Ժամանակակից հրազենային վնասվածքի ախտաձևաբանական և մանրէաբանական հատկանիշների փոփոխման դինամիկան վերքի ապաքինման վաղ շրջանում

Экономика

Ինվեստիցիոն գործունեությունը տնտեսական գործընթաց է, որի ընթացքում իրականացվում է կապիտալի ներդրում տարբեր ոլորտներում՝ նպատակ ունենալով ստանալ եկամուտ, ապահովել արտադրական կարողությունների ընդլայնում կամ բարձրացնել տնտեսական արդյունավետությունը, և այն կարող է ընդգրկել ինչպես իրական ներդրումներ (արտադրություն, ենթակառուցվածքներ, շինարարություն), այնպես էլ ֆինանսական ներդրումներ (արժեթղթեր, բաժնետոմսեր, պարտատոմսեր), որտեղ հիմնական նպատակն է կապիտալի աճը և ռիսկի ու եկամտաբերության օպտիմալ համադրությունը։ Ինվեստիցիոն գործունեությունը կարևոր դեր ունի տնտեսական աճի ապահովման մեջ, քանի որ այն խթանում է նոր տեխնոլոգիաների ներդրումը, աշխատատեղերի ստեղծումը և արտադրողականության բարձրացումը։ Ինվեստիցիոն քաղաքականությունը պետության կամ կազմակերպության կողմից իրականացվող նպատակային միջոցառումների համակարգ է, որը ուղղված է ներդրումային միջավայրի ձևավորմանը, ներդրումների խրախուսմանը և դրանց արդյունավետ ուղղորդմանը դեպի տնտեսության առաջնահերթ ոլորտներ։ Այն ներառում է հարկային և մաքսային արտոնություններ, պետական երաշխիքներ, կարգավորող դաշտի բարելավում, օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման ծրագրեր և ռազմավարական զարգացման ուղղությունների սահմանում։ Ինվեստիցիոն քաղաքականության նպատակն է ապահովել կայուն և կանխատեսելի միջավայր ներդրողների համար, նվազեցնել ռիսկերը և բարձրացնել տնտեսության մրցունակությունը։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի կարևորագույն մշակութային կառույցներից մեկի ճարտարապետական առանձնահատկությունների, նախագծային սկզբունքների, տարածական կազմակերպման և քաղաքաշինական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում շենքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես թատերական ներկայացումների համար նախատեսված գործառութային կառույց, այլև որպես մայրաքաղաքի ճարտարապետական կերպարը ձևավորող նշանակալի քաղաքաշինական բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Ալեքսանդր Թամանյանի նախագծային մտածողությանը, կառույցի ընդհանուր հորինվածքին և դրա կապին Երևանի կենտրոնական հատվածի քաղաքաշինական կազմակերպման հետ։ Քննվում են շենքի ծավալատարածական լուծումները, հատակագծային կառուցվածքը, ճակատների ձևավորումը և տարբեր գործառութային հատվածների փոխկապակցվածությունը։ Կարևորվում է թատերական կառույցին բնորոշ պահանջների արտահայտումը ճարտարապետության մեջ՝ հանդիսատեսի շարժման կազմակերպումից և դահլիճների կառուցվածքից մինչև բեմական տարածքների, սպասարկման գոտիների և հասարակական հատվածների փոխհարաբերությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասական ճարտարապետական սկզբունքների և հայկական ճարտարապետական ավանդույթների ստեղծագործական համադրման ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են շենքի համաչափությունները, կամարային և սյունաշարային լուծումները, քարե ճակատների մշակումը, զարդաքանդակային տարրերը և դրանց դերը ամբողջական գեղարվեստական կերպարի ձևավորման մեջ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կառույցի և շրջակա քաղաքային միջավայրի փոխհարաբերությանը, բաց տարածքների, հրապարակների, կանաչապատման և հետիոտնային ուղղությունների հետ դրա կապերին։ Շենքի դիրքը քաղաքային կառուցվածքում հնարավորություն է տալիս այն դիտարկել որպես ճարտարապետական գերիշխող տարր և հանրային կյանքի կենտրոններից մեկը։ Քննվում է նաև նախագծի ձևավորման և հետագա իրականացման պատմությունը՝ հաշվի առնելով տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված շինարարական, վերակառուցման և հարմարեցման աշխատանքների հնարավոր ազդեցությունը սկզբնական ճարտարապետական գաղափարի վրա։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել թատերական դահլիճների ակուստիկ, տեսանելիության և հանդիսատեսի սպասարկման պահանջների ուսումնասիրությունը՝ դրանք կապելով ճարտարապետական նախագծման գործառութային խնդիրների հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս կառույցը դիտարկել նաև XX դարի հայկական ճարտարապետության զարգացման համատեքստում՝ բացահայտելով դրա ազդեցությունը Երևանի հասարակական ճարտարապետության և քաղաքաշինական միջավայրի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել ճարտարապետության պատմության, քաղաքաշինության, թատերական շենքերի նախագծման և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Технология

