Готовые материалы

Աշխատությունը մեթոդական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Հայաստանի գրադարաններում միջգրադարանային աբոնեմենտի միջոցով ընթերցողների սպասարկման կազմակերպմանը, դրա առկա վիճակի գնահատմանը և հետագա զարգացման հիմնական ուղղությունների սահմանմանը։ Ներկայացվում է տարբեր գրադարանների ֆոնդերի փոխադարձ օգտագործման նշանակությունը՝ որպես ընթերցողների տեղեկատվական պահանջները առավել ամբողջական բավարարելու և առանձին հաստատությունների սահմանափակ ռեսուրսները համատեղ օգտագործելու կարևոր միջոց։ Քննվում են գրադարանների միջև գրականության և անհրաժեշտ փաստաթղթերի տրամադրման կազմակերպական սկզբունքները, պատվերների ընդունման ու մշակման ընթացակարգերը, նյութերի որոնումը, ուղարկումը, վերադարձը և համապատասխան հաշվառման վարումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր տիպի գրադարանների՝ ազգային, գիտական, բուհական, հանրային և մասնագիտացված հաստատությունների համագործակցության հնարավորություններին և միասնական սպասարկման համակարգում նրանց գործառույթների փոխհամաձայնեցմանը։ Վերլուծվում են ծառայության արդյունավետության վրա ազդող գործոնները՝ ֆոնդերի վերաբերյալ տեղեկատվության հասանելիությունը, գրացուցակների որակը, գրադարանների միջև հաղորդակցության արագությունը, պահանջվող նյութերի պահպանվածությունը և փոխանակման կազմակերպական պայմանները։ Մեթոդական հանձնարարականները կարող են ընդգրկել ընթերցողական հարցումների ճշգրտման, մատենագիտական տվյալների ստուգման, պատվերների գրանցման և գրադարանների միջև պատասխանատվությունների բաշխման սկզբունքներ։ Կարևորվում է նաև միասնական և համահավաք գրացուցակների նշանակությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է արագ որոշել անհրաժեշտ հրատարակության գտնվելու վայրը և համապատասխան գրադարանին փոխանցել հարցումը։ Հետագա զարգացման համատեքստում դիտարկվում են գրադարանային գործընթացների ավտոմատացման, էլեկտրոնային հաղորդակցության, թվային գրացուցակների և տեղեկատվական ցանցերի կիրառման հնարավորությունները՝ որպես սպասարկման արագությունն ու հասանելիությունը բարձրացնող գործոններ։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում ֆոնդերի պահպանության, նյութերի ժամանակավոր տրամադրման վերահսկման և գրադարանների միջև համագործակցության միասնական կանոնների պահպանման անհրաժեշտությանը։ Ընդհանուր առմամբ մեթոդական նյութը նպատակաուղղված է Հայաստանում միջգրադարանային համագործակցության կատարելագործմանը, տեղեկատվական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և ընթերցողների համար անհրաժեշտ գրականության հասանելիության ընդլայնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է 1990-ական թվականների հայ մամուլի լեզվում նոր բառերի, նոր իմաստների և նոր բառակապակցությունների ձևավորման ու գործածության օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Տվյալ ժամանակաշրջանը հայերենի բառապաշարի զարգացման տեսանկյունից առանձնանում է հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և մշակութային համակարգերի արագ փոփոխություններով, որոնք անմիջականորեն արտացոլվել են զանգվածային լրատվության միջոցների լեզվում։ Հետազոտության կենտրոնում նորաբանությունների առաջացման աղբյուրներն են, դրանց կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները, տարածման ուղիները և գրական լեզվի բառապաշարի վրա ունեցած ազդեցությունը։ Քննվում են հայերենի ներքին բառակազմական հնարավորություններով ստեղծված բառերը, օտար լեզուներից կատարված փոխառությունները, պատճենումները, ինչպես նաև արդեն գոյություն ունեցող բառերի նոր իմաստային կիրառությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն բառապաշարային միավորներին, որոնք կապված են տվյալ ժամանակաշրջանում հասարակական կյանքի նոր երևույթների, պետական և տնտեսական հաստատությունների, շուկայական հարաբերությունների, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, զանգվածային հաղորդակցության և մշակութային փոփոխությունների անվանման անհրաժեշտության հետ։ Նորաբանությունները կարող են դասակարգվել ըստ ծագման, բառակազմական կառուցվածքի, իմաստային ոլորտի, գործածության հաճախականության և լեզվում ամրապնդման աստիճանի։ Ուսումնասիրվում է նաև մամուլի դերը նոր բառերի տարածման և հանրայնացման գործընթացում, քանի որ պարբերական մամուլը ոչ միայն արձանագրում է լեզվական փոփոխությունները, այլև ակտիվորեն մասնակցում է նոր բառապաշարի շրջանառության ձևավորմանը։ Կարևորվում է նորմատիվ և գործածական մոտեցումների հարաբերակցությունը՝ պարզելու համար, թե նորաստեղծ կամ փոխառված միավորներից որոնք են աստիճանաբար հաստատվում ընդհանուր գործածության մեջ, իսկ որոնք պահպանվում են որպես որոշակի ժամանակաշրջանին բնորոշ անցողիկ լեզվական երևույթներ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս նաև բացահայտելու մամուլի տարբեր ժանրերի բառապաշարային առանձնահատկությունները և հասարակական փոփոխությունների ու լեզվական նորարարությունների միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը կարևոր նյութ է ներկայացնում ժամանակակից հայերենի բառապաշարի զարգացման պատմության, նորաբանությունների ձևավորման մեխանիզմների և հասարակական փոփոխությունների լեզվական արտացոլման ուսումնասիրման համար։

