Влияние добавки лизина метионина на мясную продуктивность, содержание жира и холестерина бройлеров

История

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է Արևելյան Հայաստանի տարածքում ձկնորսության զարգացման պատմական և ազգագրական առանձնահատկություններին՝ ներկայացնելով այն որպես տեղական բնակչության տնտեսական կյանքի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Նյութում վերլուծվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված ձկնորսական եղանակները, գործիքները և ավանդական տեխնոլոգիաները, որոնք ձևավորվել են բնական միջավայրի՝ գետերի, լճերի և ջրային ռեսուրսների առանձնահատկություններին համապատասխան։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքային կազմակերպման ձևերին, որտեղ ձկնորսությունը հաճախ իրականացվել է ինչպես անհատական, այնպես էլ կոլեկտիվ ձևերով՝ պայմանավորված սեզոնայնությամբ և տնտեսական անհրաժեշտությամբ։ Բացի տնտեսական կողմից, ներկայացվում են նաև ձկնորսության հետ կապված ժողովրդական հավատալիքները, սովորույթները և կենցաղային մշակույթի տարրերը, որոնք արտացոլում են մարդու և բնության փոխհարաբերությունների ավանդական պատկերացումները։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է նաև սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությունը այս ոլորտի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես են արդյունաբերական զարգացումները և նոր տնտեսական հարաբերությունները աստիճանաբար փոխել ավանդական ձկնորսության ձևերը և դրա դերը տեղական համայնքների կյանքում։

История

Իսրայել Օրին հայ ազգային-ազատագրական շարժման վաղ շրջանի կարևոր գործիչներից է, որը XVII–XVIII դարերի սահմանագծին փորձել է կազմակերպել Հայաստանի ազատագրումը օտար տիրապետությունից։ Նա ծնվել է 1658 թվականին և իր գործունեության ընթացքում մեծապես զբաղվել է դիվանագիտական աշխատանքով՝ փորձելով եվրոպական պետությունների աջակցությամբ հասնել հայկական պետականության վերականգնմանը։ Իսրայել Օրին համոզված էր, որ Հայաստանի ազատագրումը հնարավոր է միայն արտաքին ուժերի օգնությամբ, այդ պատճառով նա ակտիվ կապեր էր հաստատում եվրոպական արքունիքների հետ։ Նա ծառայել է տարբեր երկրներում՝ այդ թվում Գերմանիայում և Ֆրանսիայում, և փորձել է շահել նրանց քաղաքական շահագրգռվածությունը հայկական հարցի նկատմամբ։ Օրին մշակել է Հայաստանի ազատագրման մի քանի ծրագրեր, որոնցից առավել հայտնի է Պֆալցյան ծրագիրը, որը նախատեսում էր Հայաստանի ազատագրումը եվրոպական պետությունների ռազմական օգնությամբ։ Հետագայում նա այցելել է նաև Ռուսաստան՝ հանդիպելով Պետրոս Մեծի հետ և փորձելով ստանալ Ռուսաստանի աջակցությունը Հայաստանի ազատագրության գործում։ Չնայած նրա ծրագրերը անմիջական հաջողություն չունեցան, Իսրայել Օրին մեծ դեր ունեցավ հայկական ազգային-ազատագրական գաղափարախոսության ձևավորման մեջ և ճանապարհ հարթեց հետագա քաղաքական գործիչների համար։ Նրա գործունեությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ ժողովրդի պատմության մեջ, քանի որ այն արտացոլում է ազգային անկախության գաղափարի զարգացման առաջին քայլերը։ Այսպիսով, Իսրայել Օրին համարվում է հայ ազգային-ազատագրական շարժման հիմնադիրներից մեկը, որի գործունեությունը նպաստեց Հայաստանի ազատագրության գաղափարի տարածմանը և միջազգային հարթակներում հայկական հարցի բարձրացմանը։

Социология

Այս աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղից տեղահանված փախստականների սոցիալական, ժողովրդագրական և հոգեբանական իրավիճակի ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով «լքված հայրենիքի» գաղափարը որպես տեղահանման փորձառության և կոլեկտիվ հիշողության առանցքային բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են զանգվածային տեղահանության պատճառներն ու հետևանքները, բնակչության հարկադիր միգրացիայի գործընթացները, ինչպես նաև նոր բնակության վայրերում ինտեգրման, սոցիալական հարմարվողականության և տնտեսական վերականգնման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնության պահպանման, մշակութային շարունակականության և համայնքային կապերի պահպանման գործոններին, որոնք կարևոր դեր են խաղում փախստականների սոցիալական համախմբման և հոգեբանական կայունության ապահովման գործում։ Քննարկվում են նաև միջազգային մարդասիրական իրավունքի, պետական աջակցության քաղաքականությունների և հասարակական կազմակերպությունների դերակատարությունը տեղահանված անձանց կենսապայմանների բարելավման գործընթացում։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ հարկադիր տեղահանումը ոչ միայն սոցիալական և տնտեսական ճգնաժամ է, այլև խորքային մարդաբանական և մշակութային փորձառություն, որը ձևավորում է «լքված երկրի» հիշողությունը և ազդում սերունդների ինքնության կառուցման վրա:

