնում բանկային համակարգի և արդյունաբերական ձեռնարկությունների միջև ձևավորվող ֆինանսատնտեսական հարաբերություններն են, որոնց արդյունավետությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ արտադրական ներուժի ընդլայնման, տեխնոլոգիական վերազինման և տնտեսության մրցունակության բարձրացման վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բանկային կապիտալի էությունը, արդյունաբերական կապիտալի կառուցվածքն ու շրջանառությունը, ինչպես նաև դրանց փոխադարձ ներգործության հիմնական մեխանիզմները։ Բանկային համակարգը արդյունաբերական ձեռնարկություններին կարող է ապահովել վարկային ռեսուրսներով, ներդրումային ֆինանսավորմամբ, վճարահաշվարկային ծառայություններով և ֆինանսական այլ գործիքներով, մինչդեռ արդյունաբերական հատվածի զարգացումը ձևավորում է բանկային համակարգի վարկային պորտֆելի ընդլայնման և ֆինանսական ծառայությունների պահանջարկի կարևոր աղբյուր։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է վարկավորման պայմանների ազդեցության գնահատումը արդյունաբերական կապիտալի ձևավորման և վերարտադրության վրա։ Տոկոսադրույքների մակարդակը, վարկի ժամկետը, գրավի պահանջները, վարկային ռիսկի գնահատումը և ֆինանսական միջնորդության արդյունավետությունը կարող են էապես ազդել ձեռնարկությունների ներդրումային որոշումների վրա։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նաև սեփական և փոխառու կապիտալի հարաբերակցությանը, քանի որ արդյունաբերական ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունությունը մեծապես կախված է պարտքային միջոցների օգտագործման արդյունավետությունից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ բանկերի և արդյունաբերական կազմակերպությունների միջև երկարաժամկետ համագործակցության ձևերին, այդ թվում՝ ներդրումային վարկավորմանը, լիզինգին, նախագծային ֆինանսավորմանը, կորպորատիվ ֆինանսավորման տարբեր մեխանիզմներին և համատեղ ներդրումային ծրագրերին։ Այս գործիքները կարող են նպաստել արտադրական հզորությունների արդիականացմանը, նոր տեխնոլոգիաների ներդրմանը և նոր արտադրատեսակների ստեղծմանը։ Տեսական տեսանկյունից թեման հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև ֆինանսական կապիտալի ձևավորման և կենտրոնացման գործընթացները, բանկային ու արդյունաբերական հատվածների միջև տնտեսական կապերի խորացման հետևանքները և դրանց ազդեցությունը շուկայական կառուցվածքի վրա։ Կարևոր է նաև գնահատել նման փոխհարաբերությունների հնարավոր դրական և բացասական հետևանքները՝ ներառյալ ներդրումային ակտիվության աճը, ռեսուրսների ավելի արդյունավետ բաշխումը, ֆինանսական ռիսկերի կուտակումը և շուկայական կենտրոնացման հնարավոր խորացումը։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել տարբեր երկրների փորձը և համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտել բանկային ու արդյունաբերական կապիտալների արդյունավետ փոխգործակցության առավել հաջող մոդելները։ Հայաստանի տնտեսության պայմաններում այս հարցերը հատկապես կարևոր են արդյունաբերության տեխնոլոգիական արդիականացման, ներդրումային ռեսուրսների հասանելիության և արտադրական ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության տեսանկյունից։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ բանկային վարկավորման կատարելագործման, արդյունաբերական ներդրումների խթանման, ֆինանսական ռիսկերի կառավարման և բանկերի ու իրական հատվածի միջև երկարաժամկետ համագործակցության զարգացման առաջարկությունների մշակման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, բանկային ոլորտի մասնագետներին, արդյունաբերական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, ներդրումային կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և տնտեսագիտական ու ֆինանսական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Литература