Աշխատությունը նվիրված է հողմային էներգիայի օգտագործման նախագծերի տեխնիկական, տնտեսական և էներգետիկ արդյունավետության գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հողմային ռեսուրսների ներուժի գնահատումը, էներգիայի արտադրության կանխատեսումը, համապատասխան տեխնոլոգիական լուծումների ընտրությունը և ներդրումային ծրագրերի տնտեսական նպատակահարմարության որոշումն են։ Քննվում են քամու արագության ու ուղղության փոփոխականության, տեղանքի բնական և կլիմայական առանձնահատկությունների, հողմային կայանքների տեխնիկական բնութագրերի և էլեկտրաէներգետիկական համակարգին դրանց ինտեգրման փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էներգիայի հնարավոր արտադրության և իրական արտադրողականության միջև տարբերությունների գնահատմանը, քանի որ հողմային ռեսուրսների անկայունությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ նախագծի ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Տնտեսական վերլուծության շրջանակում դիտարկվում են կապիտալ ներդրումները, շահագործման և սպասարկման ծախսերը, նախագծի ծառայության ժամանակահատվածում ակնկալվող էներգետիկ արդյունքը և ֆինանսական արդյունավետությունը բնութագրող ցուցանիշները։ Կարևորվում է նաև նախագծերի իրականացման վայրի ընտրությունը, քանի որ տեղանքի ռելիեֆը, ենթակառուցվածքների հասանելիությունը և էլեկտրական ցանցին միացման հնարավորությունները կարող են ազդել ինչպես արտադրողականության, այնպես էլ ընդհանուր ծախսերի վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր նախագծային տարբերակների համեմատական գնահատում և զգայունության վերլուծություն՝ պարզելու համար, թե հիմնական տեխնիկական ու տնտեսական գործոնների փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում վերջնական արդյունքների վրա։ Առանձին ուղղություն է հողմային էներգետիկայի բնապահպանական առավելությունների և հնարավոր ազդեցությունների գնահատումը՝ այն դիտարկելով վերականգնվող էներգետիկայի և էներգետիկ համակարգերի կայուն զարգացման համատեքստում։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև պետական աջակցության, էներգետիկ շուկայի պայմանների և ներդրումային միջավայրի նշանակությունը նման ծրագրերի տնտեսական կենսունակության համար։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է վերականգնվող էներգետիկայի, էներգետիկ տնտեսագիտության, տեխնիկական նախագծման և ներդրումային վերլուծության մոտեցումները՝ հողմաէներգետիկ ծրագրերի արդյունավետության բազմակողմանի գնահատման և դրանց իրագործման առավել նպատակահարմար պայմանների բացահայտման նպատակով։

Աշխատությունը մեթոդական բնույթի ուղեցույց է, որը նախատեսված է հանրային գրադարաններում տպագիր հրատարակությունների մատենագիտական մշակման միասնական սկզբունքների կիրառման համար։ Այն ներկայացնում է գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի մատենագիտական տվյալների ընտրության, համակարգման, գրանցման և միասնական ձևաչափով ներկայացման հիմնական պահանջները՝ նպաստելով գրադարանային տեղեկատու-որոնողական համակարգերի ճշգրտությանն ու միատեսակությանը։ Հիմնական ուշադրությունը հատկացվում է մատենագիտական գրառման կառուցվածքին, դրա պարտադիր և լրացուցիչ տարրերի հաջորդականությանը, հեղինակային տվյալների, հրատարակության վերաբերյալ տեղեկությունների, հրատարակության վայրի, հրատարակչության, տարեթվի, ծավալի և այլ բնութագրերի ճիշտ արտացոլմանը։ Քննարկվում են նաև տարբեր կառուցվածք ունեցող հրատարակությունների նկարագրման առանձնահատկությունները՝ անհատական և կոլեկտիվ հեղինակությամբ աշխատություններ, բազմահատոր հրատարակություններ, ժողովածուներ, շարունակական և պարբերական հրատարակություններ ու այլ նյութեր։ Մեթոդական նշանակություն ունի մատենագիտական նկարագրության տարրերի սահմանազատման, կետադրական նշանների հետևողական կիրառման և տեղեկատվության աղբյուրների ընտրության սկզբունքների պարզաբանումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ տպագիր նյութի տվյալները թերի են, ներկայացված են տարբեր լեզուներով կամ պահանջում են լրացուցիչ ճշտում՝ գրադարանային գրառման ամբողջականությունն ապահովելու համար։ Ուղեցույցի կարևոր նպատակներից է տարբեր գրադարաններում նույնատիպ հրատարակությունների նկարագրման մոտեցումների միասնականացումը, ինչը հեշտացնում է գրացուցակների վարումը, մատենագիտական տեղեկությունների փոխանակումը և ընթերցողների կողմից անհրաժեշտ նյութերի որոնումը։ Ներկայացվող կանոնները կարող են կիրառվել ինչպես այբբենական և համակարգային գրացուցակների ձևավորման, այնպես էլ ընթացիկ մատենագիտական աշխատանքի ընթացքում։ Աշխատանքը կարևորում է գրադարանավարի մասնագիտական ճշգրտությունը, քանի որ մատենագիտական գրառման նույնիսկ փոքր անհամապատասխանությունները կարող են դժվարացնել փաստաթղթի նույնականացումը և որոնումը։ Ընդհանուր առմամբ մեթոդական նյութը ծառայում է որպես գործնական և ուսուցողական ձեռնարկ՝ ուղղված մատենագիտական նկարագրության կանոնների յուրացմանը, գրադարանային մշակման որակի բարձրացմանը և տպագիր ֆոնդերի վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգված ներկայացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հարավային Կովկասում ձևավորված էթնոքաղաքական հակամարտությունների և տարածաշրջանում Ռուսաստանի ու Միացյալ Նահանգների աշխարհաքաղաքական շահերի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարածաշրջանային հակամարտությունների պատմաքաղաքական նախադրյալներն են, դրանց միջազգային չափումը և արտաքին դերակատարների քաղաքականության ազդեցության վերաբերյալ տարբեր գիտական մոտեցումները։ Հարավային Կովկասը դիտարկվում է որպես աշխարհագրական և ռազմավարական կարևորություն ունեցող տարածաշրջան, որտեղ տեղական քաղաքական գործընթացները փոխկապակցվել են անվտանգության, տրանսպորտային հաղորդակցությունների, էներգետիկ նախագծերի և միջազգային հարաբերությունների ավելի լայն համակարգի հետ։ Քննվում են Խորհրդային Միության փլուզումից հետո ձևավորված քաղաքական միջավայրի առանձնահատկությունները, նորանկախ պետությունների արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները և հակամարտությունների կարգավորման շուրջ ստեղծված միջազգային ձևաչափերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Ռուսաստանի և ԱՄՆ-ի տարածաշրջանային քաղաքականության նպատակների, կիրառված դիվանագիտական գործիքների և անվտանգության վերաբերյալ մոտեցումների համեմատական վերլուծությանը՝ դրանք ներկայացնելով ոչ միայն հնարավոր մրցակցության, այլև որոշ ժամանակաշրջաններում համընկնող շահերի և բազմակողմ համագործակցության շրջանակներում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարածաշրջանի պետությունների ինքնուրույն քաղաքական դերակատարությանը՝ խուսափելով հակամարտությունների զարգացումը բացառապես արտաքին ուժերի հարաբերություններով բացատրելուց։ Կարևորվում է էթնիկական ինքնության, պետականության, տարածքային պահանջների, պատմական հիշողության և անվտանգության ընկալումների նշանակությունը հակամարտությունների ձևավորման ու վերարտադրման գործընթացներում։ Ուսումնասիրվում է նաև միջազգային կազմակերպությունների և միջնորդական նախաձեռնությունների դերը՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված բանակցային և խաղաղ կարգավորման մեխանիզմների համատեքստում։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու տեղական, տարածաշրջանային և գլոբալ մակարդակներում գործող գործոնները և գնահատելու դրանց փոխկապակցվածությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային հարաբերությունների, հակամարտաբանության, տարածաշրջանագիտության և աշխարհաքաղաքական վերլուծության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հարավային Կովկասի էթնոքաղաքական հակամարտությունները որպես բազմագործոն գործընթացներ, որոնց ուսումնասիրությունը պահանջում է ինչպես ներքին պատմաքաղաքական պատճառների, այնպես էլ միջազգային միջավայրի և խոշոր արտաքին դերակատարների քաղաքականությունների համադրական դիտարկում։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում առանց ծնողական խնամքի մնացած երեխաների իրավական կարգավիճակի և նրանց անձնական ոչ գույքային ու գույքային իրավունքների իրականացման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երեխայի լավագույն շահերի ապահովման սկզբունքն է՝ որպես ընտանեկան, քաղաքացիական և սոցիալական պաշտպանության ոլորտներում համապատասխան իրավական հարաբերությունների կարգավորման կարևոր հիմք։ Քննվում են երեխայի անձնական ոչ գույքային իրավունքները՝ ներառյալ ընտանիքում ապրելու և դաստիարակվելու, իր ինքնությունը պահպանելու, կրթություն ստանալու, կարծիք արտահայտելու, արժանապատվության և անձնական կյանքի պաշտպանության, ինչպես նաև հարազատների հետ հարաբերությունների պահպանման