Готовые материалы

Այս մատենագիտական ցանկը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի ոլորտին վերաբերող նոր գրականության համակարգված ընտրանի՝ ընդգրկելով տարբեր ժամանակաշրջանների, ուղղությունների և արվեստի բնագավառների վերաբերյալ հրատարակություններ։ Այն կարող է ներառել արվեստի պատմությանը, տեսությանը և քննադատությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, գրականությանը, ժողովրդական մշակույթին, մշակութաբանությանը և մշակութային ժառանգությանը վերաբերող գրքեր, գիտական աշխատություններ, ժողովածուներ և այլ մատենագիտական նյութեր։ Ցանկի հիմնական նպատակն է ընթերցողին հնարավորություն տալ արագ կողմնորոշվելու ոլորտում առկա նոր և արդիական հրատարակությունների շրջանակում՝ դրանք օգտագործելով ուսումնագիտական, հետազոտական, մասնագիտական կամ ընդհանուր ճանաչողական նպատակներով։ Ներկայացված նյութերը կարող են արժեքավոր աղբյուր հանդիսանալ արվեստաբանների, մշակութաբանների, գրականագետների, ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների, արվեստի ոլորտի մասնագետների և մշակույթի նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար։ Մատենագիտական բնույթը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն տեղեկանալ համապատասխան գրականության առկայության մասին, այլև ձևավորել թեմատիկ ընթերցանության շրջանակ, կատարել անհրաժեշտ աղբյուրների նպատակային որոնում և ուսումնասիրել մշակույթի ու արվեստի ժամանակակից զարգացման միտումները։ Այսպիսի ցանկը հատկապես օգտակար է գիտական աշխատանքների, կուրսային և ավարտական հետազոտությունների, ցուցահանդեսների, մշակութային նախագծերի և մասնագիտական ուսումնասիրությունների համար անհրաժեշտ գրականության ընտրության գործընթացում։

Աշխատությունը նվիրված է պարզ հաստատական նախադասության շարադասության հաղորդակցական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ անգլերենի նյութի հիման վրա և հայերենի հետ զուգադրական վերլուծությամբ։ Ուսումնասիրության առանցքում նախադասության կառուցվածքային բաղադրիչների դասավորության և հաղորդակցական նպատակադրության փոխկապակցվածությունն է, մասնավորապես՝ թե ինչպես է խոսողի հաղորդած տեղեկության կազմակերպումը պայմանավորում նախադասության անդամների հերթականությունը և շեշտադրումը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են անգլերեն և հայերեն լեզուների նախադասությունների կառուցվածքային ու հաղորդակցական առանձնահատկությունները, բացահայտվում են դրանց միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև այն լեզվական օրինաչափությունները, որոնց միջոցով արտահայտվում են թեման, ռեման, հաղորդակցության ելակետային և նոր տեղեկությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շարադասության դերին խոսքային տեղեկության կազմակերպման, իմաստային շեշտադրման և հաղորդակցական նպատակների իրացման գործընթացում։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու երկու լեզուների նախադասությունների կառուցման սկզբունքները ոչ միայն ձևաբանական և շարահյուսական, այլև հաղորդակցական տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե նույն կամ համանման բովանդակությունը ինչպես կարող է տարբեր կերպ կառուցվել՝ կախված խոսքային իրավիճակից և հաղորդակցական մտադրությունից։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է անգլերենի և հայերենի զուգադրական լեզվաբանության, շարահյուսության, հաղորդակցական քերականության և թարգմանագիտության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, բանասիրության և օտար լեզուների ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների և թարգմանիչների համար՝ նպաստելով անգլերեն և հայերեն նախադասությունների կառուցվածքային ու հաղորդակցական առանձնահատկությունների ավելի խոր ընկալմանը։

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական շուկայում հիփոթեքային վարկերի արժեթղթավորման գործընթացի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում ներկայացվում են հիփոթեքային վարկավորման և արժեթղթավորման էությունը, դրանց փոխկապակցվածությունը, կիրառման տնտեսական նպատակները և ֆինանսական շուկայի զարգացման վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Հեղինակը դիտարկում է այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով բանկերի և այլ ֆինանսական կազմակերպությունների կողմից տրամադրված հիփոթեքային վարկերը կարող են վերափոխվել ներդրումային գործիքների՝ հնարավորություն ստեղծելով ֆինանսական ռեսուրսների առավել արդյունավետ շրջանառության, իրացվելիության բարձրացման և նոր վարկային միջոցների ներգրավման համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արժեթղթավորման գործընթացի կառուցվածքին, մասնակիցների դերերին, ռիսկերի բաշխմանը և հիփոթեքային պարտավորությունների հիման վրա ձևավորվող արժեթղթերի առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Հայաստանի ֆինանսական համակարգի առանձնահատկությունների տեսանկյունից, քանի որ անդրադառնում է տեղական շուկայի զարգացման մակարդակին, իրավական և ինստիտուցիոնալ միջավայրին, հնարավոր խոչընդոտներին ու զարգացման հեռանկարներին։ Գրքում քննարկվում են նաև արժեթղթավորման հնարավոր առավելություններն ու ռիսկերը՝ ներառյալ վարկային, շուկայական, իրացվելիության և իրավական ռիսկերը, ինչպես նաև դրանց կառավարման անհրաժեշտ մոտեցումները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, ֆինանսների, բանկային գործի և կապիտալի շուկաների ոլորտներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար, ինչպես նաև ուսանողների, հետազոտողների, ֆինանսական կազմակերպությունների մասնագետների և ոլորտի քաղաքականություն մշակողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես կարող է հիփոթեքային վարկերի արժեթղթավորումը նպաստել ֆինանսական շուկայի խորացմանը, երկարաժամկետ ֆինանսավորման աղբյուրների ընդլայնմանը և բնակարանային վարկավորման համակարգի զարգացմանը Հայաստանի պայմաններում։

