Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է արտակարգ իրավիճակների պայմաններում վթարային կամ բնակության համար վտանգավոր շենքերից մարդկանց անվտանգ դուրսբերման, ժամանակավոր տեղավորման և հետագա տարաբնակեցման կազմակերպման մեթոդների ուսումնասիրմանն ու կատարելագործմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բնական և տեխնածին վտանգների հետևանքով շենքերի վնասման տարբեր իրավիճակներ, բնակչության համար առաջացող ռիսկերը և դրանց նվազեցմանն ուղղված կազմակերպական ու կառավարչական միջոցառումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարահանման գործընթացի պլանավորմանը՝ հաշվի առնելով շենքի կառուցվածքը, բնակիչների թվաքանակը, ելքերի հասանելիությունը, մարդկանց շարժունակությունը, հնարավոր խոչընդոտները և անվտանգ հավաքման տարածքների ընտրությունը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ներառվել ռիսկերի գնահատման, սցենարային վերլուծության, մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելավորման, տարածական վերլուծության ու համեմատական գնահատման մեթոդներ։ Մարդկային հոսքերի մոդելավորման միջոցով հնարավոր է գնահատել մարդկանց շարժման ժամանակը և տարբեր կազմակերպական տարբերակների արդյունավետությունը՝ առանց իրական վտանգավոր իրավիճակ ստեղծելու։ Աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ քարտեզագրելու վտանգավոր տարածքները, ժամանակավոր հավաքման վայրերը, տրանսպորտային երթուղիները և բնակչության տեղավորման համար նախատեսված անվտանգ գոտիները։ Կարևոր ուղղություն է տարահանման և տարաբնակեցման գործընթացների փոխկապակցված ուսումնասիրությունը, քանի որ մարդկանց շենքից անվտանգ դուրսբերումից հետո անհրաժեշտ է կազմակերպել նրանց ժամանակավոր կամ ավելի երկարաժամկետ տեղավորումը՝ հաշվի առնելով բնակության, սննդի, բժշկական օգնության, տրանսպորտի և սոցիալական աջակցության պահանջները։ Քննության են առնվում նաև պետական կառավարման, տեղական ինքնակառավարման, փրկարարական և այլ պատասխանատու կառույցների միջև տեղեկատվության փոխանակման ու գործողությունների համակարգման հարցերը։ Սցենարային մեթոդով կարող են համեմատվել տարբեր արտակարգ իրավիճակներում կիրառվող կազմակերպական լուծումները, իսկ վիճակագրական տվյալների և նախկին դեպքերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առավել հաճախ հանդիպող խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխաների, տարեցների, հաշմանդամություն ունեցող և օգնության լրացուցիչ կարիք ունեցող անձանց անվտանգ տեղափոխման պահանջներին։ Աշխատությունն ունի կիրառական նշանակություն քաղաքացիական պաշտպանության, արտակարգ իրավիճակների կառավարման և քաղաքային անվտանգության ոլորտների համար՝ նպաստելով բնակչության պաշտպանության պլանավորման, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և արտակարգ իրավիճակներում կազմակերպված ու անվտանգ արձագանքման մեխանիզմների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Գառզուի գրաֆիկական ստեղծագործության գեղարվեստական առանձնահատկությունների, պատկերային համակարգի և արտահայտչամիջոցների ուսումնասիրությանը։ Քննության կենտրոնում է արվեստագետի գրաֆիկական ժառանգությունը՝ դիտարկված նրա ստեղծագործական մտածողության, անհատական ոճի և կերպարվեստում ձևավորած յուրահատուկ գեղագիտական լեզվի համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գծի դերին, գծանկարի կառուցվածքին, տարածության կազմակերպմանը, ձևերի հարաբերակցությանը, մանրամասների մշակմանը և լույսի ու ստվերի արտահայտչական հնարավորություններին։ Վերլուծվում է, թե ինչպես է գիծը վերածվում ոչ միայն առարկաների արտաքին սահմանները ներկայացնող միջոցի, այլև ստեղծագործության տրամադրությունը, շարժումը, տարածական խորությունը և պատկերային ռիթմը ձևավորող ինքնուրույն գեղարվեստական տարրի։ Քննության են առնվում քաղաքային տեսարանները, ճարտարապետական կառուցվածքները, բնապատկերները, մարդկային կերպարները և երևակայական միջավայրերը՝ բացահայտելու դրանց ձևավորման սկզբունքներն ու խորհրդանշական նշանակությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել արվեստաբանական նկարագրության, ձևաոճական, պատկերագրական և համեմատական վերլուծության մեթոդներ։ Ձևաոճական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գծային կառուցվածքի, կոմպոզիցիայի և պատկերային ռիթմի առանձնահատկությունները, իսկ համեմատական մեթոդը՝ արվեստագետի տարբեր ժամանակաշրջանների աշխատանքներում առկա փոփոխություններն ու կայուն գեղարվեստական հատկանիշները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև գրաֆիկական տարբեր տեխնիկաների և դրանց արտահայտչական հնարավորությունների քննությանը՝ պարզելու համար, թե նյութն ու կատարման եղանակն ինչպես են մասնակցում ստեղծագործության ընդհանուր գեղարվեստական կառուցվածքի ձևավորմանը։ Անդրադարձ է կատարվում գրքային ձևավորման և նկարազարդման ոլորտի հետ հնարավոր կապերին, ինչպես նաև գրաֆիկական աշխատանքների հարաբերությանը արվեստագետի մյուս ստեղծագործական ուղղությունների հետ։ Ստեղծագործությունները դիտարկվում են նաև 20-րդ դարի եվրոպական և հայկական արվեստի ընդհանուր զարգացումների համատեքստում՝ առանձնացնելով անհատական ոճի ձևավորման և մշակութային տարբեր ավանդույթների փոխազդեցության հարցերը։ Աշխատությունն ունի կարևոր նշանակություն արվեստագիտության և հայ կերպարվեստի պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով համակարգված ներկայացնել գրաֆիկական ժառանգության թեմատիկ, ոճական և տեխնիկական առանձնահատկությունները և գնահատել դրա տեղը արվեստագետի ստեղծագործական ամբողջության մեջ։

