Զանգեզուրի գոյամարտը 1920 -1921 թթ.

Другие предметы

Աշխատությունը տեղեկատվական-մեթոդական ուղեցույց է, որը նվիրված է Երևանի գիտական գրադարաններում ձևավորված տեղեկատու-ինֆորմացիոն ֆոնդերի ուսումնասիրությանը, կառուցվածքին և օգտագործման հնարավորություններին։ Այն ներկայացնում է գիտական գրադարանների կողմից հավաքագրվող և պահպանվող տեղեկատու բնույթի գրականության ու տեղեկատվական աղբյուրների հիմնական տեսակները՝ հանրագիտարաններ, բառարաններ, մատենագիտական հրատարակություններ, տեղեկատուներ, ցուցիչներ, կատալոգներ, գիտական և մասնագիտական այլ տեղեկատվական նյութեր։ Ուղեցույցի կարևոր նպատակներից է ընթերցողներին և հետազոտողներին կողմնորոշել համապատասխան տեղեկատվական աղբյուրների ընտրության և որոնման հարցում՝ հաշվի առնելով նրանց թեմատիկ, գիտական և մասնագիտական պահանջները։ Աշխատությունը կարող է ներառել Երևանի գիտական գրադարանների տեղեկատու-ինֆորմացիոն ֆոնդերի նկարագրություններ, դրանց բովանդակային ուղղությունները, կազմակերպման առանձնահատկությունները և օգտվելու հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական և տեղեկատվական սպասարկմանը, գրադարանային որոնման մեթոդներին, անհրաժեշտ աղբյուրների արագ հայտնաբերմանը և գիտական աշխատանքի համար վստահելի տեղեկատվական հիմքի ձևավորմանը։ Նման ուղեցույցը կարևոր նշանակություն ունի հատկապես ուսանողների, գիտաշխատողների, մասնագետների և հետազոտողների համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ օգտագործել գրադարանների կուտակած տեղեկատվական ռեսուրսները և նպատակային իրականացնել գրականության որոնում։ Աշխատությունը միաժամանակ արտացոլում է գիտական գրադարանների՝ որպես գիտելիքի և տեղեկատվության կազմակերպման ու տարածման կենտրոնների դերը և ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են տեղեկատու-ինֆորմացիոն ֆոնդերը նպաստել գիտահետազոտական, կրթական և մասնագիտական գործունեության արդյունավետությանը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային բազայի ընդլայնման և հարկային վարչարարության կատարելագործման փոխկապակցված խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հարկային համակարգի արդյունավետության, պետական բյուջեի եկամուտների կայունության և տնտեսական գործունեության խթանման տեսանկյունից։ Աշխատանքը 2013 թվականին հրապարակված Գորիուն Սարգսի Ադամյանի տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածուի ատենախոսությունն է՝ 26 էջ ծավալով, որը վերաբերում է հենց ՀՀ նյութերի հիման վրա հարկային բազայի և վարչարարության զարգացման ուղղություններին։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ պետական եկամուտների ավելացումը չպետք է պայմանավորվի միայն հարկային դրույքաչափերի բարձրացմամբ կամ հարկատուների նկատմամբ վարչական ճնշման ուժեղացմամբ․ առավել արդյունավետ մոտեցումը հարկման բազայի ընդլայնումն է, ստվերային տնտեսական գործունեության կրճատումը, հարկային պարտավորությունների կամավոր կատարման խթանումը և վարչարարական գործընթացների կատարելագործումը։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում են հարկային բազայի ձևավորման վրա ազդող տնտեսական, իրավական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, հարկային պարտավորությունների հաշվարկման ու հավաքագրման առանձնահատկությունները և հարկային համակարգի արդյունավետության վրա վարչարարության ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստվերային տնտեսությանը, քանի որ չհայտարարագրված կամ թերի փաստաթղթավորված տնտեսական գործունեությունը նվազեցնում է հարկման ենթակա իրական շրջանառությունը և խաթարում մրցակցային հավասար պայմանները։ Այդ պատճառով հարկային բազայի զարգացման կարևոր ուղղություններից է տնտեսական գործարքների թափանցիկության բարձրացումը, հարկային հաշվառման կատարելագործումը և հարկային մարմինների վերլուծական ու վերահսկողական կարողությունների զարգացումը։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև հարկային վարչարարության այնպիսի մոդելի ձևավորումը, որը միաժամանակ կապահովի պետական եկամուտների հավաքագրումը և չի ստեղծի տնտեսավարողների համար անհարկի վարչական ու ֆինանսական ծախսեր։ Վարչարարության պարզեցումը, հարկային գործընթացների թվայնացումը, տեղեկատվության փոխանակման կատարելագործումը և ռիսկերի վրա հիմնված հարկային հսկողությունը կարող են նպաստել ինչպես հարկային կարգապահության բարձրացմանը, այնպես էլ հարկ վճարողների և պետության միջև ավելի կանխատեսելի հարաբերությունների ձևավորմանը։ ՀՀ հարկային քաղաքականության զարգացման փաստաթղթերում ևս կարևոր ուղղություններ են դիտարկվել հարկեր/ՀՆԱ հարաբերակցության բարձրացումը, ստվերային և ոչ ֆորմալ հատվածի կրճատումը, ռիսկային տնտեսավարողների նկատմամբ տարբերակված վերահսկողությունը, էլեկտրոնային հաշվետվությունների զարգացումը և փոքր ու միջին բիզնեսի համար պարզեցված վարչարարության ապահովումը։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև հարկային բազայի ընդլայնման հնարավորությունները՝ ըստ տնտեսության առանձին հատվածների և հարկատեսակների, հարկման բազայի ամբողջական հաշվառման խնդիրները, հարկային արտոնությունների ազդեցությունը, հարկային պարտավորություններից խուսափելու մեխանիզմները և վարչարարական վերահսկողության արդյունավետությունը։ Կարևոր է նաև հարկային քաղաքականության և վարչարարության հավասարակշռությունը․ չափազանց խիստ վարչարարությունը կարող է մեծացնել բիզնեսի ծախսերը և խոչընդոտել տնտեսական ակտիվությանը, մինչդեռ թույլ վերահսկողությունը կարող է նպաստել հարկային խախտումների և ստվերային շրջանառության աճին։ Հետևաբար առավել արդյունավետ է այնպիսի համակարգի ձևավորումը, որտեղ վերահսկողական ռեսուրսները կենտրոնացվում են բարձր ռիսկայնություն ունեցող հարկատուների վրա, իսկ օրինապահ տնտեսավարողների նկատմամբ վարչական միջամտությունը նվազագույնի է հասցվում։ Հարկային վարչարարության զարգացման ժամանակակից մոտեցումները ևս շեշտադրում են էլեկտրոնային համակարգերի արդիականացումը, հարկ վճարողների սպասարկման որակի բարձրացումը, ռիսկերի կառավարման համակարգերի կատարելագործումը, գործարքների ամբողջական փաստաթղթավորումը և ստվերային շրջանառության կրճատումը։ Աշխատության գիտական և գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ հարկային բազայի ընդլայնումն ու վարչարարության բարելավումը դիտարկվում են որպես պետական ֆինանսների կայունության փոխկապակցված նախապայմաններ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել հարկային քաղաքականության մշակման, հարկային եկամուտների կանխատեսման, հարկային վերահսկողության կազմակերպման և հարկ վճարողների սպասարկման կատարելագործման գործընթացներում։ Միաժամանակ դրանք կարող են նպաստել հարկային համակարգի արդարության բարձրացմանը, քանի որ հարկման բազայի ամբողջական բացահայտումը թույլ է տալիս նվազեցնել այն իրավիճակները, երբ հարկային պարտավորությունները անհավասարաչափ են բաշխվում տնտեսության տարբեր մասնակիցների միջև։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հարկային բազայի զարգացումը դիտարկում է ոչ միայն որպես բյուջետային եկամուտների ավելացման միջոց, այլև որպես տնտեսական գործունեության թափանցիկության, մրցակցային հավասարության և հարկային համակարգի երկարաժամկետ արդյունավետության ապահովման գործիք՝ վարչարարական մեխանիզմների կատարելագործումը համադրելով հարկային քաղաքականության տնտեսական նպատակների հետ։

