Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է ստացիոնարի վերակենդանացման և ինտենսիվ թերապիայի բաժանմունքում վարակների նկատմամբ բազմապրոֆիլ ինտենսիվ հսկողության սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ծանր վիճակում գտնվող հիվանդների շրջանում հիվանդանոցային վարակների առաջացման, տարածման և կանխարգելման խնդիրներն են, ինչպես նաև ինտենսիվ թերապիայի պայմաններում վարակի վերահսկման արդյունավետ համակարգի կազմակերպումը։ Ուսումնասիրվում են ներհիվանդանոցային վարակների հիմնական աղբյուրները, փոխանցման հնարավոր ուղիները և դրանց զարգացմանը նպաստող գործոնները՝ հաշվի առնելով վերակենդանացման բաժանմունքների բարձր ռիսկային միջավայրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարակի վերահսկման համալիր միջոցառումներին՝ ձեռքերի հիգիենային, ասեպտիկ և հակասեպտիկ կանոնների պահպանմանը, բժշկական սարքավորումների և միջավայրի պատշաճ մշակմանը, մեկուսացման համապատասխան միջոցների կիրառմանը և անձնակազմի վարակի կանխարգելման վարքագծին։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում հիվանդների շարունակական կլինիկական և լաբորատոր հսկողությանը, վարակի հնարավոր նշանների վաղ հայտնաբերմանը և դրանց արագ գնահատմանը։ Քննարկվում են նաև տարբեր մասնագիտությունների բժիշկների, բուժքույրերի, լաբորատոր և վարակաբանական ծառայությունների համագործակցության նշանակությունը, քանի որ ինտենսիվ թերապիայի պայմաններում վարակների վերահսկումը պահանջում է բազմամասնագիտական մոտեցում։ Ուսումնասիրվում են հակամանրէային բուժման ռացիոնալ կիրառման, հակամանրէային կայունության կանխարգելման և մանրէաբանական հետազոտությունների արդյունքների օգտագործման սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ինվազիվ բժշկական միջամտությունների և սարքերի հետ կապված վարակների կանխարգելմանը, քանի որ դրանց կիրառումը ծանր հիվանդների բուժման ընթացքում կարող է մեծացնել վարակային բարդությունների վտանգը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև վարակի վերահսկման ցուցանիշների մշտադիտարկմանը, ռիսկերի գնահատմանը, բռնկումների վաղ հայտնաբերմանը և բաժանմունքում սահմանված կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետության գնահատմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ համակարգված հսկողության և կանխարգելիչ միջոցառումների համադրումը կարող է նպաստել հիվանդանոցային վարակների հաճախականության նվազեցմանը, հիվանդների անվտանգության բարձրացմանը և ինտենսիվ թերապիայի արդյունքների բարելավմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել վերակենդանացման և ինտենսիվ թերապիայի բժիշկների, վարակաբանների, համաճարակաբանների, բուժքույրերի, լաբորատոր մասնագետների, հիվանդանոցների վարակի վերահսկման թիմերի, գիտաշխատողների և բժշկական կրթության ոլորտի մասնագետների համար։ Այն ընդգծում է, որ վարակների արդյունավետ վերահսկումը պետք է հիմնված լինի շարունակական հսկողության, վաղ հայտնաբերման, բազմամասնագիտական համագործակցության, կանխարգելման և ապացուցողական բժշկության սկզբունքների վրա։

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության դեմ իրականացված զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և ոչնչացման պատմական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում 1915 թվականին և դրան հաջորդած տարիներին հայ ժողովրդի կրած մարդկային, սոցիալական, մշակութային և նյութական կորուստներն են, ինչպես նաև այդ իրադարձությունների ձևավորման քաղաքական ու պատմական նախադրյալները։ Ուսումնասիրվում են Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության հասարակական և քաղաքական դրությունը, ազգային հարցի զարգացումը, XIX դարի վերջի բռնությունների փորձը և այն գործընթացները, որոնք հանգեցրին համակարգված տեղահանությունների ու զանգվածային կոտորածների։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում Առաջին համաշխարհային պատերազմի պայմաններին, պետական կառույցների և տեղական իշխանությունների գործողություններին, հայ բնակչության բռնի տեղահանման կազմակերպմանը, մահվան ճանապարհներին, ճամբարային պայմաններին և վերապրածների ճակատագրերին։ Առանձին կարևորություն է տրվում ոչնչացման գործընթացի տարբեր դրսևորումների՝ զանգվածային սպանությունների, սովի, հիվանդությունների, բռնի տեղահանության, ունեցվածքի բռնագրավման և ընտանիքների ու համայնքների քայքայման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը անդրադառնում է նաև հայկական մշակութային ժառանգության կորստին, եկեղեցիների, դպրոցների, կրթական ու մշակութային հաստատությունների գործունեության խաթարմանը և հայաբնակ բնակավայրերի ժողովրդագրական փոփոխություններին։ Կարևորվում է միջազգային արձագանքի ուսումնասիրությունը, այդ թվում՝ ժամանակակից դիվանագիտական փաստաթղթերի, օտարերկրյա դիտորդների, մամուլի և մարդասիրական կազմակերպությունների հաղորդումների նշանակությունը պատմական իրադարձությունների փաստագրման գործում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև վերապրածների և փախստականների հետագա ճակատագիրը, հայկական