Земельный вопрос в Батумской и Карсской областях

Литература

ՀԽՍՀ Պետական գրադարանի (Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան) 1990 թվականի պլանը մշակվել էր խորհրդային գրադարանային համակարգի վերջին փուլում՝ երբ սկսվում էին ինչպես վարչական-քաղաքական փոփոխություններ, այնպես էլ տեղեկատվական ոլորտի արդիականացման առաջին քայլերը։ Այդ տարվա պլանը հիմնականում նպատակաուղղված էր գրադարանի ավանդական գիտամշակութային գործառույթների պահպանմանը, ֆոնդերի համալրմանը և աստիճանական անցմանը դեպի նոր կազմակերպչական և տեխնիկական ձևեր։ Պլանի առանցքային ուղղություններից մեկը գրքային ֆոնդերի հարստացումն էր՝ ներառելով հայերեն, ռուսերեն և օտարալեզու գիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականություն, ինչպես նաև հատուկ ուշադրություն հազվագյուտ և արժեքավոր հրատարակությունների ձեռքբերմանը և պահպանությանը։ Մեծ տեղ էր տրվում նաև պարտադիր օրինակների համակարգին, որի միջոցով ապահովվում էր հանրապետությունում լույս տեսնող գրականության ամբողջական հավաքագրումը և ազգային մատենագիտական հաշվառումը։ 1990 թվականի պլանում կարևոր տեղ էր զբաղեցնում մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործումը՝ ազգային մատենագիտության հրատարակությունների շարունակումը, կատալոգների արդիականացումը և տեղեկատու-հղումային ապարատի բարելավումը, որպեսզի ընթերցողներին և գիտնականներին տրամադրվեր ավելի համակարգված տեղեկատվական սպասարկում։ Բացի այդ, նախատեսվում էր ընթերցողական ծառայությունների բարելավում, ընթերցասրահների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացում, գիտական և մշակութային միջոցառումների կազմակերպում, ցուցահանդեսների և թեմատիկ ցուցադրությունների անցկացում։ Պլանի մեջ սկսում էին ձևավորվել նաև նոր մոտեցումներ՝ կապված գրադարանային գործընթացների մեքենայացման և ավտոմատացման հետ, թեև այդ փուլում դրանք դեռ գտնվում էին նախնական փորձարկման և ծրագրավորման մակարդակում։ 1990 թվականը նաև անցումային տարի էր կազմակերպչական առումով, երբ գրադարանը արդեն վերանվանվում էր Հայաստանի ազգային գրադարան և աստիճանաբար վերանայում իր գործունեության ուղղությունները՝ համադրելով խորհրդային համակարգից ժառանգված կառուցվածքը և նոր անկախ պետականության պահանջները։ Այսպիսով, 1990 թվականի պլանը կարելի է բնութագրել որպես անցումային փաստաթուղթ, որը միաժամանակ պահպանում էր դասական գրադարանային խնդիրները և նախապատրաստում էր համակարգը տեղեկատվական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների։

История

Աշխատությունը նվիրված է «Հայրենիք» ամսագրում 1920-1930-ական թվականներին հրապարակված հրապարակախոսական նյութերի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով տվյալ ժամանակաշրջանի հայ քաղաքական, հասարակական և մշակութային մտքի զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ամսագրի հրապարակախոսության թեմատիկ ուղղությունները, գաղափարական առանձնահատկությունները, հեղինակային մոտեցումները և հասարակական նշանակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել ազգային ինքնության, հայրենիքի և սփյուռքի հարաբերությունների, հայ ժողովրդի պատմական հիշողության, քաղաքական իրադարձությունների, ազգային-ազատագրական պայքարի և Հայաստանի Հանրապետության վերաբերյալ հրապարակումները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, թե ինչպես է պարբերականը ներկայացրել 1920-1930-ական թվականների միջազգային և տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումները, հայության առջև ծառացած խնդիրները և Սփյուռքի հասարակական կյանքի տարբեր դրսևորումները։ Հրապարակախոսական նյութերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նաև ժամանակաշրջանի գաղափարական բանավեճերը, քաղաքական դիրքորոշումների ձևավորումը և ազգային խնդիրների շուրջ տարբեր տեսակետների արտահայտումը։ Կարևոր նշանակություն ունի ամսագրի լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ հրապարակախոսությունը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես տեղեկատվության տարածման, հասարակական կարծիքի ձևավորման և ազգային գաղափարների պահպանման միջոց։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ամսագրի հեղինակների, հրապարակումների ժանրային բազմազանության, խմբագրական քաղաքականության և պարբերականի՝ հայ մտավորական ու քաղաքական միջավայրում ունեցած դերի հարցերին։ Նյութերի համատեքստային ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս «Հայրենիք»-ի հրապարակախոսությունը դիտարկել ոչ միայն որպես մամուլի պատմության փաստ, այլև որպես 20-րդ դարի առաջին կեսի հայ հասարակական մտքի կարևոր աղբյուր։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել հայ մամուլի պատմությամբ, սփյուռքահայության հասարակական-քաղաքական կյանքով, հրապարակախոսությամբ և ազգային գաղափարախոսության զարգացմամբ հետաքրքրվող գրականագետների, պատմաբանների, հայագետների, լրագրության պատմության ուսումնասիրողների և ուսանողների համար։