Աշխատությունը նվիրված է հողային ռեսուրսների կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման, հողերի նպատակային և կայուն օգտագործման, պահպանության ու կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում հողային ռեսուրսները դիտարկվում են որպես տնտեսական, գյուղատնտեսական, տարածքային և բնապահպանական նշանակություն ունեցող սահմանափակ բնական ռեսուրս, որի արդյունավետ կառավարումը պահանջում է իրավական, կազմակերպական, տնտեսական և տեղեկատվական գործիքների համակցված կիրառում։ Քննության են առնվում հողային ֆոնդի կառուցվածքը, հողօգտագործման ձևերը, հողերի նպատակային նշանակությունը, սեփականության և օգտագործման հարաբերությունները, ինչպես նաև պետական ու տեղական կառավարման մարմինների գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական նշանակության հողերի արդյունավետ օգտագործմանը, չօգտագործվող կամ ոչ լիարժեք օգտագործվող տարածքների խնդիրներին, հողերի մասնատվածությանը, բերրիության պահպանմանը և հողերի դեգրադացման կանխարգելմանը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել վիճակագրական և տնտեսական վերլուծությունը, հողային հաշվեկշռի տվյալների ուսումնասիրությունը, համեմատական մեթոդը, տարածական վերլուծությունը և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը։ Քարտեզագրական և տարածական տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հողօգտագործման կառուցվածքը, տարածքային փոփոխությունները և տարբեր նշանակության հողերի բաշխման առանձնահատկությունները։ Տնտեսական մեթոդների միջոցով կարող են ուսումնասիրվել հողի արդյունավետ օգտագործման խթանները, գնահատման ու հարկման մեխանիզմները և հողային շուկայի գործունեության հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հողերի պետական հաշվառման, կադաստրային տեղեկատվության, մշտադիտարկման և կառավարման որոշումների համար անհրաժեշտ տվյալների որակի ու հասանելիության խնդիրներին։ Քննության են առնվում նաև հողերի էրոզիայի, անապատացման, աղակալման և այլ դեգրադացիոն գործընթացների կանխարգելման ու հողային ռեսուրսների վերականգնման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրություն՝ տարբեր երկրներում կիրառվող կառավարման գործիքներից տեղական պայմաններին համապատասխան մոտեցումներ առանձնացնելու նպատակով։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն հողաշինարարության, տարածքային պլանավորման, գյուղատնտեսության և բնապահպանական կառավարման համար՝ նպաստելով հողային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման, պահպանության և երկարաժամկետ կայուն կառավարման մեխանիզմների մշակմանը։

Աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի և Ռուսաստանի պատմական փոխհարաբերություններին՝ ուշադրություն դարձնելով այն քաղաքական, վարչական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային գործընթացներին, որոնք ձևավորվել են հայկական տարածքների՝ Ռուսական կայսրության քաղաքական ու վարչական համակարգի հետ առնչությունների պայմաններում։ Նյութը կարող է ներկայացնել տարածաշրջանի քաղաքական կարգավիճակի փոփոխությունները, վարչական կառավարման առանձնահատկությունները, բնակչության սոցիալական կառուցվածքը, քաղաքային ու գյուղական կյանքի զարգացումը և պետական հաստատությունների գործունեությունը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում ռուսական պետական քաղաքականության և տեղական հայկական հասարակության փոխհարաբերությունները, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր քաղաքական ու հասարակական շահերի, սպասումների և հակասությունների դրսևորումները։ Քննության առարկա կարող են լինել նաև տնտեսական կյանքի փոփոխությունները, առևտրային կապերի զարգացումը, հաղորդակցության ուղիները, հողային հարաբերությունները, կրթական հաստատությունների գործունեությունը և հասարակական կյանքի կազմակերպման նոր ձևերը։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել հայկական եկեղեցու, մտավորականության, կրթական ու մշակութային հաստատությունների դերակատարությանը և ռուսական մշակութային ու վարչական միջավայրի հետ դրանց հարաբերություններին։ Նյութը կարող է լուսաբանել նաև բնակչության տեղաշարժերը, ժողովրդագրական