Աշխատությունը նվիրված է սիսեռի և նրա վայրի ազգակիցների գենետիկական բազմազանության ու ֆիլոգենետիկ փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ մոլեկուլային մարկերների, մասնավորապես միկրոարբանյակային նիշերի և ամպլիֆիկացված հատվածների պոլիմորֆիզմի (AFLP) մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ուսումնասիրվող նմուշների գենետիկական տարբերակվածության աստիճանը, որոշել դրանց միջև ազգակցական կապերը և գնահատել վայրի տեսակների հնարավոր նշանակությունը սիսեռի գենետիկական պաշարի պահպանման ու օգտագործման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են սիսեռի մշակովի ձևերի և վայրի ազգակիցների գենետիկական առանձնահատկությունները, պոպուլյացիաների կամ նմուշների միջև առկա բազմազանությունը և այն օրինաչափությունները, որոնք կարող են արտացոլել դրանց էվոլյուցիոն ծագումն ու փոխհարաբերությունները։ Միկրոարբանյակային մարկերների կիրառումը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերելու բարձր պոլիմորֆիզմ ունեցող գենետիկական տարբերակներ և գնահատելու նմուշների գենետիկական հեռավորությունները, իսկ AFLP մեթոդը հնարավորություն է տալիս ստանալ գենոմի տարբեր հատվածների լայնածավալ պոլիմորֆիզմի վերաբերյալ տեղեկատվություն։ Ստացված մոլեկուլային տվյալների հիման վրա կարող են հաշվարկվել գենետիկական բազմազանության ցուցանիշներ, ալելների հաճախականություններ և գենետիկական հեռավորություններ, ինչպես նաև կառուցվել կլաստերային և ֆիլոգենետիկ ծառեր։ Կարևոր խնդիր է տարբեր մեթոդներով ստացված արդյունքների համադրումը՝ սիսեռի գենետիկական կառուցվածքի վերաբերյալ առավել ամբողջական պատկեր ստանալու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վայրի ազգակիցների գենետիկական բազմազանությանը, քանի որ դրանք կարող են պարունակել մշակովի սիսեռում սահմանափակ կամ բացակայող արժեքավոր հատկանիշների գենետիկական հիմքեր։ Այդպիսի հատկանիշները կարող են կապված լինել հիվանդությունների և վնասատուների նկատմամբ դիմադրության, անբարենպաստ միջավայրային պայմանների հանդեպ կայունության, բերքատվության, սննդային արժեքի և այլ գյուղատնտեսական կարևոր հատկությունների հետ։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել նաև սիսեռի գենետիկական ռեսուրսների դասակարգմանը և առավել արժեքավոր նմուշների առանձնացմանը՝ հետագա սելեկցիոն աշխատանքներում օգտագործելու նպատակով։ Ֆիլոգենետիկ վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու ուսումնասիրվող ձևերի միջև էվոլյուցիոն փոխհարաբերությունները և գնահատելու մշակովի սիսեռի ու նրա վայրի ազգակիցների գենետիկական մոտիկությունը։ Ստացված արդյունքները կարևոր նշանակություն ունեն ինչպես բույսերի էվոլյուցիայի և գենետիկայի ուսումնասիրության, այնպես էլ կենսաբազմազանության պահպանության և նպատակային բուսաբուծության համար։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտագործվել սիսեռի գենետիկական ռեսուրսների պահպանման ռազմավարությունների մշակման, գենետիկական բանկերի հավաքածուների գնահատման, սելեկցիոն ծրագրերի արդյունավետության բարձրացման և արժեքավոր վայրի գենոտիպերի ներգրավման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել գենետիկներին, բուսաբաններին, բույսերի սելեկցիայի և կենսատեխնոլոգիայի մասնագետներին, բույսերի էվոլյուցիայի հետազոտողներին, կենսաբազմազանության պահպանությամբ զբաղվող մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Բեսարաբիայի Աքքերման քաղաքում և դրա շրջակայքում պահպանված հայկական հնությունների, պատմամշակութային հետքերի և հայկական համայնքի ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հայկական բնակչության ներկայության պատմությունը, դրա ձևավորման պայմանները և տեղական քաղաքային ու մշակութային միջավայրում թողած հետքն են։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել Աքքերմանում և հարակից տարածքներում պահպանված հայկական եկեղեցիները, գերեզմանաքարերը, արձանագրությունները, ճարտարապետական մնացորդները, կենցաղային ու նյութական մշակույթի այլ նմուշներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում հնագիտական և վիմագրական նյութերին, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու հայկական համայնքի պատմական ներկայությունը, սոցիալական կառուցվածքը, կրոնական կյանքը և մշակութային կապերը։ Աշխատությունը կարող է ներառել հուշարձանների ճարտարապետական առանձնահատկությունների, կառուցման ժամանակագրության, շինարարական տեխնիկայի և գեղարվեստական ձևավորման ուսումնասիրություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական արձանագրությունների վերծանմանը և դրանց պատմական նշանակության բացահայտմանը, քանի որ նման սկզբնաղբյուրները կարող են տեղեկություններ հաղորդել անձանց, համայնքային հաստատությունների, շինարարական գործունեության և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի վերաբերյալ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել տեղական պատմական աղբյուրները, ճանապարհորդների և հետազոտողների վկայությունները, հնագիտական նյութերը և հայկական գրավոր հիշատակությունները՝ ավելի ամբողջական պատկեր ստանալու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել Աքքերմանի՝ որպես Սև ծովի տարածաշրջանի կարևոր առևտրական և ռազմավարական կենտրոնի դերին, որը նպաստել է տարբեր ժողովուրդների և մշակույթների փոխազդեցությանը։ Այս համատեքստում հայկական համայնքի պատմությունը կարող է դիտարկվել ավելի լայն տարածաշրջանային գործընթացների շրջանակում՝ հաշվի առնելով բնակչության տեղաշարժերը, առևտրական կապերը և մշակութային փոխազդեցությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայկական սփյուռքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ Բեսարաբիայի հայկական ներկայության նյութական վկայությունները լրացնում են Հայաստանից դուրս հայկական համայնքների պատմության վերաբերյալ պատկերացումները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Աքքերմանի հայկական հուշարձանների նույնականացմանը, ժամանակագրական և պատմական մեկնաբանությանը, ինչպես նաև դրանց պահպանության ու գիտական շրջանառության հարցերի ուսումնասիրմանը։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել հայկական պատմամշակութային ժառանգության տարածական տարածման, միջնադարյան և նոր շրջանի հայկական համայնքների պատմության ու տարածաշրջանային մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, հնագետներին, արվեստաբաններին, վիմագրագետներին, ճարտարապետության պատմաբաններին, սփյուռքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է տեսողության խանգարում ունեցող ուսանողների ֆիզիկական դաստիարակության բովանդակության, կազմակերպման և մեթոդական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը հատուկ ուսումնական բաժանմունքի պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել կամ հիմնավորել այնպիսի ֆիզիկական դաստիարակության համակարգ, որը հաշվի կառնի տեսողության սահմանափակ հնարավորությունները, ուսանողների անհատական ֆիզիկական վիճակը և շարժողական պատրաստվածության մակարդակը՝ միաժամանակ նպաստելով առողջության պահպանմանը, ֆիզիկական կարողությունների զարգացմանը և սոցիալական հարմարմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են տեսողության տարբեր աստիճանի խանգարումների ազդեցությունը շարժողական ակտիվության, տարածության մեջ կողմնորոշվելու, հավասարակշռության, կոորդինացիայի, արագության, ճկունության և դիմացկունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆիզիկական վարժությունների ընտրությանը և դրանց հարմարեցմանը սովորողների անհատական հնարավորություններին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում դասերի բովանդակության կառուցմանը, վարժությունների կատարման հաջորդականությանը, ծանրաբեռնվածության չափավորմանը և անվտանգության ապահովմանը։ Հատուկ ուսումնական բաժանմունքում ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացը կարող է ներառել ընդհանուր զարգացնող, շնչառական, կոորդինացիոն, ուժային, ճկունության և դիմացկունության զարգացման վարժություններ, ինչպես նաև տարածական կողմնորոշմանն ու շարժումների վերահսկմանը նպաստող հատուկ միջոցներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասավանդման մեթոդների հարմարեցումը, քանի որ տեսողության խանգարում ունեցող ուսանողների համար սովորական տեսողական ցուցադրումը կարող է լինել սահմանափակ արդյունավետ։ Այդ պատճառով կարող են կիրառվել բանավոր մանրամասն հրահանգներ, շոշափելի և լսողական ազդանշաններ, անհատական ուղղորդում և վարժությունների աստիճանական յուրացում։ Ուսումնասիրվում է նաև ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության անհատականացման խնդիրը՝ հաշվի առնելով ուսանողների առողջական վիճակը, տեսողության խանգարման բնույթը, ֆիզիկական պատրաստվածությունը և նախորդ շարժողական փորձը։ Կարևոր է պարբերաբար գնահատել ֆիզիկական զարգացման և շարժողական կարողությունների դինամիկան՝ համապատասխանաբար փոփոխելով ուսումնական ծրագրի բովանդակությունն ու ծանրաբեռնվածությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև ֆիզիկական դաստիարակության ազդեցությունը ուսանողների ինքնուրույնության, ինքնավստահության, հաղորդակցական ակտիվության և հոգեբանական բարեկեցության վրա։ Ֆիզիկական ակտիվության ճիշտ կազմակերպումը կարող է նպաստել ոչ միայն օրգանիզմի ֆունկցիոնալ հնարավորությունների զարգացմանը, այլև առօրյա կյանքում ինքնուրույն շարժվելու և սոցիալական միջավայրում ավելի ակտիվ ներգրավվելու կարողությունների ամրապնդմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ հատուկ ուսումնական բաժանմունքների համար ֆիզիկական դաստիարակության ծրագրերի կատարելագործման, ուսումնական ծանրաբեռնվածության օպտիմալացման և մեթոդական ցուցումների մշակման համար։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում՝ տեսողության խանգարում ունեցող ուսանողների ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացն առավել անվտանգ, մատչելի և արդյունավետ կազմակերպելու նպատակով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետներին, ադապտիվ ֆիզիկական կուլտուրայի և հատուկ մանկավարժության մասնագետներին, դասախոսներին, վերականգնողական ոլորտի աշխատակիցներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Հրատարակությունը ներկայացնում է մայրենի լեզվի նկատմամբ սիրո, հարգանքի և պահպանության գաղափարին նվիրված գրականության հանձնարարական ցանկ՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին ուղղորդել համապատասխան գրքերի, հոդվածների, ուսումնական և մշակութային նյութերի ընտրության հարցում։ Այն կարող է ներառել հայոց լեզվի պատմությանը, զարգացմանն ու պահպանությանը, լեզվական մշակույթին, ուղղագրությանը, բառապաշարին, հայ գրականությանը և ազգային ինքնության ձևավորման գործում մայրենի լեզվի ունեցած նշանակությանը վերաբերող հրատարակություններ։ Ցանկի հիմնական արժեքը տեղեկատվության համակարգված ներկայացումն է, որի շնորհիվ ընթերցողը կարող է ավելի հեշտությամբ գտնել մայրենի լեզվի ուսումնասիրության և արժևորման