История

Հրատարակությունը ներկայացնում է Երևանի նահանգի վարչական, ժողովրդագրական, տնտեսական և սոցիալական կյանքի համապարփակ նկարագիրը՝ հիմնված տվյալ ժամանակաշրջանի վարչական ու վիճակագրական տեղեկությունների վրա։ Նյութում արտացոլվում են նահանգի աշխարհագրական դիրքը, բնական պայմանները, վարչական կառուցվածքը, բնակավայրերը և բնակչության կազմն ու տեղաբաշխումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնակչության թվաքանակին, ազգային և կրոնական կազմին, բնակչության զբաղվածությանը և հասարակական կյանքի հիմնական առանձնահատկություններին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տնտեսության տարբեր ճյուղերի նկարագրությանը՝ գյուղատնտեսությանը, հողագործությանը, անասնապահությանը, այգեգործությանը, արհեստներին, առևտրին և տեղական արտադրությանը։ Հրատարակության մեջ ներկայացվող տվյալները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի տնտեսական ներուժի, բնական պաշարների օգտագործման և բնակչության կենսապայմանների մասին։ Ուսումնասիրվում են նաև ճանապարհները, հաղորդակցության միջոցները, կրթական և վարչական հաստատությունները, առողջապահական ու հասարակական ենթակառուցվածքները, ինչը նյութը դարձնում է արժեքավոր աղբյուր ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պատմության ուսումնասիրության համար։ Վարչական վիճակագրության և նկարագրական նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու Երևանի նահանգի առանձին գավառների և բնակավայրերի առանձնահատկությունները և դրանք դիտարկել ավելի լայն պատմական համատեքստում։ Հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է որպես սկզբնաղբյուր՝ XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի Արևելյան Հայաստանի վարչական ու հասարակական իրականության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ժողովրդագրագետներին, աշխարհագրագետներին, ազգագրագետներին, տարածաշրջանային պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև Հայաստանի պատմության և պատմական աշխարհագրության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է ՀՀ անշարժ գույքի շուկայի կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների վերլուծությանը՝ ընդգծելով ոլորտի ինստիտուցիոնալ, տնտեսական և իրավական մարտահրավերները, որոնք ազդում են շուկայի կայունության և թափանցիկության վրա։ Դիտարկվում են անշարժ գույքի շուկայի հիմնական բաղադրիչները՝ գների ձևավորման մեխանիզմները, առաջարկի և պահանջարկի փոխազդեցությունը, պետական կարգավորման գործիքները և կադաստրային համակարգի դերը շուկայի տեղեկատվական ապահովման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդիրներին, որոնք կապված են գույքային իրավունքների գրանցման գործընթացների բարդության, շուկայի ոչ լիարժեք տեղեկատվականության, ստվերային գործարքների և հարկային կարգավորման ոչ բավարար արդյունավետության հետ։ Վերլուծվում է նաև քաղաքաշինական քաղաքականության ազդեցությունը անշարժ գույքի շուկայի զարգացման վրա, ներառյալ հողօգտագործման պլանավորումը, կառուցապատման թույլտվությունների համակարգը և ներդրումային միջավայրի գրավչությունը։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղիները՝ թվային կադաստրի զարգացում, տվյալների միասնական բազաների ձևավորում, գործարքների թափանցիկության ապահովում, ինչպես նաև պետական վերահսկողության և ինքնակարգավորման մեխանիզմների համադրություն։ Նշվում է, որ միջազգային փորձի կիրառումը և շուկայի ինստիտուցիոնալ բարեփոխումները կարող են զգալիորեն բարձրացնել ոլորտի արդյունավետությունը, նվազեցնել ռիսկերը և ապահովել ավելի կանխատեսելի գների դինամիկա։ Ընդգծվում է, որ անշարժ գույքի շուկայի կայուն զարգացումը կարևոր դեր ունի ընդհանուր տնտեսական աճի, ներդրումային ակտիվության և քաղաքային զարգացման համատեքստում։