Другие предметы

Հայաստանի Հանրապետության հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ (1918-1920 թթ.)-ը նորագույն պատմության և քաղաքական պատմագիտության ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության և հետհեղափոխական Ռուսաստանի միջև ձևավորված բարդ դիվանագիտական, ռազմական և քաղաքական հարաբերությունները 1918-1920 թվականներին, ընդգրկելով այն ժամանակաշրջանը, երբ տարածաշրջանը գտնվում էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի հետևանքների, Ռուսական կայսրության փլուզման և Խորհրդային իշխանության հաստատման գործընթացների ազդեցության տակ, աշխատությունում դիտարկվում են երկու պետությունների միջև փոխգործակցության հիմնական փուլերը՝ սկսած դիվանագիտական կապերի փորձերից և սահմանային խնդիրներից մինչև ռազմական բախումներ և քաղաքական ճնշումներ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում բոլշևիկյան Ռուսաստանի և Հայաստանի Հանրապետության հակասություններին, ինչպես նաև տարածաշրջանային ուժերի՝ Թուրքիայի և Վրաստանի հետ փոխկապակցված հարաբերությունների ազդեցությանը այդ գործընթացների վրա, միաժամանակ վերլուծվում են արտաքին քաղաքականության ռազմավարական նպատակները, անվտանգության խնդիրները և պետականության պահպանման մարտահրավերները փոքր հանրապետության համար, աշխատությունը փորձում է ամբողջական պատկեր տալ այդ բարդ հարաբերությունների համակարգին՝ ցույց տալով, թե ինչպես միջազգային և տարածաշրջանային ուժային հավասարակշռությունը ազդեց Հայաստանի պետական ճակատագրի վրա այդ վճռորոշ տարիներին։

