Готовые материалы

Գիրքը նվիրված է 1917-1923 թվականներին Արցախահայության ազգային-քաղաքական և ազատագրական պայքարի պատմությանը՝ ներկայացնելով այդ ժամանակաշրջանում տարածաշրջանում տեղի ունեցած բարդ ու հակասական քաղաքական, ռազմական և հասարակական գործընթացները։ Ուսումնասիրության առանցքում Արցախում հայ բնակչության ինքնապաշտպանության, անվտանգության ապահովման, քաղաքական իրավունքների պահպանման և սեփական բնակավայրերում ազգային գոյության շարունակականության համար մղվող պայքարն է։ Աշխատությունը պատմական գործընթացները դիտարկում է Ռուսական կայսրության փլուզումից և 1917 թվականի հեղափոխական իրադարձություններից հետո ստեղծված իրավիճակի համատեքստում, երբ նախկին վարչաքաղաքական համակարգի թուլացումը Հարավային Կովկասում առաջ բերեց իշխանության, սահմանների և տարածքային պատկանելության բազմաթիվ խնդիրներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Արցախում հայկական տեղական իշխանության ու ինքնակազմակերպման ձևերին, բնակչության ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը, ազգային կառույցների գործունեությանը և տարածաշրջանի քաղաքական ապագայի շուրջ ընթացող պայքարին։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև Արցախում և հարակից տարածքներում տեղի ունեցած ռազմական բախումների, զինված դիմադրության և բնակչության անվտանգության ապահովման խնդիրների վերլուծությունը։ Հեղինակը գործընթացները կապում է ոչ միայն տեղական զարգացումների, այլև Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերությունների, Հարավային Կովկասում ձևավորված նոր քաղաքական իրադրության, տարածաշրջանում գործող տարբեր ուժերի և արտաքին քաղաքական ազդեցությունների հետ։ 1918-1920 թվականների իրադարձությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին պետականության և իշխանության համար պայքարը, ազգային ինքնորոշման ձգտումները և տարածքային վեճերը փոխկապակցվում միմյանց հետ։ Աշխատության կարևոր հատվածներից է նաև 1920-1921 թվականների իրադարձությունների և խորհրդային իշխանության հաստատման գործընթացների դիտարկումը, որի արդյունքում Արցախյան հարցը ստացավ նոր քաղաքական և վարչական ձևակերպումներ։ Մինչև 1923 թվականն ընդգրկող ժամանակագրական շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու այն գործընթացներին, որոնք հանգեցրին տարածաշրջանի վարչաքաղաքական կարգավիճակի փոփոխությանը և հետագա տասնամյակների համար կարևոր հետևանքներ ունեցան։ Գիրքը արժեքավոր է Արցախահայության պատմական փորձի, ազգային ինքնակազմակերպման, ինքնապաշտպանության և քաղաքական պայքարի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել Հայոց պատմությամբ, Արցախի պատմությամբ, ազգային-ազատագրական շարժումներով, Հարավային Կովկասի քաղաքական պատմությամբ և XX դարի սկզբի հայ-ադրբեջանական հարաբերություններով զբաղվող հետազոտողներին ու ընթերցողներին:

Ուսումնասիրությունը վերաբերում է գերքաշ կամ ճարպակալմամբ երեխաների օրգանիզմում մարզումների և դետրենինգի՝ այսինքն՝ մարզական ակտիվության դադարեցման կամ նվազեցման, փոխազդեցությանը և դրանց ազդեցությանը առողջության հետ կապված մի շարք կարևոր ցուցանիշների վրա։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է գնահատել, թե կանոնավոր ֆիզիկական մարզումները և դրանց հետագա դադարեցումը ինչպես են անդրադառնում բորբոքային և հակաբորբոքային կենսամարկերների մակարդակներին, ֆիզիոլոգիական ցուցանիշներին և երեխաների ֆիզիկական պատրաստվածությանը։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ մանկական ճարպակալումը կարող է ուղեկցվել օրգանիզմում ցածր աստիճանի քրոնիկ բորբոքային գործընթացներով և նյութափոխանակային ու սրտանոթային համակարգերի աշխատանքի փոփոխություններով, ինչի պայմաններում ֆիզիկական ակտիվությունը դիտարկվում է որպես առողջական վիճակի բարելավման կարևոր գործոն։ Աշխատությունը փորձում է պարզել ոչ միայն մարզումների դրական ազդեցությունը, այլև այն, թե ինչ է տեղի ունենում այդ ազդեցությունների հետ, երբ ֆիզիկական ակտիվությունը դադարեցվում է։ Այդ նպատակով ուշադրություն է դարձվում բորբոքային գործընթացների հետ կապված կենսաբանական ցուցանիշներին և դրանց հակազդող հակաբորբոքային մարկերներին՝ հնարավորություն տալով գնահատելու մարզումների ազդեցությունը օրգանիզմի բորբոքային հավասարակշռության վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են ֆիզիոլոգիական ցուցանիշները, որոնք կարող են բնութագրել երեխաների ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակը, ինչպես