սփյուռքի ձևավորման գործընթացը և տեղի ունեցածի հիշողության պահպանման ու փոխանցման խնդիրը։ Պատմական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տեղի ունեցածը ոչ միայն որպես առանձին ժամանակաշրջանի ողբերգական իրադարձությունների ամբողջություն, այլև որպես հայ ժողովրդի պատմական զարգացման, ժողովրդագրական պատկերի և ազգային ինքնության վրա խոր ազդեցություն ունեցած գործընթաց։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտության մասնագետներին, հայագետներին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և մարդու իրավունքների հետազոտողներին, ինչպես նաև դասախոսներին և ուսանողներին։ Ուսումնասիրության նշանակությունը պայմանավորված է պատմական փաստերի համակարգված քննությամբ և հայ ժողովրդի կրած կորուստների, վերապրման փորձի ու պատմական հիշողության պահպանման խնդիրների լուսաբանմամբ։

Աշխատությունը նվիրված է բիոէթիկայի հիմնախնդիրների փիլիսոփայական վերլուծությանը՝ մարդու կյանքի, առողջության, արժանապատվության, ազատության և պատասխանատվության հետ կապված ժամանակակից բարոյափիլիսոփայական հարցերի համակողմանի ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում գիտության, բժշկության և կենսատեխնոլոգիաների զարգացման հետևանքով առաջացող էթիկական խնդիրներն են, որոնք պահանջում են ոչ միայն մասնագիտական, այլև խորքային փիլիսոփայական գնահատական։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են կյանքի արժեքի, մարդու իրավունքների, անձի ինքնավարության, բարոյական ընտրության, պատասխանատվության և արդարության վերաբերյալ հիմնարար մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բժշկական միջամտությունների, հիվանդի ինքնորոշման, տեղեկացված համաձայնության, բժշկական գաղտնիության և առողջապահական ռեսուրսների արդար բաշխման խնդիրներին։ Քննարկվում են նաև կյանքի սկզբի և ավարտի հետ կապված բարոյական հարցերը, վերարտադրողական տեխնոլոգիաների, աբորտի, էվթանազիայի, օրգանների փոխպատվաստման և գենետիկական միջամտությունների վերաբերյալ տարբեր դիրքորոշումները։ Աշխատությունը բիոէթիկական խնդիրները դիտարկում է տարբեր փիլիսոփայական ավանդույթների և էթիկական տեսությունների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով համադրել պարտքի, հետևանքի, առաքինության, իրավունքների և արդարության վրա հիմնված մոտեցումները։ Առանձին կարևորություն է տրվում գիտատեխնիկական առաջընթացի և մարդու բարոյական պատասխանատվության փոխհարաբերությանը։ Ուսումնասիրվում է այն հարցը, թե ինչ սահմաններում կարող է գիտական և տեխնոլոգիական առաջընթացը համատեղվել մարդու արժանապատվության, ազատության և հիմնարար իրավունքների պահպանման հետ։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել նաև շրջակա միջավայրի, կենդանիների նկատմամբ վերաբերմունքի և ապագա սերունդների հանդեպ պատասխանատվության խնդիրները՝ ընդլայնելով բիոէթիկայի շրջանակը անհատական բժշկական հարաբերություններից մինչև հասարակական և համամարդկային մակարդակ։ Հետազոտությունը կարևորում է բարդ բարոյական իրավիճակներում հիմնավորված որոշումների ընդունման անհրաժեշտությունը և բիոէթիկական երկխոսության դերը՝ տարբեր արժեքների ու շահերի հավասարակշռման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել փիլիսոփաների, բժիշկների, կենսաբանների, իրավաբանների, առողջապահության կառավարման մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և բիոէթիկայի խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողների համար։ Այն նպաստում է ժամանակակից բժշկության և կենսագիտությունների զարգացման պայմաններում մարդու կյանքի ու արժանապատվության պաշտպանության, բարոյական պատասխանատվության և գիտության հասարակական նշանակության վերաբերյալ փիլիսոփայական պատկերացումների խորացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է աշխարհագրական գործոնների վերլուծությանն ու գնահատմանը՝ զբոսաշրջության զարգացման հնարավորությունների բացահայտման նպատակով, ՀՀ Սյունիքի մարզի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում տարածքի բնական, սոցիալ-տնտեսական և աշխարհագրական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունն է, դրանց ազդեցությունը զբոսաշրջային գործունեության կազմակերպման վրա և առկա ներուժի արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են Սյունիքի մարզի աշխարհագրական դիրքը, ռելիեֆը, կլիմայական պայմանները, ջրային և լանդշաֆտային ռեսուրսները, բուսական ու կենդանական աշխարհը, բնական հուշարձանները և այլ բնական նախադրյալներ, որոնք կարող են հիմք հանդիսանալ զբոսաշրջության տարբեր ուղղությունների զարգացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմամշակութային ժառանգությանը, հնագիտական և ճարտարապետական հուշարձաններին, ավանդական մշակույթին և բնակավայրերի առանձնահատկություններին՝ որպես զբոսաշրջային գրավչության կարևոր բաղադրիչների։ Հետազոտության ընթացքում աշխարհագրական գործոնները դիտարկվում են փոխկապակցված ձևով՝ գնահատելով դրանց նպաստավոր կամ սահմանափակող ազդեցությունը զբոսաշրջության տարածքային կազմակերպման վրա։ Քննարկվում են նաև տրանսպորտային