Готовые материалы

Աշխատությունը պատմաժողովրդագրական տեսանկյունից ուսումնասիրում է Օսմանյան կայսրության կազմում գտնվող հայկական պատմական տարածաշրջաններից մեկի հայ բնակչության թվաքանակը, տարածքային տեղաբաշխումը, սոցիալական կառուցվածքը և բնակավայրային համակարգը XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի ժամանակահատվածում։ Հետազոտության առանցքում քաղաքային և գյուղական հայ բնակչության ժողովրդագրական պատկերի վերականգնումն է՝ տարբեր բնույթի պատմական աղբյուրների համադրման միջոցով։ Քննության են առնվում բնակչության հաշվառման տվյալները, եկեղեցական և համայնքային տեղեկությունները, վիճակագրական նյութերը, ճանապարհորդների ու ժամանակակիցների վկայությունները, ինչպես նաև այլ աղբյուրներ, որոնք հնարավորություն են տալիս պարզաբանելու հայ բնակչության թվաքանակի վերաբերյալ երբեմն իրարից տարբերվող տվյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնակավայրերի աշխարհագրությանը, հայաբնակ գյուղերի և քաղաքային կենտրոնների առանձնահատկություններին, ընտանիքների կազմին, բնակչության բնական շարժին և տեղաշարժերին։ Ժողովրդագրական գործընթացները դիտարկվում են տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պայմանների հետ փոխկապակցված՝ անդրադառնալով գյուղատնտեսությանը, արհեստներին, առևտրին, զբաղվածության կառուցվածքին և արտագնա աշխատանքի երևույթներին։ Կարևորվում է նաև կրթական, եկեղեցական և համայնքային հաստատությունների դերը հայ բնակչության հասարակական կյանքի կազմակերպման, մշակութային ինքնության պահպանման և համայնքային կապերի ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու բնակչության թվաքանակի և տարածքային բաշխման փոփոխություններին, ինչպես նաև վերլուծելու միգրացիոն շարժերի, տնտեսական դժվարությունների, քաղաքական անկայունության և անվտանգության խնդիրների ազդեցությունը ժողովրդագրական իրավիճակի վրա։ Առանձին նշանակություն ունի տարբեր աղբյուրներում առկա վիճակագրական տեղեկությունների քննադատական համադրումը, քանի որ բնակչության հաշվառման մեթոդները, վարչական նպատակները և տվյալների ամբողջականությունը կարող էին էապես տարբերվել։ Պատմաժողովրդագրական վերլուծությունը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի բազմազգ և բազմադավան բնակչության ընդհանուր կառուցվածքում հայկական համայնքների զբաղեցրած տեղի մասին։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը կարևոր նյութ է Արևմտյան Հայաստանի պատմական ժողովրդագրության, հայ բնակչության սոցիալական պատմության, բնակավայրերի աշխարհագրության և XIX–XX դարերի սահմանագծի տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է կորիզավոր մրգերի վերամշակման և դրանց հիմքով թունդ ալկոհոլային արտադրանքի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների գիտական ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով պատրաստի արտադրանքի որակի, հումքի արդյունավետ օգտագործման և արտադրական գործընթացների կատարելագործման խնդիրները։ Հետազոտության առանցքում մրգային հումքի ֆիզիկաքիմիական և տեխնոլոգիական առանձնահատկություններն են, որոնք պայմանավորում են վերամշակման ընթացքն ու վերջնական արտադրանքի զգայական հատկությունները։ Դիտարկվում է տարբեր տեսակի կորիզավոր մրգերի քիմիական կազմի, հասունության աստիճանի, շաքարների, օրգանական թթուների, բուրավետ նյութերի և այլ բնական բաղադրիչների նշանակությունը՝ որպես արտադրանքի որակը ձևավորող գործոններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հումքի նախնական մշակման, խմորման և հետագա տեխնոլոգիական փուլերում տեղի ունեցող կենսաքիմիական ու ֆիզիկաքիմիական փոփոխությունների ընդհանուր օրինաչափություններին՝ առանց արտադրության գործնական քայլերի կամ ռեժիմների ներկայացման։ Քննվում է նաև կորիզների և մրգի տարբեր բաղադրիչների ազդեցությունը արտադրանքի բաղադրության ու անվտանգության ցուցանիշների վրա, ինչի պատճառով կարևորվում է տեխնոլոգիական գործընթացների վերահսկումը և սննդային անվտանգության պահանջների պահպանումը։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում են պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական և զգայական բնութագրերը, դրանց կայունությունը և հումքի առանձնահատկությունների հետ ունեցած կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում անցանկալի միացությունների առաջացման հնարավոր պատճառների ուսումնասիրությունը և դրանց նվազեցման տեխնոլոգիական մոտեցումների գիտական հիմնավորումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արտադրական երկրորդային հումքի և մնացորդների արդյունավետ օգտագործման, նյութական կորուստների նվազեցման և շրջակա միջավայրի վրա արտադրության ազդեցության սահմանափակման խնդիրներին։ Նոր տեխնոլոգիական լուծումների գնահատման ժամանակ կարևորվում են ոչ միայն արտադրանքի որակական ցուցանիշները, այլև գործընթացների ռեսուրսատարությունը, տեխնոլոգիական կայունությունը և արդյունաբերական կիրառելիությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սննդային քիմիայի, մրգերի վերամշակման, խմորման գործընթացների և արտադրանքի որակի վերահսկման գիտական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել մրգային հումքի վերամշակման տեխնոլոգիական հիմքերը և բարձրացնել պատրաստի արտադրանքի որակն ու անվտանգությունը։

Աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկական անալիզի և հարմոնիկ անալիզի հիմնարար խնդիրներից մեկին՝ երկու փոփոխականի ֆունկցիաների կրկնակի Ֆուրիեի շարքերի զուգամիտության պայմանների և առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պարբերական ֆունկցիաների ներկայացումն է երկու ինդեքսով դասավորված եռանկյունաչափական համակարգերի միջոցով և այն հարցը, թե ինչ պայմաններում համապատասխան մասնակի գումարները մոտենում են սկզբնական ֆունկցիային։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միաչափ Ֆուրիեի շարքերի տեսությունից կրկնակի շարքերին անցնելու ընթացքում առաջացող նոր խնդիրներին, քանի որ երկու ինդեքսի առկայությունը հնարավորություն է տալիս մասնակի գումարները սահմանել և սահմանին մոտեցնել տարբեր եղանակներով։ Քննվում են ուղղանկյուն, քառակուսային և այլ տիպի մասնակի գումարների վարքը, ինչպես նաև դրանց զուգամիտության կախվածությունը ֆունկցիայի հարթությունից, ինտեգրելիությունից և տեղային հատկություններից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կետային, գրեթե ամենուր և նորմային իմաստով զուգամիտության տարբեր ձևերի ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանցից յուրաքանչյուրն արտահայտում է Ֆուրիեի ներկայացման և սկզբնական ֆունկցիայի միջև համապատասխանության տարբեր մակարդակ։ Դիտարկվում են նաև բացարձակ և պայմանական զուգամիտության հարցերը, կրկնակի շարքերի գումարման կարգի նշանակությունը և սահմանային անցումների հետ կապված առանձնահատկությունները։ Հետազոտության մեջ էական դեր ունեն Ֆուրիեի գործակիցների վարքի գնահատականները, որոնք արտացոլում են ֆունկցիայի կառուցվածքային հատկությունները և կարող են օգտագործվել շարքի զուգամիտության չափանիշների ձևակերպման համար։ Անդրադարձ է կատարվում մասնակի գումարների համապատասխան միջուկներին և ինտեգրալ ներկայացումներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերլուծել մոտարկման գործընթացի բնույթը։ Առանձին նշանակություն ունի այն դեպքերի ուսումնասիրությունը, երբ սովորական զուգամիտությունը դժվար է ապահովել և անհրաժեշտ է կիրառել ընդհանրացված գումարման մեթոդներ։ Կրկնակի Ֆուրիեի շարքերի տեսությունը դիտարկվում է նաև որպես բազմաչափ հարմոնիկ անալիզի կարևոր բաղադրիչ, որն ունի կապեր ֆունկցիաների տեսության, մոտարկումների տեսության և մասնակի ածանցյալներով հավասարումների հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իրական և հարմոնիկ անալիզի մեթոդները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել երկու փոփոխականի ֆունկցիաների Ֆուրիեի ներկայացումների զուգամիտության օրինաչափությունները և դրանց կախվածությունը ուսումնասիրվող ֆունկցիաների հատկություններից։

Աշխատությունը նվիրված է մրցակցային միջավայրի ձևավորման, շուկայական գերիշխանության սահմանափակման և մենաշնորհային երևույթների պետական կարգավորման տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում մրցակցությունն է՝ որպես շուկայական տնտեսության գործունեության կարևոր մեխանիզմ, որը կարող է նպաստել արտադրողականության բարձրացմանը, նորարարությունների տարածմանը, ապրանքների և ծառայությունների տեսականու ընդլայնմանը և տնտեսավարող սուբյեկտների արդյունավետության աճին։ Քննվում են շուկայի կենտրոնացվածության, գերիշխող դիրքի, տնտեսական մրցակցության սահմանափակման և շուկա մուտք գործելու խոչընդոտների հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն իրավիճակներին, երբ առանձին տնտեսավարող սուբյեկտների շուկայական ուժը կարող է ազդել մրցակցային հարաբերությունների բնականոն զարգացման վրա։ Դիտարկվում են պետական կարգավորման տնտեսական և կազմակերպական մեխանիզմները, որոնց նպատակը մրցակցության համար հավասար պայմանների ձևավորումն ու հակամրցակցային վարքագծի սահմանափակումն է։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բնական մենաշնորհների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ որոշ ոլորտներում տեխնոլոգիական կամ ենթակառուցվածքային պայմանները կարող են սահմանափակել բազմաթիվ մրցակիցների արդյունավետ գործունեության հնարավորությունը։ Այդ համատեքստում քննարկվում են պետության կարգավորիչ դերի, հանրային շահի, սպառողների պաշտպանության և տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության համար կանխատեսելի պայմանների ապահովման փոխհարաբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է նաև շուկաների կառուցվածքի գնահատումը, տնտեսական կենտրոնացման պատճառների բացահայտումը և մրցակցային քաղաքականության արդյունավետության վերլուծությունը։ Անդրադարձ է կատարվում փոքր և միջին ձեռնարկությունների գործունեության պայմաններին, շուկա մուտք գործելու հնարավորություններին և վարչական կամ տնտեսական խոչընդոտների ազդեցությանը մրցակցության զարգացման վրա։ Պետական միջամտությունը դիտարկվում է որպես հավասարակշռման խնդիր, որի դեպքում անհրաժեշտ է մի կողմից կանխել մրցակցությունը սահմանափակող երևույթները, իսկ մյուս կողմից՝ չստեղծել շուկայի բնական զարգացմանը խոչընդոտող ավելորդ սահմանափակումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մրցակցության տեսության, շուկաների կառուցվածքի, պետական տնտեսական կարգավորման և ինստիտուցիոնալ տնտեսագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով մրցակցային քաղաքականության ձևավորման ու մենաշնորհային երևույթների կարգավորման հիմնական տեսական և կիրառական խնդիրները։

Աշխատությունը վերաբերում է ռուսական և խորհրդային սոցիալիստական շարժման ներսում ձևավորված գաղափարական ու քաղաքական հակասություններին՝ կենտրոնանալով տրոցկիզմի և մենշևիզմի փոխհարաբերությունների, դրանց ծրագրային դրույթների և հեղափոխական շարժման վերաբերյալ ունեցած տարբեր պատկերացումների վրա։ Նյութը կարելի է դիտարկել որպես իր ժամանակաշրջանի քաղաքական-գաղափարական բանավեճերի արտահայտություն, որտեղ կուսակցական ուղղությունների միջև տարաձայնությունները ներկայացվում են իշխանության, հեղափոխության ռազմավարության, կուսակցության կազմակերպման, սոցիալական ուժերի դերի և պետության զարգացման վերաբերյալ քննարկումների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սոցիալ-դեմոկրատական շարժման պառակտումների պատմական նախադրյալներին և այն գաղափարական հարցերին, որոնց շուրջ ձևավորվեցին տարբեր խմբավորումներ ու քաղաքական հոսանքներ։ Քննվում են հեղափոխական գործընթացում բանվոր դասակարգի, գյուղացիության և այլ հասարակական խմբերի դերի վերաբերյալ մոտեցումները, ինչպես նաև քաղաքական կազմակերպության կառուցվածքի և պայքարի մեթոդների շուրջ եղած տարաձայնությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տրոցկիզմի և մենշևիզմի գաղափարական համեմատությունը՝ հաշվի առնելով, որ դրանց միջև հարաբերությունները պատմական տարբեր փուլերում ունեցել են փոփոխվող և հակասական բնույթ։ Միաժամանակ նման աշխատությունը պահանջում է աղբյուրագիտական քննադատական մոտեցում, քանի որ խորհրդային քաղաքական գրականության մեջ գաղափարական հակառակորդների վերաբերյալ օգտագործվող հասկացություններն ու գնահատականները հաճախ պայմանավորված էին տվյալ ժամանակաշրջանի պաշտոնական քաղաքական լեզվով և ներկուսակցական պայքարով։ Այդ պատճառով նյութը արժեքավոր է ոչ միայն ներկայացվող քաղաքական գաղափարների ուսումնասիրության, այլև խորհրդային գաղափարախոսության, քաղաքական հռետորաբանության և հակառակորդ քաղաքական ուղղությունների կերպավորման մեխանիզմները հասկանալու տեսանկյունից։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես էին քաղաքական տեսությունները մեկնաբանվում կուսակցական բանավեճերի շրջանակում, ինչպես էին սահմանվում «ճիշտ» և «շեղվող» ուղղությունները և ինչ դեր ուներ քաղաքական բառապաշարը գաղափարական սահմանազատման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը կարող է ծառայել որպես աղբյուր ռուսական հեղափոխական շարժման, սոցիալ-դեմոկրատական գաղափարների պատմության և խորհրդային քաղաքական մտքի ուսումնասիրության համար՝ հատկապես այն դեպքում, երբ դրա դրույթները համադրվում են տարբեր քաղաքական ուղղությունների փաստաթղթերի և պատմագիտական ուսումնասիրությունների հետ։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի տարածքային խոսվածքների և բարբառային տարբերակների ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ լեզվական նյութերի հավաքագրմանը, համակարգմանը և գիտական քննությանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հայ բարբառագիտության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր բնակավայրերում և պատմաազգագրական շրջաններում գործածված խոսքի հնչյունական, բառապաշարային, ձևաբանական ու շարահյուսական առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը հատկացվում է կենդանի ժողովրդական խոսքի փաստերին, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել գրական լեզվից տարբերվող տեղական լեզվական ձևերը և դրանց տարածքային բաշխվածությունը։ Նյութերը կարող են ներառել առանձին բառեր, բառաձևեր, արտահայտություններ, դարձվածքներ, նախադասություններ, բանավոր պատմություններ և բանահյուսական