Չարլի Չապլինը համաշխարհային կինոյի պատմության ամենահայտնի և ազդեցիկ դեմքերից մեկն է, ով մեծ դեր է ունեցել համր կինոյի զարգացման և կինեմատոգրաֆիայի ձևավորման գործում։ Նա ծնվել է Անգլիայում և դեռ մանկուց հայտնվել է բեմական արվեստի աշխարհում՝ աշխատելով թատրոններում և վոդևիլային ներկայացումներում, ինչը հետագայում մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա ստեղծագործական ոճի վրա։ Չապլինը համաշխարհային ճանաչում է ստացել հատկապես «Փոքրիկ թափառականի» կերպարի միջոցով, որը դարձել է մարդկային բարության, միայնության և սոցիալական անհավասարության խորհրդանիշ։ Նրա ֆիլմերը առանձնանում են հումորի, դրամայի և սոցիալական քննադատության համադրությամբ, որտեղ նա հաճախ պատկերում էր աղքատների, աշխատավորների և հասարակության մարգինալացված շերտերի կյանքը՝ ընդգծելով մարդկային արժանապատվության կարևորությունը։ Նրա ամենահայտնի ֆիլմերից են «Ոսկու տենդը», «Լույսեր քաղաքի վրա», «Ժամանակակից ժամանակներ» և «Մեծ դիկտատորը», որոնք համարվում են կինոյի դասական նմուշներ և ունեն մեծ մշակութային ազդեցություն։ Չապլինը ոչ միայն դերասան էր, այլև ռեժիսոր, սցենարիստ և կոմպոզիտոր, ինչը նրան դարձնում է կինոարվեստի բազմակողմանի վարպետ։ Նրա ստեղծագործական ժառանգությունը մեծապես նպաստել է կինոյի լեզվի զարգացմանը՝ ցույց տալով, որ պատկերն ու շարժումը կարող են փոխանցել խորքային գաղափարներ առանց խոսքի անհրաժեշտության։ Չարլի Չապլինի արվեստը մինչ օրս գնահատվում է ամբողջ աշխարհում որպես մարդկային հույզերի և սոցիալական քննադատության համադրության բացառիկ օրինակ։

Биология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է փոքր լիգանդների՝ ԴՆԹ-ի հետ փոխազդեցության և դրանց ադսորբցիայի գործընթացների ուսումնասիրմանը ֆլուկտուացվող միջավայրում։ Գրքում ներկայացվում են ԴՆԹ-ի կառուցվածքային և դինամիկ առանձնահատկությունները, փոքր մոլեկուլների կապման մեխանիզմները և միջավայրի ֆիզիկաքիմիական տատանումների ազդեցությունը մոլեկուլային փոխազդեցությունների արդյունավետության վրա։ Հեղինակը կիրառում է տեսական մոդելներ, մաթեմատիկական հաշվարկներ և կենսաֆիզիկական մոտեցումներ՝ վերլուծելու լիգանդ–ԴՆԹ համակարգի վարքագիծը, կապման կայունությունը, էներգետիկ բնութագրերը և մոլեկուլային շարժունակության օրինաչափությունները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ստացված արդյունքների նշանակությունը դեղանյութերի նախագծման, գենետիկական գործընթացների ուսումնասիրության, նանոկենսատեխնոլոգիաների և կենսաբժշկական հետազոտությունների համար։ Գիրքը նախատեսված է կենսաֆիզիկների, կենսաքիմիկոսների, մոլեկուլային կենսաբանների, ֆիզիկական քիմիկոսների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Педагогика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է դպրոցում և բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում քիմիա առարկայի նկատմամբ սովորողների անձնային դրական վերաբերմունքի ձևավորման դիդակտիկական համակարգի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն մանկավարժական և դիդակտիկական պայմանները, մեթոդներն ու միջոցները, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է բարձրացնել սովորողների հետաքրքրվածությունը քիմիայի նկատմամբ, ձևավորել առարկայի ուսումնասիրման դրական մոտիվացիա և նպաստել գիտելիքների նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի զարգացմանը։ Աշխատանքում քիմիայի ուսուցումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գիտելիքների փոխանցման գործընթաց, այլև որպես սովորողի անձնային զարգացման, ճանաչողական ակտիվության և ինքնուրույն մտածողության ձևավորման կարևոր միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են պայմանավորել սովորողների վերաբերմունքը քիմիայի նկատմամբ՝ առարկայի բովանդակության մատչելիությունը, ուսուցման մեթոդների բազմազանությունը, փորձարարական գործունեությունը, ուսուցչի կամ դասախոսի մանկավարժական մոտեցումները, սովորողի ակտիվ մասնակցությունը և քիմիական գիտելիքների կապը առօրյա կյանքի ու մասնագիտական գործունեության հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սովորողների հետաքրքրությունների, ուսումնական մոտիվացիայի և արժեքային վերաբերմունքի ձևավորման առանձնահատկությունները տարբեր կրթական մակարդակներում։ Դիդակտիկական համակարգի կարևոր բաղադրիչներից կարող են լինել խնդրահարույց ուսուցումը, հետազոտական և փորձարարական առաջադրանքները, գործնական աշխատանքները, խմբային և անհատական գործունեությունը, ուսուցման տեղեկատվական ու ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառումը։ Այս մեթոդների նպատակն է սովորողին դարձնել ուսումնական գործընթացի ակտիվ մասնակից՝ հնարավորություն տալով ոչ միայն յուրացնել տեսական նյութը, այլև ինքնուրույն բացահայտել քիմիական երևույթների պատճառահետևանքային կապերը և դրանց կիրառական նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև քիմիայի նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորման չափանիշների, ցուցանիշների և մակարդակների սահմանում, ինչպես նաև դրանց գնահատման