Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է ստորգետնյա քաղաքային տրանսպորտի համակարգում աշխատանքի կազմակերպման և աշխատավարձի ձևավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ Երևանի մետրոպոլիտենի գործունեության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում աշխատանքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, աշխատողների գործառույթների կազմակերպման, աշխատանքի արտադրողականության և վարձատրության համակարգի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունն է։ Ուսումնասիրվում են տրանսպորտային կազմակերպությանը բնորոշ աշխատանքային գործընթացները՝ հաշվի առնելով ծառայությունների շարունակականության, աշխատողների մասնագիտական պատասխանատվության, հերթափոխային աշխատանքի, տեխնիկական սպասարկման և ուղևորափոխադրումների կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշխատանքի բաժանման և համագործակցության ձևերին, աշխատաժամանակի օգտագործմանը, հաստիքային կառուցվածքի հիմնավորմանը և տարբեր մասնագիտական խմբերի աշխատանքային ծանրաբեռնվածության գնահատմանը։ Աշխատավարձի կազմակերպումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես աշխատողի կատարած աշխատանքի դիմաց վճարման մեխանիզմ, այլև որպես աշխատանքի արդյունավետության, որակի և մասնագիտական զարգացման խթանման կարևոր գործիք։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել հիմնական աշխատավարձի, հավելավճարների, պարգևատրումների և խրախուսման այլ ձևերի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև աշխատանքի արդյունքների գնահատման չափանիշների կապը վարձատրության հետ։ Կարևորվում է այնպիսի համակարգի ձևավորումը, որը միաժամանակ հաշվի կառնի աշխատանքի բարդությունը, պատասխանատվության աստիճանը, որակավորման մակարդակը և աշխատանքային պայմանների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման, աշխատանքային գործընթացների օպտիմալացման, անձնակազմի կառավարման և մասնագիտական վերապատրաստման խնդիրներին։ Առանձին նշանակություն ունի աշխատանքի կազմակերպման տնտեսական արդյունավետության գնահատումը՝ դիտարկելով աշխատուժի ծախսերի և կազմակերպության ընդհանուր գործունեության արդյունքների հարաբերակցությունը։ Ստորգետնյա տրանսպորտի առանձնահատկությունները պահանջում են նաև աշխատանքային կարգապահության, գործառույթների հստակ բաշխման և անձնակազմի միջև արդյունավետ համագործակցության ապահովում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է աշխատանքի տնտեսագիտության, վարձատրության կազմակերպման, մարդկային ռեսուրսների կառավարման և տրանսպորտային տնտեսագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել մետրոպոլիտենի աշխատանքային գործընթացների ու աշխատավարձի համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները և նպաստել կազմակերպության գործունեության սոցիալ-տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքային փողոցային ցանցում տրանսպորտային խճողումների առաջացման պատճառների ուսումնասիրությանը, կոնֆլիկտային իրավիճակների վերլուծությանը և դրանց կանխարգելմանն ուղղված կազմակերպական ու ինժեներական միջոցառումների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքային երթևեկության հոսքերի փոխազդեցությունն է, փողոցների և խաչմերուկների թողունակությունը, տրանսպորտային պահանջարկի ժամանակային փոփոխությունները և ճանապարհային ենթակառուցվածքի առանձնահատկությունները, որոնց համակցված ազդեցությամբ կարող են ձևավորվել երթևեկության ուշացումներ ու գերբեռնված հատվածներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տրանսպորտային հոսքերի միջև առաջացող կոնֆլիկտային կետերին՝ խաչմերուկներում, միացման և բաժանման գոտիներում, հետիոտնային անցումների հարակից հատվածներում և փողոցային ցանցի այլ հանգույցներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել երթևեկության ինտենսիվության, արագության, հոսքի խտության, հերթերի երկարության և ճանապարհային հատվածների թողունակության փոխկապակցված գնահատումը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել խճողումների ձևավորման առավել նշանակալի գործոնները։ Կարևորվում է նաև երթևեկության կազմակերպման գործող սխեմաների վերլուծությունը և դրանց համապատասխանությունը իրական տրանսպորտային պահանջարկին։ Կանխարգելիչ միջոցառումների մշակման շրջանակում կարող են դիտարկվել լուսացույցային կարգավորման կատարելագործումը, երթևեկության ուղղությունների և գոտիների կազմակերպման բարելավումը, հասարակական տրանսպորտի աշխատանքի արդյունավետացումը, կայանման կառավարման մոտեցումները և տրանսպորտային հոսքերի վերաբերյալ տեղեկատվության օգտագործումը։ Առանձին նշանակություն ունի խճողումների հնարավոր առաջացումը նախապես գնահատելու խնդիրը, քանի որ կանխատեսման մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս կառավարման միջոցառումները մշակել մինչև փողոցային ցանցի առանձին հատվածների ծանրաբեռնվածության կրիտիկական մակարդակի հասնելը։ Ժամանակակից