բնագրեր, որոնք միաժամանակ լեզվաբանական ու ազգագրական արժեք ունեն։ Հնչյունաբանական մակարդակում կարևորվում են ձայնավորների և բաղաձայնների արտասանական տարբերությունները, պատմական հնչյունափոխությունները և տարբեր խոսվածքներում դրանց դրսևորման օրինաչափությունները։ Ձևաբանական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու գոյականների հոլովման, բայերի խոնարհման, դերանունների և այլ խոսքի մասերի տեղական ձևերը, իսկ բառապաշարային նյութը բացահայտում է տարբեր շրջաններին բնորոշ բառային միավորները, հնաբանությունները, փոխառությունները և իմաստային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բարբառային տվյալների աշխարհագրական համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է որոշել լեզվական երևույթների տարածման սահմանները և տարբեր խոսվածքների միջև եղած ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հավաքված նյութերը կարևոր են նաև հայերենի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ բարբառները հաճախ պահպանում են լեզվական այնպիսի հին հատկանիշներ, որոնք գրական լեզվում փոփոխվել կամ դուրս են եկել գործածությունից։ Միաժամանակ տեղական բառապաշարն ու բանավոր խոսքի օրինակները տեղեկություններ են հաղորդում ավանդական կենցաղի, զբաղմունքների, սովորույթների և ժողովրդական աշխարհընկալման մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բարբառագիտության, պատմական լեզվաբանության, լեզվական աշխարհագրության և բանահյուսական նյութերի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով հայերենի բարբառային բազմազանության փաստագրմանը, դասակարգմանը և լեզվի պատմության առավել ամբողջական վերականգնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանային հավաքածուների ավանդային պահպանման կազմակերպման սկզբունքներին և գրականության երկարաժամկետ պահպանությունն ապահովող մեթոդական մոտեցումներին։ Ուշադրության կենտրոնում են այն կազմակերպական, հաշվառման և պահպանական գործընթացները, որոնց միջոցով գրադարաններում առանձնացվում են երկարատև կամ մշտական պահպանության ենթակա հրատարակությունները, կարգավորվում դրանց տեղաբաշխումը և ապահովվում հետագա օգտագործման հնարավորությունը։ Քննվում են գրադարանային ֆոնդի կառուցվածքի ուսումնասիրության, արժեքավոր և պահանջարկ ունեցող նյութերի ընտրության, կրկնօրինակների նպատակահարմար բաշխման ու պահպանման ժամկետների որոշման ընդհանուր սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ավանդային ֆոնդերի ձևավորման նպատակներին՝ ազգային և տեղական տպագիր ժառանգության պահպանում, քիչ օգտագործվող, բայց գիտական կամ պատմամշակութային արժեք ունեցող գրականության կենտրոնացում և տարբեր գրադարանների հավաքածուների միջև գործառույթների համակարգում։ Ներկայացվում են գրականության ընդունման, հաշվառման, դասակարգման, տեղադրման և պահպանման աշխատանքների կազմակերպման մեթոդական հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական տեղեկատվության ճշգրտությանը, քանի որ ավանդային պահպանության արդյունավետ համակարգը պահանջում է հստակ տեղեկություններ պահպանվող օրինակների, դրանց գտնվելու վայրի և հասանելիության պայմանների վերաբերյալ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ֆոնդերի ֆիզիկական պահպանությանը՝ գրքերի և պարբերական հրատարակությունների վիճակի վերահսկման, պահոցների պատշաճ կազմակերպման և նյութերի վնասման ռիսկերի նվազեցման ընդհանուր սկզբունքներին։ Գրադարանների միջև համագործակցությունը դիտարկվում է որպես համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որը հնարավորություն է տալիս խուսափել անհարկի կրկնօրինակումից և միաժամանակ ապահովել անհրաժեշտ հրատարակությունների պահպանումը համապատասխան հաստատություններում։ Կարևորվում է նաև ավանդային ֆոնդի և ակտիվ ընթերցողական ֆոնդի տարբերակումը, քանի որ դրանց համալրման, պահպանման և սպասարկման նպատակները կարող են էապես տարբերվել։ Մեթոդական բնույթի նյութը կարող է ծառայել որպես գործնական ուղեցույց գրադարանային աշխատողների համար՝ նպաստելով ֆոնդերի կառավարման միասնական սկզբունքների կիրառմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է ավանդային պահպանումը որպես գրադարանային ֆոնդերի կառավարման և մշակութային ժառանգության պահպանության փոխկապակցված ուղղություն, որի արդյունավետ կազմակերպումը կարևոր է հրատարակությունների երկարաժամկետ մատչելիության և սերունդներին փոխանցման համար։