География

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ռեգիոնալ քաղաքականության աշխարհագրական նախադրյալների ուսումնասիրությանը՝ վերլուծելով այն բնական, տնտեսական և բնակչային գործոնները, որոնք ձևավորում են երկրի տարածքային զարգացման առանձնահատկությունները և տարածաշրջանային անհամաչափությունները։ Հեղինակը դիտարկում է Հայաստանի բարդ լեռնային ռելիեֆը, բարձրության զգալի տատանումները և սահմանափակ հարթավայրային տարածքները որպես հիմնական բնական գործոններ, որոնք ազդում են բնակեցման ձևերի, ենթակառուցվածքների զարգացման և տնտեսական գործունեության տեղաբաշխման վրա։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է նաև կլիմայական բազմազանությունը՝ պայմանավորված բարձրության գոտիականությամբ, ինչը ազդում է գյուղատնտեսության կառուցվածքի, մասնավորապես ոռոգվող հողագործության և անասնապահության զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակչության տարածքային բաշխմանը, քաղաքների և գյուղական բնակավայրերի անհամաչափ զարգացմանը, ինչպես նաև Երևանի՝ որպես կենտրոնական տնտեսական և վարչական հանգույցի գերակշռող դերին։ Վերլուծվում են նաև տրանսպորտային և հաղորդակցական ցանցերի առանձնահատկությունները, որոնք մեծապես պայմանավորված են լեռնային ռելիեֆով և սահմանափակ միջտարածքային կապերով, ինչն ազդում է տարածաշրջանների տնտեսական ինտեգրման մակարդակի վրա։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև բնական ռեսուրսների տեղաբաշխումը և դրանց օգտագործման հնարավորությունները՝ արդյունաբերության և էներգետիկայի զարգացման համատեքստում։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ ռեգիոնալ քաղաքականության ձևավորումը պետք է հիմնված լինի տարածքային հավասարակշռության ապահովման, ենթակառուցվածքների զարգացման և տարածաշրջանների սոցիալ-տնտեսական անհամաչափությունների նվազեցման վրա։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայաստանի ռեգիոնալ քաղաքականության աշխարհագրական նախադրյալները որպես բնական և սոցիալ-տնտեսական գործոնների փոխկապակցված համակարգ, որը որոշում է երկրի տարածքային զարգացման ռազմավարական ուղղությունները։

Другие предметы

Հրատարակությունը նվիրված է 1982 թվականի հունվար, փետրվար և մարտ ամիսների հիշարժան տարեթվերի, պատմական իրադարձությունների, նշանավոր անձանց հոբելյանների և մշակութային ու հասարակական նշանակություն ունեցող տարելիցների ներկայացմանը։ Այն ունի տեղեկատվական, մատենագիտական և տեղեկատու բնույթ՝ նպատակ ունենալով համակարգված ձևով ներկայացնել տարվա առաջին եռամսյակի կարևոր տարեթվերը և նպաստել դրանց վերաբերյալ պատմական ու մշակութային գիտելիքների տարածմանը։ Ժողովածուն կարող է ընդգրկել հայ և համաշխարհային պատմության, գրականության, արվեստի, գիտության, կրթության և հասարակական կյանքի նշանակալի իրադարձություններին առնչվող տեղեկություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նշանավոր գրողների, գիտնականների, արվեստագետների, հասարակական և մշակութային գործիչների ծննդյան ու մահվան տարելիցներին, ինչպես նաև պատմական կարևոր իրադարձությունների հիշատակման օրերին։ Նմանատիպ հրատարակություններում սովորաբար ներկայացվում են համառոտ կենսագրական տեղեկություններ, իրադարձությունների պատմական նշանակության վերաբերյալ տվյալներ և համապատասխան գրականության մատենագիտական հղումներ։ Կարևորվում է հիշարժան տարեթվերի օգտագործումը գրադարանային, կրթական և մշակութային աշխատանքների կազմակերպման ընթացքում՝ թեմատիկ ցուցահանդեսների, գրական երեկոների, դասախոսությունների և հոբելյանական միջոցառումների նախապատրաստման նպատակով։ Հրատարակությունը կարող է նպաստել պատմամշակութային հիշողության պահպանմանը, ճանաչողական գործունեության խթանմանը և գրադարանային տեղեկատվական սպասարկման արդյունավետության բարձրացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, ուսուցիչների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, ուսանողների և պատմական ու մշակութային տարեթվերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Պատմամշակութային և հոգևոր արժեքների ուսումնասիրությանը նվիրված աշխատություն է, որտեղ հեղինակ Ջոնիկ Մելիքյանը անդրադառնում է հայ ժողովրդի հնագույն հավատալիքներին, ազգային սրբավայրերին, դիցաբանական պատկերացումներին և պատմական հիշողության մեջ պահպանված հոգևոր ժառանգությանը։ Գիրքը ներկայացնում է հայկական բագինների՝ որպես ոչ միայն կրոնական, այլև ազգային ինքնության և մշակութային շարունակականության խորհրդանիշների դերը, բացահայտելով դրանց նշանակությունը հայ ժողովրդի պատմության տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նախաքրիստոնեական Հայաստանի հոգևոր աշխարհը, հեթանոսական տաճարների և սրբավայրերի խորհուրդը, ազգային աստվածների պաշտամունքը և դրանց ազդեցությունը ժողովրդի մտածողության, ավանդույթների ու մշակույթի ձևավորման վրա։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական հին հավատքի և քրիստոնեության փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև այն հարցին, թե ինչպես են հնագույն մշակութային շերտերը պահպանվել հայ ազգային ինքնագիտակցության մեջ նույնիսկ դարերի ընթացքում։ Գիրքը համադրում է պատմական, դիցաբանական, մշակութաբանական և ազգագրական նյութեր՝ ընթերցողին փոխանցելով հայկական հոգևոր ժառանգության բազմաշերտ պատկերը։ Այն հետաքրքիր կարող է լինել հայ հին պատմությամբ, դիցաբանությամբ, ազգային մշակույթով և հոգևոր ավանդույթներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։