հետ կապված իրավական երաշխիքները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գույքային իրավունքներին՝ սեփականության, ժառանգության, սոցիալական վճարների և այլ օրինական գույքային շահերի պաշտպանության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչ իրավական և կազմակերպական մեխանիզմներով են երեխայի իրավունքներն իրականացվում այն իրավիճակներում, երբ ծնողները բացակայում են կամ չեն կարող իրականացնել իրենց խնամքի և ներկայացուցչության պարտականությունները։ Այս համատեքստում դիտարկվում են խնամակալության և հոգաբարձության, որդեգրման, խնամատար ընտանիքի և երեխաների պաշտպանության այլ ձևերի իրավական առանձնահատկությունները՝ ուշադրություն դարձնելով երեխայի իրավունքների շարունակականության և արդյունավետ ներկայացուցչության ապահովմանը։ Կարևորվում է պետական և տեղական իրավասու մարմինների, սոցիալական ծառայությունների, դատարանների և այլ հաստատությունների դերաբաշխումը, ինչպես նաև նրանց համագործակցությունը երեխայի իրավական շահերի պաշտպանության գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև երեխային պատկանող գույքի կառավարման, պահպանման և տնօրինման նկատմամբ վերահսկողության խնդիրները՝ հնարավոր չարաշահումներից նրա շահերը պաշտպանելու տեսանկյունից։ Առանձին ուղղություն է ազգային իրավակարգավորման և երեխաների իրավունքների պաշտպանության միջազգային սկզբունքների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Իրավական նորմերի հետ մեկտեղ կարևորվում է դրանց գործնական կիրառումը, քանի որ իրավունքների պաշտոնական ամրագրումը ինքնին բավարար չէ դրանց լիարժեք իրականացման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ընտանեկան, քաղաքացիական և սոցիալական իրավունքի մոտեցումները՝ բացահայտելու առանց ծնողական խնամքի մնացած երեխաների իրավունքների պաշտպանության համակարգի առանձնահատկությունները, կիրառական խնդիրները և իրավական երաշխիքների արդյունավետ իրականացման հիմնական ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների լայն կիրառման պայմաններում անձի մասնագիտական անվտանգության հոգեբանական հիմքերի և դրանց ապահովման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մասնագիտական գործունեության ընթացքում մարդու հոգեբանական կայունությունը, փոփոխվող տեխնոլոգիական միջավայրին հարմարվելու կարողությունը, աշխատանքային արդյունավետության պահպանումը և մասնագիտական ռիսկերի ընկալման առանձնահատկություններն են։ Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ինտենսիվ օգտագործումը դիտարկվում է որպես աշխատանքային միջավայրը վերափոխող գործոն, որը մի կողմից ընդլայնում է մասնագիտական հնարավորությունները, իսկ մյուս կողմից կարող է առաջացնել տեղեկատվական գերբեռնվածություն, ուշադրության երկարատև կենտրոնացման անհրաժեշտություն, աշխատանքի արագ տեմպ և նոր գործիքներին շարունակաբար հարմարվելու պահանջ։ Քննվում են մասնագիտական անվտանգության հետ կապված հոգեբանական այնպիսի նախադրյալներ, ինչպիսիք են ինքնակարգավորումը, պատասխանատվությունը, ուշադրության կայունությունը, սթրեսակայունությունը, որոշումների ընդունման առանձնահատկությունները, մասնագիտական ինքնագնահատականը և փոփոխություններին հարմարվելու պատրաստակամությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարդու և տեխնոլոգիական համակարգի փոխազդեցությանը՝ ուսումնասիրելով թվային աշխատանքային միջավայրի ազդեցությունը աշխատողի վարքի, ճանաչողական գործընթացների և մասնագիտական գործունեության կազմակերպման վրա։ Կարևորվում է նաև տեղեկատվության ընկալման և մշակման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ մասնագիտական սխալների առաջացման հավանականությունը կարող է կապված լինել ոչ միայն տեխնիկական, այլև մարդկային գործոնների հետ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են դիտարկվել հոգեբանական գնահատման և մասնագիտական գործունեության վերլուծության մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել տարբեր աշխատանքային իրավիճակներում անվտանգության պահպանմանը նպաստող կամ այն դժվարացնող գործոնները։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է կանխարգելիչ մոտեցումների դերը՝ մասնագիտական պատրաստվածության, թվային կարողունակությունների զարգացման, աշխատանքի նպատակահարմար կազմակերպման և հոգեբանական ինքնակարգավորման հմտությունների ձևավորման համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կազմակերպական միջավայրի նշանակությանը, քանի որ աշխատանքի պայմանները, հաղորդակցությունը, պատասխանատվությունների բաշխումը և տեխնոլոգիական փոփոխությունների կառավարումը կարող են էականորեն ազդել աշխատողի մասնագիտական անվտանգության