փոփոխությունները և տարածաշրջանի տարբեր էթնիկ ու կրոնական խմբերի փոխհարաբերությունները։ Պատմական աղբյուրի տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հեղինակի օգտագործած փաստաթղթերը, վիճակագրական տվյալները, ժամանակակիցների վկայությունները և հասարակական-քաղաքական գնահատականները։ Միաժամանակ նման աշխատության հետ աշխատելիս կարևոր է հաշվի առնել դրա ստեղծման ժամանակաշրջանը, հեղինակի դիրքորոշումը և տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ քաղաքական ու գաղափարական բառապաշարը, քանի որ ներկայացված մեկնաբանությունները կարող են արտացոլել ոչ միայն պատմական իրադարձությունները, այլև ժամանակի քաղաքական պատկերացումները։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր սկզբնաղբյուր հանդիսանալ Հայաստանի նոր շրջանի պատմության, հայ-ռուսական հարաբերությունների, Ռուսական կայսրության տարածաշրջանային քաղաքականության և հայկական հասարակության սոցիալ-մշակութային զարգացման ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով պատմական գործընթացները դիտարկել քաղաքական, տնտեսական և մշակութային փոխազդեցությունների համատեքստում։

Աշխատությունը նվիրված է առողջապահության համակարգի ֆինանսավորման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ ծրագրային բյուջետավորման սկզբունքների և գործիքների կիրառման միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում առողջապահության ֆինանսավորումը դիտարկվում է որպես հանրային ֆինանսների կառավարման կարևոր ուղղություն, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն հատկացվող միջոցների ծավալով, այլև դրանց նպատակային բաշխմամբ, ծրագրերի արդյունքների չափելիությամբ, ֆինանսական վերահսկողությամբ և պետական քաղաքականության նպատակների հետ բյուջետային ծախսերի համապատասխանությամբ։ Քննության են առնվում ծրագրային բյուջետավորման տեսական հիմքերը, ավանդական ծախսային բյուջետավորումից դրա տարբերությունները և առողջապահական ծրագրերի ֆինանսավորման կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բյուջետային ծրագրերի նպատակների, միջոցառումների, արդյունքային ցուցանիշների և ֆինանսական ռեսուրսների միջև հստակ կապի ձևավորմանը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել առողջապահական ծախսերի կառուցվածքային և դինամիկ վերլուծությունը, բյուջետային ցուցանիշների համեմատական ուսումնասիրությունը, ծրագրերի արդյունքային ցուցանիշների գնահատումը, վիճակագրական տվյալների մշակումը և միջազգային փորձի համադրական վերլուծությունը։ Կարող է կիրառվել նաև ծախսերի և արդյունքների հարաբերակցության գնահատում՝ պարզելու համար, թե հատկացված ֆինանսական միջոցներն ինչ չափով են նպաստում սահմանված առողջապահական նպատակների իրականացմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ծրագրերի արդյունավետության գնահատման չափելի ցուցանիշների ընտրությունը, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս ֆինանսական միջոցների օգտագործումը կապել կոնկրետ արդյունքների և հանրային ծառայությունների հասանելիության ու որակի փոփոխությունների հետ։ Քննության են առնվում նաև բյուջետային պլանավորման, ֆինանսավորման առաջնահերթությունների սահմանման, հաշվետվողականության, վերահսկողության և ծրագրերի իրականացման մշտադիտարկման մեխանիզմները։ Համեմատական մեթոդի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել տարբեր երկրների ծրագրային բյուջետավորման փորձը և գնահատել համապատասխան մոտեցումների կիրառելիությունը տեղական առողջապահական համակարգում։ Աշխատանքում կարող են բացահայտվել ֆինանսավորման գործող մեխանիզմների կազմակերպական և տնտեսական խնդիրները և ներկայացվել դրանց կատարելագործման ուղղություններ՝ ուղղված ռեսուրսների ավելի նպատակային բաշխմանը, բյուջետային ծրագրերի արդյունքների գնահատելիության բարձրացմանը և ֆինանսական կառավարման թափանցիկության ամրապնդմանը։ Հետազոտությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն առողջապահության կառավարման և հանրային ֆինանսների ոլորտների համար՝ նպաստելով արդյունքահեն բյուջետային պլանավորման և պետական առողջապահական ծրագրերի ֆինանսական արդյունավետության գնահատման մեթոդների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ջրի ազդեցության ուսումնասիրությանը մի շարք վինիլային մոնոմերների ռադիկալային հոմոպոլիմերացման և համապոլիմերացման կինետիկայի վրա օրգանական լուծիչների միջավայրում, ինչպես նաև ստացված պոլիմերների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների փոփոխությունների գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղություններից է պարզել, թե ռեակցիոն համակարգում ջրի առկայությունն ինչպես է փոխում պոլիմերացման արագությունը, ռադիկալային գործընթացների ընթացքը, մոնոմերների փոխազդեցությունը և ձևավորվող մակրոմոլեկուլների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Փորձարարական