Творчество Аветика Исаакяна

Финансы

Ֆինանսական առողջացման վարույթը Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատությունը գիտագործնական բնույթի իրավաբանական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ֆինանսական առողջացման վարույթի իրավական կարգավորման և կիրառական մեխանիզմների վերլուծությանը՝ կենտրոնանալով սնանկության գործընթացներում պարտապանի վճարունակության վերականգնման հնարավորությունների վրա, այն ուսումնասիրում է ֆինանսական առողջացման ծրագրերի մշակման, հաստատման և իրականացման իրավական հիմքերը, պարտատերերի և պարտապանի իրավունքների ու պարտականությունների հավասարակշռությունը, ինչպես նաև դատարանների և կառավարման մարմինների դերակատարությունը վերականգնողական գործընթացներում, գիրքը միաժամանակ անդրադառնում է միջազգային փորձին և համեմատական իրավունքի մոտեցումներին՝ փորձելով գնահատել Հայաստանի օրենսդրության արդյունավետությունը և դրա զարգացման հնարավոր ուղղությունները, ներկայացնելով նաև գործնական օրինակներ, դատական պրակտիկայի վերլուծություններ և ճգնաժամային կառավարման մեխանիզմներ, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն տնտեսավարող սուբյեկտների կայունության և տնտեսական միջավայրի առողջացման համար։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է հասարակական կազմակերպությունների նշանակության և գործառույթների ուսումնասիրությանը Հայաստանում քաղաքացիական հասարակության ձևավորման ու զարգացման գործընթացում։ Քննության կենտրոնում են հասարակական կազմակերպությունների՝ որպես պետությունից և առևտրային հատվածից հարաբերականորեն անկախ քաղաքացիական կառույցների գործունեությունը, դրանց մասնակցությունը հանրային կյանքին և քաղաքացիների շահերի ու նախաձեռնությունների ներկայացման մեխանիզմները։ Ուսումնասիրվում են քաղաքացիական հասարակության վերաբերյալ տեսական մոտեցումները, դրա հիմնական ինստիտուտները և հասարակական կազմակերպությունների տեղը այդ համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիների մասնակցության խթանմանը, հանրային խնդիրների բարձրաձայնմանը, տարբեր սոցիալական խմբերի շահերի ներկայացմանը, իրավական և հասարակական իրազեկվածության բարձրացմանը, սոցիալական ծրագրերի իրականացմանը և հանրային քննարկումների կազմակերպմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև հասարակական կազմակերպությունների և պետական կառավարման ու տեղական ինքնակառավարման մարմինների փոխհարաբերությունները՝ ներառելով համագործակցության, խորհրդակցությունների, հանրային քաղաքականության քննարկումների և որոշումների ընդունման գործընթացներում քաղաքացիական մասնակցության հնարավոր ձևերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կազմակերպությունների գործունեության իրավական և կազմակերպական պայմաններին, ֆինանսավորման աղբյուրներին, կառավարման մեխանիզմներին, հաշվետվողականությանն ու թափանցիկությանը, ինչպես նաև հասարակության վստահության ձևավորման խնդիրներին։ Քննության են առնվում այն դժվարությունները, որոնք կարող են սահմանափակել հասարակական կազմակերպությունների արդյունավետ գործունեությունը՝ ռեսուրսների անբավարարությունից և մասնագիտական կարողությունների զարգացման անհրաժեշտությունից մինչև հասարակության տարբեր խմբերի ներգրավվածության մակարդակը։ Միաժամանակ դիտարկվում են հասարակական նախաձեռնությունների, կամավորության, համայնքային մասնակցության և տարբեր ոլորտներում շահերի պաշտպանության միջոցով քաղաքացիական ակտիվության զարգացման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հասարակական կազմակերպությունների ներդրումը պետական և հասարակական կառույցների միջև հաղորդակցության ձևավորման, հանրային վերահսկողության մեխանիզմների զարգացման և քաղաքացիների մասնակցության ընդլայնման գործընթացներում՝ առանց այդ դերակատարումը միանշանակ գնահատելու։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն քաղաքագիտության, հանրային կառավարման և քաղաքացիական հասարակության ուսումնասիրությունների համար՝ համակարգելով հասարակական կազմակերպությունների գործունեության հիմնական ուղղությունները, զարգացման խնդիրները և քաղաքացիական ինստիտուտների կայացման գործընթացում դրանց ունեցած գործառույթները։