նաև ֆիզիկական պատրաստվածության մակարդակը, այդ թվում՝ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությանը դիմակայելու և շարժողական կարողությունների հետ կապված փոփոխությունները։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն ուշադրություն է դարձնում ժամանակային դինամիկային՝ համեմատելով մարզումների ընթացքում և դետրենինգի ժամանակահատվածում արձանագրվող փոփոխությունները։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ֆիզիկական վարժությունների օգտակար ազդեցությունները որքանով են պահպանվում ակտիվ մարզումների դադարից հետո և արդյոք դրանց մի մասը կարող է նվազել կամ հետընթաց ապրել։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել սպորտային բժշկության, մանկաբուժության, ֆիզիոլոգիայի, ֆիզիկական դաստիարակության և մանկական ճարպակալման կանխարգելման ու կառավարման ոլորտներով զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևորում է կանոնավոր և շարունակական ֆիզիկական ակտիվության դերը երեխաների առողջության պահպանման գործում և ընդգծում է այն հանգամանքը, որ ֆիզիկական պատրաստվածության ու օրգանիզմի բորբոքային վիճակի բարելավման համար նշանակություն կարող է ունենալ ոչ միայն մարզումների առկայությունը, այլև դրանց շարունակականությունը։

Գիրքը նվիրված է Հայոց ցեղասպանությունից և Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների բռնություններից փրկված հայ փախստականների պատմությանը Անդրկովկասում 1914-1922 թվականներին։ Ուսումնասիրության առանցքում գտնվում են հայ փախստականների տեղաշարժերը, նրանց թվաքանակի փոփոխությունները, բնակության վայրերը, սոցիալ-տնտեսական և կենցաղային պայմանները, ինչպես նաև Անդրկովկասում նրանց տեղավորման և գոյատևման հետ կապված խնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն հսկայական մարդկային տեղաշարժերի մասին, որոնք տեղի ունեցան պատերազմի, զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և ցեղասպանության հետևանքով, երբ հազարավոր հայեր ստիպված էին լքել իրենց բնակավայրերը և ապաստան փնտրել Անդրկովկասի տարբեր շրջաններում։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում փախստականների շարժի ուղղություններին և փուլերին՝ փորձելով վերականգնել նրանց տեղաշարժերի ընդհանուր պատկերը և պարզել, թե ինչպես էին քաղաքական ու ռազմական իրադարձությունները ազդում բնակչության վերաբաշխման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև փախստականների թվակազմի հարցը, որի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս գնահատել տեղի ունեցած ժողովրդագրական փոփոխությունների մասշտաբները և տարբեր ժամանակներում փախստականների թվի աճի կամ նվազման պատճառները։ Աշխատության մյուս կարևոր ուղղությունը նրանց կացության ուսումնասիրությունն է․ անդրադարձ է կատարվում բնակարանային պայմաններին, սննդի և հագուստի ապահովմանը, առողջապահական խնդիրներին, աշխատանքի հնարավորություններին, որբերի և անապաստան մարդկանց վիճակին, ինչպես նաև տեղական իշխանությունների, հասարակական կազմակերպությունների և բարեգործական կառույցների կողմից ցուցաբերված օգնությանը։ Ուսումնասիրությունը նաև ցույց է տալիս, որ փախստականների հիմնախնդիրը միայն մարդասիրական խնդիր չէր, այլ ուներ լուրջ քաղաքական, տնտեսական և ժողովրդագրական նշանակություն՝ կապված Անդրկովկասի տարածաշրջանի ընդհանուր անկայունության, պետական իշխանությունների փոփոխությունների և հետպատերազմյան իրադրության հետ։ 1914-1922 թվականների ժամանակահատվածի ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու գործընթացի զարգացմանը պատերազմի սկզբից մինչև հետպատերազմյան տարիները՝ ներառյալ Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ձևավորման և տարածաշրջանում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունների շրջանը։ Գիրքը կարևոր սկզբնաղբյուրային և գիտական նշանակություն ունի Հայոց ցեղասպանությունից փրկվածների, փախստականության պատմության, հայ ժողովրդի ժողովրդագրական տեղաշարժերի և XX դարի սկզբի Անդրկովկասի սոցիալ-քաղաքական իրականության ուսումնասիրության համար։ Այն հատկապես արժեքավոր է նրանով, որ մարդկային ողբերգությունը դիտարկում է նաև փաստական և ժողովրդագրական տեսանկյունից՝ ներկայացնելով փախստականների շարժի, թվաքանակի և կացության վերաբերյալ տվյալներ ու դրանց հիման վրա վերականգնելով պատմական ժամանակաշրջանի կարևորագույն գործընթացներից մեկը։

