Видовые и межпородные особенности азотистого обмена мелкого рогатого скота

История

Աշխատությունը նվիրված է Ալեքսանդրապոլի գավառի պատմաքաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և ռազմական դրության ուսումնասիրությանը 1918 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1921 թվականի ապրիլը։ Այս ժամանակահատվածը առանձնահատուկ նշանակություն ունի Հայաստանի նորագույն պատմության համար, քանի որ այն ընդգրկում է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության գոյության վերջին տարիները, հայ-թուրքական հարաբերությունների սրացումը, Հայաստանի խորհրդայնացումը և դրան հաջորդած քաղաքական ու վարչական փոփոխությունները։ Հետազոտության կենտրոնում Ալեքսանդրապոլի գավառն է՝ որպես Հայաստանի հյուսիսային կարևորագույն տարածաշրջաններից մեկը, որն իր աշխարհագրական դիրքի, բնակչության կազմի, հաղորդակցության ուղիների և ռազմական նշանակության շնորհիվ էական դեր էր զբաղեցնում հանրապետության ներքին և արտաքին քաղաքական կյանքում։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել գավառի վարչական կառուցվածքը, տեղական իշխանության մարմինների գործունեությունը, բնակավայրերի կառավարման առանձնահատկությունները և կենտրոնական իշխանության ու տեղական կառույցների փոխհարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում 1918 թվականի վերջին տեղի ունեցած հայ-վրացական պատերազմի հետևանքներին, քանի որ այդ իրադարձությունները անմիջական ազդեցություն ունեցան Ալեքսանդրապոլի տարածաշրջանի անվտանգության և քաղաքական իրավիճակի վրա։ Հետազոտության կարևորագույն ուղղություններից է 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ուսումնասիրությունը և դրա ազդեցությունը գավառի վրա։ Ալեքսանդրապոլը և հարակից տարածքները հայտնվեցին ռազմական գործողությունների անմիջական գոտում, ինչի հետևանքով բնակչությունը ենթարկվեց լուրջ սոցիալական և տնտեսական դժվարությունների, տեղի ունեցան տեղաշարժեր, խաթարվեց տնտեսական կյանքը, իսկ պետական կառավարման համակարգը բախվեց արտակարգ պայմաններում գործելու անհրաժեշտությանը։ Ռազմական իրադարձությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերլուծելու նաև հայկական բանակի տեղակայումը, զորահավաքի գործընթացները, պաշտպանական միջոցառումները և տեղական բնակչության մասնակցությունը տարածաշրջանի պաշտպանությանն ու ինքնապաշտպանությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև 1920 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսների իրադարձություններին, երբ Հայաստանի Հանրապետությունում տեղի ունեցավ իշխանափոխություն և հաստատվեց խորհրդային իշխանություն։ Ալեքսանդրապոլի գավառի համար այդ գործընթացը ուղեկցվեց վարչական համակարգի փոփոխությամբ, պետական կառույցների վերակազմավորմամբ և քաղաքական նոր հարաբերությունների ձևավորմամբ։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել խորհրդային իշխանության հաստատման գործընթացը, տեղական հեղափոխական և վարչական մարմինների գործունեությունը, նախկին պետական կառույցների լուծարումը կամ վերափոխումը և բնակչության նկատմամբ նոր քաղաքականության իրականացումը։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղությունը 1920 թվականի վերջի և 1921 թվականի սկզբի հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման գործընթացն է։ Ալեքսանդրապոլի պայմանագրի կնքումը և դրան հաջորդած իրադարձությունները անմիջական նշանակություն ունեցան տարածաշրջանի քաղաքական և վարչատարածքային վիճակի համար։ Այդ գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու գավառի դերը Հայաստանի տարածքային, անվտանգային և քաղաքական խնդիրների համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բնակչության սոցիալական վիճակին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից և նախորդ տարիների ռազմական ու ժողովրդագրական ցնցումներից հետո տարածաշրջանում առկա էին փախստականների, որբերի և տեղահանվածների խնդիրներ, սննդի և բնակարանային ապահովման դժվարություններ, համաճարակներ և տնտեսական անկայունություն։ Այդ պայմաններում տեղական իշխանությունների