Վարկային կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության գնահատման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում

Экономика

Նվիրված է Խորհրդային Հայաստանի տարածքային տնտեսության կառուցվածքի, արտադրական ուժերի բաշխման և բնակչության սոցիալ-տնտեսական կազմակերպման համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նախատեսված աշխարհագրության, տնտեսագիտության, տարածաշրջանային պլանավորման և սոցիալական գիտությունների ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են Հայաստանի ԽՍՀ տնտեսական տարածքային կառուցվածքի հիմնական առանձնահատկությունները՝ արդյունաբերության, գյուղատնտեսության և ենթակառուցվածքների տեղաբաշխումը, ինչպես նաև դրանց զարգացման պատմական և բնական-աշխարհագրական պայմանները, բացատրվում է բնական ռեսուրսների՝ հանքային հարստությունների, ջրային և հողային ռեսուրսների ազդեցությունը տնտեսական գործունեության տարածքային կազմակերպման վրա, մանրամասն քննարկվում են բնակչության բաշխման օրինաչափությունները, քաղաքների և գյուղական բնակավայրերի զարգացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև աշխատանքային ռեսուրսների տեղաբաշխման սոցիալական գործոնները, աշխատությունը անդրադառնում է նաև տրանսպորտային համակարգերի դերին տնտեսական կապերի ձևավորման և տարածքային ինտեգրման գործընթացներում, ներկայացվում են տարածաշրջանային տնտեսական զարգացման հիմնական ուղղությունները և պլանավորման սկզբունքները խորհրդային տնտեսության պայմաններում, գրքում ընդգծվում է տնտեսական և սոցիալական գործընթացների փոխկապակցվածությունը տարածքային զարգացման համատեքստում, աշխատությունը համադրում է աշխարհագրական, տնտեսական և սոցիոլոգիական մոտեցումները՝ ձևավորելով Հայաստանի ԽՍՀ տնտեսական տարածքի ամբողջական գիտական պատկերացում։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական միջավայրում աշակերտների հանդուրժողական վերաբերմունքի, փոխադարձ հարգանքի և կառուցողական հաղորդակցման կարողությունների ձևավորման մանկավարժական հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում սովորողների սոցիալական և բարոյական զարգացման այն պայմաններն են, որոնք նպաստում են տարբեր կարծիքների, մշակութային առանձնահատկությունների, արժեքային համակարգերի և անհատական տարբերությունների նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Հանդուրժողականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ուրիշի տեսակետը ընդունելու պատրաստակամություն, այլև որպես անձի սոցիալական հասունության, երկխոսության մշակույթի, համագործակցության և հակասությունները խաղաղ ճանապարհով կարգավորելու կարողության բաղադրիչ։ Քննվում է դպրոցի դերը աշակերտների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման գործընթացում՝ առանձնացնելով ուսուցման բովանդակության, դասարանի սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտի, ուսուցչի վարքագծի և աշակերտների միջև հարաբերությունների նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկություններին, քանի որ տարբեր տարիքային խմբերում սոցիալական ընկալումները, ինքնագիտակցությունը և հասակակիցների հետ հարաբերությունները զարգանում են տարբեր կերպ։ Ուսումնասիրվում են համագործակցային ուսուցման, քննարկումների, խմբային աշխատանքի, դերային իրավիճակների և համատեղ ստեղծագործական գործունեության հնարավորությունները՝ որպես փոխըմբռնման և հաղորդակցական մշակույթի զարգացման մանկավարժական միջոցներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուսուցչի մասնագիտական պատրաստվածությունը՝ դասարանում ապահով, ներառական և հարգալից միջավայր ստեղծելու, կարծիքների բախումները կառուցողական ձևով կառավարելու և խտրական վերաբերմունքի դրսևորումները կանխելու տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ընտանիքի և դպրոցի համագործակցությանը, քանի որ երեխաների սոցիալական վերաբերմունքների ձևավորման վրա միաժամանակ ազդում են կրթական միջավայրը, ընտանեկան դաստիարակությունը և հասարակական հարաբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել սովորողների հանդուրժողականության մակարդակի գնահատման մանկավարժական չափանիշները, վերաբերմունքային փոփոխությունների դիտարկման մեթոդները և համապատասխան կրթական ծրագրերի արդյունավետության վերլուծությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության, դաստիարակության տեսության, կրթական հոգեբանության և միջմշակութային կրթության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն մանկավարժական պայմանները, որոնք նպաստում են պատասխանատու, համագործակցող և ուրիշների արժանապատվությունը հարգող անհատի ձևավորմանը։