հասանելիությունը, ճանապարհային և սպասարկման ենթակառուցվածքները, բնակչության տեղաբաշխումը, զբոսաշրջային ծառայությունների առկայությունը և տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պայմանները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է զբոսաշրջային ռեսուրսների տարածական տարբերությունների բացահայտումը և առանձին տարածքների զբոսաշրջային ներուժի գնահատումը։ Այդ հիմքով հնարավոր է առանձնացնել զբոսաշրջության զարգացման առավել նպաստավոր գոտիներ և առաջարկել դրանց մասնագիտացման հնարավոր ուղղությունները՝ ներառյալ բնապահպանական, մշակութային, պատմական, արկածային, գյուղական և այլ ձևերը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Սյունիքի զբոսաշրջային ներուժի օգտագործման խոչընդոտներին՝ կապված ենթակառուցվածքների զարգացման, հասանելիության, տարածքային անհամաչափությունների, բնապահպանական սահմանափակումների և զբոսաշրջային ծառայությունների բազմազանության հետ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել մարզի զբոսաշրջային տարածքների համալիր գնահատմանը և կայուն զբոսաշրջության զարգացման ուղղությունների հիմնավորմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրագետների, զբոսաշրջության և տարածաշրջանային զարգացման մասնագետների, տեղական ինքնակառավարման ու տարածքային կառավարման ոլորտի մասնագետների, բնապահպանների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ Սյունիքի մարզի բնական և հասարակական-աշխարհագրական առանձնահատկությունների համակարգված գնահատումը հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ օգտագործել առկա զբոսաշրջային ներուժը, ձևավորել տարածքային զարգացման նպատակային ծրագրեր և խթանել մարզի սոցիալ-տնտեսական առաջընթացը զբոսաշրջության միջոցով։

Աշխատությունը նվիրված է Լ-ալանինի բարձրակտիվ շտամ-արտադրիչների ստացման և դրանց միջոցով ամինաթթվի կենսասինթեզի արդյունավետ տեխնոլոգիայի մշակման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում միկրոօրգանիզմների կենսասինթետիկ հնարավորությունների նպատակային օգտագործումն է՝ Լ-ալանինի արտադրության արդյունավետությունն ու ելքը բարձրացնելու համար։ Ուսումնասիրվում են արտադրող միկրոօրգանիզմների ընտրության, նրանց ֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական հատկությունների գնահատման, ինչպես նաև արտադրողականության բարձրացմանն ուղղված մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձրակտիվ շտամների ստացմանը և ընտրությանը, քանի որ արտադրող շտամի կենսաբանական հատկությունները էականորեն պայմանավորում են կենսասինթեզի արդյունավետությունը, վերջնական արտադրանքի ելքը և տեխնոլոգիական գործընթացի կայունությունը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են միկրոօրգանիզմների աճի և նյութափոխանակության առանձնահատկությունները, սննդամիջավայրի բաղադրությունը, մշակման պայմանները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել Լ-ալանինի կուտակման ու արտադրության մակարդակի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կենսասինթեզի գործընթացի օպտիմալացումը՝ ներառելով արտադրական միջավայրի, ջերմաստիճանի, թթվայնության, աերացիայի, մշակման տևողության և այլ տեխնոլոգիական պարամետրերի նպատակային ընտրությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև կենսասինթեզի ընթացքում նյութափոխանակային գործընթացների և արտադրանքի առաջացման փոխկապակցվածությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս առավել հիմնավորված մոտեցում մշակել արտադրողականության բարձրացման համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ստացված շտամների արտադրական հատկությունների համեմատական գնահատմանը, դրանց կայունության ուսումնասիրմանը և լաբորատոր պայմաններից տեխնոլոգիական գործընթացի կազմակերպմանն անցնելու խնդիրներին։ Կարևորվում է նաև ստացված Լ-ալանինի որակի և արտադրական գործընթացի արդյունավետության գնահատումը՝ կենսատեխնոլոգիական արտադրության գործնական պահանջներին համապատասխան։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ամինաթթուների կենսատեխնոլոգիական արտադրության զարգացման, արտադրական գործընթացների արդյունավետության բարձրացման և միկրոբիոլոգիական սինթեզի տեխնոլոգիաների կատարելագործման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կենսատեխնոլոգների, մանրէաբանների, կենսաքիմիկոսների, սննդային և դեղագործական կենսատեխնոլոգիայի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Ուսումնասիրությունը միավորում է շտամների ընտրության և ստացման, միկրոօրգանիզմների կենսասինթետիկ ներուժի գնահատման և տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել Լ-ալանինի արդյունավետ կենսատեխնոլոգիական արտադրության գիտական և գործնական հիմքեր։

