Ծիրանենու և դեղձենու կլոնային պատվաստակալների ագրոկենսաբանական առանձնահատկությունների գնահատումը Արարատյան գոգահովտի պայմաններում

Социология

Աշխատանքը նվիրված է սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտի դերի ուսումնասիրությանը անցումային շրջանի արտադրական մենեջմենթում։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպության աշխատակիցների միջև ձևավորվող հարաբերություններն են, փոխվստահությունը, համագործակցությունը, հաղորդակցությունը, առաջնորդության ոճը և դրանց ազդեցությունը կառավարման ու արտադրական գործընթացների արդյունավետության վրա։ Անցումային շրջանը դիտարկվում է որպես կազմակերպական փոփոխությունների, կառավարման մեխանիզմների վերափոխման, նոր տնտեսական պայմաններին հարմարվելու և աշխատակիցների դերերի ու պատասխանատվությունների փոփոխության փուլ, որի ընթացքում սոցիալ-հոգեբանական գործոնները կարող են էապես ազդել կազմակերպության կայունության վրա։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել աշխատակիցների մոտիվացիայի, սթրեսի, անորոշության ընկալման, դիմադրության և փոփոխություններին հարմարվելու խնդիրները, ինչպես նաև դրանց կապը աշխատանքի արտադրողականության և կազմակերպական վարքագծի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ղեկավարների և աշխատակիցների միջև արդյունավետ հաղորդակցության, որոշումների կայացման գործընթացում մասնակցության և աշխատակիցների նկատմամբ արդար ու կանխատեսելի վերաբերմունքի նշանակությանը։ Դրական սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտը կարող է նպաստել թիմային աշխատանքի ամրապնդմանը, աշխատակիցների ներգրավվածության բարձրացմանը, կոնֆլիկտների նվազեցմանը և փոփոխությունների նկատմամբ ավելի արդյունավետ հարմարմանը, մինչդեռ անբարենպաստ մթնոլորտը կարող է հանգեցնել լարվածության, աշխատանքի արդյունավետության անկման և կադրերի արտահոսքի։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն կառավարչական մեխանիզմները, որոնց միջոցով հնարավոր է ձևավորել առողջ աշխատանքային միջավայր և նվազեցնել անցումային գործընթացների բացասական սոցիալ-հոգեբանական հետևանքները։ Աշխատանքը կարևորում է նաև կազմակերպական մշակույթի, առաջնորդության և աշխատակիցների մոտիվացման փոխկապակցվածությունը՝ դիտարկելով դրանք որպես արտադրական կառավարման արդյունավետության կարևոր նախապայմաններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել արտադրական կազմակերպությունների ղեկավարների, մենեջերների և մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների համար՝ կազմակերպական փոփոխությունների պայմաններում արդյունավետ կառավարման և աշխատակիցների ներուժի լիարժեք օգտագործման ռազմավարություններ մշակելու նպատակով։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Химия

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Ti₅Si₃-N₂, Mo(W)-Si-N₂ և B-TiN համակարգերում ֆիլտրացիոն այրման գործընթացների մակրոկինետիկայի ուսումնասիրությանը և դրանց հիման վրա նիտրիդային կոմպոզիցիոն նյութերի սինթեզին։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են այրման ընթացքում ընթացող ֆիզիկաքիմիական փոխազդեցությունները, դրանց տարածման առանձնահատկությունները, ջերմության և զանգվածի փոխանցման գործընթացները, ինչպես նաև ռեակցիայի արագության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆիլտրացիոն համակարգերի կառուցվածքին և այն պայմաններին, որոնցում գազային ազոտի մասնակցությամբ տեղի է ունենում նյութերի փոխակերպում և նիտրիդային միացությունների ձևավորում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է այրման ալիքի տարածման օրինաչափությունների, ջերմաստիճանային ռեժիմների, ռեակցիայի կինետիկ պարամետրերի և ելքային նյութի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունների միջև կապերի բացահայտումը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև տարբեր բաղադրիչների համակցման ազդեցությունը ստացվող կոմպոզիտների կազմի, միկրոկառուցվածքի և հատկությունների վրա։ Ստացված գիտական արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բարձր ջերմաստիճաններին դիմակայող, մաշակայուն և մեխանիկորեն կայուն կոմպոզիցիոն նյութերի ստացման տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Հետազոտությունը հատկապես հետաքրքրական է ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի և նյութերի արագ սինթեզման գործընթացների տեսանկյունից, քանի որ նման մեթոդները հնարավորություն են տալիս վերահսկել նյութի ձևավորման պայմանները և ստանալ հատուկ հատկություններով նոր կոմպոզիցիաներ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նյութագետների, քիմիական տեխնոլոգների, մետալուրգների, ֆիզիկաքիմիկոսների, ինժեներների և բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի ու նիտրիդային նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Философия