Գիտատեխնիկական և համակարգչային ճարտարագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ներկառուցված համակարգերում կիրառվող մեկանգամյա էլեկտրական ծրագրավորվող հիշողության սարքերի կառավարման միջոցների ավտոմատ գեներացման մեթոդների մշակմանը։ Քննության են առնվում հիշողության նման սարքերի կառուցվածքային և գործառնական առանձնահատկությունները, ծրագրավորման գործընթացը, տվյալների գրանցման ու ընթերցման մեխանիզմները և դրանց ինտեգրումը ներկառուցված համակարգերի մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման տրամաբանության և համապատասխան ապարատային կամ ծրագրային բաղադրիչների ավտոմատ ձևավորմանը՝ նախագծման գործընթացի արագացման և մարդկային սխալների նվազեցման նպատակով։ Վերլուծվում են հիշողության տարբեր կառուցվածքների պարամետրերի նկարագրման, դրանց հիման վրա կառավարման սխեմաների ստեղծման, ծրագրավորման հաջորդականությունների կազմակերպման և ստացված լուծումների ստուգման մեթոդները։ Քննարկվում են նաև նախագծվող համակարգերի հուսալիության, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, արագագործության և տարբեր ներկառուցված հարթակների հետ համատեղելիության ապահովման խնդիրները։ Ավտոմատացված մոտեցումների կիրառումը կարող է նպաստել հիշողության կառավարման բաղադրիչների նախագծման ժամանակի կրճատմանը և պատրաստի լուծումների վերօգտագործելիության բարձրացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել համակարգչային ճարտարագիտության, միկրոէլեկտրոնիկայի, ներկառուցված համակարգերի և թվային սխեմաների ավտոմատացված նախագծման ոլորտների մասնագետների ու ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է XII դարի երկրորդ կեսին Հայոց Կիլիկիայի տարածքում քրիստոսաբանական վեճերի և աստվածաբանական բանավեճերի ուսումնասիրությանը՝ հատկապես 1165-1198 թվականների ժամանակաշրջանի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում քրիստոնեական դավանաբանության այն հիմնարար հարցերն են, որոնք վերաբերում էին Քրիստոսի աստվածային և մարդկային բնությունների փոխհարաբերությանը, դրանց միությանը և այդ միության աստվածաբանական մեկնաբանություններին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է Կիլիկյան Հայաստանի պատմության և Հայ Առաքելական Եկեղեցու դավանաբանական մտքի զարգացման տեսանկյունից, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում հայկական հոգևոր և քաղաքական միջավայրը ակտիվորեն շփվում էր ինչպես բյուզանդական, այնպես էլ լատինական քրիստոնեական աշխարհի հետ։ Այդ շփումները բնականաբար առաջ էին բերում եկեղեցական և դավանաբանական տարբերությունների քննարկումներ, փոխադարձ քննադատություններ և միության հնարավորությունների վերաբերյալ բանավեճեր։ Աշխատանքը ուսումնասիրում է այդ հակասությունների ձևավորման պատմական նախադրյալները, հիմնական մասնակիցներին, նրանց դիրքորոշումները և կիրառված աստվածաբանական փաստարկները՝ ուշադրություն դարձնելով հատկապես հայկական և օտար եկեղեցական ավանդույթների փոխհարաբերություններին։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև ժամանակաշրջանի հայկական աստվածաբանական գրականությունը, եկեղեցական նամակագրությունը, ժողովական քննարկումները և այլ պատմական աղբյուրները, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել դավանաբանական վեճերի ընթացքն ու տրամաբանությունը։ Քրիստոսաբանական հարցերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես վերացական աստվածաբանական խնդիրներ, այլև որպես եկեղեցական հարաբերությունների, քաղաքական իրադրության և միջմշակութային կապերի հետ սերտորեն կապված երևույթներ։ Հատուկ նշանակություն ունի 1165-1198 թվականների ընտրությունը, քանի որ այդ ժամանակաշրջանը թույլ է տալիս հետևել Կիլիկիայի հայկական իշխանության և եկեղեցական շրջանակների ներսում ու արտաքին հարաբերություններում տեղի ունեցող կարևոր փոփոխություններին։ Ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել նաև այն, թե ինչպես էին տարբեր եկեղեցական ավանդույթներ մեկնաբանում Քրիստոսի անձի վերաբերյալ դավանաբանական ձևակերպումները, ինչպիսի լեզվական և հասկացական տարբերություններ էին առաջանում թարգմանությունների ու բանավեճերի ընթացքում, և ինչ դեր էին այդ հարցերում կատարում աստվածաբանական հեղինակություններն ու եկեղեցական գործիչները։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն Կիլիկյան Հայաստանի պատմությունը ներկայացնում է նաև մտավոր և հոգևոր կյանքի տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին դավանաբանական հարցերը կապված հայկական եկեղեցական ինքնության պահպանման, այլ քրիստոնեական կենտրոնների հետ հարաբերությունների և հնարավոր եկեղեցական մերձեցման խնդիրների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը կարևոր աղբյուրագիտական և պատմաաստվածաբանական նշանակություն ունի Կիլիկյան Հայաստանի, միջնադարյան հայկական եկեղեցու և XII դարի քրիստոնեական աշխարհում ընթացող միջեկեղեցական հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։

География

Աշխարհագրական-երկրագրական եզրույթների և հասկացությունների հայերեն-թուրքերեն, թուրքերեն-հայերեն բառարան աշխատությունը մասնագիտական երկլեզու տեղեկատու բառարան է, որը նախատեսված է աշխարհագրության և երկրագիտության ոլորտներում օգտագործվող եզրույթների համակարգված թարգմանության և ճիշտ կիրառության համար, այն ընդգրկում է աշխարհագրական օբյեկտների, ռելիեֆի ձևերի, կլիմայական երևույթների, ջրաբանական և էկոլոգիական հասկացությունների լայն շրջանակ՝ ներկայացնելով դրանց հայերեն և թուրքերեն համարժեքները, գիրքը բացատրում է նաև տերմինների կիրառության առանձնահատկությունները տարբեր գիտական համատեքստերում, ինչը օգնում է ճիշտ հասկանալ մասնագիտական գրականությունը երկու լեզուներով և խուսափել թարգմանական սխալներից, միաժամանակ այն կարևոր օժանդակ աղբյուր է թարգմանիչների, ուսանողների, աշխարհագրագետների և տարածաշրջանային ուսումնասիրություններով զբաղվող մասնագետների համար, քանի որ նպաստում է գիտական հաղորդակցության ճշգրտությանը և տերմինաբանական միասնականությանը։

Химия

Աշխատանքը նվիրված է աննուլացված պիրիդինների քիմիական ուսումնասիրությանը՝ կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նոր միացությունների հայտնաբերման և հետազոտման նպատակով։ Ուսումնասիրության կենտրոնում պիրիդինային օղակը պարունակող բազմացիկլային և միաձուլված կառուցվածքներն են, որոնց առանձնահատուկ քիմիական կառուցվածքը կարող է պայմանավորել տարբեր կենսաբանական համակարգերի հետ փոխազդելու ունակությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել այդ միացությունների ստացման, սինթեզի և քիմիական ձևափոխման եղանակները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ռեակցիոնունակությունը և տարբեր փոխարինիչների ազդեցությունը ֆիզիկաքիմիական հատկությունների վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում օրգանական սինթեզի մեթոդների ընտրությանը և կատարելագործմանը՝ նպատակ ունենալով ստանալ կառուցվածքային բազմազան միացությունների շարք, որոնք հետագայում կարող են ենթարկվել կենսաբանական ակտիվության գնահատման։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է քիմիական կառուցվածքի և կենսաբանական ազդեցության փոխկապակցվածությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն կառուցվածքային գործոնները, որոնք կարող են նպաստել միացությունների ֆարմակոլոգիական կամ այլ կենսաբանական հատկությունների դրսևորմանը։ Ստացված նյութերի ուսումնասիրությունը կարող է ներառել դրանց մաքրության, կառուցվածքի և ֆիզիկական ու քիմիական բնութագրերի որոշում, ինչպես նաև կենսաբանական փորձարկումներ՝ ակտիվություն ունեցող միացությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է առավել հեռանկարային միացությունների ընտրությունը և դրանց հետագա քիմիական կատարելագործումը՝ կենսաբանական ազդեցության ուժեղացման, ընտրողականության բարձրացման կամ անցանկալի հատկությունների նվազեցման համար։ Նման ուսումնասիրությունները նշանակություն ունեն դեղաքիմիայի և բժշկական քիմիայի զարգացման համար, քանի որ նոր կառուցվածքային տիպերի ուսումնասիրությունը կարող է հիմք հանդիսանալ կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի հետագա որոնման և դեղաբանական հետազոտությունների համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել օրգանական քիմիայի, դեղաքիմիայի, քիմիական կենսաբանության և ֆարմակոլոգիայի ոլորտների հետազոտողներին ու մասնագետներին՝ որպես պիրիդինային հիմքով նոր միացությունների ստացման, կառուցվածքի ուսումնասիրման և կենսաբանական ակտիվության որոնման մեթոդաբանական հիմք։