Աշխատությունը նվիրված է պատանի ֆուտբոլիստների մարզվածության և մարզական վարպետության դինամիկայի ուսումնասիրությանը՝ դրա հետ կապված մորֆոֆունկցիոնալ ցուցանիշների բացահայտման և գնահատման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում պատանի մարզիկի օրգանիզմի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունների փոփոխություններն են, որոնք ձևավորվում են կանոնավոր մարզումների, ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության և մարզական պատրաստվածության բարձրացման գործընթացում։ Ուսումնասիրվում է մարզական վարպետության զարգացման և օրգանիզմի տարբեր համակարգերի ֆունկցիոնալ հնարավորությունների միջև փոխկապակցվածությունը՝ հաշվի առնելով պատանեկան տարիքի աճի և զարգացման առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում մարմնի կառուցվածքային ցուցանիշներին, սրտանոթային և շնչառական համակարգերի գործունեությանը, ֆիզիկական աշխատունակությանը, շարժողական կարողություններին և այլ ֆունկցիոնալ բնութագրերին, որոնք կարող են արտացոլել մարզիկի պատրաստվածության մակարդակը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մարզվածության դինամիկայի գնահատումը, քանի որ պատանի ֆուտբոլիստների դեպքում մարզական արդյունքների փոփոխությունները պայմանավորված են ոչ միայն մարզումների ազդեցությամբ, այլև բնականոն աճի և օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական հասունացման գործընթացներով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր մարզական որակների և մորֆոֆունկցիոնալ ցուցանիշների փոփոխությունները՝ բացահայտելու այն բնութագրերը, որոնք առավել սերտորեն կապված են ֆուտբոլային վարպետության ձևավորման հետ։ Քննարկվում է մարզական պատրաստության անհատականացման անհրաժեշտությունը, քանի որ նույն տարիքի մարզիկների ֆիզիկական և ֆունկցիոնալ զարգացման տեմպերը կարող են զգալիորեն տարբերվել։ Այդ պատճառով օբյեկտիվ մորֆոֆունկցիոնալ տվյալների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված գնահատել մարզումների արդյունավետությունը, վերահսկել մարզական ծանրաբեռնվածության ազդեցությունը և համապատասխանեցնել մարզման ծրագիրը մարզիկի զարգացման մակարդակին։ Աշխատության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ պատանի ֆուտբոլիստների ընտրության, մարզական պատրաստության պլանավորման, մարզման գործընթացի բժշկամանկավարժական վերահսկողության և մարզական արդյունքների կանխատեսման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել սպորտային բժիշկների, ֆիզիոլոգների, մարզիչների, ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետների, ֆուտբոլային ակադեմիաների աշխատակիցների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Աշխատանքը կարևորում է պատանի մարզիկի մարզական վարպետության գնահատման համալիր մոտեցումը՝ միավորելով մարզական արդյունքների, ֆիզիկական պատրաստվածության և օրգանիզմի մորֆոֆունկցիոնալ վիճակի ուսումնասիրությունը։

Աշխատությունը նվիրված է դեկորատիվ-կիրառական արվեստի դերին մանկավարժական ինստիտուտի գեղարվեստական դաստիարակության ֆակուլտետի ուսանողների գեղագիտական և բարոյական դաստիարակության համակարգում։ Հետազոտության կենտրոնում արվեստի կրթության և անձի համակողմանի զարգացման փոխկապակցվածությունն է, մասնավորապես այն հնարավորությունները, որոնք ընձեռում է դեկորատիվ-կիրառական արվեստը ապագա մանկավարժների գեղարվեստական ճաշակի, ստեղծագործական մտածողության, արժեքային համակարգի և բարոյական որակների ձևավորման համար։ Աշխատության մեջ դեկորատիվ-կիրառական արվեստը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական գործունեության բնագավառ, այլև որպես կրթական և դաստիարակչական արդյունավետ միջոց, որի միջոցով ուսանողները ծանոթանում են ազգային և համամարդկային մշակութային արժեքներին, ավանդույթներին, խորհրդանշական ձևերին և ժողովրդական ստեղծագործության ժառանգությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործական աշխատանքի ընթացքում ձևավորվող գեղագիտական ընկալմանը, գեղեցիկը տարբերակելու և գնահատելու կարողությանը, ձևի, գույնի, նյութի և զարդանախշի ներդաշնակության ընկալմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև բարոյական դաստիարակության խնդիրը։ Արվեստի ստեղծագործական գործունեությունը դիտարկվում է որպես աշխատասիրության, պատասխանատվության, համբերատարության, կարգապահության, համագործակցության և սեփական աշխատանքի արդյունքի նկատմամբ հարգանքի ձևավորման միջոց։ Ազգային դեկորատիվ-կիրառական արվեստի ուսումնասիրությունն ու գործնական յուրացումը հնարավորություն են տալիս ուսանողներին խորությամբ ընկալելու ազգային մշակութային ժառանգությունը և ձևավորելու դրա պահպանման ու փոխանցման պատասխանատվության գիտակցություն։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ուսումնական գործընթացում դեկորատիվ-կիրառական արվեստի տարբեր տեսակների և տեխնիկաների կիրառման մանկավարժական հնարավորությունները, դրանց միջոցով ուսանողների ստեղծագործական ինքնուրույնության խթանումը և գեղարվեստական կարողությունների զարգացումը։ Կարևորվում է նաև ապագա ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածությունը, քանի որ սեփական գեղարվեստական փորձը հետագայում կարող է օգնել նրանց արդյունավետ կազմակերպելու երեխաների գեղագիտական և բարոյական դաստիարակությունը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել արվեստի մանկավարժության մասնագետների, գեղարվեստական