մոտեցումների շրջանակում կարող են կիրառվել տրանսպորտային մոդելավորման և տվյալների վերլուծության մեթոդներ՝ տարբեր երթևեկային սցենարների համեմատության և առաջարկվող միջոցառումների հնարավոր ազդեցության գնահատման նպատակով։ Խճողումների նվազեցումը դիտարկվում է նաև քաղաքային շարժունակության ավելի լայն համատեքստում, քանի որ այն կապված է ուղևորության ժամանակի, տրանսպորտային համակարգի հուսալիության, ճանապարհային անվտանգության և քաղաքային միջավայրի արդյունավետ օգտագործման հետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է տրանսպորտային հոսքերի տեսության, ճանապարհային երթևեկության կազմակերպման, քաղաքային տրանսպորտային պլանավորման և մոդելավորման մոտեցումները՝ ուղղված քաղաքային փողոցային ցանցի աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը։

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի ցանկ է, որը նախատեսված է 2010 թվականի երկրորդ կիսամյակի ընթացքում գրադարանային կամ տեղեկատվական համակարգ մուտք գործած նոր գրականության վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ տրամադրելու համար։ Այն ծառայում է որպես նոր հրատարակությունների մասին օպերատիվ իրազեկման միջոց՝ հնարավորություն տալով ընթերցողներին, գրադարանավարներին, մատենագետներին, գիտաշխատողներին և տարբեր ոլորտների մասնագետներին ծանոթանալ տվյալ ժամանակահատվածում հասանելի դարձած գրքային արտադրանքին։ Նյութերը սովորաբար ներկայացվում են մատենագիտական նկարագրությունների ձևով՝ ներառելով հրատարակությունների նույնականացման և որոնման համար անհրաժեշտ հիմնական տվյալները, իսկ դրանց դասակարգված կազմակերպումը նպաստում է համապատասխան գրականության արագ հայտնաբերմանը։ Ցանկում կարող են ընդգրկվել գիտական, ուսումնական, գիտահանրամատչելի, տեղեկատու, գեղարվեստական և այլ բնույթի հրատարակություններ՝ արտացոլելով տարբեր գիտակարգերի ու մշակութային ոլորտների գրքային նորությունները։ Հրատարակության կարևոր գործառույթներից է նոր համալրումների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածումը, ինչի շնորհիվ այն կապող օղակ է դառնում գրադարանային ֆոնդի և տեղեկատվության օգտագործողների միջև։ Այն կարող է օգտագործվել նաև գրականության ընտրության, թեմատիկ որոնումների, տեղեկանքների պատրաստման և գրադարանային ֆոնդերի ուսումնասիրության ընթացքում։ Մատենագիտական տեսանկյունից նման ցանկերը կարևոր են որոշակի ժամանակահատվածի հրատարակչական և գրադարանային հոսքի փաստագրման համար, քանի որ դրանցում ամփոփված տեղեկությունները հետագայում կարող են ծառայել գրքի պատմության, հրատարակչական գործունեության և ընթերցողական պահանջարկի ուսումնասիրությանը։ Երկրորդ կիսամյակի առանձին ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս տարվա նոր գրականության հոսքը ներկայացնել ժամանակագրական հաջորդականությամբ և լրացնել առաջին կիսամյակի համապատասխան տեղեկատվությունը։ Այսպիսի պարբերական տեղեկատվական ցանկերի կազմումը նաև նպաստում է գրադարանների տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի համակարգմանը, նոր ստացումների հանրայնացմանը և մասնագիտական տեղեկատվության հասանելիության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ոչ միայն տվյալ ժամանակահատվածի նոր գրքերի մասին տեղեկություններ հաղորդող գործնական ուղեցույց է, այլև գրքային արտադրանքի և գրադարանային հավաքածուների համալրման գործընթացն արտացոլող մատենագիտական աղբյուր։

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի գլխավոր գրադարանային հաստատության 2018 թվականի համար նախատեսված աշխատանքների համակարգված պլանը՝ արտացոլելով տարվա ընթացքում իրականացվելիք մասնագիտական, կազմակերպական, գիտական, մշակութային և տեղեկատվական գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Ծրագրային փաստաթղթի առանցքային նշանակությունը գրադարանի տարբեր ստորաբաժանումների աշխատանքների համակարգումն է, տարեկան առաջնահերթությունների սահմանումը և ազգային գրադարանային հավաքածուի պահպանման, համալրման ու հանրային օգտագործման հետ կապված խնդիրների կազմակերպումը։ Այն ընդգրկում է գրադարանային ֆոնդերի համալրման և մշակման, գրականության հաշվառման, պահպանության, մատենագիտական աշխատանքների, ընթերցողների սպասարկման և տեղեկատվական ծառայությունների զարգացման հետ կապված աշխատանքներ։ Կարևոր ուղղություն է ազգային տպագիր ժառանգության հավաքագրումը, ուսումնասիրումը և հանրայնացումը, ինչպես նաև գրադարանային նյութերի մատչելիության ընդլայնումը։ Ծրագրային գործունեության մեջ նշանակալի տեղ կարող են զբաղեցնել թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը, էլեկտրոնային շտեմարանների զարգացումը, գրադարանային նյութերի թվայնացումը և տեղեկատվության որոնման ժամանակակից միջոցների կատարելագործումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գիտամեթոդական և մատենագիտական գործունեությանը, մասնագիտական հրատարակությունների պատրաստմանը, գրադարանային ոլորտի աշխատակիցների հետ փորձի փոխանակմանը և մասնագիտական կարողությունների զարգացմանը։ Մշակութային և հանրային գործունեությունը ներառում է գրքին, գրականությանը, նշանավոր հեղինակներին և հիշարժան իրադարձություններին նվիրված միջոցառումների կազմակերպում, ցուցադրություններ, հանդիպումներ և գրադարանային շաբաթվա շրջանակում իրականացվող նախաձեռնություններ։ 2018 թվականի գործունեության վերաբերյալ պահպանված նյութերը վկայում են, որ տարվա առաջին կիսամյակում գրադարանում կազմակերպվել էին բազմաթիվ միջոցառումներ, այդ թվում՝ Սիամանթոյի և Զապել Եսայանի հոբելյաններին, Ազգային գրադարանային շաբաթին և Գիրք նվիրելու օրվան առնչվող նախաձեռնություններ։ Ծրագիրը կարևոր է նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային կառավարման և մշակութային քաղաքականության ուսումնասիրության սկզբնաղբյուր, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հաստատության տարեկան նպատակների, աշխատանքի կազմակերպման տրամաբանության և զարգացման առաջնահերթությունների մասին։ Ընդհանուր առմամբ այն գործնական և տեղեկատվական նշանակություն ունեցող փաստաթուղթ է, որն արտացոլում է ազգային գրադարանի դերը գրավոր մշակութային ժառանգության պահպանման, մատենագիտական տեղեկատվության կազմակերպման, ընթերցանության խթանման և հասարակությանը գրադարանային ու տեղեկատվական ծառայություններ մատուցելու գործում։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրարային ոլորտում պետական կարգավորման տնտեսական գործիքների կիրառման առանձնահատկությունների, դրանց արդյունավետության և կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետության տնտեսական քաղաքականության այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է նպաստել գյուղատնտեսական արտադրության կայունությանը, արտադրողների տնտեսական ակտիվությանը, ներդրումների խթանմանը և գյուղական տնտեսությունների զարգացմանը։ Քննության են առնվում հարկաբյուջետային, վարկային, ներդրումային, գնային և ֆինանսական աջակցության գործիքների դերը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրողների եկամուտների, ծախսերի, մրցունակության և զարգացման հնարավորությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետական աջակցության ծրագրերի նպատակային կազմակերպմանը, ֆինանսական միջոցների արդյունավետ բաշխմանը, արտոնյալ ֆինանսավորման հնարավորություններին, գյուղատնտեսական ապահովագրության զարգացմանը և ներդրումային միջավայրի բարելավմանը։ Կարևորվում է նաև այն հանգամանքը, որ ագրարային արտադրությունը զգալիորեն կախված է բնական, կլիմայական, շուկայական և սեզոնային գործոններից, ինչի պատճառով պետական կարգավորման տնտեսական մեխանիզմները պետք է հաշվի առնեն ոլորտին բնորոշ ռիսկերը և արտադրական ցիկլերի առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման, ենթակառուցվածքների զարգացման, վերամշակող արդյունաբերության հետ կապերի ամրապնդման և արտադրողների համար ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության խնդիրները։ Առանձին նշանակություն ունի փոքր և միջին գյուղատնտեսական տնտեսությունների տնտեսական հնարավորությունների գնահատումը, քանի որ պետական քաղաքականության արդյունավետությունը պայմանավորված է նաև աջակցության միջոցների հասանելիությամբ տարբեր չափերի տնտեսավարողների համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ միջազգային փորձին՝ համադրելով ագրարային ոլորտի պետական կարգավորման տարբեր մոդելներ և գնահատելով դրանց առանձին տարրերի կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում։ Պետական տնտեսական լծակների կատարելագործումը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված միջոցառումների համակարգ, որը պետք է նպաստի ոչ միայն արտադրության ծավալների աճին, այլև արտադրողականության բարձրացմանը, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, գյուղական տարածքների տնտեսական կենսունակությանը և ագրարային ոլորտի երկարաժամկետ կայունությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, պետական կարգավորման, ֆինանսական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության մոտեցումները՝ բացահայտելով ոլորտի զարգացմանն ուղղված տնտեսական մեխանիզմների կատարելագործման հիմնական հնարավորությունները։

