Влияние добавки лизина метионина на мясную продуктивность, содержание жира и холестерина бройлеров

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Macrovipera lebetina obtusa տեսակի թունավոր օձի թույնի դեմ իմունաբանական հակաթույնի ստացման և դրա արդյունավետության գնահատման գիտական հիմնախնդիրներին։ Դիտարկվում են օձի թույնի կենսաքիմիական և թունաբանական առանձնահատկությունները, դրա բաղադրության մեջ առկա կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ազդեցությունը կենդանի օրգանիզմի վրա, ինչպես նաև թունավորման հետևանքով առաջացող ախտաֆիզիոլոգիական փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իմունային համակարգի պատասխանին, թույնի բաղադրիչների նկատմամբ հակամարմինների առաջացման օրինաչափություններին և հակաթույնի չեզոքացնող հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են իմունաբանական հակաթույնների մշակման տեսական սկզբունքները, դրանց կենսաբանական ակտիվության, առանձնահատկության և անվտանգության գնահատման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում հակաթույնի արդյունավետության որոշման փորձարարական և իմունաբանական մեթոդներին, թույնի տարբեր բաղադրիչների չեզոքացման հնարավորություններին և ստացված արդյունքների համեմատական վերլուծությանը։ Կարևորվում են հակաթույնի որակի վերահսկման, կենսաբանական անվտանգության, հնարավոր կողմնակի ազդեցությունների գնահատման և բուժական կիրառության գիտական հիմնավորման հարցերը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել օձի թույնով պայմանավորված թունավորումների բուժման միջոցների կատարելագործմանը, հակաթունային պատրաստուկների հետազոտության զարգացմանը և տարածաշրջանային առողջապահական խնդիրների լուծմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իմունաբանների, թունաբանների, կենսաքիմիկոսների, դեղագետների, բժշկակենսաբանական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է գլիկոլինիդների նյութափոխանակության խանգարումների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը ալոքսանային դիաբետով սպիտակ առնետների գլխուղեղում և էրիթրոցիտներում, ինչպես նաև այդ խանգարումների նվազեցման և շտկման ժամանակակից մոտեցումներին։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են շաքարային դիաբետի փորձարարական մոդելի պայմաններում առաջացող կենսաքիմիական փոփոխությունները՝ ներառյալ էներգետիկ փոխանակության խանգարումները, օքսիդատիվ սթրեսի ուժեղացումը և բջջային թաղանթների ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունները։ Աշխատությունում դիտարկվում է գլիկոլինիդային համակարգի դերը նյարդային հյուսվածքի և արյան ձևավոր տարրերի նյութափոխանակության կարգավորման մեջ, ինչպես նաև դրա խանգարման հետևանքով առաջացող պաթոֆիզիոլոգիական շղթաները։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է քրդերի ազգային-ազատագրական շարժումների զարգացմանը Թուրքիայում և դրանց փոխկապակցվածությանը տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների հետ՝ կենտրոնանալով 1926–1930 թվականների Արարատի ապստամբության ժամանակաշրջանի վրա։ Նյութում վերլուծվում են քրդական քաղաքական կազմակերպությունների ձևավորման, զինված դիմադրության և ինքնորոշման գաղափարների տարածման հիմնական փուլերը՝ ընդգծելով Օսմանյան կայսրության փլուզումից հետո ձևավորված նոր պետական համակարգի ազդեցությունը քրդական բնակչության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Արարատի լեռնային շրջանում ծավալված ապստամբական շարժմանը, դրա կազմակերպչական կառուցվածքին, ռազմական գործողությունների ընթացքին և արտաքին քաղաքական գործոնների ազդեցությանը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Թուրքիայի Հանրապետության պետական քաղաքականության արձագանքը՝ ներառյալ ռազմական գործողությունները, վարչական վերահսկողության ուժեղացումը և տարածաշրջանային կայունության վերականգնման փորձերը։ Միաժամանակ քննարկվում են տարածաշրջանային ուժերի հարաբերությունները, միջազգային միջավայրի ազդեցությունը և քրդական հարցի երկարաժամկետ ձևավորումը որպես քաղաքական