Այս գիրքը վերաբերում է դասական փիլիսոփայական մտքի հիմնարար տեքստերից մեկին՝ Metaphysics-ի առաջին գրքին, որտեղ ձևավորվում են փիլիսոփայության հիմնական հարցադրումները և գիտելիքի էության վերաբերյալ առաջին համակարգված մոտեցումները։ Այն սկսվում է իմացության ծագման և փորձի ու գիտելիքի հարաբերության վերլուծությամբ՝ բացատրելով, թե ինչպես է մարդը անցնում զգայական ընկալումից դեպի փորձ, ապա դեպի գիտական և փիլիսոփայական իմացություն։ Տեքստում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատճառականության գաղափարին, հատկապես չորս պատճառների ուսմունքին՝ նյութական, ձևական, շարժիչ և վերջնական պատճառներ, որոնք համարվում են իրականության բացատրության հիմքը։ Հեղինակը քննադատում է նախորդ փիլիսոփայական ուղղությունները և փորձում ձևակերպել ավելի համապարփակ մոտեցում գոյության և գիտելիքի վերաբերյալ։ Նյութը համարվում է արևմտյան փիլիսոփայության հիմնաքարերից մեկը, քանի որ դրանում դրվում են այն գաղափարական հիմքերը, որոնք հետագայում ազդել են ամբողջ մետաֆիզիկական ավանդույթի զարգացման վրա։