Հրատարակությունը մշակութային և արվեստագիտական թեմատիկայի վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկատու է, որը ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի ոլորտին առնչվող նոր գրականության վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվություն։ Այն նախատեսված է ընթերցողին, հետազոտողին, գրադարանավարին, մշակույթի և արվեստի մասնագետին արագ կողմնորոշելու համար՝ տվյալ ժամանակահատվածում լույս տեսած կամ շրջանառության մեջ մտած համապատասխան գրականության շրջանակում։ Նյութը կարող է ընդգրկել մշակույթի պատմությանը, արվեստի տարբեր ճյուղերին, գրականությանը, թատրոնին, երաժշտությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը և մշակութային կյանքին վերաբերող հրատարակությունների մատենագիտական նկարագրություններ։ Որպես ընթացիկ տեղեկատու՝ այն կարևոր է հատկապես նոր հրատարակությունների մասին պարբերաբար տեղեկություն ստանալու տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով հետևելու թեմատիկ գրականության համալրմանը և անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերմանը։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև որպես իր ժամանակաշրջանի մշակութային ու գիտական տեղեկատվական միջավայրի արտացոլում, քանի որ մատենագիտական գրառումների միջոցով պատկերացում է տալիս, թե որ ուղղություններով էին կատարվում ուսումնասիրություններ, ինչպիսի աշխատանքներ էին հրատարակվում և ինչ թեմաներ էին ներկայացվում մշակույթի ու արվեստի ոլորտում։ Այն կարող է ծառայել որպես սկզբնական որոնողական աղբյուր գիտական ուսումնասիրությունների, կուրսային և ավարտական աշխատանքների, գրականության ցանկերի կազմման, գրադարանային-տեղեկատու աշխատանքի և մշակութաբանական հետազոտությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը ոչ թե առանձին մշակութային կամ արվեստագիտական թեմայի վերլուծություն է, այլ տեղեկատվական-մատենագիտական գործիք, որի հիմնական նպատակն է մեկտեղել և հասանելի դարձնել ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մասին տվյալները՝ նպաստելով համապատասխան աղբյուրների արագ հայտնաբերմանը, ուսումնասիրությանը և հետագա օգտագործմանը։

Գիրքը նվիրված է Օսմանյան կայսրության սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ի քաղաքական կերպարի ձևավորման, մեկնաբանության և փոփոխության ուսումնասիրությանը թուրքական պատմագրության մեջ՝ XX դարի երկրորդ քառորդից մինչև XXI դարի սկիզբը։ Աշխատության կենտրոնում գտնվում է այն հարցը, թե տարբեր ժամանակաշրջանների թուրք պատմաբանները, հետազոտողները և պատմագիտական ուղղությունները ինչպես են գնահատել նրա իշխանությունը, քաղաքական գործունեությունը, կառավարման մեթոդները և Օսմանյան կայսրության վերջին տասնամյակների պատմության մեջ ունեցած դերը։ Հեղինակը դիտարկում է սուլթանի կերպարի պատմագիտական ընկալման փոփոխությունները՝ այն կապելով Թուրքիայի քաղաքական, գաղափարական և հասարակական զարգացումների հետ։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նրա կենտրոնացման քաղաքականությանը, պետական կառավարման առանձնահատկություններին, արտաքին և ներքին քաղաքականությանը, իսլամական գաղափարախոսության օգտագործմանը, կայսրության տարածքային ամբողջականության պահպանման ձգտումներին, ինչպես նաև եվրոպական տերությունների հետ հարաբերություններին։ Առանձին նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ Աբդուլ Համիդ II-ի կերպարը թուրքական պատմագրության մեջ միանշանակ չի ներկայացվում․ տարբեր հեղինակների մոտ նա կարող է հանդես գալ որպես ուժեղ և հեռատես պետական գործիչ, կայսրության պահպանման համար պայքարող քաղաքական առաջնորդ, կամ, հակառակը, որպես ավտորիտար կառավարիչ, որի իշխանությունը բնութագրվում էր քաղաքական վերահսկողության և սահմանափակումների ուժեղացմամբ։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ պատմագիտական գնահատականները հաճախ պայմանավորված են ոչ միայն ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի փաստերով, այլև հենց պատմագրական միջավայրի քաղաքական ու գաղափարական առանձնահատկություններով։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է ոչ միայն Աբդուլ Համիդ II-ի գործունեությունը հասկանալու, այլև թուրքական պատմագրության զարգացման տրամաբանությունը բացահայտելու համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես են ժամանակի ընթացքում փոխվել Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի, սուլթանական իշխանության, պետականության, իսլամական քաղաքականության և թուրքական ազգային ինքնության վերաբերյալ պատմագիտական մոտեցումները։ Հատկապես արժեքավոր է այն, որ աշխատանքը պատմական անձի գնահատականը դիտարկում է պատմագրական համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով տարբեր հեղինակների տեսակետների տարբերություններին, դրանց ձևավորման պատճառներին և քաղաքական-գաղափարական նախադրյալներին։ Արդյունքում գիրքը ներկայացնում է ոչ միայն մեկ քաղաքական գործչի պատմագիտական կերպարի ուսումնասիրություն, այլև թուրքական պատմական գիտության մեջ Օսմանյան անցյալի վերաիմաստավորման գործընթացի վերլուծություն՝ ընդգծելով, թե ինչպես կարող է նույն պատմական գործիչը տարբեր ժամանակներում ստանալ էապես տարբեր մեկնաբանություններ։

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքական զարգացման գործընթացների և ժամանակակից զանգվածային լրատվության միջոցների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է, թե ինչպես են քաղաքական համակարգի ձևավորումը, ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացումը, հասարակական-քաղաքական փոփոխությունները և տեղեկատվական միջավայրը փոխազդում միմյանց վրա։ Աշխատության շրջանակում ԶԼՄ-ները ներկայացվում են ոչ միայն որպես տեղեկատվություն տարածող կառույցներ, այլև որպես հասարակական կարծիքի ձևավորման, քաղաքական օրակարգի կառուցման, իշխանության և հասարակության միջև հաղորդակցության ու հանրային վերահսկողության կարևոր գործոն։ Հեղինակը անդրադառնում է Հայաստանի քաղաքական գործընթացների առանձնահատկություններին՝ դիտարկելով անցումային և զարգացող քաղաքական համակարգի պայմաններում լրատվամիջոցների դերը, դրանց ազդեցությունը քաղաքացիների քաղաքական դիրքորոշումների ու մասնակցության վրա, ինչպես նաև քաղաքական հաղորդակցության ձևավորման մեխանիզմները։ Ուշադրություն է դարձվում ավանդական և ժամանակակից մեդիայի գործառույթներին, տեղեկատվության տարածման արագությանն ու հասանելիությանը, քաղաքական իրադարձությունների լուսաբանման առանձնահատկություններին և լրատվամիջոցների միջոցով տարբեր քաղաքական ուժերի ու հասարակական խմբերի դիրքավորման խնդիրներին։ Գիրքը կարևոր է նաև նրանով, որ հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է մեդիա միջավայրը նպաստել ժողովրդավարական մշակույթի ամրապնդմանը, քաղաքական մասնակցության ընդլայնմանը և հանրային երկխոսության զարգացմանը, բայց միաժամանակ ինչպիսի խնդիրներ կարող են առաջանալ տեղեկատվության կողմնակալ ներկայացման, քաղաքական ազդեցության, մեդիայի սեփականության, տեղեկատվական մանիպուլյացիաների և հանրային կարծիքի ուղղորդման պայմաններում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագիտությամբ, լրագրությամբ, հաղորդակցության տեսությամբ, հասարակական կառավարման և ժամանակակից քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին, քանի որ միավորում է քաղաքական զարգացման և մեդիայի փոխազդեցության վերաբերյալ տեսական ու կիրառական դիտարկումները՝ կենտրոնանալով Հայաստանի Հանրապետության հասարակական-քաղաքական իրականության վրա։

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը գյուղատնտեսական հումքի վերամշակման ոլորտում՝ որպես հետազոտության կոնկրետ օրինակ դիտարկելով կաթվերամշակող կազմակերպությունների գործունեությունը։ Հետազոտության նպատակն է բացահայտել փոքր և միջին ձեռնարկությունների զարգացմանը խոչընդոտող հիմնական գործոնները, գնահատել դրանց տնտեսական գործունեության արդյունավետությունը և մշակել ոլորտի զարգացմանն ուղղված հնարավոր մոտեցումներ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական հումքի արտադրության և վերամշակման փոխկապակցվածությունը, կաթի մատակարարման առանձնահատկությունները, հումքի որակի և ծավալների փոփոխականությունը, սեզոնայնությունը և այդ գործոնների ազդեցությունը վերամշակող ձեռնարկությունների արտադրական գործունեության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին կազմակերպությունների ֆինանսական հնարավորություններին, վարկային ռեսուրսների հասանելիությանը, ներդրումային սահմանափակումներին, արտադրական տեխնոլոգիաների արդիականացմանը և ժամանակակից սարքավորումների ներդրման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրվում են նաև արտադրության ինքնարժեքի նվազեցման, արտադրանքի որակի բարձրացման, սննդամթերքի անվտանգության պահանջների պահպանման և ներքին ու արտաքին շուկաներում մրցունակության ապահովման խնդիրները։ Կարևոր ուղղություն է գյուղատնտեսական արտադրողների և կաթվերամշակող կազմակերպությունների միջև կայուն համագործակցության ձևավորումը, որը