Устав Александропольскаго благотворительнаго общества "Хримян Айрик"

Religion

Ստեղծագործության վերնագիրը՝ «Կրակի լեզուները», ունի պատկերավոր և խորհրդանշական բնույթ։ Կրակը գրականության մեջ հաճախ հանդես է գալիս որպես ուժեղ զգացմունքների, ներքին բախումների, կործանման, մաքրագործման կամ վերափոխման խորհրդանիշ, իսկ լեզվի պատկերը կարող է մատնանշել այդ ուժերի արտահայտման ձևերը։ Այս համադրությունը կարող է հուշել հուզական լարվածությամբ, պատկերավոր մտածողությամբ և խորհրդանշական արտահայտչամիջոցներով կառուցված ստեղծագործության մասին։ Վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ միանշանակ որոշել երկի ժանրը կամ սյուժեն, սակայն այն թույլ է տալիս դիտարկել կրակի կերպարի գեղարվեստական նշանակությունը և դրա միջոցով փոխանցվող մարդկային ապրումների հնարավոր բազմազանությունը։ Ստեղծագործության ուսումնասիրությունը կարող է ուշադրություն հրավիրել նաև օսմանյան շրջանի բազմալեզու գրական միջավայրի վրա, որտեղ թուրքերենով ստեղծված կամ տարածված երկերը կարևոր տեղ էին զբաղեցնում Կոստանդնուպոլսի մշակութային կյանքում։ Այն կարող է հետաքրքրել այդ ժամանակաշրջանի գրական վերնագրերի, պատկերային համակարգերի, լեզվական առանձնահատկությունների և հայերեն տառերով գրառված թուրքերեն տեքստերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին։ Հրատարակությունը նաև արժեք ունի որպես հայատառ թուրքերեն գրքի օրինակ՝ վկայելով տարբեր լեզվական ու մշակութային ավանդույթների փոխազդեցության և տպագրական միջավայրի բազմազանության մասին։

Literature

Հրատարակությունը նվիրված է հայ մեծանուն բանաստեղծ Եղիշե Չարենցի կյանքին և ստեղծագործական ժառանգությանը՝ նրա ծննդյան 60-ամյակի առթիվ։ Այն նախատեսված է գրադարանների համար որպես մեթոդական և տեղեկատվական նյութ և նպատակ ունի աջակցելու Չարենցի գրական ժառանգությանը նվիրված միջոցառումների, ցուցահանդեսների, գրական երեկոների, ընթերցումների և թեմատիկ հանդիպումների կազմակերպմանը։ Նյութում ներկայացվում են բանաստեղծի կենսագրության և ստեղծագործական ուղու կարևորագույն փուլերը, նրա գրական գործունեության հիմնական ուղղությունները, ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հայ գրականության զարգացման մեջ ունեցած նշանակությունը։ Հրատարակությունը կարող է ընդգրկել գրադարանային աշխատանքի համար նախատեսված առաջարկություններ, գրականության ընտրության և ներկայացման սկզբունքներ, թեմատիկ ցուցադրությունների կազմակերպման մոտեցումներ ու ընթերցողների հետ աշխատանքին նպաստող նյութեր։ Այն արժեքավոր է հատկապես գրադարանավարների, գրականության ուսուցիչների, մշակութային միջոցառումներ կազմակերպող մասնագետների և Չարենցի ստեղծագործական ժառանգությունն ուսումնասիրող ընթերցողների համար՝ որպես գրական-մշակութային աշխատանքը կազմակերպելու և բանաստեղծի կյանքն ու ստեղծագործությունը հանրահռչակելու գործնական աղբյուր։