զգացողության և վարքի վրա։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է աշխատանքի հոգեբանության, կազմակերպական հոգեբանության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և մարդկային գործոնի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ժամանակակից թվայնացված աշխատանքային միջավայրում անվտանգ և կայուն մասնագիտական գործունեության հոգեբանական նախադրյալները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է առանձին ֆոտոնների գրանցման համար նախատեսված ջերմաէլեկտրական դետեկտորի զգայուն տարրի ֆիզիկական և մաթեմատիկական մոդելի ձևավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ֆոտոնի էներգիայի կլանման հետևանքով զգայուն տարրում առաջացող ջերմային փոփոխությունների և դրանց՝ չափելի էլեկտրական ազդանշանի փոխակերպման օրինաչափություններն են։ Քննվում են ջերմային ու էլեկտրական գործընթացների փոխկապակցվածությունը, ջերմաստիճանի փոփոխության դինամիկան, ջերմափոխանակությունը շրջակա միջավայրի հետ և նյութի ջերմաէլեկտրական հատկությունների ազդեցությունը դետեկտորի արձագանքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում զգայուն տարրի ջերմունակությանը, ջերմահաղորդականությանը, երկրաչափական պարամետրերին և նյութական բնութագրերին, քանի որ դրանց համակցությունը կարող է որոշել համակարգի զգայունությունը, արձագանքման ժամանակը և էներգետիկ լուծաչափը։ Մոդելավորման ընթացքում զգայուն տարրը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված ջերմային և էլեկտրական ենթահամակարգերից կազմված կառուցվածք, որի վարքը կարելի է նկարագրել համապատասխան էներգետիկ հաշվեկշռի և փոխակերպման գործընթացների միջոցով։ Ուսումնասիրվում է նաև ջերմային աղմուկի և այլ ֆոնային ազդեցությունների նշանակությունը, որոնք սահմանափակում են թույլ ազդանշանների հայտնաբերման հնարավորությունը և կարևոր դեր ունեն միաֆոտոնային գրանցման հուսալիության գնահատման ժամանակ։ Մաթեմատիկական մոդելը հնարավորություն է տալիս վերլուծելու տարբեր պարամետրերի փոփոխության ազդեցությունը դետեկտորի հիմնական բնութագրերի վրա և համեմատելու զգայուն տարրի կառուցվածքային տարբերակները։ Կարևորվում է մոդելի կիրառումը համակարգի աշխատանքային բնութագրերի կանխատեսման և փորձարարական տվյալների մեկնաբանման համար՝ առանց յուրաքանչյուր հնարավոր կառուցվածքային տարբերակի առանձին ֆիզիկական իրականացման անհրաժեշտության։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև հաշվարկային արդյունքների համադրումը փորձարարական չափումների հետ՝ մոդելի համապատասխանությունն ու կիրառելիության սահմանները գնահատելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆոտոնիկայի, ջերմաֆիզիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, դետեկտորային տեխնիկայի և մաթեմատիկական մոդելավորման մոտեցումները՝ բարձր զգայունությամբ միաֆոտոնային գրանցման համակարգերի գիտական հիմքերի զարգացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում պարենային ապահովվածության և գյուղատնտեսական արտադրանքի առևտրի տնտեսական գնահատմանը՝ դիտարկելով դրանց փոխադարձ կապերը երկրի ագրոպարենային համակարգի զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում բնակչության հիմնական պարենային պահանջների բավարարումը, տեղական գյուղատնտեսական արտադրության ներուժը, ներմուծման և արտահանման կառուցվածքը, ինչպես նաև ներքին ու արտաքին շուկաների ազդեցությունն են պարենային համակարգի կայունության վրա։ Քննվում են գյուղատնտեսական արտադրանքի արտադրության ծավալների, սպառման պահանջարկի, գների, առևտրային հոսքերի և ինքնաբավության մակարդակի փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել պարենային ապրանքների ֆիզիկական և տնտեսական հասանելիության վրա՝ ներառյալ գյուղատնտեսության արտադրողականությունը, բնական ռեսուրսների սահմանափակումները, արտադրական ծախսերը, շուկայական ենթակառուցվածքները և արտաքին առևտրի պայմանները։ Գյուղատնտեսական արտադրանքի առևտուրը դիտարկվում է ինչպես ներքին պահանջարկի լրացման, այնպես էլ ազգային արտադրողների համար արտաքին շուկաների հնարավորությունների տեսանկյունից։ Վերլուծության շրջանակում կարող են գնահատվել տարբեր ապրանքախմբերի ներմուծման և արտահանման հարաբերակցությունը, առևտրային հաշվեկշիռը, շուկաների աշխարհագրական կառուցվածքը և առանձին պարենային ապրանքների նկատմամբ արտաքին կախվածության աստիճանը։ Կարևորվում է նաև պետական ագրարային և առևտրային քաղաքականության դերը՝ արտադրության խթանման, շուկաների կարգավորման, գյուղատնտեսական արտադրողների տնտեսական կայունության և պարենային համակարգի դիմակայունության ապահովման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ պարենային