Устав Александропольскаго благотворительнаго общества "Хримян Айрик"

Культура

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական բնույթի մասնագիտական տեղեկատու է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակություններն ու հրապարակումները։ Այն ընդգրկում է գրքեր, գրքույկներ, գիտական աշխատություններ, ժողովածուներ, պարբերական մամուլում տպագրված հոդվածներ, մեթոդական նյութեր, ցուցահանդեսային կատալոգներ և այլ տպագիր աղբյուրներ։ Նյութերը խմբավորված են ըստ մշակույթի և արվեստի առանձին ուղղությունների՝ ներառելով կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, կինոն, ճարտարապետությունը, ժողովրդական ստեղծագործությունը, մշակութային ժառանգության պահպանությունը և մշակութային հաստատությունների գործունեությունը։ Մատենագիտական գրառումները տրամադրում են համապատասխան հրատարակությունների որոնման և նույնականացման համար անհրաժեշտ տվյալներ՝ հնարավորություն տալով մասնագետներին արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանի մասնագիտական գրականության մեջ։ Պարբերաբար հրատարակվող նման տեղեկատուները կարևոր նշանակություն ունեն նաև մշակութային կյանքի փաստագրման տեսանկյունից, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է հետևել տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրականության ծավալին, թեմատիկ ուղղություններին և արվեստագիտական ուսումնասիրությունների զարգացման ընթացքին։ Այն կարող է ծառայել գրադարանների տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի, թեմատիկ գրականության ընտրության, գիտական ուսումնասիրությունների և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ աղբյուրների որոնման համար։ Հրատարակությունը նախատեսված է գրադարանավարների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և Հայկական ԽՍՀ մշակութային ու գեղարվեստական կյանքն ուսումնասիրող ընթերցողների համար։

История

Արևմտյան Հայաստանը Անգլիական իմպերիալիզմի պլաններում աշխատանքը պատմաքաղաքական ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է Արևմտյան Հայաստանի հարցի տեղը 19–20-րդ դարերի միջազգային հարաբերությունների համակարգում՝ կենտրոնանալով հատկապես Բրիտանական կայսրության ռազմավարական շահերի և տարածաշրջանային քաղաքականության վրա։ Հեղինակը քննության է առնում այն քաղաքական, տնտեսական և ռազմական գործոնները, որոնք ձևավորել են Անգլիայի հետաքրքրությունը Օսմանյան կայսրության հայկական նահանգների նկատմամբ, ինչպես նաև ցույց է տալիս, թե ինչպես են այդ շահերը փոխկապակցված եղել Մերձավոր Արևելքի ընդհանուր աշխարհաքաղաքական պայքարի հետ։ Գրքում ընդգծվում է, որ «հայկական հարցը» հաճախ դիտարկվել է ոչ միայն որպես մարդասիրական կամ ազգային խնդիր, այլ նաև որպես մեծ տերությունների միջև ազդեցության բաշխման գործիք, որտեղ դիվանագիտական քայլերը հաճախ ենթարկվել են իմպերիալիստական հաշվարկների։ Աշխատությունը հիմնված է պատմական աղբյուրների, դիվանագիտական փաստաթղթերի և քաղաքական վերլուծության վրա՝ փորձելով բացատրել, թե ինչպես է ձևավորվել տարածաշրջանի ճակատագիրը միջազգային ուժերի մրցակցության պայմաններում։