և հասարակական կազմակերպությունների գործունեությունը կարևոր դեր էր կատարում բնակչության կենսական կարիքների ապահովման գործում։ Տնտեսական կյանքի ուսումնասիրությունը ներառում է գյուղատնտեսության, անասնապահության, արհեստների, առևտրի և տրանսպորտային հաղորդակցության վիճակի վերլուծությունը։ Պատերազմական պայմանները, աշխատուժի պակասը, նյութական ռեսուրսների սահմանափակությունը և շուկաների խաթարումը բացասաբար էին անդրադառնում տարածաշրջանի տնտեսության վրա, իսկ Ալեքսանդրապոլ քաղաքի ռազմավարական և առևտրային դիրքը շարունակում էր պահպանել իր կարևորությունը։ Աշխատության պատմագիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն թույլ է տալիս ուսումնասիրել Հայաստանի Առաջին Հանրապետության վերջին փուլը ոչ միայն համապետական, այլև տարածաշրջանային մակարդակով։ Գավառի օրինակով հնարավոր է բացահայտել այն խնդիրները, որոնց առջև կանգնած էր երիտասարդ հայկական պետությունը՝ սահմանների պաշտպանության, պետական կառավարման, բնակչության սոցիալական ապահովության, տնտեսական վերականգնման և արտաքին քաղաքական ճնշումների պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Ալեքսանդրապոլի գավառի կյանքի բարդ և հակասական շրջանը՝ համադրելով քաղաքական, ռազմական, վարչական, սոցիալական և տնտեսական գործընթացները։ Այն հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու 1918-1921 թվականների Հայաստանի պատմության, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության առջև ծառացած մարտահրավերների, հայ-թուրքական հարաբերությունների և խորհրդային իշխանության հաստատման գործընթացի վերաբերյալ։

Биология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է գորտի վեստիբուլյար կորիզների համալիրի նեյրոնների գործունեության կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է վեստիբուլյար համակարգի նյարդային կառույցների կողմից ստացվող զգայական ազդանշանների մշակման և դրանց նկատմամբ նեյրոնների արձագանքի ձևավորման գործընթացը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հավասարակշռության և տարածական կողմնորոշման նյարդաֆիզիոլոգիական հիմքերի բացահայտման համար, քանի որ վեստիբուլյար կորիզների համալիրն առանցքային դեր ունի ներքին ականջից ստացվող տեղեկատվության կենտրոնական մշակման և շարժողական համակարգերի հետ դրա համակարգման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել վեստիբուլյար նեյրոնների էլեկտրական ակտիվությունը, նրանց գրգռելիության առանձնահատկությունները և տարբեր ազդակների նկատմամբ պատասխանների փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նեյրոնների գործունեության վրա ազդող կարգավորիչ մեխանիզմներին, այդ թվում՝ սինապտիկ ներգործություններին, գրգռիչ և արգելակիչ ազդանշանների փոխհարաբերությանը և տարբեր նյարդային մուտքերի համակցված ազդեցությանը։ Աշխատությունը կարող է ներառել նեյրոֆիզիոլոգիական փորձարարական մեթոդների կիրառմամբ ստացված տվյալների վերլուծություն, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել առանձին նեյրոնների կամ նեյրոնային խմբերի արձագանքը տարբեր գրգռիչների պայմաններում։ Գորտի վեստիբուլյար համակարգի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու նյարդային կարգավորման հիմնարար օրինաչափություններ և ուսումնասիրելու համեմատաբար պարզ նյարդային համակարգում զգայական տեղեկատվության մշակման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել նաև վեստիբուլյար նեյրոնների գործունեության և շարժողական ռեակցիաների միջև կապերի բացահայտմանը, քանի որ հավասարակշռության պահպանման համար անհրաժեշտ է զգայական տեղեկատվության արագ փոխանցում և դրա համապատասխան ինտեգրում շարժողական համակարգերի հետ։ Հետազոտությունը կարող է արժեքավոր լինել նյարդային համակարգի ֆունկցիոնալ կազմակերպման, սենսորային տեղեկատվության մշակման և նեյրոնային ցանցերի կարգավորման ընդհանուր մեխանիզմների ուսումնասիրման համար։ Ստացված տվյալները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ նաև այլ ողնաշարավորների վեստիբուլյար համակարգի գործունեության համեմատական ուսումնասիրությունների համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել նեյրոֆիզիոլոգներին, նյարդաբաններին, կենսաբաններին, ֆիզիոլոգներին, կենսաբժշկական հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է վեստիբուլյար կորիզների համալիրի նեյրոնների գործունեության կարգավորման հիմնարար մեխանիզմների ուսումնասիրություն՝ շեշտադրելով սինապտիկ փոխազդեցությունների, նյարդային ազդանշանների ինտեգրման և զգայական տեղեկատվության մշակման նշանակությունը հավասարակշռության ու շարժողական համակարգման ապահովման գործում։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի բանաստեղծական ժառանգության և հայկական վոկալ երաժշտության փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են բանաստեղծի քնարական պատկերները, գաղափարները, լեզվական երաժշտականությունը և հուզական աշխարհը մարմնավորվել տարբեր կոմպոզիտորների ստեղծագործություններում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է գրական սկզբնաղբյուրի և երաժշտական մեկնաբանության հարաբերակցության վրա, երբ բանաստեղծական խոսքը դառնում է երգի, ռոմանսի, խմբերգային կամ վոկալ այլ ստեղծագործության հիմք և երաժշտական արտահայտչամիջոցների շնորհիվ ձեռք է բերում նոր հնչերանգներ։ Իսահակյանի քնարերգությունը դիտարկվում է որպես հայ երաժշտական մշակույթի համար հարուստ գրական նյութ՝ պայմանավորված թեմատիկ բազմազանությամբ, զգացմունքային խորությամբ, պատկերավորությամբ, ժողովրդական մտածողության հետ ունեցած կապերով և խոսքի արտահայտիչ ռիթմով։ Քննության են առնվում սիրո, կարոտի, հայրենիքի, բնության, մարդու ներաշխարհի, կյանքի անցողիկության, մենության և փիլիսոփայական մտորումների մոտիվները, որոնք տարբեր ժամանակաշրջանների կոմպոզիտորների համար ստեղծագործական մեկնաբանության լայն հնարավորություններ են բացել։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բանաստեղծական տեքստի երաժշտականությանը։ Վերլուծվում է, թե խոսքի ռիթմը, հնչերանգը, տողերի կառուցվածքը, կրկնությունները և պատկերային համակարգը ինչպես կարող են պայմանավորել երաժշտական ձևի ընտրությունը, մեղեդու շարժումը, ռիթմական կազմակերպումը և ստեղծագործության ընդհանուր դրամատուրգիան։ Բանաստեղծական տեքստը երաժշտության մեջ դիտարկվում է ոչ թե որպես պարզապես երգվող խոսք, այլ որպես ստեղծագործության կառուցվածքը և արտահայտչական տրամաբանությունը ձևավորող կարևոր գործոն։ Հետազոտության առանցքային խնդիրներից է բառի և մեղեդու փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Քննության է առնվում, թե երաժշտական ինտոնացիան որքանով է համապատասխանում բանաստեղծության իմաստային շեշտադրումներին, ինչպես են մեղեդիական վերելքներն ու վայրէջքները ընդգծում տեքստի հուզական հանգույցները և ինչ միջոցներով է երաժշտությունը խորացնում կամ նորովի մեկնաբանում գրական սկզբնաղբյուրի տրամադրությունը։ Նույն բանաստեղծության տարբեր երաժշտական մեկնաբանությունների առկայության դեպքում հնարավոր է բացահայտել կոմպոզիտորական անհատականությունների տարբերությունը և տեսնել, թե ինչպես կարող է միևնույն գրական նյութը ստանալ քնարական, դրամատիկական, ժողովրդական կամ այլ գեղարվեստական շեշտադրումներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական ռոմանսի և երգարվեստի զարգացման համատեքստին։ Իսահակյանի բանաստեղծությունների հիման վրա ստեղծված վոկալ գործերը դիտարկվում են ազգային երաժշտական մշակույթի այն ուղղությունների շրջանակում, որտեղ գրական բարձրարժեք տեքստը միավորվում է կոմպոզիտորական մտածողության հետ։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ բանաստեղծական նյութը համապատասխանեցրել կամերային վոկալ ստեղծագործության առանձնահատկություններին, ինչ դեր է ստացել դաշնամուրային կամ այլ գործիքային նվագակցությունը և ինչպես է կառուցվել երգչական ձայնի ու նվագակցության փոխհարաբերությունը։ Նվագակցությունը կարող է ոչ միայն ապահովել ներդաշնակային հիմքը, այլև հանդես գալ որպես բանաստեղծական պատկերի ինքնուրույն մեկնաբան՝ արտահայտելով բնության պատկերներ, ներքին անհանգստություն, հիշողություն, կարոտ կամ ստեղծագործության այլ հուզական վիճակներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ազգային երաժշտական լեզվի առանձնահատկություններին։ Իսահակյանի ստեղծագործական աշխարհում ժողովրդական մշակույթի հետ առկա կապերը հնարավորություն են տվել կոմպոզիտորներին դիմել հայկական ժողովրդական երգարվեստին բնորոշ ինտոնացիաներին, մեղեդիական դարձվածքներին և ռիթմական առանձնահատկություններին։ Միաժամանակ վոկալ ստեղծագործություններում կարող են համադրվել ազգային ավանդույթներն ու եվրոպական պրոֆեսիոնալ երաժշտության ձևերը։ Այս փոխազդեցությունը կարևոր է հայ կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման ընթացքը և ազգային վոկալ երաժշտության ոճական առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Հետազոտության մեջ կարող են քննության առնվել տարբեր սերունդների հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները՝ բացահայտելու համար բանաստեղծական նույն աշխարհի երաժշտական ընկալման փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տեսնել, թե ինչպես են փոխվել մեղեդիական մտածողությունը, հարմոնիկ լեզուն, ձևակառուցման սկզբունքները, դաշնամուրային նվագակցության գործառույթը և բանաստեղծական խոսքի նկատմամբ վերաբերմունքը։ Այս կերպ ձևավորվում է գրական տեքստի երաժշտական մեկնաբանությունների պատմական պատկերը։ Կարևորվում է նաև վոկալ ստեղծագործությունների ժանրային բազմազանությունը։ Բանաստեղծական նյութը կարող է հիմք ծառայել մեներգերի, ռոմանսների, խմբերգերի և վոկալ այլ ձևերի համար, իսկ ժանրի ընտրությունը զգալիորեն փոխում է տեքստի ընկալման եղանակը։ Կամերային երգում առաջնային կարող է լինել անհատական ապրումը և խոսքի նուրբ արտահայտչականությունը, մինչդեռ խմբերգային մարմնավորումը կարող է ընդլայնել ստեղծագործության հուզական և գաղափարական մասշտաբը։ Ժանրային առանձնահատկությունների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել նույն բանաստեղծական մոտիվների երաժշտական ներկայացման տարբեր հնարավորությունները։ Առանձին տեղ է հատկացվում վոկալ կատարողականությանը։ Բանաստեղծական խոսքի երաժշտական մարմնավորումը պահանջում է ոչ միայն ձայնային տեխնիկա, այլև տեքստի իմաստի, արտասանության, շեշտադրության և հուզական կառուցվածքի խոր ընկալում։ Ուսումնասիրվում է երգչի կողմից խոսքի և երաժշտության միասնական ներկայացման խնդիրը, քանի որ վոկալ կատարումը կարող է էապես ազդել ստեղծագործության գեղարվեստական ազդեցության վրա։ Հայերեն տեքստի հնչյունական առանձնահատկությունները, ձայնավորների և բաղաձայնների հարաբերակցությունը, բառային շեշտերը և խոսքային ինտոնացիան կարևոր գործոններ են երաժշտական ֆրազավորման համար։ Քննության է առնվում նաև բանաստեղծական սկզբնաղբյուրի հնարավոր փոփոխությունը երաժշտական ստեղծագործության մեջ։ Կոմպոզիտորը կարող է ընտրել ամբողջ բանաստեղծությունը կամ դրա առանձին հատվածները, կիրառել տեքստային կրկնություններ և երաժշտական ձևի պահանջներից ելնելով վերակազմակերպել նյութի ընթացքը։ Նման փոփոխությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կոմպոզիտորի մեկնաբանական մոտեցումը և հասկանալ, թե բանաստեղծության որ գաղափարներն ու պատկերներն են դարձել երաժշտական ստեղծագործության հիմնական հենակետերը։ Կարևոր ուղղություն է երաժշտական ձևի և բանաստեղծական կառուցվածքի փոխհարաբերության վերլուծությունը։ Տաղերի և բանաստեղծությունների տների կառուցվածքը, կրկնվող տողերը և իմաստային հանգույցները կարող են անմիջականորեն անդրադառնալ երաժշտական ձևի վրա։ Որոշ դեպքերում կոմպոզիտորը կարող է պահպանել տեքստի կառուցվածքային համաչափությունը, իսկ այլ դեպքերում՝ երաժշտական զարգացման միջոցով ստեղծել նոր դրամատուրգիական ամբողջություն։ Այդ տարբերությունների բացահայտումը կարևոր է գրական տեքստի երաժշտական վերափոխման մեխանիզմները հասկանալու համար։ Հետազոտության մեջ նշանակալի տեղ կարող է զբաղեցնել երաժշտական արտահայտչամիջոցների վերլուծությունը՝ մեղեդի, հարմոնիա, ռիթմ, տեմպ, դինամիկա, տոնայնություն և ֆակտուրա։ Դրանց համադրությամբ ձևավորվում է բանաստեղծական պատկերի երաժշտական համարժեքը։ Հատկապես կարևոր է պարզել, թե ինչպես են տարբեր կոմպոզիտորներ երաժշտական