կարող է նպաստել հումքի մատակարարման կանխատեսելիությանն ու որակի վերահսկմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև պետական տնտեսական քաղաքականության և աջակցության գործիքների ազդեցությանը՝ ներառյալ ֆինանսավորման ծրագրերը, հարկային և ներդրումային խթանները, տեխնիկական վերազինման հնարավորությունները և խորհրդատվական ծառայությունները։ Կաթվերամշակող կազմակերպությունների գործունեության վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոլորտի գործնական խնդիրները, գնահատել դրանց ազդեցությունը ձեռնարկությունների արտադրական և ֆինանսական ցուցանիշների վրա և առանձնացնել զարգացման առավել արդյունավետ ուղղությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են առաջարկվել արտադրության տեխնիկական վերազինման, կառավարման համակարգերի կատարելագործման, հումքի մատակարարման շղթայի բարելավման, արտադրանքի տեսականու ընդլայնման, շուկայավարման արդյունավետության բարձրացման և նոր իրացման շուկաների յուրացման միջոցառումներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հիմնավորում է փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման նշանակությունը գյուղատնտեսական հումքի վերամշակման ոլորտում՝ ընդգծելով դրա դերը տեղական արտադրության խթանման, գյուղատնտեսության և արդյունաբերության միջև կապերի ամրապնդման, զբաղվածության ավելացման և գյուղական համայնքների տնտեսական զարգացման գործում։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 1988–1994 թվականներին Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության զարգացման դինամիկայի ուսումնասիրությանը՝ դրա քաղաքական, ռազմական և հասարակական գործընթացների փոխկապակցվածության վերլուծությամբ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հակամարտության ձևավորման նախադրյալները, սկզբնական քաղաքական զարգացումները, ազգային շարժման ակտիվացումը, միջհամայնքային հարաբերությունների սրումը և հետագա ռազմական առճակատման վերածվելու գործընթացը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1988 թվականից սկսված քաղաքական գործընթացներին, Խորհրդային Միության փլուզման պայմաններում տարածաշրջանում իշխանության և անվտանգության համակարգերի փոփոխությանը, ինչպես նաև Հայաստանի, Ադրբեջանի և Լեռնային Ղարաբաղի միջև հարաբերությունների աստիճանական սրմանը։ Աշխատանքում վերլուծվում են ռազմական գործողությունների հիմնական փուլերը, ռազմաքաղաքական իրավիճակի փոփոխությունները, տարածքային վերահսկողության դինամիկան և հակամարտության մեջ ներգրավված կողմերի ռազմավարական նպատակները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև միջազգային միջնորդության ձևավորմանը և հակամարտության կարգավորման ուղղությամբ իրականացված առաջին դիվանագիտական նախաձեռնություններին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են քաղաքական պահանջները, անվտանգության խնդիրները, ռազմական զարգացումները և տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական գործոնները փոխազդել միմյանց հետ՝ ձևավորելով հակամարտության ընթացքը։ Ուսումնասիրվում են նաև բնակչության տեղաշարժերը, հումանիտար հետևանքները և պատերազմի ազդեցությունը տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական ու քաղաքական իրավիճակի վրա։ 1994 թվականին ռազմական գործողությունների դադարեցմանն ու հրադադարի հաստատմանը նախորդած գործընթացների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հակամարտության այդ փուլի հիմնական արդյունքները և հետագա բանակցային գործընթացի ձևավորման նախադրյալները։ Աշխատանքը կարևոր է հակամարտությունների զարգացման մեխանիզմների, հետխորհրդային տարածաշրջանի քաղաքական վերափոխումների և Հարավային Կովկասի անվտանգության խնդիրների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը 1988–1994 թվականների իրադարձությունները դիտարկում է որպես փոխկապակցված քաղաքական և ռազմական գործընթացների ամբողջություն՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հակամարտության սրման հիմնական պատճառները, զարգացման փուլերը, ներգրավված դերակատարների գործողությունները և 1994 թվականի հրադադարով ձևավորված նոր իրավիճակի նախադրյալները։