Աշխատությունը նվիրված է կամուրջների հեծանային թռիչքային կառուցվածքներում ժամանակավոր բեռնվածքի ազդեցության ուսումնասիրությանը և դրա լայնական վերաբաշխման օրինաչափությունների գնահատմանը՝ կառուցվածքի տարածական աշխատանքի հաշվառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում կամրջային համակարգի առանձին կրող տարրերի համատեղ աշխատանքն է, քանի որ շարժական կամ այլ ժամանակավոր բեռնվածքի ազդեցությունը իրական պայմաններում չի սահմանափակվում միայն անմիջապես բեռնավորված հեծանով, այլ տարբեր կառուցվածքային կապերի միջոցով փոխանցվում և վերաբաշխվում է հարակից տարրերի միջև։ Քննվում են այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են այդ վերաբաշխման բնույթն ու ինտենսիվությունը՝ հեծանների փոխադարձ դասավորությունը, թռիչքի երկրաչափական պարամետրերը, լայնական կապերի և երթևեկելի մասի կրող տարրերի աշխատանքը, նյութերի մեխանիկական հատկությունները և կառուցվածքային համակարգի ընդհանուր կոշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հարթ հաշվարկային սխեմաների և տարածական մոդելավորման արդյունքների համեմատությանը՝ պարզելու համար, թե կառուցվածքի իրական տարածական փոխազդեցության հաշվառումն ինչ ազդեցություն կարող է ունենալ ներքին ուժերի, դեֆորմացիաների և առանձին հեծանների բեռնավորվածության գնահատման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ժամանակավոր բեռների տարբեր դիրքեր և դրանցից առաջացող առավել անբարենպաստ հաշվարկային իրավիճակները՝ նպատակ ունենալով գնահատել բեռնվածքի լայնական բաշխման գործակիցների փոփոխությունը։ Տարածական աշխատանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել կամրջի կրող համակարգի իրական վարքի մասին և բացահայտել այն դեպքերը, երբ պարզեցված հաշվարկային մոտեցումները կարող են բավարար ճշգրտությամբ չարտացոլել առանձին տարրերի փոխազդեցությունը։ Կարևորվում է նաև հաշվարկային մոդելի ընտրության, սահմանային պայմանների և տարրերի միջև կապերի ճիշտ ներկայացման նշանակությունը, քանի որ դրանք անմիջականորեն ազդում են ստացվող արդյունքների հավաստիության վրա։ Նման վերլուծությունը կիրառական նշանակություն ունի ինչպես նոր կամուրջների նախագծային հաշվարկների կատարելագործման, այնպես էլ գործող կառույցների կրողունակության և շահագործման ընթացքում ձևավորվող բեռնվածքային վիճակի գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շինարարական մեխանիկայի, կամրջաշինության, կառուցվածքների տարածական հաշվարկի և ինժեներական մոդելավորման մոտեցումները՝ ուղղված հեծանային թռիչքային կառուցվածքների աշխատանքի առավել ճշգրիտ գնահատմանը։

Աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկական անալիզում Շաուֆլերյան տիպի թեորեմների ուսումնասիրությանը, դրանց ընդհանրացումներին և ֆունկցիաների ու համապատասխան անալիտիկ կառուցվածքների հատկությունների բացահայտման գործում ունեցած նշանակությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն պայմանների վերլուծությունն է, որոնց դեպքում որոշակի դասերի պատկանող ֆունկցիաների կամ դրանց հետ կապված մաթեմատիկական օբյեկտների համար հնարավոր է հաստատել կառուցվածքային և սահմանային բնույթի օրինաչափություններ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում դասական արդյունքների նախադրյալների ճշգրտումը, դրանց կիրառելիության սահմանների որոշումը և ավելի ընդհանուր պայմաններում համանման պնդումների ստացման հնարավորությունների քննությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆունկցիաների վարքի, զրոների բաշխման, աճի բնութագրերի, սահմանային հատկությունների և տարբեր անալիտիկ պայմանների միջև գոյություն ունեցող կապերի ուսումնասիրությանը։ Նման թեորեմների նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրանք հնարավորություն են տալիս առանձին տեղային կամ քանակական բնութագրերից անցնելու ուսումնասիրվող մաթեմատիկական օբյեկտի ավելի ընդհանուր հատկությունների նկարագրմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր ձևակերպումներ, ուսումնասիրվել անհրաժեշտ և բավարար պայմանների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև պարզաբանվել այն դեպքերը, երբ դասական արդյունքների ուղղակի կիրառումը սահմանափակ է և անհրաժեշտ են լրացուցիչ գնահատումներ կամ ընդհանրացված մոտեցումներ։ Կարևոր բաղադրիչ է ապացուցման մեթոդների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց կառուցվածքը հաճախ հնարավորություն է տալիս նույն գաղափարները տարածել ֆունկցիաների ավելի լայն դասերի կամ հարակից մաթեմատիկական խնդիրների վրա։ Ուշադրություն կարող է հատկացվել նաև Շաուֆլերյան տիպի արդյունքների փոխկապակցվածությանը մաթեմատիկական անալիզի այլ թեորեմների հետ՝ բացահայտելով դրանց տեղը համապատասխան տեսական համակարգում։ Աշխատանքի տեսական ուղղվածությունը հնարավորություն է տալիս համակարգելու տվյալ ոլորտում հայտնի մոտեցումները, համեմատելու տարբեր պայմաններով ստացված արդյունքները և ձևակերպելու հետագա ընդհանրացումների հնարավոր ուղղություններ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մաթեմատիկական անալիզի, ֆունկցիաների տեսության և տեսական ապացուցման մեթոդների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով խորացնել Շաուֆլերյան տիպի թեորեմների կառուցվածքի, կիրառելիության պայմանների և դրանց մաթեմատիկական նշանակության վերաբերյալ պատկերացումները։

