Ցինիզմը որպես ամբոխի մարդու սոցիոմշակութային դիմակ

Информатика

Այս աշխատությունը վերաբերում է կենսաբժշկական պատկերների վերլուծության համար խորը ուսուցման (deep learning) հիման վրա տարաբաշխված ամպային (cloud-based distributed) մեթոդների մշակմանը՝ ընդգծելով արհեստական բանականության, բժշկական ինֆորմատիկայի և բարձր արդյունավետ հաշվարկային համակարգերի փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և ուսումնասիրել այն ալգորիթմական և ճարտարապետական լուծումները, որոնք թույլ են տալիս մեծ ծավալի բժշկական պատկերային տվյալների (MRI, CT, PET և այլն) ավտոմատ մշակումը, դասակարգումը և ախտորոշիչ մեկնաբանումը՝ օգտագործելով խորը նեյրոնային ցանցեր և ամպային հաշվարկային ռեսուրսներ։ Ուսումնասիրվում են մոդելների ուսուցման բաշխված մոտեցումները՝ տվյալների և հաշվարկների բաժանումը մի քանի սերվերների միջև, ինչպես նաև GPU/TPU-ների օգտագործմամբ բարձր արդյունավետության ապահովումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատկերների սեգմենտացիայի, օբյեկտների ճանաչման և պաթոլոգիական օջախների ավտոմատ հայտնաբերման խնդիրներին՝ կոնվոլյուցիոն նեյրոնային ցանցերի և տրանսֆորմերային մոդելների կիրառմամբ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է տվյալների անվտանգության, գաղտնիության պահպանման և բժշկական ինֆորմացիայի փոխանցման ստանդարտների կարևորությունը ամպային միջավայրում։ Միաժամանակ վերլուծվում են համակարգի մասշտաբայնության, արագագործության և կլինիկական կիրառելիության խնդիրները՝ իրական բժշկական միջավայրում արդյունավետ ներդրման տեսանկյունից։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է բժշկական ինֆորմատիկայի և արհեստական բանականության ոլորտում՝ նպաստելով կենսաբժշկական պատկերների ավտոմատացված վերլուծության և ախտորոշման ժամանակակից համակարգերի զարգացմանը։

Литература

Հանձնարարական մատենագիտական ցանկը նվիրված է հայրենասիրության թեմայի արտացոլմանը հայ գեղարվեստական գրականության մեջ և նախատեսված է դպրոցականների ընթերցանության կազմակերպման, գրական հետաքրքրությունների զարգացման ու ազգային մշակութային արժեքների ճանաչման համար։ Ներկայացվում են հայրենիքի, հայրենասիրության, ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և ժողովրդի հոգևոր ժառանգության հետ առնչվող գրական ստեղծագործությունների ուսումնասիրության հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ գրողների ստեղծագործություններում հայրենի բնաշխարհի, մայրենի լեզվի, ազգային ավանդույթների, պատմական անցյալի և հայրենիքի նկատմամբ պատասխանատվության գաղափարների գեղարվեստական արտահայտությանը։ Մատենագիտական նյութը կարող է ընդգրկել բանաստեղծություններ, պատմվածքներ, վիպակներ, վեպեր և գրական այլ ստեղծագործություններ, որոնք նպաստում են սովորողների գեղագիտական ճաշակի, ընթերցողական կարողությունների և ազգային մշակույթի նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը։ Կարևորվում են գրականության միջոցով հայրենասիրական դաստիարակության իրականացումը, գեղարվեստական կերպարների և գաղափարների ընկալումը, ինչպես նաև ընթերցված ստեղծագործությունների շուրջ ինքնուրույն դատողություններ և քննարկումներ ծավալելու կարողությունների զարգացումը։ Հանձնարարական ցանկը կարող է ծառայել որպես օժանդակ ուղեցույց արտադասարանային ընթերցանության, գրական միջոցառումների, թեմատիկ ցուցահանդեսների և դպրոցական գրադարանների աշխատանքի կազմակերպման համար։ Այն օգտակար է դպրոցականների, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչների, գրադարանավարների, մանկավարժների և հայ գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