Աշխատությունը նվիրված է կոմպլեքս և իրական անալիզի այն խնդիրների ուսումնասիրությանը, որոնք առնչվում են միավոր շրջանի և կիսահարթության մեջ սահմանված հոլոմորֆ, հարմոնիկ և հարթ ֆունկցիաների որոշ կշռային դասերի ինտեգրալ ներկայացումներին ու կառուցվածքային հատկություններին։ Հետազոտության առանցքում կշռային ֆունկցիաների ներմուծմամբ ձևավորվող ֆունկցիոնալ տարածություններն են, որտեղ ֆունկցիայի վարքը գնահատվում է ոչ միայն նրա մեծությամբ կամ ածանցյալներով, այլև տիրույթի տարբեր հատվածների ազդեցությունը կարգավորող համապատասխան կշիռներով։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է տիրույթի սահմանի մոտ ֆունկցիաների աճը, նվազումը և ինտեգրելիությունը նկարագրելու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ինտեգրալ ներկայացումներին, որոնց միջոցով ֆունկցիայի արժեքները կամ ածանցյալները հնարավոր է կապել սահմանային տվյալների, համապատասխան միջուկների և կշռային չափերի հետ։ Քննվում են այդ ներկայացումների գոյության և կիրառելիության պայմանները, ինչպես նաև դրանց միջոցով ֆունկցիաների տարբեր դասերին պատկանելությունը բնութագրելու հնարավորությունները։ Հոլոմորֆ ֆունկցիաների դեպքում կարևորվում են կոմպլեքս անալիզին բնորոշ անալիտիկ հատկությունները, իսկ հարմոնիկ ֆունկցիաների ուսումնասիրության ժամանակ՝ սահմանային արժեքների և տիրույթի ներսում դրանց շարունակման փոխհարաբերությունները։ Հարթ ֆունկցիաների դասերի դիտարկումը հնարավորություն է տալիս ընդլայնել հետազոտությունը դեպի ավելի ընդհանուր ֆունկցիոնալ-անալիտիկ խնդիրներ՝ ներառելով տարբեր կարգի ածանցյալների գնահատականները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կշռային նորմերի, աճի պայմանների, սահմանային վարքի և տարբեր ֆունկցիոնալ դասերի միջև ներդրման հարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Միավոր շրջանի և կիսահարթության համատեղ դիտարկումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այդ տիրույթներում գործող արդյունքների փոխկապակցվածությունը և համապատասխան փոխակերպումների միջոցով մի միջավայրում ստացված հատկությունները համեմատել մյուսի հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև ինտեգրալ օպերատորների սահմանափակության, ֆունկցիաների ներկայացման եզակիության և տարբեր կշռային պայմանների համարժեքության խնդիրներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կոմպլեքս անալիզի, հարմոնիկ անալիզի և ֆունկցիոնալ անալիզի մեթոդները՝ նպատակ ունենալով ձևակերպել ու հիմնավորել կշռային ֆունկցիոնալ դասերի կառուցվածքը, սահմանային վարքը և ինտեգրալ ներկայացումները բնութագրող ընդհանուր օրինաչափություններ։

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ազգային հացատեսակների սննդային և կենսաբանական արժեքի բարձրացման տեխնոլոգիական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ պահպանելով դրանց ավանդական որակական, զգայական և սպառողական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում հացաբուլկեղենի բաղադրության կատարելագործումն է՝ հիմնական սննդանյութերի հարաբերակցության, սպիտակուցների որակի, ամինաթթվային կազմի, սննդային մանրաթելերի, վիտամինների, հանքային նյութերի և այլ սննդային նշանակություն ունեցող բաղադրիչների տեսանկյունից։ Քննվում է տարբեր հումքային բաղադրիչների և բնական ծագման հավելումների կիրառման հնարավորությունը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը խմորի տեխնոլոգիական հատկությունների, խմորման գործընթացների, պատրաստի արտադրանքի կառուցվածքի, համի, բույրի և պահպանման ընթացքում որակի փոփոխությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային հացատեսակների արտադրության ավանդական առանձնահատկությունների և ժամանակակից սննդային տեխնոլոգիաների համադրմանը, որպեսզի սննդային արժեքի բարելավումը չհանգեցնի տվյալ արտադրատեսակներին բնորոշ հատկությունների կորստի։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սպիտակուցային բաղադրության և կենսաբանական արժեքի գնահատումը, քանի որ հացահատիկային հումքի սննդային արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն սպիտակուցի ընդհանուր քանակով, այլև դրա որակական կազմով և այլ սննդանյութերի հետ հարաբերակցությամբ։ Ուսումնասիրվում է նաև բուսական տարբեր հումքատեսակների օգտագործման հնարավորությունը՝ որպես սննդային մանրաթելերի և կենսաբանորեն արժեքավոր նյութերի լրացուցիչ աղբյուր։ Տեխնոլոգիական տեսանկյունից դիտարկվում են բաղադրատոմսային փոփոխությունների ազդեցությունը խմորի ձևավորման, գազապահպանման հատկությունների, թխման և պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների վրա։ Առանձին նշանակություն ունի արտադրանքի զգայական գնահատումը, քանի որ բարելավված սննդային բաղադրությունը պետք է զուգակցվի ընդունելի համային և կառուցվածքային հատկանիշների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել սննդային քիմիայի, հացաթխման տեխնոլոգիայի և ապրանքագիտական գնահատման մեթոդները՝ տարբեր բաղադրատոմսերի արդյունավետությունը համեմատելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միտված է ազգային հացատեսակների տեխնոլոգիական արդիականացման գիտական հիմքերի ձևավորմանը՝ ավանդական արտադրանքի առանձնահատկությունները համադրելով սննդային արժեքի և որակի բարելավման ժամանակակից մոտեցումների հետ։