Աշխատությունը մեթոդական-հրահանգչային բնույթի նյութերի ժողովածու է, որը նվիրված է գրադարանային կենտրոնացված համակարգերում գրացուցակների և քարտարանների կազմակերպմանը, դրանց գործառույթներին և ընթերցողների տեղեկատվական սպասարկման մեջ ունեցած նշանակությանը։ Հիմնական ուշադրությունը դարձվում է գրադարանի տեղեկատու-որոնողական ապարատի ձևավորմանը, որի միջոցով բացահայտվում է գրքային և այլ փաստաթղթային ֆոնդերի բովանդակությունը և ապահովվում անհրաժեշտ գրականության արդյունավետ որոնումը։ Ներկայացվում են գրացուցակների հիմնական տեսակների ձևավորման ու կիրառման սկզբունքները՝ ընդգծելով դրանց փոխլրացնող դերը գրադարանային ֆոնդի հեղինակային, վերնագրային, թեմատիկ և համակարգային որոնման կազմակերպման գործում։ Քարտարանները դիտարկվում են որպես առավել մասնագիտացված տեղեկատվական գործիքներ, որոնք հնարավորություն են տալիս համակարգել պարբերական մամուլում, ժողովածուներում և այլ աղբյուրներում հրապարակված նյութերի վերաբերյալ տեղեկությունները, ինչպես նաև ստեղծել թեմատիկ, երկրագիտական, անձնային և այլ ուղղվածության տեղեկատվական շտեմարաններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրացուցակների և քարտարանների միասնական համակարգի ձևավորմանը կենտրոնական գրադարանի ու մասնաճյուղերի միջև՝ նպատակ ունենալով ապահովել մատենագիտական տեղեկատվության կազմակերպված շրջանառություն և ֆոնդերի առավել ամբողջական բացահայտում։ Մեթոդական տեսանկյունից կարևորվում են գրառումների միասնականացման, դասակարգման, խմբագրման, քարտերի դասավորման և տեղեկատվության պարբերական թարմացման սկզբունքները։ Նյութերը կարող են անդրադառնալ նաև ընթերցողներին գրացուցակներից ու քարտարաններից ինքնուրույն օգտվելու հմտությունների ուսուցմանը, քանի որ տեղեկատու-որոնողական համակարգի արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն դրա ճիշտ կազմակերպմամբ, այլև օգտագործողների տեղեկատվական գրագիտությամբ։ Գրացուցակների և քարտարանների աշխատանքը ներկայացվում է նաև որպես մատենագիտական ու տեղեկատվական սպասարկման հիմք, որն աջակցում է տեղեկանքների կատարմանը, թեմատիկ որոնումներին և գրականության ընտրությանը։ Հրահանգչային բաղադրիչը նախատեսված է գրադարանային աշխատողների գործունեության միասնականացման, մասնագիտական աշխատանքի որակի բարձրացման և համակարգի տարբեր ստորաբաժանումներում ընդհանուր մեթոդական մոտեցումների կիրառման համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարևոր գործնական նշանակություն ունի գրադարանային ֆոնդերի տեղեկատվական բացահայտման, մատենագիտական աշխատանքի կազմակերպման և կենտրոնացված գրադարանային համակարգերում ընթերցողական սպասարկման արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ներդրումային գործունեության ընթացքում առաջացող ռիսկերի բացահայտման, գնահատման և կառավարման տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ներդրումային որոշումների ընդունման պայմաններում ձևավորվող անորոշություններն են, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ ներդրված կապիտալի պահպանման, ակնկալվող եկամտաբերության և ծրագրերի տնտեսական արդյունավետության վրա։ Քննության են առնվում ներդրումային ռիսկերի հիմնական տեսակները՝ շուկայական, ֆինանսական, վարկային, արժութային, տոկոսադրույքային, իրացվելիության, գործառնական և մակրոտնտեսական գործոնների հետ կապված ռիսկերը՝ գնահատելով դրանց փոխկապակցվածությունն ու ազդեցությունը ներդրումային ծրագրերի իրականացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Հայաստանի ներդրումային միջավայրի առանձնահատկություններին, ֆինանսական շուկայի զարգացման մակարդակին, կապիտալի ներգրավման հնարավորություններին և տնտեսական միջավայրի փոփոխությունների նկատմամբ ներդրողների զգայունությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ռիսկերի նույնականացման և գնահատման քանակական ու որակական մոտեցումները, ներդրումային ծրագրերի սցենարային վերլուծությունը, զգայունության գնահատումը և տարբեր տնտեսական պայմաններում հնարավոր արդյունքների համեմատումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ներդրումային պորտֆելի դիվերսիֆիկացման խնդիրը՝ որպես տարբեր ակտիվների և գործունեության ուղղությունների միջև ռիսկերի բաշխման ընդհանուր միջոց։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև կազմակերպությունների ներքին ռիսկերի կառավարման համակարգերին, տեղեկատվական ապահովմանը, ներդրումային որոշումների վերահսկման մեխանիզմներին և երկարաժամկետ ֆինանսական պլանավորման նշանակությանը։ Առանձին ուղղություն է օտարերկրյա և ներքին ներդրողների ռիսկերի ընկալման ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով տնտեսական կանխատեսելիության, ֆինանսական ենթակառուցվածքների և գործարար միջավայրի ազդեցությունը ներդրումային ակտիվության վրա։ Ռիսկերի արդյունավետ կառավարումը դիտարկվում է ոչ թե դրանց ամբողջական վերացման, այլ հնարավոր կորուստների և ակնկալվող եկամտաբերության միջև հիմնավորված հարաբերակցության ձևավորման գործընթաց։ Կարևորվում է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և համապատասխան մեթոդների կիրառելիության գնահատումը Հայաստանի տնտեսական ու ֆինանսական միջավայրում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ներդրումային կառավարման, ֆինանսների, ռիսկերի