Культура

Музееведение աշխատությունը մշակութային գիտությունների կարևոր ուղղություններից մեկին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է թանգարանագիտության տեսական և կիրառական հիմքերը, այն բացատրում է թանգարանների ձևավորման պատմական զարգացումը, նրանց սոցիալական և կրթական գործառույթները, ինչպես նաև մշակութային ժառանգության պահպանման ու ներկայացման սկզբունքները, գիրքը անդրադառնում է թանգարանային ֆոնդերի հավաքագրման, դասակարգման, պահպանության և գիտական մշակման մեթոդներին, ինչպես նաև ցուցադրությունների կազմակերպման և էքսպոզիցիոն քաղաքականության ձևավորմանը, միաժամանակ ընդգծելով թանգարանի դերը որպես հասարակության մշակութային հիշողության պահապան և կրթական միջավայր, որը նպաստում է պատմական գիտակցության ձևավորմանը և արվեստի ու գիտության հանրահռչակմանը, այն կարևոր աղբյուր է թանգարանագետների, մշակութաբանների և արվեստի ոլորտի մասնագետների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է արհեստական լուսավորության դերին ճարտարապետական միջավայրի կազմակերպման և քաղաքային տարածքների գեղագիտական ու գործառական ձևավորման գործընթացում՝ Երևանի կենտրոնի օրինակով։ Գրքում ուսումնասիրվում են լուսային նախագծման սկզբունքները, լուսավորության ազդեցությունը քաղաքային տարածքների ընկալման, տարածական կողմնորոշման և բնակիչների ու այցելուների վարքագծի վրա։ Հեղինակը վերլուծում է Երևանի կենտրոնական հատվածների լուսային լուծումները՝ դիտարկելով փողոցների, հրապարակների, հասարակական շենքերի և ճարտարապետական հուշարձանների գիշերային կերպարի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լուսավորության գեղարվեստական, հոգեբանական և ֆունկցիոնալ ազդեցություններին, ինչպես նաև անվտանգության, հարմարավետության և քաղաքային ինքնության ձևավորման հետ կապված հարցերին։ Ներկայացվում են ժամանակակից լուսատեխնիկական մոտեցումներ, էներգաարդյունավետ լուծումներ և քաղաքային լուսային միջավայրի զարգացման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատությունը համատեղում է տեսական ուսումնասիրությունը և գործնական վերլուծությունը՝ առաջարկելով պատկերացում այն մասին, թե ինչպես կարող է արհեստական լուսավորությունը նպաստել քաղաքային տարածքների որակի բարելավմանը և ճարտարապետական արժեքների առավել արդյունավետ ներկայացմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, դիզայներների, լուսատեխնիկայի մասնագետների և քաղաքային միջավայրի զարգացման հարցերով զբաղվող հետազոտողների համար։

Культура

Սա մատենագիտական և տեղեկատվական-հետազոտական բնույթի աշխատություն է, որը ներկայացնում է Հայկական Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետության (ՀՍՍՀ) կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության ընթացիկ տեղեկատուն՝ նպատակ ունենալով համակարգել և դասակարգել տվյալ ժամանակահատվածում հրատարակված գիտական, քննադատական և տեղեկատու նյութերը, որոնք վերաբերում են գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի և մշակութային կյանքի զարգացման գործընթացներին, աշխատանքը ընդգրկում է մատենագիտական աղբյուրների ընտրության, նկարագրման և խմբավորման սկզբունքները, ինչպես նաև ընթերցողներին և հետազոտողներին ուղղորդելու մեխանիզմները՝ ապահովելով տեղեկատվության արագ որոնում և գիտական շրջանառություն, միաժամանակ ընդգծվում է մշակութային գործընթացների շարունակական փաստագրման կարևորությունը՝ որպես հանրապետության արվեստի և գրականության զարգացման պատմական պատկերի վերականգնման հիմք։