Այս տեղեկատու բնույթի հրատարակությունը ներկայացնում է Լեռնային Ղարաբաղի վերաբերյալ ընդհանուր բնութագրական և վերլուծական տեղեկատվություն՝ անդրադառնալով տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքին, պատմական զարգացմանը, բնակչությանը, քաղաքական իրավիճակին և սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկություններին։ Նյութը կարող է ընթերցողին ծանոթացնել տարածաշրջանի պատմական ձևավորմանը, տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխություններին և այն գործընթացներին, որոնք հանգեցրել են երկարատև հակամարտության ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնակչության կազմին, բնակավայրերին, վարչական կառուցվածքին և տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պայմաններին։ Հրատարակությունը կարող է ներկայացնել նաև հակամարտության հիմնական փուլերը, ներգրավված կողմերի դիրքորոշումները, ռազմական և քաղաքական զարգացումները, ինչպես նաև միջազգային կառույցների ու տարբեր պետությունների արձագանքը։ Կարևորվում են տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգության, կրոնական և մշակութային հուշարձանների, ինչպես նաև տեղական բնակչության կյանքի հետ կապված հարցերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տարածաշրջանի վերաբերյալ ընդհանուր պատկերացում կազմելու, պատմական և քաղաքական գործընթացները համատեքստում դիտարկելու և հակամարտության բազմաշերտ բնույթը հասկանալու համար։ Տեղեկատվության համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն տարածաշրջանի պատմական անցյալը, այլև դրա քաղաքական նշանակությունը և տարածաշրջանային հարաբերությունների վրա ունեցած ազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը Լեռնային Ղարաբաղը ներկայացնում է որպես պատմական, աշխարհագրական և քաղաքական առանձնահատկություններով տարածաշրջան՝ ընդգրկելով դրա վերաբերյալ հիմնական տեղեկությունները և ձևավորելով ամբողջական պատկեր տարածաշրջանի զարգացման, բնակչության և հակամարտության հետ կապված գործընթացների մասին։

Այս մատենագիտական-տեղեկատու հրատարակությունը նախատեսված է երիտասարդ ընթերցողների համար և ներկայացնում է Զորայր Խալափյանի ստեղծագործական ժառանգությանը և նրա գրական գործունեությանը վերաբերող հանձնարարական գրականության ծանոթագրված ցանկ։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է երիտասարդությանը ծանոթացնել հեղինակի ստեղծագործություններին, դրանց թեմատիկ ու գաղափարական առանձնահատկություններին և ընթերցանության համար առավել համապատասխան գրականությանը։ Ցանկում ընդգրկված նյութերը ներկայացվում են ծանոթագրություններով, որոնք ընթերցողին օգնում են նախապես պատկերացում կազմել տվյալ ստեղծագործության բովանդակության, թեմատիկ ուղղվածության և գրական նշանակության մասին։ Նման ձևաչափը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն տեղեկություն ստանալ գրքերի մասին, այլև գիտակցված ընտրություն կատարել՝ հաշվի առնելով ընթերցողի հետաքրքրություններն ու տարիքային առանձնահատկությունները։ Հրատարակությունը կարող է ներառել նաև հեղինակի կյանքի և ստեղծագործական ուղու վերաբերյալ տեղեկություններ՝ նպաստելով նրա գրական ժառանգության առավել ամբողջական ընկալմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի գրականության հանձնարարական բնույթը, քանի որ այն կարող է օգտագործվել գրադարաններում, դպրոցներում, կրթական և մշակութային հաստատություններում՝ երիտասարդների ընթերցանությունը կազմակերպելու և խթանելու նպատակով։ Ծանոթագրված ցանկը կարող է օգտակար լինել նաև գրադարանավարների, ուսուցիչների և գրականության մասնագետների համար՝ ընթերցողների համար համապատասխան գրականություն ընտրելիս։ Հրատարակությունը նպաստում է ազգային գրականության նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը, ընթերցողական մշակույթի զարգացմանը և երիտասարդների՝ հայկական գրական ժառանգության հետ կապի ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ, այն հանդես է գալիս որպես գործնական մատենագիտական ուղեցույց, որը համադրում է տեղեկատու և ընթերցանության հանձնարարական գործառույթները՝ երիտասարդ ընթերցողին ուղղորդելով դեպի հեղինակի գրական աշխարհը և նրա ստեղծագործությունների ավելի խոր ուսումնասիրությունը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ոչ դասական տրամաբանություններում ձևական հաշվարկների և աքսիոմատիկ համակարգերի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով դրանց կառուցվածքի, տրամաբանական սկզբունքների և ձևական հատկությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն տրամաբանական համակարգերը, որոնք տարբերվում են դասական տրամաբանությունից որոշ հիմնարար սկզբունքների ընդունմամբ, սահմանափակմամբ կամ վերաձևակերպմամբ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ձևական