վերլուծության և տնտեսագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգել ՀՀ-ում ներդրումային ռիսկերի ձևավորման հիմնական գործոնները և բացահայտել դրանց կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է 1878–1923 թվականներին Օսմանյան կայսրությունում արևմտահայ բնակչության նկատմամբ պետական անվտանգության և գաղտնի ծառայությունների քաղաքականության պատմական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն վարչական, ոստիկանական և հետախուզական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով իշխանությունները տեղեկություններ էին հավաքում հայկական հասարակական, քաղաքական, կրթական և համայնքային կյանքի վերաբերյալ՝ դրանք դիտարկելով կայսրության ներքին անվտանգության քաղաքականության ավելի լայն համատեքստում։ Ժամանակագրական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու գործընթացների զարգացմանը Բեռլինի վեհաժողովից հետո ձևավորված քաղաքական իրադրությունից մինչև Օսմանյան կայսրության վերջին տարիները՝ հաշվի առնելով տարբեր իշխանությունների և քաղաքական վարչակարգերի պայմաններում տեղի ունեցած փոփոխությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել պետական հաստատությունների զեկուցագրերը, պաշտոնական գրագրությունը, դիվանագիտական փաստաթղթերը, հուշագրությունները, մամուլի նյութերը և այլ սկզբնաղբյուրներ՝ պարզելու համար, թե ինչպես էին իշխանական կառույցները գնահատում հայկական կազմակերպությունների, մտավորականների, հոգևորականների և հասարակական գործիչների գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետական վերահսկողության և հայկական ազգային ու հասարակական շարժումների փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն պատկերացումներին, որոնց հիման վրա հայկական քաղաքական և համայնքային գործունեության տարբեր դրսևորումներ կարող էին ներկայացվել որպես անվտանգության խնդիր։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև գաղտնի տեղեկատվության հավաքման, հաղորդման և պետական որոշումների կայացման միջև առկա կապերը՝ խուսափելով առանձին փաստաթղթերի կամ պաշտոնական գնահատականների անվերապահ ընդունումից։ Կարևոր է աղբյուրների քննադատական համադրումը, քանի որ անվտանգության կառույցների փաստաթղթերը կարող էին արտացոլել ոչ միայն փաստական տեղեկություններ, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական մտահոգությունները, կասկածները և վարչական մոտեցումները։ Թեման առնչվում է նաև ուշ օսմանյան ժամանակաշրջանի կենտրոնացման քաղաքականությանը, ազգային հարցերին, քաղաքական բռնությունների պատմությանը և Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների զարգացումներին՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել արևմտահայության նկատմամբ պետական քաղաքականության տարբեր բաղադրիչների փոխկապակցվածությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայոց պատմության, Օսմանյան կայսրության պատմության, անվտանգության կառույցների պատմության և աղբյուրագիտության մոտեցումները՝ նպաստելով արևմտահայության քաղաքական ու հասարակական պատմության և ուշ օսմանյան պետական համակարգի գործունեության առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի ներդրումային գործունեության ընթացքում առաջացող ռիսկերի բացահայտման, վերլուծության և գնահատման տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բանկերի ներդրումային որոշումների և դրանց ուղեկցող ֆինանսական անորոշությունների փոխկապակցվածությունն է՝ հաշվի առնելով եկամտաբերության, իրացվելիության և ռիսկի միջև անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։ Քննության են առնվում ներդրումային գործունեությանը բնորոշ հիմնական ռիսկային գործոնները, այդ թվում՝ շուկայական պայմանների փոփոխությունների, տոկոսադրույքների, արժութային տատանումների, արժեթղթերի արժեքի փոփոխության, գործընկերների վճարունակության և ներդրումային պորտֆելի կառուցվածքի հետ կապված ռիսկերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ներդրումային ռիսկերի նույնականացման և չափման մեթոդաբանական մոտեցումներին՝ ընդգծելով ինչպես քանակական ցուցանիշների, այնպես էլ որակական գնահատումների նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ներդրումային պորտֆելի կառուցվածքի և դիվերսիֆիկացման ազդեցությունը ընդհանուր ռիսկայնության վրա, տարբեր ակտիվների միջև հարաբերակցությունները և հնարավոր կորուստների գնահատման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բանկի ներքին ռիսկերի կառավարման համակարգը, որը ներառում է ռիսկերի շարունակական դիտարկումը, սահմանաչափերի և վերահսկողական մեխանիզմների կիրառումը, սցենարային վերլուծությունը և սթրեսային պայմաններում հնարավոր ֆինանսական հետևանքների գնահատումը։ Հայաստանի բանկային համակարգի համատեքստում խնդիրը կարող է ուսումնասիրվել ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունների, ներդրումային գործիքների հասանելիության, մակրոտնտեսական միջավայրի և կարգավորող