Готовые материалы

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է ճարպկության՝ որպես մարդու կարևոր շարժողական կարողության, տեսական և գործնական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրա զարգացմանն ուղղված արդյունավետ մեթոդիկայի մշակմանը։ Աշխատության շրջանակում ճարպկությունը դիտարկվում է որպես շարժումները արագ, ճշգրիտ և նպատակային փոխելու, փոփոխվող իրավիճակներին հարմարվելու, հավասարակշռությունը պահպանելու և շարժողական առաջադրանքները տարբեր պայմաններում արդյունավետ կատարելու կարողություն։ Ուսումնասիրվում են ճարպկության կառուցվածքային բաղադրիչները, դրա կապը արագության, ուժի, դիմացկունության, ճկունության, հավասարակշռության, տարածական կողմնորոշման և շարժումների կոորդինացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ճարպկության դրսևորման պայմաններին և այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել դրա մակարդակի վրա, այդ թվում՝ մարզվողի տարիքին, ֆիզիկական պատրաստվածությանը, նյարդամկանային համակարգի առանձնահատկություններին, շարժողական փորձին և մարզման կազմակերպման պայմաններին։ Աշխատության գործնական հատվածում ներկայացվում են ճարպկության զարգացման համար նախատեսված վարժությունների և մեթոդների ընտրության ու կիրառման սկզբունքները։ Կարող են ուսումնասիրվել ուղղության և շարժման արագ փոփոխությամբ, տարբեր մեկնարկային դիրքերով, խոչընդոտների հաղթահարմամբ, տարածական կողմնորոշմամբ և արագ արձագանքով պայմանավորված վարժություններ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շարժողական առաջադրանքների աստիճանական բարդացմանը, վարժությունների բազմազանությանը, կրկնությունների քանակի և ինտենսիվության ճիշտ ընտրությանը, ինչպես նաև մարզման անհատականացմանը։ Հետազոտության ընթացքում հնարավոր է կիրառել շարժողական թեստեր՝ ճարպկության սկզբնական մակարդակը որոշելու, մարզման ընթացքում դրա փոփոխությունները գնահատելու և մշակված մեթոդիկայի արդյունավետությունը ստուգելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրել ճարպկության զարգացման տեսական դրույթները և գործնական մարզման փորձը՝ ձևավորելով դրա նպատակային կատարելագործման համար կիրառելի մոտեցումներ։ Մշակվող մեթոդիկան կարող է կիրառվել ֆիզիկական դաստիարակության դասերին, մարզական խմբերում, տարբեր մարզաձևերի նախապատրաստական և հատուկ մարզման փուլերում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել շարժողական պատրաստվածության բարձրացմանը, շարժումների կոորդինացման կատարելագործմանը և տարբեր ֆիզիկական առաջադրանքների կատարման արդյունավետության մեծացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ֆիզիկական դաստիարակության ուսուցիչներին, մարզիչներին, սպորտային մանկավարժներին, ֆիզիկական կուլտուրայի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հիդրոպոնիկ մշակության պայմաններում բույսերի հանքային սնուցման օպտիմալացմանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով երեք տարբեր մշակաբույսերի՝ հավանաբար խնայի, բասմայի և կիտրոնային սորգոյի, աճի ու զարգացման համար անհրաժեշտ սննդային ռեժիմների ուսումնասիրության վրա։ Աշխատության հիմնական նպատակն է որոշել հանքային սննդատարրերի այնպիսի հարաբերակցություններ և խտություններ, որոնք կարող են ապահովել բույսերի բնականոն աճը, բարձր կենսաբանական արտադրողականությունը և ստացվող բուսական հումքի համապատասխան որակը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բույսերի սնուցման հիմնական տարրերի՝ ազոտի, ֆոսֆորի, կալիումի, ինչպես նաև երկրորդային և միկրոտարրերի դերը բույսերի ֆիզիոլոգիական գործընթացներում։ Հիդրոպոնիկ համակարգը հնարավորություն է տալիս վերահսկելի պայմաններում կարգավորել սննդային լուծույթի բաղադրությունը և առանձին գնահատել տարբեր տարրերի ազդեցությունը բույսերի աճի, արմատային համակարգի զարգացման, տերևային մակերեսի ձևավորման և ընդհանուր կենսազանգվածի կուտակման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սննդային լուծույթի խտությանը, թթվայնությանը, էլեկտրահաղորդականությանը և սննդատարրերի հարաբերակցությանը, քանի որ այդ ցուցանիշները անմիջականորեն կապված են արմատների կողմից ջրի և հանքային նյութերի յուրացման արդյունավետության հետ։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև տարբեր բույսերի սննդային պահանջների տարբերությունները՝ հաշվի առնելով դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, աճի արագությունը և արտադրական նշանակությունը։ Հետազոտության ընթացքում գնահատվում են բույսերի մորֆոլոգիական և ֆիզիոլոգիական ցուցանիշները, հնարավոր է նաև՝ պիգմենտների պարունակությունը, ջրային ռեժիմը, սննդատարրերի կուտակումը և բերքատվության կամ բուսական հումքի որակի փոփոխությունները։ Կարևոր խնդիր է սնուցման այնպիսի ռեժիմի ընտրությունը, որը ոչ միայն կբարձրացնի