Политология

Աշխատանքը նվիրված է Ղարաբաղյան հակամարտության շրջանակում զսպման քաղաքականության և ռազմավարության ուսումնասիրությանը՝ հակամարտության զարգացման, կողմերի փոխհարաբերությունների և տարածաշրջանային անվտանգության համակարգի համատեքստում։ Հետազոտության հիմքում «զսպման» հասկացությունն է՝ որպես հակառակորդի գործողությունները կանխելու կամ սահմանափակելու նպատակով քաղաքական, դիվանագիտական, ռազմական, տնտեսական և այլ միջոցների համակցություն։ Աշխատանքը կարող է դիտարկել, թե ինչպես են ուժերի հարաբերակցությունը, ռազմական ներուժը, արտաքին դերակատարների ներգրավվածությունը և միջազգային միջնորդական գործընթացները ազդել հակամարտության դինամիկայի վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հակամարտության պատմական և քաղաքական նախադրյալների ներկայացումը։ Ղարաբաղյան հակամարտությունը ձևավորվել է Խորհրդային Միության վերջին տարիներին սրված ազգային-քաղաքական հակասությունների պայմաններում և հետագայում վերածվել լայնածավալ զինված հակամարտության։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո հակամարտությունը ձեռք բերեց միջազգային անվտանգության խնդիրների բնույթ՝ ներգրավելով ոչ միայն անմիջական կողմերին, այլև տարածաշրջանային և միջազգային մի շարք դերակատարների։ Այս համատեքստում զսպման քաղաքականության ուսումնասիրությունը պահանջում է հաշվի առնել ինչպես տեղային, այնպես էլ տարածաշրջանային ուժերի փոխազդեցությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել ռազմական զսպման դերը։ Ռազմական ներուժը հակամարտող կողմերի համար կարող է ծառայել որպես հակառակորդի գործողությունները սահմանափակելու միջոց, սակայն դրա արդյունավետությունը կախված է ուժերի հարաբերակցությունից, ռազմական տեխնոլոգիաներից, զորքերի պատրաստվածությունից, ռազմավարական հաղորդակցությունից և արտաքին աջակցության հնարավորություններից։ Միաժամանակ ռազմական զսպումը կարող է ունենալ երկակի բնույթ․ այն կարող է նվազեցնել լայնածավալ գործողությունների հավանականությունը, բայց ուժերի հարաբերակցության փոփոխության կամ փոխադարձ սպառնալիքների աճի դեպքում կարող է նաև նպաստել լարվածության սրմանը։ Առանձին նշանակություն ունի քաղաքական և դիվանագիտական զսպման ուսումնասիրությունը։ Միջազգային միջնորդությունը, բանակցային գործընթացները, հրադադարի պահպանման մեխանիզմները և միջազգային կազմակերպությունների ներգրավվածությունը կարող են դիտարկվել որպես հակամարտության ռազմական էսկալացիան սահմանափակելու միջոցներ։ Այս տեսանկյունից կարևոր է ուսումնասիրել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով արտաքին դերակատարները փորձել են կանխել լայնածավալ ռազմական գործողությունների վերսկսումը և կողմերին պահել բանակցային գործընթացի շրջանակում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տարածաշրջանային տերությունների դերակատարությանը։ Հարավային Կովկասում ուժերի հարաբերակցության վրա ազդել են հարևան պետությունների ռազմաքաղաքական շահերը, տնտեսական կապերը, էներգետիկ և տրանսպորտային նախագծերը և անվտանգության համակարգերը։ Այդ պատճառով Ղարաբաղյան հակամարտության զսպման մեխանիզմները չեն կարող ամբողջությամբ ուսումնասիրվել միայն հակամարտության անմիջական կողմերի հարաբերությունների շրջանակում։ Կարևոր է նաև հաշվի առնել արտաքին ռազմական և քաղաքական աջակցության ազդեցությունը։ Զենքի մատակարարումները, ռազմական համագործակցությունը, դիվանագիտական աջակցությունը և ռազմավարական գործընկերությունները կարող են փոխել կողմերի գնահատականները սեփական հնարավորությունների և հակառակորդի ներուժի վերաբերյալ։ Այդ հանգամանքը կարող է ազդել ինչպես զսպման արդյունավետության, այնպես էլ հակամարտության ուժային հավասարակշռության վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է զսպման և էսկալացիայի փոխհարաբերության բացահայտումը։ Զսպման ռազմավարության արդյունավետությունը մեծապես կախված է հակառակորդի կողմից ազդանշանների ճիշտ ընկալումից։ Եթե կողմերից մեկը մյուսի գործողությունները ընկալում է որպես պաշտպանական, սահմանափակող կամ կանխարգելիչ, հնարավոր է պահպանել հարաբերական կայունություն։ Սակայն նույն գործողությունները կարող են ընկալվել որպես ագրեսիվ կամ նախահարձակ և հանգեցնել փոխադարձ սպառնալիքների ուժեղացման։ Այդ պատճառով ռազմավարական հաղորդակցությունը, վստահության միջոցները և ճգնաժամային իրավիճակներում կապի մեխանիզմները կարևոր բաղադրիչներ են։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև միջազգային իրավունքի դերը։ Ղարաբաղյան հակամարտության վերաբերյալ միջազգային մոտեցումները ներառում են տարածքային ամբողջականության, ժողովուրդների ինքնորոշման, ուժի չկիրառման և վեճերի խաղաղ կարգավորման սկզբունքների տարբեր մեկնաբանություններ։ Այս սկզբունքների փոխհարաբերությունը երկար ժամանակ եղել է բանակցային գործընթացի առանցքային խնդիրներից մեկը։ Հետևաբար զսպման քաղաքականության իրավական և դիվանագիտական սահմանների ուսումնասիրությունը կարևոր է հակամարտության կարգավորման հնարավոր մեխանիզմները հասկանալու համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հրադադարի պահպանման խնդրին։ Հրադադարը կարող է դիտարկվել որպես ժամանակավոր զսպման մեխանիզմ, որը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ռազմական գործողությունների ինտենսիվությունը և պայմաններ ստեղծել բանակցությունների համար։ Սակայն դրա երկարաժամկետ արդյունավետությունը կախված է վերահսկման, փոխադարձ վստահության և խախտումների արձագանքման գործուն մեխանիզմների առկայությունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև հակամարտության տարբեր փուլերում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը զսպման ռազմավարությունների վրա։ Ռազմական տեխնոլոգիաների զարգացումը, սպառազինությունների ձեռքբերումը, տնտեսական հնարավորությունների տարբերությունները և արտաքին դաշնակիցների քաղաքականությունը կարող են փոխել նախկին հավասարակշռությունը։ Այդ պատճառով զսպումը ստատիկ երևույթ չէ և պահանջում է կողմերի կարողությունների ու ռազմավարական նպատակների շարունակական վերագնահատում։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կապված է հակամարտությունների կանխարգելման և անվտանգության քաղաքականության մշակման հետ։ Ղարաբաղյան հակամարտության օրինակով զսպման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել հասկանալու, թե ինչ պայմաններում են աշխատում ռազմական և ոչ ռազմական զսպման գործիքները, ինչ գործոններ են նպաստում դրանց արդյունավետությանը և որոնք կարող են հանգեցնել դրանց ձախողմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Ղարաբաղյան հակամարտության զսպումը դիտարկում է որպես բազմաշերտ գործընթաց, որտեղ փոխկապակցված են ռազմական ուժը, դիվանագիտությունը, միջազգային միջնորդությունը, տարածաշրջանային ուժերի շահերը, միջազգային իրավունքը և ռազմավարական հաղորդակցությունը։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հակամարտության դինամիկան ուսումնասիրել ոչ միայն ռազմական գործողությունների, այլև դրանց կանխարգելման, սահմանափակման և քաղաքական կառավարման տեսանկյունից։