История

Աշխատությունը նվիրված է Մխիթար Գոշի կյանքին, գործունեությանը և նրա իրավական ու գրական ժառանգության կարևորագույն ստեղծագործության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում է հեղինակի ապրած ժամանակաշրջանի պատմական, հասարակական և մշակութային միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել են նրա աշխարհայացքը, գիտական հետաքրքրությունները և իրավական մտածողությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջնադարյան հայկական իրավական մտքի զարգացմանը և այն նախադրյալներին, որոնք նպաստել են հայկական իրավական ավանդույթի համակարգված ձևավորմանը։ Աշխատության կենտրոնական թեման է «Գիրք Դատաստանի» երկը, որը դիտարկվում է որպես հայ միջնադարյան իրավագիտության կարևորագույն հուշարձաններից մեկը։ Ուսումնասիրվում են դրա կառուցվածքը, բովանդակությունը, իրավական սկզբունքները և հասարակական հարաբերությունների կարգավորմանն ուղղված դրույթները։ Հեղինակը անդրադառնում է ընտանեկան, գույքային, ժառանգական, քրեական և այլ իրավահարաբերություններին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր սոցիալական խմբերի և համայնքային հարաբերությունների կարգավորման խնդիրներն արտացոլվել իրավական նորմերում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում երկում ներկայացված արդարության, պատասխանատվության, պատժի, իրավունքի և հասարակական կարգի գաղափարներին, ինչպես նաև դրանց կապին ժամանակաշրջանի բարոյական և կրոնական պատկերացումների հետ։ Աշխատության մեջ քննարկվում է նաև ստեղծագործության ազդեցությունը հետագա հայկական իրավական մշակույթի և հասարակական կյանքի վրա, ինչպես նաև դրա տարածումն ու կիրառությունը հայկական և տարածաշրջանային միջավայրերում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են միջնադարյան Հայաստանում իրավական, բարոյական և կրոնական գաղափարները փոխկապակցվել և վերածվել հասարակական հարաբերությունների կարգավորման համակարգված մոտեցումների։ Գիրքը կարևոր է ոչ միայն որպես առանձին պատմաիրավական հուշարձանի ուսումնասիրություն, այլև որպես հայ ժողովրդի իրավական մտածողության, մշակույթի և հասարակական կազմակերպման պատմության վերաբերյալ արժեքավոր աղբյուր։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, իրավաբանների, հայագետների, մշակութաբանների, միջնադարագետների, գրականագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են հայկական միջնադարյան իրավական և մշակութային ժառանգությամբ։

История

Այս գիրքը ուսումնասիրում է հայ ազատագրական շարժումների զարգացումը XV դարի կեսերից մինչև XVIII դարի վերջ՝ ներկայացնելով ազգային-ազատագրական գաղափարների ձևավորման պատմական նախադրյալները և դրանց դրսևորումները տարբեր շրջաններում։ Այն անդրադառնում է այն քաղաքական, սոցիալական և կրոնական պայմաններին, որոնք նպաստել են ազատագրական պայքարի գաղափարների առաջացմանը Օսմանյան և Պարսկական տիրապետությունների պայմաններում։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են նաև հայ քաղաքական մտքի ներկայացուցիչների, հոգևորականության և առևտրական-սոցիալական շերտերի դերը ազատագրական ծրագրերի մշակման և տարածման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր ազատագրական նախագծեր, դիվանագիտական նախաձեռնություններ և զինված պայքարի փորձեր՝ ընդգծելով դրանց ազդեցությունը հայ ժողովրդի ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման վրա։ Նյութը հիմնված է պատմական աղբյուրների և հետազոտությունների վրա՝ ներկայացնելով ազատագրական շարժումները որպես երկարատև և բազմաշերտ գործընթաց, որը նախապատրաստել է հետագա պետականության վերականգնման գաղափարները։