և պատմական խնդիր։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1905–1907 թվականներին Հայաստանի տարածքում բանվորական շարժման ձևավորման, զարգացման և քաղաքական դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այդ ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պայմաններն են, արդյունաբերական կենտրոններում բանվորների աշխատանքի ու կենցաղի առանձնահատկությունները, աշխատավորների սոցիալական խնդիրները և դրանց հիման վրա ձևավորված կազմակերպված բողոքի ու պայքարի տարբեր ձևերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել գործադուլները, ցույցերը, աշխատանքային պայմանների բարելավման պահանջները, աշխատավարձի և աշխատանքային ժամերի խնդիրները, ինչպես նաև բանվորների կազմակերպման ձևերն ու փոխօգնության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1905 թվականի Ռուսական առաջին հեղափոխության ազդեցությանը, որի քաղաքական և սոցիալական ալիքները տարածվեցին նաև Հարավային Կովկասում և նպաստեցին աշխատավորական շարժումների ակտիվացմանը։ Հայաստանի քաղաքներում և արդյունաբերական կենտրոններում բանվորական պայքարը զարգանում էր տեղական սոցիալ-տնտեսական պայմանների, ազգային հարաբերությունների և Ռուսական կայսրության ընդհանուր քաղաքական իրավիճակի ազդեցության ներքո։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև սոցիալիստական և հեղափոխական գաղափարների տարածումը բանվորների շրջանում, քաղաքական կազմակերպությունների գործունեությունը և դրանց կապերը աշխատավորական միջավայրի հետ։ Կարևոր նշանակություն ունի բանվորական շարժման և գյուղացիական կամ այլ հասարակական շարժումների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ 20-րդ դարի սկզբի Հայաստանի հասարակական կյանքում սոցիալական տարբեր խմբերի խնդիրները հաճախ փոխկապակցված էին։ Հետազոտության միջոցով հնարավոր է բացահայտել նաև իշխանությունների և վարչական մարմինների վերաբերմունքը գործադուլների ու քաղաքական ակտիվության նկատմամբ, վերահսկողության և ճնշման կիրառվող մեխանիզմները, ինչպես նաև շարժման կազմակերպիչների ու մասնակիցների նկատմամբ ձեռնարկված միջոցները։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը կարևոր է Հայաստանի սոցիալական պատմության տեսանկյունից, քանի որ 1905–1907 թվականների իրադարձությունները նպաստեցին հասարակական-քաղաքական ակտիվության աճին և աշխատավորների կազմակերպվածության նոր ձևերի առաջացմանը։ Աշխատությունը կարող է հիմնվել մամուլի հրապարակումների, արխիվային փաստաթղթերի, կուսակցական և կազմակերպական նյութերի, հուշագրությունների ու այլ պատմական աղբյուրների վրա՝ հնարավորություն տալով վերականգնել բանվորական շարժման հիմնական փուլերը, մասնակիցների կազմը և պայքարի մեթոդները։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, սոցիալական պատմության մասնագետներին, քաղաքագետներին, հասարակական շարժումների հետազոտողներին, հայագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և Հայաստանի 20-րդ դարի սկզբի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է իշխանական հարաբերությունների լեգիտիմացման խնդրի պատմահամեմատական և սոցիալ-փիլիսոփայական ուսումնասիրությանը՝ արխայիկ ու ժամանակակից հասարակական կառուցվածքների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հասարակության անդամների համար իշխանությունը ձեռք է բերում ընդունելի, հիմնավորված և ճանաչված բնույթ։ Լեգիտիմությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես իշխանության իրավական ձևակերպման արդյունք, այլև որպես հասարակության կողմից իշխանական կարգի ճանաչման, արժեքային ընդունման և սոցիալական պատկերացումների հետ դրա համապատասխանության խնդիր։ Արխայիկ հասարակությունների ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում ավանդույթի, սովորույթի, առասպելաբանական պատկերացումների, ծիսակարգերի և սրբազան հեղինակության նշանակությանը։ Նման հասարակական միջավայրերում իշխանության հիմնավորումը կարող էր կապվել նախնիներից ժառանգված կարգի, առաջնորդի խորհրդանշական կարգավիճակի կամ հասարակական և տիեզերական կարգի պահպանման վերաբերյալ պատկերացումների հետ։ Ժամանակակից հասարակությունների դեպքում լեգիտիմացման խնդիրը դիտարկվում է առավել բարդ ինստիտուցիոնալ համակարգի շրջանակում, որտեղ կարևոր նշանակություն ունեն իրավական նորմերը, քաղաքական և հասարակական ինստիտուտները, հանրային մասնակցությունը, հաղորդակցությունը և իշխանության նկատմամբ հասարակական վստահությունը։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իշխանության հիմնավորման ձևերի պատմական փոփոխությունները՝ միաժամանակ ցույց տալով, որ հասարակական կարգի ընդունելիության խնդիրը պահպանվում է տարբեր հասարակական համակարգերում, թեև դրա արտահայտման միջոցները և գաղափարական հիմքերը փոխվում են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ավանդական, խարիզմատիկ և իրավական-ռացիոնալ լեգիտիմության տեսական տարբերակմանը՝ որպես իշխանության հասարակական ճանաչման տարբեր հիմքերի վերլուծության գործիք։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել նաև լեգիտիմության և օրինականության տարբերությունները, հասարակական համաձայնության դերը, իշխանական ինստիտուտների նկատմամբ վստահության ձևավորումը և լեգիտիմացման ճգնաժամերի առաջացման ընդհանուր պայմանները։ Այսպիսով՝ իշխանությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես կառավարման և ենթակայության հարաբերություն, այլև որպես մշակութային, արժեքային ու խորհրդանշական համակարգի մաս, որի կայունությունը կապված է հասարակության կողմից դրա հիմնավորվածության ընկալման հետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է քաղաքական փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի, մշակութաբանության և քաղաքական մարդաբանության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով համեմատական տեսանկյունից բացահայտել իշխանական հարաբերությունների լեգիտիմացման պատմական ձևերն ու դրանց փոխակերպումները։

Ֆինանսներ

Փաստաթուղթը ներկայացնում է Երևանի գանձապետական պալատի և նրա ենթակայության պաշտոնյաների համար նախատեսված վարկային-խնայողական դրամարկղի կազմակերպման, կառավարման և գործունեության հիմնական կանոններն ու սկզբունքները։ Այն արժեքավոր աղբյուր է տվյալ ժամանակաշրջանի ֆինանսական փոխօգնության համակարգերի, պետական ծառայողների սոցիալ-տնտեսական պայմանների և վարչական հաստատությունների ներքին կազմակերպման ուսումնասիրության համար։ Կանոնադրական բնույթի նյութում սահմանվում են դրամարկղի ստեղծման նպատակները, անդամակցության պայմանները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, ֆինանսական միջոցների ձևավորման աղբյուրները, խնայողական մուծումների կատարման կարգը, փոխառությունների տրամադրման սկզբունքները և կառավարման մարմինների գործառույթները։ Նման հաստատությունների հիմնական նշանակությունը պետական ծառայողների շրջանում կանոնավոր խնայողությունների ձևավորմանը նպաստելը և անհրաժեշտության դեպքում անդամներին համեմատաբար կազմակերպված պայմաններով ֆինանսական աջակցություն տրամադրելն էր։ Դրամարկղի գործունեությունը հիմնվում էր անդամների մասնակցության և ընդհանուր ֆինանսական միջոցների կուտակման սկզբունքի վրա։ Անդամների կատարած վճարումները ձևավորում էին այն դրամական հիմքը, որի հաշվին հնարավոր էր իրականացնել վարկային գործառնություններ և ապահովել հաստատության գործունեության շարունակականությունը։ Փաստաթղթում կարող են սահմանվել մուտքային կամ պարբերական վճարների չափերը, դրանց կատարման ժամկետները, անդամների անձնական հաշիվների վարման կարգը և կուտակված միջոցների հաշվառման մեխանիզմները։ Այս դրույթները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե պետական վարչական համակարգի ներսում ինչպես էին ձևավորվում կոլեկտիվ ֆինանսական փոխօգնության կազմակերպական ձևերը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում փոխառությունների տրամադրման կարգին։ Կանոնադրությամբ կարող էին որոշվել վարկ ստանալու իրավունք ունեցող անձանց շրջանակը, տրամադրվող գումարի սահմանները, վերադարձման ժամկետները, տոկոսների հաշվարկման սկզբունքները և պարտավորությունների կատարման ապահովման միջոցները։ Վարկավորման պայմանների հստակ սահմանումը կարևոր էր ընդհանուր միջոցների պահպանության համար, քանի որ դրամարկղի ֆինանսական կայունությունը կախված էր տրամադրված գումարների ժամանակին վերադարձից։ Միաժամանակ փոխառության հնարավորությունը անդամների համար կարող էր ունենալ սոցիալական նշանակություն՝ թույլ տալով որոշակի ֆինանսական դժվարությունների դեպքում օգտվել ընդհանուր դրամական միջոցներից։ Փաստաթղթում կարևոր տեղ կարող էր զբաղեցնել երաշխավորության համակարգը։ Փոխառության տրամադրման ժամանակ անդամից հնարավոր էր պահանջել համապատասխան երաշխիքներ կամ այլ անդամների պատասխանատվություն, ինչը նվազեցնում էր դրամարկղի ֆինանսական ռիսկերը։ Այս կարգավորումները ցույց են տալիս փոխադարձ վստահության և կոլեկտիվ պատասխանատվության դերը նման ֆինանսական կառույցների գործունեության մեջ։ Միևնույն ժամանակ դրանք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու պետական ծառայողների մասնագիտական միջավայրում ձևավորված տնտեսական հարաբերությունները։ Կարևորվում է նաև կառավարման համակարգի կազմակերպումը։ Դրամարկղը պետք է ունենար պատասխանատու մարմիններ կամ ընտրված պաշտոնատար անձինք, որոնք վերահսկում էին անդամների մուծումները, քննարկում վարկային դիմումները, վարում ֆինանսական հաշվառումը և կազմում գործունեության վերաբերյալ հաշվետվություններ։ Կանոնադրությունը կարող էր սահմանել կառավարման մարմինների ընտրության կամ նշանակման կարգը, պաշտոնավարման ժամկետները, նիստերի կազմակերպումը և որոշումների ընդունման ընթացակարգը։ Այս դրույթները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել կոլեկտիվ ֆինանսական կառավարման և ներքին վերահսկողության մեխանիզմները պետական հաստատության շրջանակում։ Հատուկ նշանակություն ունի հաշվապահական հաշվառման և ֆինանսական վերահսկողության կազմակերպումը։ Ընդհանուր միջոցների տնօրինումը պահանջում էր դրամական մուտքերի և ելքերի կանոնավոր գրանցում, անդամների պարտավորությունների հաշվառում և դրամարկղի ֆինանսական վիճակի պարբերական ստուգում։ Հաշվետվողականության մեխանիզմները նախատեսված էին ֆինանսական կարգապահության պահպանման և միջոցների ոչ նպատակային օգտագործման կանխարգելման համար։ Այս առումով նյութը հետաքրքիր է նաև հաշվապահական գործի և ֆինանսական վերահսկողության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Անդամակցության կանոնները փաստաթղթի մեկ այլ կարևոր բաղադրիչ են։ Դրանք կարող էին սահմանել, թե տվյալ վարչական համակարգի որ պաշտոնյաները կարող էին անդամակցել դրամարկղին, ինչպես էր իրականացվում ընդունելությունը և ինչ պայմաններով էր հնարավոր դադարեցնել անդամակցությունը։ Պաշտոնից հեռանալու, այլ ծառայության անցնելու կամ անդամակցության դադարեցման դեպքում անհրաժեշտ էր կարգավորել անձի կուտակած միջոցների և ունեցած պարտավորությունների հետ կապված հարցերը։ Այսպիսի դրույթները ցույց են տալիս, որ դրամարկղի գործունեությունը սերտորեն կապված էր պետական ծառայության համակարգի հետ։ Փաստաթուղթը կարևոր տեղեկություններ կարող է հաղորդել նաև պետական ծառայողների սոցիալական ապահովության ոչ պետական կամ կիսաինստիտուցիոնալ մեխանիզմների մասին։ Այն ժամանակաշրջաններում, երբ ժամանակակից բանկային և սոցիալական ապահովագրության ծառայությունները սահմանափակ հասանելիություն ունեին, ծառայողական միջավայրում ստեղծված փոխօգնության դրամարկղերը կարող էին լրացնել պաշտոնյաների ֆինանսական կարիքների մի մասը։ Խնայողական միջոցների կուտակումը նպաստում էր անձնական ֆինանսական պահուստի ձևավորմանը, իսկ ընդհանուր ֆոնդից փոխառության հնարավորությունը ստեղծում էր լրացուցիչ ֆինանսական անվտանգության մեխանիզմ։ Այս իմաստով նման հաստատությունները կարելի է ուսումնասիրել որպես կոոպերատիվ և փոխադարձ վարկավորման համակարգերի պատմական ձևերից մեկը։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում դրամարկղի եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը։ Անդամավճարներից բացի ֆինանսական միջոցները կարող էին համալրվել տրամադրված փոխառությունների տոկոսներից և կանոնադրությամբ թույլատրված այլ աղբյուրներից։ Ստացված եկամուտների օգտագործման կարգը պետք է