համար անհրաժեշտ աղբյուրներ։ Նման մատենագիտական նյութը կարող է նախատեսված լինել դպրոցականների, ուսանողների, ուսուցիչների, գրադարանավարների և հայոց լեզվով ու գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Հրատարակության մեջ ընդգրկված գրականությունը կարող է նպաստել լեզվի նկատմամբ հոգատար վերաբերմունքի, ճիշտ և գրագետ խոսքի, ազգային մշակութային ժառանգության գիտակցման և ընթերցասիրության զարգացմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մատենագիտական ցանկի կրթադաստիարակչական բնույթը, քանի որ մայրենի լեզվի պահպանությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես լեզվաբանական, այլև որպես ազգային մշակույթի և ինքնության պահպանման կարևոր պայման։ Նյութերի ընտրությունը կարող է օգտակար լինել նաև թեմատիկ ընթերցանության կազմակերպման, դպրոցական և արտադասարանային միջոցառումների նախապատրաստման, գրադարանային ցուցահանդեսների ձևավորման և լեզվամշակութային աշխատանքների իրականացման համար։ Հրատարակությունը միաժամանակ կարող է ծառայել որպես կողմնորոշիչ գործիք այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները հայոց լեզվի, գրականության և լեզվական ժառանգության վերաբերյալ։ Մատենագիտական ցանկի միջոցով համակարգված կերպով ներկայացվող գրականությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու թեմայի տարբեր կողմերը՝ լեզվի պատմական զարգացումից և գրական ժառանգությունից մինչև ժամանակակից լեզվական մշակույթի խնդիրներ։ Աշխատանքը կարող է նպաստել մայրենի լեզվի նկատմամբ հետաքրքրության մեծացմանը, ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը և հայերեն գրական ու գիտական աղբյուրների առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչներին, բանասերներին, մշակութաբաններին, դպրոցականներին, ուսանողներին և հայերենով ու ազգային մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում երիտասարդության քաղաքական սոցիալականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երիտասարդների քաղաքական գիտակցության, արժեքների, դիրքորոշումների և քաղաքացիական մասնակցության ձևավորման վրա ազդող հիմնական գործոններն ու գործընթացները։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքական սոցիալականացումը դիտարկվում է որպես գործընթաց, որի ընթացքում երիտասարդները յուրացնում են հասարակության քաղաքական արժեքները, նորմերը, վարքականոնները և քաղաքական համակարգի վերաբերյալ պատկերացումները՝ աստիճանաբար ձևավորելով սեփական քաղաքացիական և քաղաքական դիրքորոշումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երիտասարդության՝ որպես հասարակության կարևոր սոցիալական խմբի դերին, քանի որ երիտասարդների քաղաքական ակտիվությունը, վստահությունը պետական և հասարակական ինստիտուտների նկատմամբ և մասնակցության ձևերը կարող են էական ազդեցություն ունենալ ժողովրդավարական գործընթացների և հասարակական զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ընտանիքի, կրթական համակարգի, հասակակիցների խմբերի, զանգվածային լրատվամիջոցների, հասարակական կազմակերպությունների և քաղաքական կառույցների ազդեցության վերլուծությունը երիտասարդների քաղաքական հայացքների ձևավորման վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ինտերնետի և սոցիալական մեդիայի դերին, որոնք ժամանակակից պայմաններում դարձել են քաղաքական տեղեկատվության ստացման, կարծիքների փոխանակման, հանրային քննարկումների և քաղաքացիական մոբիլիզացիայի կարևոր միջավայրեր։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ երիտասարդների քաղաքական հետաքրքրվածության մակարդակին, ընտրական գործընթացներին մասնակցությանը, հասարակական նախաձեռնություններին ներգրավվածությանը, քաղաքական կուսակցությունների և հասարակական կազմակերպությունների նկատմամբ վերաբերմունքին, ինչպես նաև քաղաքական ինստիտուտների նկատմամբ վստահության խնդիրներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քաղաքական պասիվության և օտարվածության պատճառներին, որոնք կարող են կապված լինել քաղաքական գործընթացների նկատմամբ անվստահության, տեղեկատվական միջավայրի առանձնահատկությունների, սոցիալ-տնտեսական խնդիրների, ապագայի վերաբերյալ անորոշության կամ քաղաքական մասնակցության արդյունավետության նկատմամբ թերահավատության հետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են երիտասարդների քաղաքական ակտիվության խթանման հնարավորությունները՝ քաղաքացիական կրթության, երիտասարդական կազմակերպությունների, հանրային քննարկումների, կամավորական գործունեության և մասնակցային կառավարման մեխանիզմների միջոցով։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև Հայաստանի հասարակական և քաղաքական զարգացումների ազդեցությունը երիտասարդների արժեքային կողմնորոշումների ու քաղաքական վարքագծի վրա՝ առանձնացնելով այն գործոնները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են ակտիվ քաղաքացիական դիրքորոշման ձևավորմանը։ Կարևոր է նաև տարբեր սոցիալական, կրթական և տարածքային խմբերի երիտասարդների քաղաքական սոցիալականացման առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությունը, քանի որ նրանց քաղաքական փորձառություններն ու մասնակցության հնարավորությունները կարող են տարբեր լինել։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ երիտասարդների քաղաքական և քաղաքացիական ներգրավվածության բարձրացմանն ուղղված կրթական, հասարակական և պետական ծրագրերի կատարելագործման համար։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել երիտասարդների քաղաքական վարքագծի պատճառների ավելի խոր ըմբռնմանը, ժողովրդավարական մշակույթի զարգացմանը և հասարակական կյանքում երիտասարդների արդյունավետ մասնակցության ընդլայնմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, սոցիոլոգներին, երիտասարդության քաղաքականության մասնագետներին, կրթության և քաղաքացիական կրթության ոլորտի ներկայացուցիչներին, հասարակական կազմակերպություններին, պետական կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցականների տարիքային, հոգեբանական և սոցիալ-մանկավարժական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը ժամանակակից պայմաններում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով աղետի գոտու դպրոցներում ձևավորված դաստիարակության համակարգի փորձին։ Հետազոտության կենտրոնում ավագ դպրոցական տարիքի սովորողների անձնային զարգացման, արժեքային կողմնորոշումների, սոցիալականացման, հուզական վիճակի, ինքնագիտակցության և վարքային դրսևորումների ուսումնասիրությունն է՝ հաշվի առնելով այն առանձնահատուկ միջավայրը, որտեղ տեղի է ունենում նրանց կրթությունն ու դաստիարակությունը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են ավագ դպրոցական տարիքի անցումային առանձնահատկությունները, ինքնուրույնության ձգտումը, աշխարհայացքի ձևավորումը, մասնագիտական կողմնորոշման գործընթացը, հասակակիցների և մեծահասակների հետ հարաբերությունների փոփոխությունը, ինչպես նաև հասարակական և անձնական պատասխանատվության զգացման զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աղետի հետևանքով խաթարված սոցիալական և կրթական միջավայրի ազդեցությանը սովորողների զարգացման վրա։ Նման պայմաններում դպրոցի դաստիարակչական համակարգը կարող է ձեռք բերել ոչ միայն կրթական և սոցիալականացման, այլև հոգեբանական աջակցության, համայնքային համախմբման և սովորողների կայունության պահպանման գործառույթներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է աղետի գոտու դպրոցներում կիրառված դաստիարակության մեթոդների, կազմակերպչական ձևերի և մանկավարժական փորձի վերլուծությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել ուսուցիչ-աշակերտ փոխհարաբերությունները, դասղեկական աշխատանքը, արտադասարանային գործունեությունը, կոլեկտիվի ձևավորման մեխանիզմները, հասարակական նախաձեռնություններին սովորողների մասնակցությունը և դպրոցի համագործակցությունը ընտանիքի ու համայնքի հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն մանկավարժական պայմանների բացահայտմանը, որոնք նպաստում են սովորողների ինքնավստահության, փոխօգնության, պատասխանատվության, հայրենասիրական և բարոյական արժեքների ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև տարբեր տարիքային և սոցիալական խմբերի սովորողների առանձնահատկությունների համեմատություն՝ պարզելու համար, թե արդի պայմաններն ինչ փոփոխություններ են առաջացնում ավագ դպրոցականների պահանջմունքների, հետաքրքրությունների և վարքային դրսևորումների մեջ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անհատական մոտեցման անհրաժեշտությանը, քանի որ աղետային կամ ճգնաժամային միջավայրում սովորողների փորձառությունները կարող են էապես տարբերվել միմյանցից։ Դպրոցի դաստիարակության համակարգի արդյունավետությունը դիտարկվում է սովորողների սոցիալական հարմարվողականության, կրթական ակտիվության, հաղորդակցական կարողությունների և անձնային զարգացման վրա դրա ազդեցության տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարող են մշակվել մանկավարժական առաջարկություններ՝ ավագ դպրոցականների համար առավել նպաստավոր կրթադաստիարակչական միջավայր ստեղծելու, նրանց սոցիալական և անձնային ներուժը զարգացնելու և ժամանակակից մարտահրավերներին արդյունավետ արձագանքելու նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել հանրակրթական դպրոցներում դաստիարակության ծրագրերի կատարելագործման, ուսուցիչների մեթոդական աշխատանքի կազմակերպման և սովորողների սոցիալականացմանն ուղղված միջոցառումների մշակման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, դպրոցի ղեկավարներին, կրթության կազմակերպիչներին, կրթության հոգեբաններին, սոցիալական մանկավարժներին, դասղեկներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է 1914-1920 թվականներին հայ և ամերիկյան հասարակությունների ու քաղաքական շրջանակների միջև ձևավորված հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի, Օսմանյան կայսրության տարածքում հայերի նկատմամբ իրականացված բռնությունների և հետպատերազմյան միջազգային վերադասավորումների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հայ-ամերիկյան կապերի քաղաքական, հասարակական, մարդասիրական և դիվանագիտական ուղղությունները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք պայմանավորեցին Միացյալ Նահանգների աճող հետաքրքրությունը հայկական հարցի և Մերձավոր Արևելքի նկատմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայոց ցեղասպանության տարիներին ամերիկյան հասարակական կարծիքի արձագանքին, ամերիկյան մամուլի և հասարակական կազմակերպությունների գործունեությանը, ինչպես նաև հայ բնակչությանը օգնություն ցուցաբերելու նպատակով ձևավորված մարդասիրական նախաձեռնություններին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ամերիկյան միսիոներների, բարեգործական կազմակերպությունների և անհատների գործունեությանը, որոնք պատերազմի տարիներին մասնակցում էին որբերի, փախստականների և ցեղասպանությունից վերապրածների օգնության կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է Near East Relief կազմակերպության գործունեությունը, որը հետպատերազմյան շրջանում նշանակալի դեր ունեցավ հայ և այլ քրիստոնյա ժողովուրդների օգնության գործում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ԱՄՆ-ի պետական կառույցների և դիվանագիտական ներկայացուցիչների