История

Աշխատությունը նվիրված է վաղ միջնադարյան հայ եկեղեցական պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրներից մեկի աղբյուրագիտական, պատմագիտական և դավանաբանական քննությանը՝ այն դիտարկելով VII դարի վերջի և VIII դարի սկզբի կրոնաեկեղեցական հարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում աղբյուրի հաղորդած տեղեկությունների պատմական արժեքի գնահատումն է, դրա ստեղծման միջավայրի, հեղինակային դիրքորոշման, նպատակադրումների և եկեղեցական բանավեճերի հետ ունեցած կապերի բացահայտումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայ-քաղկեդոնական հարաբերությունների արտացոլմանը, Հայոց եկեղեցու դավանական դիրքորոշումների ներկայացմանը և Բյուզանդական եկեղեցական քաղաքականության հետ առնչվող հարցերին։ Աղբյուրը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատմական դեպքերի մասին տեղեկություններ պահպանած բնագիր, այլև որպես որոշակի դավանական միջավայրում ձևավորված երկ, որի հաղորդումները պահանջում են քննադատական համադրում այլ ժամանակակից կամ ժամանակագրորեն մոտ հայկական, հունական, ասորական և հարակից աղբյուրների տվյալների հետ։ Քննվում են եկեղեցական ժողովների, հոգևորականության, դավանական հակասությունների, եկեղեցական հաղորդակցության և տարբեր քրիստոնեական ուղղությունների փոխհարաբերությունների վերաբերյալ տեղեկությունները՝ պարզելու դրանց հավաստիության աստիճանն ու պատմագիտական նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև բնագրի կառուցվածքի, ժամանակագրական շերտերի, պատմողական սկզբունքների և օգտագործված եկեղեցաքաղաքական եզրաբանության ուսումնասիրությունը։ Աղբյուրագիտական քննությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու պատմական հիշողության, դավանական մեկնաբանության և հեղինակի գաղափարական դիրքորոշման ազդեցությունները՝ խուսափելով երկի հաղորդումները որպես ամբողջովին չեզոք պատմագրություն ընկալելուց։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բնագրի ձեռագրական ավանդությանը, պահպանման պատմությանը, լեզվական տարբերակներին և գիտական շրջանառության մեջ դրա մեկնաբանությունների զարգացմանը։ Այլ սկզբնաղբյուրների հետ համադրությունը նպաստում է վաղ միջնադարյան Հայաստանի եկեղեցական կյանքի, քրիստոսաբանական վեճերի և տարածաշրջանի եկեղեցիների միջև հարաբերությունների առավել ամբողջական վերակազմությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է աղբյուրագիտության, եկեղեցական պատմության, պատմագրության և դավանաբանության մեթոդները՝ բացահայտելով տվյալ սկզբնաղբյուրի նշանակությունը Հայոց եկեղեցու վաղ միջնադարյան պատմության ուսումնասիրության համար։

Экономика

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում վարկային քաղաքականության բարելավման և սինդիկացված վարկավորման զարգացման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ֆինանսական համակարգի արդյունավետության բարձրացման, ռիսկերի բաշխման և ներդրումային կարողությունների ընդլայնման փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել վարկային քաղաքականության ներկայիս վիճակը, բացահայտել դրա հիմնական սահմանափակումները և առաջարկել մեխանիզմներ՝ սինդիկացված վարկավորման ինստիտուտի զարգացման համար։ Ուսումնասիրվում են բանկային համակարգի վարկային պորտֆելի կառուցվածքը, վարկային ռիսկերի կառավարման մեթոդները, տոկոսադրույքների ձևավորման գործոնները, ինչպես նաև կենտրոնական բանկի կարգավորող քաղաքականության ազդեցությունը վարկավորման գործընթացների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սինդիկացված վարկերի էությանը՝ որպես մի քանի ֆինանսական հաստատությունների կողմից համատեղ տրամադրվող խոշոր վարկերի ձև, որոնք թույլ են տալիս նվազեցնել առանձին բանկերի ռիսկերը և ապահովել խոշոր ներդրումային նախագծերի ֆինանսավորում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է միջազգային փորձը սինդիկացված վարկավորման ոլորտում և դրա կիրառելիությունը Հայաստանի ֆինանսական շուկայի պայմաններում՝ հաշվի առնելով բանկային համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և կապիտալի շուկայի սահմանափակ զարգացումը։ Միաժամանակ վերլուծվում են վարկային քաղաքականության բարելավման ուղղությունները՝ իրավական կարգավորման կատարելագործում, ֆինանսական գործիքների դիվերսիֆիկացում և բանկերի միջև համագործակցության ընդլայնում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ֆինանսական տնտեսագիտության ոլորտում՝ նպաստելով ՀՀ վարկային քաղաքականության արդյունավետության բարձրացմանը և սինդիկացված վարկավորման ինստիտուտի զարգացմանը։