արտադրողականությունը, այլև թույլ կտա խուսափել սննդատարրերի պակասից կամ ավելցուկից, որոնք կարող են բացասաբար անդրադառնալ բույսերի աճի և զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառվել փակ և վերահսկվող պայմաններում բույսերի արտադրության տեխնոլոգիաների կատարելագործման, սննդային լուծույթների կազմի օպտիմալացման և հիդրոպոնիկ տնտեսությունների արտադրական արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ագրոնոմներին, բուսաֆիզիոլոգներին, հիդրոպոնիկ արտադրության մասնագետներին, բուսաբուծության ոլորտի հետազոտողներին, ջերմատնային տնտեսությունների մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է համընդհանուր ցանցային լեզվից հայերեն նախադասությունների սերման համար մաթեմատիկական մոդելների և ծրագրային ապահովման մշակմանը։ Հետազոտության հիմքում բնական լեզվի ավտոմատ մշակման խնդիրն է, որի նպատակն է համակարգչային եղանակներով իրականացնել օտար լեզվով ներկայացված նախադասությունների իմաստային և կառուցվածքային վերլուծություն ու դրանց հայերեն համարժեքների ձևավորում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են լեզվական միավորների ձևական ներկայացման, նախադասությունների կառուցվածքային վերլուծության, բառային և քերականական համապատասխանությունների որոշման և հայերենում ճիշտ շարադասության ու ձևաբանական ձևերի ընտրության խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաթեմատիկական մոդելների կառուցմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է նկարագրել ելակետային և հայերեն լեզվական կառուցվածքների միջև առկա հարաբերությունները և ավտոմատացնել նախադասությունների փոխակերպման գործընթացը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև համապատասխան ծրագրային ապահովման նախագծումն ու իրականացումը, որը պետք է ապահովի մուտքային լեզվական տվյալների ընդունում, դրանց վերլուծություն, անհրաժեշտ փոխակերպումների կատարում և հայերեն արդյունքի ստացում։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել բառարանային տվյալների կազմակերպման, ձևաբանական վերլուծության, շարահյուսական կառուցվածքների ճանաչման և լեզվական կանոնների մեքենայական կիրառման մեխանիզմները։ Հայերենի առանձնահատկությունները՝ հատկապես հոլովական համակարգը, բայական ձևերի բազմազանությունը, բառերի շարադասական հարաբերությունները և ձևաբանական հարուստ կառուցվածքը, պահանջում են հատուկ մոտեցումներ, որպեսզի համակարգը կարողանա ստանալ ոչ միայն բառացի, այլև քերականորեն և իմաստային առումով հնարավորինս ճիշտ նախադասություններ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են մշակվել ալգորիթմներ, հաշվարկային մեթոդներ և տվյալների կառուցվածքներ, որոնք նախատեսված են լեզվական տեղեկատվության ավտոմատ մշակման համար։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև մշակված համակարգի փորձարկումը՝ տարբեր բարդության և կառուցվածքի նախադասությունների վրա, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել մոդելի ճշգրտությունը, բացահայտել սխալների հիմնական տեսակները և կատարելագործել փոխակերպման մեխանիզմները։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել հայերենի համակարգչային մշակման, ավտոմատ թարգմանության, էլեկտրոնային բառարանների, լեզվական ուսուցման համակարգերի և հայերեն տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայերենի թվայնացման և բնական լեզվի մշակման համակարգերում դրա լիարժեք ընդգրկման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել համակարգչային լեզվաբաններին, ծրագրավորողներին, արհեստական բանականության և բնական լեզվի մշակման մասնագետներին, մաթեմատիկոսներին, լեզվաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան տեխնիկական ու բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հոգեբանական վեպի տեքստի շարահյուսական և ոճական առանձնահատկությունների բացահայտմանը՝ Վիրջինիա Վուլֆի և Ջոզեֆ Հելլերի ստեղծագործությունների նյութի հիման վրա։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ցույց տալ, թե ինչպես են շարահյուսական կառուցվածքները, նախադասությունների կազմակերպումը և տարբեր ոճական միջոցները մասնակցում կերպարների ներաշխարհի, հոգեբանական վիճակների, գիտակցության ընթացքի և հեղինակի գեղարվեստական մտադրության արտահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են հոգեբանական վեպի տեքստի կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով դրա համար բնորոշ ներքին մենախոսությունը, գիտակցության հոսքի ներկայացումը, մտքերի և զգացմունքների հաջորդականության փոխանցումը և պատմողական տարբեր տեսանկյունների կիրառումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարզ և բարդ նախադասությունների հարաբերակցությանը, նախադասության անդամների կառուցվածքին, շարադասությանը, զուգահեռ կառույցներին, կրկնություններին, ընդհատումներին, անավարտ նախադասություններին և այլ շարահյուսական միջոցներին։ Աշխատության մեջ համեմատական տեսանկյունից վերլուծվում են երկու հեղինակների անհատական ոճերը՝ բացահայտելով ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ տարբերակիչ հատկանիշները։ Վիրջինիա Վուլֆի արձակի դեպքում կարևոր նշանակություն ունի ներքին գիտակցության շարժման և հոգեբանական նրբերանգների փոխանցմանը ծառայող ճկուն ու բազմաշերտ շարահյուսությունը, մինչդեռ Ջոզեֆ Հելլերի ստեղծագործություններում կարող են առանձնացվել այլաբանական, հեգնական, կրկնվող և երբեմն միտումնավոր խախտված կառուցվածքներ, որոնք նպաստում են հերոսների հոգեբանական և սոցիալական աշխարհի յուրահատուկ ներկայացմանը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է շարահյուսական ձևի և գեղարվեստական բովանդակության փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ նախադասության կառուցվածքը հոգեբանական արձակում ոչ միայն քերականական, այլև արտահայտչական և իմաստաստեղծ գործառույթ ունի։ Քննության են առնվում նաև հեղինակային կետադրության, ռիթմի, նախադասությունների երկարության փոփոխության և տեքստի ինտոնացիոն կազմակերպման դերը։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հոգեբանական վեպի լեզվական կազմակերպման ընդհանուր օրինաչափությունները և հեղինակային անհատական ոճի դրսևորումները։ Աշխատության արդյունքները կարող են նշանակալի լինել անգլալեզու գեղարվեստական տեքստի լեզվաբանական և ոճագիտական ուսումնասիրության, հոգեբանական արձակի կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտման և գրական տեքստի մեկնաբանության համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, ոճագետներին, գրականագետներին, անգլերենագետներին, թարգմանիչներին, հետազոտողներին և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է համակարգչից օգտվողների ֆունկցիոնալ վիճակի հետազոտությանը տեսատարածական բնույթի գործունեության դինամիկայում։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկարատև կամ տարբեր ինտենսիվությամբ համակարգչային աշխատանքի ընթացքում մարդու օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունների օրինաչափությունները և գնահատել այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել աշխատունակության ու գործունեության արդյունավետության վրա։ Հետազոտության շրջանակում համակարգչային գործունեությունը դիտարկվում է որպես բարձր տեսողական և տարածական ծանրաբեռնվածություն պահանջող աշխատանք, որի ընթացքում կարևոր նշանակություն ունեն տեսողական ընկալումը, ուշադրությունը, տարածական կողմնորոշումը, տեղեկատվության արագ մշակումը և որոշումների ընդունումը։ Ուսումնասիրվում են աշխատանքի տարբեր փուլերում մարդու հոգեֆիզիոլոգիական վիճակի փոփոխությունները՝ ուշադրություն դարձնելով հոգնածության, լարվածության, աշխատունակության և վերականգնման դինամիկային։ Աշխատության մեջ կարող են գնահատվել ֆունկցիոնալ վիճակը բնութագրող մի շարք ֆիզիոլոգիական և հոգեբանական ցուցանիշներ, ինչպես նաև դրանց փոփոխությունները աշխատանքային ծանրաբեռնվածության աճի պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեսողական համակարգի գործունեությանը, քանի որ էկրանի առջև իրականացվող աշխատանքը պահանջում է տեսողական տեղեկատվության շարունակական ընկալում, տարբերակում և տարածական կազմակերպում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ուշադրության կայունության, ռեակցիայի արագության, մտավոր աշխատունակության և առաջադրանքների կատարման ճշգրտության գնահատում՝ տարբեր ժամանակային փուլերում։ Կարևոր խնդիր է ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունների և աշխատանքային արդյունավետության միջև փոխհարաբերությունների բացահայտումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու համակարգչային աշխատանքի ընթացքում առաջացող հոգեֆիզիոլոգիական ծանրաբեռնվածության բնույթը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել աշխատանքի և հանգստի ռեժիմների օպտիմալացման, համակարգչային աշխատատեղերի էրգոնոմիկ կազմակերպման, տեսողական և մտավոր ծանրաբեռնվածության նվազեցման, ինչպես նաև աշխատունակության պահպանմանն ուղղված կանխարգելիչ միջոցառումների մշակման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն հատկապես այն մասնագիտական ոլորտներում, որտեղ համակարգչային աշխատանքը կազմում է աշխատանքային գործունեության հիմնական մասը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հոգեֆիզիոլոգներին, աշխատանքային ֆիզիոլոգիայի և էրգոնոմիկայի մասնագետներին, հոգեբաններին, աշխատանքի անվտանգության ոլորտի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բուհում կրտսեր դպրոցի ապագա ուսուցչի հաղորդակցման մշակույթի ձևավորման տեխնոլոգիայի մշակմանը և մանկավարժական գործընթացում դրա արդյունավետության