ուսումնասիրությունների ընթացքում կարող են համեմատվել ջրի տարբեր պարունակությամբ ռեակցիոն համակարգեր՝ որոշելու պոլիմերացման կինետիկական պարամետրերի փոփոխությունները։ Կինետիկական մեթոդների միջոցով գնահատվում են մոնոմերի փոխակերպման աստիճանը, գործընթացի արագությունը և դրանց կախվածությունը ռեակցիոն միջավայրի բաղադրությունից։ Հոմոպոլիմերացման և համապոլիմերացման արդյունքների համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ջրի ազդեցության տարբերությունները մեկ տեսակի և մի քանի տեսակի մոնոմերներ պարունակող համակարգերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օրգանական լուծիչի բնույթին, քանի որ դրա բևեռայնությունը, ջրի հետ փոխազդեցությունը և մոնոմերների լուծելիությունը կարող են ազդել ընդհանուր կինետիկական պատկերի վրա։ Ստացված պոլիմերների ուսումնասիրության համար կարող են կիրառվել սպեկտրոսկոպիական, մոլեկուլային զանգվածի որոշման, ջերմային վերլուծության և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների գնահատման մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է պարզել պոլիմերի քիմիական կառուցվածքը, մոլեկուլային զանգվածային բնութագրերը, ջերմային կայունությունը և այլ ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշներ։ Համապոլիմերների դեպքում կարևոր է նաև տարբեր մոնոմերային միավորների հարաբերակցության և մակրոմոլեկուլային շղթայում դրանց բաշխման ուսումնասիրությունը։ Փորձարարական տվյալների մաթեմատիկական և վիճակագրական մշակումը հնարավորություն է տալիս հաստատելու ջրի պարունակության, պոլիմերացման պայմանների և վերջնական նյութի հատկությունների միջև առկա օրինաչափությունները։ Հետազոտությունն ունի ինչպես հիմնարար, այնպես էլ կիրառական նշանակություն, քանի որ ռեակցիոն միջավայրի բաղադրության ազդեցության բացահայտումը նպաստում է պոլիմերացման գործընթացների առավել ճշգրիտ վերահսկմանը և պահանջվող հատկություններով պոլիմերային նյութերի ստացման գիտական սկզբունքների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում բնական պայմաններում աճող առավել տարածված վայրի բանջարաբույսերի բազմազանության, կենսաբանական առանձնահատկությունների, տարածվածության և օգտագործման հնարավորությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են սննդային նշանակություն ունեցող վայրի բուսատեսակները, դրանց աճելավայրերը, էկոլոգիական պահանջները, սեզոնային զարգացումը և բնական պաշարների վիճակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դաշտային բուսաբանական ուսումնասիրություններին, որոնց միջոցով հնարավոր է իրականացնել տեսակների հայտնաբերում, հավաքում, տարածման վայրերի գրանցում և պոպուլյացիաների ընդհանուր վիճակի գնահատում։ Տեսակների ճշգրտման և համակարգման համար կիրառվում են կարգաբանական ու համեմատական-մորֆոլոգիական մեթոդներ՝ ուսումնասիրելով բույսերի արտաքին կառուցվածքային հատկանիշները և դրանց տարբերակիչ առանձնահատկությունները։ Կարող են իրականացվել նաև աշխարհագրական և էկոլոգիական դիտարկումներ՝ պարզելու տարբեր տեսակների տարածվածության կապը բարձրության, կլիմայական պայմանների, հողի առանձնահատկությունների և բնական միջավայրի այլ գործոնների հետ։ Սննդային արժեքի գնահատման նպատակով կարևոր նշանակություն ունեն լաբորատոր և կենսաքիմիական հետազոտությունները, որոնց միջոցով ուսումնասիրվում են բուսական հումքի հիմնական սննդային բաղադրիչները, վիտամինները, հանքային նյութերը և կենսաբանական ակտիվ միացությունները։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տարբեր վայրի բանջարաբույսերը գնահատել ըստ սննդային արժեքի, օգտագործվող մասերի, հասանելիության և մշակության հնարավորությունների։ Ուսումնասիրվում են նաև դրանց օգտագործման ավանդական եղանակները՝ համադրելով ազգաբուսաբանական տվյալները ժամանակակից սննդային և գյուղատնտեսական մոտեցումների հետ։ Փորձարարական մշակության մեթոդների կիրառմամբ հնարավոր է գնահատել ընտրված տեսակների ընտելացման, բազմացման և գյուղատնտեսական արտադրության մեջ ներգրավման հնարավորությունները։ Կարևոր ուղղություն է բնական պաշարների կայուն օգտագործման գնահատումը, քանի որ վայրի բույսերի ինտենսիվ հավաքը կարող է ազդել առանձին պոպուլյացիաների պահպանության վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել նոր կամ քիչ օգտագործվող սննդային բուսական ռեսուրսների բացահայտման, սննդակարգի բազմազանեցման, գյուղատնտեսական մշակաբույսերի տեսականու ընդլայնման և տեղական բուսական գենետիկական ռեսուրսների պահպանության նպատակներով։ Աշխատությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն բուսաբանության, բանջարաբուծության, սննդագիտության, ազգաբուսաբանության և կենսաբազմազանության պահպանության համար՝ նպաստելով Հայաստանի վայրի ուտելի բուսական ռեսուրսների ճանաչմանը և դրանց արդյունավետ ու կայուն օգտագործման հնարավորությունների գնահատմանը։