Лингвистика

Ուսումնասիրությունը նվիրված է ժամանակակից թուրքերենի և հայերենի բայի անդեմ ձևերի զուգադրական և տիպաբանական քննությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկու լեզուների քերականական համակարգերում բայի անդեմ ձևերի կառուցվածքային, ձևաբանական և գործառական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են բայական այն ձևերը, որոնք չեն արտահայտում դեմք և սովորաբար կարող են դրսևորվել որպես նախադասության տարբեր անդամների բաղադրիչներ՝ միաժամանակ պահպանելով բայական իմաստային և քերականական հատկանիշներ։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են հայերենն ու թուրքերենը տարբեր կերպ կամ համանման եղանակներով արտահայտում գործողության, վիճակի, ժամանակային և պատճառահետևանքային հարաբերությունների, ինչպես նաև գործողության և նախադասության այլ բաղադրիչների միջև կապերի քերականական իմաստները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անդեմ ձևերի ձևավորմանը, դրանց շարահյուսական կիրառությանը և խոսքում ունեցած գործառույթներին՝ դրանք դիտարկելով յուրաքանչյուր լեզվի ընդհանուր բայական համակարգի համատեքստում։ Տիպաբանական մոտեցումը թույլ է տալիս դուրս գալ զուտ երկլեզու համեմատության սահմաններից և պարզել այն ավելի ընդհանուր օրինաչափությունները, որոնց շրջանակում կարող են դասավորվել երկու լեզուների բայական համակարգերը։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև կիրառական տեսանկյունից, քանի որ հայերենի և թուրքերենի կառուցվածքային տարբերությունների ու նմանությունների բացահայտումը կարող է օգտակար լինել թարգմանության, օտար լեզվի ուսուցման, երկլեզու բառարանագրության և համեմատական քերականության համար։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, հայերենագիտությամբ և թյուրքագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև համեմատական և տիպաբանական քերականության խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար և կարող է ծառայել որպես մասնագիտական աղբյուր երկու լեզուների բայական համակարգերի խորքային ուսումնասիրության համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է արտադրական կազմակերպություններում նորամուծական գործունեության ձևավորման, կազմակերպման և կառավարման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով նորարարությունը որպես կազմակերպության մրցունակության, արտադրողականության և երկարաժամկետ զարգացման կարևոր գործոն։ Հետազոտության առանցքում նոր գաղափարների առաջացման, դրանց գնահատման, ընտրության, մշակման և արտադրական գործընթացներում ներդրման կառավարչական մեխանիզմներն են։ Քննվում է նորամուծական գործընթացի փոխկապակցվածությունը կազմակերպության ընդհանուր ռազմավարության, արտադրության կառավարման, ֆինանսական հնարավորությունների, մարդկային ռեսուրսների և տեխնոլոգիական ներուժի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արտադրանքի, արտադրական տեխնոլոգիաների, կազմակերպական կառուցվածքների և կառավարման մեթոդների նորացման տարբեր ձևերին ու դրանց ազդեցությանը կազմակերպության գործունեության արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրվում են նորամուծությունների ներդրմանը խոչընդոտող ներքին և արտաքին գործոնները, այդ թվում՝ ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակությունը, տեխնոլոգիական անորոշությունը, կազմակերպական դիմադրությունը, համապատասխան մասնագիտական կարողությունների պակասը և շուկայական փոփոխությունների հետ կապված ռիսկերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նորամուծական նախագծերի ընտրության և գնահատման խնդիրներին՝ հաշվի առնելով ակնկալվող տնտեսական արդյունքը, անհրաժեշտ ներդրումները, իրականացման ժամկետները և հնարավոր ռիսկերը։ Դիտարկվում են գիտահետազոտական և փորձակոնստրուկտորական գործունեության, տեխնոլոգիական արդիականացման, գիտելիքների կառավարման և աշխատակիցների ստեղծագործական ներուժի օգտագործման նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է կազմակերպության նորամուծական մշակույթի ձևավորումը, քանի որ նոր գաղափարների առաջադրումը և դրանց գործնական իրականացումը մեծապես կախված են ղեկավարության վերաբերմունքից, աշխատակիցների նախաձեռնողականությունից, ստորաբաժանումների համագործակցությունից և տեղեկատվության արդյունավետ փոխանակումից։ Քննվում են նաև նորամուծական գործունեության ֆինանսավորման հնարավոր մոտեցումները, ներդրումային որոշումների հիմնավորումը և ռեսուրսների արդյունավետ բաշխումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նորամուծությունների կառավարման արդյունավետության գնահատմանը և համապատասխան ցուցանիշների ձևավորմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս համեմատելու ներդրված փոփոխությունների տնտեսական ու կազմակերպական արդյունքները։ Աշխատությունը ներկայացնում է նորամուծությունների կառավարումը որպես շարունակական և համակարգային գործընթաց, որը պահանջում է տեխնոլոգիական, տնտեսական և մարդկային գործոնների համատեղ դիտարկում։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել արտադրական կազմակերպությունների կառավարման մեխանիզմների կատարելագործմանը, տեխնոլոգիական զարգացման խթանմանը, փոփոխվող շուկայական պայմաններին հարմարվողականության բարձրացմանը և կազմակերպությունների կայուն զարգացման համար անհրաժեշտ նորարարական ներուժի ձևավորմանը։