լեզուների կառուցման սկզբունքները, տրամաբանական նշանների և արտահայտությունների համակարգը, աքսիոմների ընտրությունը, եզրահանգման կանոնները և դրանց միջոցով թեորեմների ստացման գործընթացը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աքսիոմատիկ համակարգերի հետևողականության, լրիվության, անկախության և արտածելիության խնդիրներին, որոնք կարևոր են տվյալ տրամաբանական համակարգի տեսական հիմնավորվածությունը գնահատելու համար։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել մոդալ, ինտուիցիոնիստական, բազմարժեք, պարականոն և այլ ոչ դասական տրամաբանությունների ձևականացման առանձնահատկությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են փոխվում տրամաբանական եզրահանգման հնարավորությունները դասական մոտեցումների համեմատ։ Կարևորվում է նաև շարահյուսական և իմաստաբանական մեթոդների փոխհարաբերությունը, քանի որ ձևական հաշվարկի հատկությունները հաճախ ուսումնասիրվում են համապատասխան մոդելների և մեկնաբանությունների միջոցով։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարելի է կառուցել խիստ ձևական տրամաբանական համակարգեր այն դեպքերում, երբ դասական տրամաբանության որոշ սկզբունքներ այլևս չեն գործում կամ ստանում են նոր մեկնաբանություն։ Նման համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն տեսական տրամաբանության, այլև մաթեմատիկայի հիմունքների, համակարգչային գիտության, արհեստական բանականության և գիտելիքի ներկայացման ոլորտների համար։ Ձևական հաշվարկների և աքսիոմատիկ համակարգերի հետազոտությունը թույլ է տալիս բացահայտել տարբեր տրամաբանական մոտեցումների կառուցվածքային ընդհանրություններն ու տարբերությունները և գնահատել դրանց կիրառելիության սահմանները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է ոչ դասական տրամաբանությունների ձևականացման տեսական հիմքերը՝ ուսումնասիրելով աքսիոմների, եզրահանգման կանոնների, արտածման գործընթացների և իմաստաբանական մեկնաբանությունների փոխկապակցվածությունը։

Այս մեթոդական-հրահանգչական աշխատանքը նվիրված է գրադարանների աշխատանքի առաջավոր փորձի ուսումնասիրմանը, ընդհանրացմանը և գործնական գործունեության մեջ դրա արդյունավետ ներդրմանը։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է ներկայացնել գրադարանային աշխատանքի հաջողված մեթոդների բացահայտման, գնահատման, համակարգման և այլ գրադարաններում կիրառման սկզբունքները՝ նպաստելով ծառայությունների որակի և աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատանքում դիտարկվում են առաջավոր փորձի ուսումնասիրության կազմակերպման եղանակները, դրա տարածման ու ներդրման փուլերը, ինչպես նաև գրադարանների մասնագիտական գործունեության տարբեր ուղղություններում նորարարական մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընթերցողների սպասարկման, գրականության ընտրության և պահպանման, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի, մշակութային և կրթական միջոցառումների կազմակերպման, գրադարանային ֆոնդերի օգտագործման և մասնագիտական կադրերի աշխատանքի կատարելագործման հարցերին։ Մեթոդական ցուցումները կարող են ներառել նաև գրադարանների գործունեության արդյունքների գնահատման, արդյունավետ փորձի փաստագրման և դրա վերաբերյալ տեղեկատվության տարածման ձևերը։ Առաջավոր փորձի ընդհանրացումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ոչ միայն առանձին հաջողված նախաձեռնությունները, այլև դրանց հիմքում ընկած կազմակերպական սկզբունքներն ու մեթոդները, որոնք կարող են հարմարեցվել տարբեր գրադարանների պայմաններին։ Աշխատանքը կարևորում է նաև նոր մեթոդների մեխանիկական ընդօրինակման փոխարեն դրանց տեղայնացման և կոնկրետ հաստատության հնարավորություններին ու ընթերցողների պահանջներին համապատասխանեցման անհրաժեշտությունը։ Հրահանգչական բնույթը հրատարակությանը տալիս է գործնական նշանակություն՝ այն դարձնելով ուղեցույց գրադարանների ղեկավարների, մեթոդիստների և գրադարանային աշխատողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի նպաստել գրադարանային առաջավոր փորձի համակարգված տարածմանը և կիրառմանը՝ խթանելով մասնագիտական համագործակցությունը, աշխատանքի կազմակերպման կատարելագործումը, նորարարությունների տարածումը և գրադարանային ծառայությունների շարունակական զարգացումը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ինֆրակարմիր տիրույթում աշխատող միկրոկոնտրոլերով կառավարվող ռադիոմետրիկ համակարգի մշակմանը և հետազոտմանը։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է