Աշխատությունը նվիրված է դեռահասության շրջանում տեղի ունեցող հոգեբանական փոփոխությունների և անհատական տարբերությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով խառնվածքի առանձնահատկություններին, բնավորության որոշ ընդգծված գծերին և ճանաչողական զարգացման մակարդակին։ Հետազոտության առանցքում դեռահասության անցումային շրջանի հոգեբանական դինամիկան է, երբ ինքնագիտակցության, ինքնուրույնության ձգտման, սոցիալական հարաբերությունների և հուզական արձագանքների փոփոխությունները կարող են տարբեր անհատների մոտ արտահայտվել տարբեր ձևերով և ինտենսիվությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խառնվածքին՝ որպես հոգեկան գործունեության դինամիկ առանձնահատկությունների համակարգի, որը կարող է կապված լինել արձագանքման արագության, հուզականության, ակտիվության և փոփոխվող պայմաններին հարմարվելու ձևերի հետ։ Քննվում է նաև բնավորության շեշտվածության հասկացությունը՝ որպես որոշ անհատական գծերի առավել արտահայտվածություն, որը ինքնին պարտադիր կերպով չի նշանակում հոգեբանական խանգարում, սակայն որոշ իրավիճակներում կարող է ազդել վարքի և միջանձնային փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունների վրա։ Ինտելեկտի մակարդակը դիտարկվում է ճանաչողական հնարավորությունների համատեքստում՝ ներառելով տեղեկատվության ըմբռնման, խնդիրների լուծման, իրավիճակների գնահատման և սեփական գործողությունների հետևանքների գիտակցման կարողությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այս գործոնների ոչ թե մեկուսացված, այլ փոխկապակցված ուսումնասիրությունը, քանի որ դեռահասի հոգեբանական զարգացումը պայմանավորված է բազմաթիվ անհատական և սոցիալական հանգամանքների համադրությամբ։ Անդրադարձ է կատարվում ինքնագնահատականի, հասակակիցների հետ հարաբերությունների, ծնողների և ուսուցիչների հետ հաղորդակցության, ինքնուրույնության պահանջի և սոցիալական միջավայրին հարմարվելու առանձնահատկություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հոգեբանական գնահատման և համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ տարբեր անհատական բնութագրերի և դեռահասության անցումային շրջանի դրսևորումների միջև հնարավոր կապերը բացահայտելու համար։ Միաժամանակ կարևորվում է անհատական տարբերությունների զգուշավոր մեկնաբանումը՝ խուսափելով դեռահասների վարքը միայն խառնվածքով, բնավորությամբ կամ ինտելեկտային ցուցանիշներով բացատրելուց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է զարգացման հոգեբանության, անձի հոգեբանության և տարիքային հոգեբանության մոտեցումները՝ նպաստելով դեռահասների անհատական զարգացման առանձնահատկությունների առավել ամբողջական ընկալմանը և կրթական ու ընտանեկան միջավայրում նրանց համապատասխան հոգեբանական աջակցության կազմակերպմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարբեր բնակլիմայական գոտիներում բնակվող դպրոցականների ֆիզիկական զարգացման առանձնահատկությունների սոցիալ-հիգիենիկ ուսումնասիրությանը՝ սոցիալ-տնտեսական նոր պայմանների ազդեցության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում երեխաների և դեռահասների աճի ու զարգացման հիմնական ցուցանիշների գնահատումն է՝ հաշվի առնելով բնակության վայրի բնական, կլիմայական, կենցաղային և սոցիալական պայմանների բազմազանությունը։ Դիտարկվում է, թե ինչպես կարող են բարձրությունը ծովի մակարդակից, ջերմաստիճանային պայմանները, բնակավայրի բնույթը, սննդային միջավայրը, ֆիզիկական ակտիվության հնարավորությունները և ընտանիքների սոցիալ-կենցաղային պայմանները փոխկապակցվել դպրոցականների ֆիզիկական զարգացման ընդհանուր պատկերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարդաչափական և ֆունկցիոնալ ցուցանիշների համեմատական գնահատմանը տարբեր տարիքային խմբերում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել զարգացման տարածքային առանձնահատկություններն ու հնարավոր տարբերությունները։ Սոցիալ-հիգիենիկ մոտեցման շրջանակում ուսումնասիրվում են նաև ընտանիքի կենսապայմանները, կրթական միջավայրի կազմակերպումը, օրվա ռեժիմը, սնուցման ընդհանուր բնույթը և շարժողական ակտիվությունը՝ որպես աճի ու զարգացման վրա ներգործող փոխկապակցված գործոններ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դպրոցական միջավայրի հիգիենիկ պայմանների գնահատումը, քանի որ ուսումնական ծանրաբեռնվածությունը, հանգստի կազմակերպումը և կրթական տարածքի ընդհանուր պայմանները կարող են նշանակություն ունենալ երեխաների բարեկեցության համար։ Տնտեսավարման փոփոխվող պայմանները դիտարկվում են որպես ավելի լայն սոցիալական միջավայրի մաս, որի շրջանակում