համապատասխաներ հաստատության հիմնական նպատակներին և ապահովեր ֆինանսական պաշարների պահպանումը։ Այս մեխանիզմների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու փոքրածավալ կոլեկտիվ ֆինանսական կազմակերպությունների տնտեսական գործունեության սկզբունքները։ Փաստաթղթի պատմական արժեքը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ այն առնչվում է Երևանի նահանգային վարչական համակարգի գործունեությանը։ Գանձապետական պալատը ֆինանսական վարչարարության համակարգի կարևոր հաստատություններից էր, իսկ նրա պաշտոնյաների համար ստեղծված ներքին ֆինանսական կառույցի կանոնները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն պաշտոնական վարչարարությունը, այլև ծառայողների առօրյա տնտեսական կյանքի որոշ կողմեր։ Այսպիսի փաստաթղթերը լրացնում են պետական հաստատությունների վերաբերյալ ընդհանուր պատմական պատկերը՝ ցույց տալով դրանց ներսում գոյություն ունեցած սոցիալական և տնտեսական հարաբերությունները։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից նյութը կարող է օգտագործվել Երևանի և ընդհանրապես տարածաշրջանի տնտեսական ու վարչական պատմության ուսումնասիրության համար։ Կանոնադրության դրույթների միջոցով հնարավոր է վերականգնել պետական ծառայողների ֆինանսական կազմակերպման որոշ մեխանիզմներ, ուսումնասիրել փոխադարձ վարկավորման ձևերը և պարզել, թե ինչպիսի իրավական ու կազմակերպական կանոններով էին կարգավորվում նման կառույցները։ Այն կարող է նաև համադրվել այլ քաղաքներում կամ վարչական հաստատություններում գործող վարկային-խնայողական դրամարկղերի կանոնադրությունների հետ՝ ընդհանուր և տեղական առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է ցույց տալ անդամակցության, վարկավորման, տոկոսադրույքների, կառավարման և ֆինանսական վերահսկողության համակարգերի տարբերությունները։ Նյութը հետաքրքիր է նաև կոոպերատիվ ֆինանսների պատմության տեսանկյունից։ Փոխադարձ խնայողության և վարկավորման սկզբունքը հետագայում տարբեր ձևերով զարգացել է վարկային ընկերություններում, կոոպերատիվներում և այլ ֆինանսական կազմակերպություններում։ Կանոնադրական փաստաթղթերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել նման մեխանիզմների ինստիտուցիոնալ զարգացմանը և հասկանալ, թե ինչպես էին փոքր մասնագիտական խմբերը փորձում կազմակերպել իրենց անդամների ֆինանսական փոխօգնությունը։ Միաժամանակ նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ֆինանսական վարքագծի պատմությունը՝ խնայողությունների, պարտքի, փոխառության և փոխադարձ պատասխանատվության նկատմամբ վերաբերմունքի տեսանկյունից։ Փաստաթղթի իրավական կողմը նույնպես կարևոր է։ Կանոնադրությունը հանդես է գալիս որպես կազմակերպության ներքին գործունեությունը կարգավորող նորմատիվ հիմք, որտեղ սահմանվում են ֆինանսական հարաբերությունների մասնակիցների իրավունքներն ու պարտականությունները։ Դրա կառուցվածքի և լեզվի ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել իրավական փաստաթղթերի պատմության, վարչական իրավունքի և ֆինանսական կարգավորման զարգացման հետազոտությունների համար։ Հատկապես արժեքավոր է այն հանգամանքը, որ ֆինանսական կանոնները ներկայացվում են կոնկրետ պետական հաստատության ծառայողների մասնագիտական միջավայրի շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարևոր պատմական աղբյուր է Երևանի նահանգային վարչական հաստատությունների, պետական ծառայողների սոցիալ-տնտեսական կյանքի, խնայողական վարքագծի և փոխադարձ վարկավորման կազմակերպական ձևերի ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել վարկային-խնայողական դրամարկղի ներքին կառուցվածքի, ֆինանսական միջոցների ձևավորման, փոխառությունների տրամադրման, հաշվապահական վերահսկողության և կառավարման սկզբունքների մասին։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի տնտեսական և ֆինանսական պատմության, Երևանի պատմության, պետական վարչարարության, կոոպերատիվ շարժման, բանկային գործի և պատմական աղբյուրագիտության ոլորտների հետազոտողների, պատմաբանների, տնտեսագետների, արխիվագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։