Педагогика

Այս աշխատությունը նվիրված է թույլ տեսողություն ունեցող կրտսեր դպրոցականների գրավոր խոսքի խանգարումների շտկման աշխատանքների օպտիմալացման խնդիրներին՝ ընդգծելով հատուկ մանկավարժության, լոգոպեդիայի և ներառական կրթության համատեղ մոտեցումների կարևորությունը։ Գրքում վերլուծվում են տեսողական սահմանափակումների ազդեցությունը գրավոր խոսքի ձևավորման գործընթացի վրա՝ ներառյալ գրի տեխնիկական դժվարությունները, ուղղագրական սխալների հաճախականությունը, տեքստի կառուցվածքային կազմակերպման խնդիրները և լեզվական հմտությունների դանդաղ զարգացումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում շտկողական աշխատանքի մեթոդների կատարելագործմանը՝ բազմազգայական ուսուցման կիրառմամբ, հպման, լսողական և տեսողական մնացորդային հնարավորությունների համադրմամբ, ինչպես նաև հատուկ դիդակտիկ նյութերի և տեխնոլոգիական միջոցների օգտագործմամբ։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև անհատականացված ուսուցման ծրագրերի մշակման սկզբունքները, ուսուցչի և լոգոպեդի համագործակցության ձևերը, ինչպես նաև ընտանիքի ներգրավման դերը շտկողական գործընթացում։ Վերլուծվում են կրթական միջավայրի հարմարեցման միջոցները՝ ներառյալ դասարանի կազմակերպումը, ուսուցման տեմպի կարգավորումը և գնահատման մեթոդների ճկունացումը, որոնք նպաստում են աշակերտների ակադեմիական առաջընթացին։ Գրքի նպատակն է առաջարկել համակարգված և արդյունավետ մոտեցումներ թույլ տեսողություն ունեցող կրտսեր դպրոցականների գրավոր խոսքի զարգացման և շտկման համար։