գործունեությանը, նրանց հաղորդագրություններին ու զեկուցագրերին, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու այդ ժամանակաշրջանի իրադարձությունների ամերիկյան ընկալումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ստեղծումից հետո հայ-ամերիկյան հարաբերությունների նոր փուլին, երբ երկկողմ առնչությունները սկսեցին ավելի ընդգծված քաղաքական և դիվանագիտական բնույթ ստանալ։ Հետազոտվում են Հայաստանի միջազգային ճանաչման, տնտեսական և մարդասիրական աջակցության, Հայաստանի Հանրապետության հետ հնարավոր համագործակցության և տարածաշրջանում ամերիկյան քաղաքականության հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում 1919 թվականի Փարիզի խաղաղության վեհաժողովին, որտեղ հայկական հարցը ներկայացվեց միջազգային քաղաքականության օրակարգում, ինչպես նաև Հայաստանի և ԱՄՆ-ի միջև հնարավոր քաղաքական կապերի զարգացման քննարկումներին։ Հետազոտության առանցքային թեմաներից է նաև Հայաստանի մանդատի գաղափարը, որի շուրջ ԱՄՆ-ում և հայկական քաղաքական շրջանակներում ծավալվեցին նշանակալի քննարկումներ։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել ԱՄՆ-ի քաղաքական ղեկավարության, Կոնգրեսի, հասարակական կազմակերպությունների և հայկական համայնքների տարբեր դիրքորոշումները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև 1920 թվականի իրադարձություններին, Սևրի պայմանագրի ստորագրմանը և Հայաստանի Հանրապետության նկատմամբ ամերիկյան քաղաքականության հետագա փոփոխություններին։ Հայ-ամերիկյան առնչությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ դիտարկել ինչպես պետական ու դիվանագիտական հարաբերությունները, այնպես էլ հասարակական և մարդասիրական կապերը, որոնք զգալիորեն նպաստեցին երկու հասարակությունների միջև փոխադարձ հետաքրքրվածության խորացմանը։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև Հայոց ցեղասպանության միջազգային արձագանքի, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության արտաքին կապերի և ԱՄՆ-ի՝ Մերձավոր Արևելքում ձևավորվող քաղաքականության պատմությունը հասկանալու տեսանկյունից։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել 1914-1920 թվականների միջազգային հարաբերությունների, հայ ժողովրդի պատմության և հայ-ամերիկյան կապերի զարգացման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, դիվանագիտության և միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, քաղաքագետներին, հասարակական կազմակերպությունների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պատմական մայրաքաղաքների՝ Արմավիրի, Արտաշատի և Դվինի հնագիտական ու պատմամշակութային ժառանգության պահպանության և թանգարանացման ճարտարապետական կազմակերպման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել բազմաշերտ պատմական միջավայրերի պահպանման, ներկայացման և ժամանակակից հասարակության համար հասանելի դարձնելու այնպիսի մոտեցումներ, որոնք միաժամանակ կապահովեն հուշարձանների իսկության պահպանումը և դրանց հանրային ու կրթական օգտագործման հնարավորությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են երեք պատմական կենտրոնների ձևավորման առանձնահատկությունները, քաղաքաշինական կառուցվածքը, հնագիտական շերտերը, պահպանված կառույցներն ու դրանց տարածական փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ նման հնագիտական տարածքները ներկայացնում են ոչ թե մեկ առանձին հուշարձան, այլ պատմական քաղաքային միջավայրի ամբողջական համալիր, որի պահպանությունը պահանջում է տարածքային, քաղաքաշինական, ճարտարապետական և լանդշաֆտային փոխկապակցված լուծումներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է պահպանության սկզբունքների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ հնագիտական մնացորդների ամրակայումը, կոնսերվացումը, պաշտպանությունը բնական և մարդածին վնասակար ազդեցություններից, ինչպես նաև պատմական միջավայրի տեսողական ամբողջականության պահպանումը։ Թանգարանացման տեսանկյունից հետազոտվում են հնագիտական նյութի և ճարտարապետական մնացորդների ցուցադրման, այցելուների երթուղիների կազմակերպման, տեղեկատվական և կրթական ենթակառուցվածքների տեղադրման, բացօթյա թանգարանային միջավայրի ձևավորման և տարածքի ֆունկցիոնալ գոտևորման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նոր ճարտարապետական միջամտությունների և պահպանվող հուշարձանների փոխհարաբերությանը, քանի որ ժամանակակից կառույցները պետք է ապահովեն անհրաժեշտ ծառայությունները՝ չխաթարելով պատմական միջավայրի արժեքն ու ընկալելիությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև այցելուների սպասարկման կենտրոնների, ցուցադրական տաղավարների, տեղեկատվական կետերի, դիտահարթակների, քայլուղիների, հանգստի գոտիների և ինժեներական ենթակառուցվածքների տեղադրման սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տարածքի լանդշաֆտային կազմակերպմանը, քանի որ հնագիտական հուշարձանների ընկալումը մեծապես պայմանավորված է բնական միջավայրի և պահպանված պատմական կառույցների փոխհարաբերությամբ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև միջազգային փորձը և մշակութային ժառանգության պահպանության ժամանակակից սկզբունքները՝ դրանց կիրառելիությունը Հայաստանի հնագիտական տարածքների պայմաններում գնահատելու նպատակով։ Արմավիրի, Արտաշատի և Դվինի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու յուրաքանչյուր հուշարձանային տարածքի առանձնահատկությունները և մշակելու տարբերակված ճարտարապետական մոտեցումներ։ Միաժամանակ ընդհանուր սկզբունքների կիրառումը կարող է նպաստել Հայաստանի հնագիտական ժառանգության պահպանության և ներկայացման միասնական մեթոդաբանական հիմքի ձևավորմանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտագործվել պատմական մայրաքաղաքների պահպանության, վերականգնման, թանգարանացման և զբոսաշրջային ներուժի կազմակերպված օգտագործման ծրագրերի մշակման ժամանակ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել հուշարձանների ֆիզիկական պահպանությանը, դրանց գիտական ու կրթական արժեքի բացահայտմանը և հանրության համար պատմական միջավայրի առավել հասկանալի ու գրավիչ ներկայացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, հնագետներին, մշակութային ժառանգության մասնագետներին, թանգարանագետներին, քաղաքաշինարարներին, վերականգնողներին, մշակութաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ոչխարների իրանական բելուչի ցեղի մոտ IGF-I, ADRB3 և BMP-15 գեների պոլիմորֆիզմի ուսումնասիրությանը և այդ գենետիկական տարբերակների հնարավոր կապերի բացահայտմանը կենդանիների արտադրողական ու վերարտադրողական հատկանիշների հետ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե գեների տարբեր ալելային և գենոտիպային ձևերն ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ ոչխարների աճի, զարգացման, մթերատվության և վերարտադրողական ցուցանիշների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նշված գեների կենսաբանական գործառույթները և դրանց մասնակցությունը կենդանու օրգանիզմում աճի, նյութափոխանակության, ճարպային հյուսվածքի ձևավորման, ձվարանների գործունեության և պտղաբերության կարգավորման գործընթացներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գենետիկական պոլիմորֆիզմի հայտնաբերմանը և դրա տարածվածության գնահատմանը ուսումնասիրվող ոչխարների պոպուլյացիայում։ Դրա համար կարող են կիրառվել մոլեկուլագենետիկական մեթոդներ, որոնց միջոցով որոշվում են գենոտիպերը, ալելների հաճախականությունները և ուսումնասիրվող գեների տարբերակների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Կարևոր ուղղություն է նաև գենետիկական տվյալների համադրումը կենդանիների ֆենոտիպային ցուցանիշների հետ։ Արտադրողական հատկանիշների շրջանակում կարող են գնահատվել կենդանի զանգվածը, աճի ինտենսիվությունը, մարմնակազմության և մթերատվության որոշ ցուցանիշներ, իսկ վերարտադրողական հատկությունների դեպքում՝ սեռական հասունությունը, պտղաբերությունը, բազմածինությունը, գառների ստացման ցուցանիշները և վերարտադրողական ցիկլի հետ կապված այլ բնութագրեր։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում BMP-15 գենի հնարավոր կապը ոչխարների ձվազատման և բազմածնության հետ, քանի որ այս գենը կարևոր դեր ունի ձվարանների ֆունկցիայի և ֆոլիկուլների զարգացման կարգավորման գործընթացներում։ IGF-I գենի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու աճի և նյութափոխանակության հետ կապված գենետիկական գործոնների դերը, իսկ ADRB3 գենի տարբերակների վերլուծությունը կարող է տեղեկատվություն տրամադրել էներգետիկ նյութափոխանակության և ճարպային հյուսվածքի կարգավորման հետ հնարավոր կապերի վերաբերյալ։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է ոչ միայն առանձին գեների ազդեցության գնահատումը, այլև դրանց համակցված կամ ասոցիատիվ ազդեցության ուսումնասիրությունը, ինչը կարող է բացահայտել տարբեր գենետիկական գործոնների փոխկապակցված ազդեցությունը կենդանիների տնտեսական նշանակություն ունեցող հատկանիշների վրա։ Ստացված տվյալների վիճակագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու այն գենոտիպերը կամ գենետիկական տարբերակները, որոնք կարող են կապված լինել ավելի բարձր արտադրողական կամ վերարտադրողական ցուցանիշների հետ։ Այսպիսի հետազոտությունները կարևոր նշանակություն ունեն մոլեկուլային գենետիկայի և ընտրասերման համար, քանի որ գենետիկական մարկերների հայտնաբերումը կարող է ապագայում օգտագործվել նպատակային սելեկցիոն ծրագրերի մշակման և արժեքավոր գենետիկական հատկանիշների պահպանման ու տարածման համար։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել միջավայրի, կերակրման, պահվածքի և այլ ոչ գենետիկական գործոնների ազդեցությունը, որպեսզի հայտնաբերված կապերը ճիշտ մեկնաբանվեն և առանձնացվեն շրջակա պայմանների ազդեցությունից։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել բելուչի ցեղի գենետիկական առանձնահատկությունների առավել խոր ուսումնասիրությանը, ոչխարների արտադրողական և վերարտադրողական ներուժի գնահատմանը և ցեղի բարելավման գիտականորեն հիմնավորված մեթոդների զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել գենետիկներին, կենդանաբույծներին, անասնաբույժներին, գյուղատնտեսական կենսատեխնոլոգիայի մասնագետներին, սելեկցիոներներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է բորատային հիմքով հողալկալիական մետաղներ պարունակող ապակիների հետազոտությանը և նոր բաղադրությամբ տեխնիկական ապակիների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել ապակեգոյացնող համակարգերի բաղադրության և կառուցվածքի փոխկապակցվածությունը և դրա ազդեցությունը ստացվող նյութերի ֆիզիկաքիմիական, ջերմային, մեխանիկական ու տեխնոլոգիական հատկությունների վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են բորի օքսիդի և հողալկալիական մետաղների միացությունների դերը ապակու կառուցվածքի ձևավորման գործընթացում, ինչպես նաև տարբեր բաղադրիչների հարաբերակցության փոփոխության ազդեցությունը ապակու հալման, բյուրեղացման, ջերմային ընդարձակման և քիմիական կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր ապակեբաղադրությունների ընտրությանը և դրանց ստացման տեխնոլոգիական պայմանների որոշմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են դիտարկվել հումքային բաղադրիչների ընտրությունը, դրանց մանրացումը և