կարող են վերափոխվել ընտանիքների կենսամակարդակը, սննդի և առողջապահական ծառայությունների հասանելիությունը, բնակավայրերի ենթակառուցվածքները և երեխաների առօրյա կենսակերպը։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է տարբեր գործոնների համալիր դիտարկումը՝ խուսափելով ֆիզիկական զարգացման առանձնահատկությունները միայն մեկ պատճառային գործոնով բացատրելուց։ Տարբեր բնակլիմայական գոտիների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարածաշրջանային առանձնահատկությունները և ձևավորելու դպրոցականների առողջության պահպանման ու կրթական միջավայրի բարելավման վերաբերյալ գիտականորեն հիմնավորված ընդհանուր պատկերացումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է երեխաների և դեռահասների հիգիենայի, հանրային առողջության, ֆիզիկական զարգացման և սոցիալական միջավայրի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով դպրոցական տարիքի բնակչության զարգացման պայմանների ավելի ամբողջական գնահատմանը։

Աշխատությունը նվիրված է առանց տիպային սահմանափակումների ֆունկցիոնալ ծրագրերի ձևափոխման տեսական հիմքերի և այդ ձևափոխությունների պրոցեդուրային սեմանտիկայի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ծրագրերի այնպիսի փոխակերպումներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է փոփոխել ծրագրի կառուցվածքը՝ պահպանելով դրա հաշվարկային իմաստը և ստացվող արդյունքների համարժեքությունը։ Առանց տիպերի ֆունկցիոնալ ծրագրավորումը դիտարկվում է որպես մաթեմատիկական ձևակերպման համար հարմար միջավայր, որտեղ հաշվարկները կարելի է ներկայացնել ֆունկցիաների սահմանման, կիրառման, փոխարինման և արտահայտությունների հաջորդական պարզեցման միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ծրագրային արտահայտությունների վերագրման կանոններին, ֆունկցիաների կոմպոզիցիային, միջանկյալ կառուցվածքների վերացմանը և հաշվարկների կազմակերպման տարբեր ռազմավարություններին։ Քննվում է, թե ինչ պայմաններում կարող է մի ծրագրային արտահայտություն փոխարինվել մեկ այլ արտահայտությամբ՝ առանց ծրագրի դիտարկելի վարքագիծը փոխելու։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պրոցեդուրային կամ օպերացիոն սեմանտիկան, որի միջոցով ծրագրի իմաստը նկարագրվում է ոչ միայն վերջնական արդյունքով, այլև հաշվարկի իրականացման քայլերի հաջորդականությամբ։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ձևականորեն ներկայացնել արտահայտությունների պարզեցման կարգը, ֆունկցիաների կանչերի իրականացումը և ծրագրի կատարման ընթացքում առաջացող միջանկյալ վիճակները։ Ուսումնասիրվում են տարբեր հաշվարկային ռազմավարությունների առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը ծրագրի ավարտելիության, հաշվարկային քայլերի քանակի ու կատարման արդյունավետության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի ծրագրային ձևափոխությունների ճշգրտության հիմնավորումը, քանի որ օպտիմալացման նպատակով կատարված կառուցվածքային փոփոխությունը պետք է պահպանի սկզբնական ծրագրի սեմանտիկական հատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև ֆունկցիոնալ ծրագրերի համարժեքության, նորմալ ձևերի և վերագրման համակարգերի հետ կապված տեսական խնդիրներ։ Նման մոտեցումները կարևոր են ծրագրերի ավտոմատ վերլուծության և օպտիմալացման համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս մշակել ծրագրային կոդի վերափոխման ձևականորեն հիմնավորված մեթոդներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ծրագրավորման լեզուների տեսության, ֆունկցիոնալ ծրագրավորման, մաթեմատիկական տրամաբանության և ձևական սեմանտիկայի մոտեցումները՝ ուղղված ծրագրերի կառուցվածքային ձևափոխությունների օրինաչափությունների և դրանց հաշվարկային իմաստի պահպանման սկզբունքների բացահայտմանը։

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկական սրտային անբավարարության պայմաններում սրտի խոռոչների կառուցվածքային և գործառական ցուցանիշների ժամանակային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ հիվանդության ընթացքի, հնարավոր կլինիկական ելքերի և երկարատև դեղորայքային բուժման ազդեցության գնահատման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում սրտի վերակառուցման գործընթացներն են, որոնց ընթացքում կարող են փոփոխվել փորոքների և նախասրտերի չափերը, ծավալները, պատերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կծկողական գործառույթը և սրտի ընդհանուր հեմոդինամիկ արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այդ ցուցանիշների ոչ միայն մեկանգամյա գնահատմանը, այլև դրանց դինամիկ դիտարկմանը, քանի որ ժամանակի ընթացքում արձանագրվող փոփոխությունները կարող են լրացուցիչ տեղեկություն հաղորդել հիվանդության զարգացման ուղղության և բուժման նկատմամբ օրգանիզմի