Այս հրատարակությունը հայոց լեզվի ուսումնասիրությանն ու ուսուցմանը նվիրված քերականական դասագիրք է, որի վերնագիրը հստակորեն ընդգծում է հայերենի երկու կարևոր լեզվական ձևերի՝ գրաբարի և աշխարհաբարի համատեղ ներկայացումը։ Այն պատկանում է հայերեն լեզվաբանական և ուսումնական գրականության այն շրջանակին, որը նպատակ է ունեցել սովորողներին ծանոթացնել լեզվի կառուցվածքին, քերականական կանոններին և գրավոր խոսքի կազմակերպման սկզբունքներին։ Գրաբարը հայերենի պատմական գրական լեզուն է, որի հիման վրա ստեղծվել է հայ մատենագրության մեծ մասը։ Այն երկար ժամանակ օգտագործվել է կրոնական, պատմագիտական, փիլիսոփայական, իրավական և այլ բնույթի գրավոր աշխատություններում՝ պահպանելով իր նշանակությունը նաև այն ժամանակաշրջաններում, երբ կենդանի խոսքում զարգանում էին հայերենի նոր ձևերը։ Գրաբարի ուսումնասիրությունը կարևոր է հայ հին գրականությունը, պատմական աղբյուրները և եկեղեցական տեքստերը հասկանալու համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու հայերենի պատմական քերականական համակարգին, հոլովման ու խոնարհման ձևերին, բառապաշարին և գրավոր խոսքի ավանդական կանոններին։ Աշխարհաբարը, իր հերթին, հայերենի նոր գրական ձևերի ընդհանուր անվանումն է, որոնք զարգացել են կենդանի խոսակցական լեզվի հիմքի վրա և ժամանակի ընթացքում դարձել կրթության, գրականության, մամուլի ու հասարակական հաղորդակցության կարևոր միջոցներ։ Տասնիններորդ դարում աշխարհաբարի զարգացումն ու տարածումը հայ կրթական և գրական կյանքի կարևոր գործընթացներից էին։ Այդ ժամանակաշրջանում մեծացել էր մայրենի լեզվով կրթություն ստանալու, լեզուն ավելի համակարգված ուսումնասիրելու և քերականական գիտելիքները սովորողների համար հասանելի դարձնելու անհրաժեշտությունը։ Գրաբարի և աշխարհաբարի համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն էր տալիս համեմատելու հայերենի պատմական և ժամանակակից ձևերը՝ հասկանալու դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Նման համեմատությունը կարող էր օգնել սովորողներին տարբերակելու լեզվական հին և նոր ձևերը, ճանաչելու գրաբարյան տեքստերի առանձնահատկությունները և զարգացնելու աշխարհաբարով ճիշտ գրելու ու արտահայտվելու հմտությունները։ Վերնագրում «նոր դասագիրք» բնորոշման առկայությունը ցույց է տալիս, որ աշխատությունը նախատեսված է ուսումնական նպատակների համար և ներկայացվել է որպես քերականության ուսումնասիրման դասագիրք։ Այդպիսի գրքերը սովորաբար ձգտում են լեզվական նյութը կազմակերպել որոշակի հաջորդականությամբ՝ կանոնների, բացատրությունների և հնարավոր վարժությունների միջոցով։ Քերականական դասագրքերում կարող են քննարկվել խոսքի մասերը, գոյականի և դերանվան ձևերը, բայի խոնարհումը, հոլովական հարաբերությունները, նախադասության կառուցվածքը, բառերի կապակցման եղանակները և ուղղագրական կանոնները։ Գրաբարի և աշխարհաբարի համատեղ ընդգրկումը կարող էր նաև ենթադրել լեզվական ձևերի համեմատություն՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են պատմականորեն փոխվել բառաձևերը և քերականական կառուցվածքները։ Այնուամենայնիվ, նշված թեմաները բնորոշ են նման դասագրքերի ընդհանուր ուղղվածությանը և չեն կարող համարվել այս կոնկրետ հրատարակության հաստատված բովանդակությունը՝ առանց գրքի տեքստը ուսումնասիրելու։ Միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ որոշել, թե դասագիրքը որքան մանրամասն է ներկայացնում յուրաքանչյուր լեզվական ձևը, արդյոք պարունակում է համեմատական աղյուսակներ, օրինակներ կամ վարժություններ, և ինչ ուսումնական մեթոդ է կիրառվում։ Այս հրատարակության նշանակությունը կարելի է դիտարկել նաև հայերենի դասավանդման պատմության համատեքստում։ Տասնիններորդ դարի հայ կրթական միջավայրում դասագրքերի ստեղծումն ու հրատարակումը նպաստել են լեզվական գիտելիքների համակարգմանը, գրագիտության տարածմանը և ուսուցման համար անհրաժեշտ նյութերի հասանելիությանը։ Քերականական աշխատությունները կարևոր դեր են ունեցել լեզվի կանոնների բացատրման և գրավոր խոսքի մշակույթի զարգացման գործում։ Գրաբարի ուսուցումը պահպանում էր կապը հայ հին գրական և հոգևոր ժառանգության հետ, իսկ աշխարհաբարի ուսուցումը նպաստում էր ժամանակակից հաղորդակցության և կրթության պահանջներին համապատասխան լեզվական հմտությունների ձևավորմանը։ Այս երկու ուղղությունների համադրությունը հատկապես նշանակալի էր այն ժամանակաշրջանում, երբ հայերեն գրական լեզվի զարգացումը, կրթական բարեփոխումները և տպագրության ընդլայնումը սերտորեն կապված էին ազգային մշակութային կյանքի վերելքի հետ։ Կոստանդնուպոլիսը հայ գրքի հրատարակության և կրթական մտքի կարևոր կենտրոններից էր։ Այստեղ տպագրված դասագրքերն ու լեզվաբանական աշխատությունները տարածվում էին հայ կրթական միջավայրում և նպաստում մայրենի լեզվի ուսումնասիրության զարգացմանը։ Հետևաբար, այս գիրքը կարող է հետաքրքրել հայոց լեզվի պատմությամբ, հայերենի քերականության զարգացման ընթացքով, գրաբարի և աշխարհաբարի հարաբերություններով, ինչպես նաև տասնիններորդ դարի հայ կրթական գրականությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն կարող է օգտագործվել նաև պատմական քերականական դասագրքերի համեմատական ուսումնասիրության, լեզվական տերմինաբանության զարգացման և հայերեն ուսումնական գրականության պատմության հետազոտության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարելի է բնութագրել որպես հայերենի գրաբարի և աշխարհաբարի քերականության ուսուցմանն ուղղված դասագիրք, որն արտացոլում է լեզվական գիտելիքը համակարգելու և տարբեր լեզվական ձևերի ուսումնասիրությունը կրթական գործընթացում միավորելու ձգտումը։ Դրա իրական կառուցվածքը, կիրառված քերականական մոտեցումները, օրինակների բնույթը և լեզվական կանոնների ներկայացման եղանակները հստակեցնելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել հրատարակության բնագիրը։