միջոցներով արտահայտել Իսահակյանի պոեզիային բնորոշ քնարական խորությունը և տրամադրությունների փոփոխությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բնության պատկերների երաժշտական մեկնաբանությանը։ Բանաստեղծական բնապատկերը հաճախ կապված է քնարական հերոսի ներքին վիճակի հետ, և երաժշտության մեջ այն կարող է արտահայտվել մեղեդիական, հարմոնիկ ու ֆակտուրային տարբեր միջոցներով։ Այսպիսով բնությունը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես արտաքին միջավայր, այլև որպես մարդկային զգացմունքների արտացոլման գեղարվեստական տարածք։ Աշխատության մեջ կարևոր է նաև սիրային քնարերգության երաժշտական մարմնավորումը։ Սերը, կարոտը, բաժանումը և հիշողությունը Իսահակյանի ստեղծագործական աշխարհի առանցքային մոտիվներից են, որոնք վոկալ երաժշտության մեջ կարող են ստանալ հատկապես անմիջական արտահայտություն։ Երաժշտությունը հնարավորություն է տալիս ուժեղացնել բանաստեղծական խոսքի հուզական ազդեցությունը՝ պահպանելով դրա նրբությունն ու անհատականությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև համապատասխան ստեղծագործությունների նոտային նյութերի, տարբեր խմբագրությունների, կատարողական մեկնաբանությունների և երաժշտագիտական ուսումնասիրությունների համադրություն։ Նոտային տեքստի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կոմպոզիտորական լուծումները, իսկ կատարողական տարբերակների ուսումնասիրությունը՝ հասկանալ դրանց գործնական հնչեցման առանձնահատկությունները։ Պատմական և երաժշտագիտական մոտեցումների համադրումը թույլ է տալիս ստեղծագործությունները դիտարկել ինչպես իրենց ժամանակաշրջանի, այնպես էլ հայ երաժշտության ընդհանուր զարգացման շրջանակում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայ գրականության և երաժշտության ստեղծագործական կապերի համակարգված ուսումնասիրությամբ, ինչպես նաև Իսահակյանի բանաստեղծական ժառանգության երաժշտական կյանքի բացահայտմամբ։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես է գրական ստեղծագործությունը շարունակում զարգանալ մեկ այլ արվեստի ոլորտում՝ ստանալով նոր արտահայտչական ձև և դառնալով ազգային երաժշտական մշակույթի բաղկացուցիչ մաս։ Նյութը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, գրականագետների, հայ վոկալ արվեստի պատմությունն ուսումնասիրողների, երգիչների, կոնցերտմայստերների, երաժշտական կրթության մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Лингвистика

Գրականագիտական և պատմամշակութային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Գերմանիայի վերամիավորման թեմայի արտացոլմանը 1990-ական թվականների գերմանական վեպում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով գերմանացի գրող Գյունթեր Գրասի ստեղծագործական ժառանգությանը։ Քննության են առնվում 1989–1990 թվականների պատմական իրադարձությունների ազդեցությունը գերմանական գրականության զարգացման, հասարակական մտածողության և ազգային ինքնության վերաիմաստավորման գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Արևելյան և Արևմտյան Գերմանիաների միավորման հետևանքով առաջացած սոցիալական, մշակութային, հոգեբանական և գաղափարական հակասությունների գեղարվեստական ներկայացմանը։ Վերլուծվում են պատմական հիշողության, ազգային ինքնագիտակցության, անցյալի վերագնահատման, հասարակական փոփոխությունների և անհատի ճակատագրի թեմաները՝ ժամանակաշրջանի գերմանական արձակի համատեքստում։ Քննարկվում են Գյունթեր Գրասի ստեղծագործություններին բնորոշ պատմական իրադարձությունների քննադատական ընկալումը, քաղաքական ու հասարակական խնդիրների գեղարվեստական մեկնաբանությունը, երգիծանքի, խորհրդանշական պատկերների և պատմողական բազմաշերտ կառուցվածքների կիրառությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող է առանձնացվել գրողի «Լայն դաշտ է» վեպը՝ որպես Գերմանիայի վերամիավորման հասարակական հետևանքների և պատմական շարունակականության գեղարվեստական մեկնաբանության օրինակ։ Անդրադարձ է կատարվում 1990-ական թվականների գերմանական վեպի գաղափարական ու գեղարվեստական առանձնահատկություններին, պատմության և