արձագանքի մասին։ Քննվում է սրտի սիստոլիկ և դիաստոլիկ գործառույթների, խոռոչների ծավալային ցուցանիշների, արտամղման բնութագրերի և այլ կառուցվածքային պարամետրերի փոխկապակցվածությունը կլինիկական վիճակի հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գործիքային հետազոտությունների, հատկապես սրտի պատկերային գնահատման միջոցով ստացվող տվյալների նշանակությունը՝ սրտամկանի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում համեմատելու համար։ Երկարատև դեղորայքային բուժումը դիտարկվում է որպես հիվանդության ընթացքի վրա ազդող կարևոր գործոն, որի արդյունավետության գնահատման համար անհրաժեշտ է համադրել կլինիկական ախտանիշների, գործառական վիճակի և սրտի կառուցվածքային փոփոխությունների վերաբերյալ տվյալները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այն հարցին, թե տարբեր ցուցանիշների համակցված գնահատումն ինչպես կարող է նպաստել հիվանդների ռիսկային խմբերի տարբերակմանը և հետագա բժշկական հսկողության անհատականացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է կլինիկական ելքերի և սրտի կառուցվածքային-գործառական փոփոխությունների միջև հնարավոր կապերի վիճակագրական վերլուծությունը՝ կանխատեսման համար առավել տեղեկատվական բնութագրերը որոշելու նպատակով։ Միաժամանակ հաշվի է առնվում, որ քրոնիկական սրտային անբավարարությունը բազմագործոն վիճակ է, և առանձին ցուցանիշը սովորաբար չի կարող ամբողջությամբ բնութագրել դրա ընթացքը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սրտաբանության, ֆունկցիոնալ ախտորոշման և կլինիկական կանխատեսման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ավելի ամբողջական գնահատել հիվանդության դինամիկան և երկարատև բուժման պայմաններում կլինիկական անբարենպաստ ելքերի ռիսկը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Արցախի բարձրագույն կրթության համակարգերում տեղի ունեցած կառուցվածքային, բովանդակային և կառավարչական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգերի արդիականացման և նոր սոցիալ-տնտեսական պայմաններին համապատասխանեցման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում բարձրագույն կրթության կազմակերպման սկզբունքների վերափոխումն է, կրթական ծրագրերի կատարելագործումը, բուհերի կառավարման մեխանիզմների զարգացումը և կրթության որակի ապահովման համակարգերի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բարձրագույն կրթության ազգային ավանդույթների և միջազգային կրթական գործընթացների փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են կրթական չափորոշիչների, աստիճանային համակարգերի, ուսումնական ծրագրերի և որակավորումների համադրելիության ապահովման ընթացքում։ Քննվում են բուհերի ինքնավարության, ակադեմիական ազատության, կառավարման արդյունավետության և պատասխանատվության փոխկապակցված հարցերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կրթության որակի գնահատման և ապահովման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը՝ դիտարկելով ներքին ու արտաքին գնահատման, կրթական ծրագրերի վերանայման և ուսուցման արդյունքների չափելիության նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դասախոսական կազմի մասնագիտական զարգացմանը, ուսուցման ժամանակակից մեթոդների ներդրմանը, ուսանողակենտրոն կրթության սկզբունքներին և գիտահետազոտական գործունեության ու ուսումնական գործընթացի փոխկապակցմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են երկու համակարգերի միջև կրթական և գիտական համագործակցության հնարավորությունները, մասնագիտական փորձի փոխանակումը, կրթական ծրագրերի համադրումը և ընդհանուր գիտակրթական տարածքի ձևավորմանն առնչվող խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ֆինանսավորման, նյութատեխնիկական ապահովման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և կրթական ենթակառուցվածքների զարգացման հարցերին, որոնք էական նշանակություն ունեն բարձրագույն կրթության կայուն գործունեության համար։ Ուսումնասիրվում են նաև աշխատաշուկայի պահանջների և մասնագետների պատրաստման համակարգի փոխհարաբերությունները՝ կարևորելով կրթական ծրագրերի համապատասխանությունը մասնագիտական գործունեության փոփոխվող պայմաններին։ Բարձրագույն կրթության փոխակերպումը ներկայացվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է իրավական, կազմակերպական, տնտեսական, ակադեմիական և սոցիալական բաղադրիչների փոխհամաձայնեցված զարգացումից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կրթության կառավարման, բարձրագույն դպրոցի մանկավարժության և կրթական քաղաքականության մոտեցումները՝ բացահայտելով բարձրագույն կրթության համակարգային բարեփոխումների հիմնական ուղղությունները, դրանց իրականացման ընթացքում առաջացող խնդիրներն ու զարգացման հնարավորությունները։