պահանջների ազդեցության տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն ունի ներդրումային ռիսկերի և բանկի կապիտալի բավարարության, իրացվելիության ու ընդհանուր ֆինանսական կայունության միջև կապի ուսումնասիրությունը։ Արդյունավետ գնահատման համակարգը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն բացահայտել հնարավոր կորուստների աղբյուրները, այլև ավելի հիմնավորված դարձնել ներդրումային որոշումների ընդունումը և ռեսուրսների բաշխումը։ Կարևորվում է նաև միջազգային բանկային փորձի և ռիսկերի կառավարման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությունը՝ դրանց կիրառելիությունը տեղական ֆինանսական միջավայրում գնահատելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բանկային գործի, ներդրումային կառավարման, ֆինանսական վերլուծության և ռիսկերի կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգել առևտրային բանկերի ներդրումային ռիսկերի գնահատման խնդիրները և բացահայտել դրանց կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գործող կազմակերպությունների ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ֆինանսական կառավարման, կապիտալի կառուցվածքի և կազմակերպությունների տնտեսական կայունության համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպության գործունեության համար անհրաժեշտ ֆինանսական միջոցների ձևավորման աղբյուրներն են, դրանց կառուցվածքը, ներգրավման պայմանները և արդյունավետ օգտագործման հետ փոխկապակցված խնդիրները։ Քննության են առնվում սեփական և փոխառու ֆինանսական ռեսուրսների հարաբերակցությունը, կազմակերպության շահույթի վերաներդրման հնարավորությունները, բանկային վարկավորումը, ներդրումային միջոցների ներգրավումը և ֆինանսավորման այլ աղբյուրների կիրառման տնտեսական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կապիտալի կառուցվածքի ձևավորմանը, քանի որ սեփական ու պարտքային միջոցների հարաբերակցությունը կարող է ազդեցություն ունենալ կազմակերպության ֆինանսական կայունության, վճարունակության, շահութաբերության և ռիսկերի մակարդակի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ֆինանսավորման աղբյուրների ընտրության վրա ազդող գործոնները՝ կազմակերպության չափը, գործունեության ոլորտը, զարգացման փուլը, եկամտաբերությունը, ֆինանսական վիճակը և արտաքին տնտեսական միջավայրը։ Հայաստանի պայմաններում կարևոր նշանակություն ունի ֆինանսական շուկայի զարգացման մակարդակի, բանկային համակարգի, ներդրումային միջավայրի և ֆինանսական գործիքների հասանելիության ազդեցության գնահատումը կազմակերպությունների ֆինանսավորման հնարավորությունների վրա։ Առանձին ուղղություն է փոքր և միջին կազմակերպությունների ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման խնդիրը, քանի որ դրանց համար արտաքին ֆինանսավորման հասանելիությունը կարող է տարբերվել խոշոր կազմակերպությունների հնարավորություններից։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև դրամական հոսքերի կառավարմանը, շրջանառու միջոցների ֆինանսավորմանը, ներդրումային ծրագրերի ֆինանսական ապահովմանը և կազմակերպության երկարաժամկետ զարգացման համար անհրաժեշտ ռեսուրսների պլանավորմանը։ Կարևորվում է ֆինանսավորման արժեքի և ֆինանսական ռիսկի համատեղ գնահատումը՝ ֆինանսական որոշումների տնտեսական հիմնավորվածությունը բարձրացնելու նպատակով։ Ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ ձևավորումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես անհրաժեշտ միջոցների ներգրավման գործընթաց, այլև որպես կազմակերպության ռազմավարական ֆինանսական կառավարման բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է կորպորատիվ ֆինանսների, ֆինանսական կառավարման, ներդրումային գործունեության և կազմակերպությունների տնտեսագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ՀՀ կազմակերպությունների ֆինանսավորման հիմնական խնդիրները և ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման մեխանիզմների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի ավտոմոբիլային արդյունաբերության տնտեսական արդյունավետության ուսումնասիրմանը՝ ազատ առևտրի զարգացման և Առևտրի համաշխարհային կազմակերպությանը միանալու գործընթացի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում առևտրային սահմանափակումների հնարավոր նվազեցման, միջազգային մրցակցության ուժեղացման և ներքին ավտոմոբիլային շուկայի աստիճանական բացման ազդեցությունն է տեղական արտադրողների գործունեության վրա։ Քննության են առնվում արտադրության արդյունավետությունը պայմանավորող այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են արտադրողականությունը, արտադրական ծախսերը, տեխնոլոգիական մակարդակը, արտադրանքի որակը, գնային մրցունակությունը, արտադրական հզորությունների օգտագործումը և մատակարարման շղթաների կազմակերպումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պաշտպանված ներքին շուկայից ավելի բաց մրցակցային միջավայրի անցման