համապատասխան մեթոդների մշակում։ Կարևոր ուղղություն է դպրոցական և բուհական կրթության միջև շարունակականության ապահովումը, քանի որ քիմիայի նկատմամբ ձևավորված վերաբերմունքը կարող է փոփոխվել կրթական տարբեր աստիճաններում՝ կախված սովորողի տարիքից, հետաքրքրություններից, մասնագիտական կողմնորոշումից և ուսումնական միջավայրից։ Հետազոտության փորձարարական հատվածում կարող են համեմատվել ավանդական և առաջարկվող դիդակտիկական մոտեցումների կիրառման արդյունքները՝ պարզելու համար դրանց ազդեցությունը սովորողների հետաքրքրվածության, ուսումնական ակտիվության, առարկայական առաջադիմության և քիմիայի նկատմամբ ընդհանուր վերաբերմունքի վրա։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ քիմիայի ուսուցման բովանդակության և մեթոդների կատարելագործման, սովորողների ուսումնական մոտիվացիայի բարձրացման և կրթական գործընթացում անձնային ուղղվածության ուժեղացման համար։ Մշակված դիդակտիկական համակարգը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ հանրակրթական դպրոցների և բուհերի համար՝ նպաստելով քիմիայի նկատմամբ կայուն հետաքրքրության ձևավորմանը, գիտական մտածողության զարգացմանը և սովորողների՝ բնագիտական առարկաների նկատմամբ առավել դրական ու գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է Սիմոն Վրացյանի հասարակական, քաղաքական և պետական գործունեության բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով 20-րդ դարի առաջին կեսի հայ ազգային-քաղաքական պատմության և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ձևավորման ու գործունեության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում նրա քաղաքական աշխարհայացքի ձևավորումը, կուսակցական և հասարակական գործունեությունը, պետական կառավարման համակարգում ունեցած մասնակցությունը, ինչպես նաև հետագա տարիների հրապարակախոսական, կրթական և կազմակերպական աշխատանքն են։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նրա կրթական և մտավոր ձևավորման միջավայրին, հասարակական կյանքում ներգրավվելուն և հայկական մամուլի հետ ունեցած երկարատև կապերին։ Վրացյանը տարբեր ժամանակներում զբաղվել է խմբագրական և լրագրողական գործունեությամբ, իսկ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին մասնակցել է հայկական հասարակական ու կազմակերպական գործընթացներին։ Հայաստանի անկախ պետականության ստեղծումից հետո նրա գործունեությունը տեղափոխվել է պետական կառավարման դաշտ․ նա ընտրվել է խորհրդարանի անդամ, զբաղեցրել նախարարական պաշտոն և 1920 թվականի նոյեմբերին ստանձնել Հայաստանի Առաջին Հանրապետության կառավարության ղեկավարի պաշտոնը։ Նրա վարչապետության շրջանը համընկել է հանրապետության համար ծայրահեղ ծանր ռազմաքաղաքական իրավիճակի և իշխանության փոխանցման գործընթացի հետ, ինչի պատճառով այդ փուլը կարևոր տեղ է զբաղեցնում նրա պետական գործունեության ուսումնասիրության մեջ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել պետական կառավարման, արտաքին հարաբերությունների, սոցիալ-տնտեսական խնդիրների և ներքաղաքական հարաբերությունների վերաբերյալ նրա մոտեցումները՝ դրանք համադրելով ժամանակաշրջանի փաստաթղթերի և այլ գործիչների դիրքորոշումների հետ։ Առանձին ուշադրության է արժանի 1921 թվականի իրադարձություններին նրա մասնակցությունը և հետագայում Հայաստանից դուրս շարունակված քաղաքական ու հասարակական գործունեությունը։ Տարագրության տարիներին նա պահպանել է ակտիվ մասնակցությունը հայկական հասարակական կյանքին՝ զբաղվելով քաղաքական, խմբագրական, կրթական և պատմագիտական աշխատանքով։ Նրա գրական ու հուշագրական ժառանգությունը կարևոր աղբյուրային նշանակություն ունի Հայաստանի Առաջին Հանրապետության և ժամանակաշրջանի քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության համար, սակայն որպես անմիջական մասնակցի շարադրանք՝ այն նաև պահանջում է աղբյուրագիտական քննադատություն և համադրում այլ վկայությունների հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նրա պետական գործչի, կուսակցական գործչի, հրապարակախոսի և պատմական իրադարձությունների հուշագրողի դերերի փոխհարաբերության բացահայտումը։ Այս տեսանկյունից նրա գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ոչ միայն մեկ գործչի քաղաքական կենսագրության, այլև հայկական պետականության վերականգնման, Առաջին Հանրապետության կառավարման փորձի, խորհրդայնացման շրջանի քաղաքական զարգացումների և սփյուռքահայ հասարակական կյանքի որոշ առանցքային գործընթացների մասին։