կրթության դասախոսների, ուսուցիչների, արվեստագետների, մշակութաբանների, գիտաշխատողների և մանկավարժական բուհերի ուսանողների համար։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունն այն է, որ դեկորատիվ-կիրառական արվեստը ներկայացվում է որպես ուսանողի ստեղծագործական կարողությունների զարգացման, ազգային մշակութային ինքնագիտակցության ձևավորման և գեղագիտական ու բարոյական արժեքների ամրապնդման արդյունավետ մանկավարժական միջոց։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտադրական ձեռնարկություններում անձակազմի կառավարման մոտեցումների կատարելագործման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպության մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, աշխատուժի կառավարման, աշխատակիցների մասնագիտական ներուժի զարգացման և արտադրական արդյունավետության բարձրացման փոխկապակցված խնդիրներն են։ Աշխատության շրջանակում անձնակազմի կառավարումը դիտարկվում է որպես կազմակերպության ընդհանուր կառավարման համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որի արդյունավետությունը կարող է անմիջականորեն անդրադառնալ արտադրողականության, աշխատանքի որակի, մրցունակության և ֆինանսական արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրվում են անձնակազմի պլանավորման, աշխատանքի ընդունման և ընտրության, աշխատակիցների տեղաբաշխման, մասնագիտական վերապատրաստման, որակավորման բարձրացման, աշխատանքի գնահատման և խրախուսման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական ձեռնարկությունների առանձնահատկություններին, որտեղ աշխատուժի արդյունավետ կազմակերպումը կապված է տեխնոլոգիական գործընթացների, աշխատանքի անվտանգության, մասնագիտական հմտությունների և արտադրական կարգապահության պահանջների հետ։ Աշխատության մեջ կարևորվում է աշխատակիցների մոտիվացիայի համակարգի կատարելագործումը՝ նյութական և ոչ նյութական խթանների համադրման, աշխատանքի արդյունքների արդար գնահատման և մասնագիտական առաջընթացի հնարավորությունների ստեղծման միջոցով։ Քննարկվում են նաև անձնակազմի վերապատրաստման և զարգացման ժամանակակից մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս համապատասխանեցնել աշխատակիցների գիտելիքներն ու հմտությունները տեխնոլոգիական փոփոխությունների և արտադրության նոր պահանջներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կազմակերպական մշակույթի, ներքին հաղորդակցության, ղեկավար-աշխատակից հարաբերությունների և թիմային աշխատանքի դերի ուսումնասիրությունը։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև աշխատակիցների ներգրավվածության բարձրացմանը, աշխատանքային պայմանների բարելավմանը և անձնակազմի կայունության ապահովմանը, քանի որ որակյալ մասնագետների պահպանումը կարևոր նշանակություն ունի արտադրական ձեռնարկությունների երկարաժամկետ զարգացման համար։ ՀՀ արտադրական ձեռնարկությունների օրինակով մշակվող մոտեցումները կարող են նպաստել անձնակազմի կառավարման համակարգերի արդիականացմանը, մարդկային ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործմանը և կազմակերպությունների մրցակցային դիրքերի ամրապնդմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արտադրական ձեռնարկությունների ղեկավարների, մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, կառավարման ոլորտի հետազոտողների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ անձնակազմի կառավարման կատարելագործումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես վարչական գործընթացների բարելավում, այլև որպես արտադրական արդյունավետության, կազմակերպության կայունության և երկարաժամկետ զարգացման ապահովման ռազմավարական միջոց։

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղի պրետեկտալ շրջանի դերի ուսումնասիրությանը տեսողական ինֆորմացիայի կենտրոնական մշակման գործընթացներում։ Հետազոտության կենտրոնում տեսողական համակարգի այն նյարդաֆիզիոլոգիական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով աչքից ստացվող ազդանշանները փոխանցվում, վերլուծվում և վերափոխվում են նյարդային համակարգի կողմից ընկալելի տեղեկատվության։ Ուսումնասիրվում են պրետեկտալ շրջանի անատոմիական կառուցվածքը, նրա կապերը տեսողական համակարգի տարբեր բաժինների և գլխուղեղի այլ կենտրոնների հետ, ինչպես նաև տեսողական ազդանշանների մշակման ընթացքում դրա ֆունկցիոնալ նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց միջոցով տեսողական գրգիռների մասին տեղեկատվությունը կարող է մասնակցել ոչ միայն տեսողական ընկալմանը, այլև օրգանիզմի արագ և նպատակային ռեակցիաների ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է պրետեկտալ շրջանի մասնակցությունը լուսային և տեսողական գրգռիչների նկատմամբ պատասխանների կարգավորմանը, տեսողական տեղեկատվության ինտեգրմանը և համապատասխան նյարդային արձագանքների կազմակերպմանը։ Քննարկվում են նաև պրետեկտալ շրջանի փոխկապակցվածությունը տեսողական ուղիների և այլ ենթակեղևային ու կեղևային կառույցների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տեսողական տեղեկատվության կենտրոնական մշակման