Экология

Նվիրված է ագրոէկոլոգիայի և շրջակա միջավայրի պահպանության ուսուցմանը՝ ներկայացնելով լաբորատոր և գործնական պարապմունքների մեթոդիկան, որոնք նպատակ ունեն խորացնել ուսուցանվողների գիտելիքները հողի, բույսերի, ջրային ռեսուրսների և գյուղատնտեսական էկոհամակարգերի վերաբերյալ։ Գրքում մանրամասն ներկայացվում են լաբորատոր փորձերի կազմակերպման ընթացակարգերը, պարապմունքների նպատակները, կիրառվող սարքավորումները և անհրաժեշտ նյութական միջոցները, ինչպես նաև փորձերի հաշվետվության ձևաչափերը և արդյունքների վերլուծության մեթոդները։ Հեղինակը ընդգծում է փորձերի անվտանգության կանոնները, չափման ճշգրտությունը և տվյալների գրանցման ճիշտ սկզբունքները, ինչպես նաև շեշտադրում է գիտական մոտեցումների կիրառությունը գյուղատնտեսության և շրջակա միջավայրի պահպանության խնդիրների ուսումնասիրության մեջ։ Աշխատությունը պարունակում է ուսուցողական ուղեցույցներ, գործնական օրինակներ և խորհուրդներ, որոնք օգնում են ուսանողներին ձեռք բերել ինչպես տեսական գիտելիքներ, այնպես էլ պրակտիկ հմտություններ՝ արդյունավետ և գիտականորեն հիմնավորված աշխատանք իրականացնելու համար լաբորատորիայում և դաշտային պայմաններում։ Գիրքը կարևորում է էկոհամակարգերի կայունության ապահովման և բնական ռեսուրսների պահպանման սկզբունքների ըմբռնումը, ինչը դարձնում է այն արժեքավոր ուսումնական և մասնագիտական ձեռնարկ ագրոէկոլոգիայի և շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտում։

Биология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է պատանի ֆուտբոլիստների օրգանիզմի հեմոդինամիկ և արտաքին շնչառական համակարգերի ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են սպորտային ֆիզիոլոգիայի հիմնական սկզբունքները, դեռահաս տարիքում սրտանոթային և շնչառական համակարգերի զարգացման օրինաչափությունները, ինչպես նաև ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության ազդեցությունը օրգանիզմի հարմարվողական մեխանիզմների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է մարզումների տարբեր ռեժիմների ազդեցությունը արյան շրջանառության ցուցանիշների, սրտի աշխատանքի արդյունավետության, թթվածնի յուրացման և թոքային վենտիլյացիայի վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ֆունկցիոնալ փորձարկումների արդյունքները, մարզական պատրաստվածության գնահատման չափանիշները և վերականգնման գործընթացների առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատանի մարզիկների առողջության պահպանման, գերծանրաբեռնվածության կանխարգելման և մարզական պատրաստության օպտիմալացման հարցերին։ Գիրքը նախատեսված է սպորտային բժիշկների, ֆիզիոլոգների, մարզիչների, ֆիզիկական կուլտուրայի մասնագետների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական, այնպես էլ կիրառական մոտեցումներ պատանի ֆուտբոլիստների ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման և զարգացման համար։