Culture

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ լույս տեսած նոր գրականության համակարգված մատենագիտական տեղեկությունը՝ ծառայելով որպես ընթացիկ տեղեկատու և մասնագիտական տեղեկատվության աղբյուր։ Այն նպատակ ունի մեկտեղելու տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների, գիտական և մշակութային բնույթի այլ նյութերի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալները՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին արագ կողմնորոշվել համապատասխան գրականության մեջ։ Նյութը կարող է ընդգրկել Հայաստանի մշակութային կյանքի տարբեր ոլորտներ՝ գրականություն, կերպարվեստ, երաժշտություն, թատրոն, կինո, ճարտարապետություն, ժողովրդական արվեստ և մշակութային ժառանգություն։ Մատենագիտական նկարագրությունների միջոցով հրատարակությունը նպաստում է անհրաժեշտ աղբյուրների որոնմանը, նույնականացմանը և հետագա ուսումնասիրմանը՝ հատկապես գիտաշխատողների, գրադարանավարների, մատենագետների, մշակույթի մասնագետների և ուսանողների համար։ Ընթացիկ տեղեկատուի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն արտացոլում է տվյալ ժամանակահատվածում ոլորտին վերաբերող նոր հրատարակությունների հոսքը և հնարավորություն է տալիս հետևելու մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ գիտական, տեսական և տեղեկատվական գրականության զարգացմանը։ Նման ժողովածուները կարևոր դեր են ունեցել խորհրդային ժամանակաշրջանի հայկական մշակութային ժառանգության, գրականության և արվեստի վերաբերյալ աղբյուրների համակարգման ու տարածման գործում։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև Հայաստանի մշակույթի և արվեստի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար՝ որպես սկզբնաղբյուրների և երկրորդային գրականության որոնման օժանդակ գործիք, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս բացահայտել համապատասխան ժամանակաշրջանում ստեղծված և շրջանառված բազմաթիվ աշխատություններ։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը արժեքավոր է որպես մասնագիտացված մատենագիտական ուղեցույց, որն արտացոլում է ՀՍՍՀ մշակութային և արվեստագիտական կյանքի վերաբերյալ գրականության կազմը և զարգացման ուղղությունները։