ուսումնասիրմանը։ Աշխատության կենտրոնում այն հիմնախնդիրն է, թե ինչպես կարելի է ապագա ուսուցչի մասնագիտական պատրաստության ընթացքում զարգացնել արդյունավետ հաղորդակցվելու, սովորողների հետ կառուցողական հարաբերություններ հաստատելու, մանկավարժական երկխոսություն կազմակերպելու և տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում համապատասխան վարք դրսևորելու կարողությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում հաղորդակցման մշակույթը դիտարկվում է որպես ապագա ուսուցչի մասնագիտական կարևոր բաղադրիչ, որը ներառում է խոսքի հստակությունն ու գրագիտությունը, լսելու և զրուցակցին հասկանալու կարողությունը, հաղորդակցական տակտը, էթիկական նորմերի պահպանումը, հուզական ինքնակարգավորումը և համագործակցային փոխհարաբերությունների կառուցումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարրական դպրոցի սովորողների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկություններին համապատասխան հաղորդակցման ձևերի ընտրությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բուհական կրթության բովանդակությունը, ուսուցման մեթոդները և մանկավարժական պայմանները, որոնք կարող են նպաստել ապագա ուսուցչի հաղորդակցական կարողությունների նպատակային զարգացմանը։ Մշակվող տեխնոլոգիան կարող է ներառել տեսական պատրաստություն, գործնական և իրավիճակային առաջադրանքներ, դերային խաղեր, մանկավարժական երկխոսությունների մոդելավորում, խմբային աշխատանք, ինքնագնահատում և հետադարձ կապ։ Այս միջոցների համակցումը հնարավորություն է տալիս ապագա ուսուցչին ոչ միայն յուրացնել հաղորդակցման տեսական սկզբունքները, այլև դրանք կիրառել իրական կամ մոդելավորված մանկավարժական իրավիճակներում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հաղորդակցման մշակույթի ձևավորման մակարդակների և չափանիշների սահմանումը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել ուսանողների հաղորդակցական առաջընթացը և բացահայտել առկա դժվարությունները։ Ուսումնասիրությունը նաև ընդգծում է դասախոսի, բուհական կրթական միջավայրի և մանկավարժական պրակտիկայի նշանակությունը հաղորդակցական հմտությունների ձևավորման գործընթացում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստության կատարելագործմանը, բուհական մանկավարժական կրթության բովանդակության հարստացմանը և ապագա ուսուցիչների հաղորդակցական ու սոցիալ-մանկավարժական կարողությունների զարգացմանը։ Առաջարկվող տեխնոլոգիան կարող է կիրառվել մանկավարժական բուհերում՝ ուսանողների մասնագիտական պատրաստության տարբեր փուլերում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, բուհերի դասախոսներին, կրթության կառավարման մասնագետներին, ուսուցիչների վերապատրաստմամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է արտերկրում կիրառվող հարկման առաջավոր մոտեցումների ուսումնասիրությանը և Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում դրանց կիրառման հնարավորությունների գնահատմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել ժամանակակից հարկային համակարգերի ձևավորման և կառավարման արդյունավետ մեխանիզմները, ուսումնասիրել դրանց տնտեսական ու վարչական առավելությունները և որոշել այն ուղղությունները, որոնք կարող են կիրառելի լինել Հայաստանի հարկային համակարգի կատարելագործման համար։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են տարբեր երկրների հարկային քաղաքականության և հարկային վարչարարության կազմակերպման մոդելները, հարկային բեռի բաշխման սկզբունքները, հարկման արդարության և արդյունավետության ապահովման մեխանիզմները, ինչպես նաև հարկ վճարողների և պետական մարմինների փոխհարաբերությունների ժամանակակից մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային վարչարարության թվայնացմանը, էլեկտրոնային ծառայությունների զարգացմանը, տվյալների վերլուծությանը, ռիսկերի վրա հիմնված հարկային վերահսկողությանը և հարկային պարտավորությունների կատարման նկատմամբ ժամանակակից մոտեցումներին։ Նման գործիքներն այսօր միջազգային մակարդակով դիտարկվում են որպես հարկային համակարգերի արդյունավետության, հարկային համապատասխանության բարձրացման և վարչարարական ծախսերի նվազեցման կարևոր ուղղություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև հարկային արտոնությունների և խթանների կիրառման միջազգային փորձը, դրանց ազդեցությունը ներդրումային ակտիվության, ձեռնարկատիրության զարգացման, տնտեսական աճի և պետական եկամուտների ձևավորման վրա։ Քննարկվում են փոքր և միջին ձեռնարկությունների հարկման պարզեցված մեխանիզմները, հարկային հաշվետվողականության նվազեցման հնարավորությունները, հարկային պարտավորությունների կամավոր կատարման խթանումը և հարկային ծառայությունների մատչելիության բարձրացումը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև միջազգային