խառնումը, հալման ջերմաստիճանը, հալույթի պահման տևողությունը, ապակեգոյացման պայմանները և հետագա ջերմային մշակումը։ Կարևոր ուղղություն է ստացված ապակիների կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությունը՝ դրանց կիրառական հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։ Կարող են ուսումնասիրվել ապակիների խտությունը, ջերմային ընդարձակման գործակիցը, փափկման և բյուրեղացման ջերմաստիճանները, քիմիական կայունությունը, մեխանիկական ամրությունը և այլ տեխնիկական ցուցանիշներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ապակու կառուցվածքում հողալկալիական մետաղների ազդեցությանը, քանի որ դրանց բնույթն ու կոնցենտրացիան կարող են էապես փոխել ապակու կառուցվածքային կապերը և, հետևաբար, նյութի հիմնական հատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև տարբեր բաղադրությունների համեմատական վերլուծություն՝ տեխնիկական նշանակության համար առավել նպատակահարմար ապակու ընտրության նպատակով։ Նոր բաղադրությունների մշակումը կարող է ուղղված լինել բարձր ջերմակայունությամբ, բավարար մեխանիկական ամրությամբ, քիմիական կայունությամբ և կանխատեսելի տեխնոլոգիական հատկություններով նյութերի ստացմանը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է նաև ապակեգոյացման գործընթացների օրինաչափությունների բացահայտումը, ինչը հնարավորություն է տալիս գիտականորեն հիմնավորել հումքային բաղադրիչների օպտիմալ հարաբերակցությունը և տեխնոլոգիական ռեժիմները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ տեխնիկական ապակիների արտադրության կատարելագործման, նոր նյութերի ստեղծման և ապակու արտադրության հումքային բազայի արդյունավետ օգտագործման համար։ Ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել այնպիսի ապակեբաղադրությունների մշակման համար, որոնք կհամապատասխանեն հատուկ տեխնիկական և շահագործական պահանջների։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել նյութագետներին, ապակու և կերամիկական նյութերի տեխնոլոգներին, անօրգանական քիմիայի մասնագետներին, քիմիական տեխնոլոգներին, հետազոտողներին, ինժեներներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Լուսավորության գաղափարների, սկզբունքների և պատմական ժառանգության վերաիմաստավորմանն ու արժևորմանը 20-րդ դարի երկրորդ կեսի փիլիսոփայական մտքի շրջանակում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են ժամանակակից փիլիսոփաները վերանայել բանականության, գիտության, առաջընթացի, ազատության, անհատի ինքնավարության և համընդհանուր մարդկային արժեքների վերաբերյալ Լուսավորության ժամանակաշրջանում ձևավորված պատկերացումները։ Ուսումնասիրության շրջանակում Լուսավորությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատմական դարաշրջան, այլև որպես գաղափարական և փիլիսոփայական ժառանգություն, որի նկատմամբ 20-րդ դարի երկրորդ կեսին ձևավորվեցին ինչպես պաշտպանական, այնպես էլ քննադատական մոտեցումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդիականության ճգնաժամի, ռացիոնալության սահմանների և տեխնոլոգիական առաջընթացի սոցիալական հետևանքների վերաբերյալ քննարկումներին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն հարցին, թե արդյոք բանականության և գիտական առաջընթացի վրա հիմնված հասարակության իդեալները կարող են պահպանել իրենց արժեքը այնպիսի պատմական իրադարձություններից հետո, ինչպիսիք էին համաշխարհային պատերազմները, ամբողջատիրական վարչակարգերի ձևավորումը և զանգվածային ոչնչացման փորձառությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ Ֆրանկֆուրտի դպրոցի ներկայացուցիչների քննադատությանը, հատկապես բանականության գործիքայնացման և ժամանակակից հասարակության մեջ մարդու ազատության սահմանափակման խնդիրներին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են այն փիլիսոփայական դիրքորոշումները, որոնք փորձում էին պահպանել Լուսավորության էմանսիպատոր ներուժը՝ վերափոխելով դրա սկզբունքները ժամանակակից պայմաններին համապատասխան։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բանականության և հաղորդակցության, անհատի և հասարակության, ազատության և սոցիալական պատասխանատվության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Կարող են դիտարկվել պոստմոդեռնիստական քննադատությունները, որոնցում կասկածի տակ են դրվում համընդհանուր ճշմարտությունների, առաջընթացի միասնական ուղու և ռացիոնալության համընդհանուր չափանիշների գաղափարները։ Միևնույն ժամանակ աշխատանքը կարող է ցույց տալ, որ Լուսավորության ժառանգությունը 20-րդ դարի երկրորդ կեսի փիլիսոփայության մեջ ամբողջությամբ չի մերժվում, այլ հաճախ վերաիմաստավորվում է՝ հաշվի առնելով պատմական փորձի հակասությունները և ժամանակակից հասարակության նոր մարտահրավերները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել մարդու իրավունքների, ժողովրդավարության, գիտական մտածողության և անհատի ինքնորոշման արժեքներին՝ որպես Լուսավորության գաղափարական ժառանգության շարունակական դրսևորումների։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է ձևավորվել ավանդույթի և քննադատության երկխոսությունը, և ինչպիսի նշանակություն է ստացել Լուսավորության գաղափարը արդիականության վերաբերյալ 20-րդ դարի երկրորդ կեսի բանավեճերում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել ժամանակակից փիլիսոփայական մտքի զարգացման տրամաբանության, ռացիոնալության խնդրի և արդիականության ինքնաքննադատության ավելի խոր ընկալմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, մշակութաբաններին, հասարակագետներին, քաղաքագետներին, պատմաբաններին, գաղափարների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։