Աշխատությունը նվիրված է առաձգականության տեսության խառը եզրային խնդիրների և մեխանիկական ալիքների դիֆրակցիայի ուսումնասիրությանը այնպիսի տիրույթներում, որտեղ առկա են լարումների տեղային կենտրոնացում առաջացնող կառուցվածքային անհամասեռություններ։ Քննության կենտրոնում են ճաքեր, անցքեր, կտրվածքներ, անկյունային հատվածներ և երկրաչափական այլ առանձնահատկություններ պարունակող առաձգական մարմինները, որոնց շրջակայքում արտաքին բեռնվածության ազդեցությամբ լարումների ու դեֆորմացիաների բաշխումը կարող է էապես տարբերվել համասեռ տիրույթներում դիտվող պատկերից։ Հետազոտության շրջանակում ձևակերպվում և վերլուծվում են խառը եզրային խնդիրներ, որոնց դեպքում մարմնի սահմանի տարբեր հատվածներում կարող են տրվել տեղաշարժերի, լարումների կամ դրանց համապատասխան հարաբերակցությունների վերաբերյալ տարբեր պայմաններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լարումների կենտրոնացման գոտիներում մեխանիկական դաշտերի վարքին և այն մաթեմատիկական առանձնահատկություններին, որոնք առաջանում են կառուցվածքային անկանոնությունների եզրերի ու ծայրամասերի մոտ։ Դիտարկվում են նաև առաձգական ալիքների տարածման և այդպիսի անհամասեռությունների հետ փոխազդեցության գործընթացները, որոնց հետևանքով կարող են առաջանալ ալիքների անդրադարձ, բեկում, ցրում և դիֆրակցիա։ Մաթեմատիկական վերլուծության միջոցով հնարավոր է որոշել տեղաշարժերի ու լարումների դաշտերը, ուսումնասիրել ալիքային դաշտի տարածական կառուցվածքը և գնահատել երկրաչափական ու ֆիզիկական պարամետրերի ազդեցությունը համակարգի մեխանիկական արձագանքի վրա։ Կարևոր խնդիրներից է լարումների կենտրոնացման գործակիցների և կառուցվածքի առավել ծանրաբեռնված հատվածների որոշումը, քանի որ դրանք անմիջականորեն կապված են նյութերի ամրության և կառուցվածքային տարրերի հուսալիության գնահատման հետ։ Ալիքային խնդիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև հասկանալու, թե ինչպես են դինամիկ բեռնվածությունները տարածվում վնասվածքներ կամ երկրաչափական անհամասեռություններ պարունակող միջավայրերում։ Նման խնդիրների լուծման համար կարող են կիրառվել անալիտիկ, ասիմպտոտիկ և թվային մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրելու ինչպես ստատիկ, այնպես էլ դինամիկ երևույթները։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն ամրության մեխանիկայի, կառուցվածքային ճարտարագիտության, նյութագիտության և ալիքային գործընթացների ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով լարումների կենտրոնացման երևույթների գնահատմանը, կառուցվածքների հուսալիության վերլուծությանը և բարդ երկրաչափությամբ առաձգական միջավայրերում ալիքների տարածման օրինաչափությունների բացահայտմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հասարակական կազմակերպությունների նշանակության և գործառույթների ուսումնասիրությանը Հայաստանում քաղաքացիական հասարակության ձևավորման ու զարգացման գործընթացում։ Քննության կենտրոնում են հասարակական կազմակերպությունների՝ որպես պետությունից և առևտրային հատվածից հարաբերականորեն անկախ քաղաքացիական կառույցների գործունեությունը, դրանց մասնակցությունը հանրային կյանքին և քաղաքացիների շահերի ու նախաձեռնությունների ներկայացման մեխանիզմները։ Ուսումնասիրվում են քաղաքացիական հասարակության վերաբերյալ տեսական մոտեցումները, դրա հիմնական ինստիտուտները և հասարակական կազմակերպությունների տեղը այդ համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիների մասնակցության խթանմանը, հանրային խնդիրների բարձրաձայնմանը, տարբեր սոցիալական խմբերի շահերի ներկայացմանը, իրավական և հասարակական իրազեկվածության բարձրացմանը, սոցիալական ծրագրերի իրականացմանը և հանրային քննարկումների կազմակերպմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև հասարակական կազմակերպությունների և պետական կառավարման ու տեղական ինքնակառավարման մարմինների փոխհարաբերությունները՝ ներառելով համագործակցության, խորհրդակցությունների, հանրային քաղաքականության քննարկումների և որոշումների ընդունման գործընթացներում քաղաքացիական մասնակցության հնարավոր ձևերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կազմակերպությունների գործունեության իրավական և կազմակերպական պայմաններին, ֆինանսավորման աղբյուրներին, կառավարման մեխանիզմներին, հաշվետվողականությանն ու թափանցիկությանը, ինչպես նաև հասարակության վստահության ձևավորման խնդիրներին։ Քննության են առնվում այն դժվարությունները, որոնք կարող են սահմանափակել հասարակական կազմակերպությունների արդյունավետ գործունեությունը՝ ռեսուրսների անբավարարությունից և մասնագիտական կարողությունների զարգացման անհրաժեշտությունից մինչև հասարակության տարբեր խմբերի ներգրավվածության մակարդակը։ Միաժամանակ դիտարկվում են հասարակական նախաձեռնությունների, կամավորության, համայնքային մասնակցության և տարբեր ոլորտներում