հարկային համագործակցության, անդրսահմանային հարկման, հարկային տեղեկատվության փոխանակման և հարկային խուսափման դեմ պայքարի ժամանակակից մեխանիզմները։ Հայաստանի պայմանների գնահատման ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել երկրի տնտեսական կառուցվածքը, գործարար միջավայրի առանձնահատկությունները, հարկային համակարգի գործող կառուցվածքը և հարկային վարչարարության տեխնոլոգիական հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է հիմք հանդիսանալ այնպիսի առաջարկությունների մշակման համար, որոնք ուղղված կլինեն հարկային համակարգի պարզեցմանը, հարկային վարչարարության արդյունավետության բարձրացմանը, հարկային կարգապահության ամրապնդմանը, ստվերային տնտեսության կրճատմանը և պետական եկամուտների կայուն աճին։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտակար լինել հարկային քաղաքականության և վարչարարության բարեփոխումների մշակման, միջազգային փորձի տեղայնացման, հարկային օրենսդրության կատարելագործման և հանրային ֆինանսների կառավարման արդյունավետության բարձրացման գործընթացներում։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, հարկային մասնագետներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին, ձեռնարկատերերին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հանրակրթական հիմնական դպրոցում բառակապակցությունների ուսուցման հիմնախնդիրների բացահայտմանը և դրանց լուծման արդյունավետ մեթոդների մշակմանը։ Աշխատության մեջ բառակապակցությունը դիտարկվում է որպես հայերենի շարահյուսական համակարգի կարևոր միավոր, որի ճիշտ ընկալումն ու գործածությունը նշանակալի դեր ունեն սովորողների լեզվական գիտելիքների, խոսքային կարողությունների և գրավոր ու բանավոր հաղորդակցման հմտությունների զարգացման գործում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են դպրոցական ծրագրերում բառակապակցությունների ուսուցման բովանդակությունը, դրանց ներկայացման հաջորդականությունը, ուսումնական նյութի մատչելիությունը և տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դժվարություններին, որոնց սովորողները կարող են հանդիպել բառակապակցությունների ճանաչման, կառուցվածքի որոշման, գլխավոր և լրացնող բաղադրիչների տարբերակման, կապերի բնույթի բացահայտման և խոսքում դրանց ճիշտ կիրառման ընթացքում։ Աշխատության մեջ քննության են առնվում բառակապակցությունների տեսակները, դրանց կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բառակապակցության և նախադասության, դարձվածքի ու այլ լեզվական միավորների տարբերակման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ուսուցման մեթոդներին և հնարներին, որոնք կարող են նպաստել նյութի ավելի գիտակցված յուրացմանը։ Քննարկվում է վարժությունների, լեզվական դիտարկումների, օրինակների վերլուծության, համեմատության, փոխակերպման, կազմության և խոսքային առաջադրանքների կիրառման արդյունավետությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից ուսուցման տեխնոլոգիաների և աշակերտակենտրոն մոտեցումների կիրառմանը՝ բառակապակցությունների ուսուցումը առավել գործնական և հաղորդակցական դարձնելու նպատակով։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է սովորողների տեսական գիտելիքների և գործնական լեզվական կարողությունների փոխկապակցումը, որպեսզի նրանք ոչ միայն կարողանան սահմանել և դասակարգել բառակապակցությունները, այլև ճիշտ կիրառել դրանք տարբեր խոսքային իրավիճակներում։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել հիմնական դպրոցում հայոց լեզվի դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործման, ուսումնական առաջադրանքների և մեթոդական նյութերի մշակման, ինչպես նաև սովորողների շարահյուսական և հաղորդակցական կարողությունների զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի ուսուցիչներին, մանկավարժներին, մեթոդիստներին, դասագրքերի և ուսումնական նյութերի հեղինակներին, կրթության ոլորտի հետազոտողներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին։

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է բազմաստիճան և ցիկլային լարվածության փոփոխությունների պայմաններում գրունտների սողքի և հիստերեզիսի երևույթների հետազոտությանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել գրունտների դեֆորմացիոն վարքի օրինաչափությունները այնպիսի բեռնավորման պայմաններում, երբ լարվածությունը չի մնում հաստատուն, այլ փոփոխվում է աստիճանաբար կամ պարբերական ցիկլերով։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են գրունտների սողքի գործընթացները, այսինքն՝ ժամանակի ընթացքում դեֆորմացիայի շարունակական զարգացումը նույնիսկ համեմատաբար կայուն բեռնվածության պայմաններում, ինչպես նաև բեռնավորման և բեռնաթափման փուլերում առաջացող հիստերեզիսային երևույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրունտի դեֆորմացիայի կախվածությանը լարվածության մեծությունից, դրա փոփոխության արագությունից, ցիկլերի քանակից և բեռնավորման պատմությունից։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել տարբեր տեսակի գրունտների լաբորատոր փորձարկումների արդյունքները՝ տարբեր լարվածային ռեժիմների պայմաններում, ինչը հնարավորություն է տալիս համեմատել դրանց մեխանիկական վարքը և որոշել առավել բնորոշ օրինաչափությունները։ Կարևոր խնդիր է նաև գրունտի մնացորդային դեֆորմացիաների, առաձգական և պլաստիկ բաղադրիչների, ինչպես նաև ժամանակից կախված փոփոխությունների գնահատումը։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա մշակվում կամ կատարելագործվում են գրունտների դեֆորմացիոն հատկությունները նկարագրող հաշվարկային մոտեցումներ և մոդելներ, որոնք կարող են հաշվի առնել բազմաստիճան և կրկնվող բեռնավորման ազդեցությունը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն շինարարական կառույցների հիմքերի, հողային պատվարների, ճանապարհային ծածկույթների, թունելների և այլ գեոտեխնիկական օբյեկտների հաշվարկման համար, քանի որ իրական շահագործման պայմաններում գրունտները հաճախ ենթարկվում են փոփոխական և կրկնվող բեռնվածությունների։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել գրունտների երկարաժամկետ կայունությունը, նստվածքները և դեֆորմացիաները՝ բարձրացնելով նախագծային հաշվարկների հուսալիությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել գեոտեխնիկական նախագծման, հիմքերի և շինությունների հաշվարկման, գրունտների լաբորատոր հետազոտության և ինժեներական երկրաբանության ոլորտներում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրունտների մեխանիկայի մասնագետներին, շինարարական ինժեներներին, գեոտեխնիկներին, ինժեներ-երկրաբաններին, գիտահետազոտական աշխատանք կատարողներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս ֆրանսերեն աշխատությունը նվիրված է Հայ Առաքելական Եկեղեցու պատմության, վարդապետության, կառավարման համակարգի, կանոնական կարգապահության, ծիսակարգի, գրական ժառանգության և ժամանակակից վիճակի համապարփակ ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է եկեղեցու ձևավորման և պատմական զարգացման ընթացքը՝ վաղ քրիստոնեական շրջանից մինչև հետագա դարաշրջաններ, ուշադրություն դարձնելով այն կարևոր իրադարձություններին, որոնք պայմանավորել են նրա ինքնուրույն եկեղեցական ավանդույթի և ազգային-հոգևոր ինքնության ձևավորումը։ Առանձին բաժիններում քննության են առնվում հավատքի և դավանանքի հիմնական դրույթները, աստվածաբանական պատկերացումները, եկեղեցու կառավարման առանձնահատկությունները և հոգևորականության կառուցվածքը։ Ուսումնասիրվում են նաև կանոնական իրավունքի ու եկեղեցական կարգապահության սկզբունքները, որոնք կարգավորում են հոգևորականների և հավատացյալների հարաբերությունները, եկեղեցական կյանքի կազմակերպումը և ծիսական գործունեությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատարագի և այլ եկեղեցական արարողությունների նկարագրությանը, դրանց ծագմանը, կառուցվածքին, խորհրդաբանությանը և առանձնահատկություններին։ Աշխատության մշակութաբանական նշանակությունը մեծապես պայմանավորված է նաև հայ եկեղեցական գրականության ուսումնասիրությամբ․ ներկայացվում են հոգևոր և աստվածաբանական երկերը, մատենագրական ավանդույթը, եկեղեցական հեղինակների ժառանգությունը և գրականության դերը հայ ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային ինքնության պահպանման գործում։ Ուսումնասիրության վերջին ուղղություններից մեկը եկեղեցու ժամանակակից վիճակն է, նրա կազմակերպական կյանքը, հասարակական դերակատարությունը և հայ համայնքների հոգևոր սպասավորության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը միավորում է պատմական, աստվածաբանական, կանոնական և մշակութաբանական դիտարկումները՝ փորձելով ամբողջական պատկեր ներկայացնել հայկական եկեղեցական ավանդույթի ձևավորման, զարգացման և շարունակականության մասին։ Այն արժեքավոր է նաև հայ ժողովրդի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ եկեղեցին դարերի ընթացքում կարևոր դեր է ունեցել ազգային ինքնության, լեզվի, գրականության, կրթության և մշակույթի պահպանման գործում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, աստվածաբաններին, եկեղեցագետներին, մշակութաբաններին, հայ եկեղեցու պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին և ընթերցողներին։