ապահովվածության գնահատման տնտեսական ցուցանիշներին՝ դրանց միջոցով բացահայտելով արտադրության, սպառման և առևտրի միջև գոյություն ունեցող կառուցվածքային հարաբերությունները։ Միաժամանակ դիտարկվում են միջազգային շուկաներում գների փոփոխությունների, առևտրային սահմանափակումների և մատակարարման շղթաների անկայունության հնարավոր ազդեցությունները երկրի ագրոպարենային համակարգի վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, միջազգային առևտրի և պարենային քաղաքականության մոտեցումները՝ գյուղատնտեսական արտադրության ու առևտրի զարգացման օրինաչափությունների գնահատման և պարենային համակարգի երկարաժամկետ կայունության ապահովման տնտեսական ուղղությունների բացահայտման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արդյունաբերական կազմակերպման սկզբունքներով գործող թռչնաբուծական տնտեսությունների տնտեսական արդյունավետության գնահատմանը և դրա բարձրացման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում արտադրական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, արտադրանքի ինքնարժեքի ձևավորումը, աշխատանքի արտադրողականությունը, կերային ապահովվածությունը, հիմնական միջոցների օգտագործումը, արտադրության կազմակերպումը և իրացման համակարգի տնտեսական առանձնահատկություններն են։ Վերլուծվում են թռչնամսի և ձվի արտադրության վրա ազդող ներքին ու արտաքին տնտեսական գործոնները, արտադրական ծախսերի կառուցվածքը և դրանց ազդեցությունը ձեռնարկությունների եկամտաբերության ու մրցունակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կերային ծախսերի նշանակությանը, քանի որ դրանք թռչնաբուծական արտադրության ծախսային համակարգի կարևոր բաղադրիչներից են և կարող են էական ազդեցություն ունենալ վերջնական արտադրանքի ինքնարժեքի վրա։ Քննվում են արտադրական գործընթացների մասնագիտացման, կենտրոնացման, տեխնիկական վերազինման և կառավարման համակարգերի կատարելագործման տնտեսական հնարավորությունները։ Կարևորվում է նաև արտադրության ծավալների և շուկայական պահանջարկի փոխհամաձայնեցումը, արտադրանքի իրացման արդյունավետ կազմակերպումը, մատակարարման շղթաների կայունությունը և տեղական արտադրողների մրցակցային դիրքերի ամրապնդումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել հիմնական տնտեսական ցուցանիշները՝ արտադրողականությունը, շահութաբերությունը, ծախսատարությունը, ռեսուրսների հատույցը և արտադրանքի միավորի վրա կատարվող ծախսերը՝ տարբեր տնտեսությունների կամ ժամանակաշրջանների տվյալների համեմատության միջոցով։ Անդրադարձ է կատարվում ներդրումների, տեխնոլոգիական արդիականացման և արտադրական ենթակառուցվածքների զարգացման տնտեսական նշանակությանը։ Միաժամանակ դիտարկվում են ոլորտի պետական կարգավորման, ֆինանսավորման հասանելիության, գնային միջավայրի և ներմուծվող արտադրանքի հետ մրցակցության ազդեցությունները։ Արդյունավետության բարձրացումը ներկայացվում է որպես համալիր խնդիր, որը պահանջում է արտադրական, ֆինանսական, կառավարչական և շուկայական գործոնների փոխկապակցված ուսումնասիրություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպատակաուղղված է թռչնաբուծական կազմակերպությունների տնտեսական ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործման, արտադրանքի մրցունակության բարձրացման և ոլորտի կայուն զարգացման համար գիտականորեն հիմնավորված տնտեսական ու կազմակերպական մոտեցումների ձևավորմանը։

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական հաղորդակցության մեջ խոսքային և ոչ խոսքային միջոցների փոխազդեցության ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն փաստական նյութի վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում հրապարակային քաղաքական խոսքն է որպես բազմաշերտ հաղորդակցական երևույթ, որի իմաստային և ներգործական կառուցվածքը ձևավորվում է ոչ միայն բառերի, քերականական կառույցների և ոճական միջոցների, այլև հաղորդակցական իրավիճակի, խոսողի կերպարի, լսարանի, մշակութային համատեքստի և արտալեզվական ազդակների համակցությամբ։ Քննվում են բառապաշարի ընտրության, շարահյուսական կառուցվածքների, կրկնությունների, փոխաբերությունների, հակադրությունների, գնահատողական միավորների և հռետորական այլ միջոցների գործառույթները՝ պարզելու համար, թե ինչպես են դրանք մասնակցում քաղաքական ուղերձի կառուցմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լեզվական միջոցների և արտալեզվական բաղադրիչների՝ ձայնի ինտոնացիայի, դադարների, շեշտադրումների, դիմախաղի, ժեստերի և ընդհանուր հաղորդակցական իրավիճակի փոխկապակցվածությանը։ Այս տարրերը դիտարկվում են ոչ թե մեկուսացված, այլ որպես միասնական հաղորդակցական համակարգի բաղադրիչներ, որոնք կարող