Педагогика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում ուսանողների ստեղծագործական մտածողության զարգացման սոցիալ-մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են ստեղծագործական մտածողության տեսական հիմքերը, դրա կառուցվածքային բաղադրիչները և զարգացման հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները ուսանողական միջավայրում։ Հեղինակը վերլուծում է այն սոցիալական և կրթական գործոնները, որոնք նպաստում են ուսանողների ստեղծագործական ներուժի բացահայտմանը՝ ներառյալ ուսումնական միջավայրը, դասախոս-ուսանող փոխհարաբերությունները, խմբային աշխատանքը, կրթական մոտիվացիան և ինքնուրույն գործունեության կազմակերպումը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ժամանակակից մանկավարժական տեխնոլոգիաները՝ նախագծային ուսուցում, խնդիրների վրա հիմնված ուսուցում, ինտերակտիվ մեթոդներ և թվային կրթական գործիքներ, որոնք խթանում են ստեղծագործական մտածողության զարգացումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալ-մանկավարժական պայմանների համակարգային վերլուծությանը և դրանց ազդեցությանը ուսանողների ճանաչողական ակտիվության, ինքնուրույնության և նորարարական կարողությունների ձևավորման վրա։ Գիրքը նախատեսված է մանկավարժների, հոգեբանների, դասախոսների, կրթության կազմակերպիչների, մեթոդիստների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով տեսական և գործնական մոտեցումներ ստեղծագործական մտածողության զարգացման գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման համար։

Другие предметы

Նյութը վերաբերում է 2020 թվականի նոյեմբերին Արցախյան երկրորդ պատերազմի ընթացքում ռազմավարական նշանակություն ունեցող Շուշի քաղաքի շուրջ ծավալված մարտերին և Ադրբեջանի կողմից քաղաքի գրավման մասին 2020 թվականի նոյեմբերի 8-ին արված հայտարարությանը։ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը հեռուստատեսային ելույթում հայտարարեց, որ ադրբեջանական ուժերը վերահսկողություն են հաստատել քաղաքի նկատմամբ, մինչդեռ հայկական կողմը սկզբնական շրջանում հերքում էր քաղաքի ամբողջական անկումը և հայտարարում, որ մարտերը շարունակվում են։ Շուշին ռազմավարական նշանակություն ուներ իր աշխարհագրական դիրքի պատճառով․ այն գտնվում է Ստեփանակերտից մոտ 15 կիլոմետր հեռավորության վրա՝ բարձրադիր և պաշտպանական առումով կարևոր տեղանքում, ինչպես նաև Հայաստանի հետ կապող հիմնական ճանապարհի հարևանությամբ։ Այդ դիրքը քաղաքի վերահսկողությունը դարձնում էր կարևոր ինչպես ռազմական գործողությունների, այնպես էլ ամբողջ տարածաշրջանի հաղորդակցությունների և պաշտպանության տեսանկյունից։ Նյութի հիմնական թեման ոչ միայն քաղաքի նկատմամբ վերահսկողության մասին հակասական հայտարարություններն են, այլև այդ իրադարձության նշանակությունը պատերազմի ընդհանուր ընթացքի համար։ Շուշիի շուրջ մարտերը տեղի էին ունենում այն ժամանակ, երբ ադրբեջանական ուժերը առաջխաղացում էին իրականացնում Արցախի հարավային ուղղությամբ և լեռնային անցումներով մոտենում էին քաղաքի մատույցներին։ Երկու կողմերն էլ հաղորդում էին ծանր մարտերի մասին, իսկ քաղաքի գրավումը կամ դրա նկատմամբ վերահսկողության հաստատումը կարող էր էապես փոխել ռազմաճակատի ռազմավարական հավասարակշռությունը։ Նյութում արտացոլված է նաև տեղեկատվական հակամարտության կարևորությունը։ Ադրբեջանի ղեկավարությունը ներկայացնում էր իր հայտարարությունը որպես ռազմական նշանակալի հաջողություն, մինչդեռ հայկական պաշտոնական աղբյուրները սկզբնական փուլում պնդում էին, որ քաղաքում և դրա շրջակայքում դեռևս մարտեր են ընթանում։ Այս հակասությունը ցույց է տալիս, որ պատերազմի ընթացքում ռազմական գործողություններին զուգահեռ մեծ նշանակություն ուներ տեղեկատվության տարածումը, իրադարձությունների մեկնաբանությունը և միջազգային հանրությանը տարբեր պատկերացումների ներկայացումը։ Շուշիի նկատմամբ վերահսկողության հարցը հատկապես կարևոր էր նաև Ստեփանակերտի անվտանգության տեսանկյունից։ Քաղաքի բարձրադիր դիրքը հնարավորություն էր տալիս վերահսկել շրջակա տարածքի մի մասը և մոտենալ տարածաշրջանի վարչական կենտրոնին։ Հետևաբար դրա շուրջ մարտերը պարզապես տեղային բախում չէին, այլ ավելի լայն ռազմական գործողության առանցքային փուլերից մեկը։ Նյութում նշվող ռազմական առաջխաղացումները պետք է դիտարկել 2020 թվականի սեպտեմբերի վերջին սկսված լայնածավալ պատերազմի ընդհանուր համատեքստում, երբ Ադրբեջանը և հայկական կողմերը մարտական գործողություններ էին վարում Արցախի և հարակից տարածքների համար։ Հրապարակման պատմական նշանակությունը հետագայում ավելի հստակ դարձավ, քանի որ Շուշիի համար մղված մարտերին հաջորդեց 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի լույս 10-ի գիշերը Ռուսաստանի միջնորդությամբ ձեռք բերված եռակողմ հայտարարությունը, որը դադարեցրեց լայնածավալ ռազմական գործողությունները և ամրագրեց պատերազմի արդյունքներից բխող մի շարք տարածքային ու քաղաքական փոփոխություններ։ Այսպիսով, նյութը կարելի է դիտարկել որպես պատերազմի վճռորոշ փուլում ստեղծված տեղեկատվական աղբյուր, որը փաստագրում է այն պահը, երբ քաղաքի նկատմամբ վերահսկողության հարցը դեռևս վիճարկվում էր կողմերի կողմից։ Աղբյուրը հատկապես արժեքավոր է 2020 թվականի պատերազմի ժամանակակից մամուլի լուսաբանման, ռազմական հաղորդագրությունների և հակամարտության վերաբերյալ տեղեկատվական քաղաքականության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտագործվել նաև Շուշիի ռազմավարական նշանակության, պատերազմի վերջին փուլի, հայկական և ադրբեջանական կողմերի պաշտոնական հաղորդագրությունների տարբերությունների և միջազգային լրատվամիջոցների կողմից իրադարձությունների ներկայացման ուսումնասիրության ժամանակ։ Հոդվածի հեղինակը Էնդրյու Ի. Կրամերն է, իսկ սկզբնական հրապարակումը կատարվել է The New York Times-ում 2020 թվականի նոյեմբերի 8-ին։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է 2020 թվականի Արցախյան պատերազմի ամենանշանակալի ռազմական դրվագներից մեկի վերաբերյալ տեղեկությունը՝ կենտրոնանալով Շուշիի համար ընթացող մարտերի, Ադրբեջանի կողմից քաղաքի գրավման մասին հայտարարության, հայկական կողմի հակադարձման և այդ իրադարձության՝ պատերազմի ընդհանուր ընթացքի վրա ունեցած ռազմավարական նշանակության վրա։