Այս աշխատությունը նվիրված է Մեծ Արարատի գագաթ բարձրանալու պատմությանը՝ ներկայացնելով տարբեր ժամանակաշրջաններում իրականացված վերելքների նախապատմությունը, ընթացքը և նշանակությունը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Արարատ լեռան՝ որպես բնական, աշխարհագրական և պատմամշակութային նշանակություն ունեցող բարձունքի, հետազոտման և նվաճման պատմությունն է։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում լեռան աշխարհագրական առանձնահատկություններին, բարձրության, կլիմայական պայմանների, ռելիեֆի և սառցադաշտերի առանձնահատկություններին, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել գագաթ բարձրանալու հնարավորությունների և բարդության վրա։ Ներկայացվում են վաղ շրջանի ճանապարհորդների, հետազոտողների և լեռնագնացների փորձերը, նրանց կազմակերպած արշավախմբերը, վերելքների երթուղիները և հանդիպած բնական ու տեխնիկական դժվարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պայմաններին, որոնցում իրականացվել են առաջին հաջողված վերելքները, ինչպես նաև դրանց պատմական հավաստիության, ժամանակագրության և մասնակիցների վերաբերյալ տեղեկություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու լեռնագնացության տեխնիկայի և կազմակերպման զարգացմանը՝ սկսած վաղ շրջանի արշավախմբերից մինչև ավելի համակարգված և մասնագիտացված վերելքներ։ Ուսումնասիրվում են նաև Արարատի հետ կապված ճանապարհորդական գրառումները, գիտական դիտարկումները և քարտեզագրական աշխատանքները, որոնք նպաստել են լեռան վերաբերյալ աշխարհագրական գիտելիքների ընդլայնմանը։ Վերելքների պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես սպորտային կամ արկածային գործունեության պատմություն, այլև որպես գիտական հետազոտությունների, աշխարհագրական բացահայտումների և տարբեր ժողովուրդների ու ճանապարհորդների հետաքրքրությունների արտահայտություն։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նաև լեռան նկատմամբ մշակութային և խորհրդանշական վերաբերմունքը, նրա տեղը տարածաշրջանի պատմական հիշողության մեջ և Արարատի գագաթի նկատմամբ ձևավորված հետաքրքրությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել լեռնագնացության պատմությամբ, աշխարհագրությամբ, ճանապարհորդությունների պատմությամբ, տարածաշրջանի բնական և մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին, ինչպես նաև պատմաբաններին, աշխարհագետներին և լեռնագնացության ոլորտի մասնագետներին։

Այս պատմաիրավական աշխատությունը նվիրված է գյուղացիների և գյուղաբնակների կողմից կալվածատերերից ու հողատերերից իրենց հողաբաժինների պարտադիր գնման գործընթացին, ինչպես նաև 1912 թվականի դեկտեմբերի 20-ի օրենքով սահմանված նրանց իրավունքների և պարտականությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հողային հարաբերությունների կարգավորման այն իրավական և սոցիալ-տնտեսական պայմանները, որոնց շրջանակում գյուղացիները պետք է ձեռք բերեին իրենց կողմից օգտագործվող հողային տարածքների նկատմամբ սեփականության կամ համապատասխան գույքային իրավունքներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է օրենքի դրույթների մանրամասն ներկայացումը, դրանց կիրառության շրջանակի և գյուղացիական տնտեսությունների վրա ունեցած ազդեցության բացահայտումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողաբաժինների պարտադիր գնման կարգին, գործարքի մասնակիցների իրավական կարգավիճակին, վճարումների պայմաններին, հողատերերի և գյուղացիների փոխադարձ իրավունքներին ու պարտականություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր օրենսդրական կարգավորումը փորձում վերափոխել կալվածատերերի և գյուղացիական բնակչության միջև գոյություն ունեցող հողային հարաբերությունները և ինչպիսի իրավական մեխանիզմներով էր նախատեսվում այդ գործընթացի իրականացումը։ Քննարկվում են նաև գյուղացիների գույքային պատասխանատվության, հողօգտագործման, հողային սեփականության և պարտավորությունների հետ կապված հարցերը։ Օրենքի ուսումնասիրությունը ներկայացվում է ժամանակի ագրարային քաղաքականության և գյուղացիական հարցի ավելի լայն համատեքստում՝ հնարավորություն տալով գնահատելու դրա նշանակությունը հողային հարաբերությունների զարգացման համար։ Աշխատությունը արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ համադրում է իրավական նորմերը և դրանց հնարավոր սոցիալ-տնտեսական հետևանքները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող էր հողային օրենսդրությունը փոխել գյուղացիական տնտեսությունների կարգավիճակը և նրանց հարաբերությունները հողատերերի հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել Ռուսական կայսրության ագրարային պատմությամբ, գյուղացիական իրավունքի զարգացմամբ, հողային սեփականության պատմությամբ և XX դարի սկզբի սոցիալ-տնտեսական գործընթացներով հետաքրքրվող պատմաբանների, իրավաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում տարածական իմաստ արտահայտող ածականների իմաստային և բառակազմական առանձնահատկությունների համակողմանի քննությանը։ Աշխատության մեջ տարածական ածականները դիտարկվում են որպես լեզվական միավորների առանձնահատուկ խումբ, որոնց միջոցով նկարագրվում են առարկաների, երևույթների և տարածությունների