բազմաստիճան բնույթի մասին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեսողական ազդանշանի մշակման տարբեր փուլերի և դրանց ֆիզիոլոգիական նշանակության բացահայտումը՝ ներառելով զգայական տեղեկատվության ընդունումը, նյարդային հաղորդումը, կենտրոնական ինտեգրումը և համապատասխան պատասխանների ձևավորումը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել տեսողական համակարգի աշխատանքի և դրա կենտրոնական կարգավորման մեխանիզմների ավելի խորքային ըմբռնմանը, ինչպես նաև նյարդային համակարգի տարբեր բաժինների ֆունկցիոնալ փոխհարաբերությունների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել նյարդաֆիզիոլոգների, նյարդաբանների, կենսաբանների, տեսողական համակարգի հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների, բժշկական և կենսաբանական ուղղությունների գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների։ Աշխատության արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ այն տեսողական ընկալումը դիտարկում է որպես բարդ կենտրոնական գործընթաց, որի իրականացմանը մասնակցում են միմյանց հետ սերտորեն փոխկապակցված նյարդային կառույցներ, իսկ պրետեկտալ շրջանը այդ համակարգում ունի կարևոր ֆունկցիոնալ նշանակություն։

Աշխատությունը նվիրված է ներզատիչ ախտաբանությունների պայմաններում ձվազատման դեղորայքային խթանման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անպտղության այն դեպքերն են, երբ ձվազատման խանգարումները կապված են էնդոկրին համակարգի գործունեության փոփոխությունների և հորմոնային կարգավորման անհավասարակշռության հետ։ Ուսումնասիրվում են վերարտադրողական ֆունկցիայի և ներզատիչ համակարգի փոխկապակցվածությունը, ձվազատման խանգարումների առաջացման հնարավոր պատճառները, ինչպես նաև տարբեր էնդոկրին վիճակների ազդեցությունը ֆոլիկուլների հասունացման և ձվազատման գործընթացի վրա։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժման անհատականացված մոտեցմանը՝ հաշվի առնելով կնոջ հորմոնային վիճակը, ձվարանների ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, ուղեկցող ներզատիչ խանգարումները և վերարտադրողական նպատակները։ Քննարկվում են ձվազատման խթանման համար կիրառվող դեղորայքային մոտեցումների սկզբունքները, բուժման արդյունավետության գնահատման մեթոդները և բուժման ընթացքի հսկողության անհրաժեշտությունը։ Կարևորվում է հորմոնային ցուցանիշների և ձվարանների արձագանքի մշտադիտարկումը, քանի որ խթանման արդյունքը կարող է էապես տարբեր լինել տարբեր ներզատիչ ախտաբանությունների դեպքում։ Ուսումնասիրվում են նաև բուժման հնարավոր բարդությունների կանխարգելման և ռիսկերի նվազեցման խնդիրները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել հղիության հասնելու հավանականության վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ այնպիսի ներզատիչ խանգարումների, որոնք հաճախ ուղեկցվում են ձվազատման դիսֆունկցիայով, և ներկայացնել դրանց դեպքում բուժական ռազմավարության ընտրության առանձնահատկությունները։ Առանձին կարևորություն է տրվում գինեկոլոգի, վերարտադրողական բժշկության մասնագետի և էնդոկրինոլոգի համագործակցությանը, քանի որ նման հիվանդների արդյունավետ վարումը պահանջում է ինչպես վերարտադրողական, այնպես էլ հորմոնային վիճակի համալիր գնահատում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկաբարձ-գինեկոլոգների, վերարտադրողական բժշկության մասնագետների, էնդոկրինոլոգների, բժշկական հետազոտողների, դասախոսների և բժշկական բուհերի ուսանողների համար։ Այն նպաստում է ներզատիչ ախտաբանությունների դեպքում ձվազատման խանգարումների և դրանց դեղորայքային շտկման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը՝ ընդգծելով անհատականացված բուժման, կլինիկական վերահսկողության և հնարավոր ռիսկերի կանխարգելման կարևորությունը։

Աշխատությունը նվիրված է շինարարության ոլորտում ցածր հաճախականության ակուստիկ ռեզոնանսային կառուցվածքների մշակմանը, տեսական հիմնավորմանը և կիրառական հնարավորությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմքում շինարարական կառույցներում ձայնային տատանումների տարածման, ռեզոնանսային երևույթների առաջացման և ցածր հաճախականության ակուստիկ ալիքների կառավարման խնդիրներն են։ Ուսումնասիրվում են տարբեր կառուցվածքային լուծումների ֆիզիկական և մեխանիկական հատկությունները, դրանց արձագանքը ակուստիկ ազդեցություններին և ռեզոնանսային համակարգերի աշխատանքի օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի կառուցվածքների նախագծմանը, որոնք կարող են նպաստել ձայնային էներգիայի վերահսկմանը, անցանկալի ցածր հաճախականության տատանումների նվազեցմանը կամ անհրաժեշտ դեպքերում դրանց նպատակային օգտագործմանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ռեզոնանսային կառուցվածքների երկրաչափական և նյութական պարամետրերի ազդեցությունը դրանց ակուստիկ բնութագրերի վրա, ինչպես նաև նախագծման և հաշվարկի մեթոդները։ Կարևորվում է շինարարական տարրերի, տարածքների և ակուստիկ միջավայրի փոխազդեցությունը, քանի որ ցածր հաճախականության ձայնային ալիքների վարքագիծը կարող է էապես տարբերվել