История

Ագաթանգեղոսի այս նշանավոր պատմագրական երկը հայ դասական մատենագրության կարևորագույն հուշարձաններից է, որը ներկայացնում է Հայաստանում քրիստոնեության տարածման, պետական կրոն հռչակվելու և հայ ժողովրդի հոգևոր կյանքի վերափոխման ավանդական պատմությունը։ Երկի հիմնական առանցքը Տրդատ Գ Մեծ թագավորի և Գրիգոր Լուսավորչի գործունեությունն է, որոնց անունների հետ է կապվում 4-րդ դարի սկզբին Հայաստանում քրիստոնեության պետականորեն ընդունումը։ Պատմությունը սկսվում է հայոց Խոսրով թագավորի և Սասանյան արքա Արտաշիրի միջև հակամարտության նկարագրությամբ, անդրադառնում է Անակ Պարթևի կողմից Խոսրովի սպանությանը, ապա ներկայացնում Գրիգոր Լուսավորչի կյանքի ուղին, քրիստոնեական հավատքին նվիրվածությունը և կրոնական համոզմունքների համար կրած հալածանքները։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում Գրիգորի բանտարկության և Խոր Վիրապում անցկացրած տարիների մասին պատմությունները, ինչպես նաև Հռիփսիմյանց կույսերի՝ Հայաստան գալու, նրանց նահատակության և Տրդատ թագավորի կերպարանափոխության դրվագները։ Երկի առանցքային հատվածներից է Գրիգոր Լուսավորչի ազատ արձակումը, նրա կողմից թագավորի ապաքինումը և հայոց երկրի դարձը քրիստոնեության։ Հեղինակը մանրամասնորեն ներկայացնում է նոր հավատի տարածման գործընթացը, հեթանոսական պաշտամունքների վերացումը, եկեղեցական կյանքի կազմակերպումը և քրիստոնեական վարդապետության հաստատումը Հայաստանում։ Պատմական շարադրանքը միավորում է տարեգրական տեղեկությունները, կրոնական ավանդությունները, վարքագրական պատմությունները և հրաշապատում դրվագները՝ ստեղծելով հայ ժողովրդի քրիստոնեական ինքնության ձևավորման մասին համապարփակ պատկերացում։ Երկը կարևոր տեղեկություններ է պարունակում նաև հին Հայաստանի քաղաքական ու հասարակական կյանքի, արքունական միջավայրի, կրոնական պատկերացումների և նախաքրիստոնեական հավատալիքների վերաբերյալ։ Միաժամանակ այն պետք է դիտարկել որպես միջնադարյան պատմագրական և կրոնական գրականության ստեղծագործություն, որի հաղորդած տեղեկությունները համադրվում են այլ պատմական աղբյուրների և ժամանակակից գիտական ուսումնասիրությունների հետ։ Հեղինակի ինքնության և երկի ստեղծման ժամանակի վերաբերյալ գիտական քննարկումները շարունակվում են, իսկ մեզ հասած հայերեն խմբագրությունը սովորաբար թվագրվում է 5-րդ դարի երկրորդ կեսով։ Աշխատությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ պատմագրության, եկեղեցական ավանդության և Գրիգոր Լուսավորչի պաշտամունքի ձևավորման վրա։ Այն նաև արժեքավոր աղբյուր է հայ քրիստոնեական մշակույթի, վաղ միջնադարյան գրականության և ազգային պատմական հիշողության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, հայ հին գրականությամբ, Հայ Առաքելական Եկեղեցու պատմությամբ, կրոնագիտությամբ և միջնադարյան պատմագրությամբ զբաղվող ընթերցողներին, ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Другие предметы

Այս նյութը վերաբերում է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության համատեքստում առաջացած նոր դիվանագիտական և իրավական լարվածությանը, որտեղ Հայաստանը մեղադրում է Ադրբեջանին էթնիկ զտումների իրականացման մեջ՝ հարցը բարձրացնելով ՄԱԿ-ի Արդարադատության միջազգային դատարանում (IGH)։ Իրավիճակը դիտարկվում է որպես երկարատև հակամարտության շարունակություն, որի ընթացքում կողմերը միջազգային իրավական հարթակներում փորձում են հիմնավորել իրենց դիրքորոշումները՝ հենվելով միջազգային մարդասիրական իրավունքի և մարդու իրավունքների պաշտպանության նորմերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում «էթնիկ զտում» հասկացության իրավական և քաղաքական մեկնաբանություններին, ինչպես նաև դրա կիրառելիությանը զինված հակամարտությունների պայմաններում բնակչության հարկադիր տեղահանման դեպքերում։ Քննարկվում է նաև միջազգային դատարանների դերը նման վեճերի կարգավորման գործընթացում, ներառյալ ժամանակավոր միջոցների կիրառումը և պետությունների պարտավորությունները՝ կանխելու հնարավոր հետագա վնասները քաղաքացիական բնակչությանը։ Նյութը ընդգծում է, որ նման գործերը ոչ միայն իրավական, այլև խորապես քաղաքական բնույթ ունեն՝ ազդեցություն ունենալով տարածաշրջանային անվտանգության, դիվանագիտական հարաբերությունների և միջազգային հանրության արձագանքի ձևավորման վրա։