դիրքը, ուղղությունը, չափը, ձևը, հեռավորությունը, սահմանները և տարածական փոխհարաբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է տարածական իմաստների կառուցվածքը, դրանց տարբերակումը և փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև այն եղանակները, որոնց միջոցով նույն տարածական հասկացությունը կարող է արտահայտվել տարբեր բառային և բառակազմական միջոցներով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ածականների իմաստային խմբավորմանը՝ հաշվի առնելով դիրք, ուղղություն, հեռավորություն, չափ, տարածական ընդգրկում և այլ բնութագրեր արտահայտող բառերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տարածական ածականների բառակազմական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Վերլուծվում են ածանցման, բառաբարդման, փոխակերպման և այլ բառակազմական գործընթացների միջոցով նոր ածականների ձևավորման եղանակները, ինչպես նաև դրանց արտադրողականությունն ու գործառական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև պարզ և ածանցյալ ածականների, ինչպես նաև բարդ բառերի կառուցվածքային հարաբերակցությունը և այն բաղադրիչների դերը, որոնք մասնակցում են տարածական իմաստի ձևավորմանը։ Հետազոտության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում բառի բառային նշանակության և համատեքստային իմաստի փոխհարաբերությանը, քանի որ տարածական նշանակություն ունեցող մի շարք ածականներ կարող են գործածվել նաև փոխաբերական կամ վերացական իմաստներով։ Այս հանգամանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարածական իմաստի ընդլայնման և փոխաբերացման գործընթացները ժամանակակից անգլերենում։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել անգլերենի բառային համակարգում տարածական հասկացությունների արտահայտման օրինաչափությունների բացահայտմանը և տարածական բառապաշարի համակարգված նկարագրությանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել անգլերենի բառագիտության, բառակազմության, իմաստաբանության և լեզվի դասավանդման ոլորտներում, ինչպես նաև բառարանագրական աշխատանքների և անգլերեն-հայերեն թարգմանության ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, անգլերենագետներին, բառագետներին, թարգմանիչներին, լեզվի դասավանդման մասնագետներին, հետազոտողներին և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ինֆրացածր հաճախականության կարգավորվող թիրիստորային փոխակերպիչների մշակման, հաշվարկման և կառավարման սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել այնպիսի ուժային էլեկտրոնային համակարգեր, որոնք հնարավորություն կտան ստանալ և կարգավորել շատ ցածր հաճախականությամբ էլեկտրական ազդանշաններ կամ հոսանքներ՝ ապահովելով աշխատանքի անհրաժեշտ կայունությունն ու կառավարվող պարամետրերը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են թիրիստորային փոխակերպիչների աշխատանքի ֆիզիկական սկզբունքները, ուժային սխեմաների կառուցվածքը, թիրիստորների կառավարման եղանակները և փոխակերպման գործընթացների առանձնահատկությունները ցածր ու ինֆրացածր հաճախականությունների տիրույթում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ելքային ազդանշանի հաճախականության և այլ էլեկտրական պարամետրերի կարգավորմանը, կառավարման համակարգի կառուցվածքին և փոխակերպիչի աշխատանքի կայունության ապահովմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են փոխակերպիչների հաշվարկային մոդելները, ուժային տարրերի ընտրության սկզբունքները, բեռնվածության փոփոխության ազդեցությունը և անցումային գործընթացների առանձնահատկությունները։ Կարևոր խնդիր է նաև կառավարման համակարգի կատարելագործումը, որի միջոցով հնարավոր է ապահովել ելքային պարամետրերի ավելի ճշգրիտ կարգավորում և սարքի աշխատանքի հուսալիություն տարբեր շահագործման ռեժիմներում։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել թիրիստորների միացման և անջատման գործընթացները, կառավարման իմպուլսների ձևավորումը, ցանցի և բեռնվածության հետ փոխազդեցությունը, ինչպես նաև էլեկտրական կորուստների և անցանկալի տատանումների նվազեցման հնարավորությունները։ Մշակվող լուծումները կարող են կիրառվել այն տեխնիկական համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է ինֆրացածր հաճախականությամբ էլեկտրական էներգիայի կամ ազդանշանների վերահսկվող ձևավորում և փոխակերպում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ուժային էլեկտրոնային սարքավորումների կառուցվածքի կատարելագործմանը, փոխակերպիչների կառավարման ճշգրտության բարձրացմանը և դրանց աշխատանքի արդյունավետության ու հուսալիության ապահովմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել էլեկտրատեխնիկների, ուժային էլեկտրոնիկայի մասնագետների, ավտոմատ կառավարման համակարգերի նախագծող ինժեներների, հետազոտողների և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։