բարձր հաճախականությունների դեպքում դիտվող երևույթներից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ինչպես տեսական մոդելներ, այնպես էլ փորձարարական նմուշներ՝ դրանց ռեզոնանսային հաճախականությունների, ձայնամեկուսացման, ձայնակլանման և թրթռումային հատկությունների գնահատման նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կառուցվածքների կիրառման հնարավորություններին շենքերում և շինություններում՝ ներքին ակուստիկ միջավայրի բարելավման, աղմուկի վերահսկման, թրթռումների սահմանափակման և մարդկանց համար առավել հարմարավետ միջավայրի ձևավորման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև ինժեներական հաշվարկների և փորձարկումների արդյունքների վերլուծություն, որոնց միջոցով գնահատվում է առաջարկվող կառուցվածքային լուծումների արդյունավետությունը և գործնական կիրառելիությունը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել շինարարական ինժեներներին, ճարտարապետներին, ակուստիկայի մասնագետներին, ֆիզիկոսներին, շինարարական նյութերի և կոնստրուկցիաների հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններով դասախոսներին և ուսանողներին։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է այն հնարավորությամբ, որ ցածր հաճախականության ակուստիկ ռեզոնանսային լուծումների նպատակային կիրառումը կարող է ընդլայնել շենքերի ակուստիկ և թրթռումային բնութագրերի կառավարման տեխնիկական միջոցների շրջանակը։

Աշխատությունը նվիրված է Շիրակի պատմական տարածքի անտիկ դամբարանադաշտերի հնագիտական ուսումնասիրությանը՝ դրանց կառուցվածքային, ժամանակագրական, մշակութային և թաղման ծեսերի առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության հիմքում հնագիտական պեղումների, հայտնաբերված նյութական մշակույթի նմուշների և դամբարանային համալիրների համադրական ուսումնասիրությունն է, որի միջոցով վերականգնվում են Շիրակի տարածաշրջանի անտիկ հասարակությունների կյանքի և մշակույթի տարբեր կողմերը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են դամբարանների կառուցվածքը, ձևերը, տեղադրությունը, թաղման եղանակները և դրանց հետ կապված ծիսական առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դամբարաններից հայտնաբերված խեցեղենի, մետաղական առարկաների, զարդերի, զենքերի, կենցաղային իրերի և այլ հնագիտական նյութերի ուսումնասիրությանը։ Այդ նյութերը կարևոր աղբյուր են բնակչության տնտեսական գործունեության, արհեստների, առևտրական և մշակութային կապերի, ինչպես նաև սոցիալական կառուցվածքի մասին պատկերացումներ ձևավորելու համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դամբարանների ժամանակագրական դասակարգումը և դրանց համադրումը տարածաշրջանի ու հարակից տարածքների հնագիտական հուշարձանների հետ։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մշակութային ազդեցությունները, տեղական և ներմուծված ավանդույթների հարաբերակցությունը և Շիրակի բնակչության կապերը Հայաստանի այլ շրջանների ու հարևան տարածաշրջանների հետ։ Դամբարանային համալիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ նաև անտիկ հասարակության հոգևոր աշխարհին՝ մահվան և հետմահու կյանքի վերաբերյալ պատկերացումներին, ծիսական վարքագծին և սոցիալական կարգավիճակի դրսևորումներին։ Թաղման գույքի կազմը և դամբարանների կառուցվածքային տարբերությունները կարող են տեղեկություններ հաղորդել հասարակության սոցիալական շերտավորման, անհատների կարգավիճակի և համայնքային հարաբերությունների մասին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Շիրակի հնագույն պատմության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ դամբարանադաշտերը հնարավորություն են տալիս նյութական աղբյուրների միջոցով վերականգնել տարածաշրջանի պատմական զարգացման որոշակի փուլերի պատկերը։ Այն կարող է հետաքրքրել հնագետներին, պատմաբաններին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, թանգարանային մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին և հնագիտությամբ ու Հայաստանի անտիկ պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։ Ուսումնասիրությունը միաժամանակ նպաստում է Շիրակի հնագիտական ժառանգության գիտական արժևորմանը, պահպանության անհրաժեշտության գիտակցմանը և տարածաշրջանի պատմամշակութային գործընթացների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտահանման պետական խթանման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական տնտեսական քաղաքականության այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է ընդլայնել հայկական արտադրանքի ներկայությունը արտաքին շուկաներում, բարձրացնել արտահանողների մրցունակությունը և ապահովել արտահանման կայուն աճ։ Աշխատության մեջ արտահանումը դիտարկվում է որպես տնտեսական զարգացման, արտադրության ընդլայնման, նոր շուկաների յուրացման, զբաղվածության ավելացման և ազգային տնտեսության միջազգային ինտեգրման կարևոր գործոն։ Ուսումնասիրվում են արտահանման ծավալների և կառուցվածքի վրա ազդող տնտեսական պայմանները, արտադրողների մրցունակության խնդիրները, արտաքին շուկաների հասանելիությունը, մաքսային և