հնարավոր հետևանքներին, երբ տեղական արտադրողները ստիպված են մրցակցել միջազգային ընկերությունների և ներմուծվող արտադրանքի հետ։ Ազատ առևտուրը դիտարկվում է ինչպես նոր հնարավորությունների, այնպես էլ կառուցվածքային մարտահրավերների տեսանկյունից․ արտաքին շուկաների հասանելիության ընդլայնումը կարող է խթանել արտահանման զարգացումը, տեխնոլոգիական համագործակցությունը և ներդրումների ներգրավումը, մինչդեռ ներմուծման մրցակցության աճը կարող է բարձրացնել արտադրության արդյունավետության, որակի և նորարարական կարողությունների նկատմամբ պահանջները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև մաքսային քաղաքականության, պետական աջակցության, արդյունաբերական քաղաքականության և միջազգային առևտրային կանոնների փոխհարաբերությունները՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը ավտոմոբիլաշինության զարգացման վրա։ Կարևոր ուղղություն է տեղական արտադրության համեմատական մրցունակության գնահատումը և այն գործոնների բացահայտումը, որոնք կարող են սահմանափակել կամ ընդլայնել իրանական ավտոմոբիլային արտադրանքի ներկայությունն արտաքին շուկաներում։ Ուշադրություն կարող է հատկացվել նաև օտարերկրյա ներդրումների, տեխնոլոգիաների փոխանցման, արտադրական համագործակցության և միջազգային մատակարարման շղթաներին ինտեգրման հնարավոր ազդեցությանը ոլորտի արտադրողականության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի տնտեսական արդյունավետության գնահատումը ոչ միայն առանձին ձեռնարկությունների, այլև ամբողջ ճյուղի մակարդակով՝ հաշվի առնելով զբաղվածությունը, հարակից արտադրությունները, սպառողական շուկան և արտաքին առևտրային հարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է միջազգային առևտրի, արդյունաբերական տնտեսագիտության, մրցունակության և տնտեսական ինտեգրման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Իրանի ավտոմոբիլային արդյունաբերության զարգացման հնարավորություններն ու սահմանափակումները ավելի ազատ առևտրային միջավայրի պայմաններում։

Աշխատությունը նվիրված է հայկական կազմակերպությունների արտաքին շուկաներ մուտք գործելու գործընթացում կիրառվող մարքեթինգային ընթացակարգերի ուսումնասիրությանը՝ միջազգային տնտեսական հարաբերությունների, մրցակցության և արտահանման գործունեության զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում արտաքին շուկայի ընտրությունից մինչև ապրանքի կամ ծառայության դիրքավորման և առաջխաղացման ռազմավարության ձևավորումն իրականացվող փոխկապակցված մարքեթինգային գործողություններն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միջազգային շուկաների վերաբերյալ տեղեկատվության հավաքագրմանը և վերլուծությանը, սպառողների պահանջարկի գնահատմանը, մրցակցային միջավայրի ուսումնասիրմանը, շուկայի հատվածավորմանը և նպատակային սպառողական խմբերի որոշմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի արտաքին շուկայի գրավչության գնահատումը՝ հաշվի առնելով դրա ծավալը, զարգացման հնարավորությունները, մրցակցության ինտենսիվությունը, տնտեսական պայմանները և շուկա մուտք գործելու հետ կապված սահմանափակումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել արտաքին շուկա մուտք գործելու տարբեր կազմակերպական ձևեր՝ արտահանման, գործընկերային համագործակցության և միջազգային գործունեության այլ մոդելների տեսանկյունից՝ գնահատելով դրանց համապատասխանությունը կազմակերպության ռեսուրսներին և ռազմավարական նպատակներին։ Առանձին ուղղություն է միջազգային մարքեթինգային համալիրի ձևավորումը, որը ներառում է ապրանքի կամ ծառայության հարմարեցումը նպատակային շուկայի պահանջներին, գնային քաղաքականության ընտրությունը, բաշխման ուղիների կազմակերպումը և հաղորդակցական միջոցների կիրառումը։ Կարևորվում է նաև ապրանքանիշի միջազգային դիրքավորման խնդիրը, քանի որ նոր շուկայում կազմակերպության ճանաչելիությունն ու սպառողների վստահությունը կարող են էական նշանակություն ունենալ երկարաժամկետ մրցունակության համար։ Հայաստանի նյութերի հիման վրա խնդրի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տեղական կազմակերպությունների արտահանման ներուժը, սահմանափակ ռեսուրսներով արտաքին շուկաներում մրցակցելու առանձնահատկությունները և միջազգային մարքեթինգային գործունեության կազմակերպման հիմնական մարտահրավերները։ Ուշադրություն կարող է հատկացվել նաև թվային մարքեթինգի և էլեկտրոնային առևտրի հնարավորություններին, որոնք ընդլայնում են արտասահմանյան սպառողների հետ անմիջական հաղորդակցության և նոր շուկաների փորձարկման հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է միջազգային մարքեթինգի, ռազմավարական կառավարման, շուկայի հետազոտության և արտաքին տնտեսական գործունեության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգել արտաքին շուկա մուտք գործելու մարքեթինգային գործընթացները և բացահայտել հայկական կազմակերպությունների միջազգային մրցունակության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։