են փոխլրացնել, ուժեղացնել կամ որոշ դեպքերում փոփոխել արտահայտված խոսքային իմաստը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է խոսողի և լսարանի հարաբերության ուսումնասիրությունը՝ ներառելով հասցեագրումը, ընդհանուր արժեքների ու գիտելիքների վերաբերյալ ենթադրությունները և լսարանի արձագանքի հաշվառումը։ Անգլերեն քաղաքական խոսքի փաստական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև լեզվամշակութային առանձնահատկություններ, քաղաքական բառապաշարի գործածության օրինաչափություններ և տարբեր հաղորդակցական ռազմավարությունների լեզվական իրականացումը։ Կարող են համադրվել լեզվագործաբանական, դիսկուրսային, ոճագիտական և հաղորդակցական վերլուծության մեթոդներ՝ խոսքի կառուցվածքի և համատեքստի միջև հարաբերությունները բազմակողմանիորեն ներկայացնելու համար։ Կարևորվում է նաև այն հանգամանքը, որ հրապարակային ելույթի մեկնաբանությունը պահանջում է հաշվի առնել դրա ստեղծման կոնկրետ հաղորդակցական պայմանները, քանի որ նույն լեզվական միավորը տարբեր իրավիճակներում կարող է ձեռք բերել տարբեր գործաբանական նշանակություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը քաղաքական ելույթը ներկայացնում է որպես լեզվական և արտալեզվական գործոնների փոխկապակցված ամբողջություն՝ նպաստելով քաղաքական դիսկուրսի կառուցվածքի, հաղորդակցական գործառույթների և անգլերեն հրապարակային խոսքի առանձնահատկությունների առավել խորքային ուսումնասիրմանը։

Աշխատությունը նվիրված է սուլֆիդային ցինկ պարունակող հանքային խտանյութերի հիդրոմետալուրգիական վերամշակման և բարձր մաքրության ցինկի ստացման տեխնոլոգիական սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հումքի ուղղակի հիդրոօքսիդացման մոտեցումն է, որի շրջանակում ուսումնասիրվում է ցինկ պարունակող սուլֆիդային բաղադրիչների փոխակերպումը ջրային միջավայրում և հետագա մետալուրգիական փուլերի համար համապատասխան ցինկային համակարգի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սկզբնական խտանյութի հանքաբանական ու քիմիական կազմի նշանակությանը, քանի որ հիմնական օգտակար բաղադրիչի հետ առկա երկաթի, պղնձի, կապարի և այլ ուղեկից տարրերի միացությունները կարող են ազդել տեխնոլոգիական գործընթացի ընտրողականության և վերջնական արտադրանքի մաքրության վրա։ Քննվում են հիդրոմետալուրգիական փոխակերպումների ընդհանուր ֆիզիկաքիմիական օրինաչափությունները, պինդ և հեղուկ փուլերի միջև նյութափոխանակությունը, ցինկի լուծույթ անցնելու առանձնահատկությունները և կողմնակի բաղադրիչների վարքը։ Կարևորվում է ստացված լուծույթների հետագա մաքրման խնդիրը, քանի որ բարձր մաքրության մետաղի ստացումը պահանջում է խառնուրդների արդյունավետ տարանջատում և տեխնոլոգիական շղթայի առանձին փուլերի փոխհամաձայնեցում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել ցինկի կորզման աստիճանը, գործընթացի ընտրողականությունը, նյութական հոսքերի կառուցվածքը և վերջնական արտադրանքի որակական ցուցանիշները։ Ուղղակի վերամշակման մոտեցումը դիտարկվում է նաև ավանդական բազմափուլ մետալուրգիական սխեմաների հետ համեմատության տեսանկյունից՝ գնահատելով հումքի օգտագործման արդյունավետությունը, երկրորդային նյութական հոսքերի ձևավորումը և շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Առանձին նշանակություն ունի տեխնոլոգիական մնացորդների բնույթի և դրանց հետագա կառավարման ուսումնասիրությունը՝ արտադրության նյութական հաշվեկշռի ամբողջական գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տեխնոլոգիական լուծման էներգետիկ և տնտեսական նպատակահարմարությանը՝ արդյունաբերական կիրառելիությունը դիտարկելով հումքի առանձնահատկությունների ու պահանջվող մետաղի որակի հետ միասին։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է գունավոր մետալուրգիայի, հիդրոմետալուրգիայի, հանքային հումքի վերամշակման և ֆիզիկական քիմիայի մոտեցումները՝ ցինկ պարունակող սուլֆիդային խտանյութերի արդյունավետ վերամշակման և բարձր մաքրության մետաղական արտադրանքի ստացման գիտատեխնիկական հիմքերի զարգացման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է բարձր էներգիաների ֆիզիկայի փորձարարական սարքավորման կարևոր բաղադրիչներից մեկի՝ հադրոնային կալորիմետրային համակարգի արձագանքի և չափողական բնութագրերի ուսումնասիրությանը տարբեր տեսակի մասնիկների դեպքում։ Հետազոտության կենտրոնում պիոնների և պրոտոնների՝ կալորիմետրի նյութի հետ փոխազդեցության արդյունքում ձևավորվող հադրոնային հեղեղների առանձնահատկություններն են, գրանցվող էներգիայի չափումը և դետեկտորի արձագանքի կախվածությունը մասնիկի տեսակից ու էներգիայից։ Քննվում են այնպիսի հիմնական բնութագրեր, ինչպիսիք են էներգետիկ արձագանքը, էներգետիկ լուծաչափը, գծայնությունը և ազդանշանի տարածական բաշխումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պիոնների և պրոտոնների համար ստացվող արդյունքների համեմատությանը, քանի որ տարբեր հադրոնների փոխազդեցությունները նյութի հետ կարող են առաջացնել հեղեղների կառուցվածքի և գրանցվող էներգիայի որոշակի տարբերություններ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե որքան ճշգրիտ է կալորիմետրային համակարգը վերականգնում մասնիկների սկզբնական էներգիան և ինչպես են չափման արդյունքների վրա ազդում հադրոնային փոխազդեցությունների վիճակագրական տատանումները։ Կարևորվում է նաև կալորիմետրի առանձին հատվածներում էներգիայի կուտակման ուսումնասիրությունը, որի միջոցով հնարավոր է բնութագրել հադրոնային հեղեղների երկայնական և լայնական զարգացումը։ Փորձարարական տվյալները կարող են համադրվել մասնիկների փոխազդեցությունների համակարգչային մոդելավորման արդյունքների հետ՝ կիրառվող ֆիզիկական մոդելների համապատասխանությունը գնահատելու նպատակով։ Նման համեմատությունը կարևոր է ոչ միայն դետեկտորի աշխատանքի ուսումնասիրության, այլև բարձր էներգիաների փորձերում օգտագործվող մոդելավորման համակարգերի կատարելագործման համար։ Առանձին նշանակություն ունի կալիբրացման և չափման անորոշությունների գնահատումը, քանի որ կալորիմետրի բնութագրերի ճշգրտությունը անմիջականորեն կապված է բախումների արդյունքում առաջացող հադրոնների և հադրոնային շիթերի էներգիայի վերականգնման հուսալիության հետ։ Հետազոտության արդյունքները նպաստում են դետեկտորի աշխատանքի ավելի ամբողջական ըմբռնմանը և փորձարարական տվյալների ֆիզիկական մեկնաբանության ճշգրտության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տարրական մասնիկների փորձարարական ֆիզիկայի, դետեկտորային տեխնիկայի, կալորիմետրիայի և համակարգչային մոդելավորման մոտեցումները՝ պիոնների ու պրոտոնների գրանցման ժամանակ հադրոնային կալորիմետրի արձագանքը բազմակողմանիորեն գնահատելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է բարձր կարգի սպեկտրային վերլուծության մեթոդների կիրառմանը հեռահաղորդակցական և ռադիոլոկացիոն համակարգերում օգտագործվող ազդանշանների կառուցվածքային ու վիճակագրական առանձնահատկությունների գնահատման համար։ Հետազոտության կենտրոնում բիսպեկտրի տեղեկատվական հնարավորություններն են, որոնք սովորական հզորության սպեկտրային վերլուծության համեմատ թույլ են տալիս ուսումնասիրել ազդանշանի բաղադրիչների միջև ավելի բարդ փոխկապակցվածություններ և բացահայտել ոչ գաուսյան ու ոչ գծային երևույթների որոշ դրսևորումներ։ Քննվում են ազդանշանների հաճախականային բաղադրիչների փոխազդեցությունը, փուլային կապերի պահպանման առանձնահատկությունները և բարձր կարգի վիճակագրական բնութագրերի օգտագործման հնարավորությունները ազդանշանի վիճակի գնահատման խնդիրներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում օգտակար ազդանշանի և աղմուկային բաղադրիչների տարբերակմանը, քանի որ հաղորդակցական և ռադիոլոկացիոն համակարգերում չափումների հուսալիությունը հաճախ պայմանավորված է խանգարումների առկայությամբ և ազդանշան-աղմուկ հարաբերակցությամբ։ Բիսպեկտրալ ներկայացումը դիտարկվում է որպես լրացուցիչ տեղեկատվության աղբյուր, որի միջոցով հնարավոր է բնութագրել այնպիսի կառուցվածքային հատկություններ, որոնք կարող են չարտահայտվել երկրորդ կարգի սպեկտրային գնահատումներում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել դասական սպեկտրային և բարձր կարգի սպեկտրային մեթոդները՝ գնահատելով դրանց տեղեկատվական հնարավորությունները տարբեր տիպի ազդանշանների դեպքում։ Կարևորվում են նաև բիսպեկտրային գնահատականների կայունության, ճշգրտության, հաշվարկային բարդության և տվյալների ծավալի հետ կապված խնդիրները։ Հեռահաղորդակցական կիրառություններում նման վերլուծությունը կարող է օգտակար լինել ազդանշանների դասակարգման, աղավաղումների հայտնաբերման և հաղորդման համակարգերի աշխատանքի գնահատման համար, իսկ ռադիոլոկացիոն խնդիրներում՝ վերադարձվող ազդանշանների կառուցվածքային առանձնահատկությունների և խանգարումների ֆոնի վրա դրանց բնութագրերի ուսումնասիրության համար։ Մաթեմատիկական մոդելավորումը և թվային մշակումը հնարավորություն են տալիս համեմատել տարբեր պայմաններում ստացված արդյունքները և գնահատել ընտրված մեթոդների արդյունավետությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է թվային ազդանշանների մշակման, վիճակագրական ռադիոտեխնիկայի և բարձր կարգի սպեկտրային վերլուծության մոտեցումները՝ հեռահաղորդակցական ու ռադիոլոկացիոն ազդանշանների վերաբերյալ առավել ամբողջական տեղեկատվություն ստանալու և դրանց գնահատման մեթոդները կատարելագործելու նպատակով։