վարչարարական ընթացակարգերը, ֆինանսավորման հնարավորությունները և արտահանման հետ կապված ռիսկերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական աջակցության տարբեր գործիքներին՝ արտահանման ֆինանսավորմանը, ապահովագրությանը, տեղեկատվական և մարքեթինգային աջակցությանը, միջազգային ցուցահանդեսներին ու տոնավաճառներին մասնակցության խթանմանը, արտադրանքի որակի և միջազգային չափանիշներին համապատասխանության ապահովմանը։ Պետական քաղաքականության կարևոր ուղղություն է դիտարկվում նաև արտահանողների համար բարենպաստ իրավական և գործարար միջավայրի ձևավորումը, վարչարարական խոչընդոտների նվազեցումը և արտաքին շուկաներում հայկական արտադրանքի առաջխաղացմանն ուղղված ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների զարգացումը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է արտահանման պետական խթանման համալիր մոտեցումը, որի շրջանակում ֆինանսական աջակցության միջոցները պետք է զուգակցվեն տեղեկատվական, խորհրդատվական, ենթակառուցվածքային և կազմակերպական աջակցությամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի արտահանման ներուժի օգտագործման, արտահանման ապրանքային և աշխարհագրական կառուցվածքի բարելավման, ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի մասնաբաժնի մեծացման և միջազգային շուկաներում հայկական ընկերությունների դիրքերի ամրապնդման խնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, արտաքին տնտեսական գործունեության մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, արտահանող ընկերությունների ղեկավարների և վերլուծաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների և տնտեսագիտական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ արտահանման պետական աջակցության արդյունավետ համակարգը կարող է նպաստել արտադրական ներուժի ընդլայնմանը, ներդրումային ակտիվության աճին, հայկական արտադրանքի մրցունակության բարձրացմանը և երկրի արտաքին տնտեսական դիրքերի ամրապնդմանը։

Աշխատությունը նվիրված է կազմակերպության գործունեության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներին՝ ծախսերի կառավարման համակարգի ներդրման և կատարելագործման միջոցով։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ կազմակերպության մրցունակությունը, ֆինանսական կայունությունը և շահութաբերությունը մեծապես պայմանավորված են ծախսերի ձևավորման, վերահսկման, պլանավորման և օպտիմալացման արդյունավետությամբ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ծախսերի կառավարման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, դրանց դասակարգման ու հաշվառման սկզբունքները, ծախսերի վրա ազդող հիմնական գործոնները և կազմակերպության գործունեության վերջնական արդյունքների հետ դրանց փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծախսերի կառավարման համակարգի կառուցվածքին, դրա հիմնական գործառույթներին և կազմակերպությունում ներդրման անհրաժեշտությանը։ Քննարկվում են ծախսերի պլանավորման, նորմավորման, բյուջետավորման, վերահսկողության և շեղումների վերլուծության մեխանիզմները, որոնք հնարավորություն են տալիս առավել արդյունավետ օգտագործել կազմակերպության նյութական, ֆինանսական և աշխատանքային ռեսուրսները։ Կարևորվում է նաև ծախսերի կառավարման և կառավարչական որոշումների ընդունման փոխկապակցվածությունը, քանի որ ճշգրիտ և ժամանակին տեղեկատվությունը հնարավորություն է տալիս ղեկավարությանը գնահատել գործունեության արդյունավետությունը, բացահայտել անարդյունավետ ծախսերը և ընտրել ռեսուրսների օգտագործման առավել նպատակահարմար տարբերակներ։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են ծախսերի նվազեցման և օպտիմալացման հնարավորությունները՝ առանց արտադրանքի կամ ծառայությունների որակի և կազմակերպության զարգացման ներուժի անհարկի սահմանափակման։ Ուսումնասիրվում են նաև պատասխանատվության կենտրոնների ձևավորման, ծախսերի վերահսկման, ներքին հաշվետվողականության և կատարողականի գնահատման մոտեցումները։ Ծախսերի կառավարման համակարգի ներդրումը ներկայացվում է որպես կազմակերպության ռազմավարական կառավարման կարևոր գործիք, որը կարող է նպաստել շահութաբերության բարձրացմանը, ֆինանսական արդյունքների բարելավմանը, ռիսկերի նվազեցմանը և երկարաժամկետ մրցակցային առավելությունների ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ նաև գործնական նշանակություն՝ առաջարկելով կազմակերպությունների առանձնահատկություններին համապատասխան ծախսերի կառավարման համակարգի ձևավորման և կատարելագործման ուղղություններ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կազմակերպությունների ղեկավարների և ֆինանսական մասնագետների, տնտեսագետների, կառավարման մասնագետների, հաշվապահների, վերլուծաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների և տնտեսագիտական ու կառավարչական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ծախսերի կառավարումը դիտարկել ոչ միայն որպես ծախսերի նվազեցման միջոց, այլև որպես կազմակերպության ընդհանուր արդյունավետության, կայունության և զարգացման ապահովման համալիր կառավարչական համակարգ։