История

Հրատարակությունը 1914 թվականի ընթացքում Երևանի նահանգում իրականացված զեմստվոյական ագրոնոմիական գործունեության վերաբերյալ հաշվետու բնույթի արժեքավոր սկզբնաղբյուր է։ Այն ներկայացնում է տվյալ ժամանակաշրջանի գյուղատնտեսական տնտեսության վիճակը, գյուղատնտեսության զարգացմանն ուղղված կազմակերպական միջոցառումները և ագրոնոմիական աջակցության իրականացման ձևերը՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել Ռուսական կայսրության կազմում գտնվող Երևանի նահանգի գյուղատնտեսական կյանքի մասին Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախնական շրջանում։ Նման հաշվետվությունները սովորաբար ամփոփում էին ագրոնոմիական ծառայությունների աշխատանքը, մասնագիտական խորհրդատվությունը, գյուղատնտեսական փորձերի կազմակերպումը, առաջավոր մեթոդների տարածումը, գյուղացիներին ցուցաբերվող գործնական օգնությունը և գյուղատնտեսական արտադրության բարելավմանն ուղղված միջոցառումները։ L law-journal.ru Հետազոտական տեսանկյունից նյութը կարող է կարևոր տեղեկություններ պարունակել հողագործության, անասնապահության, գյուղատնտեսական գործիքների կիրառման, մշակաբույսերի արտադրության, հողի մշակման եղանակների, բերքատվության և գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածման վերաբերյալ։ Առանձին հետաքրքրություն կարող են ներկայացնել ագրոնոմների կողմից իրականացված խորհրդատվական աշխատանքները, փորձարարական գործունեությունը և գյուղացիական տնտեսությունների արտադրական խնդիրների լուծման փորձերը։ Հաշվետվությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև գյուղատնտեսական կառավարման ինստիտուցիոնալ կողմը՝ պարզելու համար, թե ինչպես էր կազմակերպվում մասնագիտական ագրոնոմիական ծառայությունը, ինչ խնդիրներ էին առաջնահերթ համարվում և ինչպիսի մեխանիզմներով էր իրականացվում գյուղատնտեսական ոլորտի պետական կամ տեղական աջակցությունը։ Երևանի նահանգի վերաբերյալ նման նյութերը հատկապես արժեքավոր են տարածաշրջանի տնտեսական և սոցիալական պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ գյուղատնտեսությունը բնակչության զբաղվածության և եկամուտների հիմնական ոլորտներից էր։ Փաստաթղթային բնույթը հնարավորություն է տալիս հաշվետվության տվյալները համադրել այլ վիճակագրական, վարչական և գյուղատնտեսական աղբյուրների հետ՝ տվյալ ժամանակաշրջանի գյուղատնտեսական զարգացման ավելի ամբողջական պատկերը վերականգնելու համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե ինչպիսի գիտելիքներ, մեթոդներ և գործիքներ էին առաջարկվում գյուղացիական տնտեսություններին 20-րդ դարի սկզբին։ Նման աղբյուրները կարևոր են նաև Ռուսական կայսրության տեղական ինքնակառավարման և ագրարային քաղաքականության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ զեմստվոյական ագրոնոմիական ծառայությունը տարբեր շրջաններում հանդես էր գալիս որպես գյուղատնտեսական մասնագիտական աջակցության կազմակերպման կարևոր մեխանիզմ։ A Armunicat Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսության պատմությամբ, Երևանի նահանգի տնտեսական և սոցիալական պատմությամբ, ագրոնոմիայի զարգացման պատմությամբ, զեմստվոյի գործունեությամբ և 20-րդ դարասկզբի Անդրկովկասի գյուղական կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբաններին, տնտեսագետներին, ագրոնոմներին, հողագետներին և հետազոտողներին։