Economics

Ազատ տնտեսական գոտիները (ԱՏԳ) հատուկ կարգավիճակ ունեցող տարածքներ են, որտեղ գործում են արտոնյալ տնտեսական, հարկային և մաքսային ռեժիմներ՝ նպատակ ունենալով խթանել ներդրումները, արտադրությունը և արտահանումը։ Դրանք ստեղծվում են որպես գործիք՝ տարածաշրջանային ներուժի արդյունավետ օգտագործման համար՝ ներգրավելով կապիտալ, տեխնոլոգիաներ և մասնագիտական ռեսուրսներ այն տարածքներում, որոնք ունեն զարգացման հավելյալ հնարավորություններ, բայց չեն օգտագործվում ամբողջությամբ։ Ազատ տնտեսական գոտիներում սովորաբար կիրառվում են հարկային արտոնություններ, պարզեցված վարչական ընթացակարգեր և մաքսային զեղչեր, ինչը բարձրացնում է բիզնեսի շահութաբերությունը և գրավչությունը ներդրողների համար։ Սա նպաստում է նոր ձեռնարկությունների ստեղծմանը, աշխատատեղերի ավելացմանը և ենթակառուցվածքների զարգացմանը։ Բացի այդ, ԱՏԳ-ները խթանում են արտահանմանն ուղղված արտադրությունը՝ թույլ տալով տեղական տնտեսություններին ինտեգրվել համաշխարհային շուկաներին։ Տարածաշրջանային ներուժի արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից ազատ տնտեսական գոտիները օգնում են ակտիվացնել այն շրջանները, որոնք ունեն աշխարհագրական, տրանսպորտային կամ ռեսուրսային առավելություններ, բայց նախկինում չեն օգտագործվել լիարժեք։ Դրանք նպաստում են տարածաշրջանային անհավասարությունների նվազեցմանը և տնտեսական զարգացման հավասարակշռմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բժշկական ապահովագրության համակարգի ձևավորման և ներդրման տնտեսական, կազմակերպական, ֆինանսական ու սոցիալական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում առողջապահական ծառայությունների ֆինանսավորման այնպիսի մեխանիզմների ձևավորումն է, որոնք կարող են նպաստել բնակչության համար բժշկական օգնության հասանելիության բարձրացմանը, առողջապահական ծախսերի ավելի կանխատեսելի բաշխմանը և համակարգի ֆինանսական կայունության ապահովմանը։ Քննության են առնվում բժշկական ապահովագրության հիմնական սկզբունքները, ապահովագրական հարաբերությունների մասնակիցների գործառույթները, ֆինանսական միջոցների ձևավորման ու բաշխման մեխանիզմները, ինչպես նաև ապահովագրական ծածկույթի և առողջապահական ծառայությունների կազմակերպման փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնակչության տարբեր սոցիալական խմբերի ընդգրկման, ապահովագրական վճարների ձևավորման, բժշկական ծառայությունների փաթեթների սահմանման և բուժհաստատությունների ֆինանսավորման հետ կապված խնդիրներին։ Հետազոտությունը կարող է ուսումնասիրել պետական և մասնավոր հատվածների հնարավոր դերաբաշխումը, ապահովագրական կազմակերպությունների և բուժհաստատությունների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև բժշկական ծառայությունների որակի վերահսկման և ֆինանսական միջոցների արդյունավետ օգտագործման մեխանիզմները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում առողջապահական ծախսերի կառուցվածքի և բնակչության անմիջական վճարումների ազդեցության գնահատումը՝ բժշկական ապահովագրության ներդրման սոցիալ-տնտեսական անհրաժեշտությունը հասկանալու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև միջազգային փորձի համեմատական վերլուծություն՝ տարբեր ապահովագրական մոդելների կազմակերպական ու ֆինանսական առանձնահատկությունները Հայաստանի պայմանների համատեքստում դիտարկելու համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում համակարգի ներդրման հետ կապված վարչարարական կարողություններին, տեղեկատվական ենթակառուցվածքներին, ֆինանսական վերահսկողությանը և շահառուների իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմներին։ Բժշկական ապահովագրության արդյունավետ համակարգի ձևավորումը դիտարկվում է առողջապահական քաղաքականության ավելի լայն շրջանակում՝ հաշվի առնելով սոցիալական արդարության, ֆինանսական պաշտպանության և ծառայությունների հասանելիության սկզբունքները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է առողջապահության տնտեսագիտության, ապահովագրության և հանրային կառավարման մոտեցումները՝ բժշկական ապահովագրության համակարգի ձևավորման ու զարգացման հիմնախնդիրները համալիր կերպով գնահատելու նպատակով։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է երաժշտատեսական առարկաների կրթական ներուժի ուսումնասիրությանը և դրանց միջոցով ուսանողների ստեղծագործական կարողությունների զարգացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ երաժշտության տեսական գիտելիքները ոչ միայն անհրաժեշտ են մասնագիտական պատրաստվածության համար, այլև կարող են կարևոր դեր ունենալ ուսանողների ստեղծագործական մտածողության, ինքնուրույնության, երևակայության և երաժշտական արտահայտչականության ձևավորման գործընթացում։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են երաժշտատեսական առարկաների ուսուցման առանձնահատկությունները, դրանց բովանդակությունը և ստեղծագործական գործունեության հետ փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մանկավարժական մեթոդներին և ուսուցման ձևերին, որոնք կարող են խթանել ուսանողների ակտիվ մասնակցությունը, ինքնուրույն երաժշտական մտքի ձևավորումը և տեսական գիտելիքների գործնական կիրառումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում երաժշտական ստեղծագործությունների վերլուծությանը, երաժշտական լեզվի տարրերի գիտակցված ընկալմանը, երաժշտական նյութի ինքնուրույն մեկնաբանմանը, ստեղծագործական առաջադրանքների կատարմանը և տեսական հասկացությունների կիրառմանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսանողին ոչ միայն յուրացնել երաժշտության տեսության օրենքներն ու սկզբունքները, այլև դրանք օգտագործել սեփական ստեղծագործական գաղափարների իրականացման համար։ Աշխատությունը կարևորում է նաև դասավանդողի դերը ստեղծագործական միջավայրի ձևավորման գործում՝ ընդգծելով անհատական մոտեցման, համագործակցային աշխատանքի, գործնական առաջադրանքների և ուսանողների նախաձեռնողականության խթանման նշանակությունը։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են նպաստել երաժշտական մտածողության զարգացմանը, ստեղծագործական խնդիրների ինքնուրույն լուծման կարողության ձևավորմանը և ուսանողների մասնագիտական ինքնարտահայտմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել երաժշտության ուսուցիչներին, դասախոսներին, երաժշտական կրթության մասնագետներին, մանկավարժներին, հետազոտողներին և երաժշտական բուհերի ու ուսումնական հաստատությունների ուսանողներին։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև երաժշտական կրթության մեթոդաբանության կատարելագործման և այնպիսի ուսումնական գործընթացի կազմակերպման համար, որտեղ տեսական գիտելիքը հանդես է գալիս ոչ թե որպես ինքնանպատակ նյութ, այլ որպես ստեղծագործական գործունեության զարգացման արդյունավետ գործիք։