նախագծել չափիչ համակարգ, որը կարող է ինֆրակարմիր ճառագայթումը հայտնաբերել, չափել և մշակել ստացված ազդանշանը՝ օգտագործելով միկրոկոնտրոլերային կառավարման և թվային մշակման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ինֆրակարմիր ճառագայթման ֆիզիկական առանձնահատկությունները, ռադիոմետրիկ չափումների սկզբունքները, ճառագայթման ընդունիչների և էլեկտրոնային հանգույցների աշխատանքի մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի կառուցվածքային սխեմայի մշակմանը, սենսորների և ընդունիչների ընտրությանը, ազդանշանի ուժեղացման ու նախնական մշակման հանգույցներին, անալոգաթվային փոխակերպմանը և միկրոկոնտրոլերի միջոցով ստացված տվյալների մշակմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև չափման ճշտության վրա ազդող գործոնները, այդ թվում՝ շրջակա միջավայրի ջերմաստիճանը, ֆոնային ճառագայթումը, էլեկտրոնային աղմուկը, ընդունիչի զգայունությունը և համակարգի տրամաչափման առանձնահատկությունները։ Կարևոր խնդիր է չափիչ համակարգի ծրագրային ապահովման մշակումը, որը պետք է ապահովի տվյալների հավաքագրումը, մշակումը, ցուցադրումը և անհրաժեշտության դեպքում կառավարման ազդանշանների ձևավորումը։ Հետազոտության ընթացքում գնահատվում են համակարգի հիմնական տեխնիկական բնութագրերը, աշխատանքի կայունությունը, չափման դինամիկ տիրույթը, զգայունությունը և հնարավոր սխալանքները։ Միկրոկոնտրոլերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս համակարգը դարձնել ավելի ճկուն, ավտոմատացված և հարմարեցվող՝ միաժամանակ նվազեցնելով առանձին կառավարման հանգույցների քանակը։ Մշակված մոտեցումը կարող է կիրառվել ջերմային ճառագայթման չափման, տեխնիկական ախտորոշման, գիտական փորձարարական սարքավորումների, արդյունաբերական վերահսկողության և ինֆրակարմիր ճառագայթման այլ չափիչ խնդիրների լուծման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է ռադիոմետրիկ չափումների, ինֆրակարմիր տեխնոլոգիաների, էլեկտրոնիկայի և ներկառուցված համակարգերի սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել չափման արդյունավետ, ավտոմատացված և տեխնիկապես հուսալի համակարգ։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է միջնադարյան հայ ճարտարապետության նշանավոր վարպետ Տրդատի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը և նրա տեղին հայկական միջնադարյան ճարտարապետության պատմության մեջ։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են ճարտարապետի գործունեության հիմնական ուղղությունները, նրա ստեղծագործական մտածողության առանձնահատկությունները և այն ճարտարապետական լուծումները, որոնք բնորոշ են նրա աշխատանքներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կառույցների հատակագծային և ծավալատարածական կազմակերպմանը, շինարարական տեխնիկային, կառուցվածքային լուծումներին, համաչափություններին և գեղարվեստական ձևավորմանը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել Տրդատի ստեղծագործությունը ոչ միայն առանձին հուշարձանների շրջանակում, այլև ավելի լայն պատմամշակութային համատեքստում՝ կապված ժամանակաշրջանի ճարտարապետական ավանդույթների, շինարարական գիտելիքների և գեղարվեստական մտածողության զարգացման հետ։ Ուսումնասիրվում են նաև նրա գործունեության հնարավոր ազդեցությունները հետագա ճարտարապետական զարգացման վրա և այն նորարարական մոտեցումները, որոնք նպաստել են հայկական միջնադարյան ճարտարապետության ինքնատիպության պահպանմանն ու զարգացմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ճարտարապետական հուշարձանների պատմական և մշակութային արժեքի գնահատմանը, դրանց կառուցման պայմանների ու ժամանակաշրջանի առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Տրդատի ժառանգության ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև հայկական ճարտարապետական դպրոցի միջազգային կապերի և միջնադարյան մշակութային փոխազդեցությունների տեսանկյունից, քանի որ նրա գործունեությունը կապված է եղել տարբեր մշակութային միջավայրերի հետ։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետության պատմությամբ, միջնադարյան արվեստով, հուշարձանագիտությամբ և հայ մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Տրդատի ստեղծագործական ժառանգությունը որպես հայկական միջնադարյան ճարտարապետության կարևոր դրսևորում՝ ընդգծելով նրա մասնագիտական վարպետությունը, կառուցվածքային և գեղարվեստական լուծումների ինքնատիպությունը և պատմամշակութային նշանակությունը։