Педагогика

Այս ուսումնական նյութը ներկայացնում է մանկավարժական վարպետության էությունը, կառուցվածքը և նշանակությունը ժամանակակից կրթական գործընթացում՝ ընդգծելով ուսուցչի մասնագիտական զարգացման և արդյունավետ գործունեության կարևորագույն բաղադրիչները։ Նյութում բացահայտվում են այն գիտելիքները, կարողությունները, հմտություններն ու անձնային որակները, որոնք նպաստում են մանկավարժի բարձր մասնագիտական պատրաստվածությանը և կրթադաստիարակչական աշխատանքի հաջող կազմակերպմանը։ Քննարկվում են հաղորդակցման մշակույթը, մանկավարժական տակտը, ստեղծագործական մոտեցումը, դասավանդման մեթոդների արդյունավետ կիրառումը, ինչպես նաև սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառման կարևորությունը։ Անդրադարձ է կատարվում ուսուցչի հեղինակության, մասնագիտական ինքնակատարելագործման, ինքնավերլուծության և շարունակական զարգացման հարցերին՝ ներկայացնելով դրանք որպես մանկավարժական վարպետության անբաժանելի բաղադրիչներ։ Նյութը նաև ուսումնասիրում է կրթական միջավայրի ձևավորման, սովորողների մոտիվացիայի բարձրացման, համագործակցային աշխատանքի կազմակերպման և ուսուցման գործընթացի արդյունավետ կառավարման սկզբունքները։ Բովանդակությունը նպաստում է մանկավարժական գործունեության խորքային ըմբռնմանը և հնարավորություն է տալիս պատկերացնել, թե ինչպես կարող է ուսուցիչը համատեղել մասնագիտական գիտելիքները, փորձը և մարդկային արժեքները՝ ապահովելով կրթության բարձր որակ և սովորողների համակողմանի զարգացում։ Այս նյութը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, ուսանողների, հետազոտողների և կրթության ոլորտի բոլոր մասնագետների համար, ովքեր ձգտում են կատարելագործել իրենց մասնագիտական կարողությունները և բարձրացնել ուսուցման արդյունավետությունը։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է խաղողի և սորտային թթենու կտրոնների արմատակալման արդյունավետության բարձրացման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բարելավել բույսերի բազմացման գործընթացները և ստանալ բարձր կենսունակությամբ տնկանյութ։ Ներկայացվում են կտրոնների պատրաստման, մշակման և աճեցման պայմանների ազդեցության առանձնահատկությունները, ուսումնասիրվում են արմատագոյացման վրա ազդող կենսաբանական, ֆիզիոլոգիական և ագրոտեխնիկական գործոնները։ Աշխատությունում վերլուծվում են տարբեր խթանիչների կիրառման, հողի և միջավայրի պայմանների, խոնավության, ջերմաստիճանի և խնամքի եղանակների ազդեցությունը կտրոնների արմատակալման գործընթացի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փորձարարական ուսումնասիրություններին, բույսերի աճի և զարգացման ցուցանիշների գնահատմանը, ինչպես նաև այն մեթոդների մշակմանը, որոնք նպաստում են տնկանյութի որակի բարձրացմանը և բուսաբուծական արտադրության արդյունավետության մեծացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել այգեգործության, խաղողագործության, բուսաբուծության և գյուղատնտեսական կենսատեխնոլոգիայի ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև բույսերի բազմացման ժամանակակից մեթոդներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Քաջարյան ժամանակաշրջանի Իրանում թեյարանային մշակույթի միջավայրում ձևավորված պատմողական որմնանկարչության գեղարվեստական, թեմատիկ և հասարակական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում այս երևույթը դիտարկվում է որպես իրանական ժողովրդական կերպարվեստի կարևոր ուղղություն, որտեղ պատկերային պատմությունը միավորվում է բանավոր ավանդույթի, գրականության, պատմական հիշողության, կրոնական պատկերացումների և հասարակական առօրյայի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թեյարաններին որպես հանրային հաղորդակցության և մշակութային փոխանակման վայրերի, որտեղ պատմություններ պատմելը, էպիկական ու պատմական անցքերը ներկայացնելը և դրանց պատկերային վերարտադրությունը կարող էին ձևավորել միասնական մշակութային միջավայր։ Քննվում են որմնանկարների սյուժետային կառուցվածքը, կերպարների դասավորությունը, գործողությունների հաջորդական ներկայացումը, տարածության և ժամանակի պատկերային կազմակերպումը, ինչպես նաև գունային, հորինվածքային և խորհրդանշական լուծումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում իրանական էպիկական ավանդույթից, պատմական հիշողությունից, կրոնական պատմություններից և ժողովրդական պատումներից ներշնչված թեմաների ուսումնասիրությանը։ Պատմողական սկզբունքը դիտարկվում է որպես այս արվեստի առանցքային առանձնահատկություն, քանի որ մեկ պատկերային հարթության մեջ կարող էին ներկայացվել իրադարձությունների տարբեր դրվագներ՝ հանդիսատեսին հնարավորություն տալով ճանաչել և վերականգնել ծանոթ պատմության ընթացքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարվեստի և բանավոր պատմողական մշակույթի փոխհարաբերության բացահայտումը՝ ուսումնասիրելով պատմասացների գործունեության և տեսողական պատկերների միջև հնարավոր կապերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական և պալատական արվեստների փոխազդեցությանը, քանի որ Քաջարյան շրջանի գեղարվեստական մշակույթում տարբեր սոցիալական միջավայրերի պատկերային ավանդույթները կարող էին փոխադարձ ազդեցություն ունենալ։ Քննվում են նաև հերոսական կերպարների, մարտական տեսարանների, կրոնական անձանց, իշխանավորների և առօրյա կյանքի դրվագների պատկերավորման առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց գաղափարական և խորհրդանշական նշանակությունը։ Որմնանկարները կարող են ուսումնասիրվել նաև որպես հասարակական հիշողության տեսողական արտահայտություններ, որոնց միջոցով փոխանցվել են պատմական պատկերացումներ, արժեքային համակարգեր և հավաքական ինքնության տարրեր։ Կարևորվում է այս ստեղծագործությունների համադրումը ժամանակաշրջանի մանրանկարչության, գրքային պատկերազարդման, պալատական նկարչության և ժողովրդական արվեստի այլ ձևերի հետ։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Քաջարյան Իրանի գեղարվեստական կյանքի բազմազանության, հանրային տարածքներում արվեստի գործառույթի և պատմողական կերպարվեստի զարգացման մասին՝ միաժամանակ ընդգծելով թեյարանային որմնանկարչության նշանակությունը իրանական մշակութային ժառանգության համատեքստում։