Религия

Հրատարակությունը նախատեսված է երեխաների ուսուցման և լեզվական կարողությունների զարգացման համար՝ կենտրոնանալով փոխասացության՝ հարց ու պատասխանի կամ զրույցի միջոցով գիտելիքներ փոխանցելու ուսումնական ձևի վրա։ Վերնագրում օգտագործված «վարժութիւն» բառը մատնանշում է գործնական առաջադրանքների և ուսուցողական աշխատանքների առկայության հնարավորությունը, իսկ «մանկանց» բառը ցույց է տալիս, որ գիրքը հասցեագրված է երեխաներին։ «Փոխասացություն» հասկացությունը կարող է վերաբերել զրուցելու, երկխոսելու կամ մտքերը փոխադարձաբար արտահայտելու ձևին, ինչի շնորհիվ այս հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես հաղորդակցական հմտությունների և լեզվական գիտելիքների զարգացմանն ուղղված ուսումնական ձեռնարկ։ Հարց ու պատասխանի և երկխոսության միջոցով ուսուցումը կարևոր տեղ է զբաղեցնում երեխաների կրթության մեջ, քանի որ սովորողներին հնարավորություն է տալիս ոչ միայն կարդալ կամ անգիր սովորել տեղեկություններ, այլև հասկանալ հարցի իմաստը, ձևակերպել պատասխանը, արտահայտել սեփական միտքը և հետևել զրույցի տրամաբանական ընթացքին։ Նման ուսուցողական մոտեցումը կարող է նպաստել բառապաշարի հարստացմանը, նախադասությունների ճիշտ կառուցմանը, խոսքի հստակությանը և լեզվական ձևերի գործնական կիրառությանը։ Երեխաների համար նախատեսված երկխոսական վարժությունները կարող են ընդգրկել առօրյա կյանքին, ընտանիքին, դպրոցին, բնությանը, հասարակական հարաբերություններին, բարոյական վարքագծին կամ կրոնական ու մշակութային գիտելիքներին առնչվող թեմաներ։ Հարցերի և պատասխանների հաջորդականությունը սովորողին օգնում է տեղեկությունները յուրացնել փոքր բաժիններով, կապեր հաստատել տարբեր հասկացությունների միջև և սովորել պատասխանել պարզ ու հասկանալի ձևով։ Եթե ձեռնարկը կազմված է փոխադարձ խոսքի օրինակներից, այն կարող է նաև նպաստել ընթերցանության արտահայտչականությանը, խոսքային հիշողությանը և բանավոր հաղորդակցության զարգացմանը։ Երկխոսությունը հնարավորություն է տալիս երեխաներին ծանոթանալու զրույցի կառուցվածքին, սովորելու լսել դիմացինին, պահպանել խոսակցության թեման և սեփական պատասխանը համապատասխանեցնել տրված հարցին։ Այսպիսի վարժանքները կարող են օգտակար լինել ինչպես անհատական ուսուցման, այնպես էլ դասարանային աշխատանքի ընթացքում, երբ ուսուցիչը հարցերի միջոցով ստուգում է սովորողների գիտելիքները և խրախուսում նրանց ակտիվ մասնակցությունը։ Հին ուսումնական ձեռնարկներում հաճախ համադրվում էին լեզվի ուսուցումը, ընդհանուր գիտելիքների փոխանցումը և բարոյական դաստիարակությունը։ Այդ պատճառով նման գրքերը կարող էին ծառայել միաժամանակ որպես ընթերցանության նյութ, խոսքի զարգացման միջոց և երեխաների աշխարհաճանաչողության ընդլայնման գործիք։ Սակայն տվյալ հրատարակության մեջ ընդգրկված կոնկրետ թեմաները և առաջադրանքների բնույթը հնարավոր չէ հաստատել միայն վերնագրից։ XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին հայերեն ուսումնական գրականության հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ուներ հայկական կրթական հաստատությունների գործունեության, երեխաների մայրենի լեզվով կրթության և դպրոցական ուսուցման կազմակերպման համար։ Հայկական դպրոցներում կիրառվող դասագրքերն ու վարժությունների ժողովածուները նպաստում էին գրագիտության տարածմանը, ընթերցանության հմտությունների ամրապնդմանը և գրավոր ու բանավոր խոսքի զարգացմանը։ Երեխաների համար նախատեսված գործնական ձեռնարկները հատկապես կարևոր էին, քանի որ ուսուցումը դարձնում էին ավելի մասնակցային՝ սովորողներին ներգրավելով հարցադրումների, պատասխանների և կրկնության գործընթացում։ Երուսաղեմում հայկական տպագրական գործունեությունը կապված էր հայ համայնքի հոգևոր և կրթական կյանքի հետ, իսկ այնտեղ հրատարակված հայերեն գրքերը նպաստում էին կրթական նյութերի տարածմանն ու հայերեն գրավոր ժառանգության պահպանմանը։ Այս հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ մանկավարժության պատմությամբ, հին դասագրքերով, հայերեն լեզվի ուսուցման մեթոդներով և հայկական կրթական հաստատությունների գործունեությամբ զբաղվող ուսումնասիրողներին։ Այն կարող է նաև աղբյուր հանդիսանալ՝ ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի ուսումնական բառապաշարը, երեխաներին ուղղված հրահանգների լեզուն, երկխոսական ուսուցման հնարավոր ձևերը և հայերեն կրթական գրականության զարգացման ընթացքը։ Հրատարակության արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն հնարավոր գործնական կիրառությամբ, այլև պատմական նշանակությամբ, քանի որ մանկական ուսումնական գրքերը արտացոլում են իրենց ժամանակի կրթական նպատակները, լեզվական չափանիշները և երեխաների դաստիարակության վերաբերյալ պատկերացումները։ Միաժամանակ, առանց գրքի բովանդակության, նախաբանի կամ բաժինների վերնագրերի ուսումնասիրության հնարավոր չէ վստահորեն նշել, թե այն կոնկրետ որ առարկայի համար է կազմվել, արդյոք պարունակում է հայերեն լեզվի վարժություններ, երկխոսություններ, հարցուպատասխաններ, թե գիտելիքների այլ բնագավառներին վերաբերող նյութեր։ Հետևաբար, այս նկարագրությունը հիմնված է վերնագրի լեզվական իմաստի և հրատարակության ուսումնական բնույթի վրա՝ առանց չստուգված տեղեկությունները որպես հաստատված փաստ ներկայացնելու։