շահերի պաշտպանության միջոցով քաղաքացիական ակտիվության զարգացման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հասարակական կազմակերպությունների ներդրումը պետական և հասարակական կառույցների միջև հաղորդակցության ձևավորման, հանրային վերահսկողության մեխանիզմների զարգացման և քաղաքացիների մասնակցության ընդլայնման գործընթացներում՝ առանց այդ դերակատարումը միանշանակ գնահատելու։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն քաղաքագիտության, հանրային կառավարման և քաղաքացիական հասարակության ուսումնասիրությունների համար՝ համակարգելով հասարակական կազմակերպությունների գործունեության հիմնական ուղղությունները, զարգացման խնդիրները և քաղաքացիական ինստիտուտների կայացման գործընթացում դրանց ունեցած գործառույթները։

Աշխատությունը նվիրված է անձի արժանապատվության՝ որպես հիմնարար սահմանադրաիրավական արժեքի պաշտպանության տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի շրջանակում։ Քննության կենտրոնում են արժանապատվության իրավական բովանդակությունը, մարդու հիմնարար իրավունքների համակարգում դրա նշանակությունը և պետական իշխանության մարմինների պարտականությունները՝ այն հարգելու, պաշտպանելու և հնարավոր խախտումները կանխելու ուղղությամբ։ Արժանապատվությունը դիտարկվում է որպես մարդու իրավական կարգավիճակի առանցքային հիմքերից մեկը, որը սերտորեն փոխկապակցված է անձնական ազատության, հավասարության, մասնավոր կյանքի, ֆիզիկական և հոգեբանական անձեռնմխելիության, պատվի ու հեղինակության պաշտպանության և այլ իրավունքների հետ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են սահմանադրական նորմերը, օրենսդրական կարգավորման մեխանիզմները և իրավական պաշտպանության միջոցները, որոնց միջոցով անձը կարող է պաշտպանել իր իրավունքները պետական մարմինների, պաշտոնատար անձանց կամ այլ սուբյեկտների գործողությունների հետևանքով առաջացած միջամտություններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետության բացասական և դրական պարտավորությունների հարաբերակցությանը. մի կողմից՝ պետական մարմինները պետք է ձեռնպահ մնան մարդու արժանապատվությանը անհամաչափ միջամտությունից, մյուս կողմից՝ անհրաժեշտ են արդյունավետ իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներ հնարավոր խախտումները կանխելու և դրանց հետևանքները վերացնելու համար։ Քննության են առնվում դատական պաշտպանության, սահմանադրական վերահսկողության և մարդու իրավունքների պաշտպանության այլ իրավական կառուցակարգերի դերը, ինչպես նաև իրավական պաշտպանության արդյունավետության գնահատման չափանիշները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արժանապատվության պաշտպանության խնդրին քրեական արդարադատության, ազատությունից զրկման, վարչական հարաբերությունների, սոցիալական պաշտպանության և պետական ծառայությունների մատուցման համատեքստերում, որտեղ անձը կարող է գտնվել պետության նկատմամբ առավել խոցելի վիճակում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ազգային իրավակարգավորման և մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների համադրություն՝ բացահայտելու դրանց փոխազդեցությունն ու իրավական պաշտպանության զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն սահմանադրական իրավունքի և մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտների համար՝ նպաստելով արժանապատվության իրավական բովանդակության հստակեցմանը, պաշտպանության մեխանիզմների արդյունավետության գնահատմանը և իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման ուղղությունների ձևավորմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ղեկավարի գործունեության մեջ իշխանության դրդապատճառի հոգեբանական բնույթի, ձևավորման առանձնահատկությունների և կառավարչական գործառույթների իրականացման վրա դրա ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում իշխանության ձգտումը դիտարկվում է որպես անձի վարքը պայմանավորող կարևոր շարժառիթներից մեկը, որը կարող է արտահայտվել որոշումների ընդունման, աշխատակիցների գործունեության կազմակերպման, վերահսկողության, պատասխանատվության բաշխման, հաղորդակցության և կազմակերպության նպատակների իրականացման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ղեկավարի անհատական հոգեբանական հատկանիշների, առաջնորդության ոճի և իշխանության նկատմամբ վերաբերմունքի փոխկապակցվածությանը։ Քննության են առնվում իշխանության դրդապատճառի տարբեր դրսևորումները՝ կապված ուրիշների վարքի վրա ազդեցություն գործելու, կազմակերպական գործընթացները վերահսկելու, հեղինակություն ձեռք բերելու և կառավարման համակարգում որոշակի դիրք զբաղեցնելու ձգտումների հետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է, թե ինչպես կարող է տվյալ շարժառիթը տարբեր պայմաններում ունենալ կառուցողական կամ կառավարման արդյունավետությունը սահմանափակող դրսևորումներ։ Կառուցողական ուղղվածության