գրականության փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև վերամիավորման թեմայի ներկայացման տարբեր մոտեցումներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գերմանական գրականության, համեմատական գրականագիտության, մշակութաբանության և ժամանակակից եվրոպական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գունավոր մետալուրգիայի ոլորտում պետական կարգավորման մեխանիզմների, տնտեսական քաղաքականության և ոլորտի արդյունավետ զարգացման հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են գունավոր մետաղների արդյունահանման, հանքային հումքի վերամշակման և մետալուրգիական արտադրության տնտեսական առանձնահատկությունները, ոլորտի նշանակությունը երկրի արդյունաբերական համակարգում, ինչպես նաև պետական կառավարման և շուկայական հարաբերությունների փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանքային ռեսուրսների արդյունավետ և նպատակային օգտագործմանը, դրանց տնտեսական գնահատմանը, արտադրական կարողությունների զարգացմանը և հումքային բազայի երկարաժամկետ կառավարմանը։ Վերլուծվում են պետական կարգավորման տնտեսական, իրավական և կազմակերպական գործիքները, հարկային ու ներդրումային քաղաքականության ազդեցությունը, ընդերքօգտագործման պայմանները, լիցենզավորման համակարգը և ոլորտում պետական վերահսկողության նշանակությունը։ Կարևորվում են նաև մրցակցային միջավայրի ձևավորման, մասնավոր ներդրումների ներգրավման, արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացման և տեղական արտադրանքի մրցունակության բարձրացման խնդիրները։ Քննարկվում է այնպիսի տնտեսական քաղաքականության անհրաժեշտությունը, որը կարող է նպաստել ոչ միայն հանքային հումքի արդյունահանմանը, այլև դրա առավել խոր վերամշակմանը և ավելի բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի ստեղծմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ոլորտի տնտեսական գործունեության և բնապահպանական պահանջների հավասարակշռման խնդիրը, քանի որ հանքարդյունաբերական և մետալուրգիական գործընթացները կապված են բնական ռեսուրսների օգտագործման, արդյունաբերական թափոնների առաջացման և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության հետ։ Այդ համատեքստում դիտարկվում են պետական վերահսկողության, բնապահպանական չափորոշիչների, արտադրական թափոնների կառավարման և ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների ներդրման նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ոլորտի սոցիալ-տնտեսական ազդեցությանը՝ զբաղվածության, տարածաշրջանային զարգացման, պետական եկամուտների և հարակից արտադրությունների ձևավորման տեսանկյունից։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել գործող կարգավորման համակարգի արդյունավետությունը, բացահայտվել դրա հիմնական սահմանափակումները և ուսումնասիրվել կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Համակարգված պետական քաղաքականությունը դիտարկվում է որպես ոլորտի տնտեսական արդյունավետության, ներդրումային գրավչության, տեխնոլոգիական զարգացման և բնական ռեսուրսների պատասխանատու օգտագործման համադրման կարևոր պայման։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել տնտեսագիտության, արդյունաբերական քաղաքականության, պետական կառավարման, հանքարդյունաբերության և մետալուրգիական ոլորտների զարգացման խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Сельское хозяйство

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված գիտնականների, մասնագետների, ուսանողների և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են բուսաբուծության, անասնաբուծության, ագրոնոմիայի, հողագիտության, ագրոէկոլոգիայի, գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների, մեքենայացման, արտադրության կազմակերպման և գյուղատնտեսական տնտեսագիտության վերաբերյալ աշխատություններ, որոնք արտացոլում են ոլորտի ժամանակակից գիտական և գործնական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածմանը, նորարարական փորձի կիրառմանը և ոլորտի զարգացման համար կարևոր տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։