դեպքում այն կարող է նպաստել նախաձեռնողականությանը, պատասխանատվության ստանձնմանը, նպատակների հստակ սահմանմանը և խմբային աշխատանքի համակարգմանը, մինչդեռ չափազանց արտահայտված վերահսկողական ուղղվածությունը կարող է դժվարություններ առաջացնել աշխատակիցների ինքնուրույնության և համագործակցության համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ղեկավարի հիմնական կառավարչական գործառույթների՝ պլանավորման, կազմակերպման, մոտիվացման, վերահսկողության և որոշումների ընդունման գործընթացներում հոգեբանական շարժառիթների դերի բացահայտումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պաշտոնական լիազորությունների և իրական ազդեցության հարաբերակցությանը, աշխատակիցների հետ միջանձնային հարաբերություններին, վստահության ձևավորմանը, կոնֆլիկտների կառավարմանը և խմբային գործընթացներին։ Հոգեբանական գնահատման և կազմակերպական վարքի ուսումնասիրման մեթոդների միջոցով հնարավոր է բացահայտել իշխանության դրդապատճառի արտահայտվածության և կառավարման տարբեր ոճերի միջև առկա կապերը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն կառավարման հոգեբանության, կազմակերպական վարքի և մարդկային ռեսուրսների կառավարման համար՝ հնարավորություն տալով առավել խորությամբ հասկանալ ղեկավարի մոտիվացիոն կառուցվածքը և դրա ազդեցությունը կազմակերպության ներսում ձևավորվող կառավարչական հարաբերությունների ու աշխատանքային գործընթացների վրա։

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի հյուսիսարևմտյան շրջաններում տարածված կրիաների կարգաբանական կազմի, կենսաբանական առանձնահատկությունների և էկոլոգիայի համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է տարածաշրջանի կրիաների տեսակային բազմազանությունը, դրանց կարգաբանական պատկանելությունը, մորֆոլոգիական հատկանիշները և առանձին տեսակների տարբերակման համար կարևոր բնութագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեսակների տարածման աշխարհագրական սահմաններին, տարբեր բնական միջավայրերում դրանց հանդիպման հաճախականությանը և պոպուլյացիաների տարածական կառուցվածքին։ Քննության են առնվում կրիաների կենսամիջավայրերի առանձնահատկությունները՝ ներառելով ջրային և ցամաքային էկոհամակարգերը, կլիմայական պայմանները, բուսականությունը, ջրային ռեսուրսների առկայությունը, տեղանքի բարձրությունը և այլ բնապահպանական գործոններ, որոնք կարող են ազդել կենդանիների տարածման ու կենսագործունեության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև սննդային վարքը, սեզոնային ակտիվությունը, բազմացման առանձնահատկությունները, ձմեռման պայմանները և միջավայրի փոփոխություններին հարմարվելու մեխանիզմները։ Կարգաբանական ուսումնասիրությունների ընթացքում կարևոր նշանակություն ունեն արտաքին կառուցվածքի և չափաբանական հատկանիշների համեմատությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է պարզաբանել տարբեր պոպուլյացիաների և մերձավոր տեսակների միջև գոյություն ունեցող տարբերությունները։ Էկոլոգիական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բնական պայմանների և մարդկային գործունեության ազդեցությունը կրիաների պոպուլյացիաների վիճակի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում կենսամիջավայրերի փոփոխության, ջրային տարածքների վիճակի, գյուղատնտեսական գործունեության, ճանապարհային ենթակառուցվածքների և այլ մարդածին գործոնների հնարավոր ազդեցություններին։ Տարածաշրջանային ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հարակից տարածքների կենդանական աշխարհի հետ համեմատություններ կատարելու և տեսակների տարածման կենսաշխարհագրական օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել հազվադեպ կամ խոցելի պոպուլյացիաների վիճակի գնահատման, կենսաբազմազանության պահպանության և համապատասխան բնապահպանական միջոցառումների գիտական հիմնավորման նպատակով։ Աշխատությունն ունի կարևոր նշանակություն հերպետոլոգիայի, կենդանիների կարգաբանության, կենսաշխարհագրության և պահպանության կենսաբանության համար՝ նպաստելով տարածաշրջանի կրիաների բազմազանության ու բնական էկոհամակարգերում նրանց դերի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է քրեական դատավարության ընթացքում անձանց, առարկաների կամ այլ օբյեկտների ճանաչման նպատակով ներկայացման իրավական, կազմակերպական և տակտիկական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Քննության կենտրոնում են տվյալ դատավարական գործողության նշանակությունը, դրա իրականացման սկզբունքները, ապացուցողական արժեքը և քրեական գործի համար կարևոր հանգամանքների բացահայտման գործընթացում ունեցած դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ճանաչման հոգեբանական հիմքերին՝ մարդու ընկալման, հիշողության, նախկինում տեսած օբյեկտի մտապատկերի պահպանման և հետագայում այն տարբերակելու կարողության առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել ճանաչման հավաստիության վրա, այդ թվում՝ սկզբնական դիտարկման պայմանները, ժամանակային ընդմիջումը, ճանաչվող օբյեկտի առանձնահատկությունները և ճանաչող անձի հոգեբանական վիճակը։ Դատավարական տեսանկյունից քննարկվում են գործողության օրինական կազմակերպման, մասնակիցների իրավունքների ապահովման, արդյունքների պատշաճ արձանագրման և ստացված տվյալների ապացուցողական նշանակության հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նախապատրաստական փուլին, որի ընթացքում անհրաժեշտ է գնահատել ճանաչման իրականացման նպատակահարմարությունը, պարզել ճանաչող անձի՝ նախկինում ընկալած օբյեկտի վերաբերյալ հիշողությունները և ընտրել համապատասխան կազմակերպական պայմաններ։ Քրեագիտական տակտիկայի շրջանակում ուսումնասիրվում են գործողության արդյունավետությունն ու օբյեկտիվությունը բարձրացնող մոտեցումները, ինչպես նաև այն սխալներն ու կողմնակալության հնարավոր աղբյուրները, որոնք կարող են հանգեցնել ոչ հավաստի արդյունքների։ Անդրադարձ է կատարվում անձի արտաքին հատկանիշներով ճանաչմանը, առարկաների և այլ օբյեկտների նույնականացման առանձնահատկություններին, ինչպես նաև տարբեր իրավիճակներում կիրառվող դատավարական մոտեցումների տարբերություններին։ Քննարկվում է ճանաչման արդյունքների հարաբերակցությունը քրեական վարույթի ընթացքում ձեռք բերված այլ ապացույցների հետ՝ ընդգծելով դրանց համակցված և բազմակողմանի գնահատման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտությունը կարևորում է օրինականության, մարդու իրավունքների պաշտպանության և ապացույցների արժանահավատության պահանջների պահպանումը՝ ցույց տալով, որ ճանաչման արդյունքների արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն ճանաչող անձի հայտարարությամբ, այլև ամբողջ գործողության կազմակերպման և փաստաթղթավորման պատշաճությամբ։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն քրեական դատավարության և քրեագիտության համար՝ նպաստելով ճանաչման հետ կապված դատավարական գործողությունների գիտական հիմնավորմանն ու իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործմանը։

Աշխատությունը նվիրված է բարձրագույն կրթության ոլորտում մատուցվող ծառայությունների որակի ընկալման և սովորողների բավարարվածության ձևավորման տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կրթությունը դիտարկվում է նաև որպես ծառայությունների համակարգ, որի որակի գնահատման ժամանակ կարևոր նշանակություն ունեն ոչ միայն ուսումնական ծրագրերի բովանդակությունն ու ակադեմիական արդյունքները, այլև դասավանդման կազմակերպումը, դասախոսների մասնագիտական պատրաստվածությունը, վարչական սպասարկումը, կրթական ենթակառուցվածքները, տեղեկատվական ռեսուրսների հասանելիությունը և ուսանողների հետ հաղորդակցության արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սպասվող և փաստացի ստացվող ծառայությունների միջև հարաբերությանը, քանի որ դրանց համապատասխանությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ բավարարվածության մակարդակի վրա։ Քննության են առնվում կրթական ծառայությունների որակի գնահատման չափանիշները, ուսանողների ընկալումների ուսումնասիրության մեթոդները և այն գործոնները, որոնք կարող են պայմանավորել բարձրագույն ուսումնական հաստատության վերաբերյալ ընդհանուր գնահատականը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ուսումնական միջավայրին, նյութատեխնիկական ապահովվածությանը, դասընթացների կազմակերպմանը, վարչական գործընթացների պարզությանը, մասնագիտական զարգացման հնարավորություններին և ուսանողների պահանջներին արձագանքելու կարողությանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հարցումների և այլ սոցիոլոգիական մեթոդների կիրառմամբ ստացված տվյալների վերլուծություն՝ բացահայտելու ծառայությունների առանձին բաղադրիչների և ընդհանուր բավարարվածության միջև կապերը։ Ուսումնասիրվում է նաև բավարարվածության հնարավոր ազդեցությունը ուսումնական հաստատության նկատմամբ վստահության, շարունակական կրթություն ստանալու մտադրության, հաստատությունը ուրիշներին առաջարկելու պատրաստակամության և նրա հանրային հեղինակության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների միջև մրցակցության պայմաններում ծառայությունների որակի կառավարման խնդիրը, քանի որ սովորողների պահանջների և սպասումների ուսումնասիրությունը կարող է օգտագործվել կառավարչական որոշումների մշակման համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև որակի ապահովման ներքին համակարգերի, հետադարձ կապի մեխանիզմների և ծառայությունների շարունակական բարելավման անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն կրթության կառավարման ու ծառայությունների մարքեթինգի համար՝ նպաստելով բարձրագույն կրթության որակի գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը և սովորողների կարիքներին առավել համապատասխան կրթական միջավայրի ձևավորմանը։